Headlines News :

காணொளி

சுவடி

போராட்டம் எதற்கு? - சனத்


மலையகத்தை தாண்டி தொழிலை தேடி வந்த நாம் இன்று நம் சமூகத்திற்காக தலைநகரில் போராடி வருகிறோம் இன்று தொழிலாளி என்பதைவிட மலையக தாயின் பிள்ளைகளாக போரடிக்கொண்டிருக்கின்றோம்

களமிறங்குவோமா அல்லது கைகட்டி வேடிக்கை பார்ப்போமா? என்ற குழப்பத்தில் மூழ்கியிருப்பவர்களுக்காக....கட்டாயம் படிக்கவும்....!

கறுப்பாடுகளை களையெடுத்துவிட்டோம்
இனி கா(கூ)ட்டிக்கொடுப்புகளுக்கு இடமில்லை
களமாட துணிந்து வாருங்கள் தோழர்களே....!

ஆயிரம் பிரச்சினைகள் இருக்கின்றன. அதில் '1000' ஐ முன்னிலைப்படுத்தி - ஏனையவற்றையும் தேசிய மயப்படுத்துவோம்.

தேயிலை தேசத்துக்குள் முடங்கியிருந்த - மட்டுப்படுத்தப்பட்டிருந்த பெருந்தோட்டத்தொழிலாளர்களின் உரிமைக்குரல் இன்று சர்வதேசம்வரை ஓங்கி ஒலிக்கின்றது.
தொழிலாளர்களின் பிரச்சினையை தேசியமயப்படுத்தியதன் முதல் வெற்றி.

இலங்கையில் முதல் தடவையாக 36 அமைப்புகள், பெருந்தோட்டத்தொழிலாளர்களுக்காக தலைநகரில் களமிறங்குகின்றன.( அரசியல் நோக்கங்களுக்கு அப்பால்) நாம் ஓதுங்கி நின்று வேடிக்பை பார்க்கலாமா தோழர்களே?

அனைத்து பல்கலைக்கழக மாணவர்களும் நேசக்கரம் நீட்டியுள்ளனர். எனவே, ' 1000' கிடைக்குமா, கிடைக்காதா? என மனதுக்குள் முணுமுணுப்பதைவிடுத்து, களத்துக்குவந்து உள்ளக்குமுறல்களை வெளிப்படுத்துங்கள்!

போராட்டம் வெற்றிபெரும், தோல்வியடையும், பயனற்றதா என மனதுக்குள்ளேயே நீங்கள் நடத்தும் கருத்துக் கணிப்பால் சமூகத்துக்கு நடக்கப்போவது என்ன?

எம் மக்களுக்கு அனைத்து உரிமைகளும் கிடைக்க வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருக்கின்றோம். அதற்காக தென்னிலங்கை சக்திகளின் ஆதரவு எமக்கு அவசியம். அதற்கான ஆரம்ப புள்ளியாக இந்த போராட்டத்தை பாருங்கள். ( ப்ளீஸ் இலக்கங்களில் தொங்கிநிற்கவேண்டாம்)

கூட்டு ஒப்பந்தம் மறுசீரமைக்கப்பட வேண்டும். அந்த அடிமை சாசனத்துக்கு பதிலாக மாற்று பொறிமுறையொன்றை முன்வைக்க வேண்டும். புத்தி ஜீவிகளுடன் இணைந்து மாற்று பொறிமுறையையும் தயாரிப்பதும் எம் கடமையாகும். அதற்கான களமாக இதை பயன்படுத்துவோம்.

மலையகத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அரசியல் வாதிகள் தொழிற்சங்கங்களுக்கு எதிரான போராட்டம் அல்ல இது. மக்களின் கோரிக்கைக்கு வலுசேர்க்கும் வகையிலும், அவர்களின் பிரச்சினையை தேசிய மயப்படுத்தும் நோக்கிலும் முன்னெடுக்கப்படும் போராட்டமாகும்.

உங்களுக்கு ஆயிரம் விமர்சனங்கள் இருக்கலாம். அதில் இந்த '1000' மும் ஒன்று, எனவே, விமர்சனங்களை ஒதுக்கி வையுங்கள். அல்லது சந்தேகங்கள் இருந்தால் களத்தில் வந்து துணிந்து கேட்குமாறு வேண்டுகின்றேன்.

இந்த போராட்டம் குறித்து மாற்று கருத்து இருப்பின், பகிரங்க விவாதமொன்றை ஏற்பாடு செய்வோம். ஆரோக்கியமான முறையில் கருத்தாடலில் ஈடுபடுவோம். அதற்கு களம் அமைத்துக்கொடுக்க நான் தயார்.

எனவே, வீழ்ந்தே வாழ்ந்து மாண்டதுபோதும் விடியலுக்காக கைகோர்க்கவும் தோழர்களே.
மலையக இளைஞர்கள் நினைத்தால் ஒரு நாள் கொழும்பை முடக்கிவிட முடியும் என்ற சிந்தனை எல்லோருக்கும் உண்டு அதற்கான நாளாக ஜனவரி 23ஆம் திகதி நாளை உறுதிப்படுத்துவோம்.

ஊடகவியலாளர் சனத்

நன்றி - மலைநாடு

சிங்கள மொழிச்சட்ட அமுலாக்கலும் தமிழ் தேசியவாதமும் - (எழுதாத வரலாறு - 3) - பெ.முத்துலிங்கம்


1956ல் சிங்கள மொழியை அரச கரும மொழியாக காலஞ்சென்ற எஸ். டபிள்யூ. ஆர். டி. பண்டாரநாயக்காவின் ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக்கட்சி தலைமையிலான மக்கள் ஐக்கிய முன்னணி அரசு அமுலாக்கிய போது அதுநாள் வரை தமிழ் மக்களின் அபிலாஷைகளைப் பூர்த்தி செய்யும் வகையில் சமஷ்டி ஆட்சியைக் கோரி வந்த தமிழரசுக்கட்சி மற்றும் தமிழ் காங்கிரஸ் உட்பட வடகிழக்கு வாழ் தமிழ் மக்களின் உரிமைகளுக்காக குரலெழுப்பி வந்த தமிழ் அமைப்புகள் அனைத்தும் இவ் அநீதியான சட்டத்திற்கெதிராக போர்க்கொடி உயர்த்தலாயின. தமிழகத்தில் ஹிந்தி மொழியை அமுலாக்குவதற்கு எதிராக இலங்கையில் ஆர்ப்பாட்டம் செய்த இ.தி.மு.க. இலங்கைத் தேசியப் பிரச்சினைகளுடன் தம்மை இணைத்துக் கொள்ள ஆரம்பித்த வேளையிலேயே சிங்கள மொழியை மட்டும் அரச கரும மொழியாக இலங்கை அரசு அமுலாக்கியது. இலங்கை அரசின் இவ் ஜனநாயக விரோத நடவடிக்கைக்கு எதிராக மொழியுரிமைப் போராட்டத்தையும் இ.தி.மு.க. தமது ஏனைய நடவடிக்கைகளுடன் ஒன்றிணைத்துக் கொண்டது.

தமிழ் மொழிக்கு சம அந்தஸ்து கொடுக்க வேண்டுமெனும் பிரச்சாரத்தை முன்னெடுத்த இ.தி.மு க. மலையகத்தில் மட்டுமல்லாது. வடகிழக்கு மற்றும் சிங்கள மக்கள் பெரும்பான்மையாக வாழும் நகரங்களிலும் மொழியுரிமைக்கான பிரச்சாரக்கூட்டங்களை நடாத்தியது. தமிழரசுக் கட்சியினரும் ஏனைய தமிழ் அமைப்புகளும் மொழி உரிமைக் கான போராட்டங்களை முன் னெடுத் த மையால் தமிழ் மக்களுக் கெதிரான இன வாதமும் தென்னிலங்கையில் தழைத்தோங்கலாயின. இவ்வாறான பின்னணியின் கீழ் இ.தி.மு.க. துணிந்து தென்னிலங்கையில் மொழி உரிமைக்கோரிக் கூட்டங்களை நடாத்தியது.

தமிழ் மொழிக்கு சம அந்தஸ்து கோரும் பிரச்சாரக் கூட்டத்தை தமது முதலாவது மாநாட்டுடன் 1956 மே 15ம் திகதி பண்டாரவளை சீவலி வித்தியாலயத்தில் நடாத்தியது. இம்மாநாட்டிற்கு முன்னோடியாக நடாத்தப்பட்ட ஊர்வலத்தில் இ. தி. மு. க. உறுப்பினர்கள் தமிழ் மொழிக்கு சம அந்தஸ்து கொடு! இந்திய வம்சாவளியினருக்கு பிரஜாவுரிமை வழங்கு! நாட்டை சோசலிச பாதைக்கு கொண்டு செல்வோம் போன்ற பதாகைளை தூக்கிச் சென்றனர். இவ் ஊர்வலத்தை சிங்கள இனவாதிகள் சீர்குலைத்து கலகம் ஏற்படுத்தமுனைந்த வேளை இலங்கை சமசமாஜக் கட்சியின் சிங்களத் தோழர்கள் இவ்வூர்வலத்தில் கலந்து கொண்டு ஊர்வலத்திற்கு பாதுகாப்பு அளித்தமை குறிப்பிடத்தக்கதாகும். இலங்கை சமசமாஜக் கட்சி தமிழும் சிங்களமும் ஆட்சி மொழி எனும் கொள்கையை இக்காலகட்டத்தில் கடைப்பிடித்ததுடன் இக்கொள்கை தொடர்பாக தமது அங்கத்தினர் மத்தியில் அரசியல் கல்வியூட்டியமை இதற்கான காரணமாகும். பண்டாரவளையில் நடாத்தப்பட்ட இம் மாநாட்டில் நடிகர் எம்.ஆர்.ராதாவின் "கீமாயணம்" என்ற நாடகம் மேடையேற்றப்பட்டதுடன் இந்நாடகத்தில் பிரதான வேடமேற்று நடித்த திரு. லடிஸ் வீரமணிக்கு நடிகவேள் என்ற பட்டம் திரு. ஏ. இளஞ்செழியனால் வழங்கப்பட்டமை குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.

இம்மாநாட்டைத் தொடர்ந்து நாட்டின் தமிழ் பேசும் மக்கள் வாழும் பிரேதசங்களான வட கிழக்கிலும் பிரச்சாரக் கூட்டங்களை மேற்கொண்ட இ. தி. மு. க. மூன்று பிரதான குறிக்கோள்களை இலக்காகக் கொண்டது அவையாவன சாதி ஒழிப்பு, இந்திய வம்சாவளியினருக்கு பிரஜாவுரிமை, மற்றும் தமிழ் மொழிக்கு சம அந்தஸ்து எனவாக அமைந்ததுடன் ஏலவே தமிழ் மக்களின் உரிமைகளுக்காக குரலெழுப்பி வந்த அமைப்புகளுக்கு இது சவாலாக அமைந்தது. 1956 ஆகஸ்ட் 15ம் திகதி யாழ், அரியாலை தமிழ் மகா வித்தியாலயத்தில் நடந்த கூட்டத்துடன் தமது காலை வடக்கில் பதித்த திரு. ஏ. இளஞ்செழியன் வடக்கில் இ. தி. மு. க. கிளைகளை அமைப்பதிலும் செயற்படலானார். அது நாள் வரை பெரியாரின் கருத்துக்களால் ஈர்க்கப்பட்டு தாம் வாழும் பகுதிகளில் பகுத்தறிவு மன்றம், திருக்குறள் மன்றம், போன்ற மன்றங்களை அமைத்து செயற்பட்ட யாழ்ப்பாண அறிவுஜீவிகள் பிரிவினர் இ. தி. மு. க. வுடன் இணைந்து செயற்படலாயினர். குறிப்பாக யாழ்ப்பாணத்தில் தாழ்த்தப்பட்ட பிரிவினர் எனக்கூறப்படும் மக்கள் வாழும் பிரதேசங்களில் இ. தி. மு. க. மிக விரைவில் வேரூன்றலாயிற்று.

பருத்தித்துறை, வட்டுக்கோட்டை, பலாலி, நெல்லியடி, வேலணை. தொண்டமானாறு, உடுப்பிட்டி, கரவெட்டி, கரணவாய், இமயாணன், கரணவாய் தெற்கு, கொடிகாமம், சாவகச்சேரி, வல்வெட்டித்துறை, புலோலி போன்ற பகுதிகளில் ஒரு வருடத்திற்குள் இ. தி. மு. க. கிளைகள் அமைக்கப்பட்டன. மேலும் மன்னார், முல்லைத்தீவு, வவுனியா, கிளிநொச்சி மற்றும் திருகோணமலை, மட்டக்களப்பு, கல்முனை போன்ற நகரங்களிலும் சிற்றூர்களிலும் தமது கால்களைப் பதித்த இ.தி.மு.க. தமிழ் மொழிப்பிரச்சினையுடன் நாடு தழுவிய ஸ்தாபனமாகப் பரிணமித்தது.

இ. தி. மு. க. இவ்வாறாக இலங்கையில் தமிழ் மக்களுக்கு எதிராக எழு ந் த பிரச்சினைகளுக்காக குரலெழுப் பிய வேளை த மிழக திராவிட முன்னேற்றக்கழகம் பாராளுமன்ற அரசியலில் ஈடுபடுவதற்கான தீர்மானத்தை மேற் கொண்டது. பெரியாரினால் ஆரம்பிக்கப்பட்ட திராவிடக்கழகம் (சுயமரியாதை) தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம் முதலிய திராவிட மொழிகளைப் பேசுகின்ற மாநிலங்களை உள்ளடக்கிய திராவிட நாட்டினை பெறுவதை குறிக்கோளாகக் கொண்டிருந்தபோதிலும் பிரித்தானியரால் அறிமுகப் படுத்திய சட்டசபை தேர்தல் களில் பங்குபெறுவதைக் குறிக்கோளாகக் கொண்டிருக்கவில்லை. மாறாக தமது கொள்கைக்கு சார்பானவர்கள் எனும் கட்சிக்கு, தனிநபர்களுக்கு தேர்தல் காலங்களின் போது ஆதரவு வழங்கியது. கழக அங்கத்தவர்கள் இவ்வாறான அரசியலில் ஈடுபட்டால் லஞ்ச ஊழல்களுக்கு பலியாகி விடுவர் என்னும் கருத்தினை பெரியார் கொண்டிருந்தார். இதே கொள்கையினையே திரு. சி. என். அண்ணாத்துரை தலைமையிலான திராவிட முன் னேற்றக் கழகமும் பின் பற்றியது. ஆயினும் இக்கொள்கையிலிருந்து அந்நியமாகி 1957ல் நடந்த பொதுத்தேர்தலில் பங்கு கொண்டது.

தேர்தலில் பங்கு கொள்வதை நியாயப்படுத்துவதற்காக தமிழக தி. மு. க. 1957-ல் சிறப்பு மாநாட்டை கூட்டியது. 10-02-1957ல் கூடிய இச் சிறப்பு மாநாட்டில் தேர்தலில் ஈடுபட்டுத்தான் அந்தஸ்து தேடிக்கொள்ள வேண்டும் என்ற நிலையில் அறிமுகம் இல்லாதவர்களல்ல தி. மு. கழகத்தில் இருப்பவர்கள். நாட்டிற்குப் புதியதோர் அந்தஸ்து தேடித் தருவதற்காகவே தி. மு. கழகம் தேர்தலில் ஈடுபடுகிறது (14) எனும் கருத்தினை முன்வைத்து தமிழக தி. மு. க. சட்டசபைத் தேர்தலில் பங்குபற்றியது.

இச் சந்தர்ப்பத்தில் திரு. ஏ. இளஞ்செழியனின் தலைமையில் இலங்கைத் தி. மு. க. சிறப்புக் கூட்டமொன்றினை நடாத்தி தமிழக தி. மு. க. வின் நிலையினைப்பற்றி ஆராய்ந்ததுடன் ஈற்றில் அம்முடிவினைப் பற் றி நடுநிலைப் பாட்டை மேற் கொண்டது. பின் னர் தமிழக தி. மு. க வுடனான தொடர்பினை கைவிட்டு தனித்து சுயமரியாதை இயக்கக் கொள்கையினை முன்னெடுப்பது என்னும் தீர்மானத்தை மேற் கொண்டது. இத் தீர்மானத்துடன் இ.தி.மு.க இலங்கைப் பிரச்சனைகளுடன் மட்டும் தம்மை வரையறுத்துக்கொண்டது.

1957-ன் இறுதிகளில் யாழ் குடாநாட்டின் பல்வேறு பகுதிகளிலும் வடக்கின் ஏனைய பிரதேசங்களிலும் கிளைகளை அமைத்த இ. தி. மு. க. சாதி அமைப்பு முறைக்கெதிராக கடும் பிரச்சாரத்தை மேற்கொண்டது. 1957 டிசெம்பர் 28, 29 ஆகிய தினங்களில் இ. தி. மு. க. சமூக சீர்திருத்த மாநாடொன்றினை யாழ்ப்பாணத்தில் நடாத்த திட்டமிட்டபோதிலும் திடீரென ஏற்பட்ட வெள்ளப் பெருக்கின் காரணமாக இம் மாநாடு பிற்போடப்பட்டதுடன் இதன் பிரதி விளைவாக பருத்தித்துறை கடற் கரையில் பொதுக்கூட்டம் ஒன்று நடாத்தப்பட்டது. தமிழகத்தைச் சார்ந்த தி. மு. க., பிரமுகர்களான நாவலர் நெடுஞ்செழியன், ஈ. வி. கே சம்பத், பேராசிரியர் க. அன்பழகன் போன்றோர் வருகை தரவுள்ளனர் என அறிவிக்கப்பட்டிருந்தமையினால் பெருந்திரளான மக்கள் பருத்தித்துறை கடற்கரை மைதானத்தை வந்தடைந்திருந்தனர். இவ்வாறு கூடிய மக்கள் மத்தியிலே ஓர் கயிறு கட்டப் பட்டிருந்ததுடன் இக் கயிற் றின் இருமருங்கிலும் மக்கள் கூடியிருந்தனர்.

தமிழகத்தைச் சார்ந்த பேச்சாளர்களுக்கு இந்திய அரசு இலங்கை வர அனுமதி அளிக்கவில்லை . எனினும் இ.தி.மு.க பொதுச் செயலாளரை பிரதானப் பேச்சாளராகக் கொண்டு கூட்டம் நடாத்தப் பட்ட து. பெருந் திரளான மக்கள் இள ஞ் செழியனின் உரையை கேட்க, கூடியிருந்ததுடன் கட்டத்தின் நடுவே கயிறு கட்டப்பட்டு மக்கள் இரு பிரிவாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்தனர். பிரதான உரையை ஆற்றவிருந்த திரு. ஏ. இள ஞ் செழியன் கூட்டத் தின் நடுவே கயிறு கட்டப்பட்டிருப்பதற்கான காரணத்தை அமைப்பாளரிடம் கேட்டறிந்தார். சாதிரீதியாக மேல் சாதியினர் கீழ் சாதியினருடன் இரண்டறக்கலக்க விரும்பாததன் காரணமாகவே கயிறு கட்டப்பட்டிருந்தது. இதனை அறிந்து கொண்ட திரு. இளஞ்செழியன் தமது உரையின் போது சாதிப் பிரிவிற்கு காரணமாயுள்ள வர்ணாசிரமத்தையும் இந்து மதக் கடவுள்களையும் கடுமையாக விமர்சித்தார். இதனால் வெகுண்டெழுந்த சாதியவாதிகளும் மதவாதிகளும் கடவுளை திட்டாதே இந்து மதத்தை சாடாதே என கோசங்களை எழுப்பி மேடையை நோக்கி கற்களை வீசினர். இதனால் மேடையிலிருந்த யாழ் மாவட்ட தி. மு. க .செயலாளரும் கட்ட அமைப்பாளருமான இரா. திருமறவன் (மாணிக்கம்) காயத்திற்குள்ளானார். இதனால் வெகுண்டெழுந்த கீழ்சாதியினர் எனக்கூறப் படுவோர் மேல் சாதியினர் நின்ற பகுதியை நோக்கி கற்களை எறிந்ததுடன் இரு பிரிவினருக்கும் இடையில் கலகம் மூண்டது. இக்கைகலப்பு சம்பவம் வடக்கு வாழ் தாழ்த்தப்பட்டோர் எனக் கூறப்படும் மக்கள் மத்தியில் ஓர் உத்வேகத்தை அளித்ததுடன் வடகிழக்கு வாழ் மக்கள் மத்தியில் இ.. தி. மு. க. பற்றிய நம்பிக்கையையும் ஒங்கச் செய்தது. இதேவேளை அதுநாள்வரை வடகிழக்கு வாழ் மக்கள் மத்தியில் செயற்பட்டு வந்து, இயக்கங்களும் அமைப்புக்களும் இ.தி.மு.க.விற்கு எதிரான துஷ்பிரச்சாரத்தை மேற்கொள்ளவும் ஊக்குவித்தது,

பிற்போடப்பட்ட சமூக சீர்த்திருத்த மாநாடு 1958 மே 24, 25 ஆகிய தினங்களில் யாழ்நகர மண்டபத்தில் நடைபெறும் எனும் பிரச்சாரத்தை இ. தி. மு. க. மேற்கொண்டது. இக்காலக் கட்டத்தில் யாழ்வாழ் மக்கள் மத்தியில் பெருமதிப்பைப் பெற்றிருந்த தென் புலோலி புலவர் கந்தமுருகேசனார் இம்மாநாட்டை நடாத்துவதற்கான பொறுப்பினை ஏற்றிருந்தார். இதனால் இ. தி. மு. க.வின் செல்வாக்கு மேலும் உயர்ந்தது! இச் செல்வாக்கு அதிகரிப்புடன் இ. தி. மு. க.விற்கெதிரான பிரச்சாரம் முடுக்கிவிடப்பட்டது. தமிழரசுக்கட்சி சார்பான “சுதந்திரன்" பத்திரிகை இ. தி. மு. க. ஒழுங்கு செய்திருக்கும் மாநாட்டிற்கு எதிரான கருத்துக்களை முன் வைத்தது. இதனை மறுத்து இ. தி. மு. க. வெளியிட்ட துண்டு பிரசுரமொன்றில் இம்மாநாட்டினைப்பற்றிய செய்தியினையும் மறுபுறத்தில் பின்வரும் செய்தியினையும் வெளியிட்டிருந்தது.

இலங் கை திராவிடர் முன் னேற்றக் கழகத்தின் வேகமான வளர்ச்சியைக் கண்டு பொறாமை கொண்டு அதை தடுத்து நிறுத்தி விடலாம் என்ற நோக்கோடு சுதந்திரன் பத்திரிகை அடிக்கடி பொய்யும் புனையும் கலந்து மயானக்குரல் எழுப்பி வருகின்றது. அதன் பிரதிபலிப்பாக 22. 12. 1957ல் வெளியான சுதந்திரனில் யாழ்நகரில் கூடும் மாநாட்டை குழப்பும் வகையில் சூதுச் செய்தியை வாரி வீசி இருக்கிறது. அப்போலிச் செய்திகளை நம்பி இயக்கத் தோழர்களும் ஆதரவாளர்களும் தங்கள் பணியினின்றும் கொஞ்சமும் நழுவாமல் முன்னிலும் வேகமாக பணியாற்றி யாழ் நகர மாநாட்டை சிறப்பிக்க வேண்டுகிறோம் வெற்றி நமதே! இ. தி. மு. க. (15)

இவ்வாறான எதிர்ப்புகளுக்கு மத்தியில், மக்கள் மத்தியில் செல்வாக்கு பெற்ற இ. தி. மு. க. இக்காலக் கட்டத்தில் நாட்டின் அனைத்து தமிழ் மக்களையும் தம் வசம் இழுக்கும் வகையிலான தமது கொள்கைத் திட்டத்தை முன்வைத்தது. பொதுச் செயலாளர் மு. அ. வேலழகன் பெயரில் வெளியிடப்பட்ட இக்கொள்கை விளக்கம் பின்வரும் விடயங்களை உள்ளடக்கியிருந்தன.
இலங்கை திராவிடர் முன்னேற்றக் கழகக் கொள்கை விளக்கம்
இலங்கையைத் தாயகமாகக் கொண்ட திராவிட மக்கள் (தமிழ் பேசும் மக்களின்) நலன் பேணிக் காப்பதே இ. தி. மு. க. கவின் குறிக்கோள்.

1. அடிப்படை நோக்கங்கள் பன்னெடுங் காலமாக அனுபவித்து வந்த உரிமைகளையிழந்து சொந்த நாட்டிலேயே இரண்டாம் தரக் குடிமக்களாக ஆக்கப்பட்டுள்ள இலங்கை திராவிட மக்களது (தமிழ் பேசும் மக்கள்) இழிவை மாற்றவும் இழந்த உரிமைகளை மீண்டும் பெற்று சகல துறைகளிலும் சமவாய்ப்பும் சமசந்தர்ப்பமும் கிடைக்கச் செய்யவும் மதவேறுபாடற்ற முறையில் தமிழ்ப் பேசும் மக்களை ஓரணியிற் திரட்டுதலும்.

2. நாடற்றவர் பன்னுாறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பதாக இந்நாட்டின் நிலத்தைப் பண்படுத்தவும் பொருள்வளத்தைப் பெருக்கவும் கொண்டு வரப்பட்டு அந்த நாள் முதல் இந்த நாள்வரை வாழையடி வாழையாக இந்நாட்டின் உயிர்நாடியான பொருள் வளத்தைப் பெருக்கும் பெருந்தொழிலில் ஈடுபட்டு பிறப்பாலும் வாழ் நாள் அளவாலும் இலங் கைக் குடிமக்களாக அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டிய மலையகத் திராவிடத்தொழிலாளர்களை நாடற்றவர்களாக்கி இந்நாட்டு மக்களோடு கூடி வாழும் நிலையை சீரழித்து இலங்கை தமிழ் பேசும் இனத்தின் எண்ணிக்கையைக் குறைக்கும் வகையில் அமைந்துள்ள போக்கை மாற்றி குடியுரிமை வாக்குரிமை பெற்ற இலங்கைக் குடிமக்களாக வாழ வகை செய்வது.

3. மொழி தமிழ் மொழியை இரண்டாவது தேசிய இனமான திராவிட (தமிழ்த் தேசிய ) இனத் தின் தேசிய அரசியல் மொழியாக அங்கீகரிக்கப்போராடுதல்.

4. சமுதாயம் மொழி, கலை, பண்பாடு, மனோநிலை ஒரு குடிமக்கள் என்ற உணர்ச்சி வரலாற்று பாந்தத்துவம் போன்ற இயல்புகளால் ஓரின மக்களென்ற தேசிய உணர்வோடு வாழ்ந்த திராவிட மக்களின் வாழ்வின் ஒருமைப்பாட்டைச் சிதைக்கவும், சீரழிக்கவும் இடையிற் புகுத்தப்பட்ட சாதிப்பிரிவினைகள் அவற்றை நம்ப உண்டு பண்ணிய புராணங்கள், இதிகாசங்கள், சம்பிரதாயங்கள் சடங்குகள் திராவிட மக்களின் சிந்தனையைக் குழப்பவும் நிதானத்தையிழக்கவும் அறியாமையில் ஆழ்த்தவும் கற்பிக்கப்பட்ட கற்பனைக்கதைகள், முறைகள், ஏற்பாடுகள் போன்றவைகளை இயலால், இசையால், கூத் தால், எழுத்தால் களைந்தெறிதல். பிறப்பால் தாழ்ந்தவன், உயர்ந்தவன் என்ற மனப் பான்மையை அகற்றி ஒரே இனமக்களென்ற பழங்கால திராவிட மக்களது தேசிய வாழ்க்கை முறையை நிலைநாட்டுவதும் திராவிட மக்களுடைய சிந் தனையை பகுத்தறிவு அடிப்படையில் முறைப் படுத்தி விரிவு படுத்துவதும்.

5. அரசியல் பொருளாதாரம் - பொருளாதார ஏற்றத் தாழ்வற்ற இன. சாதி, சமயப் பேதமற்ற ஒரு சமதர்மக் குடியரசு அமைவு பெறுவதற்கு துணை செய்தல். இவை இலங்கை தி. மு. க. பொதுக்குழுவால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட அடிப்படை கொள்கைகளாகும். (16)

ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சி ஆட்சியினால் சிங்கள அரசகருமம் மொழிச்சட்டம் அமுலாக்கப்பட்டபின் தமிழ் பேசும் மக்கள் மத்தியில் எழுந்த எதிர்ப்பலைக்கு மத்தியில் இ.தி.மு.க வின் இப் புதிய கொள்கைத் திட்டம் பெரும் வரவேற்பை பெறலாயிற்று. இதன் காரண மாக இ.தி.மு.க வை துசித் த அமைப் புகளும் அதனை அங்கீகரிக்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டன. எனினும் மொழிப்பிரச்சினை மற்றும் அதிகாரப் பரவல் தொடர்பாக தமிழரசுக் கட்சித் தலைவர் திரு. செல்வநாயகம் அவர்களுக்கும் ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக்கட்சி தலைவர் திரு. எஸ். டபிள்யு. ஆர். டி பண்டாரநாயக்க அவர்களுக்கும் இடையில் நடந்த பேச்சுவார்த்தையின் போது வடக்கு கிழக்கு பகுதிகளில் தமிழ் மொழி அமுலாக்கல் மற்றும் அதிகாரப் பரவல் தொடர்பாக ஓர் இணக்கார் காணப்பட்டது. இதன் விளைவாக இவ் விடயத்தை உள்ளடக்கிய மசோதாவொன்றினை திரு. எஸ். டபிள்யு. ஆர். டி. பண்டாரநாயக்கவின் அரசு 1957-மே-17ந் திகதி அன்று பாராளுமன்றத்தில் சமர்ப்பித்தது. தமிழர்களுக்கு நாடு காட்டிக்கொடுக்கப்படுகிறது என பேரினவாத சக்திகள் இம்மசோதாவிற்கு எதிராகக் கிளம்பியதுடன் இம்மசோதாவிற்கு எதிராக கண்டிக்கு பாதயாத்தி ரை மேற்கொள்வதற்கான நடவடிக்கையில் ஐக்கியா தேசியக் கட்சியைச் சார்ந்த திரு. ஜே. ஆர். ஜயவர்தன அவர்கள் ஈடு பட் 11 ருந்தார். இவ் வேளையில் தமிழரசுக் கட்சியினரும் இ. தி. மு .க வினரும் தமிழ் மக்கள் மத்தியில் கடும் பிரச்சாரத்தை மேற்கொண்டு வந்தனர்.


இதேவேளை பிற்போடப்பட்ட யாழ்நகர மாநாட்டினை இ. தி. மு. க. 1958மே 24, 25 களில் நடாத்த தீர்மானித்ததுடன் தமிழரசுக்கட்சியினர் 1958 மே 25ம் திகதி வவுனியாவில் சிறப்பு மாநாடு ஒன்றினை நடாத்த தீர்மானித்திருந்தனர். மொழிப்பிரச்சினையில் தீவிரமாக இய ங் கிய இரு அமைப்புகளும் முறையே யாழ்பாணத்திலும் வவுனியாவிலும் கூட்டங்களை நடாத்த முனைந்தமையை கண்ணுற்ற) பேரினவாத சக்திகள் தமிழரசுக் கட்சியினர் வவுனியாவில் அணிதிரண்டு தென்னிலங்கையை ஆக்கிரமிக்கப் போகின்றனர் எனும் வதந்தியை பரப்பினர். குறிப்பாக கே. எம். பி. ராஜரட்ன தலைமையில் இயங்கிய ஜாதிக விமுக்தி பெரமுன (தேசிய விடுதலை முன்னணி) இப்பிரச்சாரத்தை மேற்கொண்டனர். இதன் விளைவாக இனக் கலவரம் தெ ன் னிலங் கையில் தோற்றுவிக்கப்பட்டதுடன் பல நுாறுதமிழ் மக்கள் கொல்லப்பட்டதுடன் உடமைகளும் தீக்கிரையாக்கப்பட்டன.

இச் சந்தர்ப் பத்தில் யாழ் பாணத்தில் மாநாட்டை நடாத்தி திரு. இளஞ்செழியனின் தலைமையின் கீழ் தென்னிலங்கை திரும்பிய இ. தி. மு. க. உறுப்பினர்கள் சிங்கள மொழிச் சட்டத்தின் படி பேரூந்துகளில் சிங்கள எழுத்தான 5 யை பொறுத்த வேண்டும் எனும் கட்டளையை மீறி தமது தமிழ் ஸ்ரீ எழுத்தினையையும் சிங்கள 6 எழுத்தினையும் பொறுத்தி தென்னிலங்கை திரும்பிய வேளை கண்டி முல்கம்பளை என்னுமிடத்தில் சிங்கள இன வெறியர்களால் வழிமறிக்கப் பட்டு தாக்கப்பட்டனர். அவ்விடத்தில் வாழ்ந்த சமசமாஜக் கட்சியினர் இதனைக் கேள்வியுற்று தாக்கப்பட்டவர்களை வைத்தியசாலையில் அனுமதித்து சிங்கள இனவெறியர்களை பிடித்து பொலீசிடம் ஒப்படைக்கலாயினர். இவ் வின வெறியர்களுக் கு மூன் று வருட சிறைத் தண்டனை வழங்கப்பட்டது. இதேவேளை தென்னிலங்கையின் கொழும்பு நகரம் உட்பட பல நகரங் களில் சமசமாஜக் கட்சி உறுப் பினர்கள் இனவெறியர்களை அடித்து துரத்தி தமிழ் மக்களை காப்பாற்றியமை குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.

தமிழ் மக்களுக்கெதிராக தென்னிலங்கை பகுதிகளில் சிங்கள இன வெறியர்களால் மேற் கொள் ளப் பட்ட படுகொலைகளு ம் , தாக்குதல்களும் தமிழ் மக்கள் மத்தியில் தமிழ் தேசிய வாதம் மேலும் ஆழமாக வேரூன்ற வழிசமைத்தது. இவ்வினக்கலவரத்துடன் தமது நடவடிக்கைகளை நிறுத்திக் கொள்ளாத தமிழரசுக்கட்சியினரும் இ.தி.மு.க னரும் தமிழ் மொழிக்கு சம அந்தஸ்து மற்றும் அதிகாரப்பரவல் முதலிய கோரிக்கைகள் தொடர்பான பிரச்சாரக்கூட்டங்களை தொடர்ந்து முன் னெடுத்தனர். தமிழரசுக் கட்சியினரும் ஏனைய வடகிழக்கு அமைப்புகளும் வடகிழக்கு பகுதிக்குள் தமது பிரச்சார நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டதுடன் இவ்வினக்கலவரத்தின் பின்னரும் மலையகம் மற்றும் சிங்கள பகுதிகளில் மேற்கூறிய கோரிக்கைகளுடன் மலையக மக்களின் பிரஜாவுரிமைக் கோரிக்கையையும் முன்வைத்து தமது பிரச்சாரக் கூட்டங்களை இ.தி.மு.க.வினர் அச்சமின்றி நடாத்தலாயினர். இ.தி.மு.க. தென்னிலங்கை நகரங்களில் துணிந்து மேற்கொண்ட பிரச்சாரக் கூட்டங்கள் சிங்கள இனவாதிகள் மத்தியில் பீதியை ஏற்படுத்தியது. தமிழக தி. மு. க. வுடன் இணைத்து வடகிழக்கையும் மலையகத்தையும் தமிழ் நாட்டுடன் இணைத்து தனியான தமிழ் நாட்டினை உரு வாக்கப் போகின் றனர் எனும் கருத்து வளர்ந் தோங்கியது. இ.தி.மு.க வை தமிழக தி. மு. க வின் கிளை மற்றும் நாம் தமிழர் இயக்கம் என பெயர்சூட்டி இ தி. மு. க விற்கு எதிரான இனவாத பிரச்சாரத்தை இனவாதிகள் மேற்கொள்ளலாயினர். தமிழக நாம் தமிழர் இயக்கத் தலைவர் ஆதித்தனார் தமிழகம், இலங்கை, பர்மா, மலேசியா, சிங்கப்பூர் என்ற நாடுகளை உள்ளடக்கி அகண்ட தமிழ் இராச்சியம் கொள்கையை முன்வைத்திருந்தமை குறிப்பிடத்தக்கது.

ஆயினும் கொழுந்து விட்டெரியும் இனவாத சூழலுக்கு மத்தியில் இ.தி.மு.க மிக சாதுரியமாகவும் யதார்த்தமாகவும் சிங்கள மக்களை அரவணைத்துச் செல்லும் வகையில் போராட்டத்தை முன்னெடுத்தது.

இடதுசாரி அரசியல் கருத்துக்களை தம் சீர்திருத்த கருத்துக்களுடனும் தமிழ் தேசியவாதக் கருத்துக்களுடன் இணைத்துக் கொண்டமையே இதற்கான பிரதான காரணமாகும். குறிப்பாக இ.தி.மு.கவின் தலைவர் ஏ. இளஞ்செழியனும் முன்னணி உறுப்பினர்களும் இலங்கை சமசமாஜக் கட்சியினருடன் கொண்டிருந்த தொடர்பு மற்றும் இக்காலகட்டத்தில் இலங்கை சமசமாஜக் கட்சி தமிழ் மொழி அமுலாக்கல் தொடர்பாகவும் அதிகார பரவல் தொடர்பாகவும் சரியான நிலைப் பாட்டினைக் கொண்டிருந்தமை என்பன இதற்கான காரணங்களாகும்.

1959ம் ஆண்டு அக்டோபர் 25ம் திகதி கொழும்பு நாராயண குருமண்டபத்தில் இ.தி.மு.க ஓர் பிரச்சாரக்கூட்டத்தினை ஒழுங்கு செய்திருந்தது. இக்கூட்டத்திற்காக வெளியிட்ட துண்டு பிரசுரத்தில்

வகுப்பு வாதம் ஒழிக! வெல்க தமிழ்!!

தேசிய ஐக்கியம் மலர்க!! ஐக்கிய இலங்கைக்காக! சிங்களவர் தமிழர் ஒற்றுமைக்காக! சமதர்ம குடியரசு அமைப்புக்காக!!! (17) என குறிப்பிட்டுள்ளதுடன் பிரதான பேச்சாளர்கள் இக்குறிக்கோள்களை தமது சொற்பொழிவுகளின் போது வலியுறுத்தி வந்தமையினால் கூட்டம் நடாத்தப்படும் சிங்களப்பகுதிகளின் கீழ்மட்ட சிங்களப் பொதுமக்களின் ஆதரவை இ. தி. மு. க. வினர் பெறக்கூடியதாக இருந்தது. இதே ஆண்டு இ.தி.மு.க வின் நீர்கொழும்பு மாவட்டச் செயலாளர் திரு. கே. பி குணசீலர் பொதுக்கூட்டமொன்றையும், ஊர்வலம் ஒன்றினையும் நீர் கொழும்பில் ஒழுங்கு செய்திருந்தார். இவ் வூர் வலத் தையும் கூட்டத் தையும் நடாத் த விடாது சுற்றி வளைத் துக் கொண்ட சிங் களக் காடையர்களுக்கு மேற் படி இ.தி.மு.க வின் கொள்கையை திரு. ஏ. இளஞ்செழியன் விளக்கியதுடன் அவர்களும் கூட்டத்தில் பங்கு கொண்டமை குறிப்பிடத்தக்கதாகும், இவ்வாறு தென்னிலங்கை மக்களின் பிரச்சினைகளுடன் தமிழ் மக்களின் நியாயமான கோரிக்கைக்கான போராட்டத்தை இ.தி.மு.க வினர் முன் னெடுத்த போதிலும் இவ்வியக்கத்தினை ஓர் தமிழ் இனவாத இயக்கமாகப் பிரச்சாரம் செய்வதினை சிங்கள இனவாத சக்திகள் நிறுத்திக் கொள்ளவில்லை.

இனக்கலவரத்தின் பின்னரும் தமிழ் மக்களது உரிமைப் போராட்டம் வலுவடைந் து வந்தமையினாலும் தமிழ் மக்களின் நியாயமான உரிமைகளை அங்கீகரித்த திரு. எஸ். டபிள்யூ. ஆர். டி பண்டாரநாயக்க தமிழரசுக் கட்சித்தலைவர் திரு. எஸ். ஜே. வி. செல்வநாயகத்துடன் செய்து கொண்ட ஒப்பந்தத்தை மீண்டும் அமுல்படுத்த முனைந்தார். இம்முயற்சியின் ஓர் விளைவாக திரு. எஸ். டபிள்யூ. ஆர். டி பண்டாரநாயக்க அவர்கள் தம் கட்சி அங்கத்தினர்கள் மத்தியில் தமிழ் மக்களின் நியாயமான உரிமையை ஏற்கச்செய்யும் நடவடிக்கையில் ஈடுபட்டார். படம்

இனக்கலவரத்திற்குப் பின்னர் 1959 மே 17ம் திகதி அன்று குருநாகல் நகர மண்டபத்தில் நடந்த ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக்கட்சியின் 7வது அமர்வில், கடந்த வருடம் நாடு கடுமையான பிரச்சினைகளுக்கு முகம் கொடுத்திருந்தது. சிங்களவர்களுக்கும் தமிழர்களுக்கும் இடையில் வளரும் இன வாத பதற்ற நிலை பரந்த கட்டுப் பாடற்ற தன் மையுடன் வெடிப்புற்றதுடன் மே மாத இறுதிவரை பரவியது. இது அவசரகாலத்தைப் பிரகடனப்படுத்தப்பட வேண்டிய தேவையை ஏற்படுத்தியது. நிலைமை மிக விரைவில் நியாய மான ரீதியில் கட்டுப் பாட்டின் கீழ் கொண்டுவரப்பட்டதுடன் இக்காலகட்டத்தின் துன்பகரமான சம்பவங்கள் ஆகக் குறைந்தது சில நன்மைகளைத் தரும். இனவாத வித்தியாசங்களை பெருமளவு கொண்டு சென்றதன் மூலம் கடும் பிரதிபலனை உருவாக்கிய தீவிரவாதிகள் உட்பட அனைவருக்கும் இது ஞாபகத்திலிருக்கச்செய்யும். இவ்வாறான சம்பவங்கள் எதிர்காலத்தில் மீண்டும் உருவாகும் என நான் நினைக்கவில்லை. (18) என உரையாற்றி தாம் முன்வைத்த இரு மசோதாக்களை நிறைவேற்றுவற்கான ஆணையை தமது கட்சி அங்கத்தவர்களிடம் பெறுவதற்கான முயற்சியில் ஈடுபட்டார். ஆயினும் திரு. எஸ். டபிள்யூ. ஆர். டி பண்டாரநாயக்க இனவாத சக்தியினால் ஒரு சில மாதங்களின் பின்னர் படுகொலை செய்யப்பட்டார். 1959 செப்டம்பர் 25ம் திகதி திரு. எஸ். டபிள்யூ. ஆர். டி பண்டாரநாயக்க படுகொலை செய்யப்பட்டதுடன் பண்டா-செல்வா ஒப்பந்தமும் கைவிடப்பட்டது.

திரு. எஸ். டபிள்யூ. ஆர். டி பண்டாரநாயக்கவின் மறைவுடன் அவரால் முன்வைக்கப்பட்ட மசோதாக்களை ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக்கட்சி கைவிட்டதுடன் நாடு ஓர் பொதுத்தேர்தலை சந்தித்தது. இச் சந்தர்ப்பத்தில் பொதுத்தேர்தலின் போது எப்பிரிவினரை ஆதரிப்பது என்ற பிரச்சினை இ.தி.மு.க வினர் மத்தியில் எழுந்தது. இது தொடர்பாக 1959 டிசெம்பர் 17ம் திகதி திரு. ஏ. இளஞ்செழியனின் தலைமையில் கூடிய இ.தி.மு.க பொதுச்சபை தமிழ் மொழிக்கு சம அந்தஸ்தினை வழங்க வேண்டும் எனும் கோரிக்கையை ஏற்றுக்கொண்ட மற்றும் சமதர்ம ஆட்சியினை உருவாக்குவதற்கான கொள்கையை முன் வைத்துள்ள இலங்கை சமசமாஜக் கட்சியினை ஆதரிப்பதென தீர்மானித்தது. இதன்படி 1960 மார்ச்சில் நடைபெற்ற பொதுத் தேர்தலில் சமசமாஜ கட்சி வேட்பாளர்களை ஆதரித்து பிரச்சாரக்கூட்டங்களை நடாத்திய து. போதியளவு பெரும்பான்மையை ஸ்ரீ. ல சு. க. கொண்டிராமையினால் 1960 ஜூலையில் மீண்டும் ஒரு பொதுத்தேர்தல் நடாத்தப்பட்டது.

1960 ஜூலையில் நடந்த பொதுத்தேர்தலின் போது இ. தி. மு. க. சமசமாஜ கட்சியினருக்கு ஆதரவு வழங்காது தமிழரசுக் கட்சியினருக்கு ஆதரவு நல்கியது. இலங்கை சமசமாஜ கட்சியினர் 1960 மார்ச் பொதுத்தேர்தலின் போது ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக்கட்சிக்கெதிராக 120 தொகுதிகளில் போட்டியிட்டதுடன் தமிழ் மக்களின் பிரச்சினை தொடர்பாக கடைப்பிடிக்கும் இனவாத நிலைப்பாட்டினை வன்மையாகக் கண்டித்தது. ஆனால் 1960 ஜூலையில் நடந்த பொதுத்தேர்தலின் போது ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சியுடன் போட்டித் தவிர்ப்பு ஒப்பந்தம் ஒன்றினை செய்து கொண்டது. சமதர்மக் கொள்கைக்காகவும் மொழி சம அந்தஸ்திற்காகவும் முன் நின்ற சமசமாஜக் கட்சியினர் நான் கு மாதங்களுக் கு ள் அக் கொள்கைகளுக்கு எதிரான நிலைப் பாட்டினைக் கொண்ட ஸ்ரீ ல. சு. க. யுடன் போட்டித் தவிர்ப்பினை மேற் கொண்டமை அக்கொள்கைகளின் காரணமாக நட்புறவைப் பேணிய இ.தி.மு.க வினை சிக்கலுக்குள்ளாக்கியது.

| லங்கா சமசமாஜக் கட்சியின் இந் நிலைப்பாட்டினை கண்டித்த இ. தி. மு. க. மொழிக்கொள்கைக்காகவும் அதே நேரத்தில் மலையக மக்களின் பிரஜாவுரிமைக்காகவும் குரலெழுப்பும் தமிழரசுக் கட்சிக்கு வடகிழக்கு பகுதிகளில் ஆதரவு வழங்குவது எனத் தீர்மானித்தது. அத்துடன் ஏனைய மாகாணங்களில் இ.தி.மு.க கொள்கைகளை ஏற்றுக்கொள்ளும் வேட்பாளர்களை ஆதரிப்பதெனவும் தீர்மானித்தது. இ. தி. மு. க. வின் இந்நடவடிக்கை நாளடைவில் இ.தி.மு.க தமிழரசுக் கட்சியுடன் இணைந்து ஐக்கிய நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட வழிசமைத்தது.

வடகிழக்கு வாழ் தமிழ் மக்களின் உரிமைகளுக்காகவும் "குரலெழுப்பிய தமிழரசுக் கட்சியினர் மலையக மக்களின் குடியுரிமைக்காகவும் குரலெழுப்பி வருவதால் அக்கட்சியினருடன் கூட்டுச்சேர்ந்து நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வதன் மூலம் இலகுவில் இப்பிரச்சினைக்கும் தீர்வு காணக்கூடிய நிர்ப்பந்தத்தினை அரசுக்கு ஏற்படுத்தலாம் எனும் நிலைப்பாட்டினை இ.தி.மு.க அறுபதுகளின் இறுதியில் மேற்கொண்டது. இந்நிலைப்பாட்டினை அமுல் படுத்தும் வகையில் 1960 டிசெம்பர் 17ம், 18ம் திகதிகளில் கூடிய இ.தி.மு.க பொதுச் சபை மேற் கூறிய நிலைப் பாட்டி னை ஏக மான தாக ஏற்றுக் கொண்டதுடன் 1961 ஜனவரி 20ம் திகதி யாழ்ப்பாணத்தில் தமிழரசுக்கட்சியினர் நடாத்தவுள் ள சத்தியாகிரகப் போராட்டத்தில் இ.தி.மு.க உறுப்பினர்களும் கலந்து கொள்ள வேண்டும் எனும் தீர்மானத்தையும் மேற்கொண்டது.

இச் சத்தியாகிரகப் போராட்டத்தைப் பற்றியும் மலையகத்தவர்கள் இப்போராட்டத்தில் பங்கு பற்றுவதன் அவசியத்தை அறிவுறுத்தும் வகையில் இ.தி.மு.க 10-12-1960 அன்று கலாசார மாநாடு ஒன்றினை பண்டாரவளை நகர மண்டபத்தில் நடாத்தியது. இம்மாநாட்டில் தமிழரசுக் கட்சி தலைவர்களான மட்டக்களப் பினைச் சார்ந்த மறைந்த சாம் தம்பிமுத்து. எம். திருச்செல்வம், கியூ.சி மு.மாணிக்கம் என்போர் கலந்துகொண்டனர். இக்கூட்டத்தின் போது திரு. ஏ. இளஞ்செழியன் மலையகத் தமிழர் இப்போராட்டத் தில் இணைவதற்கான அவசியத்தைப்பற்றி வலி யுறுத்தலானார். இதன் விளைவாக மலையக இளைஞர்கள் திரு. இளஞ்செழியன் தலைமையில் யாழ்ப்பாணத்தில் நடந்த சத்தியாக்கிரகப் போராட்டத்தில் கலந்துக் கொண்டனர்.

அது நாள்வரை வடகிழக்கு மக்களால் தனித்து முன்னெடுத்த போராட்டங்களை போலல்லாது இச்சத்தியாக்கிரகப் போராட்டத்தில் மலையக மக்களும் பங்கு கொண்டமை அன்றைய ஆட்சியாளர்களைத் திணற வைத்தது. இச்சத்தியாக்கிரகம் இராணுவத்தினைக் கொண்டு முறியடிக்கப்பட்டதுடன் மலையகப் பிரேதசங்களுக்கும் இராணுவம் அனுப்பி வைக்கப்பட்டது. இச்சத்தியாக்கிரகப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட வடக்கின் தலைவர்கள் கைது செய் யப் பட்டு தடுப் புக்காவலில் 10 வைக்கப்பட்டனர்.

இ.தி.மு.க. வின் பிரவேசம் காரணமாக மலையகத்தின் பாரிய தொழிற்சங்கங்களான இலங்கைத் தொழிலாளர் காங்கிரசும், ஜனநாயக தொழிலாளர் காங்கிரசும் ஓர் நிலைப்பாட்டினை மேற்கொள்ள நேர்ந்தது. இ.தி.மு.க. வின் ஆதரவுடன் தமிழ் மக்கள் முகம் கொடுத்துள்ள நெருக்கடி தொடர்பான ஆலோசனைக் கூட்டம் கொழும்பு புல்லர்ஸ் வீதியில் உள்ள ஈழநாடு பத்திரிகையைச் சார்ந்த கே. எஸ். தங்கராசாவின் இல்லத்தில் ஓழுங்கு செய்யப்பட்டது. தமிழ் காங்கிரசைச் சார்ந்த எம். சிவசிதம்பரம் கம்யூனி ஸ்ட் கட்சியைச் சார்ந்த தொழிற்சங்கத் தலைவர்களான எஸ். நடேசன் , ரொசாரியோ பர்ணான்டோ , இலங்கைத் தொழிலாளர் காங்கிரசைச்சார்ந்த கே. இராஜலிங்கம், இ தி. மு. க வைச்சார்ந்த ஏ. இளஞ்செழியன், மு. அ. வேலழகன் மற்றும் தமிழ் அபிமானிகளான சேர். கந்தையா வைத்தியநாதன், டாக்டர் பொன்னையா என்போர் இக்கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டனர். இக்கூட்டத்தில் கைது செய்யப்பட்ட தமிழ் தலைவர்களை விடுதலை செய்யும் வரை மற்றும் மலையக மக்களின் குடியுரிமை உட்பட தமிழ் மக்களின் உரிமைகளை பெறும் வரை பொது வேலை நிறுத்தத்தினை முன்னெடுக்கவேண்டுமெனும் தீர்மானம் எடுக்கப்பட்டதுடன் மலையகத்தில் போராட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்தும் பொறுப்பினை முறையே ஏ. இளஞ்செழியன், மு.அ. வேலழகன் எஸ். நடேசன், ரொசாரியோ பர்ணாந்து என்போரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது.

வெற்றியீட்டும் வரை வேலைநிறுத்தத்தைத் தொடருவோம் என சபதமெடுத்த இலங்கை தொழிலாளர் காங்கிரஸ் வேலை நிறுத்தத்தை மேற் கொண்ட மறுதினமே அரசின் நிர்ப்பந்தத்திற்கு இணங் கி வேலைநிறுத்தத்திலிருந்து வாபஸ் பெற்றுக் கொண்டது. ஓர் நீண்ட பொது வேலை நிறுத்தத்திற்கு தம்மை தயார் செய்திருந்த தோட்டத் தொழிலாளர்கள் இதனால் பெரும் ஏமாற்றத்திற்கும் கடன் சுமைக்கும் ஆ ளான துடன் பிரஜாவுரிமையை பெற்றுக் கொள்ளக் கூடிய சந்தர்ப்பத்தினையும் தவறவிட்டனர்.

சத்தியாக்கிரகப் போராட்டத்துடன் இ. தி. மு. க. விற்கும் தமிழரசுக் கட்சிக்கும் நல்லுறவு மேலும் வலுவடைந்து இ. தொ. கா, ஜ.தொ.கா.. என்பவற்றிற்கு மாற்று சக்தியாக இ.தி.மு.க. வை தமிழரசுக் கட்சியினர் கணிக்கலாயினர். தடுப்புக்காவலில் வைக்கப்பட்டிருந்த தமிழரசுக் கட்சித் தலைவர்கள் இ. தி. மு. க. வுடன் உத்தியோக பூர்வமாக பேச்சுவார்த்தை மேற்கொள்ள முனைந்தனர். தமிழீழத்தின் சுபாஷ் சந்திரபோஸ் என் அழைக்கப்பட்ட அரசு ஊழியரான திரு. இராசரத்தினம் இ.தி.மு.க பொதுச் செயலாளர் திரு. ஏ. இளஞ்செழியனை தடுப்புக் காவலிலுள்ள திரு. அ. அமிர்தலிங்கத்தின் உறவினர் எனக்கூறி சிறைச்சாலைக்கு அழைத்துச் சென்றார். அங்கு எஸ். எம். இராசமாணிக்கம், அ. அமிர்தலிங்கம், டாக்டர் இ. வி. எம். நாகநாதன் ஆகியோருடன் திரு. ஏ. இளஞ்செழியன் கலந்துரையாடலை மேற்கொண்டார். இக்கலந்துரையாடலின் போது மொழியுரிமைக் கோரிக்கையுடன், மலையக மக்களின் குடியுரிமைக் கோரிக்கையும் தமிழரசுக்கட்சி முன்வைக்கின்றமையினால் இ.தி.மு.க. தமிழரசுக் கட்சியுடன் கூட்டிணைந்து செயற் படுவது பற்றி கலந்துரையாடப்பட்டது.

தமிழரசுக்கட்சியுடன் கூட்டிணைந்து செயற்படுவது தொடர்பாக கலந்துரையாட இ.தி.மு.க இதேயாண்டு பண்டாரவளை மாவட்ட கிளை சார்பாக கூட்டமொன்றினை நடாத்தியது, தமிழரசுக் கட்சியின் சார்பாக திரு. திருச்செல்வம் கியூ. சி. அக்கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டதுடன், சமஷ்டி ஆட்சி கிடைத்தால் மலையகத்திற்கு எவ்வாறான நன்மை கிடைக்குமென இ.தி.மு.க உறுப்பினர் கேள்வியெழுப்பினர். தடுப்புக்காவலிலுள்ள தலைவர்கள் விடுதலை பெற்று வந்தவுடன் மற்றும் லண்டனில் சிகிச்சை பெற்றுவரும் தந்தை செல்வா நாடு திரும்பியதும் இக்கேள்விகளுக்கு பதிலளிப்பார் என திரு. திருச்செல்வம் கூறியதுடன் இதனையொத்த பிறிதொரு கூட்டம் நுவரெலி யா நகரில் ஒழுங்கு செய்யப்பட்டதுடன் ஆர்ப்பாட்ட ஊர்வலம் ஒன்றும் நடாத்தப்பட்டது.

நுவரெலியாவில் நடாத்தப்பட்ட கூட்டத்தில் தடுப்புக் காவலிலிருந்து விடுதலை பெற்ற திரு. அ.அமிர்தலிங்கம் எம். சிவசிதம்பரம், திருமதி. மங்கையர்க்கரசி முதலியோர் கலந்து கொண் டதுடன் பங்கு பற்றுநர்களின் கேள்விகளுக்கு இவர்கள் விடையளித்தனர். இவ்விரு கூட்டங்களின் பின்னர் தமிழரசுக்கட்சியினருடன் கூட்டிணைந்து செயற்படும் தீர்மானத்தை இதிமுக. வினர் மேற்கொண்டனர்.

சான்றாதாரங்கள்:

14. மு. கருணாநிதி-நெஞ்சுக்கு நீதி முதல் பாகம் ப.291-92
15. இ.தி.மு.க துண்டு பிரசுரம் 20-12-1957
16. இ. தி. மு. க கொள்கை விளக்கம் 1957
17. துண்டுப் பிரசுரம் 1959 
18. D. M. Monnekulame, The Abrogation of 9 Pact Daily News 26-04-1993

வரலாற்று நாயகி "தாசி அஞ்சுகம்" பிரிட்டிஷ் நூலகத்தில் கண்ட அற்புதம் - சோ.சிவபாதசுந்தரம்


ஐம்பது ஆண்களுக்கு முன்னர் இலங்கை வானொலியில் தமிழ் நிகழ்ச்சிப் பொறுப்பாளராயிருந்த போது, சங்கீத வாத்தியார் பலருடன் பழக நேர்ந்தது. அனேகமாக அந்த நாட்களில் கொழும்பில் சங்கீதம் சொல்லிக்கொடுத்தவர்கள் இந்தியப் பரம்பரையைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தார் கள். ஒரு சிலர் பிராமண வகுப்பினர். வேறு சிலர் நாதசுரப் பரம்பரையினர். வீணை சண் முகம்பிள்ளை என்ற முதியவர் முன்பு நாதசுரம் வாசித்துக் கொண்டிருந்தவர், பின்பு அதை விட்டு, வீணை வித்வானாகப் பலருக்கு முறையாக வீணை சொல்லிக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார். நல்ல ஞானஸ்தர். கர்நாடக இசை சம்பந்தமாக ஏராளம் உருப்ப டிகளைத் தெரிந்து வைத்திருந்தார்.

வானொலி நிலையத்தில் ஒரு நாள் நான், சிலப்பதிகாரத்தில், நாரதர் அபஸ்வரம் இழைத்து இந்திர சபையில் ஊர் வசியின் நட னத்தில் குழப்பம் செய்ததால் இந்திரன் சாபம் பெற்ற ஊர்வசி, பூலோகத்தில் மாதவியா கப் பிறந்த காட் சியை ஒலிச் சித்திரமாக நான்கு வீணை களை வைத்து ஒத் திகை செய்யும் போது, வீணை சண்முகம் பிள்ளையும் அங்கிருந்தார். ஒத்திகை முடிவில் சண்முகம் பிள்ளை , தனது அத்தை ஒருவர் தேவதாசிகள் பரம்பரையைப் பற்றி, புராணங்களிலும் சரித்திரத் திலுமிருந்து செய்திகள் சேகரித்து ஒரு புத்தகம் எழுதியிருந்தார் என்றும், சேர் பொன். இராமநாதன் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த சிறீகாந்தா என்பவர் இதற்கு உதவினார் என்றும் ஒரு தகவலைச் சொன்னார். அந்தப் புத்தகம் அவரிடத்தில் இல்லை. பின்பு நானும் கொழும்பிலே பலரிடம் விசாரித்தும் கிடைக்கவில்லை.

இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், லண்டனில் பிரிட்டிஷ் நூலகத்தின் கீழைத்தேசப் பிரிவிலுள்ள பழைய தமிழ் நூல்களில், "உருத்திர கணிகையர் கதாசாரத் திரட்டு" என்ற பெயரில் ஒரு புத்தகம் எதிர்ப்பட்டது. என் கண்களை நான் நம்பவில்லை. இதன் ஆசிரியர் பெயர், "கொழும்பு சிவகாமி யம்பிகா சமேத பொன்னம்பலவாணேசருக்கு அடிமை பூண்ட கா. கமலாம்பிகையின் புத் திரி அஞ்சுகம்" என்று முதல் பக்கத்தில் தெளிவாகக் காணப்பட்டது. நூலைப் புரட்டிப் பார்த்ததில், புராண இதிகாச காலத்துத் தாசிகள் முதல், ஆசிரியை அஞ்சுகத்தின் மூத்த ஆறு தலைமுறையினர் வரலாறும் விவ

ரமாக எழுதப்பட்டடிருப்பதைப் பார்த்தேன் . ஆசிரியை அஞ்சுகம், தனது பாட்டியார் காமாட்சி முதலாகச் சொல்லியிருக்கும் வரலாற்றின் சுருக் கத்தை இங்கு பார்க் கலாம். யாழ்ப் பாணக் கலாச் சாரத்தின் சென்ற நூற்றாண்டு வடி வத்தின் ஓர் அம் சத்தை இங்கு காணலாம்.

1850ம் ஆண்டு யாழ்ப்பாணத்து கைதடி மணியகா ரர் காசிநாத முதலியாரின் மகன், வேலப்ப முதலியார் தென்னிந்தியாவில் குளிக்கரை விஸ்வநாதேஸ்வரர் கோ வில் திருவிழா ஒன் றில் காமாட்சி என்ற தாசியின் நடனத்தைப் பார்க் கிறார். இந்தக் காமாட்சியின் கொள்ளுப்பாட்டி (பாட்டியின் தாயார்) திருக் கண்ணமங்கை அபிஷேக வல்லி என்பவர் அவர் காலத் தில் கலையுலகத்தில் புகழ் பெற்று விளங்கியவர். அவர் வழிவந்த காமாட் சியின் நடனத்தைப் பார்த்த வேலப்ப முதலியார், உரியவர்களுடன் ஒப்பந்தம் பேசி, காமாட்சியையும், பதினொரு வயதான அவர் பெண் கமலாம்பி கையையும் அழைத்துக்கொண்டு கைத்டிக்குத் திரும்பினார். பல காலமாக யாழ்ப்பாணத்தவர் தென்னிந்திய நடன மாதர்களை, ஒப்பந்தம் பேசி, யாழ்ப் பாணத்துக்கு அழைத்து வந்து கோவில் திருவிழாக்களில் "சின்ன மேளம்" என்ற பெயரில் நாட்டியமாட ஏற்பாடு செய் வது பெருவழக்காயிருந்து வந்தது. அள வெட்டி, இணுவில் முதலிய இடங்களில் நாதஸ்வர தவில் இசைக் குழுவினர் பரம்பரை, கோவில் திருவிழாக்களுக்காக வரவழைக்கப்பட்ட கலைஞர்களின் சந்த தியார் என்பதைக் காணலாம்.

காமாட்சியின் புதல்வி கமலாம்பிகையின் நாட்டியச் சிறப்பைக் கேள் விப்பட்ட கொழும்புப் பிரமுகர் ஒருவர் அதில் அக்கறை கொண்டார். அவர் பெயர் பொன்னம்பல முதலியார். இலங்கை அரசியல் வரலாற்றில் முக்கிய இடம் பெற்றிருந்த சேர். பொன். இராமநாதனின் தந்தை பொன்னம்பல முதலியார் தான் அவர். இவர் தமது கல்யாண வைபவத்தில் கமலாம்பிகையின் நாட்டியம் இடம்பெற வேண்டும் என்ற விருப்பத்தில், வேலப்ப முதலியார் மூலம் ஏற்பாடு செய்தார். கொழும்பிலே அது ஒரு முக்கிய மணவிழாவாகப் பேசப் பட்டது.

கைதடியில் சில காலம் தங்கியிருந்த காமாட்சி பின்னர் பெண் கமலாம்பிகையுடன் குளிக்ரைக்குத் திரும்பியதும், நோய்வாய்ப்பட்டுக் காலமானார். தாயாக வளர்ந்துவிட்ட கமலாம்பிகை, தனக்குப் பிறந்த புதல்வி சந்தானவல்லியையும் அழைத்துக்கொண்டு பழையபடி கைத்டிக்கே வந்துவிட்டார். இதற்கிடையில் கொழும்புப் பிரபு பொன்னம்பல முதலியார் கொழும்பு நகரிலே ஒரு சிவன் கோவில் ஸ்தாபிக்கத் தொடங்கி, தமிழ் நாட்டு சிற்பிகளைக் கொண்டு "பொன்னம்பலவாணேஸ்வரம்' என்ற பெயரில் ஓர் ஆலயம் எழுப்பி, அதன் கும்பாபிஷேக வைபவத்தில் கமலாம்பிகையின் நடனத்தையும் ஏற்பாடு செய்ய விரும்பினார். உடனே கைதடிக்கு தகவல் அனுப்பி, 'எனது கல்யாணத்தில் நீ ஆடினாய். இப்போது நீ பொன்னம்பலவாணேஸ்வரர் கும்பாபிஷேகத்தில் உன் ஆடலைச் சமர்ப்பிக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன்" என செய்தி அனுப்பினார். அந்தக் கைங்கரியம் நிறைவேறியதும், கமலாம்பிகையும், மகள் சந்தானவல்லியும் கொழும்பிலே தங்கி, பொன்னம்பலவாணேசருக்கு சேவை செய்யலானார்கள். சோடசோ பசாரங்களுடன் நடனமும் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது.

கும்பாபிஷேகத்தைத் தொடர்ந்து சிறுமி சந்தானவல்லிக்கு அங்கேயே பொட்டுக்கட்டு சடங்கு நடந்தது. அவளுக்குப் பிறகு மூன்று சகோதரிகள் பிறந்து மடிந்தார்கள். நாலாவதாகப் பிறந்தவள் தான் இந்த வரலாற்றை எழுதிய அஞ்சுகம். இவளுடைய பிரதாபம் வெகு சிறப்பானது. அஞ்சுகம் மாயவரம் கந்தசாமி நட்டுவனாரிடம் பரதமும், மைசூர் சமஸ்தான வித்வான் கிருஷ்ணசாமி முதலியாரிடமும் திருச்சி அழகிரிசாமி ரெட்டியாரிடமும் வாய்ப் பாட்டும், திருநெல்வேலி சீதாராம் பாகவதரிடம் வீணையும் பயின்று கொண்டார். யாழ்ப்பாணம் வித்வான் நாகலிங்கம் என்பவரிடம் இந்துஸ்தானி இசையும் கற்றார். இது மாத்திரமல்ல யாழ்ப்பாணம் குழந்தைவேல்பிள்ளை உபாத்தியாயரிடம் தமிழ் இலக்கியமும் கற்று, தனது பன்னிரண்டாவது வயதில் பொன்னம்பலவாணேசருக்கு அடிமையாய் பொட்டுக்கட்டி, பதினாறாவது வயதில் வேதாரண்யம் சுந்தரேசக் குருக்களிடம் சிவதீட்சை பெற்று, கொழும்பு பிரபல வர்த்தகர் சின்னையாபிள்ளையின் அபிமான ஸ்திரியாக' கடந்த 25 ஆண்டுகளாக வாழ்கிறேன்" என்று எழுதுகிறார் அஞ்சுகம். இந்த நூல் எழுதப்பட்டது சாதாரணவருடம் (1910)

அஞ்சுகத்தின் கடைசி சகோதரன் குழந்தைவேல், நட்டுவாங்கத்தில் வல்ல வராக விளங்கினார் என்றும், அவருடைய மகன் சண்முகம் பிள்ளை வீணையிலும் வாய்ப்பாட்டிலும் நாதஸ்வரத்திலும் வல்லவர் என்றும் குறிப்பிடுகிறார். பிற்காலத்தில் இந்தக் குடும்பங்களுக்கு, பொன்னம்பல முதலியாரின் மகன் குமாரசாமி முதலியாரும் அவருக்குப் பின் இராமநாதனும் தொடர்ந்து சம்ரக்ஷணை செய்து வந்தார்கள் என்றும் நன்றியுடன் குறிப்பிடுகிறார் அஞ்சுகம்.

கொழும்பிலே சண்முகம் பிள்ளையிடம் தான் என் மனைவி வீணை கற்றுக் கொண்டார். அவருடைய ஒரே மகன் குழந்தைவேல் ஒருகாலத்தில் வீணை வித்வானாகவும் வாய்ப்பாட்டு வித்வானாவும் விளங்கினார். ஆனால் பிற்காலத்தில் மதுபானப்பழக்கம் அவரை ஆட்கொண்டது. கடைசியாக சென்னையில் நான் அவரைப் பார்த்தது 1966 இல் . அந்தக் குடும்பத்தின் கதை அத்தோடு முடிந்தது.

 நன்றி - நாழிகை 1994.01

இலங்கை திராவிடர் முன்னேற்றக் கழகமும் இளஞ்செழியனின் பிரவேசமும் (2) - பெ.முத்துலிங்கம்

மலையகத்தின் பிரதான அரசியல் சக்திகளால் நெடுங்காலமாக இருட்டடிப்பு செய்யப்பட்டு வந்தவர் தோழர் இளஞ்செழியன். நீண்டகலாமாக அவர் எழுதத் தலைப்பட்ட மலையகத்தின் வரலாறு முழுமையாக சாத்தியப்ப்படுமுன்னரே அவர் மரணித்து விட்டார். அதனை அவர் எழுதுவதற்காக சேகரித்து வைத்திருந்த ஆவணங்கள் மிகப் பெறுமதியானவை. அவற்றின் உதவியுடன் தோழர் பே.முத்துலிங்கம் எழுதி முடித்த "எழுதாத வரலாறு" நூல் மலையக வரலாற்றில் பேசப்படாத இன்னொரு பக்கத்தை வெளிக்கொணர்ந்தது. குறிப்பாக இலங்கையில் திராவிட கழகம், திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் என்பவற்றின் வரலாற்றுப் பாத்திரம் இதில் பதிவானது. அந்த நூலின் அத்தியாயங்கள் ஒவ்வொன்றாக இங்கே "நமது மலையகம்" வாசகர்களுக்காக வெளியிடுகிறோம். 

இவ்வாறான நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்ட இலங்கை திராவிடக் கழகம் 1949 இல் தமிழகத் திராவிடக் கழகத்தினுள் ஏற்பட்ட பிளவின் போது தமிழகத்தையே பின்பற்றியது. சுயமரியாதை இயக்கத்தின் ஸ்தாபகரான ஈ. வெ. ரா. பெரியார் தமது அறுபத்தெட்டாவது வயதில், கழக உறுப் பினர்களில் ஒருவரான இருபத்தாறு வய துடைய செல்வி. மணியம்மையை திருமணம் முடிக்கத் தீர்மானித்தார். பெரியாரின் கொள்கையினை முன்னெடுத்த கழகத்தின் இளம் தலைமுறையினருக்கு இது பாரிய சமூகப் பிரச்சனையாகத் தோன்றியது. தாம் இறந்த பின்பு தமது சொத்துக்களுக்கும், கழக சொத்துக்களுக்கும் ஓர் உறவு முறை உரித்துடையார் சட்ட ரீதியாகத் தேவைப்படுவதை கருத்திற் கொண்டு கழகப் பணிகளுடன் தமது பணிகளையும் செய்து வந்த மணியம்மையை பெரியார் மணமுடிக்கத் தீர்மானித்த போதும், கழகத்தின் ஒரு பிரிவினர் அதனை ஏற்க மறுத்தனர். பெரியாருக்குப் பின் அவரது பணியினை முன்னெடுத்துச் செல்வார் எனக் கருதப்பட்ட திரு. சி. என். அண்ணாத்துரை அவர்கள் பெரியாரின் இவ் நடவடிக்கையை கடுமையாக எதிர்த்ததுடன்,

பல வெளியேரத் தீர்மானித்தார். திரு சி. என். அண்ணாதுரையுடன் ஒரு சில பிரிவினர் வெளியேறி திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் எனும் அமைப்பினை 1949 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 17ம் திகதி உருவாக்கினர்.

திராவிட முன்னேற்றக்கழக அங்குரார்ப்பணக் கூட்டத்தில் உரை யபற்றிய திரு சி. என். அண்ணாத்துரை கழகத்தை கைப்பற்றுவதும், புதிய தலைமையின் கீழ் நடத்துவதும் சாத்தியமான காரியமேயாகும். இதை நான் ஒப்புக் கொள்கிறேன். போதிய வலிவும் தேவையான வசதியும், மறுக்கமுடியாத நியாயமும் நம் மிடமிருக்கின்றன. எனினும் நாம் இவ்வழிசெல்வது நாட்டிலே நாசம் நர்த்தனம் செய்வதும், பாசத்திற்கும், பழமைக்கும், நம்மையறியாமல் இடம் தேடி கொடுத்திடவும் நாம் ஆளாகி விடுவோமா என்று அஞ்சுகிறேன். கனிபறிக்க மரம் ஏறும் போது கருநாகம் காலைச்சுற்றிக்கொள்வது போல் பெரியாரிடமிருந்து கழகத்தை மீட்கும் காரியத்தில் நாம் ஈடுபடும் சமயமாகப் பார்த்து அதைச் சாதகமாக ஆக்கிக்கொண்டு பாசிசமும், பழமையும் மக்களை பிடித்தாட்ட முற்படக் கூடும். கழகத்தைக் கைப்பற்றுவது என்பதற்கு யாரும் கட்டுப்படவேண்டிய முறைகள் உண்டு. நாம் அறிந்துள்ள பெரியார் இந்த முறைகளுக்குக் கட்டுப்படவோ இதனை ஏற்கவோ தயாரில்லை. நாம் ஒருபுறம் திராவிடக் கழகமென்ற லேபிளுடனும் அவர் மற்றொரு புறம் அதே லேபிளுடனும் உலாவுவதும் இரு சாராருக்கும் இடையில் மோதவிட விரும்பும் சந்தர்ப்பவாதிகள் ஆட்டம் ஆடுவதற்கும் இந்த சூழ்நிலையை சாதகமாக ஆக்கிக் கொண்டு நாட்டை நாசம் ஆக்குவதற்குமான காரியம்தான் நடைபெறும். கழகத்தின் 'லேபிள்' அல்ல முக்கியம். கொள்கைகள் வேலைத்திட்டம் இவைகளே முக்கியம். ஒரு தனிநபர் கூட லேபிள் தன்னிடம் இருப்பதாக எப்போதும் கூறிக்கொண்டிருக்க முடியாது. ஆனால் கூட்டு முயற்சி இல்லாமல் கொள்கை பரவாது. இலட்சியமும் உருப்பெறாது. அந்த கூட்டு முயற்சிக்கான வசதியும் வாய்ப்பும் வலிவும் நம்மிடம் இருக்கின்றன. ஏராளமான அளவில் வளரக்கூடிய விதத்தில் கொள்கைகளைப் பரப்பி இலட்சியத்தை வெற்றிகரமாக ஆக்க நாம் தனித்திருந்து அவருடைய தலைமையை மட்டுமல்ல லேபிளையே நீக்கி விட்டு திராவிட முன்னேற்றக் கழகமென்ற பெயருடன் பணியாற்றி வருவது தான் நல்ல வழி என்பது என் கருத்து. (11) மேற்கூறிய கருத்துக்களை முன்வைத்து திரு. சி. என். அண்ணாதுரை திராவிட கழகத்தை விட்டகன் று திராவிட முன் னேற்றக் கழகத் தை உருவாக்கியதுடன், இலங்கை திராவிட கழகத்திலும் இப்பிரச்சினை எதிரொலித்தது. தமிழக திராவிடக் கழகத்தில் ஏற்பட்ட பிரச்சினையைப் 'பற்றி கலந்துரையாடுவதற்காக இலங்கை திராவிடக் கழக செயற்குழு 1949 செப்டம்பர் 17ம் திகதி ஒன்று கூடியது. பெரியாரின் திருமணம் தொடர்பாகவும் திரு.சி.என்.அண்ணாதுரையின் நடவடிக்கை பற்றியும் கலந்துயைாடப்பட்டது. ஈற்றில் திருவாளர்கள் ஞான. செபஸ்டியான், புலவர் தமிழ்மறை, சீதாக்காதி, கு. யா. திராவிடக்கழல் முதலியோரின் எதிர்ப்புக்கு மத்தியில் திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் என்ற பெயரில் அமைப்பு செயற்படுவது எனத் தீர்மானிக்கப்பட்டது.

இதற்கமைய 1949 முதல் இலங்கை திராவிடக் கழகம் திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் எனும் பெயரினை ஏற்று அதனைப் பிரகடனப் படுத்துவதென முடிவு செய்தது. இக் கூட்டத்தில் கலந்து கொண்ட கழகத்தின் இளம் பேச்சாளராக வளர்ந்து வந்தவரும், கழகத்தின் பொதுச்செயலாளராக அவ்வருட இறுதியில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவருமான திரு. ஏ. இளஞ்செழியன் பிரேரித்த திருத்த பிரேரணையுடன் கழகத்தின் புதிய பெயர் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டது. தமிழகத்தை சார்ந்த திராவிட கழக  உறுப்பினர்கள் திராவிட நாட்டினைக் குறிக்கோளாக கொண்டே திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் எனும் பெயரினை முன்வைத்துள்ளனர். இலங்கையைத் தாயகமாகக் கொண்ட எம்மால் அவ்வாறு செய்ய முடியாது. எனவே நாம் இனத்தினை அடிப்படையாகக் கொண்டு திராவிடர் முன்னேற்றக் கழகம் எனும் பெயரினையே பிரகடனப்படுத்த வேண்டும் எனக்கூறியதுடன் அப்பெயர் ஏகமனதாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.


திராவிடர் முன்னேற்றக் கழகம் என்ற பெயரில் அன்று முதல் செயற்பட ஆரம்பித்த இலங்கை திராவிடக் கழகம் அவ்வருட இறுதியில் கழகப் பொதுத்தேர்தலை நடத்தியது. இப்பொதுத்தேர்தலில் கழகப் பொதுச் செயலாளராக இளம் பேச்சாளரான ஏ. இளஞ்செழியன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். திரு. ஏ. இளஞ்செழியன் பொதுச்செயலாளராகப் பதவியேற்றப்பின் திராவிடர் முன்னேற்ற கழகம், நாடு தழுவிய இயக்கமாகப் பரிணமித்தது. தனியே தமிழகத்தில் தோன்றும் போராட்டங்களுக்கு ஆதரவளிக்கும் இயக்கமாக இல்லாது உள் நாட்டு பிரச்சினைகள் தொடர்பாகவும், கழகம் குரலெழுப்பியது. சிறப்பாக இலங்கை வாழ் இந்திய வம்சாவளி மக்களின் பிரச்சினைகள் தொடர்பாகவும் பொதுவாக தமிழ் மக்கள் முகம் கொடுக்கும் பிரச்சினைகள் தொடர்பாகவும் குரல் எழுப்பியது.

1946ல் இலங்கை திராவிடர் கழகத்தில் இணைந்து செயற்பட்ட திரு. இளஞ்செழியன் இயற்கையாகவே நாவன்மையைக் கொண்டிருந்தார். தமிழகத்திலிருந்து வெளிவரும் திராவிட வெளியீடுகளான "விடுதலை" “குடியரசு" முதலிய பத்திரிகைகளை தொடர்ச்சியாக வாசிப்பதன் மூலம் சாதியத்தைப் பற்றியும். சமயரீதியான மூடநம்பிக்கைகளைப்பற்றியும், ஆழமான அறிவினைப் பெற்றிருந்தமையினால் மிக இலகுவில் திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் உயர்பீடத்தை திரு. ஏ. இளஞ்செழியனால் அடையமுடிந்தது. திரு. ஏ. இளஞ்செழியன் முதன்முதலாக 1946ல் கண்டிக்கு அண்மையிலுள்ள (கடுகண்ணாவ) கிரிமெட்டிய தோட்டத்திற்கு விஜயம் செய் ததுடன் கொழும்புக்கு மட்டுப்படுத்தப்பட்டிருந்த திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் மலையகத் தோட்டங்களுக்கும் வியாபித்தது.

தமிழக திராவிடக் கழகத்தினர், மக்களின் கலாசாரத் துடன் ஒன்றிணைந்து காணப்பட்ட குடும்ப விழாக்களை தமது பிரச்சார ஊடகமாகப் பயன்படுத்தினர். தமிழ் மக்களின் கலாசாரத்தின்படி திருமணம், பூப்பெய்தல் என் பன பிரிக்க முடியாத குடும்ப நிகழ்வுகளாக காணப்பட்டன. இவ்விழாக்களில் உறவினர்களும், சுற்றம் சூழவுள்ள மக்களும் கலந்து கொள்வது வழமையாக இருந்தது. கழக அங்கத்தினர் ஒருவரின் வீட்டில் இவ்வாறான நிகழ்வுகள் நடந்தால் திராவிடக்கழகத் தலைவர்களை அழைப்பதனை கழக உறுப்பினர்கள் ஓர் கடமையாகக் கொண்டிருந்தனர். இவ்வாறு கலந்து கொள் ளும் தலைவர்கள் பாரம்பரியத்துக்கு பதிலாக சீர்த்திருத்த முறையினை அறிமுகப்படுத்தினர். திரு மணம் ஓன்று நடந்தால் அங் கு ஐயர் புறக்கணிக்கப் பட்டு, கழகத்தலைவர் முன்நிலையில் திருமணம் நடாத்தப்பட்டது. திருமணத்தை வாழ்க்கை ஒப்பந்தம் என பெரியார் கூறினார். திருமணத்தில் கலந்து கொண்ட தலைவர்கள் திராவிடக் கொள்கைகளை விளக்குவதையும், மதத்தையும் சாஸ்திரத்தையும் சாடுவதை ஓர் குறிக்கோளாகக் கொண்டனர். அதே ஊடகத்தை இலங்கை திராவிடக்கழகமும் பின்பற்றியது. திரு. ஏ. இளஞ்செழியன் செயலுக்க உறுப்பினரானதுடன் இவ்வூடகத்தை பயன்படுத்துவது அதிகரிக்கலாயிற்று.

இரண்டாம் உலக யுத்தத்தின்போது பிரித்தானிய காலனித்துவ இராணுவத்தில் இணைந்து சேவையாற்றி வீடு திரும்பிய கிரிமெட்டிய தோட்டத்தைச் சார்ந்த கே. பி. குணசீலன் திராவிடர் முன்னேற்றக் கழகத்தின் கொள்கைகளின் பால் கவரப்பட்டதுடன் இ.தி.க உடன் இணைந்து செயற்பட்டார். திரு. கே. பி. குணசீலன் 1946ம் ஆண்டு தமது தங்கை செளந்தரம்பாள் திருமணத்தை சீர்திருத்த முறையில் நடாத்த விளைந்து திரு. ஏ. இளஞ்செழியனை தமது தோட்டத்திற்கு வரவழைத்தார். இளஞ்செழியனின் தலைமையில் இரவில் நடக்கவிருந்த இச் சீர்திருத்த திருமணத்தை இத்தோட்டத்தில் உருவாக்கப்பட்டிருந்த இலங்கை, இந்திய தொழிச் சங்கக் காங்கிரசைச் சார்ந்த தலைவர்கள் எதிர்த்தனர். இவ்வெதிர்ப்புகளுக்கு மத்தியில் திருமணத்திற்கான ஆயத்தங்கள் நடைபெறுதுடன் திரு. இளஞ்செழியன் பேச ஆரம் பித்த போது இவ் வுறுப் பினர்கள் அதனை தடை செய் ய முனை ந் த னர். இருதரப் பினர் களுக்கிடையில் பின் னர் சமரசம் ஏற் பட்டதுடன் திரு. இளஞ்செழியன் பேச அனுமதிக்கப்பட்டார். நாவன்மை கொண்ட இளஞ்செழியன் பாரதிதாசனின் கவிதை யான தென் திசை3) யப் பார்க்கின்றேன் என் செய்வேன் எந்தன் தோள்களெல்லாம் பூரிக்குதட்டா, எனும் கவிதையைக் கூறி, மலையகத்தை பார்க்கின் றேன். எந்தன் தோள்களெல்லாம் பூரிக்கு தட்டா, என ஆரம்பித்து மலையக மக்கள் மத்தியில் நிலவும், சாஸ்திரங் களையும், சம்பிரதாயங்களையும்  சாதியத்தையும் மதத்தையும் சாடலானார். இவ்வுரையின் பின்னர் அவரை எதிர்த்த பிரிவினர் அவரை தம் வீட்டுக்கு விருந்திற்கு அழைக்கலாயினர். இச் சம்பவத்தின் பின் இ.தி.மு.க. விற்கான களம் மலையகத்தோட்டத் தொழிலாளர் மத்தியிலேயே இருக்கின்றது, என்ற உண்மையை திரு. இளஞ் செ ழியன் அறியலானார். 1950 ஆண்டு பொதுச் செயலாளராகப் பணியாற்றும் பொறுப் பினை யேற்ற திரு. ஏ. இளஞ்செழியன் தம்மை ஒரு முழுநேர கழக ஊழியனாக்கிக் கொள்ளாவிடில் கழகத்தினை கட்டியெழுப்ப முடியாது என உணர்ந்தார். அதுநாள் வரை விக்ரோரியா டீ ஸ்ரோஸ் எனும் கடையில் காசாளராக பணியாற்றிய தம் தொழிலை இராஜினாமா செய்து கழகத்தின் முழு நேர ஊழியரானார். தமிழகத் தில் திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தை ஆரம்பித்த சி. என். அண்ணாதுரை இரண்டு மாதங்களுக்குள் 700 கிளைகளை உருவாக்கி 50, 000 உறுப்பினர்களைச் சேர்த்தார். இதே பாணியிலான நடவடிக்கையை இளஞ்செழியனும் மேற்கொண்டார்.

மலையகத் தோட்டங்கள் தோறும் கிளை அமைக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டார். இதேவேளை இக்காலக்கட்டத்தில் வட இந்தியாவில் டாக்டர் அம்பேத்காரும் தென்னிந்தியாவில் பெரியாரும் சாதியத்தையும் இந்து மதத்தையும் சாடியமையினால் பெரும்பான்மையான தாழ்த்தப்பட்ட இந்துக்கள் மதம் மாறும் முயற்சியில் ஈடுபட்டனர். மக்களுக்கு ஏதேனும் அறவழி தேவையென்பதனை உணர்ந்த அம்பேத்காரும் பெரியாரும் பௌத்த அறநெறி நிலையை பின்பற்றும்படி மக்களிடம் கூறினர். இலங்கையில் திரு. இளஞ்செழியன் தமிழ் பெளத்த சங்கத்தை 1950 இல் உருவாக்கி அதன் இணை செயலாளராகவும் செயற்பட்டார். இத் தமிழ் பௌத்த சங் கத் தின் உருவாக்கம் அகில இலங்கை பெளத் த (சிங்கள) சங்கத்தினருடன் உறவை ஏற்படுத்த உதவியது.

அகில இலங்கை பௌத்த சங்கத்தின் ஆதரவாளரான பொலிஸ் மாஅதிபர் ஒஸ்மன் டி சில்வா தமது செல்வாக்கினைப் பயன்படுத்தி தமிழ் பெளத்த சங்கத்திற்கு காரியாலயம் ஒன்றினை பெற்றுக்கொடுத்தார். கொழும்பு காலி வீதியில் இல. 161ல் அமைந்திருந்த இரண்டு மாடிக் கட்டிடத்தில் தமிழ் பெளத்த சங்க நடவடிக்கைகளை முன்னெடுத்த திரு. இளஞ் செழியன் திராவிடர் முன் னேற்றக் கழக நடவடிக்கைகளையும் முன்னெடுத்தார். மலையகத் தோட்டங்கள் அனைத்திலும் கிளைகள் அமைக்கும் நடவடிக்கையில் ஈடுபட்டிருந்த செழியனுக்கு இக்காலகட்டத்தில் வெளிவந்த தமிழக சினிமா படங்கள் பெரிதும் உதவின. தமிழகத் திராவிட முன்னேற்றக் கழக தலைவரானத் திரு. சி. என். அண்ணாதுரை முதலாக கலைஞர் மு. கருணாநிதி வரையிலான தி. மு. க உறுப்பினர்களே இக் காலகட்டத்தில் சினிமா படத்திற்கான கதை வசனங்களை பெரும்பாலும் எழுதினர். இவ் வகையில் கலைஞர் மு. கருணாநிதியினால் திரை, கதை, வசனம் எழுதப் பட்டு சிவாஜிகணேசனால் நடிக்கப்பட்ட " பராசக்தி ” எனும் திரைப்படம் இக் காலகட்டத் திலேயே மலையக சினிமாக் கொட்டகைகளில் திரையிடப்பட்டது. தென்னிந்தியாவிலிருந்து இலங்கை, பீஜி, மலேசியா, தென்னாப்பிரிக்கா போன்ற நாடுகளுக்கு சென்ற தமிழர்களின் அவல நிலைப்பற்றி இப்படத்தில் குரலெழுப்பப்படுவதுடன் சீர்திருத்த கருத்துக்களையும் கடவுளின் பெயரால் மேற் கொள்ளப்படும் அட்டூழியங்களுக்கு எதிரான காட்சிகளையும் இப்படம் கொண்டிருந்தது.

சீர்திருத்தக் கொள்கைகளை முன்னெடுத்த இ. தி. மு. க. விற்கு இது பேருதவியாக அமைந்தது. இத்துடன் தமிழகத்தில் இருந்து வெளிவந்த "மாலைமணி ”, “ விடுதலை '', " திராவிடர் ”, போன்ற பத்திரிகைகள் இலங்கையில் பரவலாக கிடைத்தது மட்டுமல்லாது இ. தி. மு. க. வினர் எவ்வெவ் தோட்டங்களில் பிரச்சார கூட்டங்களை நடாத்தின மற்றும் நடாத்தவுள்ளன போன்ற செய்திகளையும் இவை தாங்கி வரலாயின.

இ.தி.மு.க.வினர் மலையகத் தோட்டங்களில் கிளைகளை அமைக்கும் பணியில் ஈடுபட்டிருந்த வேளை சென்னையை ஆட்சிசெய்த தமிழக காங்கிரஸ் அரசு 1950களில் இறுதியில் மீண்டும் ஹிந்தி மொழியை முதலாம் வகுப்பு முதல் ஆறாம் வகுப்பு வரை கட்டாயப்பாடமாக்கியது, இதனை எதிர்த்து பெரியாரின் தி. க வும் திராவிட முன்னேற்றக் கழகமும் எதிர்ப்பார்ப்பாட்டங்களை மேற் கொண்டன. இதற்கு ஆதரவாக எதிர்ப்புக்கூட்டங்களை இ. தி. மு.க. வும் நடாத்தியது, அத்துடன் 1951ல் நடந்த முதலாவது தி . மு .க. மாநாட்டிற்கு இ . தி. மு . க . சார்பாக பிரதிநிதிகளையும் அனுப்பி வைத்து இம்மாநாட்டிற்கு நிதிதிரட்டும் முகமாக மலையகத் தோட்டத் தொழிலாளர் முகம் கொடுத் துள் ள துயர வாழ்க்கையை சித்தரிக்கும் வகையில் கண்ணீர் எனும் நாடகத்தை இ - தி. மு. க. கொழும்பில் மேடையேற்றியதுடன் இதன்மூலம் பெற்ற நிதியை தமது பிரதிநிதிகளுடாக தமிழக தி மு. க. விற்கு அனுப்பி வைத்தது.

இந்நாடகத்திற்கான கதையை திரு. இளஞ்செழியன் கூற செம்பனூர் .கே. இராமசாமி அதற்கான வசனத்தை எழுதியமை குறிப்பிடத்தக்கது. எவ்வாறு தமிழக தி . மு . க. வின் சிற்பியான திரு.சி . என் . அண்ணாத்துரை தாம் எழுதிய நாடகங்களில் பிரதான பாத்திரம் ஏற்று நடித்தாரோ அதே போல் இளஞ்செழியனும் இந் நாடகத்தில் பிரதான பாத்திரமேற்று நடிக்கலானார். திரு. இளஞ்செழியனுக்கும் கொழும்பை மையமாகக் கொண்ட கழக உறுப்பினர்களுக்கும் இடையில் கருத்து முரண்பாடு உருவாகியதுடன் கொழும்பு உறுப்பினர்கள் தமது கிளை சார்பாக தனியான பிரதிநிதிகளை தமிழகத்திற்கு அனுப்பி வைத்தனர். இதன்படி திரு. எஸ்.கே. மாயக்கிருஷ்ணன், திருப்பூர் கே. கந்தசாமி, அ. நாச்சியப்பன் முதலி யோர் இ. தி. மு . க . சார்பாக கலந்து கொண்டதுடன் இரா . அதிமணி, ஏ. எஸ் .மணவைத்தம்பி என்போர் தொழும்பு மாவட்டம் சார்பாக கலந்து கொண்டுள்ளனர்.

இவ்வாறான நடவடிக்கைகளுடன் தமிழக பேச்சாளர்களை இங்கு வரவழைத்து அவர்களை தமிழ் மக்கள் வாழும் பகுதிகளுக்கு கொண்டு சென்று கொள்கை பிரச்சார நடவடிக்கைகளையும் இ. தி. மு. க . மேற்கொண்டது. இவ்வாறான நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வதற்காக சிறப்புக் குழுவொன்றினையும் உருவாக்கியது. முறையே அமைப்புக் குழு செயலாளராக கே . இரத்தினம் (பீ, ஏ), அரசியற்குழு செயலாளர் பி . எஸ் . வேலு (பீ. ஏ), ஆய்வுக்குழு செயலாளர் எம் , ஏ , வேலழகன் பத்திரிகைக்குழு செயலாளர் இரா. திருமறவன். நிதிக்குழு செயலாளர் ஆர் . சந்திரன் மற்றும் குறட் செல்வன் குமாரசாமி, க . தமிழ்மாறன் முதலியோர் செயற்குழு உறுப்பினராக நியமிக்கப்பட்டனர்.

பபப 1952ல் கொழும்பு சாஹிராக் கல்லுாரி திருக்குறள் மன்றம் தம் கல்லுாரி திருக்குறள் விழாவிற்கு தமிழக தி. மு. க உறுப்பினர் பேராசிரியர் க. அன் பழகனை அழைத்திருந்தது. இவ் விழாவிற்கு சமூகமளித்த பேராசிரியர் அன்பழகனை இ. தி . மு . க. அழைத்து கொழும்பில் பிரச்சாரக்கூட்டத்தை நடாத்தியது, அத்துடன் 1953ல் தமிழக தி . மு . க . உறுப்பினர்களான திருவாளர்கள் சி. பி. சிற்றரசு, ரா. சு. தங்கப்பழம் போன்றோரை வரவழைத்து, பல பிரச்சாரக் கூட்டங்களை நடாத் தி ய து. இவ் வாறான நடவடிக்கைகளுடன் , இலங் கைப் பிரச்சினைகளிலும் இளஞ்செழியன் தலைமையிலான இ.தி.மு.க. அக்கறை செலுத்தத் தவறவில்லை,

இரண்டாம் உலக யுத்தத்தின் பின் சர்வதேச ரீதியாக ஏற்பட்ட பொருளாதார நெருக்கடி இலங் கையையும் பாதித் த து. 1953ல் ஆட்சியிலிருந்த ஐக்கிய தேசிய கட்சி அதுநாள் வரை மக்களுக்கு அளித்து வந்த அரிசி மானியத்தை அகற்ற தீர்மானித்ததுடன் பல்வேறு துறைகளைச் சார்ந்த தொழிலாளர்களை சேவையிலிருந்து நீக்கியது. அதேவேளை ஜனநாயக விரோத நடவடிக்கைகளையும் மேற்கொண்டது. இவ் ஜனநாயக விரோத நடவடிக்கைகளை கண்டிப்பதற்காகவும் ஜனநாயக உரிமைகளை பாதுகாத்துக் கொள்வதற்காகவும் ஓரணித்திரளுமாறு தொழிற்சங்கங்கள் அறைககூவல் விடுத்தன. இலங்கை தொழிற்சங்க சம்மேளனம் இதற்கான கலந்துரையாடலை 20. 07. 53 அன்று ஒழுங்கு செய்தது. அதற்கான அழைப்புக் கடிதத்தை முதல் நாளே அனைத்து தொழிற்சங்கங்களுக்கும் அனுப்பி வைத்தது. |

20.07.53 அன் று நடந்த கலந்துரையாடலில் இலங்கை தொழிற்சங்க சம்மேளனம் (கம்யூனிஸ்ட் கட்சி சார்பு தொழிற் சங்கம்) சார்பாக அதன் பொதுச்செயலாளர் திரு. எம். ஜி. மென்டிஸ் அவர்களும். இலங்கைத் தொழிலாளர் சம்மேளனம் (சமசமாஜக் கட்சி சார்பு) சார்பாக அதன் பொதுச்செயலாளர் திரு. யு. FF. பெரேரா அவர்களும். இலங்கைத் தொழிலாளர் காங்கிரஸ் சார்பாக திரு. எம். சுப்பையா அவர்களும் இலங்கை - வர்த்தக ஊழியர் சங்கம் சார்பாக அதன் பொதுச் செயலாளரான திரு. பி. பாலதம்பு அவர்களும் கலந்து கொண்டனர். இக்கலந்துரையாடலின் முடிவில் மனிதாபிமானமற்ற ரீதியில் அரிசி மானியத்தை நீக்கும் அரசின் முயற்சியையும், ஏனைய ஜனநாயக விரோத நடவடிக்கைகளையும் கண்டிக்கும் வகையில் நாட்டின் அனைத்து சக்திகளையும் ஒன்றிணைத்து! அரசிற்கு எதிர்ப்பினைக் காட்ட வேண்டுமெனத் தீர்மானிக்கப்பட்டது.

இதன்படி 1953 ஆகஸ்ட் 12ம் திகதி பூரண ஹர்த்தால் நடாத்த நடவடிக்கை மேற்கொள்ளப்பட்டது. இத்தீர்மானத்தை மேற்கொண்ட அமைப்புகளில் ஒன்றான இலங்கை தொழிலாளர் காங் கிரஸ் இவ்ஹர்த்தாலில் பங்கு கொள்ளவில்லை. இக்காட்டிக் கொடுப்புக்கு மத்தியில் ஹர்த்தால் பூரண வெற்றி பெற்றது. இவ்வரலாற்று முக்கியத்துவம் பெற்ற போராட்டத்தில் கலந்து கொள் ளு மாறு இலங் கைத் ) தி. மு. க. விற்கு அழைப்பு கிடைக்கா விட்டாலும். இ. தி. மு. க. இவ் ஹர்த்தாலுக்கு சார்பாக துண்டுப் பிரசுரங்களை வெளியிட்டதுடன், சிற்றூழியத் தொழில்களில் ஈடுபட்டுள்ள தமது அங்கத்தினர்களை அன்றையதினம் தொழிலில் ஈடுபட வேண்டாமென அறைகூவல் விடுத்தது. இதற்கிணங்க இ. தி. மு. க உறுப்பினர்கள் சிலர் அன்றையதினம் தொழிலில் ஈடுபடவில்லை. மேற்கூறிய நடவடிக்கையின் காரணமாக இல 161 காலி வீதி, கொள்ளுப்பிட்டியில் இயங்கிய அதன் செயலகம் பொலீசாரால் முற்றுகையிடப்பட்டதுடன் ஆவணங்கள் அனைத்தும் கொண்டு செல்லப்பட்டன.

இவ்வரலாற்று முக்கியத்துவமிக்க சம்பவம் தொடர்பாக பல நுால்கள் வெளிவந்துள்ள போதிலும் இ. தி. மு. கவின் பங்கினை பற்றி குறிப்பிடப்படவில்லை. இச்சம்பவம் தொடர்பாக இலங்கை தொழிற்சங்க சம்மேளனத்தின் தலைவராகவும், தற்போது இலங்கை கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் தலைவராகவும் இருக்கும் திரு. பீட்டர் கெனமன் இலங்கையை “உலுக்கிய ஒரு நாள்” என்ற நுாலில்

The right wing leaders of the Ceylon Indian Congress and the Ceylon Workers Congress who yielded to the pressure of the Government and of the high commis sioner for India and refused to sanction the strike of their members in the estates have missed a golden opportuniy of demonstrating in prectice the unity of interest between the Ceylonese people and the Indian residents in Ceylon. It is to the mass of the Ceylonese people and not to the UNP government that workers of Indian origin in Ceylon must look for a just solution of their claims to citizenship and franchise (12)

திரு. பீட்டர் கெனமன் தமது நுாலில் இலங்கை தொழிலாளர் காங் கிரஸும், இலங்கை இந்திய காங்கிரஸும் ஹர்த் தால் போராட்டத்தினை கைவிட்டமையைப் பற்றி சுட்டிக்காட்டிய போதிலும் சிறிதளவிலேனும் ஒத்தாசை நல்கி பொலிஸ் கெடுபிடிகளுக்கு ஆளான இ. தி. மு. கவைப் பற்றி குறிப்பிடவில்லை . ஹர்த்தால் சம்பவத்துடன் இலங்கைப் பிரச்சினைகள் தொடர்பாகவும் குரலழுெப்பிய இ. தி. மு. க உட்கட்சி முரண்பாட்டிற்கு முகம் கொடுத்தது. திரு. ஏ. இளஞ்செழியன் தலைமையிலான பிரிவினர் இ. தி. மு. க இலங்கை வாழ் தமிழ் மக்கள் முகம் கொடுக்கும் பிரச்சினைகளுக்காக குரலெலுப்ப வேண்டுமென்பதுடன் தமிழக தி. மு .க தலைமைகளை இ. தி. மு. க ஏற்கக்கூடாது எனும் கருத்தினை முன்வைத்தனர். இக்கருத்தினை ஏற்காதவர்கள் வேரொரு அமைப்பாக பிரிந்தனர்.

1954ல் இலங்கை வந்த தி. மு. க. வின் மூத்த உறுப்பினர் நாவலர் நெடுஞ்செழியன் இவ்விரு பிரிவினரையும் இணைக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டார். ஆயினும் அம்முயற்சி பயனளிக்கவில்லை,

திரு. ஏ. இளஞ்செழியன் பதவியேற்ற முதல் இ. தி. மு. க. வை இலங்கை மயமாக்க முனைந்ததுடன் அதன் தலைமை இலங்கையரைக் கொண்டதாக இருக்க வேண் டும் என் ற நிலைப் பாட்டினைக் கொண்டிருந்தார். ஆனால் இக்கருத்தினை எதிர்த்த பிரிவினர் தமிழக தி. மு. க. தலைமையே இலங்கை தி. மு. க.வின் தலைமையாக இருக்கவேண்டும் எனும் நிலைப்பாட்டினை மேற்கொண்டனர்.

இப்பிரச்சினை தொடர்பாக பொதுச் செயலாளர் என்ற ரீதியில் திரு. ஏ. இளஞ்செழியன் வெளியிட்ட துண்டுப் பிரசுரத்தில், இலங்கை திராவிடர் முன்னேற்றக்கழகம் இலங்கை மக்களுடையது. அதன் லட்சியமும் வாழ்வும் ஆகும் என்பதை புரிந்துக்கொண்டு ஒரே இன மக்கள் என்ற திராவிட இனத்தவர்களுக்கான தன்னால் ஆன மட்டும் ஒத்துழைப்பு கொடுப்பவர்களாக இருக்கவேண்டும் தவிர பாரத நாட்டு காந்தியார், நேருஜி போன்ற தலைவர்களின் பெயர்களை கூறி நாம் இந்தியர்கள் நமது தலைவர்கள் காந்தி நேரு என காங்கிரஸ்ப்பக்கம் மலைநாட்டு மக்களை இழுத்து மக்கள் மீது இந்நாட்டுப் பற்றும், இந்நாட்டு நம்பிக்கையை கொள்ளாத வண்ணம் பல லட்சம் மக்களது வாழ்விலே மண்ணைத்தூவி அவர்களை நாடற்றவர் நாதியற்றவர் என்ற நிலைக்கு ஆளாக்கியுள்ளனர். மலைநாட்டு மக்களே அஞ்சாதீர்,அஞ்சாதீர் உங்களது பிரஜா உரிமை இதோ பாரோர் புகழும் பாரதப் பிரதமர் நேருவிடமிருந்து வருகிறது தபாலில் என்ற நம்பிக்கையை ஊட்டி ......... இன்னுமொரு பிரிவினர் சென்னையை காட்டி அங்கிருந்துதான் உங்கள் விடுதலை நிச்சயமாக வரும் என்ற ஆகாத நம்பிக்கையை ஊட்டி (13) என நீண்டுச் செல்லும் தமது செய்தியில் இலங்கை இந்திய வம்சாவளி மக்கள் இந்நாட்டுத் தலைவர்களையே தமது தலைவர்களாக கொள்ள வேண்டுமெனவும் இந்நாட்டை அவர்களது தாய்நாடாக கருதேவண்டும் எனவும் வலியுறுத்தியுள்ளார்.

இலங்கை வம்சாவளி மக்கள் இலங்கையில் நிரந்தரக்குடிகளாக ஆகிய நாள் முதல் இந்தியத் தலைவர்களையே தமது தலைவர்களாகக் கருதியதுடன் இந்தியாவைத் தமது தாய் நாடாகக் கருதினர். இலங்கையின் இடதுசாரி தலைவர்களை தவிர்த்து ஏனைய இலங்கைத் தலைவர்கள் இவர்களை வேற்று நாட்டினராக கருதியமையே இதற்கான பிரதான காரணம். ஆயினும் சுதந்திரத்திற்குப் பின்னர் இலங்கை வாழ் இந்திய வம்சாவளி மக்கள் மத்தியில் ஒரு சில மாற்றங்கள் ஏற்பட்டபோதிலும் அவர்கள் மத்தியில் இந்தியத் தலைவர்களை தமது தலைவர்களாகக் காட்டி வேருன்றிய ஸ்தாபனங்கள் தொடர்ந்தும் இந்தியத் தலைவர்களே இலங்கைத் தோட்டத்தொழிலாளர்களின் தலைவர்கள் எனக் கூறி வந்தனர் தோட்டத் தொழிலாளர்கள் இந்தியத் தலைவர்களை வந்தனம் செய்தனர். இதனால் சுதேச சிங்கள மக்களும் மலையக தோட்டத்தொழிலாளர்கள் இந்நாட்டிற்கு விசுவாசமானவர் அல்ல என்றனர். இந்நாட்டில் ஆயுத கிளர்ச்சி மேற்கொண்ட மறைந்த ஜே. வி. பி. (மக்கள் விடுதலை முன்னணி) தலைவர் விஜேவீரவும் இதே நிலைப்பாட்டினையே கொண்டிருந்தார். இவ்வகையில் திரு. இளஞ்செழியன் தொலைநோக்குடன் இலங்கை வாழ் இந்தியத் தமிழர் மத்தியில் நாம் இந்நாட்டைச் சார்ந்தோர் இந்நாட்டுத் தலைவர்களே நமது தலைவர்கள் என்பதனை ஐம்பதுகளிலேயே வலியுறுத்தியமை ஓர் தீர்க்க தரிசனமிக்க செயலாகும்.

ஐம்பதுகளில் இறுதியில் இலங்கை அரசியலில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் இ. தி. மு. க. மேலும் தேசிய மயமாவதற்கும் தேசிய ரீதியில் வியாபிக்கவும் வாய் ப் பளித் த து. 1956 ல் ஆட்சி பீடமேறிய எஸ். டபிள்யு ஆர். டி. பண்டாரநாயக்க சிங்கள மொழியினை மட்டும் அரசகரும மொழியாக ஆக்குவதற்கான சட்டத்தைக் கொண்டுவரலானார். பத வியேற்க முன் நாட்டு மக்கள் பேசும் இரு மொழிகளான சிங்களத்தையும், தமிழையும் அரசு மொழியாக்குவேன் எனக்கூறிவந்த திரு. எஸ். டபிள்யு ஆர். டி. பண்டாரநாயக்க 1956 ஜூன் 5ம் திகதி கொண்டுவரப்பட்ட அரசமொழிச்சட்டத்தின் மூலம் சிங்களத்தை அரச மொழியாக்கினார். தமிழகத்தில் தி. க. வும். தி. மு. க. வும் செல்வாக்குப் பெறுவதற்கு ஹிந்தி மொழித்திணிப்பு ஓர் பிரதான காரணமாக அமைந்தது. இதே போல் இலங் கை யில் சிங் கள மொழி சட்ட அமுலாக்கல் இ. தி. மு. க. தமிழ்மக்கள் மத்தியில் வியாபிக்க அடித்தளமாக அமைந்தது.

சான்றாதாரங்கள்
12.Pieter Keuneman _ One day that shook Ceylon P. 51
13.இலங்கை திராவிடர் முன்னேற்றகழக பொதுச் செயலாளர் இளஞ்செழியனின் அறிக்கை – துண்டுப்பிரசுரம் 22-09-1955

ஊடக மாபியாவின் எழுச்சி! - என்.சரவணன்

பட்டறிவு

இன்று மக்களின் சிந்தனையைக் கட்டுப்படுத்தும் பெருவாரியான ஊடகங்கள் அரசியல் வாதிகளினாலும், கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களாலுமே வழிநடத்துப்படுகின்றன. இலங்கையின் வரலாற்றில் என்றும் இல்லாத அளவுக்கு சமகால ஊடக போக்கில் இந்த நிலை உச்சத்தை அடைந்திருக்கிறது என்றே கூற வேண்டியிருக்கிறது.

சமீபகாலமாக இலங்கையின் பிரபலமான ஊடகங்களின் பக்க சார்பை தெளிவாக இனங்கான முடிகிறது. அரசியல் குழப்ப நிலைகளின் போது உண்மையை மக்களுக்குத் தெரியப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக பொய்களைப் பரப்புவதிலும், தமது நலன்களுக்கு நெருக்கமான அரசியல்வாதிகளின் புனைவுகளுக்கு அதி முக்கியத்துவம் கொடுப்பதும் நிகழ்ந்து வருகிறது. சிவில் அமைப்புகள் இது ஒரு பாரதூரமான நிலைமை என்று கண்டிப்பதுடன் இப்படியான நிறுவனங்களுக்கு எதிராக வீதிகளில் இறங்கி போராடவும் தொடங்கிவிட்டன. குறிப்பாக மகாராஜா நிறுவனம், தெரண,  ஹிரு போன்ற நிறுவனங்களுக்கு எதிரான எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளை காண முடிகிறது.

77% சிந்தனையை கட்டுபடுத்துவது யார்?

பாரிஸ் நகரைத் தளமாகக் கொண்டு இயங்கும் RSF என்ற எல்லைகளற்ற ஊடகவியலாளர் அமைப்பு   (Reporters Without Borders – RSF) இலங்கையின் ஊடகத்துறையை கட்டுப்படுத்துபவர்கள் பற்றிய முக்கியமானதொரு ஒரு அறிக்கையை சமீபத்தில் வெளியிட்டிருக்கிறது.

அந்த அறிக்கையின்படி இலங்கையின் மூன்று குடும்பங்களும் அரசும் சேர்ந்து இலங்கையின் 77% வீதமான தொலைகாட்சி பார்வையாளர்களின் (audience) சிந்தனையைக் கட்டுப்படுத்துகிறார்கள் என்று கருத்து வெளியிட்டிருக்கிறது. இந்த நிலைமை ஒரு அபாய சமிக்ஞை என்று தெரிவித்திருக்கிறது.

ராஜமகேந்திரன் குடும்பத்துக்கு சொந்தமான கெப்பிட்டல் மகாராஜா நிறுவனத்துக்கு சொந்தமான சிரச, சக்தி, டீவி1 ஆகிய ஊடகங்கள் மாத்திரம் 22.22 % வீதமான பார்வையாளர்களிடம் சென்றடைகின்றன.

திலித் ஜெயவீர, வருணி அமுனுகம (சரத் அமுனுகமவின் மகள்) பவர் ஹவுஸ் என்கிற நிருவனத்துக்கூடாக நடத்திவரும் தெரண ஊடக நிறுவனம் 19.8 % வீதமான பார்வையாளர்களிம் சென்றடைகின்றன.

மரண தண்டனைக் கைதியாக சிறையில் இருக்கும் மகிந்த தரப்பு அரசியல்வாதியான துமிந்த சில்வாவின் சகோதரன் ரைனோர் சில்வாவுக்கு சொந்தமான ஹிரு நிறுவனம் 18.1.% வீதமான பார்வையாளர்களிடம் சென்றடைகின்றது.

அரச கட்டுப்பாடு ஊடகங்கள் 16.9% வீதத்தினரிடம் சென்றடைகிறது.


ஆதாரம் :

மக்களின் சிந்தனையை தீர்மானிப்பதில் ஊடகங்களின் பெரும்பங்கை அறிந்த அரசியல் தலைவர்கள் பலர் ஒன்றில் தமக்கான ஊடகங்களை உருவாக்கிக்கொள்கிறார்கள். அல்லது அப்பேர்பட்ட ஊடகங்களில் செல்வாக்கு செலுத்துமளவுக்கு அங்கே தமது ஆதிக்கத்தையும், அதிகாரத்தையும் பிரயோகிக்கிறார்கள். அதிகாரம், பணம் என்பன இதற்காக போதிய அளவு பயன்படுத்தப்படுகிறது.

அதுபோலவே 74% வீதமான வானொலி கேட்டுனர்களையும் இவர்கள் தான் கட்டுப்படுத்துகிறார்கள் என்று RSF நிறுவனம் மேற்படி அறிக்கையில் விபரித்துள்ளது.

அதுபோல நான்கு நிறுவனங்களே 75.45 % வீதமான சிங்கள அச்சு ஊடக வாசகர்களிடம் சென்றடைகின்றன. விஜய, உப்பாலி, சிலோன் நியுஸ்பேப்பர் மற்றும் லேக்ஹவுஸ் நிறுவனங்கள் ஆகியனவே அவை.

தமிழ் ஊடகங்கள் ஆபத்தில்

தமிழ் பத்திரிகைகளின் விற்பனையில் பெரும் வீழ்ச்சி ஏற்பட்டிருப்பதை 2017, 2018 ஆகிய கடந்த இறுதி ஆண்டுகளில் வெளியான இலங்கையின் மத்திய வங்கியின் பொருளாதார – சமூக ஆய்வறிக்கை  (Central Bank’s Economic & Social Statistics 2017, 2018) உறுதி செய்திருக்கிறது. இந்த இரண்டும் அதற்கு முந்திய 9 ஆண்டுகால நிலவரத்தை ஆய்வு செய்திருக்கின்றன.

அதன்படி சிங்கள – ஆங்கிலப் பத்திரிகைளுக்கு நேராத கதி தமிழ் அச்சு ஊடகங்களுக்கு நேர்ந்திருப்பதை காண முடிகிறது. அட்டவணையைப் பார்க்க.

தினசரி பத்திரிகைகள் 2014 இல் 62,625 இருந்தது 2015ஆக ஆகும்போது 75,906 அதிகரித்தபோதும், 2016 இல் 60,969 ஆகக் குறைந்ந்து 2017இல் 60,249 வீழ்ச்சியடைந்திருப்பதையும் உறுதிப்படுத்துகின்றன. அதாவது 2014ஆம் ஆண்டை விட வீழ்ச்சியடைந்திருப்பதைக் காட்டுகிறது. (எண்ணிக்கைகளை ஆயிரங்களால் ‘000 பெருக்கவேண்டும்)

அதுவே வாராந்தப் பத்திரிகைகள் 2014 இல் 20,335 இருந்தது 2015ஆக ஆகும்போது 21,653 அதிகரித்தபோதும், 2016 இல் 19,324 ஆகக் குறைந்ந்து 2017இல் 60,249 ஆக சாற்றி சிறிய வளர்ச்சியை மட்டுமே காட்டுகின்றது. ஏனைய மொழி ஊடகங்களோடு ஒப்பிடுகையில் இது பாரதூரமானது. (எண்ணிக்கைகளை ஆயிரங்களால் ‘000 பெருக்கவேண்டும்)

அதன்படி சிங்கள – ஆங்கிலப் பத்திரிகைளுக்கு நேராத கதி தமிழ் அச்சு ஊடகங்களுக்கு நேர்ந்திருப்பதை காண முடிகிறது. அதனை எளிமையாக விளங்கிக்கொள்வதற்காக அந்த அட்டவணையையும் அதைக் கொண்டு நான் தயாரித்த வரைபடத்தையும் இங்கு இணைத்திருக்கிறேன்.

இந்த நிலைமைக்கான காரணத்தை பல கோணங்களில் இருந்து காணலாம் குறிகாட்டியாக, வாசிப்பில் ஏற்பட்டுள்ள வீழ்ச்சி, இலத்திரனியல் சாதனங்களின் மீதான நுகர்வின் அதிகரிப்பு, இலங்கையில் தமிழ் அரசியல் சமூக விடயங்களை அறிதலில் ஏற்பட்டிருக்கக் கூடிய சலிப்பு, வாசகர்களின் தேவைகளை பூர்த்தி செய்வதில் தோல்வியடைந்திருக்கும் ஊடகப் போக்கு போன்ற இன்னோரன்ன காரணங்களை அடுக்கிக்கொண்டு செல்லலாம்.

ஆனால் அதேவேளை இத்தனையையும் மீறி புதிய பத்திரிகைகளைக் கொண்டுவருவதற்கான முயற்சிகளும் நடக்காமலில்லை. புதிய பிராந்திய பத்திரிகைகளின் வருகையையும் கவனத்திற்கொள்ளவேண்டியுள்ளன.  இந்தப் பத்திரிகைளின் வரவு என்பது ஏற்கெனவே இருக்கும் பத்திரிகைகளின் மீதான கொள்கை ரீதியான போட்டியல்ல. சந்தையை மையப் படுத்தியோ அரசியல் நோக்கங்களுக்காகவோ புதிதாக வெளிவரத்தொடங்கும் இப்பத்திரிகைகள் சந்தையில் வியாபார ரீதியில் நின்று பிடிக்க முடியும் என்கிற நம்பிக்கை எங்கிருந்து வருகிறது என்று தெரியவில்லை.

ஏற்கெனவே வியாபார ரீதியில் பத்திரிகைகள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகள் காரணமாக அந்நிறுவனங்களில் ஆட்குறைப்பையும், ஊழியர்களின் மீதான வேலைப்பழு அதிகரிப்பையும், பக்க குறைப்புகளையும் செய்து தான் சமீப காலமாக சமாளித்து வருகின்றன. இந்த மாற்றங்களை செய்யும் போது தரத்தைப் பேணுவதில் பெரும் சிக்கலை எதிர்கொள்வதையும் காண முடிகிறது. சில பத்திரிகைகள் மூடிவிட்டு போய்விட்டன. சில பத்திரிகைகள் வேறு வர்த்தகர்களுக்கு விற்றுவிட்டு கிடைத்தது போதும் இத்தோடு தொலைந்தது என்று ஓடிவிட்டன.

அரச விளம்பரங்களை ஏற்கெனவே பல பத்திரிகைகள் குத்தகைக்கு எடுத்துவிட்டன. இன்னும் தனியார் விளம்பரங்களும் கூட தற்போதைய உள்நாட்டுப் பொருளாதாரச் சூழலின் காரணமாக மட்டுப்படுத்தப்பட்டே இருக்கின்றன. ஏற்கெனவே பல பத்திரிகைகள் தனியார் விளம்பரங்களைப் பெறுவதில் போட்டாபோட்டியை எதிர்கொண்டிருக்கின்றன.

இலங்கையில் தமிழ் ஊடகங்களின் வீழ்ச்சிக் காலம் ஆரம்பமாகிவிட்டது. வீழ்ச்சி என்பது விற்பனை, விநியோகத்தில் மாத்திரமல்ல தரத்திலும் தான். இத்தனையையும் மீறி புதுப்புதுப் பத்திரிகைகள் ஆரம்பிக்கப்படவிருக்கின்றன என்கிற செய்திகள் சம்பந்தப்பட்டவர்களிடம் இருந்து வந்து சேர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன.


வேறு போட்டியாளர்களை உள்ளே நுழைய விட்டுவிடக்கூடாது என்பதற்காக தாமே அந்த இடத்தில் இன்னொரு நிறுவனத்தை நடத்துவது முதலாளித்து நாடுகளில் உள்ள கார்பரெட் மூலதனங்களின் வியாபார உத்தி மேற்கு நாடுகளில் பிரபல்யம். ஏராளமான உதாரணங்களை இதற்கு காண்பிக்கலாம். அதே போக்கை இலங்கையில் கடைப்பிடிக்கும் தமிழ் ஊடக நிறுவனங்களும் உள்ளன. இவை ஊடகத்துறைக்கும், வாசகத்தனத்துக்கும், கருத்துருவாக்கச் செயற்பாட்டுக்கும் மிகப் பெரும் ஆபத்தே.

பெரிய கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களைப் பொறுத்தவரை அவர்களின் கருப்புப்பணத்தை வெள்ளையாகுவதற்காக ஊடக நிறுவனங்களை வைத்து இயக்குகின்றன. கூடவே தமது அரசியல் தலையீட்டை செய்வதனூடாக தமது வியாபார நடவடிக்கைகளின் மீதான அரச சலுகைகளைப் பெறுவதற்கு பயன்படுத்துகின்றன.

துரதிர்ஷ்டவசமாக இப்படியான நிறுவனங்களின் ஏகபோகத்தை தகர்த்து ஊடகத் தரத்தைக் காக்கவேண்டும் என்று கிளம்பியவர்களும் கூட சற்றும் அந்த ஏகபோகத்துக்கு சவாலாக நெருங்கவும் முடியவில்லை. ஆனால் அதற்கான இடைவெளி இருக்கவே செய்கிறது. மத்திய வங்கியின் அறிக்கை வெளியிட்டுள்ள முக்கிய தரவுகளை சகல ஊடகங்களும் கவனத்தில் எடுக்க வேண்டும்.

இலங்கையில் தமிழ் ஊடகங்களின் தரமான இருப்புக்கு புதிய திசைவழியையும், தந்திரோபாயத்தையும் வேலைத்திட்டத்தையும் வகுக்க வேண்டியிருக்கிறது என்பது மட்டும் புரிகிறது.

கூடவே அரசியல் சக்திகளை சார்ந்து அராஜகத் தன்மையுடன் எழுச்சியடையும் ஊடகப் போக்கும் ஊடக அறத்தின் எதிர்காலத்தை எச்சரித்து நிற்கின்றன.

நன்றி - அரங்கம்


இலங்கை சுய மரியாதை இயக்கத்தின் தோற்றம் - 1 (எழுதாத வரலாறு) - பெ.முத்துலிங்கம்

மலையகத்தின் பிரதான அரசியல் சக்திகளால் நெடுங்காலமாக இருட்டடிப்பு செய்யப்பட்டு வந்தவர் தோழர் இளஞ்செழியன். நீண்டகலாமாக அவர் எழுதத் தலைப்பட்ட மலையகத்தின் வரலாறு முழுமையாக சாத்தியப்ப்படுமுன்னரே அவர் மரணித்து விட்டார். அதனை அவர் எழுதுவதற்காக சேகரித்து வைத்திருந்த ஆவணங்கள் மிகப் பெறுமதியானவை. அவற்றின் உதவியுடன் தோழர் பே.முத்துலிங்கம் எழுதி முடித்த "எழுதாத வரலாறு" நூல் மலையக வரலாற்றில் பேசப்படாத இன்னொரு பக்கத்தை வெளிக்கொணர்ந்தது. குறிப்பாக இலங்கையில் திராவிட கழகம், திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் என்பவற்றின் வரலாற்றுப் பாத்திரம் இதில் பதிவானது. அந்த நூலின் அத்தியாயங்கள் ஒவ்வொன்றாக இங்கே "நமது மலையகம்" வாசகர்களுக்காக வெளியிடுகிறோம்.

இருபதாம் நூற்றாண்டு மானுடவரலாற்றில் ஓர் திருப்பு முனையாகும். சமூகத்தில் நிலவிய பல்வேறு அநீதிகளுக்கு எதிராக புரட்சிகளையும் எழுச்சிகளையும் பிரசவித்த நுாற்றாண் டு இதுவாகும். அடிமைத்தனத்திற்கு எதிராக, முடியாட்சிக்கெதிராக, ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிராக காலனித்துவத்திற் கெதிராக. பாசிசத் திற் கெதிராக இனவாதத்திற்கெதிராக, இராணுவ ஆட்சிக்கெதிராக, அதிகாரத்துவத்திற்கு எதிராக, சாதியத்தியத்திற்கு எதிராக, முதலாளித்துவத்திற்கு எதிராக புரட்சிகளும், எழுச்சிகளும் இந்நூற்றாண்டிலேயே தோன்றின. இருபதாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் தோன்றிய காலனித்துவத்திற்கெதிரான தேசிய விடுதலைப் போராட்டம் இவற்றுள் மிகமுக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகும். காலனித்துவத்திற்கு எதிரான போராட்டம் தனியே ஏகாதிபத்தியத் திற்கெதிராக மட்டுமல்லாது குறிப்பிட்ட நாடுகளில் காணப்பட்ட ஏனைய ஒடுக்குமுறைகளுக்கு எதிரான போராட்டத்தினையும் அதனுடன் இணைத்துக்கொண்டது. |

ஆசியாவைப் பொறுத்தமட்டில் காலனித்துவத்திற் கெதிரான போராட்டத்தில் இந்தியத் துணைக்கண்டம் முக்கிய இடத்தினை வகிக்கின்றது. காலனித்துவத்திற்கு எதிரான இந்திய துணைக் கண்டத்தின் சுதந்திரப் போராட்டம் அதனைச் சுற்றியுள்ள நாடுகளிலும் தாக்கத்தினை ஏற்படுத்தியது. இந்திய துணைக்கண்டத்தின் சுதந்திரப் போராட்டத்தின் சின்னமாக மகாத்மா காந்தி கருதப்பட்ட போதிலும், அது ஓர் கூட்டு முயற்சியேயாகும். பல்வேறு மொழியினைப் பேசும் மக்களைக் கொண்ட துணைக்கண்டமாக இந்தியா இருந்தமையினால் காலனித்துவத்திற்கு எதிரான சுதந்திர வேட்கை குறிப்பிட்ட மொழியினைப் பேசும் மக்கள் மத்தியில் எழுந்ததுடன் அதன் தலைமைகளும் குறிப்பிட்ட மொழியினைப் பேசும் மக்கள் மத்தியில் சுயமாகவே தோன்றியது. இவ்வாறு தோன்றிய தலைமைகளில் கம்யூனிச கொள்கையினை அடிப்படையாகக் கொண்டு தோன்றிய தலைமைகள் ஓர் வர்க்க பேதமற்ற சோசலிச கட்டமைப்பினை உருவாக்குவதை தமது காலனித்துவத்திற்கு எதிரான போராட்டத்துடன் இணைந்துக் கொண்டன. இன்னுமொரு பிரிவினர் காலனித்துவத்திற்கு முன்பிருந்து நிலவி வரும் இந்தியாவிற்கே உரித்தான சாதிய ஒடுக்கு முறைக்கு எதிரான போராட்டத்தை, காலனித்துவத்திற்கு எதிரான போராட்டத்துடன் இணைத்துக் கொண்டனர். இவ்வாறு சாதிய ஒடுக்கு முறைக்கு எதிரான போராட்டத்தை வடக்கில் மராத்தி மொழி பேசும் மக்கள் மத்தியில் தோன்றிய டாக்டர் பாபா சாகிப் அம்பேத்கார் அவர்களும், தெற்கில் தமிழ் மொழி பேசும் மக்கள் மத்தியில் தோன்றிய ஈ. வே. ராமசாமி பெரியார் அவர்களும் காலனித்துவத்திற்கு எதிரான போராட்டத்துடன் சாதியத்திற்கு எதிரான போராட்டத்தை இணைத்துக் கொண்டனர்.

தமிழ் நாடு ஈரோட்டில் பிரபல வர்த்தகராகவிருந்த வெங்கிடசாமி நாயக்கரின் மகனான ஈ. வெ. ராமசாமி பெரியார் இருபதுகளில் சாதியத்திற்கு எதிராக குரலெழுப்பலானார். எவ்வித உயர்கல்வியும் பெறாத ஈ. வெ. ராமசாமி பெரியார் தமிழ் நாட்டு மக்கள் பிரிவினரில் ஒரு பகுதியினர் சாதியின் பெயரால் ஒடுக்கப்பட்டு வருகின்றமைக்கு எதிராக சுயமாகவே கருத்துக்களை முன்வைத்ததுடன் அவ் வொடுக்குமுறைக்கு எதிராக ஒடுக்கப்பட்ட சாதியினைச் சார்ந்த மக்களை அணிதிரட்டலானார் சாதிய ஒடுக்கு முறைக்கு எதிராக மக்களை அணி திரட்டிய திரு ஈ. வெ.ரா. பெரியார் முழு நாட்டையும் ஒடுக்குதலுக்கு உட்படுத்தி வந்த பிரித்தானிய ஆட்சியாளர்களுக்கு எதிராகவும் குரலெழுப்பினார். 1920 களில் இந்தியாவிற்கு சுதந்திரம் கோரி அகிம்சை போராட்டத்தை முன்னெடுத்த மகாத்மாகாந்தி, பிரித்தானியருக்கெதிராக ஒத்துழையாமை போராட்டத்தை முன்னெடுத்தமையினால் சாதியத்திற்கெதிரான போராட்டத்துடன் காலனித்துவத்திற்கு எதிரான போராட்டத்தையும் முன்னெடுத்த பெரியார். மகாத்மாகாந்தியின் ஒத்துழையாமை போராட்டத்தின்பால் ஈர்க்கப்பட்டார்.

மகாத்மாகாந்தியின் ஒத்துழையாமைப் போராட்டத்தின் பால் ஈர்க்கப்பட்ட பெரியார் நாளடைவில் தமிழ் நாட்டில் உருவாக்கப்பட்டிருந்த தமிழ் நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டியின் தலைவராக பொறுப்பேற்று பிரித்தானியருக்கு எதிரான ஒத்துழையாமை போராட்டத்தினை முன் னெடுக் கலான ார். எனினும் தமது சுய போராட்டமான சாதிக்கொடுமைக்கெதிரான போராட்டத்தினை கைவிடவில்லை. மாறாக இவ்விரு போராட்டத்தையும் முன்னெடுத்ததுடன் சாதிக்கொடுமைக்கு எதிரான போராட்டத்திற்கு முன்னுரிமை அளிக்கலானார். இந்திய, தேசிய காங் கிரஸ் தலைமை பல் வேறு உயர் சாதியினரைக் கொண்டமைந்திருந்ததுடன் சாதிக்கொடுமைக்கெதிரான போராட்டத்தை பிரதான போராட்டமாக கொண்டிருக்கவில்லை. மாறாக சாதிக் கொடுமைக் கெதிராக அதன் தலைவர்கள் அவ்வப்போது அனுதாபர்தியில் இப்பிரச்சினை தொடர்பாக உரையாற்றிய போதும் நடை முறையில் பாரிய செயற்பாட்டில் ஈடுபடவில்லை. இதே நிலைப்பாட்டினை தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கிளையும் கொண்டிருந்தது. தமிழ் நாட்டு காங்கிரஸில் இணைந்து செயற்பட்ட பெரியார் இந்நிலைப்பாட்டினை எதிர்க்கலானார். இதன் காரணமாக தமிழ் நாடு காங்கிரஸ் உறுப்பினர்களுக்கும் பெரியாருக்கும் இடையில் முரண் பாடு உருவாகியது. இவ்வாறான முரண் பாடு உருவாகிய காலகட்டத்தில் தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் உறுப்பினர் ஒருவர் ஆங்கிலப் பள்ளிக்கூடங்களைப் பகிஷ்கரிக்கும் இந்திய தேசிய காங்கிரஸின் கொள்கைக்கு ஆதரவாக தமிழ் நாட்டில் தமிழ்ப் பள்ளிக்கூடத்தை நடாத்தி - வந்ததுடன் அப்பள்ளிக்கூடத்தில் மாணவர்கள் சாதிரீதியாக பிரிக்கப்பட்டு உணவளிக்கப்பட்டனர்.

சாதிரீதியாக மாணவர்கள் பிரிக்கப்பட்டு உணவளிக்கப்பட்டு வருவதை கண்ணுற்ற - பெரியார் அவ்வாறான செயற்பாட்டினை குறிப்பிட்ட காங்கிரஸ் உறுப்பினர் கைவிட வேண்டுமெனக் கோரினார். குறிப்பிட்ட காங்கிரஸ் உறுப்பினரும் ஏனைய காங்கிரஸ் உறுப்பினர்களும் இக்கோரிக்கையை மறுத்ததுடன் பெரியார் அவர்களும் இக் கோரிக் கையில் - விடாப் பிடியான நிலைப் பாட்டினைக் கடைப்பிடிக்கலானார். இந்நெருக்கடியைத் தீர்க்க பல சமரச முயற்சிகள் மேற் கொள்ளப்பட்ட போதிலும் அவையனைத்தும் பயனளிக்காது விட்டதுடன் ஈற்றில் மகாத்மாகாந்தி சென்னை வந்து சமரச முயற்சியில் ஈடுபடலானார். மகாத்மா காந்தி அவர்களது சமரச முயற்சியும் தோல்வியுற்றதுடன் ஈற்றில் பெரியார் தமிழ்நாடு காங்கிரஸிலிருந்து விலகலானார்.

ஆங்கிலப் பள்ளிகளைப் பகிஷ்கரித்து தேசிய பள்ளிக்கூடங்களை நடத்த வேண்டும் என்ற காந்திஜியின் திட்டத்தை அனுசரித்து வ.வே.சு. அய்யர் திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் உள்ள சேரன் மாதேவியில் "பாரத் வாஜா ஆசிரமம்" என்ற பெயரில் ஒரு தேசியப் பள்ளிக்கூடத்தை நடத்திக்கொண்டிருந்தார். அந்த ஆசிரமம் தேசிய இயக்கத்தின் ஆதரவைப் பெற்றது. அன்று தமிழ் நாட்டிலிருந்த வர்ணாசிரம பிரிவினையின்படி அந்த பள்ளிக்கூடத்திலும் பிராமணப் பிள்ளைகளுக்குத் தனியான இடத்திலும் மற்ற பிள்ளைகளுக்கு வேறொரு இடத்திலும் உணவளிக்கப்பட்டு வந்தது. இதைப்பற்றிய தகவல் ஈ.வெ.ராவுக்கு எட்டியது. அவரும் சேலம் டாக்டர் பி.வரதராஜுலு நாயுடுவும் சேரன் மாதேவிக்குச் சென்று இந்தச் செய்தி உண்மை என்பதைக் கண்டறிந்தனர். பெரியாருக்கு இதைக்கண்டு ஆத்திரமும் கோபமும் ஏற்பட்டது. காங்கிரஸ் கமிட்டிக்குள் இதை எதிர்த்து இந்தமுறை கைவிடப்பட வேண்டும் என்று கிளர்ச்சி நடாத்தினார். சமரசம் செய் வதற்கு காந்திஜி சென் னைக் கு வந் தார். எஸ். சீனிவாச அய்யங்கார் வீட்டில் சமரசப் பேச்சு வார்த்தை மூன்று நாட்கள் நடைபெற்றன. காந்திஜி ஒரு சமரச யோசனையை சொன்னார். அதாவது இப் பொழுது அந் த தேசியப் பள்ளியில் இருக் கும் மாணவர்களுக்கு தனித்தனியே உணவு அளிப்பது நீடிக்கட்டும். இனி புதிதாகச் சேர்க்கப்படும் மாணவர்களுக்கு ஒரே பந்தியில் உணவு அளிக்கப்படட்டும். இதுவே காந்திஜி கூறிய சமரச யோசனை இந்த யோசனையை ஈ வெ ரா நிராகரித்தார் (1) தொடர்ந்து இக்கிளர்ச்சியை காங்கிரஸ் இயக்கத்திற்குள் நடத்தினார். சம பந்தி போஜனம் வேண்டும் என்ற கோஷத்தைக் கிளப்பினார். உடனே அதை காஞ்சிபுரம் மாநாட்டில் பெரிய பிரச்சினையாக கிளப்பினார். ராஜாஜி, சத்தியமூர்த்தி போன்ற தலைவர்கள் அந்த முறை ஒரு தனியார் நடத்தும் பள்ளிக்கூடத்தில் இருப்பதை காங்கிரஸ் தடுக்க முடியாது என்று வாதாடினர். பெரியார் விடவில்லை . அப்படியானால் இது ஒரு காங்கிரஸ் பிரமுகர், காங்கிரஸ் இயக்கத்தின் முப் பகிஷ் காரத் தின் ஒன்றாகிய ஆங்கிலக் கல்வி நிலையங்களை பகிஷ்கரிக்கும் திட்டத்தை அமுலாக்குவது என்ற பெயரில் நடத்தி வருகிறார்கள். இதை வெறும் ஒரு தனியார் நடத்தும் பள்ளி என்று எப்படிச் சொல்ல முடியும்? இந்த அநீதியான முறை அமுலில் இருக்கும் இந்தப்பள்ளிக்கு காங்கிரஸ் இயக்கத்தின் தார்மீக ஆதரவு கிடையாது என்று பகிரங்கமாக அறிவிக்கப்பட வேண்டும் என்று பல ஆட்சேபனைகளுக்கிடையே ( கூச்சல்காரர்களை, தலைமை வகித்த திரு. வி. கல்யாண சுந்தரமுதலியார் சமாதானப்படுத்தி அமைதியை நிலைநாட்டிய பிறகு), பலமாக வாதாடிவற்புறுத்தினார். அந்த யோசனையும் மாநாட்டில் நிராகரிக்கப்பட்ட பிறகுதான் பெரியார் அன்று மாலை (அல்லது மறுநாள் மாலை) ஒரு பொதுக்கூட்டம் போட்டு “சுயமரியாதை” இயக்கத்தை துவக்கினார். அந்த இயக்கத் திற்கு அவர் கொடுத்த பெயரிலிருந்தே இது தெளிவாகும். (2)

காங்கிரஸ் காரர்களுடன் முரண்ப் பட்டு 1926ல் சுயமரியாதை இயக்கத்தை உருவாக்கிய ஈ. வெ.ரா. பெரியார் சாதி ஒழிப்பு போராட்டத்தை தமிழகத்தில் வேகமாக முன்னெடுக்கலானார். அரச துறை உட்பட இந்தியாவின் சகல கட்டமைப்புக்களிலும் பிராமணர் (பார்ப்பனர்) எனக் கூறப்படும் சாதியினரின் ஆதிக்கம் மேலோங்கியிருந்தது.

பிரித்தானியர்களினால் உருவாக்கப்பட்ட அனைத்துக் கட்டமைப்புக்களிலும், பிரித்தானியர்களின் பிரதிநிதிகளாகச் செயற்பட்டு வந்த பிராமணப் பிரிவினர் சாதிரீதியான பாகுபாட்டினை நிர்வாகத்துறையிலும் கடைப்பிடித்து வரலாயினர். பிரித்தானியரின் வருகைக்குப் பின் இந்தியாவில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் காரணமாக, குறிப்பாக கல்வித்துறையில் ஏற்பட்ட மறுமலர்ச்சியின் காரணமாக, பிற்படுத்தப்பட்டோர் எனக் கூறப்படும் சாதியினர் மத்தியிலும், தாழ்த்தப் பட்டோர் எனக் கூறப் படும் சாதியினர் மத்தியிலும் இக்காலகட்டத்தில் கற்றோர் தோன்றலாயினர். பிராமணர் எனக் கூறப்படுவோரின் ஆதிக்கம் காரணமாக இக்கற்ற பிரிவினருக்கு உரிய இடம் கிடைக்கவில்லை. இப்பிரிவினர் மத்தியில் எதிர்ப்புணர்வு தழைத்தோங்கியது. பிராமணர் அல்லாத பிற்படுத்தப்பட்ட பிரிவினர் எனக் கூறப்படும் பிரிவினர்கள் சமூகத்தின் உயர் கட்டமைப்புக்களில் சமஉரிமையை கோரக்கூடிய நிலைமையினை எய்தியிருந்தமையினால் பெரியாரின் சுய மரியாதை இயக்கம் இவர்கள் மத்தியில் வேரூன்றலாயிற்று. சமூகத்தில் பெரும்பான்மையினராகக் காணப்படும் பிற்படுத்தப்பட்ட பிரிவினரும், தாழ்த்தப்பட்ட பிரிவினரும் பார்க்கும் இடமெல்லாம் பார்ப்பனர் களின் ஆதிக்கம் இருந்தமையினால் பார்ப்பனர்களுக்கெதிரான பெரியாரின் போராட்டம் பலம் வாய்ந்ததாக அமைந்தது. பாம்பையும், பார்ப்பனனையும் ஒன்றாகக் கண்டால் முதலில் பார்ப்பனனை அடித்துக்கொல் எனும் சுலோகத்தை பெரியார் முன்வைத்தார் எனில், பிராமணர்களின் ஆதிக்கம் எவ்வாறானதாக இருந்திருக்கும் என்பதை அடையாளம் காணலாம். எவ்வாறாயினும் பெரியாரின் சுயமரியாதை இயக்கம் இக்காலகட்டத்தில் வளரும் அறிவுஜீவிகளை தம்பால் ஈர்த்துக் கொண்ட போதிலும் நாளடைவில் வளர்ச்சியுறும் நிலைமைககேற்ப நெகிழ்வுத்தன்மைகளை மேற்கொள்ளாமையினால் வளர்ச்சியுற்ற அறிவுஜீவிகளான ப.ஜீவானந்தம் போன்றோர் அவ்வியக்கத்தை விட்டு வெளியேறியமை குறிப்பிடத்தக்கது. எவ்வாறாயினும் தமிழகத்தில் சுதந்திரத்துக்குப் பின்னும் சாதி ஒடுக்கு முறை தொடர்ந்தமையினால் சமூகத்தில் சாதி ஒடுக்குமுறைக்குட்பட்ட பிரிவினர் இவ்வியக்கத்தின் கீழ் அணிதிரண்டதுடன் தமிழகத்தில் தோன்றிய ஏனைய கட்சிகளைப் போலல்லாது இவ்வியக்கத்தின் பால் தமிழகத்தை விட்டகன்று ஏனைய நாடுகளில் குடியேறிய தமிழர்களும் ஈர்க்கப்பட்டனர்.

இந்தியாவை ஆண்ட பிரித்தானியர் தமது ஏனைய காலனிகளில் மேற்கொண்ட விவசாயத் தொழிற்துறைக்குத் தேவையான தொழிலாளர் பட்டாளத்தை இந்தியாவிலிருந்தே கொண்டு சென்றனர். இவ்வாறு கொண்டு செல்லப்பட்டவர்களில் பெரும்பாலானோர் தமிழகத்தையும் மேற்கு வங்காளத்தையும் சார்ந்தோர்களாக இருந்தனர். இவ்விரு பிரதேசங்களிலும் காணப்பட்ட வறுமை, சாதி ஒடுக்கு முறை மற்றும் தொழிலாளர் பட்டாளத்தை கொண்டு செல்வதற்கான கப்பல் போக்கு வரத்து வசதியை கொண்டிருந்தமை இதற்கான பிரதான காரணங்களாக அமைந்தன. தமிழகத்தைச் சார்ந்திருந்தோர் இலங்கை, மலேசியா, மொரீசியஸ், பிஜி, தென்னாப்பிரிக்கா போன்ற நாடுகளுக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டனர். இவ்வாறு கொண்டு செல்லப்பட்டவர்களில் பெரும்பான்மையானோர் முறையே இலங்கையிலும் மலேசியாவிலும் மேற்கொள்ளப்பட்ட கோப்பி, தேயிலை, இறப்பர் பயிர்ச்செய்கையில் ஈடுபடுத்தப்பட்டனர். இவ்வாறு கொண்டு செல்லப் பட்டவர்களில் தொண்ணூறு சதவீதமானோர் சாதிரீதியாக தாழ்த்தப்பட்டோர் எனக் கூறப்படும் பிரிவினைச் சார்ந்தோராக இருந்தனர். சாதிரீதியாக பிற்படுத்தப்பட்டோர் எனக் கூறப்படும் பிரிவினர் ஏனைய பத்து வீதத்தினை பிரதிநிதித்துவப் படுத்தியதுடன் மேற்கூறப் பட்ட தொண்ணுாறு சதவீதத்தினரை அழைத்துவரும் பணியினை மேற்கொண்டவர்களாவர்.

இலங்கையைப் பொறுத்தமட்டில் 1815ம் ஆண்டு கண்டி இராச்சியம் பிரித்தானியரிடம் வீழ்ச்சியுற்றதுடன் முழு இலங்கையும் பிரித்தானியரின் ஆதிக்கத்தின் கீழ் இயங்கலாயிற்று. இதற்கு முன்னர் இலங்கையில் கரையோரப்பகுதியை ஆட்சிசெய்த பிரித்தானியர் கரையோரப் பகுதிகளைச் சார்ந்த தாழ்நிலப்பிரதேசத்தில் கறுவாப்பயிர்ச் செய்கையை மேற்கொண்டு ஏற்றுமதி வர்த்தகத்தில் ஈடுபட்டிருந்தனர். முழு இலங்கையையும் தம் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டு வந்திருந்த பிரித்தானியர் மலைநாட்டுப்பகுதி கோப்பிப்பயிர் செய்கையை மேற்கொள்ளக்கூடிய சுவாத்தியத்தைக் கொண்டிருந்தமையினால் 1820களில் கண்டிப் பகுதியில் கோப்பிப்பயிர் செய்கையை மேற்கொண்டனர். இக்கோப்பிப்பயிர்ச்செய்கையில் ஈடுபட சுதேச சிங்கள மக்கள் மறுத்தமையினால் இத்தோட்டத்துறையில் வேலை செய்வதற்கான கூலியாட்களைத் தேடுவதற்கான முயற்சியில் பிரித்தானியர் ஈடுபட்டனர்.


சீனாவிலிருந்தும் ஆபிரிக்காவிலிருந்தும் தொழிலாளர்களை கொண்டு வருவதற்கான முயற்சிகள் இச்சந்தர்ப்பத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்டதுடன் இது பொருத்தமற்றதாகவும் செலவிற்குரியதாகவும் இருந்தமையினால் கைவிடப்பட்டது. (3) இதனால் தோட்டத்துறை வறுமைக்குட்பட்ட மற்றும் பஞ்சம் கூர்மையடைந்த தென்னிந்தியாவை நோக்கியது. நிலமற்ற விவசாயிகள் தமது வாழ்வுக்காக (நிலைத்தல்) நிலச்சுவாந்தரின் தயவின்பால் தங்கியிருக்க நேர்ந்தது. இதனால் சுபீட்சத்தை எதிர்பார்த்த இப்பிரிவினர் தமது உடலையும் உயிரையும் பாதுகாத்துக் கொள் வதற்காக எந்தவொரு துன்பத்தையும் தாங்கிக் கொள்ளத் தயாராக இருந்தனர். (4) இவ்வாறு வறுமைக்கும் நிலவுடைமையின் ஏனைய ஒடுக்குமுறைகளுக் குட் பட்டிருந்த பிரிவினரே இலங்கை யின் கோப்பித் தோட்டத்தில் வேலை செய்ய முன் வந்தனர். முதலாவது ஆட்சேர்ப்பு தமிழ் பகுதிகளான தின்னவேலி (திருநெல்வேலி), மதுரா (மதுரை), டெஞ்சூர் (தஞ்சாவூர்) போன்ற மாவட்டங்களிலிருந்து மேற்கொள்ளப்பட்டதுடன் பெரும்பான்மையானோர் தாழ்த்தப்பட்ட பிரிவினராவர். (5) இவர்கள் இராமநாதபுரத்திலிருந்தும் இதேவேளை, புதுக்கோட்டையிலிருந்தும் கொண்டுவரப்பட்டனர். இக்கோப்பிப் பயிர்ச் செய்கை அறிமுகத்துடன் இலங்கையில் தோன்றிய துணை சேவைத் துறைகளான பாதைகள் உருவாக்கம். இரும்புப் பாதை உருவாக்கம், புகையிரத சேவை, துறைமுகம் போன்றவற்றிற்கும் இப்பகுதியினைச் சார்ந்த தமிழ், மலையாள மக்களே கொண்டுவரப்பட்டனர். இவ்வாறு கோப்பிப்பயிர்ச் செய்கையில் ஈடுபட வந்தவர்கள் கோப்பி அறுவடைக்காலம் முடிந்தவுடன் தாம் சம்பாதித்த செல்வத்துடன் தமது தாயகத்திற்கு திரும்புவதை வழமையாகக் கொண்டிருந்தனர். ( ஆயினும் கோப்பிப் பயிர்ச்செய்கையில் ஈடுபட வந்த தொழிலாளர்களில் ஒரு சிறு பிரிவினர் இங்கு நிரந்தரமாகத் தங்கியுள்ளனர்.)

1861ல் கோப்பிப்பயிர்ச் செய்கை வீழ்ச்சியுடன் உருவாக்கப்பட்ட தேயிலைப் பயிர்ச்செய்கைக்கு நிரந்தரத் தொழிலாளர்கள் தேவைப்பட்டனர். தேயிலை அறிமுகத்துடன் கொண்டு வரப்பட்ட தொழிலாளர்களின் தொகை அதிகரித்ததுடன் நிரந்தரமாகத் தங்குவோரின் தொகையும் அதிகரித்தது. இவ்வாறு கொண்டுவரப்பட்டு குடியமர்த்தப்பட்டவர்கள் தமிழ் நாட்டில் சாதிரீதியாக குடியிருந்தது போல் தோட்டங்களிலும் குடியமர்த்தப்பட்டனர். 1871ல் தோட்டங்களில் நிலவிய சுகாதார சீர்கேடுகள் காரணமாக தொழிலாளர் மத்தியில் தொற்று நோய்கள் பரவியதுடன் உயிரிழப்புகளும் ஏற்பட்டன. இதைக் கண்டித்து இந்திய அரசியல்வாதிகள் குரலெழுப்பினர். இதனால் பிரித்தானிய அரசு இத்தொழிலாளர்களின் சுகாதாரத்தைப் பேணுவதற்காக மெடிக்கல் வோன்ட் ஒர்டினன்ஸ்(Medical Wants Ordinance) எனும் சட்டத்தை கொண்டுவந்தது. இச் சட்டத்தினை கொண்டு வருவதற்காக தோட்டத்துறை தகவல் திரட்டல் ஒன்றை மேற்கொண்டது. இத்தகவல் திரட்டலை சமர்ப்பித்த திரு. வில்லியம் கிளார்க் கீழ்க்காணும் சாதி விகிதாசாரத்தில் இந்தியப் தோட்டத் தொழிலாளர்கள் இருப்பதாக சமர்ப்பித்தார்.

இவ்வறிக்கையில் முறையே பறையர் -(தா) -30% பள்ளர் - (தா) 26%, சக்கிலியர்-(தா) 16%, அகம்படியர்- (பி) 05%, கள்ளர் - (பி) 05%, மொட்டை வேளாளர் (உ) 3%, ரெட்டியார் (ம) 03%, இடையர் (பி) 02%, மறவர்(பி) 02%, புளுக்கர் (ம) 1 1/2%, ஆசாரி (ம) 1%, பித்தளை (பி). கம்மளாளர் (ம), சிற்பி (ம), சாணர் 1% (பி), வெள்ளாளர், (உ) 1/2%, செட்டி (உ) 1/2x, குரும்பர் (உ) 1/2%, வண்ணார் (ம) 1/2%, அம்பட்டையர் (ம) 1/2%, ஈழுவர் (ம) 1/4%, தாட்டியார் (ம)1/2%, நாயக்கர் (உ) 1/4%, கன்னாரஸ் (ம) 1/4%, வள்ளுவர் (ம) 1/2% பன் னார் (ம) 1/4% குரவர்-(தா) 1/4% பற்வர் (ம) 1/4%, - 16 (பி-பிற்படுத்தப்பட்டோர், ம- மத்திமம், உ - உயர்ந்தோர். தா- தாழ்த்தப்பட்டோர், (6) (இதில் மத்திமம் எனக்கூறப்பட்டுள்ளவர்களில் பெரும்பான்மையானோர் பிற்படுத்தல் பிரிவினைச் சார்ந்தோராவர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது) இருந்ததாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். இதேவேளை தோட்டத்துறையுடன் உருவாகிய தொழிற்துறைகள் மற்றும் நகர உருவாக்கத்துடன் தோன்றிய தொழிற 'துறைகளிலும் தாழ்த்தப்பட்டோர் என்ற பிரிவினரே பெரும்பான்மையாக வேலைக்கமர்த்தப்பட்டனர்.

இவ்வாறு தமிழ்நாட்டிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட தொழிலாளர் பட்டாளத்தில் தாழ்த்தப்பட்டோர் பெரும்பான்மையாக இருந்த அதேவேளை இந்தியாவில் நடக்கும் அரசியல் மாற்றங்களை அறியும் வாய்ப்பினைப் பெற்றிருந்தனர். இவ்வகையில் தமிழகத்தில் நடக்கும் மாற்றங்களை இலங்கை வாழ் இந்திய தமிழ் மக்கள் அடிக்கடி அறிந்தவாறு இருந்தனர். கொழும்பில் வசித்த இந்தியத் தமிழ் மக்களே இம் மாற்றங்களை முதலில் அறிந் த னர். 1930 களில் இந்திய சுதந்திர போராட்டம் முனைப்படைந்ததுடன் அதன் தாக்கம் இலங்கையையும் பாதித்தது. இலங்கையர் மத்தியில் சுதந்திரத்திற்கான இயக்கம் தோன்றியது. ஆனால் இவ்வியக்கம் இலங்கை வாழ் இந்திய மக்களின் பிரச்சினைகளைப் பற்றி குரலெழுப்பவில்லை . மாறாக ஒருசில அரசியல் வாதிகள் இந்திய வம்சாவளி மக்களுக்கெதிரான கருத்தினை முன்வைத்தனர். இவ்வாறான பின்னணியில் இலங்கை வாழ் இந்திய வம்சாவளி மக்கள் சார்பாக இந்திய தலைவர்களே குரலெழுப்பினர்.

முப்பதுகள், இலங்கை அரசியல் வரலாற்றினைப் பொறுத்தமட்டில் முக்கிய காலகட்டமாகும். இலங்கை தொழிற்சங்க வரலாற்றின் தந்தையென வர்ணிக்கப்படும் திரு. ஏ. ஈ. குணசிங்ஹ தமது தலைமையின் கீழ் அணிதிரண்ட கொழும்பு வாழ் இந்திய தொழிலாளர்களுக்கெதிராக இனவாத நிலைபாட்டை இக்காலகட்டத்திலேயே கடைபிடிக்கலானார். இவருடன் இணைந்து செயலாற்றிய இந்தியரான கோ. நடேச ஐயர் திருஏ.ஈ.குணசிங் ஹவின் இனவாத நிலைப்பாட்டினைக் கண்டித்து திரு. ஏ. ஈ. குணசிங்ஹவின் தொழிற்சங்கத்திலிருந்து வெளியேறி தோட்டத் தொழிலாளர் மத்தியில் தொழிற்சங்கத்தை உருவாக்கும் பணியில் ஈடுபடலானார். மறுபுறம் உயர் கல்விக்கென இங்கிலாந்து சென்று இலங்கை திரும்பிய இலங்கையின் மத்தியதர வர்க்கத்தைச் சார்ந்த இளைஞர்கள் மார்க்ஸிய கருத்துக்களை இலங்கையில் அறிமுகப்படுத்தியதும் இக்காலகட்டத்திலேயாகும். இவையணைத்து நடவடிக்கைகளும் கொழும்பிலேயே நடந்தேறின. அதே வேளை இம்முயற்சிகள் அனைத்தும் ஸ்தாபனமயப்பட்ட தொழிற்துறைகளில் ஈடுபட்ட தொழிலாளர்களை அணிதிரட்டும் நடவடிக்கையாகவே அமைந்தன. ஸ்தாபனமயமற்ற தொழிற்றுறைகளான கடைகள், வீட்டு வேலையாளர் மற்றும், சிகையலங்காரம் உள்ளிட்ட ஏனைய பிற தொழில்களில் ஈடுபட்டிருந்த தொழிலாளர்களை இம் முயற்சிகள் சென்றடையவில்லை.

சாதிரீதியாக ஒதுக்கப்பட்டிருந்த இந்திய தமிழ் தொழிலாளர்களே இவ் வாறான தொழில்களில் ஈடுபட்டிருந்தனர். சாதி ரீதியாக ஒதுக்கப் பட்டிருந்த அதே வேளை தொழில் ரீதியாகவும் புறக்கணிக்கப்பட்டிருந்த இச்சிற்றுாழிய தொழிலாளர் மத்தியில் ஸ்தாபனரீதியான அணிதிரளல் இக்காலகட்டத்திலேயே உருவாகியது. ஏனைய தொழிற்துறைகளில் ஈடுபட்ட தொழிலாளர்கள் போலன்றி இத் துறைகளில் ஈடுபட்ட தொழிலாளர்கள் தமிழ் நாட்டிலிருந்து கொழும்பிற்கு வரும் தமிழ் சஞ்சிகைகளையும் நாளிதழ்களையும் பார்க்கக்கூடிய வாய்ப்பினை பெற்றிருந்தனர். ஒதுக்கப்பட்டிருந்த இத்தொழிலாளர் பிரிவினர் சமூகத்தில் அந்தஸ்து பெறுவதில் அக்கறை காட்டிய வேளையிலே .பெரியாரின் சுயமரியாதை இயக்கம் தமிழ் நாட்டில் வேகமாக பரவியதுடன் அவ் வியக்கத்தினால் வெளியிடப்பட்ட சஞ்சிகைகளும், நாளிதழ்களும் இலங்கையில் விற்பனையாகின.

இச் சஞ்சிகைகளின் மூலம் சுயமரியாதை இயக்கக் கருத்துக்களை அறிந்து கொண்ட இப்பிரிவினர் சமூகத்தில் தமக்கு அந்தஸ்து தேவையெனில் சுயமரியாதை இயக்கம் போன்ற ஓர் இயக்கத்தின் தேவையினை உணரலாயினர். இவ்வுணர்வுகளின் வெளிப்பாடே இவர்கள் மத்தியில் இலங்கை சுயமரியாதை இயக்கம் உருவாக வழி சமைத்தது. சிற்றூழியத் தொழிலில் ஈடுபட்ட திருவாளர்கள் நா. அ. பழனிநாதன், எஸ்.கே.மாயக்கிருஷ்ணன், எம்.ஏ.அமீது போன்றோரால் இலங்கை சுயமரியாதை இயக்கம் 1932ம் ஆண்டு கொழும்பில் (கொள்ளுபிட்டியில்) ஆரம்பிக்கப்பட்டது.

இலங்கையில் சுயமரியாதை இயக்கம் ஆரம் பிக்கப் பட்ட வருடத்திலேயே ஈ.வே.ரா பெரியார் தமது மாஸ்கோ பயணத்தை மேற்கொண்டார். மாஸ்கோ பயணத்தை முடித்து தமிழ் நாடு திரும்பிய போது இலங்கையில் தரித்துச் செல்லும் வாய்ப்பினைப் பெற்றிருந்தார். பெரியாரின் வருகையை அறிந்த சுயமரியாதை அமைப்பாளர்கள் பெரியாருடனான கலந்துரையாடல் ஒன்றினை ஒழுங்கு செய்திருந்தனர். 1932ம் ஆண்டு அக்டோபர் 17ம் திகதி இரவு 9.00 மணிக்கு கொள்ளுபிட்டி கீரின் பாத். பாதையிலுள்ள மகளிர் நட்புறவு மண்டபத் தில் இக் கலந்துரையாடல் ஒழுங் கு செய் யப் பட்டிருந் தது. இக்கலந்துரையாடலில் கலந்து கொண்ட திரு. பெரியார் சாதியத்திற்கும் மூடநம்பிக்கைகளுக்கும் எதிரான நீண்ட சொற்பொழிவொன்றினை நிகழ்த்தினார்.
"தோழர்களே எனது அபிப்பிராயத்திற்கும் முயற்சிக்கும் குறிப்பிடத்தகுந்த அளவு எதிர்ப்பு இருக்கின்றதை நான் அறியாமலோ அல்லது அறிந்தும் அவைகளை மறைக்க முயலவோ இல்லை. யார் எவ்வளவு எதிர்த்தபோதிலும், யார் எவ்வளவு தூஷித்து விஷமப் பிரச்சாரம் செய்த போதிலும், யார் எவ்வளவு எனது அபிப்பிராயம் வெளியில் பரவாமல் இருக்கும்படி சூழ்ச்சிகள் செய்து மக்களின் கவனத்தை வேறுபக்கம் திருப்பிய போதிலும் உலகத்தில் எல்லா பாகங்களிலும் வேத புராண சரித்திர காலம் முதல் இன்றைய வரையிலும் மனித சமூகமானது கடவுள், ஜாதி, மதம் தேசம், என்னும் பேர்களால் பிளவுபட்டு உயர்ந்தவன். தாழ்ந்தவன், ஏழை, பணக்காரன், முதலாளி, தொழிலாளி, அரசன், பிரஜைகள், அதிகாரி, குடிஜனங்கள், குரு, சிஷ்யன் முதலியனவாகிய பலதன்மையில் விருப்பு வித்தியாசங்களுக்குள்ளாகி மேல் கீழ் தரத்தோடு கட்டுப்பாடான சமுதாயக் கொடுமைகளாலும், அரசாங்கச் சட்டங்களாலும் கொடுமைக்குள்ளாகி வந்திருக்கின்றது. வருகின்றது, என்பதை மாத்திரம் யாராலும் மறுக்கவும் மறைக்கவும் முடியாது என உறுதியாய் சொல்லுவேன். இவ்வகுப்பு பேதங்களால் மக்கள் படும் துன்பத்தையும் அனுபவிக்கும் இழிவையும் அல்லும் பகலும் காடுகளிலும் மேடுகளிலும் தொழிற்சாலைகளில் கஷ்டமான வேலைகளைச் செய்தும் வயிறார கஞ்சியில்லாமலும் குடியிருக்க வீடும் மழைக்கும் வெய்யிலுக்கும் நிழலும் இல்லாமல் எத்தனைப்பேர் அவதிப்படுகிறார்கள் என்பதை சிந்தித்துப் பாருங்கள். அவர்களது நிலமையை உங்கள் மனதில் உருவகப் படுத்திப்பாருங்கள் ”. (07)
"தோழர்களே இனி இதற்கு அடிப்படையாகவும் அரணாகவும் இருந்து வரும் காரணங்கள் எவை என்பதைச் சற்று நடுநிலமையில் இருந்து சிந்தித்து பார்த்தீர்களானால் இக்கொடுமைகளுக்கு முக்கிய காரணம் முற்கூறிய கடவுள், மதம், ஜாதீயம், தேசியம் என்பனவாகிய மயக்க உணர்வை மக்களுக்கு ஏற்றி அதன் பயனாக பெரும்பான்மையான மனித சமூகத்தை மடைமையாக்கி ஏய்த்து சோம்பேரிகளாய் இருந்து கொண்டு சுகம் அனுபவித்து வரும் ஒரு சிறு கூட்ட மக்களின் சூழ்ச்சியே ஒழிய வேறில்லை என்பதைத் தெள்ளத்தெளிய உணர்வீர்கள்” (08) பெரியாரின் இவ் வுரை சாதியத் தினால் பாதிக் கப் பட்டிருந்த பிரிவினரை உற்சாகப்படுத்தியது.

பெரியாரின் வருகைக்குப் பின் சீர்திருத்தக் கருத்துக்களை பிரச்சாரம் செய்த சுயமரியாதை இயக்கத்தினர் தமது நடவடிக்கைகளை கொழும்பு வாழ் சிற்றூழியர்கள் மத்தியிலேயே மேற்கொண்டனர். பெரியாரின் கருத்துக்களைத் தாங்கிவந்த சுயமரியாதை இயக்க பத்திரிகைகளான "குடியரசு ' "விடுதலை" என்பன இவர்களது ஆசானாக அமைந்தன. தமிழக * சுயமரியாதை' இயக்கம் மேற்கொள்ளும் நடவடிக்கைகளை இலங்கை சுயமரியாதை இயக்கம் மேற்கொண்டது. 1937ல் சென்னை மாநில ஆட்சியை கைப்பற்றிய இந்திய காங்கிரஸ் கட்சியின் தமிழக கிளையினர் ஹிந்தி மொழியை பள்ளிக்கூடங்களில் கட்டாயப் பாடமாக்கும் தீர்மானத்தை மேற்கொண்டனர். முதலமைச்சராக இருந்த சீ.ராஜாஜியின் இம்முயற்சியினை பெரியார் கடுமையாக எதிர்க்கலானார். ஹிந்தி மறியல் போராட்டங்களையும் எதிர்ப்புக் கூட்டங்களையும் சுய மரியாதை இயக்கம் நடாத்தியது. இதேவேளை இலங்கை சுயமரியாதை இயக்கத்தினர் ஹிந்தி எதிர்ப்புக் கூட்டங்களை சிறிய அளவில் நடாத்தியதுடன் இவர்களது செய்திகள் தமிழக பத்திரிகைகளான "விடுதலை" "குடியரசு" என்பவற்றில் வெளிவரலாயின.

தமிழக சுயமரியாதை கழகத்தின் நடவடிக்கைகளை எவ்வித மாற்றமுமின்றி அவ்வாறே. இலங்கை சுயமரியாதை இயக்கத்தினர் பின்பற்றிய வேளை இந்திய வம்சாவளியினர் பெரும்பான்மையாக வாழும் மலையகத்தில் (தோட்டங்களில்) பாரிய மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தன. 1931ல் ஏ.ஈ குணசிங்ஹவிடமிருந்து பிரிந்த திரு. கோ . நடேசய்யர் தோட்டத் தொழிலாளர் மத்தியில் தொழிற்சங்கத்தை நிறுவும் முயற்சியில் ஈடுபட்டார். இவரது முயற்சி 1935ல் ஸ் தம் பித நிலையை அடைந் தது. இச்சந்தர்ப்பத்திலேயே இலங்கையின் முதலாவது இடதுசாரிக் கட்சியான இலங்கை சமசமாஜக்கட்சி தோற்றுவிக்கப்பட்டதுடன் இக்கட்சியினர் மலையகத் தொழிலாளர்களை அணிதிரட்டும் பணியில் ஈடுபட்டனர். அகில இலங்கை தோட்டத் தொழிலாளர் சங்கம் எனும் பெயரில் தொழிற்சங்கத்தை உருவாக்கி செயற்பட்ட இப்பிரிவினர் 1938 முதல் 1939 வரையிலான ஒருவருட காலத்திற்குள் பல தொழிற்சங்கப் போராட்டங்களை மேற்கொண்டனர். 1939 டிசெம்பரில் நடந்த முல்லோயாப் போராட்டம் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகும். மலையகத் தோட்டத் தொழிலாளர்கள் வரலாற்றில் நடந்த முதலாவது தொழிற்சங்கப் போராட்டமான முல்லோயாப் போராட்டத்தினை வழிநடத்திய சமசமாஜ கட்சியினர் மலையக மக்களை அணி திரட்டுவதற்காக இந்திய இடதுசாரி தலைவர்களை இலங்கைக்கு வரவழைத்தனர். இவ்வகையில் இந்திய சோசலிசக் கட்சியைச் சார்ந்த திருமதி. கமலாதேவி சட்டோபாத்யாவை மலையகமெங்கும் கொண்டு சென்றனர்.

இதேவேளை 1939ல் இரண்டாவது தடவையாக இலங்கைக்கு வந்த திரு. ஜவஹர்லால் நேரு இலங்கை வாழ் இந்திய சமூகத்தினரின் நிலமையைக் கருத்திற்கொண்டு தம்மை சந்தித்தவர்களிடம் இந்திய சமுதாயத்தினரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அரசியல் அமைப்பொன்றின் தேவையை வழியுறுத்தினார். இதன் பிரதிபலனாக இலங்கை இந்திய காங்கிரஸ் உருவாகியதுடன் நாளடைவில் இலங்கை இந்திய தொழிலாளர் காங்கிரஸ் என்ற பெயரின் கீழ் இவ்வியக்கம் மலையகத் தோட்டப் பகுதிகளிலும் காலடி எடுத்து வைத்தது.

இவ்வாறான வளர்ச்சிகளுக்கு மத்தியில் இவ்வனைத்து அமைப்புகளுக்கும் முன்பதாக தோன்றிய ' சுயமரியாதை இயக்கம் தம்மை கொழும் புக்குள்ளேயே மையப்படுத்திக் கொண்டதுடன் தமிழக சுயமரியாதை இயக்கத்தின் மாற்றங்களை அப்படியே ஏற்றுச் செயற்பட்டது. 1944ல் தமிழக ஜஸ்டிஸ் கட்சியுடன் கூட்டிணைந்து சுயமரியாதை இயக்கத்தினர் பெரியாரின் ஆலோசனையின் பேரில் சுயமரியாதை இயக்கத்திற்கு திராவிடக் கழகம் என பெயரிட்டு செயற்பட்டனர். இதனைப் பின்பற்றிய இலங்கை சுயமரியாதைக் கழகத்தினர் தமது அமைப்பின் பெயரையும் இலங்கை திராவிடக் கழகம் என பெயர் மாற்றினர்.

திராவிடக் கழகமாகப் பிரகடனப்படுத்திய தமிழக ' சுயமரியாதை இயக்கத்தினர் 1948 ஜூலை முதலாம் திகதியை திராவிடப் பிரிவினை நாளாக அனுஷ்டிக் கும் படி தமிழக மக்களைக் கோரினர். இக்காலக்கட்டத்தில் இலங்கை சுயமரியாதை இயக்கத்தினர் தமது அமைப்பின் பெயரை திராவிட கழகமாக மாற்றியதாக பிரகடனப்படுத்தாத போதிலும் அதன் தலைவராக இருந்த காத்தமுத்து இளஞ்செழியன் இலங்கை திராவிடக் கழகம் என்ற பெயரில் தமிழக திராவிடக் கழகத்தின் கோரிக்கைக்கு ஆதரவளிக்கும் படி இலங்கை இந்திய மக்களிடம் வேண்டுகோள் விடுத்தார்.

01.07.1948ல் திராவிட நாடு பிரிவினை நாள் தமிழகம் எங்கும் கொண்டாடும்படி மத்திய திராவிடக் கழகத் தலைவர் த.பொ, வேதாசலம் அவர்கள் அறிக்கை வெளியிட்டிருப்பதால் இலங்கை வாழ் மக்களாகிய நாமும் திராவிட நாடு பிரிவினையை ஆதரிக்கிறோம் என்பதை அரசியலாளருக்கு எடுத்துக்காட்டுமுகமாகதான் அன்றைய தினத்தில் கருப்புடை அணிந்து தங்களில்லங்களில் கருப்புக் கொடி உயர்த்தி தங்களாளியன்றளவு கழகத்திற்கு அங்கத்தினர்களை சேர்த்து கூட்டங்களை ஆடம்பரமில்லாத முறையில் கூடி கொள்கைகளையும் இலட்சியத்தையும் விளக்கப்பேசி தீர்மானங்களை நிறைவேற்றி எல்லா பத்திரிகைகளுக்கும் அரசியலாளர்களுக்கும் நமது தலைவர் பெரியார் ஈ. வெ. ராமசாமி அவர்கட்கும் அனுப்பி வைக்குமாறு இ. தி. க. தலைவர் காத்தமுத்து இளஞ்செழியன் அறிவித்தார். (09)

திராவிடக் கழகமென உத்தியோகபூர்வமாக பிரகடனப்படுத்த முதலே அப்பெயரில் அறிக்கை விடுத்த சுயமரியாதை இயக்கத்தினர் 11.07.1948 அன்று தமிழக தி.க. உறுப்பினர் கோபி செட்டிபாளயம் p.என். இராசு, அவர்களை வரவழைத்து கொழும்பில் நடத்திய கூட்டத்தின் போது இப்பெயர் மாற்றத்தினை உத்தியோகபூர்வமாக பிரகடனப்படுத்தினர். இக் கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டு உரையாற்றிய திரு - ஜீ. என். இராசு அவர்கள் இலங்கை திராவிட கழகத்தை திறந்துவைக்கும் சந்தர்ப்பம் எனக்கு கிடைத்தமைக்கு நான் பெருமையடைகிறேன், உலகத்திலே உள்ள ஒவ்வொரு இனமும் தம் இன முன்னேற்றத்திற்கு தனி ஆட்சி கோரி கிளர்ச்சி செய்கின்றனர். உலகில் எங்கு நோக்கினும் இன எழுச்சியும் கிளர்ச்சியுமே காணப்படுகின்றது. அவ்வவ்வினத்திற்கு அவ்வினத்தின் ஆட்சியின் மூலமே நன்மையும் பாதுகாப்பும் செய்ய முடியும். திராவிட நாடு தனி அரசு கோருவதை எந்த அறிஞர்களாலும் ஆராய்ச்சியாளர்களாலும் மறுக்க முடியாது. பூகோளரீதியாகப் பார்த்தாலும் சரித்திரபூர்வமாகப் பார்த்தாலும் சட்ட நுணுக்கங்களை கொண்டு பார்த்தாலும் திராவிட நாடு தனிநாடாக கோருவதை மறுக்க முடியுமா? பொருளாதார வளத்திலே திராவிட நாட்டை விடமிகச்சிறிய நாடுகள் தனி ஆட்சி செய்யவில்லையா?. நமது இலங்கைத் தீவு 65 இலட்சம் மக்களைக் கொண்டது. நிலப்பரப்பிலே கோயம்புத்தூர் ஜில்லாவுக்கு சமதையானது. இந்த நாடு தனி ஆட்சி செய்வதில் என்ன தீங்குகள் நேரிட்டு விட்டது. (10) எனக் கூறியதுடன் விழாவில் கலந்து கொண் டோரைக் கொண்டு புதிய நிர்வாகச் சபையொன் றும் உருவாக்கப்பட்டது. முறையே திரு. காத்தமுத்து இளஞ்செழியன் அவர்கள் தலைவராகவும் திருவாளர்கள் எம். ஜி. பிரகாசம் எஸ். கே . சுந்தரராஜன் என்போர் உப தலைவர்களாகவும் திரு. ஏ. எம் அந்தோணிமுத்து பொதுச் செயலாளராகவும் திருவாளர்கள் ஏ.கே. ஜமால்தீன், எஸ். வி.ஜெகநாதன் என்போர் இணைச் செயலாளர்களாகவும் , திரு. கே கந்தசாமி அவர்கள் பொருளாலராகவும் மற்றும் திருவாளர்கள் கு.யா திராவிடக்கழல் , எஸ் . வி. பாலக்கணபதி, ஏ. இளஞ்செழியன், எஸ் . கே. மாயக்கிருஸ்ணன் ஜே. எம். அருமை நாயகம், ரி. எம். ஏ அமீது, வி. பேதுரு, எம். . எஸ் பெருமாள், ஜே.பி. எம். ஜமால், மொகைதீன், இ. பா. க மாணிக்கம், எஸ். முனியசாமி, எஸ். சூசை, எஸ் கே. ராஜரத்தினம், ஜோக்கின், பி. எம் மாணிக்கம், என்போர் செயற்குழு உறுப்பினர்களாக தெரிவு செய்யப்பட்டனர்.

கோபி செட்டிபாளையம் திரு. ஜீ.என். இராசுவின் உரை இலங்கை வாழ் இந்திய வம்சாவளியினர் மத்தியில் மட்டுமல்லாது இலங்கையைத் தாயகமாகக் கொண்ட, தமிழர்கள் மத்தியிலும் தமிழ் தேசிய உணர்வினைத் தோற்றுவித்தது. சென்னை முதலமைச்சர் திரு. சி. ராஜாஜி 1948ல் ஹிந்தியை அறிமுகப்படுத்த முனைந்தமைக்கு எதிராக இலங்கையில் பல எதிர்ப்புக்கூட்டங்கள் நடாத்தப்பட்டதுடன் இக்கூட்டங்களில் பங்கு கொண்டோரின் தரத்திலும் குணவியல்ரீதியான மாற்றம் தோன்றியது. ஹிந்தி திணிப் பினை எதிர்ப் பதற்கான நிர்வாகக்குழுவொன்றினை உருவாக்கும் நோக்கில் இலங்கை திராவிடக் கழகம் 31.07.1948 அன்று கொழும்பு மெயின் வீதி இல. 200க் கொண்ட இல்லத்தில் கூட்டமொன்றினை ஏற்பாடு செய்திருந்தது. இக் கூட்டத்தில் இலங்கைத் தமிழர் வரலாற்றில் முக்கிய பங்கு வகித்த மறைந்த திரு. அ அமிர்தலிங்கம் கலந்து கொண்டதுடன் ஹிந்தி எதிர்ப்பு கூட்டமொன்றினை ஒழுங்கு செய்வதற்காக நியமிக்கப்பட்ட குழுவின் செயலாளராகவும் நியமிக்கப்பட்டார். (ஆயினும் இவர் இ. தி. க. வின் உறுப்பினராக இருக்கவில்லை. திரு. அ. அமிர்தலிங்கம் தலைமையிலான குழுவினர் 1948.08.22 திகதியன்று ஹிந்தி எதிர்ப்பு மாநாட்டை கொழும்பில் நடாத்தினர். அவ் வேளையில கொழும்பு பல்கலைக்கழக விரிவுரையாளராகவிருந்த மறைந்த பேராசிரியர் சு.வித்தியானந்தன் உட்பட பல அறிவு ஜீவிகள் உரையாற்றியுள்ளமையிலிருந்து தமிழக திராவிடக் கழகம் விதைத்த தமிழ் தேசிய வாதம் இலங்கையில் வேரூன்றியமையினைக் காணலாம்.

சான்றாதாரங்கள்

  1. பி. இராமமூர்த்தி, திராவிட மாயையா? ஆரிய மாயையா? 
  2. விடுதலைப்போரும் திராவிட இயக்கமும் - ப.137
  3. மேலுள்ளதே - ப.138
  4. Sundaram Lanka Article on Indian Labour in Ceylon,  International Lobour Review XXIII No. 3 Geneva 1921, PP 369-387 de Silva K. M. P. 257- ஜீ ஏ . ஞானமுத்துவின் Education and the Indian plantation worker in Sri Lanka என்ற நுாலில் மேற்கோள் காட்டப்பட்டது. ப. 3 
  5. G. A. Gnamuthu-Education and the Indian plantation  workers in Sri Lanka 4-3 
  6. Ibid 6. Proceedings of the planter's Association published Annu  ally from 1855 Donovan Moldrich-Bitter Berry Bondage the nine teenth century Coffee workers of Sri Lanka 61001 நுாலில் மேற்கோள் காட்டப்பட்டது  ப.114-15 
  7. ஈ. வெ. ரா. பெரியாரின் இலங்கை பேருரை 
  8. மேலுள்ளதே
  9. விடுதலை  - 29-06-1948
  10. சுதந்திரன் 12-07-1948
 

இணைந்திருங்கள்


Support : Copyright © 2013. நமது மலையகம் - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates