Headlines News :

காணொளி

சுவடி

அரசகரும மொழிகள் அமைச்சு வெளிப்படைதன்மையுடயதா? – ஜீவா சதாசிவம்


நீண்ட வரலாறு கொண்ட ஊடகவியலை மேலும் பலப்படுத்தும் வகையில் 'தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தை' இலங்கை அரசாங்கம் அறிமுகப்படுத்தி இன்று இரண்டாவது வருடத்தையும் எட்டியுள்ளது. ஆனால், அது மக்கள் மத்தியில் இன்னும் முழுமையாக கொண்டுசெல்லப்படவில்லை என்பதை உறுதியாகச் சொல்ல முடியும். 2003 ஆம் ஆண்டளவில் இவ்வாறானதொரு சட்டம் கொண்டு வரப்பட வேண்டும் என்று சிலதரப்பினரால் கோரப்பட்ட போதிலும் 2017ஆம் ஆண்டே இதனை அமுல்படுத்துவதற்கான வாய்ப்பு கிடைத்தது என்பதும் இங்கு குறிப்பிடத் தக்கது.

தகவல் அறியும் சட்டத்தின் முதலாவது விண்ணப்பத்தின் ஊடாக தேசிய சக வாழ்வு, கலந்துரையாடல் மற்றும் அரசகரும் மொழிகள் அமைச்சுக்கு பின்வரும் கேள்விகள் கேட்கப்பட்டது
  1. உங்களது அமைச்சுக்கு 2017 ஒதுக்கப் பட்ட நிதி எவ்வளவு?
  2. ஒதுக்கப்பட்டுள்ள நிதியில் நீங்கள் செய்துள்ள வேலைத்திட்டங்கள் எவை?
  3. முழுமையடைந்துள்ள, முழுமை பெறாத வேலைத்திட்டங்கள் எவை?
  4. உங்கள் அமைச்சின் ஊடான எதிர் காலத் திட்டங்கள் என்ன?

ஆனால், இக்கேள்விகளுக்கான பதில்க ளைத்தர உரிய தகவல் தரும் அதிகாரிகள் இல்லை என்பதால் 2017 ஆம் ஆண்டுக்கான முழுமையான செயற்றிட்ட அறிக்கையே கிடைக்கப்பெற்றது. தகவல் உரிமை சட் டத்திற்கு அமைய கேள்விகளுக்கு பிரத்தி யேகமான பதிலே எதிர்பார்க்கப்பட்டது.

மிகவும் பொறுப்பு வாய்ந்த அமைச்சாக தேசிய சகவாழ்வு, கலந்துரையாடல் மற்றும் அரசகரும மொழிகள் அமைச்சு இருக்கின்றமையினாலேயே அரசாங்கம் பலத்த எதிர்பார்ப்புகளுக்கு மத்தியில் தமிழர் ஒரு வருக்கே இந்த அமைச்சை ஒப்படைத்தது. ஆனால், இன்று நல்லாட்சி அரசாங்கமானது மூன்று வருடங்களை எட்டியுள்ள நிலையில் 'தமிழ்மொழிக்கு' உரித்தான செயற்றிட்டங்கள் முழுமையாக முன்னெடுக்கப்பட்ட விடயம் எதுவென்று இங்கு கேள்வி எழுப்ப வேண்டியுள்ளது.

இச்சட்டத்தை மக்கள் மத்தியில் கொண்டுசெல்லும் பணி ஊடகம் சார்ந்திருந்த போதிலும் இதனை நடைமுறையில் கையாள்வதற்கு பல சிக்கல்களை எதிர்நோக்க வேண்டியுள்ளது. ஒவ்வொரு இலங்கைப் பிரஜைக்கும் தகவலை அறியும் உரிமை இருக்கின்றது. அதற்கமைய அவரவருக்குரிய மொழியில் அறிந்து கொள்வதற்கான உரிமையும் இருக்கின்றது.

ஆனால், அத் தகவல்கள் உரிய மொழியில் கிடைக்கின்றனவா என்று சிந்தித்துப் பார்க்கும்போதுதான் பிரச்சினைகளே ஆரம்பிக்கின்றன. ஏனெனில் அமைச்சு உட்பட பல அரச காரியாலயங்களில் தகவல்கள் கொட்டிக்கிடந்தாலும் அதனை எமக்குத் தேவையான மொழியில் பெற்றுக்கொள்ள முடியாத நிலைமையே காணப்படுகின்றது. ஜனநாயக நாடொன்றில் ஊடகம் வகிக்கும் பங்கு மிகவும் முக்கியமானதொன்று. ஊடகவியலாளர்கள் மக்களால் தெரிவு செய்யப்படாத, மக்கள் பிரதிநிதிகள் என்பது சுட்டிக்காட்டப்பட வேண்டும். அரச காரியாலயங்களில் பொதுவாக தமிழ் மொழியில் ஊடகத்துக்கு தேவையான விடயங்களைப் பெற்றுக்கொள்வதில் பெரும் சிரமமும் சிக்கலும் ஏற்படுகின்றது. அத்துடன் தகவல்களைப் பெற்றுக்கொள்வதற்காக ஒவ்வொரு காரியாலயங்களிலும் தகவல் அதிகாரி இருக்க வேண்டும் என்ற கட்டாயம் இருக்கின்றது. ஆனால், எமது நாட்டில் முக்கிய அமைச்சு அதாவது இனங்களுக்கிடையில் மொழிப்பிரச்சினை யைத் தீர்த்து வைக்கும் பிரதான கடப்பாடு கொண்ட அமைச்சில் தமிழ்மொழி மூலம் தகவல்களைப் பெற்றுக்கொள்வதற்கான அதிகாரிகள் இல்லை என்பது வருத்தம் தரக் கூடிய விடயம்.

தேசிய சகவாழ்வு, கலந்துரையாடல் மற்றும் அரசகரும மொழிகள் அமைச்சின் அமைச்சர் தமிழராக இருக்கின்றபோதும் அதிகாரிகள் தமிழ்மொழியில் பரிச்சயம் இல்லாதவர்களாகவே இருக்கின்றனர். இந் நிலையில் தமிழ்மொழியில் வினாக்களை கோரும்போது உரிய பதிலை பெற்றுக் கொள்ள முடியாத நிலைமையே ஏற்படுகின்றது.

எமது தேசியத்துக்கு மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த தேசிய சகவாழ்வு, கலந்துரையாடல் மற்றும் அரசகரும மொழிகள் அமைச்சில் உரிய விடயங்களுக்கு தமிழ் அதிகாரிகள் இல்லையாயின் வேறு எந்த அமைச்சிலும் இதனை எதிர்பார்க்க முடியுமா என்ற கேள்வியும் எழுகின்றது. தகவல் சேகரிக்கும் ஊடகம் தமிழ்மொழியில் தேவையான விடயங்களை மேற்படி அமைச்சில் கையாள்வதில் சிரமம் இருக்கின்ற இந்நிலையில் பொதுமக்கள் தங்க ளது கருமங்களை இந்த அமைச்சின் ஊடாக எவ்வாறு பெற்றுக்கொள்ள முடியும்?

அத்துடன் தகவல் அறியும் விண்ணப்பப் படிவம் மேற்படி அமச்சுக்கு கிடைத்ததை அமைச்சரின் பிரத்தியேகச் செயலாளர் உறுதிப்படுத்தியுள்ளார். இவ்வாறு விண்ணப்பப்படிவத்தை செயலாளர் உறுதிப்படுத்த முடியுமா? என தகவல் அறியும் அலுவலகத்திடம் வினவியபோது, அவ்வாறான விண்ணப்பப்படிவத்தை அமைச்சரின் தகவல் வழங்கும் அதிகாரியே உறுதிப்படுத்த வேண்டும் என்று தெரிவிக்கப்பட்டது. |
தகவல்களைப் பெறவரும் பிரஜை களை அதற்கேற்றாற்போல அணுகி அவர்களுக்கு தகவல்களை வழங்க வேண்டிய கடமையும் பொறுப்பும் அரச அதிகாரிகளையே சார்ந்தது. பிரஜைகளும் அதிகாரிகளும் ஓர் இணக்கத்துடன் செயற்பட்டால் மாத்திரமே இச்சட்டம் ஜனநாயக நாட்டில் சிறப்பாக அமுலில் இருக்கும் என்பதுடன் ஊழல்களையும் நிவர்த்திக்க முடியும்.

இன்று மொழிப்பிரச்சினையே இனங்களுக்கிடையிலான முறுகலை ஏற்படுத்தி காலங்காலமாக தொடர்ந்து பிரச்சினைகளை வலுவடையச் செய்வதற்கு வழிவகுத்து வருகின்றது. இந்த ஜனநாயக நாட்டில் நல்லாட்சி அரசாங்கத்தின் கீழ் உருவாக்கப்பட்டுள்ள தேசிய சுகவாழ்வு, கலந்துரையாடல் மற்றும் அரசகரும மொழிகள் அமைச்சில் வெளிப்படைத்தன்மை அவசியம் என் பதையும் இங்கு சுட்டிக்காட்டத்தக்கது.

இது பற்றி உரிய அமைச்சின் அமைச்சர் கவனத்திற்கொள்வாரா?

நன்றி - வீரகேசரி

"பெண்களுக்கு ஒன்றும் முடியாத என்ற சிந்தனை தகர்த்தெறியப்படல் வேண்டும்" - செண்பகவள்ளி


இன்று எல்லாத்துறைகளிலும் பெண்கள் கோலோச்சினாலும் அரசியலில் அவர்களுக்கான வாய்ப்புகள் தொடர்ச்சியாக மறுக்கப்பட்டுக்கொண்டே வருகின்றன. ஆனால் இலங்கை தொழிலாளர் காங்கிரஸ் மட்டுமே சரியான சந்தர்ப்பங்கள் வரும் வரை காத்திருந்து பெண்களுக்கு அந்த வாய்ப்பை வழங்கும் ஒரே அமைப்பாக மலையகத்தில் விளங்குகிறது.
 இதன் மூலம் அரசியலிலும் அவர்களின் பங்களிப்பை வெற்றிகரமாக தொடர்வதற்கு வழியேற்பட்டுள்ளது என மஸ்கெலியா பிரதேச சபையின் தலைவராக தெரிவு செய்யப்பட்டுள்ள திருமதி செண்பகவள்ளி தெரிவிக்கிறார். கொழும்பு மாநகரசபைக்கு அடுத்ததாக உள்ளூராட்சி சபை ஒன்றின் தலைமைத்துவத்துக்கு பெண் ஒருவர் தெரிவு செய்யப்பட்டிருப்பது மஸ்கெலியா பிரதேச சபைக்கு என்பது முக்கிய விடயம். இது தொடர்பில் திருமதி செண்பகவள்ளி கேசரி வார வெளியீட்டுக்கு வழங்கிய நேர்காணல்.

கேள்வி: பிரதேச சபை ஒன்றின் தலைவராக தெரிவு செய்யப்படுவோம் என எதிர்பார்த்தீர்களா?
பதில்: நிச்சயமாக இல்லை ஏனென்றால் தேர்தலுக்கான பெயர்கள் தெரிவு செய்யப்படும் போதே எமது தலைவர் ஆறுமுகனிடம் எனக்கு போட்டியிட ஆர்வம் இல்லை என்றேன் ஆனாலும் கட்சியில் தொடர்ச்சியாக நான் வகித்த பொறுப்புகள், ஆற்றிய சேவைகளின் அடிப்படையில் என்னை மஸ்கெலியா மவுசாகலை வட்டாரத்தில் போட்டியிட வைத்தார். இறுதியில் வெற்றி பெற்று தற்போது என்னை சபையின் தலைவராக்கியிருக்கிறார்.

என்னிடம் கொடுக்கப்பட்டுள்ள இந்தப் பொறுப்பை சரியான முறையில் முன்னெடுக்க வேண்டும் என்பதே இப்போது என் முன் நிற்கும் சவால். அதை தலைவரின் வழிகாட்டலில் வெற்றிகரமாக செய்வேன் என்பது எனது நம்பிக்கையாகும்.

கேள்வி: இ.தொ.காவில் உங்களது கடந்த கால பங்களிப்பு எப்படியானது?
பதில்: நான் தொடர்ச்சியாக 33 வருடங்கள் இ.தொ.காவின் மகளிர் அணியை பிரதிநிதித்துவம் செய்து வருகிறேன். 2002 ஆம் ஆண்டு அம்பகமுவ பிரதேச சபையின் உறுப்பினராக தெரிவு செய்யப்பட்டேன். மகளிர் பிரிவின் சிரேஷ்ட இணைப்பதிகாரியாக இருந்து வந்த எனக்கு தலைவர் ஆறுமுகன் கடந்த வருடம் கட்சியின் உபதலைவர் பதவியையும் வழங்கினார். தொழிற்சங்க அனுபவங்களை பெற்றுக்கொள்ளும் முகமாக கடந்த காலங்களில் ஜப்பான்,பாங்கொக், சீனா, சிங்கப்பூர், இந்தியா ,மலேசியா ஆகிய நாடுகளில் கருத்தரங்குகளில் கலந்து கொள்வதற்கு கட்சியால் எனக்கு சந்தர்ப்பங்கள் பெற்றுக்கொடுக்கப்பட்டன. இந்த அனுபவங்கள் எனது அரசியல் செயற்பாட்டுக்கு கைகொடுக்கும் என நினைக்கிறேன்.

கேள்வி: இம்முறை தேர்தலில் பெண்களின் பிரதிநிதித்துவம் அதிகரிக்கப்பட்டமை குறித்து?
பதில்: வரவேற்கத்தக்க விடயம். இம்முறை தேர்தலில் இ.தொ.கா சார்பில் போட்டியிட்டவர்களில் அனைத்து பிரதேசங்களிலும் 22 பெண்கள் வெற்றி பெற்றுள்ளனர். இதில் 6 பேர் நுவரெலியா மாவட்ட உள்ளூராட்சி சபைகளில் அங்கம் வகிக்கின்றனர். எல்லாத்துறைகளிலும் காலூன்றி விட்ட பெண்களால் அரசியலில் பிரகாசிக்க முடியாது என்ற சிந்தனை மாறியுள்ளது. அந்த சந்தர்ப்பத்தை எமது கட்சி எமக்கு பெற்றுத்தந்திருக்கின்றது.மட்டுமன்றி சந்தர்ப்பத்தை வழங்கினால் பெண்களுக்கும் எதையும் சாதிக்க முடியும் என்ற உத்வேகம் அவர்களுக்கு பிறக்கிறது.

கேள்வி: மஸ்கெலியா பிரதேச சபையின் தலைவர் தெரிவன்று இடம்பெற்ற சம்பவம் பற்றி?
பதில்: அந்த சம்பவத்திற்கு எவ்வகையிலும் இ.தொ.கா பொறுப்பில்லை என்பது அனைவருக்கும் தெரியுமே அதிகாரம் எமது கைகளுக்கு வரப்போகின்றது என்பதை அறிந்து அதை பொறுத்துக்கொள்ள முடியாத எதிரணியினர் சபையை குழப்பும் நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டு சபையின் கௌரவத்திற்கும் இழுக்கு ஏற்படுத்தி விட்டனர். மக்களின் பிரச்சினைகள் பற்றி பேசவும் அதற்கு தீர்வு காணவுமே அவர்கள் பிரதிநிதிகளை தெரிவு செய்கின்றனர். ஆனால் சபைகளில் சிலர் தமது பிரச்சினைகள் பற்றி பேசி குழப்பத்தை விளைவிக்கின்றனர். இதை மக்கள் விளங்கிக்கொள்ள வேண்டும்.

கேள்வி: உங்கள் குடும்ப விபரம் பற்றி கூறுவீர்களா?
பதில்: எனது கணவர் நடராஜா வியாபாரம் செய்கிறார். மகன் ,மகள் என இரு பிள்ளைகள். மகள் பங்களாதேஷில் சூழலியல் விஞ்ஞானம் தொடர்பான கற்கை நெறி ஒன்றை தொடர்கிறார். மகன் உயர்தரம் முடித்து அடுத்த கட்டத்திற்கு தயாராகிக்கொண்டிருக்கிறார்.

கேள்வி: மஸ்கெலியா பிரதேசத்தின் அபிவிருத்தியை எவ்வாறு முன்னெடுக்கப்போகின்றீர்கள்?
பதில்: இது புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட சபையாகும். இப்பிரதேசத்தின் சீட்டன் மவுசாகலை பிரிவில் பிறந்து வளர்ந்தவள் நான் ஆகவே உட்கட்டமைப்பு பிரச்சினைகளை அறிவேன்.

மட்டுமன்றி இது சிவனொளி பாதமலை அமைந்துள்ள புனித பிரதேசமாகவும் உள்ளது. எம்மை நம்பி வாக்களித்த மக்களின் எதிர்பார்ப்புக்களை நிறைவேற்ற வேண்டும். எமது உறுப்பினர்களின் ஆதரவோடும் தலைவர் ஆறுமுகனின் வழிகாட்டலோடும் அதை செய்ய முடியும் என்ற நம்பிக்கை உள்ளது.

நேர்காணல் - சி.சிவகுமாரன்

நன்றி - வீரகேசரி

இலங்கையின் யாப்பை பௌத்தமயப்படுத்தியது எப்படி? - என்.சரவணன்


1972 ஆம் ஆண்டு யாப்பை உருவாக்கிய அந்த மே 22ஆம் நாளை இலங்கையின் குடியரசு நாளாக கொண்டாடுகிறோம். உண்மையில் சிங்கள பௌத்த நாடாக அரசியலமைப்பின் மூலம் நிறுவிய நாள் அது. அது எப்படி நிகழ்ந்தது என்பதை இந்தக் கட்டுரை விபரிக்கிறது.

1970 ஆம் ஆண்டு சிறிமா பண்டாரநாயக்க தலைமையிலான ஐக்கிய முன்னணி தேர்தலில் வெற்றி பெற்றது. அரசாங்கம் பதவிப் பிரமாணம் செய்வதற்கு முன்னர்; வெற்றிபெற்ற அரசாங்க உறுப்பினர்கள் அனைவரும் ஊர்வலமாக தலதா மாளிகைக்கு ஆசீர்வாதம் பெறப் புறப்பட்டனர். அங்கு தான் அவர்கள் சத்தியப்பிரமாணத்தையும் செய்துகொண்டார்கள்.

ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சி, லங்கா சமசமாஜக் கட்சி, இலங்கை கொம்யூனிஸ்ட் கட்சி ஆகியன சேர்ந்து கூட்டாக ஆட்சியமைத்த ஐக்கிய முன்னணி ஆட்சி; தமது தேர்தல் வாக்குறுதியின்படி புதிய அரசியலமைப்பை உருவாக்குவதற்காக “அரசியல் நிர்ணய சபை” ஒன்றை உருவாக்கியது. அரசியலமைப்பு உருவாக்கத்துக்கென ஒரு அமைச்சையும் உருவாக்கி கொல்வின் ஆர்.டி சில்வாவை அதற்கான அமைச்சராக நியமித்தது.

பௌத்த சங்கத்தினருக்கு அடிபணிதல்
நீண்டகாலமாக கல்வி அமைச்சின் கீழ் இருந்து வந்த கலாசார திணைக்களமும் தனியான கலாசார அமைச்சாக முதற்தடவை உருவாக்கப்பட்டது. ஆனால் அது பௌத்த கலாசார அமைச்சாகவே இயங்கத் தொடங்கியது. முன்னால் நீதிபதி எஸ்.எஸ்.குலதிலக்கவுக்கு அந்த அமைச்சு வழங்கப்பட்டது. அந்த அமைச்சின் செயலாளராக நிஸ்ஸங்க விஜயரத்ன நியமிக்கப்பட்டார். (பார்க்க பெட்டிச் செய்தி)

அரசியலமைப்பை உருவாக்கும் போது அஸ்கிரி, மல்வத்து, அமரபுர, ராமக்ஞ ஆகிய நிக்காயக்களின் மகாசங்கத்தினர் தமது கருத்துக்களை கூறும் உரிமை உள்ளதென்றும் அவர்களின் கருத்தை அறியும் படியும் அரசுக்கு அழுத்தம் கொடுத்தவர் அன்றைய அமைச்சர் கே.எம்.பி.ராஜரட்ன.

1970 செப்டம்பர், ஒக்டோபர் மாதங்களில் யாப்பு சீர்திருத்தம் பற்றி மகாசங்கத்தினர் தினமின பத்திரிகையில் வெளியிட்ட கட்டுரைகளை ஆதாரம் காட்டி அவற்றை அமைச்சரவையில் சமர்ப்பித்தார் அவர். ஒக்டோபர் மாதம் அமைச்சரவை கூட்டம் பற்றிய 30வது தொகுதி அறிக்கையில் அதனை இன்றும் காணலாம். அந்த யோசனைகள் 20.09.1970 தினமின பத்திரிகையில் வெளியானது. (அந்த நிக்காயாக்களின் பரிந்துரைகளை சுருக்கி இங்கே தொகுத்திருக்கிறேன். இதே ஒழுங்கில் அவை இருக்கவில்லை.)

அந்த முன்மொழிவுகளில்:
  1. பௌத்த மதத்துக்கு நிகராக வேற்று மதங்களுக்கு இடமளித்தல் கூடாது. பௌத்த ராஜ்ஜியமாக உருவாக்கப்படல் வேண்டும்.
  2. மகா சங்கத்தையும், சங்கத்தினரையும், பாதிக்கும் எந்தவித சட்டங்களையும் நிறைவேற்றக்கூடாது.
  3. இலங்கையின் ஒரேயொரு அரச மொழியாக சிங்களத்தை மட்டும் யாப்பு ரீதியாக பிரகடனப்படுத்த வேண்டும்.
  4. இலங்கையின் ஜனாதிபதி, பிரதமர் ஆகியோர் சிங்கள பௌத்தர்களாக இருத்தல் வேண்டும். அத்துடன் ஒற்றையாட்சியை உறுதிபடுத்தவேண்டும்.
  5. 1815 கண்டி ஒப்பந்தத்தில் அமைந்தது போல பௌத்த சாசனத்தையும் பௌத்த கலாசாரத்தையும் பேணிப் பாதுகாப்பது அரசின் கடமையாதல் வேண்டும் என்பதை யாப்பு கூற வேண்டும்.
  6. அரச இலையுடன் கூடிய புராதன சிங்கக் கொடி குடியரசின் கொடியாதல் வேண்டும்.
  7. ராஜ உபதேச சபையொன்று உருவாக்கப்பட்டு, குடியரசின் கீழ் மத நடவடிக்கைகளை கையாளும் ஒரு பதவியை உருவாக்க வேண்டும்.
“பௌத்த மத” கமிட்டி
இப்படியான சூழலின் மத்தியில் அரசியல் நிர்ணய சபையின் கீழ் ஒவ்வொரு விடயங்கள் குறித்தும் ஆராய்வதற்கான விசேட குழுக்கள் பல உருவாக்கப்பட்டன. உதாரணத்திற்கு “மக்கள், அரசும் இறைமையும்”, “அரச மொழி”, “நீதிமன்ற மொழி”, “அரச கொள்கை” ஆகியனவற்றுடன் “பௌத்த மதம்” பற்றியும் குழுவும் உருவாக்கப்பட்டது.

“பௌத்த மதம்” பற்றிய குழுவில் சிறுபான்மை இனத்தை சேர்ந்த எவருக்கும் இடமிருக்கவில்லை. சிங்களத் தலைவர்கள் ஒன்று சேர்ந்து பௌத்த மதத்துக்கு சிறப்புரிமை கொடுக்கும் திட்டத்தை இப்படித்தான் நிறைவேற்றினார்கள்.

அரசியல் நிர்ணய சபையின் பரிந்துரைகள் பற்றிய மக்கள் அபிப்பிராயத்தைத் திரட்டி அவை அந்தந்த குழுக்களுக்கு அனுப்பப்பட்டன.  பௌத்த மதத்துக்கு யாப்பு ரீதியாக சிறப்பிடத்தை வழங்குவதை ஆராய்வதற்காக அமைக்கப்பட்ட “பௌத்த மதம்” குழுவின் முதல் கூட்டம் 25.02.1972 இல் பிரதம மந்திரியின் உத்தியோகபூர்வ இல்லமான அலரி மாளிகையில் கூடியது. அக்குழு 1972 மார்ச் மாதம் , 2, 9, 15 ஆகிய திகதிகளில் மீண்டும் பாராளுமன்றக் கட்டிடத்தில் கூடியது.

அரசியலமைப்பு உருவாக்க அமைச்சு “பௌத்த மதம்” பற்றி திரட்டிய கருத்துக்களை அதற்கான கமிட்டியிடம் ஒப்படைத்தது. அந்த குழு தமது பரிந்துரைகளை மேலும் உறுதிசெய்வதற்காக பௌத்த, சிங்கள அமைப்புகளை சந்திப்பதற்கு தீர்மானித்தது. (பார்க்க பேட்டி செய்தி)

மார்ச் 02, 09, 15 ஆகிய மூன்று நாட்கள் சாட்சியங்களைத் திரட்டியது. ஆனால் சிங்கள பௌத்த சக்திகளைத் தவிர வேறெவரிடமும் இருந்தும் கருத்தறியவில்லை. நான்காவது இறுதி நாள் அமர்வு 20.03.1972 – அலரி மாளிகையில் நிகழ்ந்தது. கமிட்டி உறுப்பினர்கள் மட்டுமே கலந்து கொண்ட அந்த இறுதிக் கூட்டத்தில் சாட்சியங்கள் அனைத்தையும் முன் வைத்து கலந்துரையாடினர்.

பௌத்த மதம் என்கிற பதத்தை இடலாமா அது மட்டும் போதுமானதா என்கிற வாதம் அங்கு எழுப்பப்பட்டது. பௌத்தம் என்பதற்குப் பதிலாக “பௌத்த சாசனம்” என்கிற பதம் இன்னும் விரிவான தளத்துக்கு எடுத்துச் செல்லும் என்று வரைவிலக்கணம் செய்யப்பட்டது. “உரிய இடம்” என்பதா “பிரதான இடம் / முக்கிய இடம்” என்பதா போன்ற விடயங்களும் விவாதிக்கப்பட்டன.

பௌத்த மகாசங்கத்தினருடனான சந்திப்பின் போது அவர்கள் “பௌத்த மதம்” பற்றிய ஏற்பாடு; கண்டிய ஒப்பந்தத்தின் 5 வது பிரிவின் பிரகாரம் மேற்கொள்ளப்படவேண்டும் என்று வலியுறுத்தியிருந்தார்கள். மேலும் அவர்கள் மத நிறுவனங்கள் தொடர்பில் அரசுக்கோ, அரச நிறுவனங்களுக்கோ எந்தவித தொடர்புகளும் இருக்கக் கூடாது என்பதை உறுதி செய்ய வேண்டும் என்றும் கோரினார்கள். ஆனால் மத நிறுவனங்களுக்கு உரித்தான சொத்துக்கள், நிலங்கள் என்பவற்றை பாதுகாக்க அரச நிறுவனங்களின் நிர்வாகமின்றி மேற்கொள்ள முடியாது என்பது பற்றியும் அவர்களுக்கு சுட்டிக் காட்டப்பட்டது. எனவே பொதுச் சட்டத்தின் பிரகாரம் அவற்றைப் பேணலாம் என்று கமிட்டியினர் கருத்து வெளியிட்டார்கள்.

நீண்ட விவாதத்தின் பின்னர் “அரச மதம்” என்கிற ஒரு ஏற்பாட்டை யாப்பில் உள்ளிடுவதை தவிர்க்கும் யோசனைக்கு மல்வத்து – அஸ்கிரி தரப்பு மகாசங்கத்தினரும் ஒத்துக்கொண்டார்கள்.

மத ஸ்தளங்களின் சுயாதீனத்தை பாதுகாக்கும் ஏற்பாடு உரையாடப்பட்டபோது “கடமை ஆகும்” என்பதற்குப் பதிலாக “அரசின் பொறுப்பாகும்” அல்லது “அரசுக்குப் பொறுப்பாகும்” என்கிற சொற்களை இடுவது பற்றி உரையாடப்பட்டது. இறுதியில் அனைத்தையும் விவாதித்த பின்னர் கமிட்டி கீழ்வரும் வகையில் அதனை வரைவிலக்கணப்படுத்தியது.

“இலங்கை குடியரசு பௌத்த மதத்துக்கு முதன்மைத் தானம் வழங்குதல் வேண்டும் என்பதுடன் 18ஆம்  பிரிவின் (1) ஆம் உட்பிரிவின் (ஈ) எனும் பந்தியினால் வழங்கப்பட்டுள்ள உரிமைகளை எல்லாச் சமயங்களுக்கும் உறுதியளிக்கும் அதே நேரத்தில் பௌத்த மதத்தைப் பாதுகாத்தலும் பேணி வளத்தாலும் அரசின் கடமையாதலும் வேண்டும்”
இந்த யோசனையை கமிட்டி ஏகமானதாக முடிவு எடுத்து கமிட்டித் தலைவர் சிறிமாவோ பண்டாரநாயக்கவின் கையெழுத்துடன் கமிட்டியின் செயலாளர் நிஸ்ஸங்க விஜயரத்னவிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. அந்த தீர்மானத்தை எடுத்துக் கொண்டு கூட்டத்தின் முன்னால் வந்து இரு கரம் குவித்து கும்பிட்டு “நம் இருவருக்கும் சொர்க்கம் கிடைக்க இது போதும்” என்று உணர்ச்சியுடன் பிரதமரைப் பார்த்து அங்கு கூறினார்.

சிங்களக் கட்சிகளின் கூட்டுச் சதி
அந்தக் கூட்டத்திற்கு வந்தவர்களை வரவேற்று நன்றி பாராட்டி பிரதமர் சிறிமா ஆற்றிய உரையில் ஐ.தே.கவின் தலைவரும் முன்னால் பிரதமருமான டட்லி சேனநாயக்கவுக்கு தனது சிறப்பு நன்றியை தெரிவித்தார்.
“மதிப்புக்குரிய சேனநாயக்க அவர்களே இன்று நான் இந்தக் கதிரையில் இருக்கிறேன். நாளை நீங்கள் இந்தக் கதிரையில் அமரக்கூடும் நாம் இப்போது நாட்டின் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கும் அரசியல் யாப்பைத் தயாரித்திருக்கிறோம். ஆகவே நாம் இந்தக் காரியத்தை அரசியல் பாரபட்சமின்றி நாட்டின் தேவை கருதி சிறப்பாக ஆக்கி முடிப்போம்.”
இந்த வேண்டுகோளை டட்லி சேனநாயக்க ஏற்றுக்கொண்டதுடன் யாப்பு குறித்த விவாதங்களில் ஈடுபாட்டுடன் கேள்விகளை கேட்டு, அபிப்பிராயங்களை முன்வைத்தார்.


“பௌத்தமதம் அரச மதமாக ஆக்கப்பட்டால் தலதா மாளிகை போன்ற புராதன ஸ்தலங்கள் அரசின் அதிகாரத்துக்குள் வரும் நிலையில் உங்களால் சங்கப் பிரகடம் செய்யும் நிலையும் வருமல்லவா?” என்று மகா சங்கத்தினரிடம் கேட்டார் டட்லி.

இப்படி ஜென்மப் பகைகொண்ட பிரதான கட்சிகள் அரசை யாப்பு ரீதியில் பௌத்தமயப்படுத்துவதற்காக ஒன்றிணைந்தார்கள்.

1972 ஆம் ஆண்டு முதலாவது குடியரசு யாப்பானது பல்லின, பல்மத நாட்டில் தனியொரு மதத்தை அரச சலுகைக்குரிய மதமாக பிரகடனம் செய்தது மட்டுமன்றி ஏனைய மதங்களுக்கு அதன் மத உரிமைகளோடு மாத்திரம் மட்டுப்படுத்துகின்ற சதியை கச்சிதமாக முடித்தது.

1956 இல்
1951 இல் பண்டாரநாயக்க ஐ.தே.க வில் இருந்து விலகி எதிர்க்கட்சி வரிசையில் போய் அமர்ந்தார். சிங்கள பௌத்த சக்திகள் கொடுத்த அழுத்தத்தை சமாளிக்க முடியாமல் திணறினார் டீ.எஸ். சேனநாயக்க. 

சிங்கள மொழியை அரச மொழியாக ஆக்குவதற்கு எதிராக அவர் இப்படி ஒரு உதாரணத்தைக் கூறினார். “சிங்களத்தில் வைத்தியர்கள் மருந்து எழுதிக் கொடுக்கும் சிக்கலின் காரணமாக அப்பாவி நோயாளிகள் மரணமடைவார்கள்” என்றார். பௌத்தத்தை அரச மதமாக ஆக்கினால் மகாசங்கத்தினர் அரச ஊழியர்களாக ஆக்கப்பட்டுவிடுவார்கள் என்று எச்சரித்தார் டீ.எஸ்.சேனநாயக்க. (ஹரிஸ்சந்திர விஜேதுங்க – “புத்த ஜயந்தியில் சதியும் கொலையும்” நூலில்)

ஜே.ஆர்.
ஜே.ஆர்.1978இல் பதவியேற்று இரண்டாவது குடியரசு அரசியலமைப்பைக் கொண்டுவந்த போதும் பௌத்தத்துக்கு யாப்பின் மூலம் கொடுக்கப்பட்ட அந்தஸ்தில் கைவைக்கத் துணியவில்லை. அப்படியே பேணுவது தான் தனது ஆட்சிக்கு பாதுகாப்பானது என்று நம்பினார். அதேவேளை பௌத்தத்தை இலங்கை அரசின் உத்தியோகபூர்வமாக ஆக்கும்படி நிர்ப்பந்தங்கள் எழுந்தன. அப்படி செய்தால் அரசு மேற்கொள்ளும் மதம் தொடர்பான நடவடிக்கைகளின் போது அனாவசிய தலையீட்டுக்கு வழி வகுத்துவிடும் என்று ஜே.ஆர்.நம்பினார்.

இலங்கை சிங்கள நிறுவனம் (ஸ்ரீ லங்கா சிங்கள சங்விதான). சிங்கள இளைஞர் முன்னணி (சிங்கள தருன பெரமுன) போன்ற அமைப்புகள் இலங்கையின் நிறைவேற்று அதிகாரம் உள்ள ஜனாதிபதி ஒரு சிங்கள பௌத்தராக இருப்பதை யாப்பின் மூலம் உறுதி செய்யும்படி போராடின. (அரசியலமைப்பு சீர்திருத்தத்துக்கான தெரிவுக் குழுவின் அறிக்கை 1978, பக்கம். 272). ஆனால் ஜே.ஆர். வேறு வழியில் “சிங்கள பௌத்த” சக்திகளுக்குத் தனது பௌத்தத் தனத்தை வெளிக்காட்டினார். நிறைவேற்று ஜனாதிபதியின் கொடியாக “தர்மசக்கர”த்தை (அசோக சக்கரம்) பொறித்தார். தனது அரசாங்கமும் அசோகனின் “தர்மிஷ்ட” ஆட்சியைப் போன்றது என்று கூறி “தர்மிஷ்ட அரசாங்கம்” என்று பிரகடனம் செய்துகொண்டார்.

அன்று புகுத்திய பௌத்தத்தை இன்று  அவர்களே விரும்பினாலும் கூட நீக்க முடியாத அளவுக்கு அது நிலைநிறுத்தப்பட்டிருக்கிறது. இலங்கையை மதச் சார்பற்ற நாடாக ஆக்குங்கள் என்று கூற சிறுபான்மை இனத் தலைவர்களுக்கு மாத்திரமல்ல பெரும்பான்மை இன நடுநிலைத் தலைவர்களுக்கும் கூட துணிச்சல் கிடையாது.

நிஸ்ஸங்க விஜயரத்ன (1924-2007)
ஸ்ரீ தலதா மாளிகையின் தியவடன நிலமேயாக இருந்தவர். இலங்கை சிவில் சேவையில் பணியாற்றியவர். அனுராதபுரம் நகரப் பாதுகாப்பு சபையின் தலைவர், அதனை புனித பூமியாக ஆக்கும் பணியை முடித்தவர். அனுராதபுர அரசாங்க திபராகவும் இருந்தவர். 1977இல் ஜே.ஆர் அரசாங்கத்தில் உயர்கல்வி மற்றும் நீதிமன்ற அமைச்சரானார். இன்றுள்ள கொழும்பு உயர்நீதிமன்ற பெருங்கட்டடத்தை சீனாவின் உதவியுடன் செய்துமுடித்த பெருமை அவருக்கு உரியது. அரசியலில் ஓய்வு பெற்றதன் பின்னர் சோவியத் யூனியனுக்கு இலங்கைத் தூதுவராக இயங்கினார். இவரின் தந்தை எட்வின் விஜயரத்ன; அவர் டீ.எஸ்.சேனநாயக்கவின் அமைச்சரவையில் கிராமிய அபிவிருத்தி அமைச்சராக இருந்தவர்.

1972 ஆம் ஆண்டு இலங்கையின் தேசிய இலட்சினையையும், தேசியக் கொடியையும் உருவாக்குவதற்கான கமிட்டியின் தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார் நிஸ்ஸங்க. இலங்கையின் தேசியக் கொடியின் நான் மூலைகளிலும் அரச மர இலையைப் புகுத்தி தேசியக் கோடிக்கு பௌத்த முகத்தைக் கொடுத்தவரும் இவர் தான்.

இவரின் வழிகாட்டுதலின் பேரில் தான் ‘மாபலகம விபுலசார தேரர்’ அரச இலட்சினையை வடிவமைத்தார். அது ஒரு சிங்கள பௌத்த இலட்சினையாகவே அமைக்கப்பட்டது. தேசியக் கொடி சிங்கள பௌத்த கொடியென விமர்சிப்போர் பலரின் கண்களுக்கு படாத ஒன்று அந்த அரச இலட்சினை. இன்று வரை அது தான் அரச இலட்சினை. கலாசார அமைச்சின் செயலாளராகவும் அப்போது அவர் இருந்தார்.

அரச இலட்சினையில் உள்ளவற்றின் அர்த்தம்: சிங்கம் (தேசியக் குறியீடு), சிங்கத்தின் வாள் (தேசிய இறைமை), சிகப்பு பின்னணி (சிங்கள இனம்),  தாமரை மொட்டு (புனிதம்), பூச் சாடி (தன்னிறைவு),  நெல்மணி (செழிப்பு), தர்ம சக்கரம் (பெரும்பான்மையினர் பின்பற்றும் பௌத்த தர்மம்), நடுவில் இருக்கும் பெரிய சக்கரம் (இலங்கை), சூரியன், சந்திரன் (இருப்பின் உறுதித்தன்மை), சந்திரனை இடது புறமாக வைத்திருத்தல் (மென்மை), இலட்சினையை சுற்றி இருக்கும் எல்லைக் கோடு (இவை அனைத்தும் ஒற்றையாட்சிக்குள் இருப்பதை உறுதி செய்வது).

1972: “பௌத்த மதம்” கமிட்டியில் இருந்த தனிச்சிங்கள உறுப்பினர்கள்.
1. பிரதமர் சிறிமாவொ பண்டாரநாயக்க (தலைவர்)
2. நிஸ்ஸங்க விஜயரத்ன
3. மைத்திரிபால சேனநாயக்க
4. டீ.பீ.இலங்கரத்ன
5. பீ.பீ.ஜீ.கலுகல்ல
6. எம்.பீ.த இசெட் சிறிவர்த்தன
7. ஹெக்டர் கொப்பேகடுவ
8. கலாநிதி கொல்வின் ஆர். டீ சில்வா
9. ஜோர்ஜ் ராஜபக்ஷ
10. எஸ்.எஸ்.குலதிலக்க
11. டட்லி சேனநாயக்க
12. என்.விமலசேன
13. சந்திர குணசேகர
14. மொண்டி கொபல்லாவ
15. நோயெல் தித்தவெல்ல
தனிச் சிங்கள சாட்சியம்
தனிச் சிங்கள அமைப்புகளிடம், பௌத்தத் தலைவர்களிடமும், நபர்களிடமும் மட்டுமே கருத்து திரட்டியது கமிட்டி.
முதலாவது அமர்வு 1972 மார்ச் 02 சாட்சியம்
அகில இலங்கை மூன்று நிக்காயக்களின் மகா சங்க சபையின் பிரதிநிதிகள்:
கோனபீனுவல புஞாசார ஹிமி, அக்குரட்டியே நந்தசார ஹிமி,பண்டித மாத்தளை சாசனதிலக்க ஹிமி, வெல்லேதொட்ட பஞ்ஞாதஸ்ஸி ஹிமி, படிகொட்டுவெவே சுமனசென ஹிமி
அகில இலங்கை பௌத்த சம்மேளனம்:
கலாநிதி பீ.பீ.மலலசேகர, பீ.செனரத் குணவர்த்தன, டீ.எல்.எப்.பேதிரிஸ். தோமஸ் அமரசூரிய. லீலாலனந்த கல்தேறா, பீ.சீ.பெரேரா. பீ.டீ.எம்.டயஸ், பீ.டீ.எஸ்.பெர்னாண்டோ.
கொழும்பு பௌத்த வாலிபர் சங்கம்:
ஈ.எஸ்.அமரசிங்க, என்.எஸ்.ஏ.குணதிலக்க, எஸ்.பஸ்நாயக்க, பீ.சீ.எப்.ஜயரத்ன
இரண்டாவது அமர்வு 09.03.1972 இல் சாட்சியமளிப்பு
சியம் மஹாநிக்காயவின் மல்வத்து தரப்பு மகாநாயக்கர் அதிபூஜ்ய மடுகல்லே ஸ்ரீ சுமண சித்தார்த்த தம்மசித்தியாஹிதான ஹிமி, சியம் மஹாநிக்காயவின் அஸ்கிரி தரப்பு மஹாநாயக்கர் கொடமுன்னே ஸ்ரீ நாகசேன தாம்மானந்தஹிதான ஹிமி, சியம் மஹாநிக்காயவின் மல்வத்து தரப்பு அனுநாயக்க தேரர் சிரிமல்வத்தே ஆனந்தாஹிதான ஹிமி, சியம் மஹாநிக்காயவின் அஸ்கிரி தரப்பு அனுனாயக்கர் பலிபான சந்தானந்தாஹிதான ஹிமி.
கண்டிய விகாரை – தேவாலய பொறுப்பாளர் சங்கம்:
எச்.பீ.உடுராவன (தியவடன நிலமே), ஏ.ஜே.ரத்வத்த (பஸ்நாயக்க நிலமே), ஜே.என்.பரணகம (பஸ்நாயக்க நிலமே), எஸ்.பீ.தொலபிஹில்லே (பஸ்நாயக்க நிலமே), லக்ஷ்மன் போகவைத்த (பஸ்நாயக்க நிலமே), எச்.எம்.நவரத்ன (பஸ்நாயக்க நிலமே), எச்.எம்.கெ.நாரம்பனாவ (பஸ்நாயக்க நிலமே), எல்.பீ,கரலியத்த (பஸ்நாயக்க நிலமே), மகிந்த பீ.பீ.சேனநாயக்க (பஸ்நாயக்க நிலமே), டீ.பீ.வீரசேகர (பஸ்நாயக்க நிலமே), பீ.தொடன்வெல (பஸ்நாயக்க நிலமே).
சாசன ஊழியர் சங்கம்:
மடிகே பஞ்ஞாசீக மகாநாஹிமி, டீ.எல்.எப்.பேதிரிஸ், ஜே.எம்.கருணாரத்ன
லங்கா மகாபோதி சங்கம்:
ஹெடிகல்லே பஞ்ஞாதிஸ்ஸ நாஹிமி, எம்.எச்.பஸ்நாயக்க, டீ.டீ.எல்லேபொல, டீ.எல்.எப்.பேதிரிஸ், லலித் ஹெவாவிதாரன.
சிங்கள ஜனநாயக சங்கம்:
கலாநிதி தென்னகோன் விமலானந்த, ஸ்ரீ வல்கம்பாய, எல்லேபொல சோமரத்ன, டீ.பீ.நாரம்பனாவ, யூ.பீ.சமரகோன், ஜே.ஈ.செதராமன்.
மூன்றாவது அமர்வு 15.03.1972 சாட்சியமளிப்பு
மோராவத்தே ஸ்ரீ சொமரதன ஹிமி
அகில இலங்கை சங்கங்களின் கூட்டமைப்பு:
ஹேம பஸ்நாயக்க (அரச வழக்கறிஞர்), ஜீ.பீ.காரியவசம், ஞானசேகர சேனநாயக்க, பீ.ஆர்.விக்ரமசூரிய.
அசோக தர்மதூத சங்கம்:
அத்துடுவே ஞானோதய ஹிமி, பீ.எச்.த சொய்சா, ஆனந்த சேமகே, எச்.ஆர்.கோதாகொட
நன்றி - தினக்குரல் 

மலையக அரசியல் களத்தில் குறைந்துவரும் தனிமனித செல்வாக்கு - சிலாபம் திண்ணனூரான்


மலையகத்தின் அரசியல் களத்தில் இன்று தனிமனித அரசியல் பலம் அல்லது செல்வாக்கு குறைந்து வருகின்றது. மலையக அரசியல் கடந்த காலங்களில் கடந்து வந்த பாதை மிகக்கொடிய கஷ்டமான பாதையாகும்.

1924 ஆம் ஆண்டு இடம்பெற்ற சட்ட சபைக்கான இந்தியர் தொகுதியில் போட்டியிட்ட கோ.நடேசய்யர் 2948 வாக்குகளைப் பெற்று தோல்வியைத் தழுவினார். இந்தியர்களான ஐ.எக்ஸ்.மார்ட்டின் 5141 வாக்குகளைப் பெற்று 01 ஆவது உறுப்பினராகவும், மொஹமட் சுல்தான் 3511 வாக்குகளால் 02 ஆவது உறுப்பினராகவும் இந்நாட்டு இந்திய மக்களின் பிரதிநிதிகளாக சட்டசபைக்குத் தெரிவானார்கள். நடேசய்யரின் எதிர்பாராத இத்தோல்வியுடன் மலையக அரசியலில் அதிரடியான விழிப்புணர்வு ஏற்பட்டது.

அன்றைய பெருந்தோட்ட பாட்டாளி வர்க்கத்தின் பெரும் ஆதரவுடன் கோ.நடேசய்யர் 1931 இல் இலங்கைத் தோட்டத்தொழிலாளர் சம்மேளனத்தை நிறுவினார். இத்தொழிற்சங்கத்தின் ஊடாக மலையக பாட்டாளி வர்க்கத்தினரின் தொழில், அரசியல் உரிமைகளுக்காகப் போராடும் போராட்டத்தை ஆரம்பித்தார் நடேசய்யர்.

மலையகத் தொழிற்சங்க உதயத்திற்கான முன்னோடி தஞ்சாவூர்க்காரரான கோ.நடேசய்யர் என்பது இன்றைய தலைமைகளுக்கும் தலைமுறையினருக்கும் தெரியாத விடயமாகும். பின்னர் இலங்கை, இந்திய தோட்டத் தொழிலாளர் சம்மேளனத்தையும் உருவாக்கினார்.

இவர் 16.03.1936 இல் இடம்பெற்ற சட்டசபைக்கான தேர்தலில் அட்டன் தொகுதியில் போட்டியிட்டு 16,324 வாக்குகளால் அபாரவெற்றியைப் பெற்றார். இவரை எதிர்த்துப் போட்டியிட்ட எஸ்.ராசரத்தினம் 3635 வாக்குகளைப் பெற்று தோல்வியைத் தழுவினார்.

அன்றைய சிலாபம் தொகுதி உறுப்பினரும் கைத்தொழில், வர்த்தக அமைச்சருமான ஏ.ஜீ.எஸ். கொரயாவிடம் மலையகத்தின் தோட்டங்களில் கூட்டுறவுச் சங்கங்களை ஆரம்பிக்கும் யோசனையை முன்வைத்தார் நடேசய்யர். அதன்பின்னரே தோட்டங்களில் கூட்டுறவுச் சங்கம் ஆரம்பமானது.

குறைந்தபட்ச சம்பள (இந்திய) இல 27–1927 சட்டமூலம், தொழிலாளர் நலச்சட்டமூலம் இலங்கை அரசினால் ஏற்படுத்தப்பட்ட பின்னரே மலையக பாட்டாளி சமூகம், சமூக ரீதியாக தமக்கான அமைப்புத் தேவை என்பதை உணரத் தொடங்கியது. இப்புதிய சிந்தனைக்கு வித்திட்டவர் கோ.நடேசய்யர் ஆவார். இவரே மலையகப் பாட்டாளி சமூகத்தை குறைந்தபட்ச கூலிக்காக போராடத் தூண்டியவர்.

1947 ஜுலை 23 முதல் ஆகஸ்ட் 20 வரை 19 தினங்கள் இடம்பெற்ற முதலாவது பாராளுமன்ற தேர்தலில் கோ.நடேசய்யர் மஸ்கெலியா தொகுதியில் போட்டியிட்டு 918 வாக்குகளை மட்டுமே பெற்று பெரும் பின்னடைவை சந்தித்தார். இலங்கை– இந்திய காங்கிரஸ் வேட்பாளர் ஜீ.ஆர்.மோத்தா 9086 வாக்குகளால் வெற்றி பெற்றார். மலையகப் பாட்டாளி சமூகத்தின் விடிவெள்ளியாக உருவெடுத்த கோ.நடேசய்யர் தன் அதிர்ச்சி தோல்வியின் பின்னர் சுகவீனம் அடைந்து சில மாதங்களின் பின்னர் மரணத்தை தழுவினார்.

 இன்று மலையக அரசியல், தொழிற்சங்கங்களில் தனிமனித சமுதாய கடமை, செல்வாக்கு எவ்வளவு தூரம் தோட்டத்தொழிலாளர் சமூகத்தின் வாழ்க்கையில் ஊடுருவியுள்ளது என்பது கேள்விக்குறியாகவே எழுகிறது. அமரர் கோ.நடேசய்யர் காலத்தின் பின்னர் தலைவர்களாக உருவான ஏ.அஸீஸ், செளமியமூர்த்தி தொண்டமான், பெரியசாமி சந்திரசேகரன் ஆகியோர் மலையகத்தில் ஒருவித எழுச்சியை ஏற்படுத்தினர். அன்றைய அரசியல் பெரும் கற்பாறையான பேரினவாத, இனவாத அரசியல் தலைமைகளுடன் போராட வேண்டியிருந்தது.. இன்று அரசியல் சந்தர்ப்பவாத அரசியல் களமாக மாறிவிட்டது.

இந்நாட்டில்1977 களின் பின்னர் ஏற்பட்ட திறந்த பொருளாதார சிந்தனை மாற்றம் மலையக சமூகத்திலும் பொருளாதார, சமூக, அரசியல் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியது. மலையகத்தைவிட்டு தொழிற்சங்கங்கள் மறைந்து போக தொழிலாளர் படையினரின் தொழில் உரிமைகளும் உரிமை போராட்டங்களும் குறைந்தன.

அமரர் பெ.சந்திரசேகரனின் மலையக மக்கள் முன்னணி உதயத்தின் பின்னர் மலையகக் கல்வி கற்ற சமூகம் அரசியல் மாற்று சிந்தனையாளர்களாக இம் முன்னணியில் இணைந்தனர். இன்று மலையகக் கல்வி கற்ற சமூகம் அரசியலில் கால் பதிக்கத் தயங்குகின்றது என்பது அனைவருக்கும் தெரிந்த விடயமாகும்.

இந்நிலையில் 1960 முதல் 1977 வரையிலான கால எல்லையில் மலையக இலக்கிய களத்தில் பெரும் பிரகாசம் ஏற்பட்டது. இர.சிவலிங்கம், திருச்செந்தூரன், வீரகேசரி எஸ்.எம்.கார்மேகம் ஆகியோர் பிரதானிகளாக செயலாற்றினர். பல எழுத்தாளர்களை இச்சமூகத்தில் விதைத்தனர். அவ்விதை, செடி, கொடி, மரமாகிச் சமூகத்திற்கு நல்ல பலனை வழங்கியது.

 1960–1977 காலம், மலையக இலக்கியத் தாயின் பொற்காலம் எனலாம். மலையக இலக்கியவாதிகளின் எழுத்தாயுதம் இக்கால எல்லையில் மலையகப் பாட்டாளி சமூகத்தில் பெரும் மாற்றத்தை எழவைத்தது. அம்மாற்றத்தினால் ஏற்பட்ட தாக்கத்தின் விளைவாகவே 20.02.1989 இல் மலையக மக்கள் முன்னணி பிரசவம் ஆனது வரலாற்றுப் பதிவாகும்.

1977–2004 ஆம் ஆண்டு வரையில் மலையக அரசியல் அரங்கில் பல முன்னேற்ற மாற்றங்கள் உருவாகின. 2004க்குப் பின்னர் மலையக அரசியல் நிலைமை பேரினவாத அந்நிய சக்திகளால் நிலைகுலைய வைக்கப்பட்டது.

இவ்வாறான பெரும் வரலாற்று பின்னணியுடன் நிலை கொண்டுள்ள மலையக அரசியல் இன்று மிகவும் நலிந்த நிலையில் உள்ளதாக இச்சமூக மக்களே தெரிவிக்கின்றனர். 2015 ஜனவரி 8 இல் இந்நாட்டில் அரசியல் மாற்றம் ஏற்பட்டது. ஆனால் இம்மாற்றம் மலையக சமூகத்திற்குள் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தவில்லை. ஆனால் அரசியல் பிழைப்பை தேடுபவர்கள் உழைக்கிறார்கள். இதுவும் இம்மக்களின் கருத்தாகும்.

10.02.2018 இல் இடம்பெற்ற உள்ளூராட்சி சபைகளுக்கான தேர்தல் முடிவுகள் ஒரு ஸ்திரம் கொண்ட ஆட்சியை அமைக்கும் நிலை நுவரெலியா மாவட்ட சபைகளில் காணப்பட வில்லை. மலையக மக்களின் வாழ்விடமாக அடையாளம் கொண்டுள்ள நுவரெலியா மாவட்டத்தின் மக்கள் இத்தேர்தலில் தனி மனித அரசியல் ஆதிக்கத்தை இல்லாதொழித்துள்ளதை தேர்தல் முடிவுகள் தெரிவிக்கின்றன.

 எதிர்வரும் மாகாண சபைத் தேர்தலும் புதிய கலப்புத் தேர்தல் முறையில் இடம்பெற்றால் மலையக மக்களின் மாகாண சபைக்கான பிரதிநிதிகள் தெரிவு சிதைக்கப்படும். மலையக மக்களின் பிரதிநிதிகளாக நாடாளுமன்றம், மாகாணசபை, உள்ளூராட்சி மன்றங்களுக்கு அனுப்பப்படும் பிரதிநிதிகள் அரசியல் வர்த்தகர்களாக இல்லாது புத்திஜீவிகளாக , கல்விமான்களாக, சுயநலமற்றவர்களாக, மக்களின் தொண்டர்களாக இருக்கவேண்டும். ஜனநாயக உரிமைகளை வென்றெடுக்கவும், ஆரோக்கியமான கருத்துப் பரிமாற்றம் மாற்றுக்கொள்கைகளை, மாற்றுக் கருத்துக்களை மதிக்கின்ற மனப்பக்குவம் கொண்ட அரசியல்வாதிகள் மலையகத்தில் மீண்டும் தனிமனித சமுதாய கடமையாளராக உருவாகவேண்டும் என்பதே அனைவரினதும் பிரார்த்தனையாகும். இல்லையேல் 1989 இல் மலையக மக்களுக்குக் கிடைத்த வாக்குரிமையின் பயன், பலன் இல்லாது நலிந்து போய்விடும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.


நன்றி - வீரகேசரி

அரசியலில் பெண்களும் வன்முறைகளும் - ஜீவா சதாசிவம்


இலங்கை அரசியலில் பெண்களின் பங்கேற்பு சம்பந்தமாக கடந்த உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலோடு கூடிய கவனம் திரும்பியது. உள்ளூராட்சி மன்றங்களில் 25 சதவீதம் பெண் உறுப்பினர்கள் கட்டாயமாக்கப்பட வேண்டும் என்ற சட்ட ஏற்பாடு காரணமாக நிறை குறைகளுக்கு அப்பால் பெண்கள் உள்ளூராட்சி மன்றங்களில் பங்கேற்கும் சூழ்நிலை உருவாகியுள்ளது. அதேநேரம் அரசியல் கட்சிகளுக்கு உள்ளேயும் அரசியல் கட்சிகளுக்கி டையேயும் இடம்பெறும் வாத, விவாதங்கள் கைகலப்பாகவும் வன்முறைகளாகவும் மாறி விடுவ துண்டு. 

வாத விவாதங்களின் போதல்லாமல் அரசியல் அதிகாரம் இருப்பதன் காரணமாக அதிகாரம் கொண்டோர் பலவிதமான வன்முறைகளில் ஈடுபடுவதை அவதானித்திருக்கிறோம். கடந்த மாதம் ஒரு மாகாண சபை உறுப்பினரின் மனைவி ஓர் அரசியல்வாதியாக அல்லாதபோதும் கூட கையில் துப்பாக்கியோடு ஒருவரைத் தாக்குவதை தொலைக்காட்சி வழியாக காணக்கூடியதாக இருந்தது. ஆனால், அதனையெல்லாம் பாரதூரமான விடயமாக பேச முன்வராத சமூக வலைத்தள உலகம்,  மஸ்கெலியாவில் இடம்பெற்ற கட்சி ஆதரவாளர்களுக்கிடையிலான கைகலப்பின்போது ஒரு பெண் பிரதேச சபை உறுப்பினர் செருப்பை எறியும் காட்சி பரவலாக உரையாடலுக்குள்ளானது.

பெண்ணொருவர் இத்தகைய நிலைமைக்கு ஏன் செல்ல வேண்டும் என்பது பற்றிய ஆராய்வுகள் ஏதுமில்லாமல் அப்பெண் பற்றிய அவதூறான செய்திகளை வெளியிடுவது அல்லது விமர்சனத்துக்குள்ளாக்குவது என்பது பற்றி ஒன்றுக்கு இரண்டு தடவை சிந்திக்க வேண்டியுள்ளது. அவர் செருப்பை ஓங்கி நிற்கும் புகைப்படத்தை வைத்துக்கொண்டு லண்டனில் இருந்துகூட ஆங்கிலத்தில் கட்டுரை எழுதி ஒட்டுமொத்த பெண்களின் அரசியல் பற்றிய விமர்சனக் கட்டுரையை எழுதுவதெல்லாம் அபத்தமானதே. அதேநேரம் பாதிப்புற்றவர்  பெண் என்ற வகையில் அவர் பக்க நியாயங்கள் ஏதேனும் இருக்கின்றனவா என்பதை கேட்டறிந்து குறித்த காட்சியை விவாதிப்பதே சரியானதாகும். 

சமூகக் கட்டுப்பாடுகளுக்கு மத்தியிலும்  அரசியலுக்கு ஒரு பெண் வந்தால் அதன் பிரதிபலன் என்னவாக இருக்கும் என்பதை மஸ்கெலியாவில் கடந்தவாரம் இடம்பெற்ற அசம்பாவிதம் மறைமுகமாக காட்டி விட்டுச் சென்றுள்ளது. 
கல்வீச்சில் ஈடுபட்ட மாகாணசபை உறுப்பினர்கள்...
மஸ்கெலியா பிரதேச சபை தலைவர் தெரிவு நாளில் இடம்பெற்ற கலவரத்தில் கலகத்தில் ஈடுபட்ட கூட்டத்தின் மத்தியிலிருந்து ஒரு பெண்  செருப்பைத் தூக்கி எறியும் காட்சியை ஊடகங்கள் பிரசுரித்திருந்தன. முகநூலில் அவரவர் விருப்பத்திற்கேற்ப தனது புகைப்படத்தைப் போட்டு பலரும் கருத்து தெரிவிக்கின்றனர். ஆனால், தான் தூக்கியெறிந்த செருப்பு தன்னை நோக்கி எறியப்பட்ட செருப்பு என்பதையும் அது ஒரு ஆணுடையது என்பதையும் யாரும் புரிந்து கொள்ள மறுக்கிறார்கள். பெண்கள் அரசியல் களத்தில் இறங்கிச் செயற்படும்போது எதிர்கொள்ள வேண்டிய இத்தகைய பிரச்சினைகளால் தான் மிகுந்த மனஅழுத்தத்திற்கு உள்ளாகியுளளதாகவும்  நோர்வூட் பிரதேச சபை உறுப்பினரான  மஞ்சுளா தெரிவிக்கிறார். அவருடனான உரையாடல் சுருக்கமாக இங்கே தரப்படுகின்றது.

''சிறுவயது முதலே நான் அரசியல் தொழிற்சங்க ஆர்வமுள்ளவள். பல வருடங்களாக இலங்கை தேசிய தோட்டத் தொழிலாளர் சங்கத்தில் உத்தியோகத்தராக கடமையாற்றிய நான் கடந்த ஐந்து வருடங்களுக்கு மேலாக தொழிலாளர் தேசிய சங்கத்தின் மகளிர் பிரிவில் செயற்பாட்டாளராக இயங்கி வருவதுடன் கடந்த இரு ஆண்டுகளாக அச்சங்கத்தின் நோர்வூட் பிரதேச அமைப்பாளராகவும் செயற்பட்டு வருகின்றேன். பெண் ணென்று என்னை ஓரம் கட்டாமல் ஒரு பிரேதசத்திற்குரிய அமைப்பாளராகவும் செயற்பட எனக்கு கிடைத்த வாய்ப்பு கடந்த பொதுத் தெர்தலில் நோர்வூட் தென்மதுரை வட்டார  வேட்பாளராக ஐக்கிய தேசிய முன்னணியில் இ.தொ.கா. முன்னாள் பிரதேச சபை உறுப்பினரை எதிர்த்துப் போட்டியிட்டேன். இதன்போது பெண் என்ற அடிப்படையில் பல்வேறு இழிசொற்களுக்கு ஆளாக நேர்ந்தது.

பெரும் பணச் செலவு செய்து என்னை வட்டாரத்தில்  தோற்கடித்தார்கள். ஆனாலும் எனது பணிகள் மீது நம்பிக்கை வைத்து எமது கட்சி எனக்கு பட்டியல் மூலமாக பிரதேச சபை உறுப்பினர் வாய்ப்பை வழங்கியது. எனது கணவர் வெளிநாட்டில் தொழில் புரியும் அதேநேரம் குடும்பத்தலைவியான நான் எனது பிள்ளைகளையும் பராமரித்துக்கொண்டு அரசியல் செயற்பாட்டிலும் ஈடுபட்டு வருகின்றேன். குறித்த தினம் எமது அண்மைய பிரதேச சபையான மஸ்கெலியா பிரதேச சபை தலைவர் தெரிவில் எமது கூட்டணி குலுக்கல் முறையில் தெரிவுசெய்யப்படுதற்கான உறுதிப்பாடு கிடைக்கப்பெற்ற நிலையில் எமது அணியினருக்கு வாழ்த்து தெரிவிப்பதற்கான ஆதரவாளர்களாக மஸ்கெலியா செல்ல தயாரானோம்.

அதற்காக நோர்வூட் சந்தியில் பஸ்ஸுக்காக காத்திருந்தபோது வாகனம் ஒன்றில் வந்த இ.தொ.கா. மாகாண சபை உறுப்பினரொருவர் உள்ளிட்ட ஆதரவாளர்கள் என்னருகே வந்து அவர்களது வாகனத்தை நிறுத்தி என்னை மிகவும் கேவலமான முறையில் ஏசினார்கள். ஒரு பெண்ணை எந்தளவுக்கு வார்த்தைகளால் கொச்சப்படுத்த முடியுமோ அந்தளவுக்கு கொச்சைப்ப டுத்திவிட்டுச் சென்றார்கள். நான்  மிகுந்த மனவேதனையுடனேயே மஸ்கெலியா நகருக்கு சென்றேன். அங்கே சென்றபோது அங்கேயும் அதே கும்பல்  என்னை சீண்டியது. இதனால் நான் வாய்த்தர்க்கத்தில் ஈடுபட நேர்ந்தது.

மஸ்கெலியா பிரதேச சபையை கூட்டுவதில் ஏற்பட்ட குழப்பநிலையை கண்டித்து நாங்கள் மௌனமாக அமர்ந்து போராட்டத்தில் ஈடுபட்டிருந்த வேளையில் மீண்டும் அவ்வழியாக வந்த அக் கும்பலில் ஒருவர் தாம் வென்று விட்டதாகச் சொல்லி உன்னையெல்லாம் செருப்பால் அடிக்க வேண்டும் என தனது செருப்பை கழற்றி எறிந்தார். அச் செருப்பையே மீண்டும் தூக்கி அவர் மீது பதிலுக்கு எறிந்தேன். அது ஆணுடைய செருப்பு என்பதை அவதானியுங்கள். அந்த கட்டத்திலிருந்து மட்டுமே ஊடகங்கள் என்னை ஒளிப்பதிவு செய்திருக்கின்றன. 

அதற்கு முன்பதான எந்தக்காட்சியும் காண்பிக்கப்படவில்லை. அவை அனைத்தும் எனது மனசாட்சிக்கு மட்டுமே தெரியும். 'இப்போ வாடா பொம்பளைகிட்ட' என நான் அவர்களை பார்த்து ஏசும் வசனங்கள், அவர்கள் இதற்கு முன்னர் என்னிடம் வம்பு இழுத்திருக்கிறார்கள் என்பதனை நிரூபிக்கவில்லையா? அவர்கள் என்மீது வீசிய அசிங்கமான வார்த்தைகளின் வெளிப்பாடே நான் அவ்வாறு பேசிக்கொண்டு அவர்கள் என்மீது வீசிய செருப்பை மீண்டும் அவர்கள் மீது எறியக்காரணம் என்பதை புரிந்துகொள்ளாது, நான் பொத்தாம் பொதுவாக செருப்பைக் கழற்றி அடித்ததாக பலரும்  எழுதி வருவதும் எனது படங்கள்   பகிரப்பட்டதும் மிகுந்த மனவேதனையையும் மனஅழுத்தத்தையும் தந்துள்ளது.

இந்த உலகம் பெண்ணுக்கு நடக்கும் அநியாயங்களை, அவர்கள் மீது எறியப்படும் அவதூறு வார்த்தைகளை எண்ணிப்பார்க்கத் தவறுகின்றது.  ஒரு பெண் துணிந்து எதிர்த்தால் அவளை எப்படியெல்லாம் இந்த உலகம் சித்தரிக்க முயற்சிக்கிறது என்பதை நினைக்கும்போது வேதனையாக இருக்கின்றது'', என்றும் தெரிவித்தார். ''எனக்கும் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை உண்டு.  குழந்தைகள் இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கும் எதிர்காலம் இருக்கிறது. இதனையெல்லாம் எண்ணிப்பார்த்த பின்பே யாராக இருந்தாலும் இச்சம்பவம் குறித்து தமது கருத்தைச் சொல்லவேண்டும்'', என்று குறிப்பிடுகின்றார். 

பெண்கள் அரசியலில் கால்பதிக்க சட்டம் இடமளித்துள்ள போதிலும் சமூகம் அதனை நிறுத்துவதில் எவ்வாறு முன்னிற்கின்றது என்பது பற்றி குறித்த சம்பவமே நன்றாக வெளிபடுத்தியுள்ளது.  நோர்வூட் பிரதேச சபை உறுப்பினர் மஞ்சுளாவின் கருத்துக்களும் பதிவு செய்யப்பட வேண்டும் என்ற நோக்கத்தோடு எழுதப்பட்டிருக்கும் இப் பத்தியில் அவர் தெரிவித்துள்ளவாறு அவர் பக்க நியாயங்களையும் புரிந்துகொள்ள இன்றைய அலசல் முயற்சித்திருக்கிறது. 

அதேபோராட்டத்தில் இரு மாகாணசபை உறுப்பினர்களும் மாகாண கல்வியமைச்சர் உட்பட அக்கட்சியின் ஆதரவாளர்கள் கற்களை தூக்கி எறிந்து கலகத்தில் ஈடுபடுவதைக் காட்டும் காணொளிக் காட்சிகளும் புகைப்ப டங்களும் கூட வெளிவந்துள்ள நிலையில் அவை சாதாரணமான தாகவே பார்க்கப்பட்டுள்ளன. 

எனவே, ஆண்கள் வன்முறையில் ஈடுபட்டால் அது சாதாரணமாகப் பார்க்கப்படுவதும் அதுவே பெண்களின் பக்கத்தில் இருந்து வந்தால் அது அசாதாரணமானதாகப் பார்க்கப்படுவதும் எந்த மனநிலை என்னும் கேள்வியை எழுப்ப வேண்டியுள்ளது.

நன்றி  -வீரகேசரி (அலசல்)  - 05.04.2018

மட்டக்களப்பு வேடுவர் ஆய்வின் முன்னோடி செலிக்மன் - என்.சரவணன்


இலங்கையின் இனவரைவியல் பற்றிய ஆய்வுகளில் வேடுவர் பற்றி ஆய்வு செய்த செலிக்மன் தம்பதிகளின் ஆய்வு இன்று வரை மானுடவியலாளர்கள், இனவியலாளர்கள் போன்றோரால் போற்றப்பட்டு வருகிறது. 

செலிக்மன் (Charles Gabriel Seligmann) தனது ஆய்வை மேற்கொள்வதற்காக 16.12.1907 அன்று தனது துணைவியுடன் (Brenda Zara Seligmann) இங்கிலாந்திலிருந்து இலங்கை வந்தடைந்தார். மொத்தம் மூன்று ஆண்டுகள் மட்டுமே அவர் தங்கியிருந்து நாடு முழுவதும் அலைந்து திரிந்து தனது ஆய்வை முடித்துக் கொண்டார். அவர் மேற்கொண்ட ஆய்வு 1911 ஆம் ஆண்டு “The Veddas” (வேடுவர்) என்கிற தலைப்பில் 623 பக்கங்களில் நூலாக வெளிவந்தது. அதை கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகம் லண்டனில் வெளியிட்டது. இந்த நூல் உலகளவில் பிரசித்தம் பெற்றது.

இந்த நூலுக்காக செலிக்மன் தம்பதிகள் பல மாதங்கள் வேடுவர்களுடனேயே வாழ்ந்திருக்கிறார்கள். காடுகளிலும், குகைகளிலும் அவர்கள் கண்டவை கேட்டவை என்பவற்றை விஞ்ஞானபூர்வமான ஆய்வுக்குட்படுத்தினார்கள். வேடுவர்களின் இசையை பதிவு செய்திருக்கிறார்கள். செலிக்மன் எடுத்த புகைப்படங்களும், ஓவியங்களும், விளக்கப் படங்களும் அந்த நூலில் பல இடங்களில் காணக் கிடைக்கிறன. 

செலிக்மனும் அவரது துணைவி பிரண்டா சாராவும் அந்தப் பெரு நூலின் ஆசிரியர்கள். 98 ஆண்டுகள் கழித்து 2009 இல் இந்த நூலை இலங்கையில் சிங்களத்திற்கு மொழிபெயர்த்து (மொழிபெயர்ப்பு: நிஸ்ஸங்க பெரேரா) கொடகே பதிப்பகம் வெளியிட்டது. அதே ஆண்டு சிங்களத்தில் “பாஸ்ட் பப்ளிஷன்” (மொழிபெயர்ப்பு: சந்திரசிறி ரணசிங்க) என்கிற நிறுவனமும் வெளியிட்டது. தமிழில் செலிக்மன் பற்றி எங்கு தேடினாலும் சிறு தகவல் கூட கிடைப்பதில்லை.

அவரது ஆய்வை சிங்கள பேரினவாதிகள் போற்றுவதில்லை. அதற்கான காரணமும் இலங்கை சிங்கள நாடு என்கிற ஐதீகத்தை உடைக்கும் பல சான்றுகளும் அவரது ஆய்வில் புதைந்து கிடக்கின்றன. உதாரணத்திற்கு புத்தர் இலங்கைக்கு வந்திறங்கியது யாழ்ப்பாணத்திலிருக்கும் நாகதீபத்தில் என்கிற வரலாற்றுப் புரட்டை இன்றைய ஆய்வாளர்கள் பலர் மறுக்கிறார்கள். சமீபத்தில் கூட பௌத்த மதத் தலைவர்களில் ஒருவரான வல்பொல கல்யாணதிஸ்ஸ மஹா தேரோ ஆற்றிய ஒரு உரையில் “மகாவம்சத்தில் குறிப்படப்படும் நாகதீபம் என்பது யாழ்ப்பாணத்தில் இருப்பதல்ல. அது மகியங்கனைக்கு அருகில் இருக்கிறது. சில அரசியல் வரலாற்றுக் காரணங்களினால் அந்த உண்மை மறைக்கப்பட்டு வந்திருக்கிறது. இப்போது அந்த உண்மையை வெளிப்படுத்த வேண்டியிருக்கிறது.” என்று கூறியிருந்தார். செலிக்மன் தனது நூலில் நாகதீப என்கிற இடத்தைத் தான் மதவாச்சி என்று அழைத்து வந்திருக்கிறார்கள் என்று ஹென்றி பார்க்கரை ஆதாரம் காட்டுகிறார். ஹென்றி பார்க்கர் (Henry Parker) கிட்டத்தட்ட செலிக்மன் காலத்திலேயே “சிங்கள பழங்குடிகளின் வாய்மொழி நாட்டுப்புற கதைகளை ஆய்வு செய்து 1910இல் “Village folk-tales of Ceylon” என்கிற நூலை எழுதியவர். செலிக்மன் ஹென்றியை அவரின் நூலில் 122 இடங்களில்  ஆதாரம் காட்டுகிறார். அதுபோல ஹென்றி பார்க்கர் 1909 இல் வெளியிட்ட முக்கிய நூலான புராதன இலங்கை (Ancient Ceylon) என்கிற நூலில் செலிக்மனின் ஆய்வை பல இடங்களில் பிரஸ்தாபிக்கிறார்.

செலிக்மன் தனது ஆய்வின் விபரங்களை (வரைபடத்துடன்) 23.05.1908 அன்று “இலங்கை றோயல் ஆசிய கழகத்தின்” (Royal Asiatic Society - Ceylon) கூட்டத்தில் உரையாற்றியிருக்கிறார். (1) கூட்டத்தின் போது நிகழ்ந்த கலந்துரையாடலையும் அவரின் பரிந்துரைகளையும் அக்கழகத்தின் சஞ்சிகையில் வெளிவந்திருக்கிறது. அப்போது அந்தக் கழகத்தின் தலைவராக இருந்தவர் ஜோன் பெர்கியுசன் அவர் தான் செலிக்மனை தேசாபதியின் வேண்டுகோளின் பேரில் இலங்கைக்கு வரவழைத்தவர். இலங்கையின் தேசாதிபதி ஹென்றி மக்கலம் (Sir Heney McCallum) அந்த அவைக்குத் தலைமை தாங்கியிருக்கிறார். அக்கூட்டத்தை ஆரம்பித்து அவர் உரையாற்றும் போது “இலங்கையில் வேடுவர் இனம் மிகவும் வேகமாக அழிந்துவந்திருக்கிறது. இதைப் பற்றிய விரிவான ஒரு சமூக ஆய்வொன்றின் அவசியம் கருதி கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த பேராசிரியர் ஹட்டன் (Haddon) அவர்களைக் கேட்டுக்கொண்டேன் அவர் இந்த விடயத்திற்கு பொருத்தமானவராக பேராசிரியர் செலிக்மனை எமக்கு பரிந்துரைத்தார்” என்றார். அப்போது அந்தக் கூட்டத்தின் இறுதியில் அக்கழகத்தின் உபதலைவராக இருந்த சேர் பொன் அருணாச்சலம் பாராட்டுக்களையும், நன்றியையும் தெரிவித்து ஆமோதித்தார். (2)

செலிக்மன் தனது ஆய்வை முடித்து விட்டுத் திரும்பியதன் பின்னர் பல உலக நாடுகளில் இலங்கையின் வேடுவர் குறித்தும் அவர்களின் எதிர்காலம் குறித்தும் விரிவுரைகளை நிகழ்த்தியிருப்பதை அறிய முடிகிறது.  (3)

பின்வந்த ஆய்வாளர்கள் பலருக்கும் கைகொடுத்த நூல் அது. இனவரைவியல் மாத்திரமல்ல, தொல்லியல், சாதியம் பற்றிய ஆய்வுகளுக்கு கூட அவரது இந்த நூலை கையாண்டிருப்பதை பல இடங்களிலும் காண முடிகிறது. 

இந்த ஆய்வைத் தூண்டிய காரணிகள் பற்றி அவரது முன்னுரையில் காணக் கிடைக்கிறது.

வேடர்களுக்கும் தமிழ் சிங்கள மக்களுக்கும் உள்ள தொடர்பு என்ன என்பது பற்றிய ஆழமான ஆய்வு விபரங்களை அவர் முன்வைத்தார். அவரது நூலைப் பார்த்தால் அவருக்கு இது தொடர்பில் உசாத்துணையாக பயன்படுத்துமளவுக்கு அவருக்கு முந்திய நூல்கள கிடைக்கவில்லை என்பதை அறிய முடியும். ஆனால் அவருக்கு பின்வந்தோர் பலர் செலிக்மனின் ஆய்வைக் கொண்டாடுவதைக் காண முடியும்.

அவர் ஆய்வு செய்தது ஒட்டுமொத்த இலங்கையின் ஆதிவாசிகளை பற்றித்தான் என்றாலும் ஒரு தனியான அத்தியாயம் (12வது) கிழக்கிலங்கை கடல் வேடுவர் பற்றியது. இலங்கையின் கராவ (சிங்கள சமூகத்தில்), கரையார் (தமிழ் சமூகத்தில்) ஆகிய சாதிகளை ஆராய்ந்தவர்களும் இந்த ஆய்வை உன்னிப்பாக கையாண்டுள்ளனர்.

கடல் வேடுவர்
100 வருடங்களுக்கு முன்னர் செலிக்மன் வாகரையில் எடுத்த புகைப்படம் (The Veddas)

இலங்கையின் பழங்குடிகளை ஆராய்பவர்கள் நூற்றாண்டுக்கு முன்னரேயே அது பற்றிய குறிப்புகளை எழுதிய Robert knox,John Davy, D.Pridham, Sir Emerson Tennent, B.F.Hartshorne, John Bailey, C.S.V.Stevens போன்றோரின் குறிப்புகளையும் கையாள்வார்கள். இலங்கையின் பழங்குடிகள் பற்றி இவர்கள் உள்ளிட்ட மேலும் பலர் பற்றிய விபரங்களைப் பற்றி 1899 இலேயே பேராசிரியர் W.M.TURNER, எழுதிய “Contributions to the Craniology of the people of the Empire of India” என்கிற நூலில் நிறையவே எழுதியிருக்கிறார். செலிக்மன் போல அதை ஒரு ஆழமான, விஞ்ஞானபூர்வமான விடயதானமாக எடுத்து கள ஆய்வுகள் செய்து பன்முக கோணத்தில் விரிவான விஞ்ஞானபூர்வமான ஆய்வாக முன்வைத்தது இல்லை.

அவர் மட்டக்களப்பு வேடுவர் குறித்து குறிப்பாக கடல் வேடுவர் குறித்து எழுதியவற்றை அடுத்த வாரம் பார்ப்போம்.





அடிக்குறிப்பு:
  1. Ferguson’s Ceylon Directory - 1923
  2. SELIGMANN (பின்னர் SELIGMAN), Charles Gabriel, “Notes on recent work among the Veddas”. Journal of the Royal Asiatic Society (Ceylon Branch). vol. XXI, no. 61, 1908, pp. 71-84.
  3. A bibliography of the Veddah: The Ceylon aboriginal H. A. I. Goonetileke - (The Ceylon journal of historical vol. 3 and social studies January - June 1960)
நன்றி - அரங்கம்


சிங்களத்தின் "தீட்டும்", பௌத்தத்தின் "துடக்கும்" - என்.சரவணன்


மே தினம் பின் போடப்பட்டுள்ளது. இம்முறை சர்வதேச மே தொழிலாளர் தினத்தை அதே தினம் அனுஸ்டிக்காமல் எதிர்வரும் மார்ச் 07 அன்று நடத்துவது குறித்து அமைச்சரவை தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டதாகவும் அன்றைய மே 07 அன்று போது விடுமுறையாக அறிவிப்பதாகவும் ஜனாதிபதி தெரிவித்திருக்கிறார். மகாசங்கத்தினரின் வேண்டுகோளிற்கிணங்கவே இந்த தீர்மானத்தை எடுத்திருப்பதாகவும் மார்ச் 27ஆம் அன்று அறிவித்தார். 


உலகத் தொழிலாளர் தினத்தை அன்றே செய்யவிடாமல் இப்படி ஒத்திவைப்பு செய்யும் கேலிக்கூத்து பௌத்த மதத்தின் பேரால் நிகழ்கிறது என்பது இங்கு முக்கியமானது. இது இந்த நாட்டிலுள்ள வேறெந்த மதத்தவருக்கும் கிடைக்காத வரப்பிரசாதம். சலுகை. இத்தனைக்கும் பௌர்ணமி வருவது கூட ஏப்ரல் 29ஆம் திகதி தான். 

வெசாக் நாள் என்பது புத்தர் பிறந்த நாள். அவர் இறந்த நாளும் கூட அதேவேளை புத்தர் விஜயனிடம் அடுத்த 5000 வருடங்களுக்கு இலங்கை தான் பௌத்தத்தக் காக்கும் என்று கூறி விஷ்ணு கடவுளுக்கு ஊடாக விஜயனுக்கு பிரித் நூலைக் கட்டி பௌத்தத்தை ஒப்படைத்த நாளாகக் வெசாக் நாளை குறிப்பிடுகிறார்கள்.. அன்றிலிருந்து தான் “சிங்கள பௌத்த” இனம் தோற்றம் பெற்றதாகக் சிங்கள பௌத்தர்களால் கூறப்படுகிறது. அப்பேர்பட்ட “சிங்கள பௌத்த புனித நாளில்” எந்த பொது நிகழ்வைச் செய்வதற்கும் எவருக்கும் இடமில்லை என்கிற பிரகடனமாகவே கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.

மேற்படி கட்டுக்கதைகளை மகாவம்சத்தைத் தவிர வேறெந்த பௌத்த நூல்களும் தெரிவிக்கவில்லை என்பது இங்கு கவனிக்கத்தக்கது. வெசாக் நாளைக் கொண்டாடும் நேபாள், பூட்டான், சிங்கப்பூர், தாய்லாந்து, கம்போடியா, மலேசியா, மியான்மார், சீனா, ஜப்பான், கொரியா, தைவான், வியட்நாம் உள்ளிட்ட எந்த நாடும் பௌத்தத்தை காப்பதற்காக இலங்கைக்கு 5000 குத்தகைக்கு கொடுத்த ‘ஏகபோக” கதையை எற்றுகொண்டதில்லை என்பதும் கவனிக்கத் தக்கது.

மகாவம்சத்தில் இருக்கும் இரு வருகைகள் பற்றிய புனைவுகள் பற்றி பகிரங்கமாக பேச வேண்டியிருக்கிறது. ஒன்று விஜயனின் வருகை, மற்றது புத்தரின் வருகை. இவை இரண்டும் “சிங்கள பௌத்த” பூர்வீக உரிமைகோரலுடன் எப்படி முரண்படுகின்றன என்பதைப் பற்றி பேச வேண்டியிருக்கிறது.

இலங்கை சிங்கள பௌத்தர்களின் நாடு என்றும் ஏனையோர் வந்தேறு குடிகள், அந்நியர் (பறயா), கள்ளத் தோணிகள் என்றெல்லாம் நிறுவப்பட்டுள்ள ஐதீகத்தை இன்று தர்க்க ரீதியில் கேள்விக்குள்ளாக்க வேண்டியிருக்கிறது.


எது அந்நியம்? எவர் அந்நியர்?

அந்நியர்களை“பற தேசீன்” என்று சிங்களத்தில் அழைப்பார்கள். அதே “பற” (பிறர்) என்கிற அடைமொழியுடன் சேர்த்து “சுத்தா” (அந்நிய வெள்ளையர்களே) என்றவர்கள் பின்னர் காலப்போக்கில் பற தெமலா? பற ஹம்பயா?  என தமிழர்களையும் முஸ்லிம்களையும் பார்த்து வெறுப்புமிழ்வதை கண்டிருக்கிறோம். “பற” என்கிற பதத்தின்  பூர்வீகத்துக்கு உண்மையான சொந்தக்காரர்கள் “சிங்கள” + “பௌத்தர்கள்” தான் என்று சிங்கள பௌத்தர்களே தமது புனித வரலாற்றுக் காவியமாக  போற்றும் மகாவம்சம் தருகிறது ஆதாரம். அப்படி இருக்க அந்தத் தர்க்கம் உண்மையானால் “பற சிங்களயா” என்று தமக்குத் தாமே சுய அடையாளம் சூட்டவேண்டியவர்கள் அவர்களே. சுய வெறுப்பும் அங்கிருந்து தொடங்க வேண்டும்.

நமது நாட்டுக்குள் இந்தியாவில் இருந்து கொண்டு வந்து சேர்த்தது தான் பிரதான மதங்கள், பண்பாடு, கலை, கலாசாரம், உணவு, உடை சடங்கு, சம்பிரதாயங்கள், பழக்க வழக்கங்கள் அனைத்துமே இலங்கைக்கு வெளியில் இருந்து கொண்டு வரப்பட்டவற்றால் தான் நிறுவப்பட்டிருக்கிறது.

விஜயன் தொடக்கம் பல்வேறு ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் காலத்துக்கு காலம் இந்தியாவிலிருந்து வந்திருக்கிறார்கள். அதன் பின் மன்னர்கள் பலர் இந்தியாவில் பெண் எடுத்து, மணம் முடித்து வந்திருக்கிறார்கள். இவற்றின் போதெல்லாம் பல்லாயிரக்கணக்கானவர்கள் வந்து சேர்ந்திருக்கிறார்கள். பின்னர் காலனித்துவ காலத்திலும் இந்திய வம்சாவழி மக்களின் மூலம் நிறையவே பண்பாட்டு பரிமாற்றம் நிகழ்ந்திருக்கிறது. இன்றைய சமகாலத்தை எடுத்துக் கொண்டால், இலங்கைத் தொலைக்காட்சிகளையும், திரைப்பட அரங்குகளையும் ஆக்கிரமித்திருக்கும் திரைப்படங்கள், தொடர் நாடகங்கள், விளம்பரங்கள், என்பனவற்றுடன் இந்திய நாட்டு நடப்புகளும், அரசியலும் கூட வந்து கருத்தாதிக்கத்தை ஏற்படுத்தி வருகின்றன.

இன்று சிங்கள பௌத்த பண்பாட்டு அம்சங்கள் என்று சொல்லக்கூடிய அனைத்தும் இலங்கையின் பூர்வீகம் தான், இலங்கையின் பாரம்பரிய முதுசம் தான் என்று எவராவது சொல்வாராயின் அது கேலிக்குரிய ஒன்றாகத் தான் எஞ்சும்.

இன்றைய சிங்கள பௌத்தர்கள் பலரின் பெயர்களில் அதிகமாக கலந்திருப்பது போர்த்துக்கேய, ஒல்லாந்துப் பெயர்கள் தான் (பெர்னாண்டோ, பெரேரா, மென்டிஸ், பொன்சேகா, ரொட்ரிகோ, அல்மேதா போன்றவை உதாரணங்கள் ) என்பதையும் இங்கு சுட்டிக்காட்டவேண்டும்.

சிங்க “லே” பூர்வீகம்

சிங்கள வம்ச உருவாக்க பூர்வீகம் பற்றிய கதைகளில் மிகவும் புனைவுமிக்க, கேலிக்குரிய மூன்று விடயங்களைப் பற்றி விளக்கி பிரபல சிங்கள அறிஞரான காமினி வியங்கோட ஹிரு தொலைகாட்சி சேவை நடத்திய ஒரு விவாதத்தின் போது எதிரணிகளை போட்டு பந்தாடினார். இந்தக் கருத்தை நாம் சொன்னால் வினையாகிவிடும் என்பதால் அவர் என்ன கூறினார் என்பதையே இங்கு தருகிறேன்.

“காட்டுக்குள் நடந்து போய்க்கொண்டிருந்த சுப்பாதேவி அங்கிருந்த சிங்கத்தைக் கண்டு ஆசைப்பட்டு குகைக்குச் சென்று ஆலிங்கனம் செய்துகொள்கிறாள். இந்த மனிதப் பிறவிக்கும் மிருகத்தும் பிறந்தவர்கள் தான் சிங்க பாகுவும், சிங்க சீவலியும்.
மனிதர்கள் மிருகத்துடன் உடலுறவு கொள்வது நமது குற்றவியல் சட்டத்தின் ஏதோ 304வது பிரிவின் பிரகாரம் தண்டனைக்குரிய குற்றம். அந்த வகை குற்றத்தை நாங்கள்  பெஸ்டியாலிட்டி (Beastiality) என்போம்.
அதன் பின்னர் இந்த சிங்கபாகு தன்னைப் பெற்ற தந்தையை படுகொலை செய்கிறான் (பீத்று காதனய). இரண்டாவது குற்றம்.
அதன் பின்னர் இந்த சிங்கபாகு சும்மா இருக்கவில்லை. தன்னோடு ஒன்றாக ஒரேநேரத்தில் கூடப் பிறந்த சகோதரியை தனது மனைவியாக்குகிறான். இதனைத் தான் நாங்கள் Incest என்கிறோம். அதாவது குடும்ப இரத்த உறவுகளுக்குள் பாலுறவு கொள்தல். இதுவும் நமது குற்றவியல் சட்டத்தின்படி குற்றம்.
ஆக இதைத் தான் “சிங்க  - லே” (சிங்க இரத்தம்) என்கிறோமா. இந்த கேடுகெட்ட குற்றங்களைப் புரிந்து தான் சிங்கள இனம் உருவானதா? வெட்கப்படவேண்டாமா? எங்களிடம் ஓடுவது அந்த இரத்தம் தான் என்று சொல்லிக்கொள்வதில் பெருமிதம் வேறா...?” என்கிறார்.

விஜயன் சிங்கத்தின் பேரன் அல்ல என்றும், சிங்களவர்கள் சிங்கத்தின் வழித்தோன்றல் அல்லர் என்றும் கூறவேண்டிய நிர்ப்பந்தமும் சிங்கள பௌத்தர்கள் மத்தியில் தோன்றியுள்ளது. ஆகவே அவர்கள் மத்தியில் இன்னொரு போக்கும் கடந்த இரு தசாப்தகாலமாக வலுத்து வருகிறது. அதாவது தாம் சிங்கத்தின் வம்சம் அல்ல, இராவண வம்சம் என்கிற இன்னொரு கதை. சமீப காலமாக சிங்களவர்களின் பூர்வீகத் தலைவனாக இராவணனை நிறுவுகின்ற ஆய்வுகளும், புராதன கதைகளும், புனை கதைகளும் அடங்கிய சிங்கள நூல்கள் நூற்றுக்கணக்காவை வெளியிடப்பட்டு வருவதை அவதானிக்கலாம். இராவணன் பெயரில் பல அமைப்புகளும் கூட உருவாகியுள்ளன.

விஜயன் பற்றிய புனைவுகளை மறுத்து இராவணனை ஏற்றுக்கொண்டால் அவர்களின் புனித நூலான மகாவம்சத்தை நிராகரிக்க வேண்டும். ஆனால் அதற்கு சிங்கள பௌத்தம் தயாரில்லை. பல்லாயிரம் வருடங்களுக்கு முந்திய பூர்வீகக் குடிகள் சிங்களவர் என்கிற புனைவை நிலைநாட்ட இப்போது இராவணன் தேவைப்பட்டுள்ளார். இதுவரை தாம் ஆரியர் பரம்பரை என்று கூறி வந்தவர்கள் இப்போது திராவிட பூர்வீகத்தைக் கொண்டவர்கள் என்றும் கூறியாகவேண்டும். ஆனால் அதில் அரசியல் சங்கடம் நிறைந்துள்ளது. கூடவே தமிழர்களை சிங்களத்தில் “திரவிட” (திராவிடர்) என்று தான் பொதுவில் அழைத்து வருவதை நாம் அறிவோம்.


சிங்கள இனம் தோன்றி 2500 வருடங்களை முன்னிட்டு விஜயன் கரையிறங்கிய போது குவேனியை சந்திப்பதை சித்தரிக்கும் ஓவியத்தைக் கொண்ட  மூன்று சத அஞ்சல் முத்திரை, 23/05/1956 இலங்கையில் வெளியிடப்பட்டது. இது ஒரு வகையில் முதலாவது கள்ளத்தோணி என்பதை நிறுவி விடும் என்று நினைத்தார்களே என்னவோ 01/10/1966 அன்று அந்த முத்திரை வாபஸ் பெறப்பட்டு நிறுத்தப்பட்டது.

சிங்களத்தைக் கொண்டுவந்தவர் விஜயன் என்றால், பௌத்தத்தைக் கொண்டுவந்தவர் மன்னர் அசோகனின் மகன் மகிந்தன். சிங்கள மொழி கூட இந்திய மொழிகளின் கலவை தான்.

சண்டா அசோகனாக ஆக்கிரமிக்க முடியாது போன இலங்கையை தர்ம அசோகனாக ஆக்கிரமித்தான் என்றும் ஒரு தர்க்கத்துக்குக் கூறுபவர்களும் உள்ளார்கள். (“சண்டாள அசோகன்” என்பது அசோகன் பல கொன்றொழிப்புகளைப் புரிந்து ஆக்கிரமிப்புப் போர்களை நிகழ்த்திய காலத்தில் சூட்டப்பட்ட பெயர் அது. அரியணைச் சண்டைக்காக கூடப் பிறந்த 99 சகோதரர்களையும் கொன்றொழித்தான் அசோகன்.)

கி.மு ஐந்து நூற்றாண்டுக்கு முன்னர் சிங்கள பௌத்தர்கள் தோன்றியதாகக் கூறும் மகாவம்சம் மூன்றாம் நூற்றாண்டில் தான் மகிந்தன் மூலம் இலங்கையில் பௌத்தம் நிருவப்பட்டதாகக் கூறுகிறது. “சிங்கள மொழி உருவானது கிட்டத்தட்ட கி.பி. 6ம் நூற்றாண்டில் தான். அதற்கு முன்னர் மொழி ரீதியாக சிங்களவர்கள் என அழைக்கப்படும் மக்கள் கூட்டம் இந்த நாட்டில் வாழ்ந்ததாக ஆதாரங்கள் இல்லை.

கி.பி.2ம் , 3ம் நூற்றாண்டாம் காலப் பகுதியில் தமிழ் மக்கள் பௌத்தர்களாக மாறி இருந்தார்கள் என்பதற்கு தொல்பொருள் சான்றுகள் உண்டு. அக்காலத்தில் “சிங்கள பௌத்தர்கள்” வாழ்ந்தமைக்கு இடமே இல்லை. இது பற்றி பேராசிரியர் சுனில் ஆரியரட்ன  தனது " தெமழ பௌத்தயா" (தமிழ் பௌத்தர்) என்கிற சிங்கள நூலில் விரிவாக விலகியிருக்கிறார்.

தேச பக்தர்களே இங்கு தேசியம் எங்கே? சுதேசியம் எங்கே?

வல்பொல கல்யாணதிஸ்ஸ மஹா தேரோவின் உபதேச உரையொன்றின் காணொளியொன்றைக் காணக் கிடைத்தது.

“பௌத்த பிக்குவாக ஆகப்போகிறவருக்கு தீட்சை வழங்குவதற்கு (“உப்பசம்பதா”) அதிகாரமுள்ள ஒரு பீடம் இலங்கையில் இருக்கவில்லை. அதற்காகவென்றே முதன் முதலில் இலங்கையிலிருந்து சீயத்திற்கு (தாய்லாந்து) போய் அங்கிருந்து அதிகாரமுடைய பௌத்த பிக்குகளை வரவழைத்தார்கள். முதன் முதலில் சீயம் நிக்காய அப்படித்தான் தோன்றியது. அதன் பின்னர் பர்மாவுக்குச் சென்று தீட்சை பெற்று வந்து அமரபுர நிக்காயவை உருவாக்கினார்கள். இன்னொரு குழு மீண்டும் பர்மாவுக்கு விரைந்து அங்கு தீட்சைப் பெற்று ராமன்ய நிக்காயவை அமைத்துக்கொண்டனர். “சிங்கள நிக்காய” என்று இன்று வரை இலங்கையில் தோற்றுவிக்கப்பட்டது கிடையாது. அனைத்தும் வெளிநாடுகளில் இருந்து தான் இறக்குமதி செய்யப்பட்டது. பௌத்தரும், விஷ்ணுவும், கந்தனும் வெளியில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்ட கடவுளரே”
பூர்வீக தேசிய மதம் என்ற ஒன்று இலங்கையில் உண்டா? தேசிய இனம் என்று தான் ஒன்று உண்டா? பௌத்தமும், சிங்களமும் இந்த நாட்டின் பூர்வீக அடையாளமா? ஒருவகையில் இவை இரண்டும் கூட ஆக்கிரமிப்பின் எச்சங்கள் அல்லவா? பிறகென்ன இதில் உள்ள புனிதம். அப்படி என்றால் இந்த நாட்டின் பூர்வீக இன, மத அடையாளங்கள் எவை? இந்தத் தீவின் பூர்வீகக் குடிகளுக்கு என்ன நிகழ்ந்தது? இந்த “மண்ணின் மைந்தர்களின்” உண்மையான பூர்வீக பண்பாட்டு மூலங்கள் எங்கே? அவற்றை அழித்தவர் எவர்? அந்நிய அடையாளங்களை பிரதியீடு செய்தவர் யார்?


இந்தியாவிலிருந்து நாடுகடத்தப்பட்டு அகதித் தஞ்சம் தேடி இலங்கையில் குடியேறிய "சட்டவிரோத குடியேற்றவாசியாக" விஜயனையும் கூட வந்த குற்றவாளிக் கூட்டாளிகளையும் தான் கூற முடியும். தஞ்சம் கொடுத்த இந்தத் தீவின் ஆதிவாசிகளைக் கொன்று சிம்மாசனம் ஏறிய விஜயன் குவேனியையும் கைவிட்டு தனக்கும் தனது கூட்டாளிகளுக்குமாக பாண்டிய நாட்டிலிருந்து பெண்ணெடுத்து வந்து தளைத்தது தானே சிங்கள இனம். (விஜயனுக்கும் பாண்டிய இளவரசிக்கும் பிள்ளைகள் பிறக்கவில்லை என்கிறது மகாவம்சம்) ஆக இதில் எங்கே சுதேசியம் இருக்கிறது. மகாவம்சம் தரும் தகவல்களைக் கொண்டு பார்த்தால் இலங்கையின் முதல் கள்ளத் தோணிகள் சிங்களவர் என்றல்லவா தர்கிக்க முடிகிறது.


நாடு அந்நியர் கைகளில் சிக்காமல் அது வரை அந்நியருடன் போரிட்டு காத்து வந்த ஸ்ரீ விக்கிரம ராஜசிங்கனை 1815இல் வெள்ளையரிடம் காட்டிக் கொடுத்து நாட்டையும் அவர்களிடம் பறிகொடுத்தவர் யார்? ஆக, நாட்டைக் காத்த விதேசி யார், காட்டிக்கொடுத்த சுதேசி யார் என்பதை வரலாறு சான்று பகர்ந்துள்ளது.

இலங்கையில் சுதேசியத்தையும், பூர்வீகக் குடிகளையும் தேடித் போவதாயின் மஹியங்கனைக்குத் தான் செல்ல வேண்டும். குறைந்த பட்சம் எஞ்சிய தேசியத்தையாவது காண நேரிடலாம். அவர்களிடமும் காலகாலமாக கலந்து திரிக்கப்பட்டது போக எஞ்சியதைத் தான் நமது பாரம்பரிய பண்பாடு என்றும், முதுசம் என்றும் கூற முடியும்.

இனத் தூய்மை என்பது இன்றைய உலகில் சாத்தியந்தானா என்கிற கேள்வி வலுவாக இருக்கும் போது இனப் புனிதத்தன்மைக்கு என்ன உத்தரவாதம் எஞ்சியிருக்கிறது.

இலங்கை இனக்குழுமங்களின் மூல மரபு எதுவென ஆராய்ந்த மரபணுப் பரிசோதனைகள் பலவும் கூட சிங்களவர்களும், தமிழர்களும் இந்திய பின்னணியைச் சேர்ந்தவர்களே என்று நிரூபித்திருக்கின்றன. (Journal of Human Genetics 59(1) · November 2013)


"புத்தரின் இலங்கை விஜயம்" கட்டுக்கதை?
பௌத்த நாடு என்கிற கருத்தை ஸ்தூலமாக விதைக்க மகாவம்சத்திலிருந்து தரும் இன்னொரு கட்டுக்கதை புத்தர் மூன்று தடவைகள் இலங்கைக்கு விஜயம் செய்தார் என்பது.

அந்த மூன்று சந்தர்ப்பத்திலும் அவர் இலங்கையில் நிகழ்ந்த சண்டைகளை நிறுத்துவதற்கான சமாதானத் தூதுவராகத் தான் வந்து சென்ருக்கிறார் என்று மகாவம்சம் கூறுகிறது. முதலாவது தடவை நாகர்களுக்கும் யக்ஷகர்களுக்கும் இடையில் நிகழ்ந்த சண்டையை தீர்த்து வைப்பதற்காக வருகிறார் (மஹியங்கனை). இரண்டாவது தடவையும் நாகர்களுக்குள் ஏற்பட்ட சொத்துச் சண்டையை தீர்ப்பதற்காக வந்தார் (நாகதீபம்), மூன்றாவது தடவை களனிக்கு வந்து அங்கு நடந்த சண்டையை தனது உபதேசதிற்கூடாக தீர்த்து வைத்தார் என்கிறது மகாவம்சம். இந்த மூன்று விஜயங்களின் போது இலங்கையில் அவர் 16 இடங்களுக்கு விஜயம் செய்திருப்பதாகவும் கூறுகிறது.


இதையும் மகாவம்சத்தைத் தவிர எந்த பிரதான பௌத்த நூல்களும் குறிப்பிட்டதில்லை. புத்தரின் வாழ்வையும் அவரின் போதனைகளையும் கூறும் ஆதார நூலான “திரிபீடகம்” நூல்களில் கூட இந்த விபரங்களும் எதுவும் இல்லை. குறைந்தபட்சம் இந்த பயணங்களில் கடந்திருக்கக் கூடிய தென்னிந்திய பகுதிகளுக்கு புத்தர் விஜயம் செய்ததாகக் கூட எந்த குறிப்பும் இல்லை. தமிழ்நாடு போன்ற தென் பகுதிகளுக்கு கூட விஜயம் செய்யாத புத்தர் இலங்கைக்கு வந்தார் என்பது வெறும் கட்டுக் கதை என்று பல ஆதார்ணக்லடன் பலரும் உறுதிசெய்துவிட்டனர். இலங்கையின் முக்கிய தொல்பொருள் நிபுணராகப் போற்றப்படும் பேராசிரியர் பரணவிதான கூட புத்தரின் இலங்கை விஜயத்தை ஆதாரபூர்வமாக மறுத்திருக்கிறார்.

புனைவுகளால் புண்ணிய பூமியாக புனிதப்பட்டது?

இனவாதமயப்படுத்தப்பட்ட மக்களுக்கு மீண்டும் மீண்டும் உறுதியான ஐதீகங்களும், அதன்பாற்பட்ட சமன்பாடுகளும் நிறுவப்பட்டுள்ளன. அவை வாய்ப்பாடாக பல கட்டுக்கதைகளின் மூலம் சிந்தனைகளில் ஏற்றப்பட்டுள்ளன. இனவாத விஷத்துக்கு ஆட்பட்ட சிங்களப் பாமரர்கள் இந்த வாய்ப்பாடுகளின் மூலம் தான் கணக்குபோட்டுக்கொள்கிறார்கள். ஐதீகங்களால் வளர்த்தெடுக்கப்பட்ட நம்பிக்கைகள் ஏனைய சமூகங்களுக்கு எதிரான ஆயுதங்களாக ஆக்கப்பட்டுள்ளன. மோசடிமிக்க வரலாற்றுத் திரிபுகள் பெருங்கதையாடல்களாக நிலைநாட்டப்பட்டுள்ளன.

இந்த நாட்டில் ஏனைய சமூகங்களை வாழவிட்டிருப்பதே தமது பெருந்தன்மை / தயவு என்று நம்ப வைக்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்கள். 

சிங்கள பௌத்தம் தன்னை சுயவிமரசனத்துக்கு உள்ளாக்குவதற்குப் பதிலாக சிறுபான்மை சமூகங்களிடம் சகிப்புத் தன்மையைக் கோருவது என்ன நியாயம். இப்போதும் சகிப்பும், சமரசமும் செய்து கொண்டு போவதே நல்லிணக்கம் என்றும் ஜனரஞ்சகமாக போதிக்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது.

புனைவுகளாலும் புரட்டுகளாலும் கட்டமைக்கப்பட்ட கருத்துருவாக்கத்துக்கு போலியாக உயிர்கொடுத்து ஒரு அழகான தேசத்தை துவம்சம் செய்துகொண்டிருப்பதை இந்தத் தீவு இனி எத்தனைக் காலம் தான் பொறுத்திருக்கும்.

நன்றி - தினக்குரல்

மேலதிக வாசிப்புக்கு இன்னொரு பரிந்துரை

சிங்கத்திலிருந்து சிங்களம் வரை - என்.சரவணன்


 

இணைந்திருங்கள்


Support : Copyright © 2013. நமது மலையகம் - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates