Headlines News :

காணொளி

சுவடி

மாற்று ஏற்பாடொன்றுக்கு சென்றால் என்ன?


ஒப்பந்த பேச்சுவார்த்தை மப்பும் மந்தாரமுமாக இருக்குமானால்

கூட்டு ஒப்பந்தப் பேச்சுவார்த்தையின் இரண்டாவது சுற்று கடந்த 9ஆம் திகதி இடம்பெற்றது. இராஜகிரியவில் அமைந்துள்ள பெருந்தோட்ட முதலாளிமார் சம்மேளன தலைமைப் பணிமனையில் நடந்த இப்பேச்சுவார்த்தை எதிர்வுகூறல்களை மெய்ப்பித்து தோல்வியிலேயே முடிந்தது. கம்பனித்தரப்பு 15 வீத சம்பள அதிகரிப்புக்கு மட்டுமே இணங்கியது. இதன்படி தற்போதைய அடிப்படைச் சம்பளமான 500 ரூபா 575 ரூபாவாக மாறும். ஆனால் இதனைக் கூட்டு ஒப்பந்த தொழிற்சங்கங்கள் மறுதலிப்புச் செய்தன. இதுபற்றிக் கருத்துத் தெரிவித்த இ.தே.தோ.தொ.ச பொதுச்செயலாளரும் பாராளுமன்ற உறுப்பினருமான வடிவேல் சுரேஷ், 1000 ரூபாவுக்குக் குறைந்த (அடிப்படைச் சம்பளம்) சம்பளத்தை ஏற்கப்போவதில்லை என்றார். இதனையே இ.தொ.கா.வும் வலியுறுத்தியது.

இந்நிலையில் நேற்று முன்தினம் (12) நடைபெறவிருந்த மூன்றாவது சுற்றுப் பேச்சுவார்த்தை நடைபெறாது என பெருந்தோட்ட முதலாளிமார் சம்மேளனம் அறிவித்துள்ளது. நாளை (15) திங்கட்கிழமை கூட்டு ஒப்பந்தம் காலாவதியாகவுள்ள நிலையில் சம்மேளனத்தின் இந்த அறிவிப்பால் தொழிற்சங்கத் தலைவர்களை அதிர்ச்சியடையச் செய்திருக்கிறது. நாளை பேச்சுவார்த்தையில் பங்குபற்றுவதாயின் பேச்சு ஆரம்பித்து அது நிறைவடையும் காலப்பகுதி வரையான நிலுவைச் சம்பளத்தை வழங்குவதாக எழுத்துமூலம் உத்தரவாதமளிக்க வேண்டும் என தொழிற்சங்கத் தலைவர்கள் சம்மேளனத்திற்கு அறிவித்திருப்பதாக தெரியவருகிறது.

பொதுவெளியைப் பொறுத்தவரை நியாயமான சம்பள உயர்வு ஆயிரத்திலிருந்து 1281 ரூபா வரை அவசியம் என்னும் கருதுகோளை முன்வைக்கின்றது. ஆனால் கிடைக்கும் தகவல்களின்படி சம்பள அதிகரிப்பு ஆயிரத்தை எட்டப்போவதில்லை என்று தெரிகின்றது. இதேநேரம் அற்பசொற்ப தொகையாக வெறும் 50, 60 ரூபாய் அதிகரிப்பினை இம்முறை தொழிலாளர் வர்க்கம் ஏற்றுக் கொள்ளத்தயாரில்லை என்பதையே முன்னெச்சரிப்பு நடவடிக்கையான கவனயீர்ப்புப் போராட்டங்கள் உணர்த்துகின்றன. இ.தொ.கா. இதை விமர்சித்தாலும் கூட கூட்டு ஒப்பந்தப் பேச்சுவார்த்தை மேசையில் இவ்வாறான போராட்டங்களைத் தமது தரப்பு வாதங்களுக்கு சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ள முடியும் என்பதே யதார்த்தம். ஏனெனில் கம்பனி தரப்பு வழமைபோல தமது சாகசங்களைக் காட்டி கூட்டு ஒப்பந்தப் பேச்சுவார்த்தையை முடித்துக்கொள்ளவே முயற்சிக்கும்.

இதுவரை காலமும் இதுவே நடந்தது. ஆனால் இனி அப்படி செய்துவிட்டுத் தப்பிவிட முடியாத சூழ்நிலை மலையகத்தில் உருவாகியுள்ளது. குறைந்தத் தொகைக்கு கையொப்பமிட்டுவிட்டு வெளியே வந்து வேறு யார்மீதாவது பழியைப்போட இந்தத் தொழிற்சங்கங்களால் இயலாது போகும். இச்சம்பளம் அதிகரிப்பு கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கையோடு இ.தொ.கா. மட்டுமே இருக்கின்றது என்பதை அதன் உறுதிமொழிகள் சுட்டுகின்றன. இணக்கம் காணப்படும் தொகையைப் பொறுத்துத்தான் யார் வகையாகச் சிக்கிக் கொள்ளப் போகின்றார்கள் என்பது அமையும்.

கடந்தாண்டுகளை விட இவ்வாண்டு பொருளாதாரச் சுமை அதிகரிப்பு என்பது மலையக மக்களை கதிகலங்க வைத்துக்கொண்டிருக்கின்றது. இமை மூடித்திறக்குமுன் அதன்விலை எகிறிவிடுமென்ற அச்சம் பாடாய்ப்படுத்துகிறது. எரிபொருள் விலை உயர்வால் எல்லாவித அத்தியாவசியப்பொருட்கள் விலையும் ஏற்றம் கண்டுள்ளன. போக்குவரத்துச் செலவைக் காரணம் காட்டி கண்டபடி பொருட்களின் விலை தீர்மானிக்கப்படுவதால் அரசின் கட்டுப்பாட்டு விலை நிர்ணயம் என்பது கைக்குக் கிட்டாத சமாச்சாரமாகிப் போயுள்ளது. எரிபொருள் விலை ஏற்றம் பஸ், ரயில் பயணக்கட்டண அதிகரிப்பு எரிவாயு விலைக் கூட்டல் என்பன சாமானியரை சகட்டு மேனிக்குப் பாதிக்கின்றன. உணவுப் பண்டங்கள் தன்னிச்சையாக விலை அதிகரிப்புக்கு உள்ளாக்கப்பட்டுள்ளன. 15 ரூபாவுக்கு விற்கப்பட்ட தேனீர் 20 ரூபாவாக உயர்ந்துள்ளது. எதிர்வரும் நாட்கள் இன்னும் நுகர்வோருக்கு நெருக்கடி தருவதாக அமையலாமென ஊடகங்கள் எச்சரிக்கின்றன. இறக்குமதி செய்யப்படும் பொருட்கள் விலை அதிகரிக்கப்படும் அறிகுறிகள் தெரிகின்றன. இதனால் அத்தியாவசிய நுகர்வுப் பொருட்களான சீனி, மா, எரிவாயு விலைகள் மேலும் அதிகரிக்கும் வாய்ப்புகள் எழலாம் என்னும் ஐயம் தோன்றியுள்ளது. இதனால் பெருந்தோட்ட மக்களே பெரும் பாதிப்புக்கு உள்ளாகப் போகிறார்கள்.

ஏனெனில் பிற துறைசார் ஊழியர்கள் விலைவாசி அதிகரிப்புக்கேற்ப வாழ்க்கைச்செலவு புள்ளி கொடுப்பனவுகளை பெறும் உரிமையைக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்த ஏற்பாடு பெருந்தோட்டத்துறை தொழிலாளர்களுக்கு இப்போது இல்லை. 1992 இல் அரசு துறை பாரமரிப்பின் கீழ் இருந்த பெருந்தோட்டங்கள் யாவும் தனியார் மயப்படுத்தப்பட்டன. இதனையடுத்து சம்பள நிர்ணய சபை மூலம் சம்பள அதிகரிப்பு வழங்கப்பட்ட முறைமை முடிவுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டது. இதனால் வாழ்க்கைச் செலவு புள்ளிக் கொடுப்பனவுகளும் விலக்கிக் கொள்ளப்பட்டன. தோட்ட மக்களின் சம்பள விவகாரம் கூட்டு ஒப்பந்தத்துக்குள் கெண்டுவரப்பட்டது.

இந்தக் கூட்டு ஒப்பந்தம் இதுவரை காலமும் வாழ்க்கைச் செலவு புள்ளியைச் சமாளிக்கும் வண்ணம் சரியான சம்பள உயர்வை வழங்கவே இல்லை. எனவே தான் கூட்டு ஒப்பந்த முறைமைக்கு எதிரான ஒரு உணர்வு தோட்ட மக்களிடம் கிளம்பியுள்ளது. இன்று அரசு ஊழியர்களின் அடிப்படைச் சம்பளம் 32 ஆயிரம் ரூபாய். தோட்டத் தொழிலாளி ஒருவரின் அடிப்படைச் சம்பளம் வெறும் 500 ரூபாய் மட்டுமே. 1999க்குப் பின் கடந்த 19 வருடங்களில் தோட்டத் தொழிலாளரின் சம்பளம் 399 ரூபாய் மாத்திரமே அதிகரிக்கப்பட்டுள்ளது. இதன்படி வருடாந்தம் 21 ரூபா சம்பள அதிகரிப்பு மட்டுமே இவர்களுக்கு கிடைத்துள்ளமை அண்மையில் பாராளுமன்றத்தில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டது.

இந்நிலையில் பெருந்தோட்ட மக்களைப் பொறுத்தவரை இரண்டு கோரிக்கைகளையே முன்வைக்க முடியும். முதலாவது நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துவரும் விலைவாசி அதிகரிப்பு வேகத்துக்கு ஈடுகொடுக்கும் வகையில் வேதன உயர்வு வேண்டும். அப்படி இல்லாவிட்டல் அத்தியாவசியப் பொருட்களின் விலையை அதிரடியாகக் குறைக்க வேண்டும். ஆனால் தற்போதைய நிலையில் விலை குறைப்பு என்பது சாத்தியமானதாக இருக்கப்போவது இல்லை. இலங்கை ரூபாவின் மதிப்பிறக்கம் அரசாங்கத்துக்கு ஓர் இக்கட்டான நிலையை எற்படுத்தியிருக்கின்றது.

சர்வதேச சந்தையில் மசகு எண்ணெய் விலை உயர்வினாலும், இங்கு ஏற்பட்டுள்ள பதற்றமான வர்த்தக பின்புலம் காரணமாகவும் இலங்கை ரூபாவின் பெறுமானம் வீழ்ச்சியடைந்துள்ளதாக தெரிவிக்கப்படுகின்றது.

இந்நிலை தொடருமானால் மேலும் மேலும் பொருட்களின் விலை உயர்வதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் இருப்பதாகவே பொருளியல் வல்லுனர்களின் கருதுகோள் காணப்படுகின்றது. இக்கருது நிலை மெய்ப்பெறும் நிலையில் பெருந்தோட்ட மக்கள் பல்வேறு அசெளகரியங்களுக்கு முகம் கொடுக்க வேண்டி நேரிடும். இதிலிருந்து விடுபட இவர்களுக்கு எஞ்சியிருப்பது கூட்டு ஒப்பந்தம் மூலம் சம்பள அதிகரிப்புப் பெற்றுத்தரும் வழியே ஆகும். ஆனால் அந்தக்காரியம் உரியமுறையில் ஆகுமா என்பதே இன்று எழுந்துள்ள கேள்வி. வழமைபோல நியாயமான சம்பள அதிகரிப்பை வழங்க கம்பனிதரப்பு இணங்காது போய்விட்டால் அதன் அடுத்த நகர்வு என்னவாக இருக்கப்போகிறது? பேச்சுவார்த்தை தொடரும் என்ற அறிவிப்போடு கடந்த முறைபோன்று கண்துடைப்பிலான இழுத்தடிப்பென்றால் இதை மக்கள் எப்படி ஏற்றுக்கொள்ளப் போகின்றார்கள்? கூட்டு ஒப்பந்தத்தை முறித்துக்கொண்டு சம்பந்தப்பட்ட தொழிற்சங்கங்கள் வெளியேறி வேறு வழி காணப்போகின்றனவா? என்றெல்லாம் கேள்விகள் இன்று முன்வைக்கப்படுகின்றன.

தமிழ் முற்போக்குக் கூட்டணி அரசாங்கத்தின் பங்காளி கட்சி. அதனால் அரசாங்கத்தோடு பேசி சம்பள அதிகரிப்பை வாங்கிக் கொடுக்கலாமே என்று இ.தொ.கா. கூறுகின்றது. உண்மையில் த.மு.கூட்டணி இதுகுறித்து தேர்தல்கால மேடைகளில் பேசியதாக ஞாபகம். கூட்டு ஒப்பந்தம் தோல்வியுறும் பட்சத்தில் த.மு.கூட்டணி இப்படியொரு அழுத்தத்துக்கு தள்ளப்படவே செய்யும்.

இதே நேரம் சம்பள நிர்ணயம் சம்பந்தமாக தாம் ஜனாதிபதியோடு பேசவிருப்பதாக இ.தொ.கா தெரிவித்திருந்தது. மலையக சமூக ஆர்வலர்களின் கேள்வி என்னவெனில் இந்த இரண்டு கட்சிகளும் இணைந்து தோட்ட மக்களின் சம்பள அதிகரிப்புப் பற்றி ஆராயவென ஓர் ஆணைக்குழுவை நியமிக்கும்படி அரசாங்கத்துக்கு ஏன் அழுத்தம் கொடுக்க முடியாது? ஏனைய அரசுதுறை ஊழியர்கள் ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தினால் அவசர அவசரமாக அதுபற்றி ஆராய ஆணைக்குழுக்கள் அமைக்கப்பட்டு சம்பள உயர்வுக்கான பரிந்துரையை வழங்குவதுதான் வழக்கமாக உள்ளது. ஆனால் தோட்ட மக்கள் வாட்டமுற்ற நிலையில் போராட்டம் நடத்தினால் எவருமே ஏறெடுத்துப் பார்ப்பதில்லை. இதற்குக் கூட்டு ஒப்பந்தமே அடிப்படையில் வைக்கிறது ஆப்பு.

எனவேதான் இம்முறை கூட்டு ஒப்பந்தம் மூலமான சம்பள அதிகரிப்பு சறுக்கினால் இறுக்கமான ஒரு முடிவுக்கு வரவேண்டிய நிர்ப்பந்தம் கூட்டு ஒப்பந்த தொழிற்சங்க தரப்புக்கு ஏற்பட்டுள்ளது. முந்தைய காலங்களைப்போல சாக்குப் போக்குகளைச் சொல்லி சமாளிக்கக்கூடிய நிலைமை இன்று இல்லை. ஏனெனில் ஒன்று சம்பளத்தைக் கூட்டு. அல்லது சாமான் விலையைக் குறை என்று முறை வைத்துக் கோரிக்கை எழுப்பத் தலைப்பட்டு விட்டார்கள் தோட்ட மக்கள். தற்போது தோட்டத் தொழிலாளர்களின் சம்பளத்திட்டம் தொடர்பில் வெளிப்படைத் தன்மை அவசியம் என்பதே பொதுவெளி எதிர்பார்ப்பு. தவிர பாராளுமன்ற உறுப்பினர் எம். திலகராஜ் கூறுவதுபோல தற்போதைய கூட்டு ஒப்பந்த முறைமையைக் கைவிட்டு புதிய முறைமை யொன்றைக் கண்டு பிடிப்பதே சரியானதாக இருக்க முடியும். ஏனெனில் மக்களின் மன உணர்வுகளைப் புரிந்து செயற்படும் பக்குவம் சம்பந்தப்பட்ட தரப்புகளுக்கு வரவேண்டிய காலக்கட்டம் இது.

கடந்த 25 வருடகால பெருந்தோட்டத்துறையின் வீழ்ச்சியை தடுத்து நிறுத்தி உற்பத்தித்திறன் மிக்கதும் வாழ்வாதார மேம்பாடு கொண்டதுமான புத்தெழுச்சி பெற்ற துறையாக இதனை மாற்றியமைப்பது அவசரத் தேவையாக ஆகிவிட்டுள்ளது. இதனை கருத்திற்கொண்டு பெருந்தோட்ட மக்களின் தலையை அழுத்திக் கொண்டிருக்கும் பொருளாதார சுமையை இறக்கிவைக்க ஏற்ற வழிவகைகளைத் தேடுவதே சாலச்சிறந்தது.

பன். பாலா

நன்றி - தினகரன்

கறுப்புச் சட்டைப் போராட்டத்தில் அணிதிரள்வோம்! அணிவகுப்போம்!


மலையக தோட்டத் தொழிலாளர்களின் கோரிக்கைகளுக்காக சகலரும் அணிதிரள்வோம் தோழர்களே!

2000ஆம் ஆண்டுக்குப் பின் மலையக அரசியலின் பேரம் பேசும் ஆற்றல் வெகுவாக பலவீனப்பட்டுள்ளது. அரசியல் விமர்சனங்களுக்கு அப்பால் தொண்டமான் காலத்தில் மலையக வாக்கு வங்கிக்கு இருந்த மரியாதையும், பலமும் அதன் பின்னர் இல்லை என்பது கசப்பான உண்மை.

ஈழப் போர் முடிவுக்கு வந்ததன் பின்னர் ஒட்டுமொத்த சிறுபான்மை இனங்களின் பேரம் பேசும் ஆற்றலும் பலவீனமடைந்துபோனது. பேரினவாத அரசு நினைத்ததை நிறைவேற்றும் ஆற்றலை தன்னளவில் அதிகரித்துக்கொண்டது.

ஆளும் வர்க்கம் முதலாளிகளின் நலன்களுக்காக சொந்த உழைக்கும் மக்களின் உரிமைகளைக் காவு கொடுப்பது நாளாந்தம் அதிகரித்துக்கொண்டே இருக்கிறது.

தொழிலாளர்களின் பலத்தை நிரூபித்து ஆளும் வர்க்கத்திற்கு மீண்டும் நமது பலத்தைக் காட்ட ஒன்று திரள வேண்டியிருக்கிறது.

இன, மத, மொழி, சாதிய, கட்சி அரசியல் வேறுபாடின்றி பரஸ்பரம் தோள்கொடுத்து இதனை சாத்தியப்படுத்துவதற்கு அனைவரதும் ஒத்துழைப்பையும் ஒன்று குவிப்போம் தோழர்களே.

அணிதிரள்வோம், அணிவகுப்போம் தொழிலாளர்களின் நியாயமான உரிமைகளை வென்றெடுக்க ஒன்றுபடுவோம்.

நம்பிக்கைத் துரோகத்துக்கு எதிராக, ஒடுக்குமறைக்கு எதிராக, ஏமாற்றத்துக்கு எதிராக, காலங்கடத்துவதற்கு எதிராக ஒன்று திரள்வோம்.

எதிர்வரும் 24ஆம் திகதி புதன்கிழமை (விடுமுறை தினம்) காலை 10 மணிக்கு இந்த ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தப்பட இருக்கிறது.

எதிர்ப்பைத் தெரிவிப்பதற்காக முடிந்த வரை கறுப்பு நிறத்தில் அணிந்து வருமாறு கோருகிறோம்.


"நமது மலையகம்"

"தினச்சம்பளமாக 1300 ரூபாவை கம்பனிகளால் கொடுக்க முடியும்!"


பெருந்தோட்ட உழைப்புரிமை ஒன்றியத்தின் மாநாட்டில் தீர்மானம்

கம்பனிகளின் இலாபங்கள் மற்றும் தற்போதைய பொருளாதார நிலைமைகளை நோக்கும்போது பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களின் நாட்சம்பளத்தை உடனடியாக 1300 ரூபாவாக அதிகரிக்கப்பட வேண்டும் என பெருந்தோட்ட உழைப்புரிமை ஒன்றியத்தின் மக்கள் மாநாட்டில் தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளது.

இச் சம்பள அதிகரிப்பை வழங்கக்கூடிய நிலையில் கம்பனிகளின் நிதி நிலைமை இருக்கின்றமையும் பொருட்களின் விலை அதிகரிப்பு ஏற்பட்டுள்ள நிலையில் குறைந்தபட்ச அதிகரிப்பாக அதனை வழங்க வேண்டும் எனவும் இம்மாநாட்டில் தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தது. அத்துடன் பெருந்தோட்ட தொழிற்துறையுடன் தொடர்புடைய மேலும் பல தீர்மானங்கள் குறித்த மாநாட்டில் நிறைவேற்றப்பட்டன.

பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களின் சம்பளத்தை வலியுறுத்திய குறித்த மக்கள் மாநாடு கடந்த 13 ஆம் திகதி ஹட்டனிலுள்ள கிறிஸ்தவ தொழிலாளர் ஒத்துழைப்பு மண்டபத்தில் நடைபெற்றது. பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களின் உரிமைக்காக உயர்நீத்த போராளிகளுக்காக ஒரு நிமிட மெளன அஞ்சலியுடன் ஆரம்பமான இம்மாநாட்டிற்கு மக்கள் தொழிலாளர் சங்கத்தின் பொதுச் செயலாளர் சட்டத்தரணி இ. தம்பையா, மலையக சமூக நடவடிக்கை குழுவின் நிறைவேற்றுக் குழு உறுப்பினர் சட்டத்தரணி நேரு கருணாகரன், பெருந்தோட்ட உழைப்புரிமை சங்கத்தின் அழைப்பாளர் சட்டத்தரணி சு. விஜயகுமார், மக்கள் ஆசிரியர் சங்கத்தின் பொதுச் செயலாளர் நெல்சன் மோகன்ராஜ், பெருவிரல் கலை இலக்கிய இயக்கத்தின் அழைப்பாளர் சுதர்ம மகாராஜன், பொருளியலாளர் கி. ஆனந்தகுமார், கிறிஸ்தவ தொழிலாளர் சங்கத்தின் செயலாளர் பி. மோகன் சுப்பிரமணியம் ஆகியோர் தலைமை வகித்தனர்.

அறிமுக உரையை பெருந்தோட்ட உழைப்புரிமை ஒன்றிய அழைப்பாளர் சட்டத்தரணி சுகுமாரன் விஜயகுமார் நிகழ்த்தினார். பொருளியலாளர் ஆனந்தகுமார் 'பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு சம்பள அதிகரிப்பை வழங்க இயலாமை மற்றும் வெளிவாரி உற்பத்தி முறையில் உழைப்புச் சுரண்டல்' என்ற தலைப்பில் உரை நிகழ்த்தினார். இந்த உரையின்போது பண வீக்கத்தின் காரணமாக பொருட்களின் விலை அதிகரிப்பு ஏற்பட்டுள்ள போதும் அதற்கு சமாந்திரமாக பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு சம்பள அதிகரிப்பு ஏற்படவில்லை என்பதை சுட்டிக்காட்டினார். அத்துடன் கம்பனிகளின் இலாப அதிகரிப்பு தேயிலை விலையின் அதிகரிப்பு ஏற்பட்டுள்ளதை கம்பனிகளின் ஆண்டறிக்கைகள் மற்றும் மத்திய வங்கியின் ஆண்டறிக்கைகள் மூலம் வெளிப்படுத்தினார். மேலும் வெளியாள் உற்பத்தி முறை கம்பனிகளுக்கு பெற்றுக்குக் கொடுக்கும் அசாதாரணமான இலாபத்தையும் நாட் சம்பளம் மற்றும் வெளியாள் உற்பத்தி முறையில் கொடுக்கப்படும் கொடுப்பனவுகள் மற்றும் கழிவுகள் என்பவற்றை ஒப்பிட்டு எடுத்துரைத்தார்.

பெருந்தோட்ட உழைப்புரிமை ஒன்றியத்தின் அழைப்பாளர் சட்டத்தரணி சுகுமாரன் விஜயகுமார், 'பெருந்தோட்டக் கம்பனிகளின் கணக்கறிக்கைகளும் சம்பள உயர்வை மறுக்கும் பம்மாத்துக்களும்' என்ற தலைப்பில் உரையாற்றினார். கம்பனிகளின் கணக்கறிக்கைகளில் உண்மையான இலாபம் குறிப்பிடப்படுகிறதா என்ற சந்தேகம் இருக்கின்ற நிலையிலும் 2017ஆம் ஆண்டு 17 கம்பனிகளின் நிதி அறிக்கைகளை நோக்கும்போது அவை தேறிய இலாபமாக மொத்தமாக 4644 மில்லியன் ரூபாவை பெற்றுள்ளதாகவும் 2016 மற்றும் 2017 ஆம் ஆண்டுகளில் 17 பெருந்தோட்டக் கம்பனிகளிடமிருந்து வருமான வரியாக அரசாங்கம் 2258 மில்லியன் ரூபாவை பெற்றுள்ளதாகவும் சுட்டிக்காட்டினார்.

மேலும் தொழிலாளர்களின் உற்பத்தித்திறன் குறைந்துள்ளது என்ற வாதம் தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை வீழ்ச்சி, பயிர் செய்யப்பட்டுள்ள நிலங்களின் வீழ்ச்சி, மீள் நடுகை மற்றும் புதிய நடுகை என்ற விடயங்கள் அனைத்தையும் உள்வாங்கி நோக்கும்போது, தவறானது என்ற முடிவுக்கே வரவேண்டியுள்ளது. மாறாக தொழிலாளர்களின் உற்பத்தித்திறன் அதிகரித்துள்ளமையே உண்மையாகும். எனவே, தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு நாட் சம்பளத்தை 1300 ரூபாய் வரை அதிகரிக்கும் நிலையிலேயே கம்பனிகள் இருப்பதாக அவர் மேலும் கூறினார்.

மக்கள் ஆசிரியர் சங்கத்தின் பொதுச் செயலாளர் ஆர். நெல்சன் மோகன்ராஜ், 'கூட்டு ஒப்பந்த பேரப் பேச்சும் தொழிற்சங்கங்களின் பங்கும்' என்ற தலைப்பில் உரை நிகழ்த்தினார். கூட்டு ஒப்பந்தத்தில் தொழிலாளர் சார்பாக கைச்சாத்திடும் தொழிற்சங்கங்கள் பொது உடன்பாட்டை தங்களுக்குள் எட்டுவதும் கூட்டு ஒப்பந்தத்தில் கைச்சாத்திடாத சங்கங்களுடன் இணைந்து தமது பலத்தை அதிகரித்துக் கொண்டு பேரப்பேச்சில் ஈடுபடுவதன் முக்கியத்துவம் பற்றியும் விளக்கினார். மலையகத்தில் கல்வி வீழ்ச்சியில், மாணவர்களின் போஷாக்கு பிரச்சினை, பெற்றோரின் வருமான குறைவு, ஓய்வின்மை என்பவை பாரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி வருவதையும் தனது உரையில் சுட்டிக்காட்டினார்.

மக்கள் தொழிலாளர் சங்கத்தின் பொதுச் செயலாளர் சட்டத்தரணி இ. தம்பையா, 'தொழிலாளர்களின் நியாயமான சம்பள உயர்வை வென்றெடுப்பதில் மக்களின் வகிபாகமும் மாநாட்டின் நோக்கமும்' என்ற தலைப்பில் கருத்துரை வழங்கினார். தற்போதைய பொருளாதார சூழலில் நியாயமான நாட் சம்பளமாக குறைந்தது 1300 ரூபா வழங்கப்பட வேண்டும். அதுவே நியாயமான சம்பளமாக அமையும் என்றார். 1300 ரூபா நாட்சம்பளம் மனத் திருப்திக்காக முன்வைக்கப்படவில்லை, மாறாக விஞ்ஞானபூர்வமாக வந்தடைந்த முடிவாகும்.

இன்று தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு வாழ்க்கைச் செலவு புள்ளிக்கு ஏற்ப வாழ்க்கைச் செலவு கொடுப்பனவு வழங்கப்படுவதில்லை.

தமக்கு விதிக்கப்பட்ட காலக் கெடுவுக்குள் தமது பெயர் கொண்ட கதிரையைத் தேடிக் கண்டு பிடித்ததோடு அதில் கம்பீரமாக அமர்ந்திருக்கும் திசாவையைக் கண்ட ஆங்கிலேயர் வியப்புற்றனர்.

குறிப்பிட்ட தினத்தில் கண்டி அரண்மனைவளாகத்தில் அமைந்துள்ள விஷ்ணு கோவிலில் பூசைகள் ஏற்பாடாகின. அஸ்கிரிய – மல்வத்தை பீடங்களின் பிக்குமார்களும் அங்கு பிரசன்னமாகினர். பெருந்தொகையான பொதுமக்கள் அன்றைய தினம் தேவாலய வளவில் நிரம்பினர்.

ஆங்கிலேய அதிகாரிகளும், சிப்பாய்களும், சிங்கள பிரபுக்களும், பிரதானிக்களும் பொதுமக்களும் தரையில் மண்டியிட்டும், தரையில் வீழ்ந்தும் வழிபாடுகளை மேற்கொண்டனர்.

அந்நிய ஆக்கிரமிப்பாளர்களினால் பௌத்த – இந்து மத வழிபாட்டுத்தலங்கள் கொள்ளையிடப்பட்டும், அவமதிக்கப்பட்டும் வந்த நிலை இச் சம்பவத்தோடு முடிவுக்கு வந்தது.

இச் சவாலையேற்று அங்கு வரும்போது ரத்வத்தை தமது போர்வாளோடு வந்தது; போட்டியில் தோல்விகாண நேர்ந்தால் அந்த அறைக்குள்ளேயே தமது வாளினால் தம்முயிரைப் போக்கிக் கொள்வதென்னும் திடசங்கற்பத்துடனேயாகும்.

அந்தணர்களின் வழித்தோன்றல்களாகிய ரத்வத்தை சந்ததியினர் இன்றும் மகாவிஷ்ணுவின் பக்தர்களாக காணப்படுகின்றனர். சுதேச ஆட்சிக்காலம் முதல் இவர்கள் அரசியலிலும் பொதுவாழ்விலும் குறிப்பிடத்தக்க பங்கு வகிப்பவர்களாகவும், கண்டி பிரதேசத்தில் தும்பறை மற்றும் மகாயாய பிரதேசத்திலும் சப்ரகமுவ மாகாணத்தில் பலாங்கொடை பிரதேசத்திலும், மாத்தளையில் உக்குவளையிலும், கலாவெவ பிரதேசத்திலும் பிரபுத்துவ குடும்பங்களாக வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றனர்.

நன்றி - தினகரன்

வாழ்க்கை செலவுக்கேற்ற ஊதியம் வழங்க வேண்டும்!

தொழிலாளரின் கஷ்ட வாழ்வுக்கு தற்காலிக தீர்வாக
பி. வீரசிங்கம்
அகில இலங்கை தோட்டத் தொழிலாளர் சங்கத்தலைவர் கே. செல்வராஜ் வாரமஞ்சரிக்கு வழங்கிய நேர்காணல்
மலையக மக்களின் பார்வையில் சமதர்மம் என்பது எட்டாக்கனி மட்டுமல்ல; கானல் நீரும்கூட!

மலையக மக்களின் உரிமைகளுக்காக ஜே.வி.பி தொடர்ந்து வெளிப்படையாகவே குரல்கொடுத்து வந்திருக்கிறது. அதாவது இதயசுத்தியுடன், ஆனாலும் மலையகப் பிரதேசங்களில் ஜே.வி.பியை ஆதரிக்கும் தமிழர்கள் குறைவு. ஏதேனும் குறைபாடுகள் உள்ளனவா அல்லது கம்யூனிசம், சமதர்மம் என்பதை இம்மக்கள் தவறாக புரிந்து வைத்திருக்கிறார்களா?

அருமையான கேள்வி! மக்கள் விடுதலை முன்னணியினராகிய நாம் மலையக மக்களின் உரிமைகளுக்காக மட்டுமல்ல, சலுகைகளையும் வழங்க மேண்டுமென குரல் கொடுப்பவர்கள். இருந்தபோதும் மலையக மக்கள் அரசியல் சார்ந்த தொழிற்சங்கங்களை தமது விருப்பத் தெரிவாக எப்போதும் வைத்துக் கொண்டுள்ளனர். அதன் பின்னணியில் இருந்தே அரசியலைத் தெரிவு செய்கின்றனர்.

தமக்கான அரசியல் தெரிவை, கட்சிகளின் கொள்கை அடிப்படையிலும் சமூகத்தை கட்டியெழுப்பும் நாட்டின் பொருளாதார மேம்பாட்டு அடிப்படையிலும் தூர நோக்குடனும் பார்ப்பதில்லை. அது மட்டுமல்ல, வெல்லப்போவது யார் என்று உன்னிப்பாக அவதானித்து அதன் பின் அணிதிரளும் சாமர்த்தியமும் உள்ளது. சமதர்மம் என்பது எட்டாக்கனி மட்டுமல்ல, கானல் நீரும்கூட, அவர்களின் கருத்தியலில்!

தோட்டத் தொழிலாளியின் ஒருநாள் அடிப்படைச் சம்பளம் குறைந்தபட்சம் அரச ஊழியரின் ஒருநாள் சம்பளமாக இருக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை முன்வைத்துள்ளீர்கள். ஆனால் 19 வருடங்களில் 399 ரூபா சம்பள அதிகரிப்பை வழங்கியிருக்கக்கூடிய கம்பனிகள் இதற்கெல்லாம் அசரும் என நினைக்கிறீர்களா?

கம்பனிகள் தோட்டத் தொழிலாளர்களின் சம்பள உயர்வு விடயத்தில் கரிசனை காட்டுகிறார்களோ இல்லையோ, தோட்டத் தொழிலாளர்களின் சந்தாப்பணத்தை பெறும், கூட்டு உடன்படிக்கையில் கைச்சாத்திடும் தொழிற்சங்கங்கள் கரிசனை காட்டுகிறார்களா என்பதுதானே முக்கியம்! ஆனால் அப்படி இல்லை என்பதுதான் முதல் பிரச்சினை. தொழிற்சங்கங்கள் தொழிலாளர்களின் சம்பள உயர்வு விடயத்தில் ஆழமான கருத்தை முன்வைத்து இதயசுத்தியுடன் செயற்படுவதில்லை. அதுதான் உண்மையும் பிரதான காரணமும் ஆகும், பெருந்தோட்டத்தை தற்போது நிர்வகிக்கும் கம்பனிகள் அனைத்துமே பல்தேசிய கம்பனிகளாகும். அவை இலாபத்தை மட்டுமே இலக்காகக் கொண்டிருப்பதால் சம்பளத்தை உயர்த்தி வழங்குவதில் பின்வாங்குகிறார்கள்.

கம்பனி எனும் கடவுள் வரம் கொடுத்தாலும் பூசாரி என்ற தொழிற்சங்கங்கள் இடம் கொடுக்காது. உதாரணத்திற்கு 1999 ஆம் ஆண்டு செய்து கொள்ளப்பட்ட உடன்படிக்கையின் பிரகாரம் ஒரு தொழிலாளியின் அடிப்படை நாட் சம்பளம் 2001 ஆம் ஆண்டு வரைக்கும் 101 ரூபாவாக இருந்தது. 2002 இல் புதிய கூட்டு உடன்படிக்கை கைச்சாத்திடப்பட்டபோது 121 ரூபாவாக அதிகரிக்கப்பட்டது. அதன்படி இருவருட இடைவெளியில் தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு 20 ரூபா மட்டுமே அதிகரிக்கப்பட்டுள்ளது. இதனடிப்படையில் பார்க்கும்போது தொழிற்சங்கங்களும், கம்பனிகளும் எந்தளவுக்கு தொழிலாளர்களின் நலனில் அக்கறை காட்டுகின்றன என்பதை தோட்டத் தொழிலாளர்கள் புரிந்துகொள்வது அவசியமாகும்.

சம்பளப் பேச்சுவார்த்தையில் ஈடுபடும் சங்கத் தரப்பு, முதலாளிகளுக்கு பழகிப்போன தரப்பாகிப் போய்விட்டால் ஆணித்தரமாக பேசக்கூடிய நிலையில் அத்தரப்பு இல்லை என்றும் எனவே வேறு சங்கங்களும் சங்கத்தரப்பில் சேர்த்துக்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்றும் குறைந்தபட்சம் சங்கத் தரப்புக்கு ஆலோசனை வழங்கக்கூடிய ஆலோசனை சபை ஒன்று ஏற்படுத்தப்பட வேண்டும் என்றும் ஒரு கருத்து முன்வைக்கப்படுகிறது. இது தொடர்பாக தாங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்?

உண்மையில் கூட்டு ஒப்பந்தத்தில் கைச்சாத்திடும் தொழிற்சங்கங்களுடன் ஏனைய தொழிற்சங்கங்களும் இணைந்து பங்குதாரர்களாக இருக்க வேண்டும், அப்போதுதான் பழைய தொழிற்சங்கங்கள் வளைந்து கொடுக்க வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்படும். இல்லாவிட்டால் பழைய குருடி கதவை திறவடி என்ற கதைதான். அண்மையில் தனியார் வானொலியொன்றில் நடைபெற்ற கருத்தாடலின்போது என்னுடன் கலந்து கொண்ட தொழில் அமைச்சர் ரவீந்திர சமரவீர என்னிடம் நீங்களும் பேச்சுவார்த்தையில் கலந்து கொள்ளுங்கள் என்றார். 75 வீதம் என்ற வரையறை இல்லாதொழிக்கப்பட்டு அனைத்து தொழிற்சங்க தரப்புகளும் கலந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதே என்னுடைய கருத்தும்கூட.

கம்பனிகளை பனங்காட்டு நரிகள் என்று வைத்துக்கொண்டால் தொழிலாளர் தரப்பு எப்படியிருக்க வேண்டும்?

கம்பனிகள் பணங்காட்டு நரிகளாயின் கூட்டு உடன்படிக்கையில் கைச்சாத்திடும் தொழிற்சங்கங்கள் குள்ள நரிகள்தான்!

கூட்டு ஒப்பந்தம் என்பது சம்பள உயர்வை மட்டும் பேசும் ஒரு உடன்படிக்கையல்ல. ஆனால் சமீப காலமாக அப்படித்தான் அது பார்க்கப்பட்டு வருகிறது. நீங்கள் எப்படி இதனை அவதானிக்கிறீர்களா?

உண்மையில் சம்பள உயர்வுக்கு மேலதிகமாக தொழிலாளர்களின் நலன்புரி சேவை மற்றும் தொழிலாளர்களின் சலுகை போன்றவற்றில் தொழிற்சங்கங்கள் அதிக அக்கறை செலுத்த வேண்டிய ஒன்றாக இருந்தபோதும் தற்போது 75 வீதமான தொழிலாளர்களின் நலன்புரி சேவைகள் வெட்டப்பட்டுள்ளதுடன், இரண்டு வருடங்களுக்கு ஒரு முறை சம்பள உயர்வு என்ற கோட்பாடு மட்டும் பழக்கத்தில் உள்ளது.

இது முற்றிலும் மாற்றியமைக்கப்பட வேண்டும். தற்போதைய பூகோளமய பொருளாதாரத்துக்குள் சிக்குண்டு இருக்கும் இலங்கை வாழ் தோட்ட மக்கள் பொருளாதார ரீதியாக பாரிய நெருக்கடிகளைச் சந்தித்து வருகின்றனர். நாளுக்கு நாள் அதிகரிக்கும் அத்தியாவசிய பொருட்களின் விலை உயர்வு மற்றும் சேவைக் கட்டண உயர்வு என்பவற்றால் ஏனைய சமூகத்தை விடவும் தோட்டத்து சமூகம் பாரிய நெருக்கடியை எதிர்நோக்குகிறது. அதற்கு தற்காலிக தீர்வாக வாழ்க்கைச் செலவுக்கேற்ப அவர்களுக்கு ஊதியம் வழங்கப்பட வேண்டும்.

உற்சாகம் பெற்றிருக்கும் மலையக வீடமைப்பு பற்றி...?

வீடுகள் வழங்குவதை பாராட்ட வேண்டும், இதில் உரித்து என்னும் உரிமையும் உள்ளடக்கப்பட வேண்டும். தற்போது ஏனைய சமூகத்துக்கும் வீடுகள் வழங்கும்போது ஏதாவதொரு காணி உரித்து பத்திரம் வழங்கப்படுகிறது. தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு எந்த உரித்து பத்திரமும் வழங்கப்படுவதில்லை. வீடு வழங்குவது தொழிலாளர்களின் காதில் பூ வைக்கும் ஒரு நிகழ்வாக இருக்கக்கூடாது.

தற்போது வெளிவாரி முறை நடைமுறைக்கு வந்துகொண்டிருக்கிறது. இந்த வெளிவாரிமுறை தொடரும்போது கம்பனிகள் சம்பளம், விடுமுறை, சலுகைகள் என்பனவற்றை வழங்க வேண்டிய அவசியமே இல்லாது போய்விடும் அல்லவா? இந்த மாற்றம் தவிர்க்க முடியாதது என்றால், தொழிற்சங்க அரசியல் கட்டமைப்பும் இல்லாமல் போய்விடும், அப்படித்தானே?

இந்த முறையானது தொழிலாளர்களின் உழைப்பை உறிஞ்சும் ஒரு முறை. இம்முறையால் தோட்டத் தொழிலாளர்கள் எதிர்காலத்தில் பாரிய நெருக்கடியையும், இழப்பையும் சந்திக்க நேரிடும். ஏன் ஊழியர் சேமலாப நிதி, ஊழியர் நம்பிக்கை நிதி போன்றவற்றையும் கூட. இதனால் தொழிற்சங்கங்கள் பாரிய பின்னடைவை அரசியல் ரீதியாக சந்திக்க நேரிடும்.

இம்முறை தொடர்பாக கம்பனிகளுடன் கூட்டு உடன்படிக்கையில் கைச்சாத்திடும் தொழிற்சங்கங்கள் அர்த்தபுஷ்டியான கலந்துரையாடலை மேற்கொள்ள வேண்டும். அதனுடன் அவர்களுக்கு வழங்கப்படும் காணி சம்பந்தமாக ஒரு உடன்படிக்கைக்கு வருவதோடு அதற்கான காலத்தையும் நிர்ணயிக்க வேண்டும். அது மட்டுமல்ல, முடிவில் அந்த காணிகளை தொழிலாளர்களுக்கே உரிமையாக்க நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.

பெருந்தோட்டக் குடியிருப்புகள் புதிய கிராமங்களாக மாறுவது பற்றி ஜே.வி.பி.யின் நிலைப்பாடு என்ன?

வரவேற்கத்தக்கது. நான் முன்னர் குறிப்பிட்டதைப்போல் காணி உரித்துடன் அமையப்பெற வேண்டும்.

ஒப்பீட்டளவில் ஒரு குறுகிய காலப்பகுதியில் தமிழ் முற்போக்கு முன்னணி பெருந்தோட்ட சமூகத்துக்காக பல காரியங்களைச் செய்துள்ளது. எனினும் இ.தொ.கா.வின் செல்வாக்கு அப்படியேதான் இருக்கிறது. இதை எப்படிப் பார்க்கிறீர்கள்?

இரண்டையும் வெவ்வேறாக பார்ப்பதும் பிழையானதாகும். ஏனென்றால் மலையக தமிழ்த் தலைமைகள் ஆட்சி பீடத்திலிருக்கும் அரசாங்கத்தில் ஒரு காலையும் மலையகத் தலைமையில் மறு காலையும் வைத்துள்ளன. இதில் யாரும் விதிவிலக்கல்ல. குறிப்பாக 1994 ஆம் ஆண்டு சந்திரிகா அம்மையார் ஆட்சியமைப்பதற்கு அமரர் பெ. சந்திரசேகரன் முட்டுக்கொடுத்தார். அதற்கு முன்னரும் மலையக அரசியல் முதலாளித்துவ அரசியல் தலைவர்கள் மகிந்தவின் அரசில் முற்போக்கு அணி, பிறபோக்கு அணி என அனைத்து தலைவர்களும் அனைவருமே அமைச்சர்கள். எனவே, இவர்களில் யார் மலையக மக்களுக்கு சேவை செய்தவர்கள் என்பதை விட எவர் கட்சி தாவாதவர்கள் என்பதே முக்கியமானது. உதாரணத்துக்கு கடந்த அரசில் பதுளை மாவட்ட பாராளுமன்ற உறுப்பினர் வடிவேல் சுரேஷ், திகாம்பரம், போன்றோரை குறிப்பிடலாம்.

மலையக தமிழ் சமூகத்துக்கு நீங்கள் சொல்ல விரும்பும் செய்தி என்ன?

மலையக சமூகம் அரசியல் ரீதியில் அணித்திரள வேண்டும். இது வரைக்கும் இச்சமூகம் அரசியலை முன்னிறுத்தி அணிதிரளவில்லை. சந்தர்ப்பத்துக்கும், பழக்க தோசத்துக்காகவுமே அணிதிரண்டார்கள். அதனால் அனைத்து பக்கமும் தோல்வியுற்றவர்கள் தோட்ட தொழிலாளர்களே, அத்துடன் பொருளாதார ரீதியில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். மாறிவரும் உலக பூகோளமய பொருளாதார முறைக்கு தாம் எவ்வாறு முகம் கொடுப்பது என்பதை யோசித்து நீதியான தேசம், நியாயமான சமூகத்தில் அடிமையில்லா மனிதனாக வாழ தம்மை தயார்ப்படுத்திக் கொள்வதோடு தேசிய அரசியல் நீரோட்டத்தில் தம்மை பங்காளியாக்கிக் கொள்ள வேண்டும்.

நன்றி - தினகரன்

கருப்புச் சட்டைப் போராட்டம் : காலிமுகத்திடலில்


கருப்புச் சட்டை ஒன்றுகூடல் (கவனயீர்ப்புப் போராட்டம்)
”குழு 24″” (மலையக இளைஞர்கள்)
இடம் : கொழும்பு, காலிமுகத்திடல்திகதி : 24.10.2015 புதன்கிழமை (பௌர்ணமி தினம்)நேரம் : காலை 10.00
தோட்டத் தொழிலாளர்களின் அடிப்படை சம்பளத்தை குறைந்தபட்சம் 1000 ரூபாவாக உயர்த்தக் கோரி, கொழும்பு காலிமுகத்திடலில் நடத்தப்படவுள்ள ”கருப்புச் சட்டை”” ஒன்றுகூடலுக்கு (கவனயீர்ப்புப் போராட்டம்) அனைத்து இளைஞர்களும் ஆதரவு தெரிவித்து வருகின்றனர்.

கொழும்பு காலிமுகத்திடலில் எதிர்வரும் 24ஆம் திகதி காலை 10 மணிக்கு கவனயீர்ப்பு கருப்புச் சட்டை ஒன்றுகூடல் ஒன்றை நடத்த இளைஞர்கள் திட்டமிட்டுள்ளனர். பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களின் அடிப்படைச் சம்பளத்தை உயர்த்த வேண்டும் என்ற அடிப்படைக் கோரிக்கையை முன்வைத்து இந்த கவனயீர்ப்பு போராட்டம் நடத்தப்படுகிறது.

1. வாழ்வாதாரத்திற்கு ஏற்ப அடிப்படைச் சம்பளத்தை அதிகரி,
2. தீபாவளி முற்பணததை உரிய நேரத்தில் வழங்கு,
3.கூட்டு ஒப்பந்தத்தை உரிய வகையில் நடைமுறைப்படுத்து,
4.கூட்டு ஒப்பந்தத்தை மீறி, உரிமைகளைப் பறிக்காதே,
5. தோட்டத் தொழிலாளியை கௌரவமாக நடத்து,

ஆகிய கோரிக்கைளை முன்வைத்து இந்த கருப்புச் சட்டை ஒன்றுகூடல் ஒழுங்கு செய்யப்பட்டுள்ளது. சமூக வலைத்தளத்தில் இணைந்த இளைஞர்கள் இந்த ஏற்பாட்டைச் செய்கின்றனர். வெளிநாடுகளில் தொழிலுக்குச் சென்றாலும், இந்த ஒன்றுகூடலுக்கு உணர்வுபூர்வமாக வெளிநாட்டு வாழ் மலையக நண்பர்கள், இளைஞர்கள் ஆதரவு தெரிவித்து வருகின்றனர்.

அரசியல் சார்பற்ற, அமைப்புக்கள் சார்ப்பற்ற வகையில் அனைத்துத் தரப்பில் உள்ள இளைஞர்களும் ஆதரவு வழங்கி, உணர்பூர்வமாக ஒன்றிணைந்திருப்பதை அவதானிக்கிறோம். இதுவே எமக்கான முதல் வெற்றியாக கருதுகிறோம். இதனை இன்னும் பலப்படுத்தி, எமது உறவுகளின் உழைப்பை சுரண்டவிடாது, உழைப்பிற்கேற்ற ஊதியைப் பெற்றுக்கொடுக்க இளைஞர்கள் இதனை ஏற்பாடு செய்துள்ளனர்.

இந்த கவனயீர்ப்பு ஒன்றுகூடலில், அமைப்புக்கள் சார்பாகவும், அரசியல்கட்சிகள் சார்பாகவும் அனைவரையும் அழைக்கிறோம். காலிமுகத்திடலிலுக்கு வந்தவுடன் அமைப்பு, அரசியல் ரீதியான வேறுபாடுகளை மறந்து, இளைஞர் சமூகமாக, உணர்வுபூர்வமாக இணைந்து செயற்பட வேண்டும் என்று இளைஞர்களை அழைக்கிறோம்.

இந்த ஆர்ப்பாட்டம் ஒக்டோபர் 24ஆம் திகதி நடத்தப்படுவதால் ஏற்பாட்டுக் குழுவினருக்கு ”24″” குழு என தம்மை அடையாளப்படுத்திக் கொள்ளத் தீர்மானித்தனர். எனவே, இந்த ஆர்ப்பாட்டத்தை ”குழு 24″” ஏற்பாடு செய்வதை உறுதிப்படுத்துகிறோம்.

இணைந்து இளைஞர்களாக இந்த ஆர்ப்பாட்டத்தை வெற்றிகரமாக நடத்தி, மலையகத்தில் காடுகளிலும், மலைகளிலும், உழைப்பை மட்டுமே நம்பிவாழும் எமது உறவுகளைக்கு நம்பிக்கையைக் கொடுக்க ஓரணியில் திரள்வோம். கொழும்பில் உள்ள அனைத்துத் தரப்பினரும், குறிப்பாக பல்கலைக்கழக சிங்கள இளைஞர்களும் இதற்கு ஆதரவு தருவதாகக் கூறியுள்ளனர்.

எமது மக்களின் உழைப்பை சுரண்டுவோருக்கெதிராக யாழ்ப்பாண சொந்தங்களும் 21ஆம் திகதி ஞாயிற்றுக்கிழமை கவனயீர்ப்புப் போராட்டமொன்றை நடத்துகின்றனர். அவர்களுக்கு எமது நன்றிகளைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறோம்.

கருப்புச் சட்டை ஒன்றுகூடல்
”குழு 24″” (மலையக இளைஞர்கள்)

குறிப்பு :உழைக்கும் வர்க்கத்தின் உழைப்பு சுரண்டப்படுவதற்கு எதிராக நடத்தப்படும் இந்த கவனயீர்ப்பு போராட்டத்திற்கு உங்களின் ஊடக பங்களிப்பை பெரிதும் எதிர்பார்த்துள்ளோம். இதுகுறித்த செய்திகளை உங்களின் ஊடகத்தில் பிரசுரித்து, ஒலி, ஒளிபரப்பி, இணையத்தளத்தில் பதிவிட்டு, ஒடுக்கப்படும் ஒரு சமூகத்தின் உரிமைக்கு வலுசேர்க்குமாறு அன்புடன் கேட்டுக்கொள்கிறோம்.

மலையக தொழிற்சங்க வரலாற்றில் என்றும் போற்றப்படுபவர் அப்துல் அஸீஸ்


 அஸீஸ் எப்போதும் பிறர் நலம் கருதுபவர். தனது ஆழ்ந்த அறிவும், சிந்தனை சக்தியும் கொண்டவர். எப்போதும் கறைபடாத கையாக வாழ்ந்தவர்.

இந்திய வம்சாவளி என்ற மேலான உணர்வைக் கொண்டவர். தொழிலாளர் துயர் துடைக்க பணம் பெறாத மிகப் பெரிய வழக்கறிஞர். 50 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக தொழிலாளர்களுக்காகவும் இந்திய வம்சாவளியினர்களுக்காகவும் தனது அயராத போராட்டத்தை முன்னெடுத்துச் சென்றவர்.

தலைவர்களுக்கெல்லாம் முன்மாதிரியானவர். போராட்டத்தை எப்போதும் முன்னின்று நடத்தி வெற்றி பெற வேண்டுமென்ற எண்ணம் கொண்டவர்.

அரசியல் தொழிற் சங்கத்துறையில் கலங்கரை விளக்காக இருந்து சமுதாயத் தொண்டில் தன்னை எப்போதும் ஈடுபடுத்தி வந்தவர். பெருந்தோட்டத் துறையில் பலாங்கொடை பெட்டியாகெல தோட்டம், மஸ்கெலியா பனியன் தோட்டப் போராட்டங்களும் அக்கரப்பத்தனை டயகம போராட்டமும் அவரை என்றுமே நினைவு கூரும். 1750 பஞ்சப்படி போராட்டம் 1966ம் ஆண்டு இலங்கை நாட்டையே கதிகலங்க வைத்தது. ஒன்றரை மாதங்கள் இலட்சக்கணக்கான தொழிலாளர்கள் வேலையின்றிப் போராடினர். இது போன்ற சம்பவங்களின் கதாநாயகன் அஸீஸைத் தவிர வேறு யாராகவும் இருக்க முடியாது. மிகப்பெரிய செல்வந்தர். ஆனால் ஏழைத் தொழிலாளிகளின் தோழனாக நாட்டில் பயணித்த இவர் பெருமைக்குரியவர்.

1951-1952ம் ஆண்டுகளில மஸ்கெலியாத் தொகுதி பாராளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்த போது அஸீஸ் நாடாளுமன்றத்தில் ஆற்றிய உரைகளிலிருந்து சிலவற்றை அவதானிப்போம்.

எகிப்திய நாட்டில் பிரித்தானிய சாம்ராச்சியம், அந்த நாட்டு மக்களை கொன்று குவிக்கிறது. பிரித்தானிய இராணுவத்தினர் பயங்கரமாக மக்களை அழித்து வருகின்றனர். அவர்களது நாட்டிலுள்ள சுயஸ் கால்வாயை தனது ஆதிக்கத்தில் வைத்துக் கொள்வதற்காகவும் கப்பல் வாணிபத்தை நிலைநாட்டி சுரண்டலை வெற்றிகரமாக நடத்துவதற்கும் பிரித்தானிய சாம்ராச்சியம் எகிப்தில் குடிகொண்டுள்ளது.

சுயஸ் கால்வாயில் வெளிநாட்டவர் ஆதிக்கம் செலுத்தி அந்த நாட்டை அடிமையாக்குவதில் எம்மைப் போன்ற சிறிய நாட்டினரும் பாதிக்கப்படுவோம்.

ஆச்சரியமான சம்பவங்கள் நடைபெறுவதை நமது வெளிவிவகார அமைச்சு பார்த்துக் கொண்டு இருப்பதையிட்டு நான் கவலை அடைகிறேன். இந்தப் பிரச்சினை சர்வதேச முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகும். அதிசயிக்கும் முறையில் நடந்த பாரதூரமான சம்பவங்களுக்கான நடவடிக்கையை நாங்கள் எடுத்தாக வேண்டும். இதனால் என்னென்ன பாதிப்புகள் நமக்கு ஏற்படும் என்பதையும் ஆராய வேண்டும். துருக்கியர்கள் சுல்தான் ஆட்சியில் இதனைக் கட்டுப்படுத்தி வைத்திருந்தனர். 1932ம் ஆண்டு சுல்தான் அரசுக்கு எதிராக புரட்சி ஏற்பட்டது. எகிப்து சுந்திர நாடானது. துருக்கிய இராச்சியத்திலிருந்தும், சுல்தான் பிடியிலிருந்தும் விடுபட்டது. புரட்சியாளர்கள் கை ஓங்கியது. அதனைக் கண்டிப்பதோடு உடினடியாக பிரித்தானியர் அங்கிருந்து வெளியேற வேண்டும். அத்தோடு அங்கு நடக்கும் மனித கொலையையும் நிறுத்த வேண்டும்.

இவ்வாறு தனது தீர்மானத்தை முன் மொழிந்து பாராளுமன்றத்தில் பேசினார். இலங்கை அரசு சரியான தூதுக்குழு ஒன்றை அனுப்பி பிரித்தானிய அரசாங்கத்திடம் கண்டனத்தைத் தெரிவிக்க வேண்டும் எனவும் கோரினார்.

உலகப் பிரசித்திபெற்ற சுயஸ் கால்வாயை அந்த நாட்டு ஜனாதிபதி கேர்ணல் அப்துல் நஸார் தேசியமயமாக்கி எகிப்து நாட்டின் அரசுடமையாக 1956ம் ஆண்டு ஆக்கினார். அதனால் காலனித்துவ பிடியிலிருந்து எகிப்திய சுயஸ் கால்வாய் தேசியமயமான வரலாற்றுச் சம்பவத்திற்கு கால்கோல் விழாவை ஆரம்பித்து வைத்தவர் அஸீஸ்.

அப்துல் அஸீஸ் 1939ம் ஆண்டு இலங்கை இந்திய காங்கிரஸின் முதலாவது இணைச் செயலாளராக தெரிவு செய்யப்பட்டார். அதனைத் தொடர்ந்து 1940ம் ஆண்டு இலங்கை இந்திய காங்கிரஸின் தலைவரானார். இவர் ஆங்கில மொழியில் தலைசிறந்த அறிவாளியுமாவார்.

50 ஆண்டுகள் தொழிற்சங்க அரசியற் துறையில் அளவற்ற சேவைகளை இந்திய வம்சாவளித் தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு செய்து வந்ததோடு, தொழிலாளர்களின் தோழராகவும் சேவை செய்த பெருமைக்குரியவர்.

தொழிலாளர்களின் பிரச்சினைக்கு முகம் கொடுத்து வந்ததால் அவரை அரசியற் கட்சித் தலைவர்களும் மிகவும் கௌரவமாக மதித்தனர். தொழிலாளர்களின் அன்றாடப் பிரச்சினைகளை ஆராய்ந்து அறிந்து கொண்டதோடு, பேச்சுவார்த்தையில் கலந்து கொள்கின்ற போது புள்ளி விபரங்களை முன்வைத்து பேச்சுவார்த்தையை பெருகூட்டியதோடு அப்பேச்சுவார்த்தையில் வெற்றி வீரனாகத் திகழ்ந்தார்.

மலையக தொழிற்சங்க அரசியலில் ஒரு முடிசூடா மன்னனாகவே அவர் மறையும் காலம் வரை பிரகாசித்தார். அதே நேரத்தில் சர்வதேச தொழிற்சங்கங்களின் மாநாடுகளில் அவரின் குரல் மகுடஞ் சூட்டியே வந்துள்ளது.

பி. எம். லிங்கம்

நன்றி - தினகரன்

“விருதுகளால் என் எழுத்தாயுதத்தை முறிக்க முடியாது!” என்.சரவணன்

என்.சரவணன். கடந்த 25 வருடங்களுக்கும் மேலாக பத்திரிகையாளராக ஓயாது எழுதிவருபவர். அதிகமாக பேரினவாதத்தை நுட்பமாக அம்பலப்படுத்துவது அவரது எழுத்துக்கள். புலம்பெயர்ந்து நோர்வேயில் வசித்து வரும் அவருக்கு கடந்த மாதம் 1915: கண்டி கலவரம்” நூலுக்கான சாகித்திய விருது கிடைத்தது. அவ்விருது சார்ந்த நேர்காணல் இது.

இந்த நூலுக்கு அரசு விருது கொடுத்திருப்பதால் நூலின் நடு நிலைமை பற்றி சந்தேகிக்கப்படுகிறதே?
இந்த நூலை வாசிக்காதவர்கள் அப்படி சந்தேகம்கொள்ள முடியும். 

சாகித்திய விருது இந்த  நூலை திரும்பிப் பார்த்தவர்களை சந்தேகிக்கச் செய்திருக்கிறது. சந்தேகித்தவர்களைத் திரும்பிப் பார்க்கவும் செய்திருக்கிறது. இந்த நூலின் நம்பகத்தன்மை பற்றிய சந்தேகமுள்ளவர்கள் முழுமையாக வாசித்துவிட்டு கருத்து கூறுவதே நேர்மையானதாக இருக்கும். நெருங்கிய நண்பர்கள் சிலர் நான் அரச விருதொன்றை எற்றுகொண்டாமை குறித்து தமது அதிருப்தியை தெரிவிக்கத் தவறவில்லை. அவர்கள் எனது எழுத்தில் கொண்டிருக்கும் எதிர்ப்பார்ப்பினாலும், என் மீது கொண்டிருக்கின்ற நம்பிக்கையினாலும் உரிமையுடன் தமது ஆதங்கத்தை வெளிப்படுத்தினார்கள்.

25 வருடத்துக்கும் மேலான எனது எழுத்துப் பயணத்தில் ஒரு போதும் விருதுகளை இலக்காக வைத்து எழுதியதில்லை. எதிர்பார்த்ததுமில்லை.
அப்படியென்றால் ஏன் தேவைப்பட்டது?
ஆதிக்க சித்தாந்தங்களால் கட்டுண்ட சமூக அமைப்பில் என் போன்றவர்களுக்கு மரியாதையும், கௌரவமும், மதிப்பும் கிடைக்கும் என்று நான் நம்பவில்லை. குறைந்தபட்சம் அவர்களுக்காகவும் எழுதப்படும் என் எழுத்துக்கான மரியாதை எங்கு கிடைக்கிறதோ அதை ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டியிருக்கிறது. இது இந்த எழுத்துக்களை மக்கள் முன் கொண்டு செல்வதற்கான ஒரு காவியாகவும் இருக்கிறது.

மக்களிடம் கொண்டு செல்ல முடியாத எந்த படைப்புக்கும் எத்தனை விலை கொடுத்தான் தான் என்ன பயன். இந்த விருது கொடுத்திருக்கிற அங்கீகாரம் நூலையும், எனது எழுத்துக்களையும் வாசகர்களிடம் மேலும் பரவலாகக் கொண்டு செல்வதற்கான வழிகளைத் திறந்திருக்கிறது. இந்த நூலை விற்பனை செய்வதற்கு சில கடைகளில் தயங்கிய செய்தியையும் அறிந்திருக்கிறேன். இப்போது முழு அங்கீகாரத்துடன் வாசகர்களிடம் கொண்டு சேர்க்க முடியும்.
விருதைக் கொண்டாடுகிறீர்களா?
நான் சார்ந்த ஒடுக்குமுறைக்கு ஆட்பட்ட குறிப்பட்ட சமூகத்தில் முதல் தடவையாக பெற்ற விருது. பின்தங்கிய சமூகத்தவர்கள் பலர் கல்வி கற்ற எனது பாடசாலையில் இவ்விருது பெற்ற முதலாவது மாணவன். இதனை அவர்கள் கொண்டாடுகிறார்கள். என்னை ஒரு முன்மாதிரியாக அந்தச் சமூகத்துக்குக் காட்டுகிறார்கள். இந்த விருது அதற்காகவும் தேவைப்பட்டது.

பணத்துக்காக நான் எழுதியதில்லை. புலம்பெயர்ந்ததன் பின்னர் சம்பளம் பெற்று நான் எதையும் எழுதியதில்லை. இந்த நூலின் மூலம், அல்லது செய்யப்பட்ட ஆய்வின் மூலம் நான் பொருள் ரீதியில் எதையும் சம்பாதிக்கவில்லை. இழந்திருக்கிறேன். ஆனால் சோர்ந்ததில்லை. சமூக மாற்றத்துக்கான எனது இலட்சிய பயணத்துக்கு என்னிடம் இன்று எஞ்சியிருப்பது இந்த எழுத்தாயுதம் தான். இன்று செய்யப்படாமல் இருக்கின்ற; கட்டாயம் செய்யப்பட்டே ஆக வேண்டிய வேலையொன்றைத் தெரிவு செய்து எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன். அதற்கு நான் கொடுத்த, கொடுத்து வருகின்ற விலையும் அதிகம். எனவே இந்த விருதுகள் எனது இலட்சியப் பயணத்துக்கு இடையூறு செய்ய விடமாட்டேன்.
நூலின் உள்ளடக்கத்தைப் பற்றி...?
1915 கலவரத்தைப் பற்றிய பல புனைவுகள் சிங்களச் சூழலில் பரப்பப்பட்டிருப்பதை நான் நெடுங்காலமாக அவதானித்து வந்திருக்கிறேன். அது முஸ்லிம்களுக்கு எதிரான வெறுப்புணர்ச்சிக்கு அதிகம் பயன்படுத்தப்பட்டிருகின்றன. முஸ்லிம்களே அக் கலவரத்தின் காரணகர்த்தாக்கள் என்கிற புனைவை உடைப்பது இந்நூலின் முக்கிய நோக்கமாக இருந்தது. அக்கலவரத்துக்கு முன்னரான நூற்றாண்டு முழுவதும் சிங்கள பௌத்த பேரினவாதம் சிங்கள பௌத்தர்கள் அல்லாதவர்களுக்கு எதிரான உணர்வை எப்படி கட்டியெழுப்பி வந்திருக்கிறது என்பதை முதல் 18 அத்தியாயங்களில் விளக்குகிறேன். அதன் பின்னர் தான் கலவரத்துக்குள்ளும், அதன் பின்னரான இராணுவச் சட்ட அடக்குமுறைகளும், அதன் மீதான விசாரணைகளைப் பற்றியும் மொத்தம் 60 அத்தியாயங்களில் விளக்கியிருக்கிறேன்.
அரசு தரும் நேர்மையான விருது என்கிறீர்களா?
இது அரசாங்கம் தரும் விருதல்ல. உலகில் உள்ள ஏனைய அரசுகளைப் போலவே இங்கும் இலக்கியங்களை கௌரவித்து ஊக்குவிப்பதற்காக வைத்திருக்கும் வழிமுறை இந்த சாகித்திய விருது. அதில் அரசியல் உள் நோக்கம் இருக்கிறது என்கிற கொஞ்ச சந்தேகம் இருந்தாலும் நான் இதனை பெற்றிருக்க மாட்டேன். கூடவே எனக்கான விருதை அரசியல் தலைவர்களால் பெறாமல் நான் மதிக்கும் இலக்கிய அறிஞர்களான பேராசிரியர் சுனில் ஆரியரத்ன மட்டும் தெளிவத்தை ஜோசப் ஆகியோரின் கைகளால் பெற்றதில் ஆறுதலும் மகிழ்ச்சியும்.

விருதுக்குரியவை எப்படி தெரிவாகின்றன என்கிற விபரங்களை நான் கேட்டு அறிந்துகொண்டேன். அந்தத் தெரிவு முறை மிகவும் நீதியான பொறிமுறையில் நிகழ்ந்திருப்பதை அறியக் கூடியதாக இருந்தது.

இல்லையென்றால் அரச எதிர்ப்பு இலக்கியவாதியாக அறியப்பட்ட மு.பொன்னம்பலம் அவர்களுக்கு வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருது கிடைத்திருக்காது. அது போல சிங்கள பௌத்த பேரினவாதத்தின் புனைவுகளை உலகம் முழுவதும் அம்பலப்படுத்திக்கொண்டிருக்கும் சிங்களப் பேராசிரியர் கனநாத் ஒபேசேகரவுக்கு வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருது கிடைத்திருக்காது. கடந்தகால அரசாங்கத்தால் உயிர் அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகி நாட்டை விட்டு தப்பியோடி ஜெர்மனில் வாழ்ந்து வருபவர்கள் பத்திரிகையாளர்களான தேவிகா வடிகமங்காவ,  சனத் பாலசூரிய தம்பதிகள். தேவிகா வடிகமங்காவவுக்கு இம்முறை சாகித்திய விருது கிடைத்தது. இவர்கள் எவரும் விருதுகளால் விலை கொடுத்து வாங்க முடியாதவர்கள். சரணடையச் செய்ய முடியாதவர்கள். இவர்களின் இலக்கியங்களையும், படைப்புகளையும் மேலும் கொண்டு சேர்க்க இவ்விருது உதவும்.
ஒரு வேளை மகிந்த அரசு ஆட்சியில் இது கிடைத்திருந்தால் எடுத்திருப்பீர்களா?
நிச்சயம் இல்லை. நேரடியாக இனப்படுகொலையில் சம்பந்தப்பட்ட ஒரு ஆட்சியில் அதைப் பெற்றிருக்கவே மாட்டேன். அதேவேளை நாம் விரும்புகிற; நமக்கான ஒரு பொதுவுடைமை மக்களாட்சி அரசு வரும்வரை சகல அரச சேவைகளையும் புறக்கணிக்கலாம் அல்லது மற்றவர்களையும் புறக்கணிக்கச் சொல்லலாம் என்கிற “உடோபியா” (Utopia) சிந்தனை எனக்கில்லை. எனவே இந்த விருதுகளால் நமது கடமைகள் தோற்காது. நமது லட்சியத்தின் வீரியத்தைப் பாதிக்காது.

நன்றி - தினக்குரல்

சபரிமலைத் தீர்ப்பு: ஆண்களின் மனசாட்சி! - என்.சரவணன்


பெண்கள் சபரிமலைக்கு நுழைவதற்கு இருந்த தடையை நீக்கி இந்திய உச்ச நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தமை தென்னிந்தியாவில் சர்ச்சைக்குள்ளாகியிருப்பதுடன். இலங்கையிலும் அது எதிரொலித்ததை செய்திகளில் கண்டோம்.

ஆனால் இந்தத் தீர்ப்பு ஒரு வகையில் தீண்டாமைக்கு எதிரானத் தீர்ப்பே. எப்படி கடந்த காலங்களில் சாதியத் தீண்டாமையை ஒழிப்பதில் சட்டம் பங்கு வகித்ததோ அதே வழியில் தான் பெண்களுக்கு எதிரான தீண்டாமையை எதிர்த்து இந்த தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. வரலாறு நெடுகிலும் வெறும் நம்பிக்கைகளால் நசுக்கப்பட்ட உரிமைகளை சட்டம் தான் மனித குலத்திற்கு மீட்டுக்கொடுத்திருக்கிறது.

அன்று சாதியத் தீண்டாமை, கோவில் பிரவேச மறுப்பு, தேவதாசி முறை, என்பவை தெய்வத்தைக் காரணம் காட்டி ஐதீகங்கள் மத நம்பிக்கை, சமூக வழக்கு, மரபு என்பவற்றின் பேரால் தான் நியாயப்படுத்தப்பட்டன. அவற்றுக்கான நீதியை  சட்டங்கள் தான் பெரும் போராட்டங்களின் பின்னர் பெற்றுக்கொடுத்தன.

இந்தத் தீர்ப்பு தெய்வ நம்பிக்கைகளின் பேரால் “மறுக்கப்படுகின்ற உரிமைகளுக்கு” எதிரான சிறந்த முன்னுதாரணத் தீர்ப்பு.

தலைமை நீதிபதி தீபக் மிஸ்ரா தன்னுடைய தீர்ப்பில் பக்தி என்பது தீண்டாமைக்கு வழி வகுக்கக் கூடாது என்று குறிப்பிட்டார். மேலும் ஆன் வழிச் சமூக சிந்தனைகளும் விதிமுறைகளும் மாற்றப்பட வேண்டும். வழிபாடு போன்ற விசயங்களில் பாலியல் வேறுபாடுகளை கருத்தில் கொண்டு அனுமதியை மறுப்பதை சற்றும் ஏற்றுக் கொள்ள இயலாது என்று கூறினார்.

நீதிபதி கான்வில்கர் கேரள மக்களின் இந்து வழிபாட்டுத் தளங்கள் விதிமுறைகள் 1965 இந்து பெண்களின் மத நம்பிக்கைகளை புண்படுத்தும் வகையில் அமைந்திருக்கிறது என்று கூறினார். வயதை காரணம் காட்டி தடை விதிப்பதை ஒரு மத வழிமுறையாக பின்பற்றுதல் கூடாது என்று கூறினார்.

இதே விதிமுறைகளை எடுத்துக் கூடி நீதிபதி நரிமன் “இது பெண்களின் அடிப்படை உரிமை” என்று குறிப்பிட்டார்.

நீதிபதி சந்திரசூட் தன்னுடைய தீர்ப்பில் “பெண்கள் அவர்களின் இனப்பெருக்க காலங்களை வைத்து அவர்களை கோவிலுக்குள் நுழைய விடாமல் தடுப்பது தவறு. 10 வயதில் இருந்து 50 வரையிலான பெண்களை கோவிலுக்குள் அனுமதிக்காமல் இருப்பது அவர்களுக்கு அவமரியாதையை உருவாக்குவதாகும்” என்று குறிப்பிட்டார். மத நம்பிக்கையுள்ள பெருவாரியான ஐயப்ப பெண் பக்தர்கள் பலர் இந்தத் தீர்ப்பை ஆதரிப்பார்கள் என்றோ, கோவிலுக்குச் செல்வார்கள் என்றோ பொருள் கொள்ள முடியாது. ஆனால் பெண்களைத் தீட்டுக்கும் துடக்குக்கும் உள்ளாக்கி அவர்களுக்கான சந்தர்ப்பங்களை மறுத்தும் கட்டுப்படுத்தியும் வரும் வைதீக சமூகம் காலாவதியாகி வருகிறது.

சுதந்திரம், ஜனநாயகம், சமத்துவம் என்பவற்றை மதத்தின் பேரால் கட்டுப்படுத்துகின்ற காலம் இன்று கேள்விக்குள்ளாக்கப்பட்டு வருகிறது. சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம் என்கிற அரசியலமைப்பின் அடிப்படை உரிமையை எந்த மத சடங்குகளாலும், வைதீக நிர்ப்பந்தங்களாலும் கட்டுப்படுத்த முடியாது என்பதை சகலறும் உணர வேண்டும்.


உலகில் உள்ள எந்த மத விதிகளும் பெண்களால் உருவாக்கப்பட்டதில்லை. ஆண்களே உருவாக்கினார்கள். ஆணாதிக்க சமூகத்தை மறுத்து தொழிற்பட முடியாத பெண் சமூகம் அதனை பின்பற்ற நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டது. காலப்போக்கில் அந்த விதிகளை அவர்களே பேண வேண்டும் என்கிற நம்பிக்கைக்கு அவர்களே ஆளாக்கப்பட்டார்கள். அதன் விளைவு; பெண்களே பெண்களுக்கு எதிரான ஆசாரங்களை பாதுகாத்து நியாயப்படுத்தி, அமுல்படுத்தும் நிலைக்கு ஆனார்கள். அதாவது ஆணாதிக்க நிகழ்ச்சிநிரலை தாமே ஏற்று நடத்தினார்கள். அதன் பின்னர் ஆணாதிக்க விதிகளையும், நிர்ப்பந்தங்களையும் அமுல்படுத்த நேரடியாக ஆண்கள் தேவைப்பட்டதில்லை. பெண்களே அதனைப் பார்த்துக் கொண்டார்கள்.

உதாரணத்திற்கு இன்றும் போது வழக்கில் கூறப்படும் சில காரணிகளைப் பார்ப்போம்.
“பெண்கள் தான் இன்று வரதட்சினை கேட்கிறார்கள். ஆண்கள் அல்ல” என்பார்கள்.
“சபரிமலைக்கு பெண்கள் நுழைவதை எதிர்த்து பெண்களே போராடுகிறார்கள்!” என்று செய்தி வரும்.
இப்போது சொல்லுங்கள் பெண்கள் தான் வரதட்சனையை  வலியுறுத்துகிறார்களா? அல்லது ஆணாதிக்க அவசியத்தின் முகவர்களாக பெண்கள் செயல்படுகிறார்களா? 

சபரிமலை தரிசனத்தை பெண்களுக்குத் தடை செய்திருப்பது தீட்டு, துடக்கு போன்ற காரணங்களால் என்றால் அதனை வலியுறுத்தியது பெண்களா அல்லது ஆணாதிக்க விதிகளா? இந்த விதிகளை இயற்றியது பெண்களா? அல்லது ஆண்களா? அல்லது ஐயப்பன் தான் இந்த சட்டத்தை இயற்றினாரா?
இயற்கையான மாதவிலக்கை தீட்டு, துடக்குகுள்ளாகி தம்மை அசிங்கப்படுத்தும் ஆணாதிக்க சிந்தனையை கேள்விக்கு உட்படுத்தாமல் அதை ஏற்றுக்கொள்ள நம் பெண்களுக்கு எப்படி முடிகிறது?


பாலுறவுக்கு பாலுறுப்பு வேண்டும், பரம்பரை தழைக்க பாலுறுப்பு வேண்டும். ஆனால் அதன் இயற்கை இயல்பு மட்டும் எப்படி தீட்டானது. அதைக் காரணம் காட்டி எப்படி உரிமைகளைத் தடுக்க முடிகிறது? சடங்குகளுக்கும், வைதீக மரபுகளுக்கும் அப்பால் மனசாட்சியின் பால் ஆண்கள் சிந்திக்க முடியாதா? தன்னை ஈன்ற தாயை,  வாழ்க்கையின் சக பயணியை, தான் பெற்ற மகளை தீட்டு - துடக்கின் பேரால் பலவற்றிலும் ஒதுக்கி வைக்கும் நிலையை நெஞ்சில் ஈரமுள்ள ஆண்கள் ஆதரிக்க முடியுமா? சகிக்க முடியுமா? எதிர்க்க வேண்டா? கொதித்தெழ வேண்டாமா?

வைதீக நம்பிக்கைகள், சடங்குகள், மரபுகள் அனைத்தையும் கேள்விக்குட்படுத்தும் நவீன சமூகத்தில் உலகம்; உரிமைகளுக்கும், சுதந்திரத்திற்கும், ஜனநாயகத்துக்கும், சமத்துவத்துக்கும்  முன்னுரிமை கொடுத்து அடுத்தக் கட்டத்திற்கு வளர்ந்து கொண்டு செல்கிறது.

இன்றைய நீதித்துறையும் அதன் அடிப்படையிலேயே வைதீக நம்பிக்கைகளை கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. சட்டத்திற்கு முன் அனைவரும் சமம் என்கிறது.

நன்றி - தினகரன்

தமிழ் அரசியல்வாதிகளின் கரங்களில் தங்கியிருக்கும் கைதிகளின் விடுதலையும் சம்பள அதிகரிப்பும் - விசு கருணாநிதி


``பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களின் சம்பள விவகாரத்துடன் சம்பந்தப்பட்ட கூட்டு ஒப்பந்தத்தைப் புதுப்பிப்பதற்கான பேச்சுவார்த்தை மீண்டும் ஒத்தி வைக்கப்பட்டுள்ளது. கடந்த வெள்ளிக்கிழமை நடைபெறவிருந்த பேச்சுவார்த்தையைப் பெருந்தோட்ட முதலாளிமார் சம்மேளனமே ஒத்தி வைப்பதாக அறிவித்திருக்கிறது.

யார் ஒத்தி வைத்தாலும் வையப்படுவது தொழிற்சங்கங்கள்தான். அவர்கள் சம்பள அதிகரிப்பை வழங்கினால் பாராட்டைப் பெறுவதும், வழங்காவிட்டால் விமர்சனத்திற்குள்ளாகுவதும் சங்கங்கள் என்பது சம்மேளனத்திற்கு நன்கு தெரியும்.

உடன்படிக்ைக புதுப்பிக்கப்படுவது கால தாமதம் ஆகுவதையிட்டு அவர்களுக்கு எந்தக் கவலையும் இல்லை. ஏனெனில், உடன்படிக்கை கைச்சாத்திடப்பட்ட காலந்தொட்டு, அதனை மீளப்புதுப்பித்தல் என்பது ஒரு வருடமாவது உரிய காலத்தில் நடைபெற்றிருக்கவில்லை. குறைந்தபட்சம் சில வாரங்களேனும் கடந்த பின்னரே மீளக்ைகச்சாத்திடப்பட்டிருக்கிறது.

பேச்சுவார்த்தை நடத்துவதும் இணக்கமில்லை என ஒத்திவைப்பதும், உடன்படிக்ைக விடயத்தில் சகஜமப்பா என்றாகிவிட்டிருக்கும் நிலையில், முன்பெல்லாம் தொழிலாளர்களைத் திரட்டி ஆர்ப்பாட்டம், போராட்டம் என்ற நாடகத்தை சங்கங்களே அரங்கேற்றும். ஆனால், அந்தப் பணியைத் தற்போது மலையகத்தில் உள்ள சில நிருபர்கள் பொறுப்பேற்றிருப்பதாகத் தெரியவருகிறது. அதுதான், ஆங்காங்கே ஆர்ப்பாட்டம் நடைபெறுவதாகப் பத்திரிகைகளிலும் இணையத்தளங்களிலும் படங்களைப் பார்க்கக்கூடியதாக இருக்கின்றது. சங்கங்கள் தலைமையேற்று தலவாக்கலையில் ஓர் ஆர்ப்பாட்டத்தை நடத்தியிருந்தன. அதுவும், உடன்படிக்ைகயில் கைச்சாத்திடாத சங்கங்கள். அதனைத் தவிர, இப்போது நடப்பதெல்லாம், நிருபர்களுக்குச் செய்திக்காகத் தூண்டப்படும் ஆர்ப்பாட்டங்கள் என்று மலையகத் தகவல்கள் மூலம் தெரியவருகிறது.

எவ்வாறாயினும், சங்கங்கள் செய்ய வேண்டியதைப் பத்திரிகையாளர்களாவது செய்கிறார்களே என்று திருப்தியடைவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை என்கிறார்கள் பெருந்தோட்ட ஆர்வலர்கள்.

சம்பள அதிகரிப்பு விடயத்தில் அரசாங்கம் தலையிட வேண்டும் என்ற கோரிக்ைக காலாகாலமாகவே விடுக்கப்பட்டு வருகிறது. அதன்படி கடந்த முறை (2016) ஒப்பந்தம் கைச்சாத்திடப்பட்டபோது அரசாங்கம் தலையிட்டது. ஆனால், அந்தத் தலையீடு முதலாளிமார் சம்மேளனத்திற்குச் சாதகமானது என்று இப்போது சங்கங்கள் அம்பலப்படுத்தியுள்ளன. அதன் காரணமாகத்தான் பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களின் சம்பள விவகாரத்துடன் தொடர்புடைய கூட்டு ஒப்பந்தத்தைப் புதுப்பிப்பதற்காக, வெள்ளிக்கிழமை நடைபெறவிருந்த இறுதிக்கட்டப் பேச்சுவார்த்தை திட்டமிட்டபடி நடைபெறாதென்று பெருந்தோட்ட முதலாளிமார் சம்மேளனம், கைச்சாத்திடும் சங்கங்களுக்கு அறிவித்துள்ளதாகச் சங்கத் தலைவர்கள் கூறியிருக்கிறார்கள்.

அன்றைய தினத்திற்குப் பதிலாக நாளை திங்கட்கிழமை (15) பேச்சுவார்த்தையை நடத்தலாம் என்று முதலாளிமார் சம்மேளனம் அறிவித்துள்ளது. சரியென்றால், திங்கட்கிழமை முதல் தொழிலாளர்களுக்குப் புதிய உடன்படிக்ைகயின் கீழ் சம்பளம் வழங்கப்பட வேண்டும்.

அதனால், திங்கட்கிழமை உடன்படிக்ைக காலாவதியாகவுள்ளதால், சம்மேளனத்தின் இந்த அறிவிப்பு தொழிற்சங்கத் தலைவர்களுக்கு மாத்திரமன்றித் தொழிலாளர்களுக்கும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. என்றாலும், சங்கங்கள் பதற்றமடையாமல், முதலாளிமார் சம்மேளனத்திற்கு ஒரு நிபந்தனையை முன்வைத்துள்ளன.

அதாவது, திங்கட்கிழமை பேச்சுவார்த்தையில் பங்குபற்றுவதாயின், பேச்சு ஆரம்பித்து நிறைவடையும் காலப்பகுதி வரையில் நிலுவைச் சம்பளத்தை வழங்குவதாக எழுத்து மூலம் உத்தரவாதம் அளிக்க வேண்டும் என்று தொழிற்சங்கத் தலைவர்கள், சம்மேளனத்திற்கு அறிவித்துள்ளனர்.

அவ்வாறு உத்தரவாதம் வழங்காதபட்சத்தில், பிரதமரைச் சந்திப்பதற்குச் சங்கங்கள் முடிவுசெய்துள்ளதாக இலங்கை தொழிலாளர் காங்கிரஸின் உப தலைவர் அருள்சாமி தெரிவிக்கின்றார்.

முதலாளிமார் சம்மேளனத்தின் இந்த இழுத்தடிப்புக்குக் காரணம் கடந்த முறை உடன்படிக்கையில் சேர்க்கப்பட்ட புதிய சரத்தாகும் என்று அவர் சுட்டிக்காட்டியிருக்கிறார். அதாவது, உடன்படிக்ைக சிலவேளை புதுப்பிப்பதற்குக் கால தாமதமானால், அதே உடன்படிக்ைகயை மேலும் ஈராண்டுகளுக்குத் தொடரலாம் எனும் ஒரு சரத்து கடந்த உடன்படிக்ைகயில் உள்வாங்கப்பட்டுள்ளது. இந்தச் சரத்தின் வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தியே பேச்சுவார்த்தையை அவர்களாகவே ஒத்திவைத்திருக்கிறார்கள் எனக் கருத வேண்டியிருக்கிறது. அதனால்தான், மலையகப் பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களின் சம்பள உயர்வு தொடர்பான கூட்டு ஒப்பந்தம் தொழிலாளர்களுக்கு ஒரு பொறியாக மாறியிருப்பதாக அருள்சாமி கூறுகிறார்.

சென்ற முறை இந்தக் கூட்டு ஒப்பந்தத்தைப் புதுப்பிக்கும்போது அரசாங்கத்தின் அமைச்சர்கள் தலையிட்டு இந்தச் சிக்கலைத் தோற்றுவித்திருக்கிறார்கள். முதலாளிமார் சம்மேளனம் கூட்டு ஒப்பந்தத்தின் பிடியிலிருந்து தப்புவதற்கு அன்று அமைச்சர்கள் வழி வகுத்துச் செயற்பட்டிருக்கிறார்கள் என்று குற்றஞ்சாட்டுகிறார் அருள்சாமி.

அதேநேரம், நியாயமான சம்பள அதிரிப்பை வழங்காவிட்டால், உடன்படிக்ைகயில் கைச்சாத்திடுவதிலிருந்து விலகியிருப்போம் என்று தோட்டத் தொழிற்சங்கக் கூட்டமைப்பின் செயலாளர் நாயகம் எஸ்.இராமநாதன் கூறியிருக்கிறார்.

எனினும், இது சாத்தியமற்றது என்பது அருள்சாமியின் நிலைப்பாடு. கைச்சாத்திடாவிட்டால், உடன்படிக்ைக இராது. உடன்படிக்ைக இராவிட்டால், தொழிலாளர்களுக்கு ஆபத்து. உடன்படிக்ைக கைச்சாத்திடப்பட்டிருக்கும்போதே அநேகமான தோட்டங்களில், அது மீறப்பட்டு வருகிறது. தற்போது வழங்கப்பட வேண்டிய 730 ரூபாய் சம்பளத்தை வழங்காதிருப்பதற்கு என்னவெல்லாம் செய்ய முடியுமோ அத்தனையையும் தோட்ட நிர்வாகங்கள் மேற்கொண்டு வருகின்றன.

75% வேலைக்குச் சென்றால், 60 ரூபாய் வழங்க வேண்டும். அதனைத் தவிர்ப்பதற்குக் குறைந்த நாட்கள் வேலை வழங்குவது. ஊக்குவிப்புக் கொடுப்பனவாக வழங்க வேண்டிய 140 ரூபாயைத் தவிர்ப்பதற்காகத் தொழிலாளர்களுக்குக் குறைந்த பணிப்பொறுப்பைச் செய்யச்செய்வது. இந்த இரண்டையும் தவிர்த்துவிட்டால், 200 ரூபாய் வழங்க வேண்டியதில்லை. தேயிலை/இறப்பர் விலைக்கேற்ற கொடுப்பனவான 30 ரூபாயையும் அடிப்படை நாட்சம்பளமான 500 ரூபாயையும் வழங்கினால் போதுமானது. இந்த நிலை மலையகத்தின் பெரும்பாலான தோட்டங்களில் இடம்பெற்று வருவதாகத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

எனவே, அடிப்படைச் சம்பளத்தை அதிகரிக்காமல், கொடுப்பனவுகளை அதிகரிப்பதாகச் சொல்லி ஏற்றுக் ெகாண்டுவிட்டு, அதனைக் கொடுக்காமல் இருக்கும் சூட்சுமத்தைக் கம்பனிகள் கற்றுக்ெகாண்டிருக்கின்றன. அதனால், இம்முறை இந்தக் கொடுப்பனவு விளையாட்டெல்லாம் வேண்டாம், எங்களுக்கு அடிப்படைச் சம்பளமாக ஆயிரம் ரூபாய் கொடுங்கள்! என்ற கோரிக்ைகயை முன்வைத்திருக்கிறார்கள் சங்கத்தினர்.

சிலவேளை, இந்தக்ேகாரிக்ைகயை முதலாளிமார் சம்மேளனம் ஏற்றுக் ெகாள்ளாவிட்டால், சங்கங்கள் சொன்னதைப்போல, உடன்படிக்ைகயிலிருந்து விலகிவிட முடியுமா?

முடியாது!

ஏன்?

அவ்வாறு உடன்படிக்ைகயிலிருந்து விலக வேண்டுமாயின், ஒரு மாதம் முன்னறிவித்தல் கொடுக்க வேண்டும். இப்போது அதற்கான கால அவகாசம் கிடையாது. ஏனெனில், நாளையுடன் உடன்படிக்கை முடிவுக்கு வருகிறது. அதன் பின்னர், கம்பனிகள் நினைத்தவாறு செயற்படுவதற்குத்தான் கடந்த முறை அமைச்சர்கள் தலையிட்டிருக்கிறார்கள். இதுதான் உண்மை.

தோட்டத் தொழிலாளர்களைப் பொறுத்தவரை கூட்டு ஒப்பந்தம் மிக முக்கியமானது. சிலர் உடன்படிக்ைகயிலிருந்து வெளியே வாருங்கள் என்கிறார்கள். அப்படி வெளியில் வந்துவிட்டால், இதனைவிடப் பாரதூரமான அநீதிகள் இழைக்கப்படலாம் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். தொழிலாளர்கள் விடயத்தில் தற்போது கைச்சாத்திடுகின்ற சங்கங்களைவிடவும் வெளியில் சுவரொட்டி ஒட்டி ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தும் சங்கங்களும் தம்மை ஈடுபடுத்திக்ெகாள்ள வேண்டும். அதற்கான பொறிமுறை யாதெனக் கண்டறிய வேண்டும். அதனைவிடுத்து தொழிலாளர்களைக் கொண்டு ஆர்ப்பாட்டம் செய்வதால் ஆகப்போவது எதுவுமில்லை.

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் கேரளாவின் மூணாறு தேயிலைத் தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்குச் சம்பள அதிகரிப்பு கேட்டு ஒட்டுமொத்த பெண் தொழிலாளர்களும் களத்தில் இறங்கினார்கள். ஆண்கள் உணவு சமைத்துக்ெகாண்டு வந்து கொடுப்பதோடு நின்றுகொண்டார்கள். பெண்கள்தான் போராட்டத்தை முன்னெடுத்தார்கள். இறுதியில், அந்தப் பெண்கள், தொழிலாளர்களின் பிரதிநிதிகள் அல்லர் என்றும் அவர்கள் ஓர் அமைப்பினர் அல்லரென்றும் காரணம் கூறி அவர்களுடன் பேச்சு நடத்த பெருந்தோட்டக் கம்பனி நிர்வாகம் மறுத்துவிட்டது.

அதுபோல், ஊடகவியலாளர்களும் சரி வேறு அமைப்புகளும் சரி, தொழிலாளர்களை ஆர்ப்பாட்டம் செய்யத் தூண்டுவதன் மூலம் எந்தப் பலனும் ஏற்படாது. மாறாக அவர்களுக்கு வருமான இழப்பே ஏற்படும். மலையகப் பெருந்தோட்டங்களில் தற்போது நடத்தப்படும் ஆர்ப்பாட்டங்களில் பெரும்பாலும் பெண்கள்தான் பங்கு பற்றுகிறார்கள். மிக அரிதாகவே ஆண்கள் காணப்படுகிறார்கள்.

தொழிலாளர்களுக்குச் சம்பள அதிகரிப்பு பெறுவதற்கு ஆண் தொழிலாளர்களும் ஒரு காரணம் என்றும் சொல்லப்படுகிறது. ஆண்கள் தோட்டங்களில் அக்கறையுடனும் அர்ப்பணிப்புடனும் பணியாற்றுவதில்லை என்று குற்றச்சாட்டை முதலாளிமார் சம்மேளனம் முன்வைத்திருக்கிறது. முன்னரைப்போன்று தோட்டங்களில் ஆண்களுக்கென்று தனித்துவமான பணியென்று வழங்குவதற்கில்லை. அதனால், கொடுக்கப்படும் வேலையைப் பட்டும் படாமல் செய்துவிட்டுச் சுகமாக வேலையோடு வீட்டுக்குச் சென்றுவிடுகிறார்கள். பெண்கள் காலை முதல் மாலை வரை கடுமையாக உழைக்கிறார்கள். குளவி கொட்டுக்கு ஆளாகுவது அதிகமாகப் பெண்களென்பதை அறியும்போது இந்தக் குற்றச்சாட்டை முற்றாக மறுக்கவும் முடியாதுதான்.

முன்னர் புல்லுகளை வெட்டிச் சுத்தம் செய்தார்கள். இப்போது தேயிலை மலைகள் காடாகி வருகின்றன. புல்லுவெட்டுவதற்குப் பதிலாக, களை நாசினியைப் பயன்படுத்தினார்கள். அதுவும் இப்போது நிறுத்தப்பட வேண்டு என்று சொல்கிறார்கள். ஆகவே, ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் அதிகரிப்பு வழங்குவது சாத்தியமில்லை என்ற ஒரு கருத்து முன்பு முன்வைக்கப்பட்டிருந்தது.

அதேநேரம், இப்படியெல்லாம் கூறும் நிர்வாகம், தோட்டங்களில் பணியாற்றும் உத்தியோகத்தர்கள் தமது சொந்தப் பணிக்காகவும் வீட்டு வேலைகளைச் செய்வதற்கும் பத்து முதல் பதினைந்து தொழிலாளர்களைப் பயன்படுத்திக்ெகாண்டு, அவர்களுக்குத் தோட்டத்தில் சம்பளம் வழங்குகிறார்களே, இதனால், ஏற்படும் நட்டத்தை யார் ஈடுசெய்வது? மாதாந்தம் எத்தனைபேரின் சம்பளத்தை ஏப்பம் விடுகிறார்கள் என்பது கம்பனிகளுக்குத் தெரியுமா? என்று கேட்கிறார்கள் ஆண் தொழிலாளர்கள்.

1992ஆம் ஆண்டிலிருந்து கைச்சாத்திடப்படும் கூட்டு ஒப்பந்தத்தில் உள்ள அனைத்துச் சரத்துகளும் தொழிலாளர்களுக்குப் பாதுகாப்பையும் தொழில் உத்தரவாதத்தையும் வழங்கும் வகையில் அமைந்துள்ளபோதிலும், கடந்த 2016ஆம் ஆண்டு ஒக்ேடாபரில் உடன்படிக்ைக கைச்சாத்திடப்பட்டபோது உடன்படிக்ைகயில் இரண்டாவது சரத்தாக, ஏதாவதொரு காரணங்களுக்காக உடன்படிக்ைக கைச்சாத்திடப்படுவது தாமதமாகும் பட்சத்தில், அதே உடன்படிக்ைக அமுலில் இருக்கும் என்ற விடயம் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. இது நிலுவைச் சம்பளம் பெறுவதையும் பேரம்பேசுதலையும் பலவீனப்படுத்தியிருப்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது. அப்படியாயின் புதிதாகத் தற்போது உடன்படிக்ைக கைச்சாத்திடப்படும்போது அந்தச் சரத்தை நீக்க வேண்டும்.

கடந்த முறையைப்போன்று இம்முறை எந்தவிதமான அரசியல் அழுத்தத்திற்கும் சங்கங்கள் அடிபணியாதென்று தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. எனினும், ஒரு சிலர் கம்பனி நிர்வாகத்துடன் பேரம்பேசலைத் தனியாக முன்னெடுத்துச் செல்வதாகவும் தகவல்கள் கசிந்துள்ளன. அவ்வாறெனின், அது தொழிலாளர்களுக்குச் செய்யும் மாபெரும் துரோகமாகும்.

தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்குச் சம்பள அதிகரிப்பைப் பெற்றுக்கொள்வதற்காக முன்னெடுக்கப்படும் நடவடிக்ைகக்கு, முழுமையான ஆதரவினைப் பெறுவதற்காகத் தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்பு, மக்கள் விடுதலை முன்னணி ஆகிய கட்சிகளுடன் இலங்கை தொழிலாளர் காங்கிரஸ் பேச்சுவார்த்தை நடத்தியிருப்பதாக அருள்சாமி தெரிவித்திருக்கிறார்.

சம்பள அதிகரிப்பை வழங்குமாறு அழுத்தம் கொடுப்பதற்குத் தமிழ்க் கட்சிகளின் சார்பில் உள்ள பாாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் அனைவரும் அரசாங்கத்துடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்த வேண்டும் என்றும் வரவுசெலவுத்திட்டத்திற்கு ஆதரவளிப்பதாகவிருந்தால், 1200 ரூபாய் நாட்சம்பளம் வழங்குமாறு முதலாளிமார் சம்மேளனத்திற்குப் பணிப்புரை வழங்க வேண்டும் என்றும் யோசனை முன்வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. மலையகத்தைச் சேர்ந்த அமைச்சர்களும் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களும் வரவு செலவுத்திட்டத்திற்கு ஆதரவளிப்பதை மீள்பரிசீலனை செய்ய வேண்டும் என்றும் கோரிக்ைக விடுக்க தீர்மானிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

அதேநேரம், தமிழ்க் கைதிகள் விடயத்திலும் வரவு செலவுத் திட்டத்தைத் துரும்பாகப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்ற கோரிக்ைகயும் முன்வைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

தமிழ்க் கட்சிகளின் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் எந்த விடயத்திற்கு முன்னுரிமை வழங்குவார்கள் என்று தெரியவில்லை.

தொழிலாளர்களின் நாட்சம்பளத்தை ஆயிரம் ரூபாயாக அதிகரிப்பதாக தலவாக்கலையில் நடைபெற்ற கூட்டமொன்றில், பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்க உறுதியளித்திருக்கிறார். இம்முறை ஆயிரம் ரூபாய் அதிகரிப்பை கம்பனிகளாக முன்வந்து வழங்கினால், ஏற்றுக்ெகாண்டு ஒப்பந்தத்தில் கைச்சாத்திடுவதாகவும் இல்லையேல் அரசாங்கத்தைக் கொண்டு 1200 ரூபாய் அதிகரிப்புக்குச் செல்வதைத் தவிர வேறு வழியில்லை என்றும் சங்கங்களின் சார்பில் திரு.அருள்சாமியும், எஸ்.இராமநாதனும் கூறியுள்ளனர். அவ்வாறு அரசாங்கம் சம்பள அதிகரிப்பை வழங்குமாறு கம்பனிகளுக்கு உத்தரவிட்டாலும், கூட்டு ஒப்பந்தத்தில் சங்கங்கள் கைச்சாத்திட்டதன் பின்னரே அந்த அதிகரிப்பு நடைமுறைப்படுத்தப்படும் என்பதும் கவனிக்கத்தக்கது.

நிறைவாக இங்கே கவனிக்க வேண்டிய ஒரு விடயம் என்னவென்றால், தமிழ் அரசியல் கைதிகளின் விடுதலையானாலும் சரி, அல்லது தொழிலாளர்களின் சம்பள அதிகரிப்பாக இருந்தாலும் சரி, தமிழ் அரசியல்வாதிகள் பிரதேச, அரசியல் பேதங்கள் கடந்து ஒன்றுபட்டுச் செயற்படுவதன் மூலம் மாத்திரமே சாதிக்க முடியும் என்பதை இந்த ஆண்டு தெள்ளத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும் என்பது மட்டும் உண்மை.

நன்றி - தினகரன்

“ஒரே வீட்டில் புசித்தல்” : சிங்கள சமூக அமைப்பில் “பல கணவர் முறை” - என்.சரவணன்


“எக கே கேம” (Eka Ge Kaema - එකගෙයි කෑම) என்பதை தமிழில் “ஒரே வீட்டில் புசித்தல்” என்று நேரடியாக பொருள் கொள்ளலாம். ஒரே குடும்பத்தைச் சேர்ந்த சகோதர்களுக்கு ஒரே பெண்ணை மணம்முடித்து வைப்பது சிங்கள சமூக அமைப்பில் குறிப்பிட்ட சமூகப் பிரிவினர் மத்தியில் காலாகாலமாக பாரம்பரியமாக கடைபிடிக்கப்பட்டு வந்த ஒரு வாழ்க்கைமுறை.

ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட ஆண் சகோதர்களுடன் வாழ்க்கையைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் மணமுறை நெடுங்காலமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஒரு முறையாக நிலவி வந்திருக்கிறது. அந்தப் பெண் ஆண் சகோதர்களுடன் அன்பையும், பாலுறவையும் பகிர்ந்துகொள்வார். அதேவேளை ஆண்கள் “பொது மனைவி” என்று கூறுவதை தவிர்த்தார்கள். அதற்குப் பதிலாக “ஒரே வீட்டில் உண்கிறோம்” என்கிற சொல்லைப் பயன்படுத்துவார்கள். அதுபோல மனைவி “நான் மூவருக்கும் உணவு சமைத்துப் போடுகிறேன்” என்பார் என்று ருல்ப் பீரிஸ் தனது “சிங்கள சமூக அமைப்பு: கண்டி யுகம் (1964)” என்கிற நூலில் குறிப்பிடுகிறார். இதை சேர் பொன் அருணாச்சலமும் எழுதியிருக்கிறார்.

"பலகணவர் மணம்" அல்லது "பல்கொழுநம்" (Polyandry) என்று அகராதிகள் இதற்கான பதங்களை அறிமுகப்படுத்துகின்றன. நேபால், சீனா, வடஇந்திய பகுதிகளிலும் பல்வேறு சமூகக் குழுமங்களிடையே இந்த வழக்கம் இருந்து வந்திருக்கிறது.

“பண்டைய தாய்வழிச் சமூகத்தில் பல ஆண்கள் ஒரு பெண்ணை பொதுவில் அனுபவித்தார்கள். பிறக்கும் குழந்தைக்கு தாய் யார் என்று தெரிந்திருந்தது. தந்தை யார் என்று தெரிந்திருக்கவில்லை. பெண்ணைச் சுற்றியே வம்சாவளி அமைந்தது. எனவே ஆணை விலக்கிவிட்டு பெண்வழியில் மட்டுமே இரத்த உறவு கணக்கிடப்பட்டது” என்று எங்கெல்ஸ் "குடும்பம், தனிச்சொத்து, அரசு ஆகியவற்றின் தோற்றம்" என்கிற நூலில் குறிப்பிடுவார். காலப்போக்கில் இவை எப்படி எல்லாம் மாறி இன்றைய குடும்ப அமைப்பு முறை நிறுவப்பட்டது என்பது தனிச்சொத்துடைமையின் நீட்சியே.

மகாபாரதக் கதையில் பாஞ்சாலி பஞ்சபாண்டவ சகோதர்கள் ஐவருக்கு மனைவியாக இருந்த கதை இன்றும் ஒரு வியப்பான கதையாக நோக்கப்படுகிறது.


சிங்கள சமூகத்தில் நிலவும் குடும்ப – மண உறவுகள் பண்பட்டதாகவும், இனிமையானதாகவும் இருகிறது. இது போல மனித சமூகத்தில் சொற்பமாகவே காணப்படுகிறது.” என்று ஜோன் டேவி என்கிற ஆங்கிலேய ஆய்வாளர் தனது நூலில் தெரிவிக்கிறார். (Davy, John (1821), An Account of the interior of Ceylon).

பாலுறவு, விவாகம், விவாகரத்து போன்றவை மிகுந்த தாராளவாத, திறந்த, சுதந்திரமான ஒரு முறைமை சிங்கள சமூகத்தில் ஒரு காலத்தில் நிலவியிருப்பதை இனங்கான முடிகிறது.

ஓர் ஆண் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட பெண்களை ஒரே சமயத்தில் மணந்து கொள்வதை பொலிஜினி (Polygyny) என்பார்கள். ஒரு பெண் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட ஆண்களை ஒரே சமயத்தில் மணந்து கொள்வதை பொலியாண்டரி (Polyandry) என்பார்கள். கண்டிய சிங்கள சமூகத்தில் இந்த இரண்டும் வழக்கத்தில் இருந்திருக்கிறது.

உலகம் முழுவதும் ஆண்கள் பல பெண்களை திருமணம் செய்துகொள்வதை அத்தனை பெரிய அதிசயமாக பார்ப்பதில்லை. ஒரு வகையில் பல இனக்குழுமங்களில் அது ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டே இருக்கிறது. ஆனால் பெண்கள் பல ஆண்களை திருமணம் செய்துகொள்வதை ஆணாதிக்க சமூக அமைப்பு  ஆச்சரியமாகவும், அதிசயமாகவும், கலாசார சீர்கேடாகவும் பார்க்கிறது. வெறுக்கத்தக்க ஒன்றாகவும், ஒழுக்க மீறலாகவும் புனைந்தே வருகிறது.

கணவனின் இறப்பு, விவாகரத்து, விலகல் என்பவற்றின் பின்னர் செய்துகொள்ளும் மறுமணத்தையே ஏற்றுக்கொள்ளாத சமூகம் ஒரே சமயத்தில் பல ஆண்களுடன் வாழ்கையைப் பகிர்வதை ஏற்றுக்கொள்ளுமா என்ன? ஆனால் சிங்கள சமூக பண்பாட்டில் நெடுங்காலமாக பொதுவழக்கில் எற்றுகொள்ளப்பட்டிருந்தது. அந்த சமூக் வழக்கை முறைகேடான ஒன்றாக பார்க்கவில்லை.

இலங்கையில் பலதாரமணம் சட்டவிரோதமான ஒன்று. ஆனால் கண்டிய திருமணச் சட்டத்தில் ஒரு பெண் குடும்பத்தில் மூத்தவனை முறைப்படி திருமணம் செய்தாலும் அவள் அவனது சகோதரர் அனைவருக்கும் மனைவியாகிற முறை ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஒன்றாக இருக்கிறது. இந்தத் திருமணம் சகோதர்களுடன் ஒன்றாக செய்துகொள்ளப்படுவதில்லை. ஒருவர்; குறிப்பாக மூத்தவர் தான் திருமணம் முடித்து பெண்ணை அழைத்துவருவார்.

குடும்பத்தின் சொத்துக்கள் அக்குடும்பத்திலேயே தொடர்ந்தும் வழிவழியாக பாதுகாக்கப்படுவதற்காக இது தொடர்ந்து வந்திருக்கிறது. சொத்துக்களைப் பாதுகாப்பது பற்றிய அச்சம் கொண்ட நிலவுடைமைச் சமூகத்தினர் மத்தியில் அதிகம் இருந்திருக்கிறது. ஆக கொவிகம சாதியினர் மத்தியிலேயே  இந்த வழக்கம் அதிகமாக இருந்துவந்ததை நாம் ஊகிக்கலாம். அதேவளை சிங்கள சமூகத்தில் சகல சமூக மட்டத்திலும் இந்த வழக்கம் இருக்கவே செய்தது  அதையே பல்வேறு ஆய்வாளர்களும் ஒப்புக்கொள்கிறார்கள்.


ரொபர்ட் நொக்ஸ் தனது நூலில் 17 ஆம் நூற்றாண்டில் இலங்கையில் கைதியாக வாழ்ந்தனுபவித்து பின்னர் எழுதிய (Historical Relation of Ceylon) நூலில் இதை உறுதிப்படுத்தும் வகையில் கண்டிய சமூகத்தில் ஒரு பெண் இரு  கணவர்மாருடன் ஒன்றாக குடித்தனம் நடத்துவது ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஒன்றாக இருந்ததாகவும் குழந்தைகள் அந்த இருவரையும் சொந்தத் தகப்பனாக ஏற்றுக்கொண்டிருந்தார்கள் என்பதையும் குறிப்பிடுகிறார்.

“பல கணவர் முறை” இருந்ததற்கான ஒரு நிகழ்வாக “மகுல்மகா விகாரை ஓலைச்சுவடிகள்” வெளிப்படுத்திய ஆதாரம் குறிப்பிடத்தக்கது. 14ஆம் நூற்றாண்டில் ருகுணு தேசத்தை ஆண்ட பராக்கிரமபாகு சகோதர்கள்  ஒரே பெண்ணை திருமணம் முடித்திருந்தார்கள் என்கிறது. கோட்டை பகுதியை ஆண்ட 6வது விஜயபாகு தன்னுடைய சகோதரனுடன் மனைவியைப் போது மனைவியாக ஆக்கி வாழ்ந்து வந்தார் என்கிறது வரலாறு.

இலங்கையில் இந்த சம்பிரதாயம் பற்றி சமீபகாலத்தில் அறியத்தந்தது ஒரு தொலைக்காட்சி நாடகமே. 1993 இல் வெளியான “பெத்தேகெதர” (Baddegedara) என்கிற பெயரில் ஜயசேன ஜயக்கொடி எழுதி வெளியிட்ட நாவல் 1996இல் தொலைக்காட்சித் தொடர் நாடகமாக வெளியானது. கிராமத்தில் அண்ணனுக்கு திருமணமுடித்துக் கொடுக்கப்பட்ட பெண் தம்பிக்கும் மனைவியாக்கப்பட்டு நடத்தும் வாழ்க்கைப் பற்றியது அந்தக் கதை. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே வழக்கொழிந்து போயிருந்த ஒரு மரபை மீண்டும் நினைவுக்கு கொண்டு வந்து பேசுபொருளாக்கியது இந்த நாடகம் தான்.

மிகச் சமீபத்தில் தொலைக்காட்சிக்காக ஒரு பாடல் தயாரிக்கப்பட்டது (Eka Gei Kema). அந்தப் பாடலில் மூத்த சகோதரனுக்கு திருமணம் முடித்து கொடுக்கப்பட்ட பெண் இளைய சகோதரனுக்கும் மனைவியாக்கப்பட்டபோதும் அந்தப் பெண் கூடுதலாக ஈடுபாடு காட்டுகின்ற இளைய சகோதரன் படும் வேதனை, ஏக்கம், தவிப்பு, காதல் பற்றியதாக அமைக்கப்பட்டிருந்தது. யூடியுபில் இந்தப் பாடல் மிகவும் பிரசித்தம்.

சகோதரர் ஒருவர் மனைவியுடன் ஒன்றாக உறவுகொள்ளும் போது வெளிக்கதவின் வாசலில் தனது உள்ளாடைத் துண்டை (கோவணம்) சமிக்ஞைக்காக தொங்கவிட்டிருப்பார். மற்றவர் அதைப் புரிந்து கொண்டு விலகிச் செல்வார். இந்தக் காட்சியும் அந்தப் பாடலில் சிறப்பாக பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கும்.


வழக்கொழிந்தது எப்போது?

காலப்போக்கில் இந்த மரபு சமூக அளவில் கேலிக்குரிய ஒன்றாக மாறியபோது மெதுமெதுவாக வழக்கொழிந்து போனது.

1815இன் பின் இலங்கையில் படிப்படியாக ஆங்கிலேய விக்டோரியா சட்டங்கள் அறிமுகமாயின. 1819இல் நீதிமன்ற ஆணையாளர்களால் “பல கணவர்” முறையை பின்பற்றும் சிங்கள அரச அதிகாரிகளை சேவையிலிருந்து நீக்கும்படி அறிவித்திருக்கிறார்கள். பிரிட்டிஷார் பல கணவர் முறையை 1859 இல் தடை செய்தத்துடன் மூன்று வருட சிறைத்தண்டனையை அறிமுகப்படுத்தினார்கள். 1907ஆம் ஆண்டின் 19இலக்க விவாகப் பதிவு சட்டத்தின் படி (ஒரே கணவர் – ஒரே மனைவி) சம்பிரதாயபூர்வமான பல கணவர் முறை முற்றிலும் முடிவுக்கு வந்தது. “Twentieth Century Impression of Ceylon (1907)” (பக்கம் 337) என்கிற நூலில் சேர் பொன் அருணாச்சலம் “கண்டிய சமூக அமைப்பில் நிலவிய ஒரே பெண்ணை பல சகோதர்கள் மணமுடிக்கும் முறை இனிமேல் சட்டபூர்வமானதில்லை. அவ்வாறான விவாகத்தை பதிவு செய்ய சட்டத்தில் இனி இடமில்லை” என்று குறிப்பிடுகிறார்.

இந்த வழக்கம் தாராளவாத முறை என்று சில ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிட்டபோதும் பெண்ணடிமைத்தனம் நிறைந்த ஒன்று. திருமணம்-மணமகன் தெரிவு பெண்ணுக்கு உரிய ஒன்றாக இருக்கவில்லை. பெரியவர்கள் தீர்மானித்து முடித்து வைப்பார்கள். பெண் அந்த வீட்டுக்கு சகல ஆணுக்கும், அவரின் குடும்பத்துக்குமான பணிப்பெண்ணாக செல்கிறார். அந்த ஆண்களுக்குத் தேவைப்படும் போதெல்லாம் பணிவிடையோடு, பாலுறவுத் தேவையையும் நிறைவு செய்யும் ஒரு பாலியல் இயந்திரமாக அப்பெண்கள் நடத்தப்பட்டிருக்கின்றனர்.

நன்றி - அரங்கம்


சிறில் மெத்தியு: பேயை உயிர்ப்பித்தல்! - என்.சரவணன்


இலங்கையின் இனவாத வரலாற்றில் குறிப்பாக 70களிலும்  80களிலும் தலைமைப் பாத்திர மட்டத்தில் இருந்தவர் சிறில் மெத்தியு. சிங்கள பௌத்த பேரினவாதத்தின் சித்தாந்தத் தளத்தில் மாத்திரமல்ல நடைமுறையிலும் களத்தில் இறங்கி தமிழர்களுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டவர் சிறில் சிறில் மெத்தியு.

சிறில் மெத்தியு 77, 81, 83 கலவரங்களின் பின்னணியில் செயற்பட்டவர்களில் ஒருவராகவும் யாழ் நூலக எரிப்பின் பின்னணியில் இருந்தவரும் கூட.

இனவாதத்தைத் தூண்டும் வகையில் சிறில் மெத்தியு 70கள், 80களில் எழுதிய நூல்கள் இப்போது மீண்டும் மீள்பதிப்பு செய்து வெளியிடப்பட்டிருப்பத்தை கொழும்பு பண்டாரநாயக்க சர்வதேச மண்டபத்தில் கடந்த வாரம் நிகழ்ந்த மாபெரும் புத்தக சந்தையில் காண முடிந்தது. அந்த நூல்கள் அன்று நிகழ்த்திய அழிவுகளில் இருந்து இந்த நாடு பாடம் கற்றுக்கொள்ளவில்லையோ என்று சிந்திக்கும் அளவுக்கு இந்த நூல்களின் மறுபதிப்புகள் அச்சத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.

சிறில் மெத்தியு தென்னிலங்கையில் பாரிய அளவில் இனவாத பிரச்சாரத்தை முன்னெடுத்தார். துண்டுப்பிரசுங்கள், சுவரொட்டிகள், நூல்கள் வெளியீடு, கூட்டங்கள் நடத்துதல் என்று ஓயாமல் தமிழர்களுக்கு எதிராக பிரச்சாரம் செய்தார். தமிழர்கள் வந்தேரிகள் என்றும் அவர்களுக்கு சொந்தமில்லாத இலங்கைத் தீவை உரிமைகொண்டாடி தனி நாடாக பிரித்துக் கொண்டு செல்லப்போகிறார்கள் என்பதே அதன் அரசியல் உள்ளடக்கமாக இருந்தது.


கவுத கொட்டியா?

“கவுத கொட்டியா” என்கிற தலைப்பில் 1980இல் வெளியிட்ட நூல் அன்றைய சூழலில் பெரும் அதிர்வை ஏற்படுத்தியிருந்தது. அன்றைய கால சூழலில் இனவாதத்தின் தன்மையை நாடி பிடித்தறிய குமாரி ஜெயவர்த்தன உட்பட பல ஆய்வாளர்களும் அந்த நூலைக் கையாண்டுள்ளனர். அது 2011இல் மீண்டும் மறுபதிப்பை வெளியிட்டிருப்பவர்கள் “சிங்கள ஹன்ட” (சிங்களக் குரல்) என்கிற அமைப்பு.

இந்த நூலை கொழும்பு நூலக சேவைகள் சபையில் 17.08.2011 பெரும் எடுப்புடன் இனவாதத் தலைவர்கள் பலர் முன்னிலையில் வெளியிட்டுவைத்தார்கள். அங்கு உரையாற்றிய பேராசிரியர் பீ.ஏ.த.சில்வா
“துப்பாக்கியைப் பிரயோகித்த காலம் முடிந்து விட்டது. இப்போது பேனையைப் பாவிக்க வேண்டிய காலம் வந்திருக்கிறது. யுத்தத்தில் வால் இன்னும் மிச்சம் இருக்கிறது. அதையும் இன்று வெட்டியெறிய வேண்டியிருக்கிறது.” என்றார் (திவயின – 29.08.2011)
“கவுத கொட்டியா” (புலிகள் யார்) என்கிற நூலின் அட்டைப்பட கேலிச்சித்திரத்தில் வெள்ளை வேஷ்டியுடன் நெற்றியில் விபூதிபட்டை பூசிய உருவம் அமிர்தலிங்கத்தைக் குறிக்கிறது. அமிர்தலிங்கம் கண்ணாடியில் தன்னை புலியாகக் காட்டுவதைக் கண்டு மிரண்டு போவதாக அந்த கேலிச்சித்திரம் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. 

பின் அட்டையில் இலங்கையின் வரைபடத்தின் மீது இருந்து கொண்டு ஆனொருவர் சிங்கக் கொடியின் கம்பத்தை ஈட்டியாக்கிக் கொண்டு புலியின் நெஞ்சில் குத்திக் கொல்லும் படம். கூடவே இரு வெவ்வேறு வாசகங்கள்.
“இது சிங்களவர் எங்கள் நாடு, நாங்கள் பிறந்து இறக்கின்ற நாடு” மாமக சேகர
“தமிழர்களுக்கு இந்தியாவில் தமிழ் நாடுண்டு, சிங்களவர்களுக்கு இலங்கைத் தவிர வேறெந்த இடமுமில்லை.” – சிறில் மெத்தியு
நூலின் முகப்பை விரித்தால் அடுத்த பக்கத்தில் இப்படி இருக்கிறது.
“தயவு செய்து இதனை வாசித்ததன் பின் அடுத்தடுத்தவர்களுக்கு அனுப்புங்கள்”
அந்த நூலை வெளியிட்ட சிங்கள ஹன்ட அமைப்பின் சார்பில் “சிங்கள நாட்டை இரண்டாக பிளக்க; புலிகளுக்கு இருக்கும் உரிமை தான் என்ன?” என்கிற தலைப்பில் பெரியதொரு அறிமுகத்தை எழுதியிருப்பவர் நரவெல்பிட்ட பஞ்ஞாராம தேரர். இவர் மூன்று நிக்காயக்களின் மகா சங்க சபையின் நிறைவேற்றுக் குழுவில் இருப்பவர் என்பதை இங்கு கவனிக்க வேண்டும்.
சிறில் மெத்தியு, பிரேமதாச, லலித் அத்துலத் முதலி, ஜே.ஆர்.
அதில் ஒரு இடத்தில் இப்படிக் குறிப்பிடப்படுகிறது.
“இலங்கையில் 29வீதத்தினரைக் கொண்ட தமிழ் பேசும் மக்களுக்காக இலங்கையை இரண்டாக பிரித்து தனி நாடு கோரி வருகின்றனர் தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணி தலைவர்கள். அப்படி தமிழ் பேசும் மக்கள் ஒரே குடையின் கீழ் இல்லை. அவர்களில் மூன்றில் ஒரு பகுதியினர் முஸ்லிம்கள், இன்னொரு மூன்றில் ஒரு பகுதியினர் இந்திய வம்சாவளியினர். ஆக இலங்கைத் தமிழர்களாக அடையாளம் காணக் கூடியவர்கள் சுமார் 12 வீதத்தினர் மாத்திரமே. அதிலும் ஒரு பகுதியினர் கிழக்கைச் சேர்ந்தவர்கள். ஆக இலங்கையின் ஜனத்தொகையில் வடக்குத் தமிழர்கள் வெறும் 5% வீதத்தினர் மட்டுமே. புலிகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துபவர்கள் அந்த 5%வீதத்தினருக்குள் மட்டுமே இருக்கிறார்கள். வடக்கிலுள்ள தமிழ் மக்களில் பெரும்பகுதியினர் வெள்ளாளர்களால் சூத்திரர்கள் ஆக்கப்பட்ட ஹரிஜனர்களும், வன்னித் தமிழர்களுமே ஆவர். இந்த சூத்திரர்களும் கூட தென்னிந்திய தமிழர்களால் சிங்களப் பிரதேசங்கள் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டபோது சிங்களவர்களோடு கலந்து உருவான வம்சத்தினரே. அப்போது அடிமைகளாக பிடிக்கப்பட்ட சிங்களவர்களுக்கு தமிழ் மொழியையும், இந்து மதத்தையும் திணித்தார்கள். அவர்களின் சிங்களப் பின்னணியாலும், பௌத்த பின்னணியாலும் இழிசாதியினராக நடத்தப்பட்டார்கள். அவர்களே ஹரிஜனர்கள். அவர்கள் மீது தீண்டாமை மோசமாக திணிக்கப்பட்டது. இந்த சூத்திர ஹரிஜனர்களில் பெரும்பாலானோருக்கு ஈழம் தேவைப்படவில்லை...” (பக்கம் xiii, xiv)
என்று அப்பட்டாமான கற்பனாவாதப் புனைவுகளைப் போதிக்கிறது.

இரண்டாம் பதிப்புக்கு “சிங்கள ஹன்ட” அமைப்பு வழங்கியிருக்கும் முன்னுரையில்
“விடுதலைப் புலிகளை ஆயுத ரீதியில் தோற்கடித்துவிட்டதாக நாம் கூறிக்கொள்கிறபோதும் இன்றைய நிலையில் பிரிவினைவாத கருத்தியல் தோற்கடிக்கப்படவில்லை. அதனை செய்வதற்கு வரலாற்றின் பங்கு முக்கியமானது. “யார் புலிகள்” என்கிற நூல் அந்த வகையில் பெரும் பாடத்தைக் கற்றுத் தருகிறது.....”
“...இதில் அடங்கிய உரைகளில் தமிழ் பிரிவினைவாத, பயங்கரவாத நடவடிக்கைகளின் பின்னணியில் அமிர்தலிங்கம் தலைமையிலான தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணி இருந்திருக்கிறது என்பதை நிறுவப்படுகிறது... அந்த வகையில் பயங்கரவாதத்தை யுத்தத்தால் மட்டும்தான் அழிக்கமுடியும் என்கிற கோஷத்தை முதன் முதலில் முன்வைத்தவர் சிறில் மெத்தியு. அவர் கூறியபடி ஆயுத ரீதியில் பயங்கரவாதத்தை அழித்துவிட்ட பின்புலத்தில் தான் இந்த இரண்டாம் பதிப்பு வெளியாகிறது..”
“அன்று புலிகளை கட்டியெழுப்பிய தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணிக்கும், இன்றைய கூட்டமைப்புக்கும் எந்த வித்தியாசமும் இல்லை. 70களில் புலிகளைத் தோற்றுவித்தது போலவே இன்றும் பயங்கரவாத அமைப்புகளை உருவாக்கும் அடிப்படை பின்புலத்தை இன்றைய கூட்டமைப்பு மேற்கொண்டு வருகிறது.” (பக்கம் i, ii)
“தமிழர்களின் பாரம்பரிய பூமி என்கிற அடிப்படையில் தீர்வைக் கோரும் போக்கு இன்னமும் தொடர்கிறது... அதை முறியடிப்பதே அடுத்த இலக்கு...”
என்று விரிகிறது அந்த முன்னுரை. 


இந்த நூலில் சிறில் மெத்தியுவின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உரைகளும் அறிக்கைகளும் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. அவை:
  • 19.05.1978ஆம் திகதி விடுதலைப் புலிகளையும் அதற்கு சமமான இயக்கங்களையும் தடை செய்யும் சட்டம் குறித்த பாராளுமன்ற விவாதத்தில் சிறில் மெத்தியுவின் உரையும், தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணி உறுப்பினர்களுக்கும் இடையில் நிகழ்ந்த விவாதம்.
  • 08.08.1978 அன்று பாராளுமன்றத்தில் சமர்பிக்கப்பட இலங்கையின் இரண்டாவது குடியரசு அரசியலமைப்பு குறித்த விவாதத்தில் சிறில் மெத்தியு சிங்கள மக்களின் உரிமைகள் குறித்து ஆற்றிய உரையும் விவாதமும்.
  • 19.12.1978 அன்று சிறில் மெத்தியுவின் “பயங்கரவாதத்தை பயங்கரவாதத்தால் தான் நசுக்க முடியும்” தலைப்பிலான பாராளுமன்ற உரையும் விவாதமும்.
  • 03.04.1979 அன்று ஆற்றிய உரை. “எதிர்க்கட்சித் தலைவர் சலுகைகைகளைப் பெற்றுக்கொண்டு ஈழத்துக்காக வெறுப்பைப் பரப்புகிறார்.” (அமிர்தலிங்கமும் அவரது துணைவி மங்கையற்கரசியும் தமிழகம் சென்று நிகழ்த்திய பிரச்சாரங்களுக்கு எதிர்வினை)
  • விடுதலைப் புலிகளையும் அதற்கு சமமான இயக்கங்களையும் தடை செய்யும் 1978ஆம் ஆண்டின் 16இலக்கச் சட்டத்திருத்தத்தின் மீதான விவாதத்தில் சிறில் மெத்தியுவின் உரை. (“சுதந்திரத் தேர்த்தலை துப்பாக்கித் தோட்டாக்களால் நிறுத்திவிட முடியாது” எனும் தலைப்பில்)
  • 11.07.1979 அன்று எதிர்க்கட்சித் தலைவர்அமிர்தலிங்கத்தால் வெளியிடப்பட்ட கட்டுரையொன்றைப் பற்றி அன்றைய ஜனாதிபதி ஜே.ஆருக்கு தொழிற்துறை மற்றும் விஞ்ஞான அலுவல்கள் அமைச்சர் சிறில் மெத்தியு அனுப்பிய பகிரங்கக் கடிதம்.
  • 04.10.1979 அன்று பாராளுமன்றத்தில் சிறில் மெத்தியு ஆற்றிய உரை (“வடக்கில் அவசர நிலை: மனித உரிமைகளையும் ஜனநாயகத்தையும் பாதுகாத்தல்” என்கிற தலைப்பில்)
இந்த நூலில் அத்தியாயங்களுக்கு இடையில் வரும் பக்கத்தில் பெரிய எழுத்துக்களில் சில உரைகள் மேற்கோள் காட்டப்படுகின்றன. உதாரணத்திற்கு... 
“நம் நாட்டு மக்களில் குறிப்பாக வேறெங்கும் போக முடியாத இலங்கையில் மட்டுமே பேசக்கூடிய மொழியைக் கொண்டிருக்கும் சிங்களவர்களின் உரிமைகள், பாரம்பரியம், மதம், கலாசாரம் என்பவற்றை பேணிப் பாதுகாக்கப்பதற்கு நானும் எனது அரசாங்கமும் உத்தரவாதப்படுத்துவதை இத்தால் அறிவிக்கிறேன். அதுவே உங்களால் எமக்கு வழங்கப்பட்ட ஆணையின் ஒரு பகுதி.”
(14.10.1979 அன்று சிலுமின பத்திரிகையில் வெளியான ஜனாதிபதி ஜே.ஆர் அகலவத்தையில் ஆற்றிய உரையிலிருந்து...)
சிங்களவர்களின் நேரடி எதிரிகள்
அடையாளத்தை அழிக்க ஆதாரத்தை அழி!

சிறில் மெத்தியு தமிழர்களுக்கு எதிரான வேறு சில நூல்களும் எழுதியிருக்கிறார்.
  • “சிங்ஹலயாகே அதிசி சதுரா” (சிங்களவர்களின் நேரடி எதிரிகள்),
  • “சிஹளுனி! புதுசசுன  பேராகனிவ்” (சிங்களவர்களே பௌத்தத்தைக் காத்திடுங்கள்!),
  • “பல்கலைக்கழகத்துக்கு கள்ளப்பாதை (1981)”
ஆகிய  நான்கு நூல்களும் முக்கியமானவை. இவை பல்கலைக்கழக சிங்கள இளைஞர்கள், இனவாதமயப்பட்டு வந்த படித்த தரப்பினர் மத்தியில் பிரபல்யமாக இருந்ததுடன் அந்நூல்கள் தமிழரெதிர்ப்புக்கு வேகமாக எண்ணெய் வார்த்தவை.

இந்த நூல்களில் சிறில் மத்தியு தனது கட்டுரைகளையும், தனது பாராளுமன்ற உரைகளையும் உள்ளடக்கியது மட்டுமன்றி ஜே.ஆர். மற்றும் இன்னும் பல சிங்களத் தலைவர்கள் தமிழர்களுக்கு எதிராக முன்வைத்த கருத்துக்களையும் தொகுத்து வெளியிட்டார். “சிங்களவர்களே பௌத்தத்தைக் காத்திடுங்கள்!” என்கிற நூலின் பின் அட்டையில் இப்படி இருக்கிறது.
“மண்டையில் மூளையிருந்தும்  இதைப் பற்றி சிந்திக்காதிருப்பது; கண்களிரண்டிலும் ஆணி அறைந்திருப்பதாலா சிங்களவர்களே”
"சிங்களவர்களே பௌத்தத்தைக் காத்திடுங்கள்!"
தமிழர்களுக்கு எதிரான புனைவுகளையும், சிங்கள பௌத்தர்களின் நாடு இது என்பதை நிறுவ கையாளும் போலிக் கதைகளையும் ஆதாரங்களையும் நிரப்பி வெளியிடப்பட்ட நூல்கள் அவை. "சிங்களவர்களே பௌத்தத்தைக் காத்திடுங்கள்!" என்கிற நூலின் 12வது அத்தியாயம் முழுவதும் ஜே.ஆர்.ஜெயவர்த்தன தமிழ் மக்களின் தாயகக் கோரிக்கைக்கு எதிராக அதுவரை வெளியிட்ட கருத்துக்கள் பல தொகுக்கப்பட்டுள்ளன.

சிறில் மெத்தியு சிங்கள பௌத்த சக்திகளால் ஒரு வீரனாக போற்றப்படுவதை பல்வேறு கட்டுரைகளில் காண முடிகிறது. வடக்கு கிழக்கு பகுதிகளில் புராதன வரலாற்று தொல்பொருள் இடங்களை அறிந்து அவை அனைத்தும் சிங்கள பௌத்த வரலாற்று ஆதாரங்களே என்று நிறுவ பல முனைகளில் இயங்கினார் சிறில் மெத்தியு. அது பற்றிய விபரங்களை சேகரித்து ஆவணமாக ஆக்கி 1983 யூலை 20 அன்று பாராளுமன்றத்தில் வடக்கில் 261 பௌத்த அகழ்வாராய்ச்சிக்கு உரிய இடங்கள் இருப்பதாக அறிக்கை சமர்ப்பித்து ஹன்சார்டில் பதிவு செய்தார்.

இந்தப் பணிகளை மேற்கொள்வதற்காக “அரச தொழிற்துறை பௌத்த சங்கம்” என்று ஒன்றை ஆரம்பித்து திருமலையில் புல்மூடை – குச்சவெளி பிரதேசத்தில்  “அரிசிமலை ஆரண்ய சேனாசனய” என்கிற ஒரு பௌத்த தளத்தை  ஆரம்பித்தார். சிறில் மெத்தியு தயாரித்த அறிக்கையை அதிகாரபூர்வமாகவே இலங்கையின் கலாசார உரிமைகள் பற்றி யுனெஸ்கோ நிறுவனத்திடம் 20.10.1983 அன்று கையளித்து அந்த பிரதேசங்களை பாதுகாத்து தருமாறும் முறைப்பாடொன்றை செய்தார். அந்த அறிக்கை இன்றுவரை சிங்கள தேசியவாதிகளால் போற்றப்பட்டுவருகிறது. வடக்கு கிழக்கு சிங்களவர்களின் பூர்வீக உடமை என்கிற வகையில் அந்த அறிக்கை தயாரிக்கப்பட்டிருந்தது.
ஜனாதிபதி, பிரதமர் மற்றும் அமைச்சர்களை அழைத்துக் கொண்டு "பௌத்த புராதன" இடங்களைக் காட்டுதல்
வடக்கையும் கிழக்கையும் துண்டாடுவது, தமிழர் தாயகக் கோட்பாட்தை எதிர்ப்பதற்கும் இந்த பிரச்சாரப் பணிகள் அவசியப்பட்டன. கிரிஹண்டு, வெஹர, சேருவில வெல்கம் வெஹர போன்ற விகாரைகளின் பாரம்பரியம் பற்றி நூல்களை எழுதினார்.

மாவட்ட சபைத் தேர்தல் காலத்தில் சிறில் மெத்தியு “தமிழர்களுக்கு எதிராக எழுங்கள்” என்கிற கோசத்துடன் சுவரொட்டிகளை எங்கெங்கும் ஓட்டினார். சிங்கள பௌத்த நாட்டைப் பாதுகாப்பதற்கு தமிழர்களின் பிரதேசங்களில் குடியேறுங்கள் என்று அறைகூவினார்.

யாழ் நூலக எரிப்பில் சிறில் மெத்தியுவின் வகிபாகம் பற்றிய தகவல்கள் பல இடங்களில் பதிவாகியுள்ளன. 83 கலவரத்தின் வடிவமைப்பாளனாக அறியப்படுபவர். ஒரு முறை ராவய பத்திரிகையின் ஆசிரியர் விக்டர் ஐவன் தான் முன்னால் கொழும்பு மேயர் கணேசலிங்கத்துடன் உரையாடியபோது கணேசலிங்கம் கக்கிய விடயங்களை சரிநிகர் பத்திரிகைக்கு வழங்கிய பேட்டியில் வெளியிட்டிருந்தார். கணேசலிங்கம் இப்படி கூறுகிறார்.

ஐவன்: 83 கலவரத்தில் சிறில் மெத்தியுவுக்கு நேரடிப் பங்கு இருந்ததை ஏற்றுக் கொள்கிறீர்களா?
கணேசலிங்கம்: “1983 கலவரத்திற்கு நானும் பங்களிப்பு செய்திருக்கிறேன். நானும் சிறில் மெத்தியுவும் மட்டுமல்லஅரசோடு இருந்த எல்லா சிரேஷ்ட அரசியல் வாதிகளும் அக்கலவரத்தைப் பாவித்தார்கள்..
(சரிநிகர் - மார்ச் 1993)
கலுவாதேவகே சிறில் மெத்தியு
களனியின் வரலாற்றை எடுத்தால் இனவாதத்தத்தின் கோட்டை எனலாம். பல இனவாதிகளை உருவாக்கிய இடம் அது. சிங்கள சாதியமைப்பில் வகும்புற சாதியைச் சேர்ந்தவர சிறில் மெத்தியு. சிங்கள சாதியமைப்பில் உயர் சாதியாக கொள்ளப்படும் கொவிகம சாதியிலும் பார்க்க உயர்வான நிலவுடைமை சாதி தாம் என்று கூறிக்கொள்ளும் சாதி அது. காலனித்துவ காலத்தில் கத்தோலிக்க மதமாற்றம் செய்துகொள்ளாத ஒரு சாதியாக சுயபெருமிதம் கொள்ளும் சாதி அது.  மேல் மாகாணத்திலும், சப்பிரகமுவா மாகாணத்திலும் அதிகமாக வாழ்த்து வருபவர்கள். சிங்கள சனத்தொகையில் கிட்டத்தட்ட 30% வீதத்தினரைக் கொண்டவர்கள் வகும்புற சாதி. ஒரு காலத்தில் வர்த்தகத்தில் பெரும் செல்வாக்கு செலுத்திவந்த போதும் 70கள், 80களில் கராவ சாதியினரின் எழுச்சியும், வியாபார வர்த்தகத்தில் தமிழர்களும் போட்டியாக வளர்ச்சியடைந்ததன் பின்னர்  பொருளாதார ரீதியில் வீழ்ச்சியைச் சந்தித்த சமூகமாக அறியப்படுகிறார்கள். களனி தொகுதியில் வகும்புற சாதியைச் சேர்ந்த சிறில் மெத்தியுவின் உறவினர்கள் அதிகம் வாழும் பகுதி.

ஆக தம்மை கொவிகம சாதியினரை விட தூய சிங்கள பௌத்த தேசியவாதி என்று நிறுவ பிரயத்தனப்பட்ட ஒரு அரசியல்வாதியாக கருதப்படுபவர். அவரது பரம்பரைப் பின்னணி; கேரளாவிலிருந்து வழிவந்தோர் என்று கூட ஆங்காங்கு சிங்களத்தில் வாதிடுவதையும் காண முடிகிறது.

சிறில் மெத்தியு கொழும்பு றோயல் கல்லூரியில் கல்வி கற்று பின்னர் சட்டம் பயின்று வழக்கறிஞராக ஆகி, 1977 தேர்தலின் மூலம் பாராளுமன்றத்துக்கு பிரவேசித்து அதே தொகுதியைச் சேர்ந்த ஜே.ஆரின் நெருங்கிய நண்பருமானார். ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் இணைச் செயலாளராகவும், பின்னர் அதன் உப தலைவராகவும் இருந்தவர். ஐ.தே.க.வின் தொழிற்சங்கமான “ஜாதிக்க சேவக சங்கமய”வின் தலைவராக நீண்டகாலம் இருந்தவர்.
யாழ் கந்தரோடை பகுதியை அன்றைய கலாசார அமைச்சர் ஈ.எல்.பீ.ஹுருல்லேவுக்கு சிங்கள "கந்துருகொட" வுக்கு நேர்ந்த அவலம் என்று சிறில் மேத்தியுவால் காண்பிக்கப்படுகிறது. இந்தப் படம் "சிங்களவர்களே புத்த சாசனத்தை காப்பாற்றுங்கள்" என்கிற நூலில் 230வது பக்கத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்டது. 
எதிர்காலத்தில் தமிழர்கள் ஆயுதப் போராட்டத்தை தொடக்கினால் அதனை ஒடுக்குவதற்காக ஆயுத உற்பத்தியை மேற்கொள்ளவேண்டும் என்று தனது அமைச்சரவைக்கு கீழ் இருந்த இரும்புக் கூட்டுத்தாபனத்தின் மூலம் ஆயுத உற்பத்தியை மேற்கொள்வதற்கான திட்டத்தை வகுத்து அக்கூட்டுத்தாபனத்தின் அன்றைய தலைவராக இருந்த பேராசிரியர் பீ.ஏ.த.சில்வாவையும் அழைத்துக் கொண்டு போய் அதனை ஜே.ஆரிடம் சமர்ப்பித்தார். ஆனால் ஜனாதிபதியிடம் இருந்து அதற்கான ஒப்புதல் கிடைக்கவில்லை. (திவயின – 16.11.2011)

1985 ஆம் ஆண்டு திம்பு பேச்சுவார்த்தைக்கு எதிராக ஆளுங்கட்சிக்குள் குரல் எழுப்பியதால் அவரது அமைச்சு பதவி பறிக்கப்பட்டது. ஜே.ஆரின் அமைச்சரவையில் இருப்பதை விட ஒரு பாம்புடன் சீவிப்பது மேல் என்று பத்திரிகைகளிடம் கூறினார். (லங்காதீப – 02.06.2018)

தமிழ் மாணவர்களின் பல்கலைக்கழக நுழைவை சிறில் மெத்தியுவால் சகிக்கக் கூட முடியவில்லை. எம். சிவசிதம்பரம் சிறில் மெத்தியுவுக்கும் இடையில் பாராளுமன்றத்தில் கடுமையான வாதம் நிகழ்ந்தது. தமிழ் மாணவர்களை குறுக்குவழியில் பல்கலைக்கழகத்துக்கு அனுப்புவதற்காக வினாத்தாள் திருத்துனர்கள் மோசடி செய்து அதிக புள்ளிகளை வழங்கினார்கள் என்று பகிரங்கமாக குற்றம் சாட்டினார். அந்த விவாதத்தில் அவரை ஆதாரத்தை முன்வைக்கக் கோரியபோதும் கையில் ஒரு கடுதாசியை வைத்துக் கொண்டு கடைசி வரை சமர்ப்பிக்கவில்லை. ஆனால் இன்று வரை சிங்கள நூல்களில் சிறில் மெத்தியு கூறியது உண்மை என்றே பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளதையும் காண முடிகிறது. அன்றைய ஜனாதிபதி ஜே.ஆருக்கும் இது குறித்து நீண்ட கடிதத்தை அவர் எழுதினார். இவை இரண்டும் “கவுத கொட்டியா” நூலிலும் இடம்பெற்றுள்ளது. 
“நாம் எதனையும் ஏற்றுக்கொள்வோம்; ஆனால், நேர்மையற்றவர்கள் என்ற குற்றச்சாட்டை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது... கஷ்டப்பட்டு படித்துப் புள்ளிகள் பெறும் மாணவர்களை நோகடிகின்ற, இழிவுசெய்கின்ற கருத்துக்கள் இவை” 
என்று சிவசிதம்பரம் ஆத்திரத்துடன் உரையாற்றினார்.


1987 ஆம் ஆண்டு ஜே.ஆரும் ராஜீவ் காந்தியும் செய்துகொண்ட இலங்கை இந்திய ஒப்பந்தத்தையும், 13வது திருத்தச்சட்டத்தையும் எதிர்த்ததோடு நில்லாமல் பாராளுமன்றத்தில் அதனை எதிர்த்து வாக்களித்த ஆளுங்கட்சி உறுப்பினர்கள் இருவர் ஒருவர் காமினி ஜெயசூரிய மற்றவர் சிறில் மெத்தியு. இந்தியா மற்றும் சர்வதேச நாடுகளின் அழுத்தம் காரணமாக இனப்பிரச்சினை விடயத்தில் ஜே.ஆர் சற்று கவனமாக காய் நகர்த்த வேண்டிய நிலை தலைதூக்கியது. கண்துடைப்புக்காக என்றாலும் ஜே.ஆரால் மேற்கொள்ளப்பட்ட சகல நடவடிக்களுக்கும் எதிராக சிறில் மெத்தியு இயங்கினார். சர்வகட்சி மாநாடு, மாவட்ட சபைகள், திம்பு பேச்சுவார்த்தை, இலங்கை இந்திய ஒப்பந்தம், மாகாணசபை அனைத்தின் போதும் அவர் இனவாத சக்திகளோடு கைகோர்த்து இயங்கினார். அப்போது தலைமறைவாக இருந்த ஜே.வி.பி “மவ்பிம சுரகீமே சங்விதான” (தாய் நாட்டை பாதுகாப்பதற்கான இயக்கம்) என்கிற முன்னணி அமைப்பை உருவாக்கி பல்வேறு இனவாத சக்திகளை ஒரே குடையின் கீழ் இணைத்தது. அதில் பகிரங்கமாக இயங்கியவர் சிறில் மெத்தியு.

களனி நகரம் புனித பூமியாக பிரகடனப்படுத்தி 33 நிறைவு நிகழ்வில் (1981) சிறில் மெத்தியு, ஜனாதிபதி ஜே.ஆர், பிரதமர் பிரேமதாச
இதே ஆண்டு தான் யாழ் நூலக எரிப்பும் நிகழ்த்தப்பட்டது.
அப்போது ஜே.ஆர் பலம் பொருந்திய நபராக இருந்தார். அவரை எதிர்த்து எவரும் கருத்து கூறக்கூட துணிய மாட்டார்கள். பல உறுபினர்களின் இராஜினாமா கடிதத்தை முன்கூட்டிய வாங்கி வைத்துக்கொண்டவர் அவர். இந்த நிகழ்வுக்குப் பின் சிறில் மெத்தியு கட்சியில் இருந்து ஓரங்கட்டப்பட்டார். ஆளும் இனவாத அரசாங்கத்துக்கே பொறுக்க முடியாத அளவுக்கு எல்லை கடந்திருந்தன சிறில் மெத்தியுவின் நடவடிக்கைகள். அவர் இறப்பதற்கு 6 மாதங்களுக்கு முன்னர் பிரேமதாச கட்சியின் உறுப்புரிமையை மீளக் கையளித்தார்.

சிறில் மெத்தியு 17.10.1989 அன்று இறக்கும்போது 80வயது.

சிறில் மெத்தியு இனப்பிரச்சினையை அடுத்த மோசமான கட்டத்துக்கு நகர்த்தியதில் முக்கிய காரணகர்த்தா. இன்றும் சிறில் மெத்தியுவுக்கு உயிர் கொடுக்கிறார்கள் என்றால் பேரினவாதம் சற்றும் சளைக்காமல், குற்றவுணர்ச்சியே இல்லாமல் முழுமையான இனச்சுத்திகரிப்புக்கு வியூகம் அமைக்கிறது என்றே விளங்கிக் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.

நன்றி - தினக்குரல்

 

இணைந்திருங்கள்


Support : Copyright © 2013. நமது மலையகம் - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates