Headlines News :

காணொளி

ஜனாதிபதி விருது

ஜனாதிபதி விருது
நமது மலையகத்துக்கு

சுவடி

அலட்சியப்படுத்தப்படும் தமிழ் கல்வி சமூகம் - குறிஞ்சி மகன்


தமிழ் மக்கள் செறிவாக வாழ்ந்து வரும் மத்திய மாகாணத்தில் தமிழ்க் கல்வி சமூகத்துக்கு நடக்கும் அவலங்களையும் அக்கிரமங்களையும் பற்றி பேசுவதற்கு நாதியில்லை எனும் போது இந்த பிரதேசங்களுக்கு தமிழ்ப் பிரதிநிதிகள் தேவைதானா என்ற கேள்வியும் அனைவரினதும் மனதில் எழுவதை தடுக்க முடியாதுள்ளது.

25 ஆண்டு காலமாக மத்திய மாகாண தமிழ்க் கல்வி அமைச்சை தக்க வைத்திருப்பது அரசியல் நோக்கங்களுக்காக மட்டுமே என்பது இப்போது அனைவருக்கும் புரிந்துள்ளது.

இல்லாவிடின் தமிழ்க் கல்விக்கு காலங்காலமாக நேர்ந்து வரும் அவலங்கள் என்றோ தீர்க்கப்பட்டிருக்கும். தமிழ்க் கல்வி அமைச்சு என்பது பெயரளவில் மட்டுமே, அங்கு பெரும்பான்மையினரின் அதிகாரங்களே எடுபடும் என்பதற்கு மத்திய மாகாண கல்வித்திணைக்களத்தின் செயற்பாடுகளே சான்று பகிர்கின்றன.

மொழிபெயர்க்கப்பட்ட சிங்கள வினாத்தாள்கள்
இம்முறை இடம்பெற்ற தவணை பரீட்சை வினாத்தாள்களில் பல்வேறு குழப்பங்களும் தவறுகளும் இடம்பெற்றுள்ளமையானது சகல பாடசாலைகளுக்கும் வெற்றிகரமாக பரீட்சைகளை முன்னெடுப்பதில் சிக்கல்களையும் பிரச்சினைகளையும் தோற்றுவித்துள்ளது. சகல பாடசாலைகளிலும் தரம் 6 தொடக்கம் தரம் 13 வரையான வகுப்புகளுக்கு அனைத்து பாடங்களின் வினாத்தாள்களையும் தயாரிக்கும் முழுப் பொறுப்பினையும் வழமை போலவே இம்முறையும் மத்திய மாகாண கல்வித் திணைக்களம் ஏற்றுக்கொண்டிருந்தது. அதில் தமிழ் மற்றும் சைவசமய வினாத்தாள்கள் மாத்திரமே தமிழில் தயாரிக்கப்பட்டிருந்தன. ஆனால், ஏனைய பாடங்கள் அனைத்தும் சிங்கள மொழியில் இருந்து தமிழுக்கு மொழி பெயர்க்கப்பட்ட வினாத்தாள்களாக காணப்பட்டன.

அதன்படி தமிழுக்கான மொழிபெயர்ப்பின் போது பல்வேறு சொற்பிழைகள் காணப்பட்டன. அது மாத்திரமன்று சில பரீட்சை வினாத்தாள்கள் பகுதி ஒன்றில் ஒரு சில வினாக்கள் அச்சிடப்படாமலும் பல்தேர்வு வினாக்களுக்கான விடைகள் அச்சிடப்படாமலும் காணப்பட்டன. அத்தோடு தரம் 11 இற்கான புவியியல் பாடத்தில் வழங்கப்பட்டிருந்த தேசப்படங்களில் சிங்கள மொழி பயன்பாடு கூடுதலாக காணப்பட்டிருந்ததாக ஆசிரியர்கள் மற்றும் மாணவர்கள் விசனம் தெரிவிக்கின்றனர். அதேவேளை தரம் 6 லிருந்து தரம் 10 வரையான குடியுரிமை கல்வி மற்றும் புவியியல் பாடங்களில் பல்வேறு பிழைகள் காணப்பட்டதன் காரணமாகவும் ஆசிரியர்களும் மாணவர்களும் பல்வேறு சிரமங்களுக்கு இம்முறை முகங்கொடுத்தனர்.

சிங்கள மொழியில் மாத்திரம்
இதேபோல் சித்திர பாடத்திற்காக வழங்கப்பட்டிருந்த விடைத்தாள்கள் அனைத்தும் சிங்கள மொழியிலேயே வழங்கப்பட்டிருந்ததாக குறித்த பாடத்திற்கு பொறுப்பான ஆசிரியர்கள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர்.இதேவேளை 10 ஆம் தரத்திற்கான தொடர்பாடலும் ஊடகமும் என்ற பாடத்திற்கான பகுதி 1 வினாத்தாள் எந்த ஒரு பாடசாலைகளுக்கும் அனுப்பப்படவில்லை என்பதும் குறிப்பிடத்தக்க அம்சமாகும்.

மேலும் தரம் 8 கணித பாட வினாத்தாளில் பாடத்திட்டத்திற்கு வெளியிலிருந்து ஒரு வினா எடுக்கப்பட்டு இருந்தமையினால் மாணவர்கள் குறித்த வினாவிற்கான விடை அளிப்பதில் பல சிக்கல்களுக்கு முகம் கொடுத்துள்ளனர். அத்துடன் இப்பாடத்தில் பகுதி ஒன்றில் வழங்கப்பட்டிருந்த பல்தேர்வு வினாக்களில் ஒரு சில வினாக்களுக்கான விடைகளில் குழப்பங்கள் காணப்பட்டதோடு, வினாக்களிலும் தவறுகள் இடம்பெற்றுள்ளதாக சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது. அத்தோடு தரம் 6 இற்கான ஆங்கில பாட வினாக்களுக்கு பொருத்தமற்ற விடைகளே வழங்கப்பட்டு இருந்ததாகவும் தெரிவிக்கப்படும் அதேவேளை, புவியியல் பாடத்திற்கான விடைத்தாளானது குறித்த தரத்திற்கு மட்டுமன்றி பாடத்திற்கும் பொருத்தமற்றதாகவே அனுப்பி வைக்கப்பட்டுள்ளது.

அதே போன்றே உயர்தரப் பிரிவிற்கான வினாத்தாள்களை மதிப்பிடுவதற்கு தேவையான விடைத்தாள்கள் முறையாக அனுப்பிவைக்கப் பட்டிருக்கவில்லை என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. அத்தோடு சகல பாடங்களுக்குமான விடைத்தாள்களும் புள்ளியிடும் வடிவங்களில் வடிவமைக்கப்பட்டு வலயக்கல்வி காரியாலயங்கள் ஊடாக பாடசாலைகளுக்கு அனுப்பப்பட்டன. அதில் முதலாவதாக அனுப்பப்பட்ட இறுவட்டில் பெரும்பாலான விடைத்தாள்கள் சிங்கள மொழியில் மாத்திரம் காணப்பட்டதை சுட்டிக்காட்டியதையடுத்து, இரண்டாவதாக மேலும் ஒரு இறுவட்டு அனுப்பப்பட்டிருந்தது. இருப்பினும் அதிலும் ஒரு சில பாடங்கள் சிங்கள மொழியிலேயே தயாரிக்கப்பட்டிருந்தமை குறிப்பிடத்தக்கது.. 

குறைவான எண்ணிக்கையில் வினாத்தாள்கள் மேலும் ஒவ்வொரு பாடசாலையும் தமக்கு தேவையான மாணவர்களின் எண்ணிக்கைக்கு ஏற்ப விண்ணப்பப்படிவங்களை மத்திய மாகாண கல்வித் திணைக்களத்தினால் அனுப்பியிருந்த போதிலும் அங்கிருந்து பாடசாலைகளுக்கு குறைவான எண்ணிக்கையிலேயே ஒரு சில பாட வினாத்தாள்கள் அனுப்பப்பட்டிருந்தமையினால் தமக்குத் தேவையான வினாத்தாள்களை போட்டோ பிரதி எடுப்பதற்கான மேலதிகமான செலவுகளை பாடசாலை நிர்வாகங்கள் பொறுப்பேற்று நடத்தியமை குறிப்பிடத்தக்கது. அத்தோடு ஒவ்வொரு பாடசாலையும் தமது பாடசாலைக்கு தேவையான வினாத்தாள்களுக்கு ஏற்படும் மொத்த செலவினை ஏற்கனவே மத்திய மாகாண கல்வித் திணைக்களத்திற்கு செலுத்தி இருக்கும் நிலையில் பற்றாக்குறையான வினாத்தாள்களை போட்டோ பிரதி எடுப்பதற்காக மேலதிகமான செலவுகளை ஏற்கவேண்டிய நிலைக்கு பல பாடசாலைகள் இம்முறை தள்ளப்பட்டன. 

மத்திய மாகாண கல்வித் திணைக்களத்தில் தமிழ் கல்வி அதிகாரிகள் மற்றும் உத்தியோகத்தர்கள் இருக்கின்ற நிலையில் சிங்கள மொழியில் இருந்து மொழிபெயர்க்கப்பட்ட பிறகு குறித்த தமிழ் மொழியிலான வினாப் பத்திரங்களை அச்சிடுவதற்கு முன்னர் சரி பிழை பார்த்திருப்பார்களாயின் இவ்வாறான அவலநிலை தோன்றியிருக்காது என பலரும் பல்வேறு விமர்சனங்களை முன்வைக்கின்றனர். இது இன்று நேற்றல்ல தொடர்ச்சியாக இவ்வாறான சம்பவங்கள் நடந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றன இதற்கான நிரந்தரத் தீர்வினை இதுவரை எந்த ஒரு தரப்பினரும் முன்வைக்கவில்லை என்பது வேதனைக்குரிய விடயமே.

தமிழ்க் கல்வி அமைச்சு என்ன செய்தது?
தவணைப் பரீட்சை என்பது ஒருவகையில் மாணவர்களுக்கு இடையே போட்டித் தன்மையை உருவாக்கும் ஒரு வேலைத்திட்டமாகும். அந்த வகையில் பரீட்சை வினாத்தாள்கள் தரம் அற்ற நிலையில் இருக்கும் போது மாணவர்களும் பல்வேறு குழப்பநிலையிலேயே பரீட்சைக்கு முகம் கொடுத்திருப்பது உறுதி. இவ்வாறான நிலைமையில் வெற்றிகரமான பரீட்சைகளை எவ்வாறு நடத்த முடியும் என்பதை சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகள் விளங்கிக் கொள்ள வேண்டிய தேவை இன்று எழுந்துள்ளது. கடந்த 25 வருட காலமாக மத்திய மாகாணத்தில் தமிழ்க் கல்வி அமைச்சு ஒன்று இருந்து வந்துள்ளது. அப்போதிலிருந்தே இவ்வாறான நிலைமை நீடித்த வண்ணமே காணப்படுகின்றது. வெறுமனே தமிழ்க் கல்வி அமைச்சு வேண்டும் என குரல் கொடுக்கும் மக்கள் பிரதிநிதிகள் மற்றும் கல்வி அதிகாரிகள் தமிழ்க் கல்வி சமூகம் முகங்கொடுக்கும் இவ்வாறான பாரதூரமான விவகாரங்கள் பற்றி கண்டு கொள்வதேயில்லை.
தமிழ்க் கல்வி அமைச்சுப்பதவியை தக்க வைத்துக்கொண்டு பாடசாலைகளில் தமது தனிப்பட்ட அரசியல் நிகழ்ச்சி நிரலை முன்னெடுக்க வேண்டும் என்பதே அனைத்து மலையக கட்சிகளினதும் நோக்கமாக உள்ளது.
அத்தோடு மத்திய மாகாணத்தில் மத்திய மாகாண கல்விப் பணிப்பாளர் என்ற பதவி பெரும்பான்மை இனத்தவருக்கு இருக்கும் அதேநேரத்தில் மேலதிக மாகாண கல்விப் பணிப்பாளர் மற்றும் தமிழ் பிரிவிற்கான செயலாளர் என பல்வேறு பதவிகளில் தமிழர்களே இருந்து வருகின்றனர். இவர்கள் வெறும் பொம்மைகளாகவே அங்கு அமர்த்தப்பட்டுள்ளனர் என்பது தான் நிதர்சன உண்மை. இல்லாவிடின் ஒவ்வொரு வருடமும் இந்த பிரச்சினைகள் தொடருவதற்கு சந்தர்ப்பங்களே இல்லை.

 தனியார் கல்வி நிறுவனங்கள் , தனியார் அமைப்புகள் தவணைப் பரீட்சை வினாத்தாள்களை பொறுப்பேற்ற போது பொறுப்புணர்வுடன் மிகச் சிறப்பாக பரீட்சை வினாத்தாள்களை தயாரித்ததோடு புள்ளியிடும் மதிப்பீட்டு தாள்களை கூட மிக துல்லியமாக தயாரித்து விநியோகித்து வந்தன.

அவ்வாறான நிறுவனங்களுக்கு தடைவிதிக்கும் அதே வகையிலேயே தற்போது மத்திய மாகாண கல்வித் திணைக்களமானது இச்செயற்பாட்டினை முன்னெடுத்திருக்கின்றது. ஆனால் இப்போது நடப்பதே வேறு. இதேவேளை மத்திய மாகாணத்தில் உள்ள சகல வலயக் கல்விப்பணிப்பாளர்களும் தமது நிர்வாகத்தின் கீழ் வரும் சகல பாடசாலைகளுக்கும் உதவிக் கல்வி பணிப்பாளர்களையும் ஆசிரிய ஆலோசகர்களையும் தினமும் பரீட்சைக் கடமைகளில் மேற்பார்வையிடுவதற்காக அனுப்பியிருந்ததோடு சிறந்த முறையில் பரீட்சை கடமைகளை முன்னெடுப்பதற்கு ஒரு உந்துதலாக இருந்தனர் என்பதையும் இங்கு சுட்டிக்காட்டல் அவசியம்.

 ஆனால் பதவிகளுக்கும் ஆசனங்களுக்கும் சண்டை போட்டுக் கொண்டிருக்கும் மக்கள் பிரதிநிதிகளோ மலையக கல்வி விடயத்தில் எந்த வித அக்கறையுமின்றி செயற்படுகின்றனர் என்பது இவ்வாறான சம்பவங்களின் மூலம் நிரூபணமாகியுள்ளது. பொதுப் பரீட்சைகளின் போது மத்திய மாகாணம் பின்னடைவை கொண்டிருப்பதற்கு இதுவும் ஒரு காரணமாக உள்ளது என்பதையும் அனைவரும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தான் வேண்டும்.

நன்றி - வீரகேசரி

“கோட்டா” US குடியுரிமையை இழக்கவில்லை – இன்றைய அமெரிக்க ஆதாரம் - என்.சரவணன்


அமெரிக்கா தமது நாட்டில் குடியுரிமையை இழந்தவர்களின் பட்டியலை மூன்று மாதங்களுக்கு ஒரு தடவை என வருடத்துக்கு நான்கு தடவைகள் வெளியிடுவது வழக்கம். இந்த வருடம் ஏற்கெனவே வெளியிடப்பட்டிருந்த பட்டியலில் கோட்டபாயவின் பெயர் இருக்கவில்லை. ஆனால் தனது குடியுரிமையை ரத்து செய்வதற்கான விண்ணப்பத்தை எப்போதே செய்துவிட்டதாகவும் தற்போது அமெரிக்க குடியுரிமையை இழந்துவிட்டதாகவும் கோட்டபாய கூறிவந்தார். எதிர்தரப்பினர் அவரின் அந்த அறிவிப்பை சவால் செய்தார்கள். முடிந்தால் அதனை வெளிப்படுத்துமாறு கேட்டிருந்தார்கள். ஆனால் அது தன்னிடம் இருப்பதாகவும் அதனைக் காட்டவேண்டிய அவசியம் இல்லையென்றும் கோட்டாபய கூறியிருந்தார்.

இலங்கையின் ஜனாதிபதித்தேர்தல் அறிவிப்பதற்கு முன்னர் வெளிவரப்போகும் அமெரிக்க அறிக்கையில் கோட்டபாயவின் பெயர் வெளியிடப்படலாம் என்றே ராஜபக்ச தரப்பினர் நம்பியிருந்தனர். இந்த நிலையில் இன்று அதாவது 15.08.2019 வெளியிடப்பட்டிருக்கிற 17 பக்கங்களைக் கொண்ட இறுதிப் பட்டியலில் கோட்டபாயவின் பெயர் வெளியாகவில்லை.

இலங்கையின் அரிசயல் அமைப்பின் 19வது திருத்தச் சட்டத்துக்கு அமைய இலங்கை பிரஜை ஒருவர் மட்டுமே ஜனாதிபதி வேட்பாளராக ஆக முடியும். ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட குடியுரிமை பெற்ற எவரும் தேர்தலில் போட்டியிடும் தகுதியை இழந்தவராக கணிக்கப்படுவார்.

ராஜபச்க தரப்பைப் பொறுத்தளவில் வெற்றி பெறக்கூடிய வேட்பாளராக “நந்தசேன கோட்டபாய ராஜபக்ச”வைத் தான் நம்பியிருக்கின்றனர். அதற்கான ஆயத்தங்களை அவர்கள் இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே தொடங்கிவிட்டபோதும்; கோட்டபாய அமெரிக்க குடியுரிமையையும் கொண்ட ஒருவராக இருப்பதால் அவரை முதலில் அக்குடியுரிமையை ரத்துசெய்துவிட்டு வரும்படி ராஜபக்ச அணியினர் தெரிவித்திருந்தனர்.



ஜனாதிபதித்தேர்தலில் ராஜபக்ச குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒருவரைத் தான் களமிறக்க வேண்டும் என்பதே ராஜபக்ச தரப்பினரின் ஒரே லட்சியம். ஆனால் 19வது திருத்தச் சட்டம் அவர்களின் அந்தக் கனவைக் கலைத்திருந்தது

19வது திருத்தச்சட்டத்தில் முக்கிய மூன்று திருத்தங்கள் ராஜபக்ச குடும்பத்தின் எதிர்கால கனவை நாசமாக்குவதற்காகவே கொண்டுவரப்பட்டதாக குற்றச்சாட்டு உண்டு.
ஒருவர் இரண்டு தடவைக்கு மேல் தடவை ஜனாதிபதியாக ஆக முடியாது. அதாவது மகிந்தவால் மீண்டும் ஜனாதிபதியாக முடியாது.
இரட்டைக் குடியுரிமை உள்ளவர்கள் தேர்தலில் போட்டியிடமுடியாது. அதாவது கோத்தபாய, பசில் ஆகிய மகிந்தவின் இரு சகோதர்களும் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிட முடியாது.
மகிந்தவின் மகனை ஜனாதிபதித் தேர்தலில் நிற்கவைக்கவும் முடியாது. ஏனென்றால் ஜனாதிபதி வேட்பாளர் ஒருவர் 35 வயதைத் தாண்டியிருக்கவேண்டும் என்பது அரசியலமைப்பு விதி. 2015 வரை வயதெல்லை 30ஆக இருந்தது. 1986இல் பிறந்த நாமல் ராஜபக்ச 35 வயதைக் கடக்க 2021 ஆக வேண்டும். 2019 ஜனாதிபதித் தேர்தலில் நாமல் பங்குபெறமுடியாது. அதாவது 2024 ஆம் ஆண்டு இறுதியில் நடக்கவிருக்கும் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் தான் பங்குபெறலாம். அல்லது 2021குப் பின்னர் ஜனாதிபதி பதவி வெற்றிடம் ஏற்படவேண்டும் வேண்டும். இந்த இடைக்காலத்துக்குள் “ராஜபக்சவாத”த்துக்கான மக்கள் மவுசுக்கு என்ன நிகழும் என்றும் தெரியாது.
அமெரிக்காவின் அறிக்கை வெளிவரும் வரை ஜனாதிபதி வேட்பாளராக கோட்டாபயவின் பெயரை அறிவிப்பதை இழுத்தடித்தே வந்த ராஜபக்ச தரப்பு ஓகஸ்ட் 11 வேறு வழியின்றி கோட்டாபயவின் பெயரை அறிவித்தனர். வரப்போகும் அமெரிக்க அறிக்கையை அவர்கள் பெரிதும் நம்பியிருந்தனர். ஆனால் இன்றைய அறிக்கை அந்த கனவுகளுக்கு ஆப்பு வைத்து விட்டது.

அமெரிக்க உள்துறை வருமான சேவை (IRS - Internal Revenue Service) தான் இந்த அறிக்கையை வெளியிடும் அதிமாரபூர்வமான உரிமையைக் கொண்டது. 2019-17498 என்கிற இலக்கத்தைக் கொண்ட இன்றைய அதிகார பூர்வமான அறிக்கையை https://s3.amazonaws.com/public-inspection.federalregister.gov/2019-17498.pdf என்கிற இணைப்பில் நீங்கள் காணலாம்.


இரட்டைக் குடியுரிமையைக் கொண்ட ஒருவர் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிடும் பட்சத்தில் இலங்கையின் எந்தவொரு பிரஜையும் அதை எதிர்த்து வழக்கு தொடர முடியும் என்று (PAFFREL - PEOPLE'S ACTION FOR FREE & FAIR ELECTIONS) இயக்கம் அறிவித்திருக்கிறது. வேட்புத் தாக்கல் இடம்பெற்றதும் அதனை எதிர்த்து முறைஈடு செய்ய கால அவகாசம் வழங்கப்படும். அது இயலாவிட்டால் நீதிமன்றத்துக்கு செல்லவும் பிரஜை ஒருவருக்கு உரிமை உண்டு என்றும் பெப்ரல் அமைப்பின் தலைவர் றோகன ஹெட்டிஆராச்சி நேற்று 14 அன்று தெரிவித்திருந்தார்.

19வது திருத்தச்சட்டத்தின் பிரகாரம் வேட்பாளர் ஒருவர் வேட்புமனுவைத் தாக்கல் செய்யும் போது உண்மையான தவல்களை வழங்கவேண்டியது வேட்பாளரின் பொறுப்பாகும். என்பதையும் ஹெட்டிஆராச்சி குறிப்பிட்டிருந்தார்.

நன்றி - அரங்கம்

அமெரிக்க குடியுரிமையை இழந்தோர் பற்றி 15.08.2019 வெளியான அறிக்கை



மலை­யக அபி­வி­ருத்தி பற்றி சிந்­தித்த பேரா­சானின் மறைவு - எம்.வாமதேவன்

பேராசிரியர் மு.சின்னத்தம்பி
பேராசிரியர் மு.சின்னத்தம்பியின் திடீர் மறைவு கல்வி சமூகத்திற்கு மாத்திரமின்றி முழு மலையக சமூகத்திற்கும் ஒரு பேரிழப்பான நிகழ்வாகும். பேராசிரியர் சின்னத்தம்பி 1940ஆம் ஆண்டில் கண்டி ரங்கலையில் பிறந்து பின்னர் தலவாக்கலை கல்கந்தையில் வாழ்ந்து தமது ஆரம்பக் கல்வியை தலவாக்கலை சிரேஷ்ட கல்லூரியில் கற்றார். பின்னர் பல்கலைக்கழக புதுமுக வகுப்பை யாழ்ப்பாணம் தெல்லிப்பளை மகாஜன கல்லூரியில் தொடர்ந்தார். அங்கிருந்து 1960ஆம் ஆண்டு இலங்கை பல்கலைக்கழகத்தில் பட்டப்படிப்பை தொடர்ந்தார். 1965ஆம் ஆண்டு பொருளாதாரதுறையில் சிறப்புபட்டத்தை பெற்று அதே பீடத்தில் உதவி விரிவுரையாளராக பணியாற்ற தொடங்கினார். 1993 ஆம் ஆண்டு பேராசிரியராக பதவி உயர்வு பெற்று 2006 ஆம் ஆண்டு ஓய்வு பெற்றார். பல்கலைக்கழகத்தில் கலைப்பீடத்தில் மலையகத்தை சார்ந்த முதலாவது பேராசிரியர் பதவியை அலங்கரித்த பெருமை இவருக்குண்டு.

1960களில் இலங்கைப் பல்கலைக்கழகத்தில் தமிழில் கற்பிக்க தீர்மானிக்கப்பட்டவேளை, உரிய விரிவுரையாளர்கள் இல்லாமை பிரதான ஒரு பிரச்சினையாக காணப்பட்டது. 1965 ஆம் ஆண்டளவில் பொருளியல் துறையில் தமிழிலே விரிவுரையாற்றுவதற்கு பேராசிரியர்கள் ஏ.ஜே.வில்சன் (அரசியல்) எஸ்.ராஜரட்ணம் (பொருளாதார வரலாறு) என். பாலகிருஸ்ணன் (வங்கியியல்) அமிர்அலி (பொருளாதார வரலாறு) எம். கிருஷ்ணமூர்த்தி (கணக்கியல்) போன்றோர் காணப்பட்டனர். 1966 இல் பாலகிருஷ்ணன் வெளிநாடு சென்றமையினால் வங்கியியல் கற்பிப்பதற்கு தெரிவு செய்யப்பட்டவரே உதவி விரிவுரையாளர் சின்னத்தம்பி ஆவார். இது இளம் உதவி விரிவுரையாளருக்கு ஒரு சவால் மிக்க பணியாகும். இரண்டு வருடங்கள் (1967/1968) வங்கியியல் பாடத்தை பிரதானமாக பயின்றவர்களுக்கு விரிவுரையாற்றி அக்கற்கை நெறியை முழுமையாக்கிய பெருமை மறைந்த பேராசிரியருக்கு உண்டு.

பின்னர் 1969 ஆம் ஆண்டு தன்னுடைய உயர் கல்விக்காக இங்கிலாந்தின் மன்செஸ்டர் பல்கலைக்கழகத்திற்குச் சென்று எம்.ஏ பட்டத்தை பெற்றுக் கொண்டார். இவர் தன்னுடைய பணிகளை பல்கலைக்கழக விரிவுரைகளுக்கு மாத்திரம் மட்டுப்படுத்தாமல் பொருளாதாரம், சமூகம் குறித்த பல்வேறு ஆய்வு முயற்சிகளிலும் பயன்படுத்தினார்.

மலையகத்தில் இயங்கி வருகின்ற பல அரச சார்பற்ற நிறுவனங்களோடு இணைந்து இவ்வாய்வு முயற்சிகளை மேற்கொண்டிருந்தார். இத்துறை சார்ந்து நூற்றுக்கணக்கான கட்டுரைகளை வெளியிட்டுள்ளார்.

இவரிடம் பொருளாதாரம் கற்ற பல நூறு மாணவர்களில் நானும் ஒருவன். 1968 /1969 ஆம் ஆண்டுகளில் பொருளாதாரத்துறையை சிறப்பு பாடமாக பயின்ற எனக்கு “பணமும் வங்கியலும்” என்ற பாடத்தில் விரிவுரையாற்றினார். நான் தொடர்பு கொண்டிருந்த உதயம் நிறுவனம் 1993 இல் வெளியிட்ட இலங்கை மலையக தமிழரின் பண்பாடும் கருத்து நிலையும் என்ற ஆய்வு நூலை தமிழ்ப் பேராசிரியர் கார்த்திகேசு சிவத்தம்பியோடு இணைந்து வெளியிடுவதில் பாரிய பங்களிப்பினை செய்தார்.

அமரர். இர. சிவலிங்கம் ஞாபகார்த்த குழுவின் முதலாவது நினைவுப் பேருரையை “பெருந்தோட்டத்துறை தமிழ் இளைஞர் இன்றும் நாளையும்” என்ற தலைப்பில் 2000 ஆம் ஆண்டு நிகழ்த்திய பெருமை இவருக்குண்டு. இவருடைய சமூக ஈடுபாடு மிக ஆழமானதும் தொடர்ச்சியானதுமாகும். அவர் மலையக அரசியல் தலைமைகளுக்கு மலையக தோட்ட தொழிலாளர்களின் அபிவிருத்தி மற்றும் சம்பளம் போன்ற பிரச்சினைகளில் தொடர்ச்சியான ஆலோசனை வழங்கி வந்துள்ளார். தோட்ட வீடமைப்பு உட்கட்டமைப்பு மற்றும் சமூக அபிவிருத்தி அமைச்சின் கீழ் 2006 ஆம் ஆண்டு பத்தாண்டு திட்ட தயாரிப்பில் தொழில் கல்வி சம்பந்தமான குழுவிற்கு தலைமை தாங்கி பல்வேறு காத்திரமான பங்களிப்பை செய்தார். 2009 ஆம் ஆண்டு இந்த பத்தாண்டு திட்டத்தை நடைமுறையாக்குவதற்கான வழி தேசப்படம் உருவாக்குவதற்கு ஆலோசகராக என்னோடு இணைந்து செயற்பட்டார். பின்னர் மலைநாட்டு புதிய கிராமங்கள் தோட்ட உட்கட்டமைப்பு மற்றும் சமூக அபிவிருத்தி அமைச்சின் கீழ் ஐந்தாண்டு திட்ட தயாரிப்பில் பணிக்குழுவில் தன்னுடைய சிறப்பான பங்களிப்பை நல்கினார்.

மலையகப் பல்கலைக்கழகம் என்ற கருத்து பல சிந்தனை குழாம்களில் பேசப்பட்டது. மறைந்த அமைச்சர் சந்திரசேகரன் காலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட சிந்தனைகுழாமிலே இது பிரதானமாக பேசப்பட்டது. பின்னர் அமைச்சர் மனோ கணேசன் தலைமையிலான குழு ஒன்றிலே இது இறுதிவடிவம் பெற்றுள்ளது. இந்த செயன்முறையில் முக்கியமான பங்கினை வகித்தவர் பேராசிரியர் சின்னத்தம்பி என்பது பதிவுசெய்யப்படவேண்டிய ஒன்றாகும். இவருடனான எனக்கிருந்த தொடர்பு என்னுடைய பல்கலைக்கழக மாணவர் காலத்தில் இருந்து தொடர்ச்சியாக இருந்து வந்துள்ளது. ஆசிரியர், மாணவர் தொடர்புக்கு மேலதிகமாக ஒரு நண்பனாக, என்னுடைய ஆலோசகராக பல்வேறு நடவடிக்கைகளில் இருந்து வந்துள்ளார்.

இவர் எழுதி வெளியிட்ட அபிவிருத்தி போக்குகள் என்ற நூலிற்கு முன்னுரை எழுத சொல்லி என்னைக் கௌரவித்தார். ஒரு ஆசிரியரால் மாணவன் கௌரவிக்கப்படுவது ஒரு பெரிய பேறாகும். தேயிலையின் செழுமையும் தொழிலாளர்களின் ஏழ்மையும் என்ற அவரது ஆய்வு நூலிற்காக 2015 ஆம் ஆண்டில் சாகித்ய விருது இவருக்கு கிடைத்தமை இவருடைய ஆளுமையை மெருகேற்றியது. அபிவிருத்தி போக்குகள் என்ற பொருளாதார கட்டுரைகளின் தொகுப்பு நூலும் குறிப்பிடத்தக்கது.

ஜோசப்பைன் கொறிரா என்ற தனது மாணவியை காதல் திருமணம் செய்த இவருக்கு இரண்டு மகன்களும் மூன்று பேரப்பிள்ளைகளும் உள்ளனர். தன்னுடைய ஓய்வு காலத்தில் இவர் தனது பேரப்பிள்ளைகளோடு நேரத்தை செலவழிப்பதில் அதிக ஈடுபாடு காட்டினார்.

தொடர்ச்சியாக என்னோடு தொடர்பில் இருந்த இவர், எந்நேரமும் தன்னுடைய எழுத்து முயற்சிகள் பற்றியும் நூல் வெளியிடுதல் பற்றியும் கலந்துரையாடுவார்.

தமிழைப் போலவே ஆங்கிலத்திலும் அதிகளவு கட்டுரைகளை வெளியிட்டுள்ள இவர் தன்னுடைய கட்டுரைகளின் தொகுப்பை ஆங்கிலத்தில் வெளியிடுவதற்கு முயற்சிகளை மேற்கொண்டிருந்தார். இவ்வேளையில் கடந்த ஜுன் மாதம் 28ஆம் திகதி கொழும்பிலே தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கான காணி உரிமை சம்பந்தமான கருத்தரங்கிலே இவரோடு கலந்துரையாடிய எனக்கு, இவரை ஜூலை மாதம் 22ஆம் திகதி திங்கட்கிழமை அன்று கொழும்பு வைத்தியசாலையில் நோயாளராகப் பார்த்த அதிர்ச்சி நீங்கும் முன் அவரது மறைவுசெய்தி பேரதிர்ச்சியை தந்துள்ளது. எந்தவித பதவி, புகழ் போன்றவற்றிற்கும் ஆசைப்படாமல் தன்னுடைய புத்திஜீவித பணியை தொடர்ந்து ஆற்றி இறுதிவரை மலையக அபிவிருத்தி பற்றி சிந்தித்த பேராசான், தன்னுடைய சிந்தனையை நிறுத்திக்கொண்டமை இந்த சமூகத்திற்கு ஈடு செய்ய முடியாத ஓர் இழப்பாகும். அவரை இழந்து நிற்கும் என்னுடைய சக பல்கலைக்கழக மாணவியும் அவருடைய துணைவியாருமான ஜோசப்பைனுக்கும் அவருடைய பிள்ளைகளுக்கும் அவரிடம் கற்ற மாணவர்கள் சார்பான ஆழ்ந்த அனுதாபங்கள் உரித்தாகட்டும். 

நன்றி - வீரகேசரி

அமைச்சரின் உணவுக்கும் நிதி ஒதுக்கப்படுகிறதா? - ச.பிரசன்னா


மலையக பெருந்தோட்ட மக்களின் மிக நீண்ட கனவுகளில் தனிவீட்டுத் திட்டமும் முக்கியமானதாகக் காணப்படுகின்றது. அதன் அடிப்படையில் இந்திய அரசாங்கத்தின் நிதியுதவியில் முதற்கட்டமாக 4000 தனி வீடுகள் நிர்மாணம் ஆரம்பிக்கப்பட்டு முடிவடையும் தறுவாயில் இருக்கின்ற நிலையில் இரண்டாம் கட்டமாக 10000 வீடுகள் நிர்மாணிக்கும் பணிகள் ஜுலை மாதம் ஆரம்பிக்கப்படவுள்ளதாக மலைநாட்டு புதிய கிராமங்கள், உட்கட்டமைப்பு மற்றும் சமுதாய அபிவிருத்தி அமைச்சு தெரிவித்துள்ளது. மேற்படி அமைச்சின் மூலம் இந்திய வீட்டுத்திட்டம் முன்னெடுக்கப்பட்டாலும் அவற்றினை பெருவாரியாக பெருந்தோட்ட மனித அபிவிருத்தி நிதியமே நடைமுறைப்படுத்தி வருகின்றது.

அவ்வாறு முன்னெடுக்கப்படும் தனிவீட்டுத் திட்டங்களில் காணப்படும் குறைபாடுகள் தொடர்பாக பல முறை சுட்டிக் காட்டிய போதும், இதுவரையும் அவற்றை திருத்துவதற்கோ அல்லது அவை தொடர்பாக ஆராய்வதற்கோ எவ்விதமான நடவடிக்கைகளும் மேற்கொள்ளப்படவில்லை. மஸ்கெலியா, பிரவுன்ஸ்விக் தோட்டத்தில் 2016 ஆம் ஆண்டு மேற்கொள்ளப்பட்ட 25 வீட்டுத் தொகுதிகளைக் கொண்ட பசும்பொன் வீடமைப்புத்திட்டம் பல்வேறு சர்ச்சைகளை ஏற்படுத்தியது. அதில் குறிப்பாக வீதி அபிவிருத்தி மற்றும் மின்சாரம் என்பவற்றுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட நிதியினை விடவும் மேலதிகமாக பல ஆயிரங்களை இங்கு வசிப்பவர்கள் சொந்தமாக செலவு செய்ய வேண்டிய நிலைமை ஏற்பட்டது. மலையக பெருந்தோட்டங்களில் முன்னெடுக்கப்படும் வீட்டுத் திட்டங்களுக்கு ஒதுக்கப்படும் நிதியில் சகல வசதிகளும் ஏற்படுத்திக் கொடுக்கப்படுகின்றது. மேலதிகமாக கட்டணங்கள் பயனாளிகளிடம் அறவிடப்படுவதில்லை.

பிரவுன்ஸ்விக் தோட்டத்தில் கட்டப்பட்ட 25 வீடுகள் தொடர்பாக தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தில் தகவல் கோரப்பட்ட நிலையில் மின்சார விநியோகத்துக்காக 704, 086.20 ரூபா ஒதுக்கப்பட்டு செலவு செய்யப்பட்டிருந்த போதும் பயனாளிகளுக்கு ஒரு வருடம் கடந்தும் மின்சாரம் வழங்கப்படாமல் வீட்டுத்திட்ட பயனாளிகள் ஒவ்வொருவரும் தனிப்பட்ட ரீதியில் 18,915.16 ரூபாவினை மின்சார சபைக்கு செலுத்தி (25து18,915.16 = 472,879.00) மின்சாரத்தினை பெற்றுக்கொண்டுள்ளனர். அதே போலவே பாதை அமைப்புக்காக ஒதுக்கப்பட்ட 604, 316.98 ரூபாவும் செலவளிக்கப்பட்டுள்ள நிலையில் பாதியளவிலேயே பாதைக்கும் கொங்றீட் இடப்பட்டிருக்கிறது.

இவ்வாறு வீட்டுத் திட்டத்தில் முறையற்ற வகையிலான செலவீனங்கள் காணப்படுவதைப் போல ஒரு வீட்டினை கட்டுவதற்கான செலவில், விளம்பரம், ஹெலிகொப்டர் பயணம், அமைச்சருக்கான உணவு செலவு, நொறுக்குத் தீனி என்பவற்றுக்கான செலவு செய்யப்படுவது ஆச்சரியத்தைத் தருவதாக அமைந்திருக்கின்றது. மலைநாட்டு புதிய கிராமங்கள் அபிவிருத்தி அமைச்சின் கீழ் இயங்குகின்ற பெருந்தோட்ட மனித அபிவிருத்தி நிதியத்தின் மூலம் முன்னெடுக்கப்பட்ட செயற்றிட்டங்கள் தொடர்பில் தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தின் கீழ் தகவல் கோரிய போது, MHNV/2/8/3/2/RTI (2019) கடிதத் தலைப்பின் மூலம் நிதியத்தினால் முன்னெடுக்கப்பட்ட வீடமைப்புத் திட்டம் (2014 - 2019) தொடர்பான தகவல்கள் வழங்கப்பட்டிருந்தது.

இதில் முக்கியமாக 2014 ஆம் ஆண்டு கணக்கு அறிக்கையில், பண்டாரநாயக்க ஞாபகார்த்த சர்வதேச மாநாட்டு மண்டபத்தில் இடம்பெற்ற இந்திய வீட்டுத்திட்டம் தொடர்பான கூட்டத்துக்கு (நீர்+ பகல் உணவு+ நொறுக்குத் தீனி+ அமைச்சரின் பகல் உணவு+ 600+ 20845+ 19575) என 164,733.94 ரூபாவும் ஏனைய செலவுகளாக (ப்ளக்ஸ்) 208, 000 ரூபாவும் வெளிக்கள பயணத்துக்கான பெற்றோல் செலவாக 32,635 ரூபாவும் ஹெலிகொப்டர் பயணத்துக்காக 759,126 ரூபாவும் என மொத்தமாக 1,164,494.94 ரூபா செலவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. இத்தொகையானது பசும்பொன் வீடமைப்புத் திட்டத்தில் ஒரு வீட்டுக்காக ஒதுக்கப்படும் தொகையில் இரு மடங்காகக் காணப்படுகின்றது. இவ்வாறான செயற்பாடுகள் வீணான நிதி விரயோகத்தையே வெளிப்படுத்துகின்றன.

பெருந்தோட்டங்களில் தற்போது பல இடங்களில் தனிவீட்டுத் திட்டம் முன்னெடுக்கப்படுவதை மறுக்க முடியாது. அதேவேளை மக்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்ட நிதியில் அவர்கள் பயன் பெறுகின்றார்களா என்பது சந்தேகத்துக்கிடமானதாகவே காணப்படுகின்றது. 2015/05/10 ஆம் திகதி அக்கரப்பத்தனை பிறேமோர் தோட்டத்தின் 7 ஆம் குடியிருப்பில் ஏற்பட்ட தீவிபத்தில் முற்றாக சேதமடைந்த 8 வீடுகளின் உரிமையாளர்களுக்கு இன்றுவரையும் மாற்று வீடுகள் பெற்றுக் கொடுக்கப்படவில்லை. பெருந்தோட்ட மனித அபிவிருத்தி நிதியத்தினால் அமைத்துக் கொடுக்கப்பட்ட தற்காலிக கூடாரங்களிலேயே இன்றும் வசித்து வருகின்றனர். 29/12/2018 ஆம் திகதி போடைஸ் 30 ஏக்கர் தோட்டத்தில் தீ விபத்தால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு இன்று வரையும் வீடுகள் அமைக்க நடவடிக்கையெடுக்கப்படவில்லை.

ஆரம்பத்தில் மலையகப் பெருந்தோட்டங்களில் வீட்டுத் திட்டங்கள் ஆரம்பிக்கப்படும் போது அனர்த்தங்களினால் பாதிக்கப்பட்டவர்களை முதன்மைப்படுத்தி வேலைத்திட்டங்கள் முன்னெடுக்கப்பட்ட போதும், தற்போது ஆதரவாளர்களுக்கும், கட்சிக்கு செல்வாக்குள்ள பகுதிகளும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டே வீட்டுத் திட்டங்கள் முன்னெடுக்கப்பட்டு வருகின்றன. ஆனால் அமைச்சுக் கூட்டங்களுக்கு மொத்த பரிவாரங்களும் கொழும்புக்கு வந்து விடுகின்றன. ஒரு வீட்டுத்திட்டம் தொடர்பான கூட்டத்துக்கு செலவாகும் தொகையில் இரு வீடுகளை கட்டமுடியும் என்ற நிலை இருக்கும் போது எதற்கு இந்த ஆரவாரம்.

தற்போதைய நிலையில் நுவரெலியா, பதுளை, கண்டி, இரத்தினபுரி, காலி, கேகாலை, மொனராகலை, மாத்தளை, களுத்துறை, மாத்தறை மாவட்டங்களில் 943,390 பெருந்தோட்ட மக்கள் வசித்து வருவதுடன் இவர்களுக்கு மொத்தமாக 186,298 வீடுகள் தேவைப்படுவதாக மலைநாட்டு புதிய கிராமங்கள், உட்கட்டமைப்பு அபிவிருத்தி மற்றும் சமுதாய அபிவிருத்தி அமைச்சின் செயலாற்று அறிக்கை - 2018 இல் தெரிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. எனவே பெருந்தோட்ட மக்களின் தேவையைக் கருத்திற் கொண்டு, நிதி துஷ்பிரயோகம் இடம்பெறாத வகையில் அபிவிருத்தித் திட்டங்கள் முன்னெடுக்கப்பட வேண்டுமென்பதே அனைவரினதும் கோரிக்கை.

நன்றி - தினக்குரல்

சாவு வரியிலிருந்து முலை வரி வரை - என்.சரவணன்

இலங்கையின் வரி வசூலிக்கும் வழிகள் பற்றிய பண்டைய கால விபரங்கள் அதிர்ச்சிகளையும் ஆச்சரியங்களையும் தரவல்லவை.

அரசுகள் இயங்குவது மக்களின் மக்களின் வரியில் தான். அவரவர் கொண்டிருக்கும் வசதி, மேற்கொள்ளும் வணிகப் பணிகள், சொத்துக்கள், பெற்றுக் கொள்ளுகின்ற லாபம் என்பவற்றின் அடிப்படையில் ஒரு தனி நபரோ நிறுவனங்களோ அதற்கேற்ப திறையை செலுத்துவது என்பது பண்டைய காலத்தில் இருந்து வெவ்வேறு வடிவங்களில் இயங்கி வரும் ஒரு முறைமை தான்.

இலங்கைப் பொறுத்தளவில் கிறிஸ்துவுக்கு முன்னரான 3 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்த கல்வெட்டுப் பதிவுகள், விவசாய நோக்கங்களுக்கான நீர் நுகர்ச்சிக்காக செலுத்தப்பட்ட வரிகள் மற்றும் அதிகாரிகளினால் அரசாங்கத்தின் சார்பில் சேகரிக்கப்பட்ட வரிகள் (“தகபதி” “போஜகபதி") தொடர்பான தகவல்களை விபரிக்கின்றன.

நகரத்திற்கு வழங்குவதற்காக தானியங்களை ஏற்றிவரும் வண்டில்களுக்கு நகரத்தின் நுழைவாயிலில் வைத்து வரி அறவிடப்பட்டதுடன் அத்தகைய வரி சேகரிப்புக்கள் பௌத்த துறவிகளுக்கு தானம் வழங்கும் மண்டபத்திற்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டன.

ரொபர்ட் நொக்ஸ்ஸின் நூலில் ஆண்டொன்றுக்கு மூன்று முறை வரி வசூலிக்கும் வழமை இருந்ததையும் அரசனின் திறைசேரிக்கு எவ்வாறு அனுப்பி வைக்கப்பட்டன என்பது குறித்தும் விபரமாக தெரிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

ஆச்சரியம் தரும் சில வரி முறைகளைப் பார்ப்போம்.

மஹா பத்த (மகா வரி)
கருவா உற்பத்தித் தொழில் இலங்கையில் சலாகம சாதியினரிடம் தான் ஆரம்பத்தில் இருந்தது. போர்த்துகேயர் இலங்கையை ஆக்கிரமித்ததும் அதனை தம் வசப்படுத்திக்கொண்டனர். வாசனைத் திரவியங்களை அவர்களின் நாட்டுக்கு கொண்டு செல்லவும், உபரியை சந்தையில் விற்கவும் இவ்வுற்பத்தியை தமது கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருப்பதற்காக அவர்கள் கருவா உற்பத்திக்கென தனியான வரியை அறிமுகப்படுத்தினார்கள். இந்தக் காலப்பகுதியில் கருவா செய்கையை தனியான ஒரு விவசாய உற்பத்தி நடவடிக்கையாக இருக்கவில்லை. காடுகளுக்குச் சென்று தான் கருவாவை சேகரித்து வருவார்கள். இந்த வரியின் மூலம் அதிகளவு கருவாவை தேடி தமக்கு எடுத்துவரச் செய்தார்கள். அதைத் தான் “மஹா பத்த” (Great tax / மகா வரி) என்று அழைத்தார்கள். பணமாகவோ, அல்லது குறிப்பிட்ட தொகை கருவாவை வரியாக செலுத்தினார்கள். இதற்காக முதலி, விதானை போன்றோர் அதிகாரிகளாக நியமிக்கப்பட்டார்கள்.

போர்த்துகேயர் போய் ஒல்லாந்தர் வந்ததும் அவர்கள் மேலதிகமாக பல வரி முறைகளை அறிமுகப்படுத்தினார்கள். காணி வரி, சாவு வரி, மீன்பிடி வரி, தென்னை வரி, இஸ்தோப்பு வரி, செருப்பு வரி, போன்ற வரிகளை அவர்கள் அறிமுகப்படுத்தினார்கள். ஆங்கிலேயர்களும் அதனை அப்படியே தொடர்ந்தார்கள். அதேவேளை 1848 இல் அன்றைய தேசாதிபதி டொரிங்டன் மேலதிகமாக “உடல் வரி”, “நாய் வரி”, “சாவு வரி”, “வீதி வரி”, பீடி வரி”, “தோணி வரி”, “கடை வரி”, “கறத்தை வரி” போன்ற வரிகளை புதிதாக அறிமுகப்படுத்தினார்.

உடல் வரி
ஆண் சிறுவர்கள் வளர்ந்ததும் அவர்கள் மூன்று சிலிங்குகளை “உடல் வரி”யாக (எங்க பத்த) செலுத்தும் உத்தரவை ஆங்கிலேயர்கள் அறிமுகப்படுத்தினார்கள். அவ்வாறு வரி செலுத்த இயலாதவர்கள் வெள்ளையர்களால் போடப்பட்டுக்கொண்டிருந்த புதிய வீதி வேலைகளில் வருடத்தில் 6 நாட்கள் கடும் உடலுழைப்பைக் கொடுக்க வேண்டும். இதுவே இன்னொரு வடிவத்தில் நிகழ்ந்தது. வீதிகளை செய்வதற்கு தமது உடல் உழைப்பை இனாமாக வழங்காதவர்கள் இந்த “உடல்வரி” யை செலுத்த வேண்டும். 1848 ஆம் ஆண்டு நிகழ்ந்த வரலாற்றில் முக்கிய கிளர்ச்சிகளில் ஒன்றாக அறியப்பட்ட “மாத்தளை” கிளர்ச்சிக்கான உடனடிக் காரணங்களில் இதுவும் ஒன்றாக அறியப்படுகிறது. இந்தக் கிளர்ச்சியில் தான் “வீர புரன் அப்பு” போன்றோர் அக்கிளர்ச்சிக்குத் தலைமை தாங்கியதாக வரலாற்றில் பதிவு பெறுகிறார்கள். கோப்பி பயிர்ச்செய்கையில் ஆங்கிலேயர் கண்ட நட்டம் இத்தகைய வரிகளுக்கு உடனடிக் காரணமாக இருந்தது.
சாவு வரி
ஒருவர் இறந்து போனதன் பின்னர் அவர் உயிருடன் இருக்கும்போது பயன்படுத்திய சொத்துக்களுக்கும், சேமிப்புக்கும் சேர்த்து குறிப்பிட்ட அளவு வரியை செலுத்த நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டார்கள். இறந்தபின்னர் விதிக்கப்படும் வரியென்பதால் இதனை “மறால வரி”. இதனை தமிழில் சாவு வரி / மரண வரி என்று விளங்கிக்கொள்ளலாம். தனியானதொரு உத்தியோகத்தர் “மறாலைரோஸ்” (Maraleiros) இவ் வரிச் சேகரிப்புக்காக நியமிக்கப்பட்டிருந்தார். இத்தகைய வரிமுறை கண்டி இராச்சியத்திலும் இருந்ததாக ரொபர்ட் நொக்ஸின் குறிப்புகளில் உள்ளன. (1) அரசனுக்கு ஐந்து “சக்கராவோ”வை சாவுவரியாக வழங்கும்வரை பிரேதத்தை தகனம் செய்வதற்கான அனுமதி (Cremation licence) கிடையாது. கோட்டை ராஜ்ஜியத்தை போர்த்துக்கேயர் கைப்பற்றியபோது “சாவு வரி” முறையில் திருத்தங்களைக் கொண்டு வந்தார்கள்.

குறிப்பாக பிலிப்பே தி ஒலிவேரா (Phelipe de Oliveyra) போர்த்துக்கேய தளபதியாக இருந்த காலத்தில் ஒரு விதிவிலக்கைக் கொண்டுவந்தார். (2)  அதாவது இறந்து போனவரின் வாரிசுகள் நான்கு மாதங்களுக்குள் ரோமன் கத்தோலிக்க மதத்தைத் தழுவினால் அவர்களுக்கு விதிவிலக்கு உண்டு. மத மாற்றத்தை ஊக்குவிப்பதற்காக அவர்கள் இப்படி செய்தார்கள். (3) இதனை இன்னொரு வகையில் விளக்குவதாயின் சுதேசிகள் மீது மட்டுமே காலனித்துவ காலத்தில் இந்த வரி திணிக்கப்பட்டது. அதாவது கத்தோலிக்கர்கள் அல்லாதவர்கள் இந்த வரிக்கு இலக்கானார்கள். வரியைக் கட்டு அல்லது கிரிஸ்தவனாகு என்கிற நிர்ப்பந்தமே இதன் உள்ளடக்கம். நீர்கொழும்பு பகுதியைச் சேர்ந்தவர்கள் இத்தகைய மத மாற்றத்தால் பல சலுகைகளை பெற்றிருக்கிறார்கள். (4)  இந்த சலுகையால் பலர் மதமாற்றம் செய்திருக்கிறார்கள்.

பல சந்தர்பங்களில் பலர் தமது பொக்கிசங்களையும், விலையுயர்ந்தவற்றையும் புதைத்து மறைத்து வைத்திருக்கிறார்கள், சில சந்தர்ப்பங்களில் தமது வாரிசுகளுக்குக் கூட தெரியாதபடி மறைத்துவைத்திருக்கிறார்கள். (5)

யாழ்ப்பாணத்திலும் இந்த “மறால வரி” நடமுறையிலிருந்ததாகவும் இறந்தபின் அசையும் சொத்தில் மூன்றில் ஒரு பகுதியை வரியாக செலுத்த வேண்டியிருந்தைப் பற்றியும் கொட்ரிங்டன் (H.W.Codrington) எழுதிய “இலங்கை பற்றிய சிறு வரலாறு” என்கிற நூலில் விபரிக்கிறார். (6)

சாவு வரி (maralla) பற்றிய விபரமான விளக்கம் 1685 இல் வெளியான கெப்டன் ஜொவாவோ ரிபைரோவின் “இலங்கைத் தீவின் வரலாற்றுத் துன்பியல் நாடகம்” (Fatalidade Histórica da Ilha de Ceilão) என்கிற நூலில் தனியொரு அத்தியாயமாக காணபடுகிறது. ஆனால் ரிபைரோவின் நூலின் படி இதற்கென நியமிக்கப்பட்ட “மறாலைரோஸ்” எனப்படுகிற உத்தியோகத்தர் கிராமங்களில் வேறு பல வழக்குகளை விசாரித்து நீதி வழங்கும் அதிகாரத்தையும் கொண்டிருந்திருக்கிறார். ரிபைரோ ஓரிடத்தில் இப்படி விளக்குகிறார்.

அவர்கள் மிகவும் உயர்ந்தபட்ச குற்றமாகக் கருதியது என்னவென்றால், ஒரு உயர் சாதியைச் சேர்ந்த ஒரு பெண் தாழ்ந்த சாதியைச் சேர்ந்த ஒருவருடன் உடல் உடலுறவு கொண்டாரெனில் அது வழக்குக்கு வந்து விடுகிறது. திருமணமானவளாக இருக்கும் பட்சத்தில் கணவனாலும் தந்தை மற்றும் சகோதர்களாலும் கடுமையாக எதிர்கொள்ளப்படுவாள் இது அவர்களின் குடும்பத்தின் கௌரவத்தைப் பாதிக்கும் மிகப்பெரிய சோக நிகழ்வாக இருந்தது. இக்குற்றம் சாட்சிகளுடன் நிரூபிக்கப்பட்டால் அவளைக் கொல்ல முடியும். சாட்சியங்கள் இல்லாதுவிடின் அப்படி தான் செய்யவில்லையென “மறாலைரோஸ்” முன்னால் சத்தியப்பிரமாணம் செய்யவேண்டும். இதில் உள்ள கொடுமை என்னவென்றால் குற்றமற்றவள் என்பதை நிரூபிப்பதும் குற்றம்சாட்டப்பட்ட பெண்ணின் பொறுப்பு. அவள் ஒத்துக்கொள்ளும்பட்சத்தில் அவளின் கைகளை கொதிக்கும் எண்ணெய்க்குள் விட்டெடுக்க வேண்டும். அல்லது சூடான இரும்புக் கம்பியை பிடித்து தூக்கவேண்டும். அல்லது சத்தியப்பிரமாணத்தை சொல்லி முடிக்கும் வரை அதைப் பிடித்துக்கொண்டு இருக்கவேண்டும். சத்தியப்பிரமாணத்தில்...
“என் மீது சுமத்தப்பட்ட குற்றத்தை நான் செய்திருந்தால் இந்த நெருப்பு என்னைக் கொல்லட்டும், அல்லது  என் குற்றமற்றதன்மையையும் என் வாழ்க்கையின் தூய்மையையும் கடவுள் நிரூபிக்கட்டும். " என்று கூற வேண்டும்.
சத்தியப்பிரமானத்தின் பின்னர் வீட்டுக்கு தகப்பனுடனோ அல்லது கணவனுடனோ சென்றுவிடலாம் ஒரு நாளுக்குப் பின் அந்த கை பெரிய காயங்களை உருவாக்காமல் இருந்தால் அவளின் தூய்மையும், குற்றமற்ற தன்மையும் நிரூபிக்கப்பட்டதன அடையாளமாக அவர்களின் உறவினர்கள் கருதிக்கொள்வார்கள். ஒருவேளை மறுதலையாக விளைவு ஏற்பட்டால், மரணதண்டனைக்கு உள்ளாக நேரிடும். (7)

ஒருவர் தற்கொலை செய்துகொண்டால் அவரின் அயலவருக்கு விதிக்கப்பட்டுகின்ற வரியாகவும் சில இடங்களில் குறிப்பிடப்படுகின்றன. அயலவரின் சுகதுக்கங்களை சரியாக கவனிக்காததால் வந்த சாவு என்பதால் அந்த அயலவருக்கு வதிக்கப்பட்ட வரி இது என்கிற இன்னொரு விளக்கமும் கூறப்படுவதுண்டு.

டொயிலி தனது நாட்குறிப்பில் 1813ஆம் ஆண்டு “சாவு வரியை” விரிவுபடுத்தியமைக்கு எதிராக எஹெலபொல குரல்கொடுத்ததாக குறிப்பிட்டிருக்கிறார். (8)

மீன்பிடி வரி
மீன் பிடி மூலம் வரும் வருவாயில் ஒரு பகுதியை வரியாக செலுத்த வேண்டும்.

தென்னை வரி
குறிப்பிட்ட அளவுக்கு மேல் வைத்திருக்கும் தென்னை மரங்களில் ஒன்றுக்கு 6 வெள்ளிகள் வீதம் வரி. இந்த வரியால் ஏராளமான மக்கள் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

இஸ்தோப்பு வரி
தான் வாழும் வீட்டின் கூரைக்கு ஓடு மாற்றுவதாயிருந்தாலும், சுவருக்கு சுண்ணாம்பு அடிப்பதாயிருந்தாலும் கிராமத் தலைவரின் அனுமதி பெற வேண்டியிருந்த காலமது. அந்த நபர் ஒரு விறாந்தை (இஸ்தோப்பு) ஒன்றை நீடிப்பதாக இருந்தால் அரசுக்கு வரி செலுத்த வேண்டும். அல்லது அந்த விறாந்தை உடைக்கப்படும். இந்தக் காலப்பகுதியில் அப்படியான விறாந்தைகளைக் கொண்டிருந்தவர்கள் வசதி படைத்தவர்களே. எனவே அவர்களிடம் இருந்து பணம் பிடுங்குவதற்கான உத்தியாக இருந்திருக்கலாம்.

செருப்பு வரி
காலனித்துவ வெள்ளை இனத்தவர்களும், அரச பிரதானிகளும் மாத்திரமே காலணிகளை பயன்படுத்தி வந்த அந்தக் காலத்தில், சாமானியர்களும் செருப்பை கொள்வனவு செய்யக் கூடிய வகையில் சந்தையில்  கிடைத்தன. செருப்பை அணிவது மேனிலையின் அடையாளமாக இருந்ததால் செருப்பின் மீதான ஆர்வம் ஆரம்பமான காலமது. இதனைப் புரிந்துகொண்ட ஆங்கிலேயர் செருப்பு பயன்படுத்துபவர்களுக்கான வரியை அறிமுகப்படுத்தினார்கள்.

வீதிவரி
தமது வீட்டுக்கு அருகில் உள்ள புதிய பாதையைப் பயன்படுத்துவதற்கான வரி. அப்படி தனிப் பாதைகளை அமைத்துக்கொள்வதை கௌரவமாகக் கருதிய காலம் ஒன்று இருந்ததல்லவா. அதற்கு வரி.

நாய் வரி
வீட்டுச் செல்லப் பிராணியாக நாய்களை வளர்ப்பவர்கள் அதற்கான வரியை செலுத்தாவிட்டால் நாயை நீரில் மூழ்கடித்துக் கொள்ளும் குரூரமான நடைமுறை இருந்திருக்கிறது.

வரி முறையை எதிர்த்து நடந்த 1848கிளர்ச்சிக்குத் தலைமை தாங்கிய முக்கிய தலைவர் “வீர புரன் அப்பு”. அவனின் பெயரிலேயே ஒரு சிங்களத் திரைப்படம் 1978இல் வெளிவந்தது. அதில் வெளிவந்த ஒரு பாட்டில்
“நாய்க்குட்டிக்கேன் வரி...
முலையிலுள்ள சொற்பப் பாலுக்கும்
வரி கட்டும் காலம் வருமோ...”
என்றிருக்கும்.

இலங்கையின் கிழக்கு மாகாணத்தில் நடைமுறையிலிருந்த நெல் வரியானது 1882 இல் தான் நீக்கப்பட்டது.

“முலையை வெட்டியெறிந்த நாங்கிலி”
சுமார் 100 ஆண்டுகளுக்கு முன் கேரளாவில் திருவிதாங்கூர் இராஜ்யத்தில் வாழ்ந்த ‘நாங்கிலி’ என்கிற முப்பது வயதுடைய தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தைச் சேர்ந்த இளம் பெண் தன்னுடைய மார்பகத்திற்கு விதிக்கப்பட்ட வரியைச் செலுத்துவதில்லை என முடிவெடுத்துக்கொண்டாள். திருவிதாங்கூர் இராஜ்யத்தின் உயர்ஜாதி ஆட்சியாளர்கள் விடுவதாக இல்லை.

தொடர்ந்து மார்பக வரி வசூலிப்பவர்களை நாங்கிலியின் வீட்டுக்கு அனுப்பி வரியைச் செலுத்தக் கட்டாயப்படுத்தினார்கள். ஆனால், அழகி நாங்கிலி இந்த வரியைச் செலுத்துவதை மிகப் பெரிய அவமானமாகக் கருதினார். அதனால் மார்பக வரியை தருவதில்லை என்ற தனது உறுதியில் தளராமலிருந்தாள்.

தொடர்ந்து வரியைக் கட்டிட அவள் மறுத்து வந்ததால் வரி பாக்கி அதிகரித்துக் கொண்டே சென்றது. மார்பக அளவுக்கு தகுந்தாற்போல் அந்த வரி அறவிடப்பட்டது. நாங்கிலியின் மார்பகங்கள் பெரியவை. அதனால் விதித்த வரியும் அதிகம்.

‘முலைக்கர்ணம் பார்வத்தியார்’ அதாவது மார்பக வரியை வசூல் செய்யும், பார்வத்தியார் ஒரு நாள் நாங்கிலியைச் சென்றார். நாங்கிலி தன் வீட்டுக்கு வந்த அவரை, சற்றுப் பொறுங்கள் இதோ வரித் தொகையோடு வருகின்றேன் என்று வீட்டிற்குள் சென்றாள்.

ஓர் வாழை இலையை எடுத்து விரித்தாள். விளக்கொன்றை அருகில் ஏற்றி வைத்தாள். தன் மார்பகங்களை ஒவ்வொன்றாக அறுத்து வைத்தாள். அப்படியே சாய்ந்து இறந்தாள். வரியை வசூலிக்க வந்த பார்வத்தியார் அதிர்ச்சியடைந்தார். மார்பக வரிக்கு எதிராகத் திப்பு சுல்தானின் கடும் நடவடிக்கைகளுக்குப் பின், அது சமுதாயத்தில் ஒழிக்கப்பட்டது. மார்பக வரிக்கு எதிராக எழுந்த முதல் எதிர்ப்பலை மிகவும் குரூரமாக வெளிப்பட்டது. அவ்வரி தடை செய்யப்பட்டது.

பேரரசுகள் சிற்றரசுகளிடம் இருந்து வரிகளை வசூலிப்பதும் அந்த சிற்றரசுகள் அடுத்தடுத்த மட்டத்தில் உள்ளவர்கள் மீது வரியைத் திணிப்பதுமாக இறுதியில் சாதாரண மக்கள் மீது வந்து விழும் பேரிடியாக இந்த வரி வந்து விழுந்து விடுகின்றன. அடிமட்ட மக்களிடம் அந்த வரி பாயும்போது மிகவும் குரூரமாக பிரயோகிப்பட்டிருக்கின்றன. உலகம் முழுவதும் மக்கள் மீது சுமத்தப்பட்ட அநீதியான வரி முறைகள் தன்னியல்பாக நீக்கப்பட்டதில்லை. அவை உழைக்கும் மக்களின் பலத்த எதிர்ப்புகளாலும், போராட்டங்களாலுமே இல்லாதொழிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. அரசுகள் வரிகளிலேயே தங்கியிருக்கின்றன என்பது உண்மை. ஆனால் நவீன உலகில் வரிகள் என்பது முதலாளித்துவ வர்க்கத்தை திருப்திபடுத்தும் வரி முறைகளே. உழைக்கும் மக்களின் மீதான அரசே மேற்கொள்ளும் மறைமுக சுரண்டலுக்கு இன்னொரு பெயர் வரி.

உசாத்துணை:
  1. P.E. PIERIS - Ceylon and the Portuguese 1505-1658 –– American Ceylon mission Press – 1920
  2. P. E. Pieris - CEYLON THE PORTUGUESE ERA BEING A History of the Island for the Period 1505-1658 - Tisara Prakasakayo Ltd - 1983
  3. LORNA DEWARAJA - THE MUSLIMS OF SRI LANKA ONE THOUSAND YEARS OF ETHNIC HARMONY 900 – 1915 - THE LANKA ISLAMIC FOUNDATION - 1994
  4. MICHAEL ROBERTS - CASTE CONFLICT AND ELITE FORMATION - The Rise of a Karava Elite in Sri Lanka, 150~1931CAMBRIDGE UNIVERSITY PRESS - 1982
  5. FERNAO DE QUEYROZ - THE TEMPORAL AND SPIRITUAL CONQUEST OF CEYLON - TRANSLATED BY S.G. PERERA- IN THREE VOLUMES Vol. I Book 1-2 - ASIAN EDUCATIONAL SERVICES 1992
  6. H. W. CODRINGTON- A SHORT HISTORY OF CEYLON - MACMILLAN AND CO. LIMITED - 1926
  7. The Historic Tragedy of the Island of Ceilāo - By P.E. Pieris - Colombo 1948
  8. Diary of MR.John D'oyly - COLOMBO APOTHECARIES CO., LTD. PRINTERS. - 1917

“பறங்கி மகாப் போர்” - என்.சரவணன்

சிங்கள போரிலக்கியங்களில் பிரபலமான காவியம் “பறங்கி மஹா ஹட்டன” (பறங்கி மகாப்போர்). அத்தகைய போரிலக்கியங்களில் துட்டகைமுனு காவியம் (எல்லாளனுடனான போர்), நாகானந்த சமர், கெப்பட்டிபொல போராட்டம், என்கிற போரிலக்கியங்களை சிங்கள மேடை நாடக பாரம்பரியத்தில் ஒன்றாகக் கொண்டாடும் வரிசையில் “பறங்கி ஹட்டன”வைப் பற்றிய நாடகமும் முக்கியமானது. இந்தக் கட்டுரை பறங்கிப் போரைப் பற்றியதல்ல “பறங்கி மகாப் போரைப்” பற்றியது.

சீத்தாவக்கவை ஆட்சிசெய்த முதலாம் இராஜசிங்கன் கண்டியைக் கைப்பற்றுவதற்கு கண்டி ராஜ்ஜியத்தின் பிரதானியாக இருந்த வீரசுந்தர பண்டார உதவினான். சிறிதுகாலத்தில் அவர்கள் இருவருக்கு ஏற்பட்ட கருத்து முரண்பாடுகளால் வீரசுந்தர பண்டாரவை ராஜசிங்கன் கொலை செய்தான். வீரசுந்தரபண்டாரவின் மகன் கோணப்பு பண்டார பாதுகாப்பு கருதி போர்த்துக்கேயரிடம் தஞ்சமடைந்தான். கோணப்பு பண்டார என்கிற பெயரை தொன் ஜுவான் என்று மாற்றிக்கொண்டு கத்தோலிக்க மதத்தைத் தழுவினான். 

முதலாம் ராஜசிங்கனின் ஆட்சியில் பிரதானிகள் அதிருப்தியுற்ற காலத்தைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு தமது பாதுகாப்பில் இருந்த முன்னாள் கண்டிய மன்னரான கரலியத்த பண்டாரவின் மருமகனான தொன் பிலிப்பை அரசனாக்கினர் போர்த்துகேயர். அவனது பாதுகாப்புக்காக கோணப்பு பண்டார எனப்படும் தொன் ஜுவானையும் மலைநாட்டிருக்கு அனுப்பினர். தொன் பிலிப்பும் சிறிது காலத்தில் மரணமானான். அவனின் இளம் வயது மகனை மன்னனாக்கி பொம்மை ஆட்சியொன்றை ஏற்படுத்த போர்த்துகேயர் முயற்சி செய்தார்கள். இந்த சந்தர்ப்பத்தில் தொன் ஜுவான் போர்த்துக்கேயருக்கு எதிராக செயற்பட்டதுடன் மீண்டும் பௌத்த மதத்தையும் தழுவிக் கொண்டான். 1592 ஆம் ஆண்டு “முதலாம் விமலதர்மசூரிய” எனும் பெயரில் கண்டிக்கு மன்னனாக ஆனான்.
முதலாம் விமலதர்ம சூரியன் ஒல்லாந்து கடற்படைத் தளபதியான Joris van Spilbergen உடன் கருவா வர்த்தகத்துக்கான சாத்தியங்கள் குறித்து உரையாடிய சந்தப்பம்.
போர்த்துகேயர் தமக்கு சார்பான ஒரு அரசை அமைத்துக்கொள்ளும் முயற்சி இதனால் தடைபட்டுப் போனது. மேலும் முன்னாள் மன்னர் கரலியத்த பண்டாரவின் மகளான தோனா கத்தரினாவை (குசுமாசன தேவி) மனமுடித்ததன் மூலம் “செங்கடகல” என்று அன்று அழைக்கப்பட்ட கண்டி இராஜ்ஜியத்துக்கு சட்டபூர்வமான மன்னனானான் விமலதர்மசூரிய. 12 வருடங்கள் தான் ஆண்டான். அந்த ஆட்சி காலத்துக்குள் அவன் ஆக்கிரமிப்புப் போரை நடத்தவில்லை. அதேவேளை கண்டியை சீத்தாவக்க அரசனான ராஜசிங்கனிடம் இருந்தும், போர்த்துக்கேயரிடம் இருந்தும் தற்காத்துக்கொள்ள நடத்திய போர்கள் இலங்கையின் வரலாற்றில் முக்கிய இடத்தை பெறுபவை.

1593இல் சீத்தாவக்க ராஜசிங்கன் மீண்டும் கண்டியின் மீது போர் தொடுத்தபோது விமலதர்மசூரியனின் உக்கிரமான எதிர்த்தாக்குதலால் தோல்வியுற்ற ராஜசிங்கன் மீண்டும் பின்வாங்கிச் சென்றுகொண்டிருந்த போது காலில் குத்திய முள்ளொன்றால் ஏற்பட்ட காயத்தால் மரணமானான்.

ராஜசிங்கனின் மரணத்தைத் தொடர்ந்து கண்டியைக் கைப்பற்றும் முயற்சியில் போர்த்துகேயர் களமிறங்கினர். அவர்கள் தந்துரே எனும் இடத்தில் விமலதர்மசூரியனின் படையால் எதிர்கொண்ட கடும் தாக்குதலினால் கடும் இழப்பை சந்தித்து தோல்வியடைந்தனர். இந்த சமர் “தந்துரே ஹட்டன” என்று பிரபலமான சமராக வரலாற்றிலக்கியங்களில் அறியப்படுகிறது.

இரு போர்க்கலைஞர்கள்
இலங்கையின் வரலாற்றில் சிறந்த போர் நிபுணத்துவமுடைய அரசனாக முதலாம் விஜயசூரியனை குறிப்பிடுவார்கள். அதிலும் குறிப்பாக காலனித்துவ கால இலங்கையின் முதற் தரம் மிக்க போர்க் கலைஞனாக குறிப்பிடப்படுவதும் அவரைத்தான்.

அதுபோல காலனித்துவ கால சிறந்த போர்க்கலைஞனாக கெப்டன் ஜெனரல் தொன் ஜெரோனிமோ த அசவேதோ (Dom Jerónimo de Azevedo) வைக் குறிப்பிடுவதும் வழக்கம்.

இலங்கையின் அதிர்ஷ்டமோ துரதிருஷ்டமோ இவர்கள் இருவரும் ஏக காலத்தினராக இருந்துவிட்டார்கள். அசவேதோ இலங்கையின் முதலாவது போர்த்துகேய கவர்னர் ஜெனரலாக 1594 இல் பொறுப்பேற்றது தொடக்கம் மன்னர் விமலதர்மசூரிய மரணிக்கும் வரையிலான காலப்பகுதி வரை இருவருமாக இலங்கையை தமது யுத்தகளமாக ஆக்கிக்கொண்டிருந்தார்கள். கண்டி ராஜ்ஜியத்தின் மாத்திரமல்ல இலங்கையின் எதிர்காலத்தையும் தீர்மானிக்கின்ற போராக இது அமைந்தது. இதனால் “பறங்கி மஹா ஹட்டன” (பறங்கி மகாப்போர்) என்று சிங்கள வரலாற்று இலக்கியங்களில் அழைக்கப்படுகிறது.

24.12.1594 இல் அசவேதோ போர்த்துக்கேய ஆட்சியின் கவர்னராக பதவியேற்ற வேளை மன்னர் விமலதர்மசூரிய அரசகட்டிலேறி இரண்டு வருடங்கள் மட்டும் தான் ஆகியிருந்தது. கண்டி ராஜ்ஜியத்தின் மீதான போர்த்துக்கேய ஆக்கிரமிப்பை பல உயிரிழப்புகளுடன் முறியடித்து தோற்கடித்த பெருமையுடன் விமலதர்மசூரிய அப்போது திகழ்ந்ததால் போர்த்துக்கேயருக்கு சிம்ம சொப்பனமாக ஆகியிருந்தவர்.

அசவேதோவின் ஆட்சி ஆரம்பிக்கும் போதே மிகவும் முக்கியமான இரண்டு கிளர்ச்சிகளை எதிர்கொள்கிறார். ஒன்று அக்கரகனே அப்புஹாமி தலைமையிலானது, மற்றொன்று டொமின்கொஸ் கொறையா எனப்படும் எதிரில்லே றால என்பவர் தலைமையிலான சமர். அக்கரகனேயின் போராட்டம் குறிப்பிடுமளவுக்கு அத்தனை மூர்க்கமாக இல்லாதுவிட்டாலும் எதிரில்லே றாலவின் தலைமையிலான சமர் எந்தளவு மூர்க்கமானது என்றால் ஒரு கட்டத்தில் போர்த்துக்கேயர் கொழும்பைத் துறந்துவிட்டு அகன்றுவிடலாமா என்று சிந்திக்குமளவுக்கு அந்த சமர் முக்கியம் கொண்டதாக இருந்தது. ஆனால் இலங்கையின் வரலாற்றில் அதிகளவு பேசப்படாத ஒரு சமர் அது.
எவ்வாறிருந்த போதும் அசவேதோ 1596க்குள்  இந்த இரண்டு சமர்களையும் முறியடித்து தனது பெயரை பதிக்கிறார். இதே காலப்பகுதியில் ஹத் கோரளை (குருநாகல் பிரதேசம்), ஹத்தற கோறளை (கேகாலை பிரதேசம்) ஆகிய பிரதேசங்களை போர்த்துகேயரும், கண்டிய ராஜ்ஜியமும் துண்டாடி தமது ஆட்சியை செலுத்தி வந்தன. மக்களின் செல்வாக்கு கண்டி அரசாட்சியின் பக்கமே இருந்தாலும் கண்டியப் படைகளுக்கு இந்தப் இரதேசங்களில் நிரந்தர பலம் இருக்கவில்லை. போர்த்துக்கேயரின் கையோங்கும் போது போர்த்துக்கேயரைச் சார்ந்தும் போர்த்துக்கேயரின் பலம் குன்றும்போது கண்டி அரசைச் சார்ந்தும் மக்களின் ஆதரவு சாய்ந்துகொண்டிருந்தது.

அசவேதொவுக்கு இந்த விளையாட்டு பிடிக்கவில்லை. இலங்கையின் மீதான போர்த்துக்கேயரின் பூரண செல்வாக்கின் கீழ் கொண்டுவருவதாயின் முதற் கட்டத்தில் ஹத் கோறளை, ஹதர கோறளை ஆகிய இரு பிரதேசங்களையும் கொண்டுவரவேண்டும் என்று கருதினார். இதன் விளைவாகத் தோன்றியது தான் பறங்கி மகாப் போர்.

முதலாம் கட்டம்
தனது போர் உபாயமாக ஹதர கோறளை, ஹத் கோறளை பகுதிகளில் ஏராளமான காவல் அரண்களை அமைக்கிறான் அசவேதோ. குறிப்பாக அதிக கிளர்ச்சிக்கார கிராமங்களாக அடையாளம் காணப்பட்ட பகுதிகளில் தமக்கு எதிரானவர்களை அடையாளம் கண்டு தண்டிப்பதற்காக இந்த நிலையங்களைப் பயன்படுத்துகிறான். போர்த்துக்கேய படைகளையும் லெஸ்கரின்களையும் (*) இந்த நடவடிக்கையில் ஈடுபடுத்துகிறான். இந்தப் படைகளின் மூலம் மிகவும் அடக்குமுறைகளை ஏவி மக்கள் மத்தியில் ஒரு பீதியை உருவாக்கி நிலைநாட்டுகிறான்.

அசவேதொவின் இந்த திட்டத்தை சரியாக இனங்காண்கிறான் விமலதர்மசூரிய. மலையகப் பகுதிகளைக் கைப்பற்றும் திட்டத்தின் உபாயமாக முதலில் அதன் வாசல்களான அடிப்பகுதிகளை தந்திரோபாய ரீதியில் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வர அசவேதோ எத்தனிப்பதை கவனிக்கிறான். எனவே மலைநாட்டுப் பகுதியைக் கைப்பற்றுமுன் தானே முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கையாக அந்த கீழ்நாட்டுப் பகுதிகளைக் கைப்பற்றும் போரைத் தொடக்குகிறான்.

அசவேதோ காவலரண்கள் பலவற்றை நிறுவதன் மூலம் அகலக் கால்வைத்து ஆக்கிரமித்துவிடலாம் என்கிற தந்திரோபாயத்துடன் நகர்ந்துகொண்டிருந்தான்.

ஆனால் விமலதர்மசூரிய பெரும் படையெடுப்பை நடத்தாமல் போர்த்துகேய நிலைகளை ஆங்காங்கு திடீர் அதிரடித் தாக்குதல்களை நடத்தி அவற்றை அழிக்கும் உபாயத்தைக் கையாள்கிறான். போர்த்துகேய இராணுவம் அவர்களைத் தேடி வரும்போது மீண்டும் பின்வாங்கி ஓடித் தப்பிக்கும் கெரில்லா பாணியிலான வழிமுறையைக் கைகொள்கிறான். அப்படி பின்வாங்குகிற கண்டியப் படைகள் வேறு இடத்தில் இன்னொரு திடீர் தாக்குதலை நடத்தி அழித்துவிட்டு அடுத்த இடத்துக்கு தப்பிச் சென்றுவிடும். எங்கும் நிலைகொள்வதில்லை. இந்த தாக்குதல்கள் அசவேதொவை நிலை தடுமாற வைக்கிறது. எதிரியின் போர் உபாயம் தான்  என்ன என்பதை அறியாது குழப்பத்திற்குள் தள்ளப்படுகிறான். தனது போர் உபாயமாக அடுத்ததாக எதனைக் கையாள்வது என்று சிந்திக்கத் தள்ளப்படுகிறான்.
கெப்டன் ஜெனரல் தொன் ஜெரோனிமோ த அசவேதோ (Dom Jerónimo de Azevedo)
கண்டியப் படைகளின் இந்தத் தாக்குதல்கள் ஊவா, சப்பிரகமுவா, மாத்தறை, ஹத் கோறளை, ஹதர கோறளை போன்ற பிரதேசங்களுக்கு விரிவாகின்றன. எனவே போர்த்துகேய படையோ படையெடுப்பு சமரை நடத்த தயாராக்கொண்டிருக்க கண்டியப் படைகளின் இத்தகைய தாக்குதல்களினால் தற்காப்புத் தாக்குதல்களுக்குள் தங்கியிருக்கும் நிலைக்கு தள்ளப்படுகிறார்கள். அசவேதோவின் திட்டமும் நம்பிக்கையும் குலைந்துவிடுகிறது. கண்டி ராஜ்ஜியம் என்பது கைப்பற்ற இயலாத ஒன்று என்கிற முடிவுக்கு வந்து சேருகிறான். “காவலரண்” போர்த்திட்ட உபாயம் தோல்வியடைந்துவிட்டதையும் விமலதர்மசூரிய வெற்றிபெற்றுவிட்டத்தையும் உணர்கிறான்.

இரண்டாம் கட்டம்
அதேவேளை அசவேதோ ஒரு உபாயத்தில் மாத்திரம் தங்கியிருப்பவன் அல்லன். தான் தவறவிட்ட இடத்தை சரிசெய்ய வேறொரு உபாயத்தை திட்டமிடுகிறான். போர்த்துகேய படைகளுக்கு இருந்த பெரும் பிரச்சினையே ஆளணி பற்றாக்குறை தான். அசவேதோவின் படையில் இருந்த போர்த்துகேயர்களின் மொத்த எண்ணிக்கையே 900 மட்டுமே. மற்றவர்கள் எல்லோரும் உள்நாட்டவர் தான். அத்தனை பெரும்படையை வைத்திருக்கும் அளவுக்கு போதுமான வளம் இருக்கவில்லை. அதுவே அவர்களின் பலவீனமாக இருந்தது. இருந்த படைகளைக் கொண்டு குறிப்பிட்ட காவல் அரண்களுக்கு பகிர்ந்து விட்டதால் கண்டியப் படைகளுக்கு சாதகமாக அமைந்திருந்தது. 

இரண்டாவது பலவீனம்; தமது பிரதான தலைமையக கோட்டையாக திகழ்ந்த கொழும்பில் இருந்த படையினர்  தொலைவான இடங்களுக்கு அனுப்பப்பட்டதால் அத்தகைய தூரம் பாதுகாப்பு ஸ்திரத்தன்மைக்கு பாதகமாக இருந்தது. இதனால் கொழும்பு தலைமையகம் பலவீனமாக இருந்தது.

மூன்றாவது பலவீனம்; கண்டியப் படைகள் தாக்கிவிட்டு திரும்பிச் சென்ற வழித்தடங்களைக் கண்டறிய முடியாமல் இருந்தது.

இந்த பலவீனங்களையே அசவேதோ ஆராய்கிறான்.

இதன் விளைவாக அவன் முதல் அடி எடுத்துவைக்கும் போது கொழும்பில் இருந்த இராணுவத் தலைமையகத்தை “மெனிக்கடவர”வுக்கு நகர்த்துகிறான். “மெனிக்கடவர” என்பது தற்போதைய கேகாலை மாவட்டம். கரையோரத்தில் இருந்து வெகு தொலைவில் இருக்கிறது. ஒரு வகையில் கண்டிக்கும் கொழும்புக்கு இடைநடுவில் இருக்கிறது. இதில் உள்ள சிக்கல் என்னவென்றால் கொழும்பு கோட்டை தாக்குதலுக்கு இலக்காக நேரிட்டால் கோவாவிலிருந்து கடல் மார்க்கமாக உதவி பெற முடியாமலும் போகலாம்.  எனவே அசவேதோ இந்த நிலைமையைப் புரிந்துகொண்டு “மெனிக்கடவர”வில் பலமான போர்த்துகேய கோட்டையொன்றைக் கட்டினான். அதைக் கட்டியபின் தான் அசவேதோ அடுத்த நடவடிக்கையை எடுத்தான். 

கண்டியப் படைகள் வந்துபோன பாதைகளை அடையாளம் காண முடியாதிருந்ததால் முதலில் அவர்கள் கீழ்நாட்டுக்குள் நுழைவதை தடுக்கும் பணியை ஆரம்பித்தான். குறிப்பாக மலைநாட்டிலிருந்து கீழ்நாட்டிற்கு வருவதற்கு அப்போது பிரதான மூன்று பாதைகள் பயன்படுத்தப்பட்டன. பலன மார்க்கம், கலகெதர மார்க்கம், இந்தல்கஸ்கின்ன ஆகியவையே அந்த மூன்று வழிகள். இந்த மூன்று பாதைகளை மறிக்கும் வகையில் அங்கே அரண்கள் அமைக்கப்பட்டன. முன்னர் அமைக்கப்பட்டிருந்த காவல் அரண்களைப் போன்றவை அல்ல இவை. அதை விட அதிக ஆளணியுடனும், ஆயுதங்களுடனும், பாதுகாப்புடனும் உறுதியாக அவை அமைக்கப்பட்டன. 

அது மற்றுமன்றி பலன கொத்தளத்தைப் பாதுகாக்கும் வகையில் அதற்கு முன்னால் அட்டாபிட்டிய, எத்காலேதொட்ட, தமுனுகஸ்ஹின்ன, ஹத்தலிஸ்பன்ன ஆகிய இடங்களிலும் கலகெதர அரணை எதிர்கொள்ளும் முன் அலவ்வ, மொட்டப்புலிய ஆகிய இடங்களிலும், இந்தல்கஸ்கின்னவை நெருங்கும் முன் எதிர்கொள்ளக்கூடிய வகையிலும் காவலரண்கள், நிலையங்கள் என்பவற்றையும் அமைத்தான் அசவேதோ. 
1655 இல் வரையப்பட்ட கொழும்பு கோட்டை (Dutch-East-India-Company)
இந்த உபாயங்களை விமலதர்மசூரிய அறிந்தே வைத்திருந்தான். இந்த அரண்கள் அமைத்துக்கொண்டிருக்கும் போதே விமலதர்மசூரியனின் படைகள் அடிக்கடி தாக்கி இடையூறு செய்துகொண்டிருந்தன. கோட்டையையும் கூட இத்தகைய தாக்குதல்களின் மத்தியில் தான் அசவேதோ கட்டிமுடித்தான்.

ஆனால் முன்னர் போல போர்த்துக்கேயப் படையரண்களில் சிறிய குழுக்களாக இருக்கவில்லை என்பதால் சற்று பலமாகவே இருந்தார்கள். எனவே கோட்டையை கட்டிமுடிக்கும் வேலையை கண்டியப் படைகளால் முழுமையாக தடுத்து நிறுத்தமுடியவில்லை. அசவேதோவின் திட்டப்படி விமலதர்மசூரியனின் மலைநாட்டு வழிகளுக்கு இடையூறு செய்ய முடிந்தது.

ஆகவே இந்த இரண்டாம் கட்ட முயற்சியில் அசவேதோ வெற்றிகரமாக முன்னேறியிருப்பதை விமதர்மசூரிய இனங்கண்டுகொண்டான். இனிமேலும் சக்திமிக்கபோர்த்துக்கேய கோட்டையைத் தாக்குவதற்கான முயற்சியை மேற்கொண்டால் தமது படை பேரிழப்பை எதிர்கொள்ள நேரிடலாம் என்பதால் வேறொரு தந்திரத்தைக் கையாண்டான். அதாவது தானும் ஒரு முன்னரங்கப் பாதுகாப்புக் கோட்டையைக் கட்டுவதே அந்தத் திட்டம்.

அசவேதோ கண்டி மீது ஒரு சமரைத் தொடக்குவதாக இருந்தால் குறைந்த தூரத்தைக் கொண்ட “பலன” பாதையில் தான் வருவதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம் உண்டு என்பதை ஊகித்தான். அந்தப் பாதையே தனது உபாய வழியாக ஆக்கிக்கொள்கிறான். அதன்படி பலன, இஹல கோட்டே என்கிற பகுதிகளில் இரு கொத்தளங்களையும், புத்தஸ்ஸகொட எனும் இடத்தில் இன்னொரு முன்னரங்க முகாம் ஒன்றையும் அமைத்தான். அதேவேளை இவற்றைவிட விட பலமான பெரிய கோட்டையொன்றை கனேதென்ன என்கிற இடத்தில் அமைக்கிறான். கனேதென்ன என்பது கண்டியின் வாசல் என்றே கூறவேண்டும். அங்கிருந்து தான் கண்டி தொடங்குகிறது. இவற்றைவிட போர்த்துகேயர்களின் பாதுக்கப்பரண்களுக்கு நிகரான அரண்களை பல்வேறு இடங்களில் அமைக்கிறான்.

எவ்வாறிருந்தாலும் விமலதர்மசூரியனையும், மலைநாடும் போர்த்துகேயரால் சுற்றி வளைக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பது மட்டும் உண்மை. எனவே ஒரு வகையில் இரண்டாம் கட்டத்தில் அசவேதோவுக்கு கணிசமான வெற்றியென்றே கூறவேண்டும்.
போர்த்துகேயர்களுடனான சண்டை பற்றி பால்தேயுவின் "A true and exact description of the most celebrated East-India coasts of Malabar and Coromandel; as also of the isle of Ceylon (1703)" நூலில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட படம்
மூன்றாம் கட்டம்
இப்படி சுற்றிவளைத்து நிலைகொண்டுள்ள தனது படைகளை உறுதி செய்துகொண்டதன் பின்னர் மீண்டும் அசவேதோ ஹத் கோறளை, ஹதர கோறளை பிரதேசங்களை கைப்பற்றுவதற்கான சமரை ஆரம்பிக்கிறான். இம்முறை முன்னரைப் போன்ற பெரிய இடையூறுகள் இல்லாததால் அசவேதோ எளிமையாக தனது திட்டத்தில் வெற்றி பெறுகிறான்.

தொன் ஜெரோனிமோ த அசவேதோ என்கிற பெயர் இந்தக் காலகட்டத்தில் சிங்களவர்களைப் பொறுத்தளவில் பெயோன்ரைக் குறிப்பிடுவதற்கான இன்னொரு பெயராகக் கொண்டிருந்தார்கள். அந்தளவு இந்தப் பிரதேசங்களில் அசவேதோ ஆடிய வெறியாட்டம் கொடூரகரமானது.

தன்னால் அடையாளம் கண்ட கிளர்ச்சிகர கிராமங்களை முழுமையாக அழித்து நாசமாக்குகிறான். மக்கள் சர்வசாதரணமாக கொல்லப்படுகிறார்கள். பெண்கள் பாலியல் வல்லுறவுக்கு உள்ளாகிறார்கள், குழந்தைகள் பலரை வீசியெறிந்து கொல்கிறார்கள். கால்நடைகள் விலங்குகள் பல கொல்லப்பட்டு தேவையானவற்றை அவர்களின் உணவுக்கு பறித்துக்கொள்கிறார்கள். சில பிரதேசங்களில் அந்த தாவரங்களையும் அவர்கள் மிச்சம் வைக்கவில்லை என்று வரலாற்றாசிரியர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள். இந்தக் கொடுமைகளை குரூரமாக ரசித்து ரசித்து செய்ததாக குறிப்புகளில் காண முடிகிறது.

1600 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் பல சிங்கள கிராமங்களைச் சேர்ந்த சிங்களவர்கள் பலதையும் இழந்த நிலையில் தமது கிராமத் தலைவர்களை அழைத்துக்கொண்டு சென்று அசவேதோவை சந்தித்து இனிமேல் தாம் எந்தவித கிளர்ச்சிகளிலும் சம்பந்தப்படமாட்டோம் என்று உறுதியளித்துவிட்டு வருகிறார்கள். இத்தோடு இந்த மூன்றாம் கட்டமும் நிறைவுக்கு வருகிறது.

கீழ்நாட்டு பிரதேசங்களை அசவேதோ கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்துவிட்டான். கண்டி ராஜ்ஜியம் இப்போது ஏறத்தாழ சுற்றிவளைக்கப்பட்ட நிலை. இனி கண்டி மீதான ஆக்கிரமிப்புக்கு நாள் குறிப்பது மட்டுமே பாக்கி.

நான்காம் கட்டம்
ஆனால் அசவேதோ அவசரப்படவில்லை. குழப்பமடையவில்லை ஒரு வருடத்துக்கும் மேல் அதற்கான திட்டமிடலை ஆசுவாசமாக மேற்கொள்கிறான். 1602ஆம் ஆண்டு போர்த்துகேய படைகள் “மெனிக்கடவர”விலிருந்து கண்டியை நோக்கி படைகளை நகர்த்தத் தொடங்குகிறான். அந்த நகர்வில் போருக்காக முன்னரங்க முகாம் ஒன்றை (forward base camp)  ஒன்றை அட்டாபிட்டியவில் அமைக்கிறான்.

இந்த இடத்தில் ஒன்றை நினைவிற்கொள்ளவேண்டும் கண்டியைக் கைப்பற்றுவதற்கான படை நகர்வுக்காக போர்த்துகேயர் பயன்படுத்திய பாதை இன்றைய கொழும்பு – கண்டி பிரதான வீதியை அல்ல. இன்னும் சரியாகச் சொல்லப்போனால் கொழும்பு-கண்டி ரயில் பாதை அமைக்கப்பட்டிருக்கிற பாதை தான் இந்த படையெடுப்பு நடந்த பாதை.

புதிதாக அமைக்கப்பட்ட அட்டாபிட்டிய முகாமிலிருந்து லெஸ்கரின் படைகளை அலுத்நுவரவை நோக்கிய படையெடுப்புக்கு ஆணையிடுகிற அதே வேளை நோய்வாய்ப்பட்டிருந்த படையினரையும், காயப்பட்டிருந்தவர்களையும் கொண்டு கோட்டைகளை பாதுகாக்க ஏற்பாடு செய்கிறான்.

போர்த்துகேய படைகள் அழுத்நுவர பிரதேசத்தை நெருங்கும்போது புத்தஸ்ஸகொடவுக்கு முன்னாள் இருக்கும் பாதுகாப்பு முன்னரணில் இருந்து எதிர்த்தாக்குதலை எதிர்கொள்கிறார்கள். அசவேதோ தனது பிரதான படையணியுடன் அழுத்நுவரவில் தங்கியிருந்து கெப்டன் மேஜர் செல்வதோர் பெரைரா த சில்வா மற்றும் லெஸ்கரின் தலைவரான சிமாவோ பிஞ்ஞோ ஆகியோரின் தலைமையிலான படையணிகள் இரண்டை முன்னரன் முகாமுக்கு இரு புறமாகவும் அனுப்பி தாக்குதல் தொடுத்து அதனைக் கைப்பற்றிவிடுகிறான்.

இதற்கிடையில் மன்னர் விமலதர்மசூரிய தனது படையினரை கேனேநெத்த கோட்டையை பாதுகாக்க திரட்டுகிறான்.  கனேதென்ன மூன்று புறமும் அடர்த்தியான கற் சுவர்களைக் கொண்டதும் இன்னொரு புறம் இயற்கையாகவே மலையால் சூழப்பட்ட கோட்டை. எனவே அவ்வளவு எளிதாக தாக்கி முன்னேற முடியாது. மேலும் போர்த்துக்கேயர் இந்த ஆக்கிரமிப்பில் தமது கனரக பீரங்கியை நகர்த்திக் கொண்டுவர முடியவில்லை எனவே பித்தளையினால் செய்யப்பட்ட இலகுரக பீரங்கியைத் தான் நகர்த்திக்கொண்டு வர முடிந்தது.

இருபது நாட்களாக அந்தக் கோட்டையை தாக்கிக்கொண்டே இருந்தாலும் அந்தக் கோட்டையை தகர்க்க முடியவில்லை. அதுபோல எதிர்த்தாக்குதலில் போர்த்துக்கேயருக்கு கடும் இழப்புகள் ஏற்படுகின்றன. போருக்கான விநியோகமும் தொடர்ந்து தேவைப்படுகிறது. போர் வீரர்கள் களைத்துப் போகிறார்கள். ஆனால் 1602 பெப்ரவரி 22ஆம் திகதி ஒரு ஆச்சரியமான  செய்தி வந்து சேருகிறது. கனேதென்ன கோட்டையைக் கைவிட்டுவிட்டு சிங்களப் படைகள் பின்வாங்கி சென்றுவிட்டன என்கிற செய்தி தான் அது.

இனி தடையின்றி பலன மார்க்கமாக படைகளை இலகுவாக நகர்த்திச் செல்லலாம். ஆனால் அசவேதோவுக்கு இருந்த குழப்பம் தீரவில்லை.  இருபது நாட்களாக தாக்குதலுக்கு வீழாத கோட்டையை சாதரணமாக கைவிட்டுவிட்டு ஏன் ஓடினார்கள்.

விமலதர்மசூரியனைப் பொறுத்தளவில் போர்த்துகேய படைகளின் பலத்தைக் குறைப்பதற்கும், லெஸ்கரின் படையினரின் மனோபலத்தை குன்றச் செய்வதுமான போத்தந்திரத்தைக் கையாள்வதே. அதேவேளை அதே பலன பாதையில் அவர்களை வரப்பண்ணுவது. அதே பலன பாதையில் செல்வதில் உள்ள ஆபத்தை அசவேதோ இனங்கண்டுகொள்கிறான். எனவே முதலில் கனேதென்ன கோட்டையில் இருந்தபடி இராணுவத்தை மீண்டும் அணிதிரட்டிச் சீர்செய்கிறான்.

இம்முறை அவன் இலங்கையில் போர்த்துக்கீசரின் வரலாற்றிலேயே அதிகப்படியான படையை அங்கே திரட்டுகிறான். இதற்காக அவனுக்கு தென்னிந்தியாவில் கோவாவில் இருந்தும் படைகள் வந்து சேருகின்றன. அதில் 1100 போர்த்துகீசர்கள், 300 இந்திய கிறிஸ்தவர்கள், 12,000 லெஸ்கரின் படையினர் அடங்குவார்கள். இத்தனைப் படையையும் திரட்டுவதற்கு அசவேதொவுக்கு 1602 நவம்பர் வரை காத்திருக்க நேரிடுகிறது.

மன்னரைக் கொல்ல சதி
இதற்கிடையில் ஒரு விசித்திரமான நிகழ்ச்சி நடக்கிறது. லெஸ்கரின் படையின் தலைவனான சிமாவோ பிஞ்ஞோவுக்கு மன்னர் விமலதர்மசூரியனிடம் இருந்து ஒரு இரகசிய செய்தி வருகிறது. அதில் அசவேதோவுக்கு எதிராக சதிசெய்து படையிலிருந்து ஒரு பகுதியுடன் கண்டியப் படையில் இணைந்துகொள்ளுமாறு விடுக்கப்பட்ட கோரிக்கை அது. ஆனால் சிமாவோ பிஞ்ஞோ அதனை அசவேதோவிடம் தெரிவித்துவிடுகிறான். அசவேதோ மன்னரை வீழ்த்த ஒரு தந்திரமான திட்டத்தைத் தீட்டுகிறான். மேலதிகமாக இது குறித்து உரையாடவென ஒரு சந்திப்பை ஏற்பாடு செய்யும்படி மன்னரைக் கேட்கும்படி சிமாவோ பிஞ்ஞோவிடம் கூறுகிறான். அப்படி ஒரு இரகசிய சந்திப்புக்கு மன்னரை அழைத்து அங்கேயே தந்திரமாக மன்னரைக் கொன்று விட்டு கண்டியில் ஏற்படக்கூடிய பதட்டத்தைப் பயன்படுத்தி கண்டிக்குள் அதிரடியாகப் புகுந்து கைப்பற்றுவதே அசவேதோவின் திட்டம்.

திட்டமிட்டபடி அந்த சந்திப்பு ஏற்பாடாகிறது. ஆனால் மன்னரை கொல்வதற்காக அனுப்பப்பட்ட போர்த்துகேய கொலைஞர்களுக்கும் மன்னருக்கும் இடையில் அந்த சந்திப்பு நிகழவில்லை. மாறாக அவர்களை கண்டியப் படையின் முக்கியஸ்தர்களே சந்தித்தார்கள்.  சந்திப்புக்காக சென்ற போர்த்துகேய படையினர் அனைவரும் கண்டியப் படையால் கொல்லப்பட்டார்கள். விமலதர்மசூரிய தந்திரத்தில் அசவேதோவை விட ஒரு படி மேலேயே இருந்திருக்கிறான்.

1603 ஜனவரியில் போர்த்துகேய படையினர் கண்டியை நோக்கி முன்னேறுகின்றனர். பலன மார்க்கமாகவே முன்னேறிய அப்படையை கண்டியப் படைகள் முழு அளவில் தாக்குகிறார்கள். பலன, இஹல கோட்டே ஆகிய இரு கொத்தளங்களுக்குப் புறம்பாக மலைப் பகுதிகளில் பாதுகாப்பாக இருந்தபடி துப்பாக்கிகளாலும், சிறிய ரக பீரங்கிகளாலும் தாக்கி போர்த்துகேயரை நிலைகுலைய வைத்துக்கொண்டிருந்தார்கள். 
இன்றைய நிலையில் பலன கோட்டை

போர்த்துகேயர் முன்னேறும் ஒவ்வொரு அடியும் இரத்தத்தால் விலைகொடுக்க நேரிட்டது. மேஜர் செல்வதோர் பெரைரா த சில்வா தலைமையிலான படையை ஒரு மலையுச்சிக்கு அனுப்புகிறான் கண்டியப் படைகளின் சிறிய ரக பீரங்கிகளின் தாக்குதலை சமாளிக்க முடியாமல் பின்வாங்கிவிடுகிறான். அடுத்ததாக சிமாவோ பிஞ்ஞோவின் தலைமையிலான ஒரு குழுவை விலங்குகள் போகும் பாதையில் அனுப்புகிறான் அவனும் தாக்குதலை சமாளிக்க முடியாமல் பின்வாங்கிவிடுகிறான்.

ஒரு மாதமாக நடந்த இந்த சமரின் இறுதியில் பலன கொத்தளம் தெரியக் கூடிய அளவுக்கு நெருங்க முடிந்தது. மூன்று நாட்களாக அக்கோட்டையை நோக்கி தமது பெல்கன் ரக பீரங்கிகளால் தொடர் தாக்குதளை நடத்தியும் எந்த பலனும் இல்லை. இதற்கு மேல் முன்னேற முடியாது என்று தெரிகிறது. ஆனால் பலன கொத்தளத்துக்குள் நுழைவதற்கான இரகசியப் பாதையை கண்டியைச் சேர்ந்தவன் ஒருவன் காட்டிகொடுத்துவிடுகிறான். அசவேதோவுக்கு இப்போது மெல்லிய தடை விலகுகிறது. செல்வதோர் பெரைரா தலைமையிலான ஒரு அணியை அனுப்புகிறான். அந்தத் தாக்குதலை எதிர்கொண்ட கண்டியப் படை பலன கொத்தளத்தைக் கைவிட்டு அடர்த்தியான காடு வழியாக விமலதர்மசூரியனும் படைகளும் பின்வாங்கிச் சென்றுவிடுகின்றன. ஒரு மாதத்துக்கும் மேற்பட்ட சமரால் இப்போது போர்த்துக்கேயர்கள் 1603 பெப்ரவரி 2ஆம் திகதி பலன கொத்தளம் தமது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்துவிட்டனர்.  போர்த்துக்கேயர் ஆனந்தமாக வெற்றிகளிப்பைக் கொண்டாடுகின்றனர். விமலதர்மசூரிய வந்து தாக்குமுன் அடுத்த படைநகர்வுக்கு தயார்படுத்தவேண்டும். 

இனி கண்டிக்கு இருபத்தைந்து கிலோமீட்டர் மட்டுமே. ஆனால் அசவேதோ மீண்டும் சந்தேகிக்கிறான் ஒரேயடியில் கண்டியப் படைகள் அங்கிருந்து மாயமானது எப்படி. 

மன்னர் விமலதர்மசூரிய எப்பேர்பட்ட போர்க்கலைஞன், அவனது போர்த்திறன் எவ்வளவு திறம்பட்டது என்பதை அதன் பின் நடக்கும் ஒவ்வொரு நிகழ்வோடு உணரத் தொடங்குகிறான்.

அசவேதோவுக்கு திடீரென்று ஒரு செய்தி வந்து சேருகிறது. கண்டியப் படைகள் தமலபிட்டியவில் உள்ள போர்த்துகேயக் கோட்டையை கடுமையாக தாக்கி வருகிறார்கள் என்கிற செய்தி தான் அது. விமலதர்மசூரிய வேலையைக் காட்டிவிட்டான். உடனடியாக சிமாவோ பிஞ்ஞோ வின் லெஸ்கரின் படையை அங்கே அனுப்புகிறான்.

போர்த்துகேய படை இப்போது இரண்டாக பிரிக்கபட்டதும் விமலதர்மசூரிய தனது அடுத்த காயை நகர்த்துகிறான். எஞ்சியிருந்த லெஸ்கரின் படைக்கு தலைமை தாங்கிய காங்கர ஆராச்சி முதலி என்பவனின் தலைமையிலான படை கண்டியப் படையில் போய் சேர்ந்துகொண்டது. மன்னரின் ஒற்றர்படை பல நாட்களாக லெஸ்கரின் படையை சரிகட்ட வேலைபார்த்துக்கொண்டிருந்தது. இறுதியில் அதில் வெற்றியும் கண்டது. 

தமக்கு இரகசிய பாதையைக் காட்டியவன் மன்னரின் ஒற்றன் தான் என்பதை அசவேதோ உணரும்போது போர்த்துகேய படை தனிமைப்படுத்தப்பட்டு மலைகளைச் சூழ்ந்திருந்த கண்டியப் படையால் சுற்றிவளைக்கப்பட்டு தாக்கப்பட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள்.

விமலதர்மசூரிய தனது திறமையான போர்த்தந்திரத்தால் தன்னை வீழ்த்திவிட்டதை அசவேதோ உணர்ந்தான். இனி எஞ்சிய படையையும் பலிகொடுக்காமல் கொழும்புக்குத் திரும்புவது மட்டுமே அவனுக்கு இருந்த ஒரே தெரிவு. கண்டியப் படையை எதிர்கொண்டபடி இருக்கும்படி கெப்டன் அந்தோனியோ டி பிஞ்ஞோவின் கீழ் ஒரு படையணியை பலன கொத்தளத்தில் இருத்திவிட்டு பிரதான படையுடன் கனேதென்னவுக்கு பின்வாங்கினான் அசவேதோ. அதன் பின்னர் ஏனையோரும் கனேநேத்தவுக்கு பின்வாங்கி வந்து விட்டார்கள். கனேதென்னவில் சிமாவோ பிஞ்ஞோவை சந்திக்கிறான். முழு கீழ்நாட்டு பிரதேசத்திலும் உள்ள போர்த்துக்கேய நிலைகள் கிளர்ச்சியை எதிர்கொண்டிருக்கிறது என்கிற செய்தியை அவன் மூலம் அறிந்தான். போர்த்துகேயர் கொழும்பை நோக்கி முழுமையாக பின்வாங்கும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டார்கள் அப்படி பின்வாங்கும்போது கடந்துசென்ற கிராமங்களில் எல்லாம் எதிர்ப்புகளையும் கிளர்ச்சிகளையும், கூடவே அங்காங்கு கண்டியப் படைகளின் தாக்குதல்களையும் எதிர்கொள்ள வேண்டியிருந்தது. கனேதென்னவிலிருந்து, அழுத்நுவர, அங்கிருந்து அட்டாபிட்டிய, அங்கிருந்த மெனிக்கடவர என்று ஒவ்வொன்றாக கைவிட்டுவிட்டு பின்வாங்க வேண்டியேற்பட்டது.மெனிக்கடவர வந்து சேரும் போது நான்கு நாட்களாக உணவின்றி பட்டியினியில் வந்து சேர்ந்திருந்தார்கள்.

தொடர் தாக்குதலால் பின்னர் மெனிக்கடவர பெருங்கோட்டையையும் கைவிட்டு ருவன்வெல்ல, சீதாவக்க கடந்து ஹங்வெல்ல வந்தடைகிறார்கள். ஹங்வெல்லவில் தான் கண்டியப் படை அதிரடித் தாக்குதல்களை நிறுத்தியது. அதுவரை விரட்டியே வந்திருக்கிறார்கள். அசவேதொவின் கண்டியக் கனவு அத்தோடு கலைந்தது.

1603 இல் “பறங்கி மகா போர்” முடிவுக்கு வருகிறது. ஆனால் அதனை அனுபவிக்க மன்னர் விமலதர்மசூரிய நீண்டகாலம் உயிருடன் இருக்கவில்லை. அடுத்த ஆண்டே 1604இல் விமலதர்மசூரிய மரணமெய்தினான்.

“பறங்கி ஹட்டன” போர்க்காவியத்தை எழுதியவர் அலகியவத்த முகவெட்டி என்கிற சிங்களப் பண்டிதர். 1552இல் பிறந்த அவர் செவுல்சந்தேசய, குசஜாதக காவ்ய, சுபாஷிதய, நீதிசாரய, மஹா ஹட்டன, பறங்கி ஹட்டன, தஹாம் பொந்த தாவக்க, முனிகுண ரத்ன மாலய, துஷ்ஷீலவத போன்ற முக்கிய சிங்கள இலக்கிய நூல்களைத் தந்தவர். ஒருபுறம் காலனித்துவ கால காலனித்துவவாதிகள் தந்த வரலாற்று நூல்களின் தகவல்களை சரி பார்க்க இப்பேர்பட்ட இலக்கியவாதிகளின் படைப்புகள் தான் ஓரளவு உதவியிருக்கின்றன.

இலங்கையில் பௌத்த ஆட்சி கலைக்கப்பட்ட காலம் இது. வடக்கில் யாழ்ப்பான இராஜ்ஜியத்தில் புவிராச பண்டாரனின் சைவ சமய ஆட்சியை நடத்தி வந்த காலம்., சீத்தாவக்க, கண்டி ஆகிய ராஜ்ஜியங்களை ஆண்டுகொண்டிருந்த முதலாம் ராஜசிங்கனும் சிவ வழிபாட்டைக் கடைப்பிடித்து வந்த சமயம். கரையோரப் பிரதேசங்களில் போர்த்துக்கேயர்களினால் கிறிஸ்தவ ஆட்சியையும் நடத்தி வந்த காலம் அது. எனவே விமலதர்மசூரிய பௌத்தத்துக்கு மீண்டும் மாறி கண்டியை ஆண்டதை பௌத்த மீட்பு காலமாகவே வரலாற்று ஆசிரியர்கள் பார்க்கிறார்கள். பத்தரின் “தலதா” தாதுப் பல்லை மீட்டு கண்டியில் கொண்டு வைத்தது விமலதர்மசூரியன் தான். பௌத்த பிக்குமார்களை பர்மாவிலிருந்து அழைத்துவந்து இலங்கை பிக்குமார்களுக்கு உபசம்பத்தா தீட்சை கொடுத்து பௌத்தத்தை நிலைநாட்டியதும் இவனின் ஆட்சியில் தான். போர்த்துகேயர் இலங்கையில் இருந்து விரட்டப்பட்டு 12 ஆண்டுகளின் பின்னர் கத்தோலிக்க பாதிரியார் குவைறோஸ் எழுதிய “இலங்கையை ஆத்மீக லௌகீக துறையில் வெற்றி பெறல்” (The Temporal and Spiritual Conquest of Ceylon) என்கிற நூலில் இப்படி குறிப்பிடுகிறார்.
“தென் அமெரிக்காவிலும், ஆசியாவிலும் மேலும் உலகின் பல்வேறு பகுதிகளில் போர்த்துகேயர் வசமாக்குவதற்காக செய்த செலவை விட இரட்டிப்பாக செலவு செய்தும் உயிர்களைக் கொடுத்தும் கூட இலங்கையை கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவர முடியவில்லை. இத்தனை விலை கொடுத்தான் நாம் மேலும் சற்று அதிகம் கவனம் எடுத்திருந்தால் இலங்கையை நமதாக்கி இருந்திருக்கலாம் என்பதிள் எனக்கு சற்றும் ஐயமில்லை...”
அசவேதோ நடத்திய ஈவிரக்கமற்ற படுகொலைகளை குவைறோஸ் உட்பட பல வரலாற்றாசிரியர்களும் பதிவு செய்திருக்கிறார்கள். சாதாரண கிராமத்தவர்களை பிடித்து வெட்டி முதலைகளுக்கு தீனியாக போட்டதும், பௌத்த விகாரைகள் பலவற்றை அழிதொழித்ததும் அடங்குகின்றன. பிற்காலத்தில் கோவாவில் செவையாற்றிகொண்டிருந்தபோது செய்த ஊழல் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு அசவேதோ போர்த்துக்கலுக்கு திருப்பி அழைக்கப்பட்டான். அங்கு லிஸ்பன் சிறைச்சாலையில் தண்டனை அனுபவித்துக்கொண்டிருந்த போது சிறையிலேயே மாண்டான்.

விமலதர்மசூரிய போன்றோரின் போர்த்தந்திரமிக்கவர்களால் இவ்வாறு தோற்கடிக்கப்படாமல் இருந்திருந்தால் தென் அமெரிக்காவில் ஸ்பானியர்கள் நிகழ்த்திய இனச்சுத்திகரிப்பைப் போன்ற ஒன்று இலங்கையிலும் நிகழ்ந்திருக்கக் கூடும்.

பிற்குறிப்பு
(*லெஸ்கரின்” (Lascarins))போர்த்துகேய படைகளில் இணைந்த உள்நாட்டுப்படயினரையே “லெஸ்கரின்” (lascarins) என்று அழைத்தார்கள். தமிழில் சில இடங்களில் லசுக்காரின் என்கிற சொல்லும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. கத்தோலிக்க மதத்துக்கு மாறிய சிங்களவர்களாக  இருந்தார்கள். ஏறத்தாழ போர்த்துக்கேயர்களின் சமர்கள் அனைத்திலும் இவர்கள் போராடி மடிந்திருக்கிறார்கள். ஆனால் அவ்வப்போது அணிமாறி உள்நாட்டு அரசுகளுடனும் இணைந்திருக்கிறார்கள். 1ஆம் ராஜசிங்கனின் பிரதான படை “லெஸ்கரின்” படையாக போர்த்துக்கேய படையில் இணைக்கப்பட்ட சம்பவமும் நிகழ்ந்திருக்கிறது. அப்படைக்கு தலைமை தாங்கிய அரிட்ட கீவெண்டு பெருமாள்  (Aritta Kivendu Perumal) தமிழகத்திலிருந்து வந்த தெலுங்கு நாயக்க வம்சத்து பின்னணியைச் சேர்ந்தவன். சீத்தாவக்க ராஜசிங்கனின் நம்பிக்கைக்குரிய பிரதான ஆலோசகராக இருந்த கீவெண்டு பெருமாள் ராஜசிங்கனின் மரணத்தின் பின்னர் ஏற்பட்ட ஆட்சி இழுபறியில் விளைவாக போர்த்துக்கேயருடன் இணைந்தான். கீவேண்டு பெருமாள் போர்த்துகேய படையையும் திரட்டிக்கொண்டு தனது தலைமையிலான லெஸ்கரின் படையுடன் சென்று சீத்தாவக்க மீது போர்தொடுத்து கைப்பற்றி சீத்தாக்க அரசு போர்த்துகேயர் வசம் போக வழிவகுத்தான். போர்த்துகேயரால் தான் ஜயவீர பண்டார என்கிற பெயர் வழங்கப்பட்டது. பிற்காலத்தில் லெஸ்கரின் என்கிற சொல்லை சிங்கள எழுத்துக்களில்  தேசத்துரோகிகளைக் குறிக்கும் சொல்லாக பயன்படுத்தினார்கள்.  இலங்கையில் விடுதலைப் புலிகளுக்கு உதவிய சிங்களவர்களையும் குறிக்க பல கட்டுரைகளிலும், இலக்கியங்களிலும் “லெஸ்கரின்” என்கிற பெயரைக் குறித்து வந்திருக்கிறார்கள்.

உசாத்துணை:
  1. Gaston C. Perera  - Kandy Fights the Portuguese: A Military History of Kandyan Resistence - -2007
  2. Michael Roberts - නුවර යුගයේ සිංහල බව : 1590 දශකයේ සිට 1815 දක්වා -Publisher: Vijithayapa - Publishers – 2016
  3. Baldeaus, P. 1996 A true and exact description of the most celebrated East-India coasts of Malabar and Coromandel and also of the Isle of Ceylon – 1671
  4. P.E. PIERIS - Ceylon and the Portuguese 1505-1658 –– American Ceylon mission Press – 1920
  5. Queiroz, Fernao de 1930 - The Temporal and Spiritual Conquest of Ceylon, trans. by Fr. S. G. Perera, Colombo: Government Printer.
  6. Condensed from S. Arasaratnam's introduction to Francois Valentijn's Description of Ceylon, Hakluyt Society, London, 1978.
  7. Ribeiro’s History of Ceilao - By P.E. Pieris - The Colombo Apothecaries Co. Ltd – 1909
  8. "Robert  Knox in the Kandyan kingdom" - 1660-1679" By H. A. I. Goonetileke - A Bio-Bibliographical CommentaryTHE LANKA JOURNAL HUMANITIES VOLUME I – 1975
  9. P.E.Pieris - THE PRINCE VIJAYA PALA OF CEYLON 1634 - 1654 - Colombo – 1928
  10. பேராசிரியர் சே.கிருஷ்ணராஜா - இலங்கை வரலாறு – பாகம் II – (கி.பி.1505-கி.பி.1796 வரை), Pirainila Publication - 2005
நன்றி - காக்கைச் சிறகினிலே - ஓகஸ்ட் - 2019

சந்தா பணத்துக்கு என்ன நடக்கிறது? RTI இல் அம்பலமானது - க.பிரசன்னா


இலங்கையில் பெருந்தோட்ட தொழிலாளர்கள் தொடர்புடைய மற்றும் அவர்கள் அங்கத்துவம் வகிக்கின்ற தொழிற்சங்கங்களின் தரவுகளை தொழில் திணைக்களத்திடமிருந்து பெற்றுக் கொள்வதென்பது இயலாத காரியமாகவிருக்கிறது. இதன்படி பெருந்தோட்ட தொழிலாளர்கள் தொடர்பான தகவல்களை கோரி கடந்த பெப்ரவரி மாதம் தொழில் திணைக்களத்திடம் விண்ணப்பித்த போதும் மேன்முறையீடு, ஆணைக்குழுவுக்கான மேன்முறையீடு என ஜுன் மாதமே தகவல்களை பெற்றுக்கொள்ள முடிந்தது. அதன்படி தொழிற்சங்கங்களில் அங்கம் வகிக்கும் தொழிலாளர்கள் எண்ணிக்கை தொடர்பான கேள்விக்கு (03/01/06) இலங்கை தொழிலாளர் காங்கிரஸில் 38,3007 (2016/2017) அங்கத்தவர்களும் தொழிலாளர் தேசிய சங்கத்தில் 26172 (2017/2018) அங்கத்தவர்களும் இலங்கை தேசிய தோட்டத் தொழிலாளர் சங்கத்தில் 148,242 (2017/2018) அங்கத்தவர்களும் இருப்பதாக தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தது.

ஏனைய தொழிற்சங்கங்கள் தொடர்பான தகவல்கள் வழங்கப்படவில்லை. இந்நிலையில் தொழிற்சங்கங்கள் பெற்றுக் கொள்கின்ற சந்தாப்பணம் தொடர்பான தகவல்களை வழங்குவதற்கு தொழில் திணைக்களத்தினால் மறுக்கப்பட்டன. எனினும் இவ்விடயம் தொடர்பான தகவல் கோரிக்கைக்கு ஏற்கனவே இருவருக்கு பதில் வழங்கப்பட்டுள்ளது. இந்நிலையில் பெருந்தோட்ட தொழிலாளர்களின் வேதனத்திலிருந்து அறவிடப்படும் 150 ரூபா சந்தாப் பணத்துக்கு என்ன நடக்கிறது என்பது தொடர்பாக ஆராய முற்பட்ட வேளையில், தேர்தல்கள் ஆணைக்குழுவிடமிருந்து தகவல் அறியும் உரிமைச்சட்டத்தின் மூலம் ஆணைக்குழுவில் பதிவு செய்யப்பட்ட கட்சிகளின் ஆண்டு நிதியறிக்கையினை (23/199) பெற்றுக்கொள்ள முடிந்தது. இதன்மூலம் இலங்கை தொழிலாளர் காங்கிரஸ், மலையக மக்கள் முன்னணி, பிரஜைகள் முன்னணி, தொழிலாளர் தேசிய முன்னணி, ஜனநாயக மக்கள் முன்னணி, ஆகிய கட்சிகளின் தகவல்களை பெற்றுக்கொள்ள முடிந்தது.

ஒவ்வொரு மாத சம்பளத்தின் போதும் தொழிலாளர்களிடமிருந்து 150 ரூபா சந்தாப்பணமாக அறவிடப்படுகின்றது. இந்த பணத்தின் மொத்த தொகை கோடிகளை எட்டுகிறது. எவ்வாறு இந்த கோடிகள் செலவு செய்யப்படுகின்றன, இந்த கோடிகளால் மக்கள் பெறுகின்ற நன்மையென்ன? என்பதுவே முக்கியமாகும். 2015/2016 ஆம் ஆண்டுக் காலப்பகுதியில் 396,869 உறுப்பினர்களை கொண்டிருந்த இலங்கை தொழிலாளர் காங்கிரஸ் சந்தாப்பணத்தின் மூலம் 94,731,687 ரூபாவைப் பெற்றுக் கொண்டுள்ளது. 2016/2017 ஆம் ஆண்டுக் காலப்பகுதியில் 77,71,933 ரூபாவும் 2017/2018 ஆம் ஆண்டு காலப்பகுதியில் 77,580,520 ரூபாவும் பெற்றுக் கொண்டுள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது.

இந்நிலையில் அரசியல் நிதியெனும் வகையில் 2015/2016 காலப்பகுதியில் 10,525,743 ரூபாவும் 2016/2017 காலப்பகுதியில் 8,639,104 ரூபாவும் 2017/2018 காலப்பகுதியில் 19,668,944 ரூபாவும் பெற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. ஏனைய வரவுகள் எனும் வகையில் வட்டி, வாடகை, முதலீடுகள், கடன்கள் மூலமான வட்டி மற்றும் காப்புறுதி என 2015 /2016 காலப்பகுதியில் 20,879,977 ரூபாவும் 2016/2017 காலப்பகுதியில் 23,375,980 ரூபாவும் 2017/2018 காலப்பகுதியில் 19,668,944 ரூபாவும் இலாபமாக பெற்றுக்கொண்டுள்ளன. இவ்வாறு சந்தாப்பணம் , அரசியல் நிதி மற்றும் ஏனைய வரவுகள் என்ற அடிப்படையில் மொத்தமாக 2015/2016 காலப்பகுதியில் 126,37,407 ரூபாவும் 2016/2017 காலப்பகுதியில் 109,767,017 ரூபாவும் 2017/2018 காலப்பகுதியில் 973,49,464 ரூபா என்றவகையில் வருமானம் பெற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. தோட்டத் தொழிலாளர்கள் 30 - 40 வருடங்கள் பெருந்தோட்டங்களில் கஸ்டப்பட்டாலும் இறுதியாக அவர்களுக்கு EPF/ETF எனும் வகையில் 10 - 15 இலட்சம் வரையிலேயே கிடைக்கின்றது. ஆனால் தொழிற்சங்கங்கள் கோடிகளில் இலாபத்தினை ஒரு வருடங்களிலேயே எட்டிவிடுகின்றன. எனவே பெருந்தோட்டங்களில் கஷ்டப்படுவதை விட தொழிற்சங்கங்கள் மூலம் அதிகம் இலாபத்தை பெறலாம் என்பது தெளிவாகிறது.

அதனால்தான் என்னவோ, பெருந்தோட்டங்களை மையப்படுத்தி 34 தொழிற்சங்கங்கள் (தொழில் திணைக்களம் - RTI) இயங்கி வருகின்றன. இவ்வாறு பெற்றுக்கொண்டுள்ள கோடிகளின் மூலம் தோட்டத்தொழிலாளர்களுக்கு ஏதேனும் கருமங்கள் ஆற்றப்பட்டிருக்கிறதா என கணக்கறிக்கையில் தேடிய போது ஏமாற்றமே மிஞ்சியது. இவர்கள் பெற்றுக்கொள்ளும் வருமானத்தில் பெரும்பகுதியை அவர்களின் நிர்வாகச் செலவுகளுக்காக பயன்படுத்துகின்றனர். தொழிலாளர்களின் நிர்வாகத்துக்காக அல்ல. இது எல்லா கட்சிகளிடமும் இருக்கும் பொதுவான பண்பாகும். இதன்படி இலங்கை தொழிலாளர் காங்கிரஸின் நிர்வாகச் செலவுகளுக்காக 2015/2016 காலப்பகுதியில் 98,743,604 ரூபாவும் 2016/2017 காலப்பகுதியில் 98,444,643 ரூபாவும் 2017/2018 காலப்பகுதியில் 67,597,127 ரூபாவும் செலவு செய்யப்பட்டுள்ளன.

இதில் அலுவலக ஊழியர்களுக்கான கொடுப்பனவு, அவர்களுக்கான ஏனைய கொடுப்பனவுகள் உள்ளிட்ட உள்வீட்டுத் தேவைகளே நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளன. இவற்றில் முக்கியமாக கமிட்டிகளுக்கான செலவுகள் என்றவகையில் மாவட்ட மட்டத்திலும் தோட்ட மட்டத்திலும் தொழிற்சங்க நடவடிக்கைகளை கொண்டு செல்கின்ற தொழிற்சங்க தூதுவர்களாக செயற்படும் மாவட்ட கமிட்டிகளுக்கு 2015/2016 காலப்பகுதியில் 3,002,000 ரூபாவும் 2016/2017 காலப்பகுதியில் 2,530,000 ரூபாவும் 2017/2018 காலப்பகுதியில் 935,080 ரூபாவும் செலவளிக்கப்பட்டுள்ளதோடு தோட்ட கமிட்டிகளுக்கான ஒதுக்கீடுகளுக்காக 2015 /2016 காலப்பகுதியில் 5,149,071 ரூபாவும் 2016/2017 இல் 4,282,765 ரூபாவும் ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டு செலவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது.

அதேவேளை தொழிற்சங்கங்களின் முக்கிய திருவிழாக்களில் ஒன்றான மேதின நிகழ்வுகளுக்காக இலங்கை தொழிலாளர் காங்கிரஸினால் 2015/2016 காலப்பகுதியில் 5,007,940 ரூபாவும் 2016/2017 இல் 5,448,872 ரூபாவும் 2017/2018 இல் 4,939,560 ருபாவும் செலவு செய்யப்பட்டுள்ளது. இதன்படி ஒவ்வொரு மேதினத்துக்கும் அண்ணளவாக 50 இலட்சம் ரூபாவினை செலவு செய்யும் நிலை காணப்படுகையில் இவ்வாறான பிரமாண்ட மேதினங்களின் மூலம் தொழிலாளர்களுக்கு என்ன உரிமையினை பெற்றுக் கொடுத்திருக்கிறார்கள். 
இதேவேளை மலையக மக்கள் முன்னணியானது, 01.04.2015 - 31.03.2016 வரையான காலப்பகுதியில் 1,934,000 ரூபாவினை நிதியாக பெற்றுள்ளதாக நிதியறிக்கையில் தெரிவித்துள்ளதுடன் இதில் கொடுப்பனவு, போக்குவரத்து கொடுப்பனவு, பண்டிகைக்கால கொடுப்பனவு என 1,920,628.52 ரூபா செலவு செய்யப்பட்டுள்ளது. அதேவேளை 01.05.2017 - 31.05.2018 வரையான காலப்பகுதியில் 252,647.18 நிதியாக பெற்றிருப்பதோடு மொத்தமும் நிர்வாகச் செலவுகளுக்காக பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றது.

தொழிலாளர் தேசிய முன்னணியானது, 2015 - 2016 காலப்பகுதியில் சந்தாப்பணமாக 1,080,230 ரூபாவினையும் 2016 - 2017 இல் 906,170 ரூபாவினையும் பெற்றுள்ளதோடு அவை மொத்தமும் நிர்வாகச் செலவுகளுக்காக பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. 
அதேவேளை கடந்த காலங்களில் குறுகிய நோக்கத்துக்காக மலையக மக்களை தொலைக்காட்சி பேச்சு மூலம் ஆட்சி செய்த ரங்காவின் பிரஜைகள் முன்னணியானது, 2016 ஆம் ஆண்டில் 31,650 ரூபாவும் 2017 மற்றும் 2018 இலும் இதே தொகையினை நிலுவையாக கொண்டிருக்கின்றன. 
அமைச்சர் மனோகணேசன் தலைமையிலான ஜனநாயக மக்கள் முன்னணியானது, 2018 மார்ச் 31 இல் 1,400,000 ரூபாவினை நன்கொடையாக பெற்றிருப்பதாக கணக்கு அறிக்கையில் சுட்டிக்காட்டியுள்ளது.


எனவே தகவல் அறியும் உரிமைச்சட்டத்தினை பயன்படுத்தி தேர்தல்கள் ஆணைக்குழுவிலிருந்து மேற்கூறிய கட்சிகளின் கணக்கறிக்கையினை மட்டுமே பெற்றுக்கொள்ள முடிந்தது. தொழிலாளர் தேசிய சங்கமானது தேர்தல்கள் ஆணைக்குழுவில் பதிவுசெய்யப்பட்ட கட்சியாக இல்லாமையினால் அவற்றின் கணக்கறிக்கையை எம்மால் பெற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. இருப்பினும் தொழில் திணைக்களத்தின் தகவல்களின்படி 01.04.2016 - 31.03.2017 வரையான காலப்பகுதியில் 34,524,328.41 ரூபாவினை சந்தாப்பணமாக பெற்றுக்கொண்டுள்ளமையை அறிந்து கொள்ள முடிகின்றது.

அவ்வாறு தோட்டத் தொழிலாளர்களிடமிருந்து சந்தாப்பணத்தினை பெற்றுக்கொள்ளும் தொழிற்சங்கங்கள் அவர்களுக்கு என்ன உதவிகளை செய்துவிட்டதாக நினைக்கின்றார்கள். ஒவ்வொரு முறை ஆட்சிக்கு வருபவர்கள் அரசாங்கத்திடமிருந்து பெற்றுக்கொள்ளும் நிதியிலேயே அபிவிருத்தி திட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்துகின்றார்களே தவிர, தமது கட்சியின் மூலமான வருமானத்தை கட்சி செலவுகளுக்காகவும் தமது செலவுகளுக்காகவும் பயன்படுத்தி கொள்கின்றார்கள். இதில் ஆச்சரியமான விடயம் என்னவென்றால் பிறந்தநாள் செலவுகளை கூட மக்களின் சந்தாப்பணத்தில் செலவு செய்து கொண்டாடும் நிலை காணப்படுகின்றது. இதேவேளை அரசாங்கத்தால் முன்னெடுக்கப்படும் அபிவிருத்தி திட்டங்களை தமது கட்சியின் மூலமாக முன்னெடுத்து அவற்றுக்கு சொந்தம் கொண்டாடி வரும் நிலையே காலங்காலமாக பின்பற்றப்பட்டு வருகின்றது. இதன்மூலம் தொழிலாளர்களை வருமானத்துக்காகவும் பதவிக்காகவும் பலர் பயன் படுத்துகின்றனரே தவிர உண்மையில் தொழிலாளர்கள் மீதான கரிசணையில் எவரும் செயற்படுவதாக தெரியவில்லை.

நன்றி - தினக்குரல்
 

இணைந்திருங்கள்


Support : Copyright © 2013. நமது மலையகம் - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates