Headlines News :

காணொளி

சுவடி

ஊடக மாபியாவின் எழுச்சி! - என்.சரவணன்

பட்டறிவு

இன்று மக்களின் சிந்தனையைக் கட்டுப்படுத்தும் பெருவாரியான ஊடகங்கள் அரசியல் வாதிகளினாலும், கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களாலுமே வழிநடத்துப்படுகின்றன. இலங்கையின் வரலாற்றில் என்றும் இல்லாத அளவுக்கு சமகால ஊடக போக்கில் இந்த நிலை உச்சத்தை அடைந்திருக்கிறது என்றே கூற வேண்டியிருக்கிறது.

சமீபகாலமாக இலங்கையின் பிரபலமான ஊடகங்களின் பக்க சார்பை தெளிவாக இனங்கான முடிகிறது. அரசியல் குழப்ப நிலைகளின் போது உண்மையை மக்களுக்குத் தெரியப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக பொய்களைப் பரப்புவதிலும், தமது நலன்களுக்கு நெருக்கமான அரசியல்வாதிகளின் புனைவுகளுக்கு அதி முக்கியத்துவம் கொடுப்பதும் நிகழ்ந்து வருகிறது. சிவில் அமைப்புகள் இது ஒரு பாரதூரமான நிலைமை என்று கண்டிப்பதுடன் இப்படியான நிறுவனங்களுக்கு எதிராக வீதிகளில் இறங்கி போராடவும் தொடங்கிவிட்டன. குறிப்பாக மகாராஜா நிறுவனம், தெரண,  ஹிரு போன்ற நிறுவனங்களுக்கு எதிரான எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளை காண முடிகிறது.

77% சிந்தனையை கட்டுபடுத்துவது யார்?

பாரிஸ் நகரைத் தளமாகக் கொண்டு இயங்கும் RSF என்ற எல்லைகளற்ற ஊடகவியலாளர் அமைப்பு   (Reporters Without Borders – RSF) இலங்கையின் ஊடகத்துறையை கட்டுப்படுத்துபவர்கள் பற்றிய முக்கியமானதொரு ஒரு அறிக்கையை சமீபத்தில் வெளியிட்டிருக்கிறது.

அந்த அறிக்கையின்படி இலங்கையின் மூன்று குடும்பங்களும் அரசும் சேர்ந்து இலங்கையின் 77% வீதமான தொலைகாட்சி பார்வையாளர்களின் (audience) சிந்தனையைக் கட்டுப்படுத்துகிறார்கள் என்று கருத்து வெளியிட்டிருக்கிறது. இந்த நிலைமை ஒரு அபாய சமிக்ஞை என்று தெரிவித்திருக்கிறது.

ராஜமகேந்திரன் குடும்பத்துக்கு சொந்தமான கெப்பிட்டல் மகாராஜா நிறுவனத்துக்கு சொந்தமான சிரச, சக்தி, டீவி1 ஆகிய ஊடகங்கள் மாத்திரம் 22.22 % வீதமான பார்வையாளர்களிடம் சென்றடைகின்றன.

திலித் ஜெயவீர, வருணி அமுனுகம (சரத் அமுனுகமவின் மகள்) பவர் ஹவுஸ் என்கிற நிருவனத்துக்கூடாக நடத்திவரும் தெரண ஊடக நிறுவனம் 19.8 % வீதமான பார்வையாளர்களிம் சென்றடைகின்றன.

மரண தண்டனைக் கைதியாக சிறையில் இருக்கும் மகிந்த தரப்பு அரசியல்வாதியான துமிந்த சில்வாவின் சகோதரன் ரைனோர் சில்வாவுக்கு சொந்தமான ஹிரு நிறுவனம் 18.1.% வீதமான பார்வையாளர்களிடம் சென்றடைகின்றது.

அரச கட்டுப்பாடு ஊடகங்கள் 16.9% வீதத்தினரிடம் சென்றடைகிறது.


ஆதாரம் :

மக்களின் சிந்தனையை தீர்மானிப்பதில் ஊடகங்களின் பெரும்பங்கை அறிந்த அரசியல் தலைவர்கள் பலர் ஒன்றில் தமக்கான ஊடகங்களை உருவாக்கிக்கொள்கிறார்கள். அல்லது அப்பேர்பட்ட ஊடகங்களில் செல்வாக்கு செலுத்துமளவுக்கு அங்கே தமது ஆதிக்கத்தையும், அதிகாரத்தையும் பிரயோகிக்கிறார்கள். அதிகாரம், பணம் என்பன இதற்காக போதிய அளவு பயன்படுத்தப்படுகிறது.

அதுபோலவே 74% வீதமான வானொலி கேட்டுனர்களையும் இவர்கள் தான் கட்டுப்படுத்துகிறார்கள் என்று RSF நிறுவனம் மேற்படி அறிக்கையில் விபரித்துள்ளது.

அதுபோல நான்கு நிறுவனங்களே 75.45 % வீதமான சிங்கள அச்சு ஊடக வாசகர்களிடம் சென்றடைகின்றன. விஜய, உப்பாலி, சிலோன் நியுஸ்பேப்பர் மற்றும் லேக்ஹவுஸ் நிறுவனங்கள் ஆகியனவே அவை.

தமிழ் ஊடகங்கள் ஆபத்தில்

தமிழ் பத்திரிகைகளின் விற்பனையில் பெரும் வீழ்ச்சி ஏற்பட்டிருப்பதை 2017, 2018 ஆகிய கடந்த இறுதி ஆண்டுகளில் வெளியான இலங்கையின் மத்திய வங்கியின் பொருளாதார – சமூக ஆய்வறிக்கை  (Central Bank’s Economic & Social Statistics 2017, 2018) உறுதி செய்திருக்கிறது. இந்த இரண்டும் அதற்கு முந்திய 9 ஆண்டுகால நிலவரத்தை ஆய்வு செய்திருக்கின்றன.

அதன்படி சிங்கள – ஆங்கிலப் பத்திரிகைளுக்கு நேராத கதி தமிழ் அச்சு ஊடகங்களுக்கு நேர்ந்திருப்பதை காண முடிகிறது. அட்டவணையைப் பார்க்க.

தினசரி பத்திரிகைகள் 2014 இல் 62,625 இருந்தது 2015ஆக ஆகும்போது 75,906 அதிகரித்தபோதும், 2016 இல் 60,969 ஆகக் குறைந்ந்து 2017இல் 60,249 வீழ்ச்சியடைந்திருப்பதையும் உறுதிப்படுத்துகின்றன. அதாவது 2014ஆம் ஆண்டை விட வீழ்ச்சியடைந்திருப்பதைக் காட்டுகிறது. (எண்ணிக்கைகளை ஆயிரங்களால் ‘000 பெருக்கவேண்டும்)

அதுவே வாராந்தப் பத்திரிகைகள் 2014 இல் 20,335 இருந்தது 2015ஆக ஆகும்போது 21,653 அதிகரித்தபோதும், 2016 இல் 19,324 ஆகக் குறைந்ந்து 2017இல் 60,249 ஆக சாற்றி சிறிய வளர்ச்சியை மட்டுமே காட்டுகின்றது. ஏனைய மொழி ஊடகங்களோடு ஒப்பிடுகையில் இது பாரதூரமானது. (எண்ணிக்கைகளை ஆயிரங்களால் ‘000 பெருக்கவேண்டும்)

அதன்படி சிங்கள – ஆங்கிலப் பத்திரிகைளுக்கு நேராத கதி தமிழ் அச்சு ஊடகங்களுக்கு நேர்ந்திருப்பதை காண முடிகிறது. அதனை எளிமையாக விளங்கிக்கொள்வதற்காக அந்த அட்டவணையையும் அதைக் கொண்டு நான் தயாரித்த வரைபடத்தையும் இங்கு இணைத்திருக்கிறேன்.

இந்த நிலைமைக்கான காரணத்தை பல கோணங்களில் இருந்து காணலாம் குறிகாட்டியாக, வாசிப்பில் ஏற்பட்டுள்ள வீழ்ச்சி, இலத்திரனியல் சாதனங்களின் மீதான நுகர்வின் அதிகரிப்பு, இலங்கையில் தமிழ் அரசியல் சமூக விடயங்களை அறிதலில் ஏற்பட்டிருக்கக் கூடிய சலிப்பு, வாசகர்களின் தேவைகளை பூர்த்தி செய்வதில் தோல்வியடைந்திருக்கும் ஊடகப் போக்கு போன்ற இன்னோரன்ன காரணங்களை அடுக்கிக்கொண்டு செல்லலாம்.

ஆனால் அதேவேளை இத்தனையையும் மீறி புதிய பத்திரிகைகளைக் கொண்டுவருவதற்கான முயற்சிகளும் நடக்காமலில்லை. புதிய பிராந்திய பத்திரிகைகளின் வருகையையும் கவனத்திற்கொள்ளவேண்டியுள்ளன.  இந்தப் பத்திரிகைளின் வரவு என்பது ஏற்கெனவே இருக்கும் பத்திரிகைகளின் மீதான கொள்கை ரீதியான போட்டியல்ல. சந்தையை மையப் படுத்தியோ அரசியல் நோக்கங்களுக்காகவோ புதிதாக வெளிவரத்தொடங்கும் இப்பத்திரிகைகள் சந்தையில் வியாபார ரீதியில் நின்று பிடிக்க முடியும் என்கிற நம்பிக்கை எங்கிருந்து வருகிறது என்று தெரியவில்லை.

ஏற்கெனவே வியாபார ரீதியில் பத்திரிகைகள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகள் காரணமாக அந்நிறுவனங்களில் ஆட்குறைப்பையும், ஊழியர்களின் மீதான வேலைப்பழு அதிகரிப்பையும், பக்க குறைப்புகளையும் செய்து தான் சமீப காலமாக சமாளித்து வருகின்றன. இந்த மாற்றங்களை செய்யும் போது தரத்தைப் பேணுவதில் பெரும் சிக்கலை எதிர்கொள்வதையும் காண முடிகிறது. சில பத்திரிகைகள் மூடிவிட்டு போய்விட்டன. சில பத்திரிகைகள் வேறு வர்த்தகர்களுக்கு விற்றுவிட்டு கிடைத்தது போதும் இத்தோடு தொலைந்தது என்று ஓடிவிட்டன.

அரச விளம்பரங்களை ஏற்கெனவே பல பத்திரிகைகள் குத்தகைக்கு எடுத்துவிட்டன. இன்னும் தனியார் விளம்பரங்களும் கூட தற்போதைய உள்நாட்டுப் பொருளாதாரச் சூழலின் காரணமாக மட்டுப்படுத்தப்பட்டே இருக்கின்றன. ஏற்கெனவே பல பத்திரிகைகள் தனியார் விளம்பரங்களைப் பெறுவதில் போட்டாபோட்டியை எதிர்கொண்டிருக்கின்றன.

இலங்கையில் தமிழ் ஊடகங்களின் வீழ்ச்சிக் காலம் ஆரம்பமாகிவிட்டது. வீழ்ச்சி என்பது விற்பனை, விநியோகத்தில் மாத்திரமல்ல தரத்திலும் தான். இத்தனையையும் மீறி புதுப்புதுப் பத்திரிகைகள் ஆரம்பிக்கப்படவிருக்கின்றன என்கிற செய்திகள் சம்பந்தப்பட்டவர்களிடம் இருந்து வந்து சேர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன.


வேறு போட்டியாளர்களை உள்ளே நுழைய விட்டுவிடக்கூடாது என்பதற்காக தாமே அந்த இடத்தில் இன்னொரு நிறுவனத்தை நடத்துவது முதலாளித்து நாடுகளில் உள்ள கார்பரெட் மூலதனங்களின் வியாபார உத்தி மேற்கு நாடுகளில் பிரபல்யம். ஏராளமான உதாரணங்களை இதற்கு காண்பிக்கலாம். அதே போக்கை இலங்கையில் கடைப்பிடிக்கும் தமிழ் ஊடக நிறுவனங்களும் உள்ளன. இவை ஊடகத்துறைக்கும், வாசகத்தனத்துக்கும், கருத்துருவாக்கச் செயற்பாட்டுக்கும் மிகப் பெரும் ஆபத்தே.

பெரிய கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களைப் பொறுத்தவரை அவர்களின் கருப்புப்பணத்தை வெள்ளையாகுவதற்காக ஊடக நிறுவனங்களை வைத்து இயக்குகின்றன. கூடவே தமது அரசியல் தலையீட்டை செய்வதனூடாக தமது வியாபார நடவடிக்கைகளின் மீதான அரச சலுகைகளைப் பெறுவதற்கு பயன்படுத்துகின்றன.

துரதிர்ஷ்டவசமாக இப்படியான நிறுவனங்களின் ஏகபோகத்தை தகர்த்து ஊடகத் தரத்தைக் காக்கவேண்டும் என்று கிளம்பியவர்களும் கூட சற்றும் அந்த ஏகபோகத்துக்கு சவாலாக நெருங்கவும் முடியவில்லை. ஆனால் அதற்கான இடைவெளி இருக்கவே செய்கிறது. மத்திய வங்கியின் அறிக்கை வெளியிட்டுள்ள முக்கிய தரவுகளை சகல ஊடகங்களும் கவனத்தில் எடுக்க வேண்டும்.

இலங்கையில் தமிழ் ஊடகங்களின் தரமான இருப்புக்கு புதிய திசைவழியையும், தந்திரோபாயத்தையும் வேலைத்திட்டத்தையும் வகுக்க வேண்டியிருக்கிறது என்பது மட்டும் புரிகிறது.

கூடவே அரசியல் சக்திகளை சார்ந்து அராஜகத் தன்மையுடன் எழுச்சியடையும் ஊடகப் போக்கும் ஊடக அறத்தின் எதிர்காலத்தை எச்சரித்து நிற்கின்றன.

நன்றி - அரங்கம்


இலங்கை சுய மரியாதை இயக்கத்தின் தோற்றம் - 1 (எழுதாத வரலாறு) - பெ.முத்துலிங்கம்

மலையகத்தின் பிரதான அரசியல் சக்திகளால் நெடுங்காலமாக இருட்டடிப்பு செய்யப்பட்டு வந்தவர் தோழர் இளஞ்செழியன். நீண்டகலாமாக அவர் எழுதத் தலைப்பட்ட மலையகத்தின் வரலாறு முழுமையாக சாத்தியப்ப்படுமுன்னரே அவர் மரணித்து விட்டார். அதனை அவர் எழுதுவதற்காக சேகரித்து வைத்திருந்த ஆவணங்கள் மிகப் பெறுமதியானவை. அவற்றின் உதவியுடன் தோழர் பே.முத்துலிங்கம் எழுதி முடித்த "எழுதாத வரலாறு" நூல் மலையக வரலாற்றில் பேசப்படாத இன்னொரு பக்கத்தை வெளிக்கொணர்ந்தது. குறிப்பாக இலங்கையில் திராவிட கழகம், திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் என்பவற்றின் வரலாற்றுப் பாத்திரம் இதில் பதிவானது. அந்த நூலின் அத்தியாயங்கள் ஒவ்வொன்றாக இங்கே "நமது மலையகம்" வாசகர்களுக்காக வெளியிடுகிறோம்.

இருபதாம் நூற்றாண்டு மானுடவரலாற்றில் ஓர் திருப்பு முனையாகும். சமூகத்தில் நிலவிய பல்வேறு அநீதிகளுக்கு எதிராக புரட்சிகளையும் எழுச்சிகளையும் பிரசவித்த நுாற்றாண் டு இதுவாகும். அடிமைத்தனத்திற்கு எதிராக, முடியாட்சிக்கெதிராக, ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிராக காலனித்துவத்திற் கெதிராக. பாசிசத் திற் கெதிராக இனவாதத்திற்கெதிராக, இராணுவ ஆட்சிக்கெதிராக, அதிகாரத்துவத்திற்கு எதிராக, சாதியத்தியத்திற்கு எதிராக, முதலாளித்துவத்திற்கு எதிராக புரட்சிகளும், எழுச்சிகளும் இந்நூற்றாண்டிலேயே தோன்றின. இருபதாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் தோன்றிய காலனித்துவத்திற்கெதிரான தேசிய விடுதலைப் போராட்டம் இவற்றுள் மிகமுக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகும். காலனித்துவத்திற்கு எதிரான போராட்டம் தனியே ஏகாதிபத்தியத் திற்கெதிராக மட்டுமல்லாது குறிப்பிட்ட நாடுகளில் காணப்பட்ட ஏனைய ஒடுக்குமுறைகளுக்கு எதிரான போராட்டத்தினையும் அதனுடன் இணைத்துக்கொண்டது. |

ஆசியாவைப் பொறுத்தமட்டில் காலனித்துவத்திற் கெதிரான போராட்டத்தில் இந்தியத் துணைக்கண்டம் முக்கிய இடத்தினை வகிக்கின்றது. காலனித்துவத்திற்கு எதிரான இந்திய துணைக் கண்டத்தின் சுதந்திரப் போராட்டம் அதனைச் சுற்றியுள்ள நாடுகளிலும் தாக்கத்தினை ஏற்படுத்தியது. இந்திய துணைக்கண்டத்தின் சுதந்திரப் போராட்டத்தின் சின்னமாக மகாத்மா காந்தி கருதப்பட்ட போதிலும், அது ஓர் கூட்டு முயற்சியேயாகும். பல்வேறு மொழியினைப் பேசும் மக்களைக் கொண்ட துணைக்கண்டமாக இந்தியா இருந்தமையினால் காலனித்துவத்திற்கு எதிரான சுதந்திர வேட்கை குறிப்பிட்ட மொழியினைப் பேசும் மக்கள் மத்தியில் எழுந்ததுடன் அதன் தலைமைகளும் குறிப்பிட்ட மொழியினைப் பேசும் மக்கள் மத்தியில் சுயமாகவே தோன்றியது. இவ்வாறு தோன்றிய தலைமைகளில் கம்யூனிச கொள்கையினை அடிப்படையாகக் கொண்டு தோன்றிய தலைமைகள் ஓர் வர்க்க பேதமற்ற சோசலிச கட்டமைப்பினை உருவாக்குவதை தமது காலனித்துவத்திற்கு எதிரான போராட்டத்துடன் இணைந்துக் கொண்டன. இன்னுமொரு பிரிவினர் காலனித்துவத்திற்கு முன்பிருந்து நிலவி வரும் இந்தியாவிற்கே உரித்தான சாதிய ஒடுக்கு முறைக்கு எதிரான போராட்டத்தை, காலனித்துவத்திற்கு எதிரான போராட்டத்துடன் இணைத்துக் கொண்டனர். இவ்வாறு சாதிய ஒடுக்கு முறைக்கு எதிரான போராட்டத்தை வடக்கில் மராத்தி மொழி பேசும் மக்கள் மத்தியில் தோன்றிய டாக்டர் பாபா சாகிப் அம்பேத்கார் அவர்களும், தெற்கில் தமிழ் மொழி பேசும் மக்கள் மத்தியில் தோன்றிய ஈ. வே. ராமசாமி பெரியார் அவர்களும் காலனித்துவத்திற்கு எதிரான போராட்டத்துடன் சாதியத்திற்கு எதிரான போராட்டத்தை இணைத்துக் கொண்டனர்.

தமிழ் நாடு ஈரோட்டில் பிரபல வர்த்தகராகவிருந்த வெங்கிடசாமி நாயக்கரின் மகனான ஈ. வெ. ராமசாமி பெரியார் இருபதுகளில் சாதியத்திற்கு எதிராக குரலெழுப்பலானார். எவ்வித உயர்கல்வியும் பெறாத ஈ. வெ. ராமசாமி பெரியார் தமிழ் நாட்டு மக்கள் பிரிவினரில் ஒரு பகுதியினர் சாதியின் பெயரால் ஒடுக்கப்பட்டு வருகின்றமைக்கு எதிராக சுயமாகவே கருத்துக்களை முன்வைத்ததுடன் அவ் வொடுக்குமுறைக்கு எதிராக ஒடுக்கப்பட்ட சாதியினைச் சார்ந்த மக்களை அணிதிரட்டலானார் சாதிய ஒடுக்கு முறைக்கு எதிராக மக்களை அணி திரட்டிய திரு ஈ. வெ.ரா. பெரியார் முழு நாட்டையும் ஒடுக்குதலுக்கு உட்படுத்தி வந்த பிரித்தானிய ஆட்சியாளர்களுக்கு எதிராகவும் குரலெழுப்பினார். 1920 களில் இந்தியாவிற்கு சுதந்திரம் கோரி அகிம்சை போராட்டத்தை முன்னெடுத்த மகாத்மாகாந்தி, பிரித்தானியருக்கெதிராக ஒத்துழையாமை போராட்டத்தை முன்னெடுத்தமையினால் சாதியத்திற்கெதிரான போராட்டத்துடன் காலனித்துவத்திற்கு எதிரான போராட்டத்தையும் முன்னெடுத்த பெரியார். மகாத்மாகாந்தியின் ஒத்துழையாமை போராட்டத்தின்பால் ஈர்க்கப்பட்டார்.

மகாத்மாகாந்தியின் ஒத்துழையாமைப் போராட்டத்தின் பால் ஈர்க்கப்பட்ட பெரியார் நாளடைவில் தமிழ் நாட்டில் உருவாக்கப்பட்டிருந்த தமிழ் நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டியின் தலைவராக பொறுப்பேற்று பிரித்தானியருக்கு எதிரான ஒத்துழையாமை போராட்டத்தினை முன் னெடுக் கலான ார். எனினும் தமது சுய போராட்டமான சாதிக்கொடுமைக்கெதிரான போராட்டத்தினை கைவிடவில்லை. மாறாக இவ்விரு போராட்டத்தையும் முன்னெடுத்ததுடன் சாதிக்கொடுமைக்கு எதிரான போராட்டத்திற்கு முன்னுரிமை அளிக்கலானார். இந்திய, தேசிய காங் கிரஸ் தலைமை பல் வேறு உயர் சாதியினரைக் கொண்டமைந்திருந்ததுடன் சாதிக்கொடுமைக்கெதிரான போராட்டத்தை பிரதான போராட்டமாக கொண்டிருக்கவில்லை. மாறாக சாதிக் கொடுமைக் கெதிராக அதன் தலைவர்கள் அவ்வப்போது அனுதாபர்தியில் இப்பிரச்சினை தொடர்பாக உரையாற்றிய போதும் நடை முறையில் பாரிய செயற்பாட்டில் ஈடுபடவில்லை. இதே நிலைப்பாட்டினை தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கிளையும் கொண்டிருந்தது. தமிழ் நாட்டு காங்கிரஸில் இணைந்து செயற்பட்ட பெரியார் இந்நிலைப்பாட்டினை எதிர்க்கலானார். இதன் காரணமாக தமிழ் நாடு காங்கிரஸ் உறுப்பினர்களுக்கும் பெரியாருக்கும் இடையில் முரண் பாடு உருவாகியது. இவ்வாறான முரண் பாடு உருவாகிய காலகட்டத்தில் தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் உறுப்பினர் ஒருவர் ஆங்கிலப் பள்ளிக்கூடங்களைப் பகிஷ்கரிக்கும் இந்திய தேசிய காங்கிரஸின் கொள்கைக்கு ஆதரவாக தமிழ் நாட்டில் தமிழ்ப் பள்ளிக்கூடத்தை நடாத்தி - வந்ததுடன் அப்பள்ளிக்கூடத்தில் மாணவர்கள் சாதிரீதியாக பிரிக்கப்பட்டு உணவளிக்கப்பட்டனர்.

சாதிரீதியாக மாணவர்கள் பிரிக்கப்பட்டு உணவளிக்கப்பட்டு வருவதை கண்ணுற்ற - பெரியார் அவ்வாறான செயற்பாட்டினை குறிப்பிட்ட காங்கிரஸ் உறுப்பினர் கைவிட வேண்டுமெனக் கோரினார். குறிப்பிட்ட காங்கிரஸ் உறுப்பினரும் ஏனைய காங்கிரஸ் உறுப்பினர்களும் இக்கோரிக்கையை மறுத்ததுடன் பெரியார் அவர்களும் இக் கோரிக் கையில் - விடாப் பிடியான நிலைப் பாட்டினைக் கடைப்பிடிக்கலானார். இந்நெருக்கடியைத் தீர்க்க பல சமரச முயற்சிகள் மேற் கொள்ளப்பட்ட போதிலும் அவையனைத்தும் பயனளிக்காது விட்டதுடன் ஈற்றில் மகாத்மாகாந்தி சென்னை வந்து சமரச முயற்சியில் ஈடுபடலானார். மகாத்மா காந்தி அவர்களது சமரச முயற்சியும் தோல்வியுற்றதுடன் ஈற்றில் பெரியார் தமிழ்நாடு காங்கிரஸிலிருந்து விலகலானார்.

ஆங்கிலப் பள்ளிகளைப் பகிஷ்கரித்து தேசிய பள்ளிக்கூடங்களை நடத்த வேண்டும் என்ற காந்திஜியின் திட்டத்தை அனுசரித்து வ.வே.சு. அய்யர் திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் உள்ள சேரன் மாதேவியில் "பாரத் வாஜா ஆசிரமம்" என்ற பெயரில் ஒரு தேசியப் பள்ளிக்கூடத்தை நடத்திக்கொண்டிருந்தார். அந்த ஆசிரமம் தேசிய இயக்கத்தின் ஆதரவைப் பெற்றது. அன்று தமிழ் நாட்டிலிருந்த வர்ணாசிரம பிரிவினையின்படி அந்த பள்ளிக்கூடத்திலும் பிராமணப் பிள்ளைகளுக்குத் தனியான இடத்திலும் மற்ற பிள்ளைகளுக்கு வேறொரு இடத்திலும் உணவளிக்கப்பட்டு வந்தது. இதைப்பற்றிய தகவல் ஈ.வெ.ராவுக்கு எட்டியது. அவரும் சேலம் டாக்டர் பி.வரதராஜுலு நாயுடுவும் சேரன் மாதேவிக்குச் சென்று இந்தச் செய்தி உண்மை என்பதைக் கண்டறிந்தனர். பெரியாருக்கு இதைக்கண்டு ஆத்திரமும் கோபமும் ஏற்பட்டது. காங்கிரஸ் கமிட்டிக்குள் இதை எதிர்த்து இந்தமுறை கைவிடப்பட வேண்டும் என்று கிளர்ச்சி நடாத்தினார். சமரசம் செய் வதற்கு காந்திஜி சென் னைக் கு வந் தார். எஸ். சீனிவாச அய்யங்கார் வீட்டில் சமரசப் பேச்சு வார்த்தை மூன்று நாட்கள் நடைபெற்றன. காந்திஜி ஒரு சமரச யோசனையை சொன்னார். அதாவது இப் பொழுது அந் த தேசியப் பள்ளியில் இருக் கும் மாணவர்களுக்கு தனித்தனியே உணவு அளிப்பது நீடிக்கட்டும். இனி புதிதாகச் சேர்க்கப்படும் மாணவர்களுக்கு ஒரே பந்தியில் உணவு அளிக்கப்படட்டும். இதுவே காந்திஜி கூறிய சமரச யோசனை இந்த யோசனையை ஈ வெ ரா நிராகரித்தார் (1) தொடர்ந்து இக்கிளர்ச்சியை காங்கிரஸ் இயக்கத்திற்குள் நடத்தினார். சம பந்தி போஜனம் வேண்டும் என்ற கோஷத்தைக் கிளப்பினார். உடனே அதை காஞ்சிபுரம் மாநாட்டில் பெரிய பிரச்சினையாக கிளப்பினார். ராஜாஜி, சத்தியமூர்த்தி போன்ற தலைவர்கள் அந்த முறை ஒரு தனியார் நடத்தும் பள்ளிக்கூடத்தில் இருப்பதை காங்கிரஸ் தடுக்க முடியாது என்று வாதாடினர். பெரியார் விடவில்லை . அப்படியானால் இது ஒரு காங்கிரஸ் பிரமுகர், காங்கிரஸ் இயக்கத்தின் முப் பகிஷ் காரத் தின் ஒன்றாகிய ஆங்கிலக் கல்வி நிலையங்களை பகிஷ்கரிக்கும் திட்டத்தை அமுலாக்குவது என்ற பெயரில் நடத்தி வருகிறார்கள். இதை வெறும் ஒரு தனியார் நடத்தும் பள்ளி என்று எப்படிச் சொல்ல முடியும்? இந்த அநீதியான முறை அமுலில் இருக்கும் இந்தப்பள்ளிக்கு காங்கிரஸ் இயக்கத்தின் தார்மீக ஆதரவு கிடையாது என்று பகிரங்கமாக அறிவிக்கப்பட வேண்டும் என்று பல ஆட்சேபனைகளுக்கிடையே ( கூச்சல்காரர்களை, தலைமை வகித்த திரு. வி. கல்யாண சுந்தரமுதலியார் சமாதானப்படுத்தி அமைதியை நிலைநாட்டிய பிறகு), பலமாக வாதாடிவற்புறுத்தினார். அந்த யோசனையும் மாநாட்டில் நிராகரிக்கப்பட்ட பிறகுதான் பெரியார் அன்று மாலை (அல்லது மறுநாள் மாலை) ஒரு பொதுக்கூட்டம் போட்டு “சுயமரியாதை” இயக்கத்தை துவக்கினார். அந்த இயக்கத் திற்கு அவர் கொடுத்த பெயரிலிருந்தே இது தெளிவாகும். (2)

காங்கிரஸ் காரர்களுடன் முரண்ப் பட்டு 1926ல் சுயமரியாதை இயக்கத்தை உருவாக்கிய ஈ. வெ.ரா. பெரியார் சாதி ஒழிப்பு போராட்டத்தை தமிழகத்தில் வேகமாக முன்னெடுக்கலானார். அரச துறை உட்பட இந்தியாவின் சகல கட்டமைப்புக்களிலும் பிராமணர் (பார்ப்பனர்) எனக் கூறப்படும் சாதியினரின் ஆதிக்கம் மேலோங்கியிருந்தது.

பிரித்தானியர்களினால் உருவாக்கப்பட்ட அனைத்துக் கட்டமைப்புக்களிலும், பிரித்தானியர்களின் பிரதிநிதிகளாகச் செயற்பட்டு வந்த பிராமணப் பிரிவினர் சாதிரீதியான பாகுபாட்டினை நிர்வாகத்துறையிலும் கடைப்பிடித்து வரலாயினர். பிரித்தானியரின் வருகைக்குப் பின் இந்தியாவில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் காரணமாக, குறிப்பாக கல்வித்துறையில் ஏற்பட்ட மறுமலர்ச்சியின் காரணமாக, பிற்படுத்தப்பட்டோர் எனக் கூறப்படும் சாதியினர் மத்தியிலும், தாழ்த்தப் பட்டோர் எனக் கூறப் படும் சாதியினர் மத்தியிலும் இக்காலகட்டத்தில் கற்றோர் தோன்றலாயினர். பிராமணர் எனக் கூறப்படுவோரின் ஆதிக்கம் காரணமாக இக்கற்ற பிரிவினருக்கு உரிய இடம் கிடைக்கவில்லை. இப்பிரிவினர் மத்தியில் எதிர்ப்புணர்வு தழைத்தோங்கியது. பிராமணர் அல்லாத பிற்படுத்தப்பட்ட பிரிவினர் எனக் கூறப்படும் பிரிவினர்கள் சமூகத்தின் உயர் கட்டமைப்புக்களில் சமஉரிமையை கோரக்கூடிய நிலைமையினை எய்தியிருந்தமையினால் பெரியாரின் சுய மரியாதை இயக்கம் இவர்கள் மத்தியில் வேரூன்றலாயிற்று. சமூகத்தில் பெரும்பான்மையினராகக் காணப்படும் பிற்படுத்தப்பட்ட பிரிவினரும், தாழ்த்தப்பட்ட பிரிவினரும் பார்க்கும் இடமெல்லாம் பார்ப்பனர் களின் ஆதிக்கம் இருந்தமையினால் பார்ப்பனர்களுக்கெதிரான பெரியாரின் போராட்டம் பலம் வாய்ந்ததாக அமைந்தது. பாம்பையும், பார்ப்பனனையும் ஒன்றாகக் கண்டால் முதலில் பார்ப்பனனை அடித்துக்கொல் எனும் சுலோகத்தை பெரியார் முன்வைத்தார் எனில், பிராமணர்களின் ஆதிக்கம் எவ்வாறானதாக இருந்திருக்கும் என்பதை அடையாளம் காணலாம். எவ்வாறாயினும் பெரியாரின் சுயமரியாதை இயக்கம் இக்காலகட்டத்தில் வளரும் அறிவுஜீவிகளை தம்பால் ஈர்த்துக் கொண்ட போதிலும் நாளடைவில் வளர்ச்சியுறும் நிலைமைககேற்ப நெகிழ்வுத்தன்மைகளை மேற்கொள்ளாமையினால் வளர்ச்சியுற்ற அறிவுஜீவிகளான ப.ஜீவானந்தம் போன்றோர் அவ்வியக்கத்தை விட்டு வெளியேறியமை குறிப்பிடத்தக்கது. எவ்வாறாயினும் தமிழகத்தில் சுதந்திரத்துக்குப் பின்னும் சாதி ஒடுக்கு முறை தொடர்ந்தமையினால் சமூகத்தில் சாதி ஒடுக்குமுறைக்குட்பட்ட பிரிவினர் இவ்வியக்கத்தின் கீழ் அணிதிரண்டதுடன் தமிழகத்தில் தோன்றிய ஏனைய கட்சிகளைப் போலல்லாது இவ்வியக்கத்தின் பால் தமிழகத்தை விட்டகன்று ஏனைய நாடுகளில் குடியேறிய தமிழர்களும் ஈர்க்கப்பட்டனர்.

இந்தியாவை ஆண்ட பிரித்தானியர் தமது ஏனைய காலனிகளில் மேற்கொண்ட விவசாயத் தொழிற்துறைக்குத் தேவையான தொழிலாளர் பட்டாளத்தை இந்தியாவிலிருந்தே கொண்டு சென்றனர். இவ்வாறு கொண்டு செல்லப்பட்டவர்களில் பெரும்பாலானோர் தமிழகத்தையும் மேற்கு வங்காளத்தையும் சார்ந்தோர்களாக இருந்தனர். இவ்விரு பிரதேசங்களிலும் காணப்பட்ட வறுமை, சாதி ஒடுக்கு முறை மற்றும் தொழிலாளர் பட்டாளத்தை கொண்டு செல்வதற்கான கப்பல் போக்கு வரத்து வசதியை கொண்டிருந்தமை இதற்கான பிரதான காரணங்களாக அமைந்தன. தமிழகத்தைச் சார்ந்திருந்தோர் இலங்கை, மலேசியா, மொரீசியஸ், பிஜி, தென்னாப்பிரிக்கா போன்ற நாடுகளுக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டனர். இவ்வாறு கொண்டு செல்லப்பட்டவர்களில் பெரும்பான்மையானோர் முறையே இலங்கையிலும் மலேசியாவிலும் மேற்கொள்ளப்பட்ட கோப்பி, தேயிலை, இறப்பர் பயிர்ச்செய்கையில் ஈடுபடுத்தப்பட்டனர். இவ்வாறு கொண்டு செல்லப் பட்டவர்களில் தொண்ணூறு சதவீதமானோர் சாதிரீதியாக தாழ்த்தப்பட்டோர் எனக் கூறப்படும் பிரிவினைச் சார்ந்தோராக இருந்தனர். சாதிரீதியாக பிற்படுத்தப்பட்டோர் எனக் கூறப்படும் பிரிவினர் ஏனைய பத்து வீதத்தினை பிரதிநிதித்துவப் படுத்தியதுடன் மேற்கூறப் பட்ட தொண்ணுாறு சதவீதத்தினரை அழைத்துவரும் பணியினை மேற்கொண்டவர்களாவர்.

இலங்கையைப் பொறுத்தமட்டில் 1815ம் ஆண்டு கண்டி இராச்சியம் பிரித்தானியரிடம் வீழ்ச்சியுற்றதுடன் முழு இலங்கையும் பிரித்தானியரின் ஆதிக்கத்தின் கீழ் இயங்கலாயிற்று. இதற்கு முன்னர் இலங்கையில் கரையோரப்பகுதியை ஆட்சிசெய்த பிரித்தானியர் கரையோரப் பகுதிகளைச் சார்ந்த தாழ்நிலப்பிரதேசத்தில் கறுவாப்பயிர்ச் செய்கையை மேற்கொண்டு ஏற்றுமதி வர்த்தகத்தில் ஈடுபட்டிருந்தனர். முழு இலங்கையையும் தம் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டு வந்திருந்த பிரித்தானியர் மலைநாட்டுப்பகுதி கோப்பிப்பயிர் செய்கையை மேற்கொள்ளக்கூடிய சுவாத்தியத்தைக் கொண்டிருந்தமையினால் 1820களில் கண்டிப் பகுதியில் கோப்பிப்பயிர் செய்கையை மேற்கொண்டனர். இக்கோப்பிப்பயிர்ச்செய்கையில் ஈடுபட சுதேச சிங்கள மக்கள் மறுத்தமையினால் இத்தோட்டத்துறையில் வேலை செய்வதற்கான கூலியாட்களைத் தேடுவதற்கான முயற்சியில் பிரித்தானியர் ஈடுபட்டனர்.


சீனாவிலிருந்தும் ஆபிரிக்காவிலிருந்தும் தொழிலாளர்களை கொண்டு வருவதற்கான முயற்சிகள் இச்சந்தர்ப்பத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்டதுடன் இது பொருத்தமற்றதாகவும் செலவிற்குரியதாகவும் இருந்தமையினால் கைவிடப்பட்டது. (3) இதனால் தோட்டத்துறை வறுமைக்குட்பட்ட மற்றும் பஞ்சம் கூர்மையடைந்த தென்னிந்தியாவை நோக்கியது. நிலமற்ற விவசாயிகள் தமது வாழ்வுக்காக (நிலைத்தல்) நிலச்சுவாந்தரின் தயவின்பால் தங்கியிருக்க நேர்ந்தது. இதனால் சுபீட்சத்தை எதிர்பார்த்த இப்பிரிவினர் தமது உடலையும் உயிரையும் பாதுகாத்துக் கொள் வதற்காக எந்தவொரு துன்பத்தையும் தாங்கிக் கொள்ளத் தயாராக இருந்தனர். (4) இவ்வாறு வறுமைக்கும் நிலவுடைமையின் ஏனைய ஒடுக்குமுறைகளுக் குட் பட்டிருந்த பிரிவினரே இலங்கை யின் கோப்பித் தோட்டத்தில் வேலை செய்ய முன் வந்தனர். முதலாவது ஆட்சேர்ப்பு தமிழ் பகுதிகளான தின்னவேலி (திருநெல்வேலி), மதுரா (மதுரை), டெஞ்சூர் (தஞ்சாவூர்) போன்ற மாவட்டங்களிலிருந்து மேற்கொள்ளப்பட்டதுடன் பெரும்பான்மையானோர் தாழ்த்தப்பட்ட பிரிவினராவர். (5) இவர்கள் இராமநாதபுரத்திலிருந்தும் இதேவேளை, புதுக்கோட்டையிலிருந்தும் கொண்டுவரப்பட்டனர். இக்கோப்பிப் பயிர்ச் செய்கை அறிமுகத்துடன் இலங்கையில் தோன்றிய துணை சேவைத் துறைகளான பாதைகள் உருவாக்கம். இரும்புப் பாதை உருவாக்கம், புகையிரத சேவை, துறைமுகம் போன்றவற்றிற்கும் இப்பகுதியினைச் சார்ந்த தமிழ், மலையாள மக்களே கொண்டுவரப்பட்டனர். இவ்வாறு கோப்பிப்பயிர்ச் செய்கையில் ஈடுபட வந்தவர்கள் கோப்பி அறுவடைக்காலம் முடிந்தவுடன் தாம் சம்பாதித்த செல்வத்துடன் தமது தாயகத்திற்கு திரும்புவதை வழமையாகக் கொண்டிருந்தனர். ( ஆயினும் கோப்பிப் பயிர்ச்செய்கையில் ஈடுபட வந்த தொழிலாளர்களில் ஒரு சிறு பிரிவினர் இங்கு நிரந்தரமாகத் தங்கியுள்ளனர்.)

1861ல் கோப்பிப்பயிர்ச் செய்கை வீழ்ச்சியுடன் உருவாக்கப்பட்ட தேயிலைப் பயிர்ச்செய்கைக்கு நிரந்தரத் தொழிலாளர்கள் தேவைப்பட்டனர். தேயிலை அறிமுகத்துடன் கொண்டு வரப்பட்ட தொழிலாளர்களின் தொகை அதிகரித்ததுடன் நிரந்தரமாகத் தங்குவோரின் தொகையும் அதிகரித்தது. இவ்வாறு கொண்டுவரப்பட்டு குடியமர்த்தப்பட்டவர்கள் தமிழ் நாட்டில் சாதிரீதியாக குடியிருந்தது போல் தோட்டங்களிலும் குடியமர்த்தப்பட்டனர். 1871ல் தோட்டங்களில் நிலவிய சுகாதார சீர்கேடுகள் காரணமாக தொழிலாளர் மத்தியில் தொற்று நோய்கள் பரவியதுடன் உயிரிழப்புகளும் ஏற்பட்டன. இதைக் கண்டித்து இந்திய அரசியல்வாதிகள் குரலெழுப்பினர். இதனால் பிரித்தானிய அரசு இத்தொழிலாளர்களின் சுகாதாரத்தைப் பேணுவதற்காக மெடிக்கல் வோன்ட் ஒர்டினன்ஸ்(Medical Wants Ordinance) எனும் சட்டத்தை கொண்டுவந்தது. இச் சட்டத்தினை கொண்டு வருவதற்காக தோட்டத்துறை தகவல் திரட்டல் ஒன்றை மேற்கொண்டது. இத்தகவல் திரட்டலை சமர்ப்பித்த திரு. வில்லியம் கிளார்க் கீழ்க்காணும் சாதி விகிதாசாரத்தில் இந்தியப் தோட்டத் தொழிலாளர்கள் இருப்பதாக சமர்ப்பித்தார்.

இவ்வறிக்கையில் முறையே பறையர் -(தா) -30% பள்ளர் - (தா) 26%, சக்கிலியர்-(தா) 16%, அகம்படியர்- (பி) 05%, கள்ளர் - (பி) 05%, மொட்டை வேளாளர் (உ) 3%, ரெட்டியார் (ம) 03%, இடையர் (பி) 02%, மறவர்(பி) 02%, புளுக்கர் (ம) 1 1/2%, ஆசாரி (ம) 1%, பித்தளை (பி). கம்மளாளர் (ம), சிற்பி (ம), சாணர் 1% (பி), வெள்ளாளர், (உ) 1/2%, செட்டி (உ) 1/2x, குரும்பர் (உ) 1/2%, வண்ணார் (ம) 1/2%, அம்பட்டையர் (ம) 1/2%, ஈழுவர் (ம) 1/4%, தாட்டியார் (ம)1/2%, நாயக்கர் (உ) 1/4%, கன்னாரஸ் (ம) 1/4%, வள்ளுவர் (ம) 1/2% பன் னார் (ம) 1/4% குரவர்-(தா) 1/4% பற்வர் (ம) 1/4%, - 16 (பி-பிற்படுத்தப்பட்டோர், ம- மத்திமம், உ - உயர்ந்தோர். தா- தாழ்த்தப்பட்டோர், (6) (இதில் மத்திமம் எனக்கூறப்பட்டுள்ளவர்களில் பெரும்பான்மையானோர் பிற்படுத்தல் பிரிவினைச் சார்ந்தோராவர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது) இருந்ததாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். இதேவேளை தோட்டத்துறையுடன் உருவாகிய தொழிற்துறைகள் மற்றும் நகர உருவாக்கத்துடன் தோன்றிய தொழிற 'துறைகளிலும் தாழ்த்தப்பட்டோர் என்ற பிரிவினரே பெரும்பான்மையாக வேலைக்கமர்த்தப்பட்டனர்.

இவ்வாறு தமிழ்நாட்டிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட தொழிலாளர் பட்டாளத்தில் தாழ்த்தப்பட்டோர் பெரும்பான்மையாக இருந்த அதேவேளை இந்தியாவில் நடக்கும் அரசியல் மாற்றங்களை அறியும் வாய்ப்பினைப் பெற்றிருந்தனர். இவ்வகையில் தமிழகத்தில் நடக்கும் மாற்றங்களை இலங்கை வாழ் இந்திய தமிழ் மக்கள் அடிக்கடி அறிந்தவாறு இருந்தனர். கொழும்பில் வசித்த இந்தியத் தமிழ் மக்களே இம் மாற்றங்களை முதலில் அறிந் த னர். 1930 களில் இந்திய சுதந்திர போராட்டம் முனைப்படைந்ததுடன் அதன் தாக்கம் இலங்கையையும் பாதித்தது. இலங்கையர் மத்தியில் சுதந்திரத்திற்கான இயக்கம் தோன்றியது. ஆனால் இவ்வியக்கம் இலங்கை வாழ் இந்திய மக்களின் பிரச்சினைகளைப் பற்றி குரலெழுப்பவில்லை . மாறாக ஒருசில அரசியல் வாதிகள் இந்திய வம்சாவளி மக்களுக்கெதிரான கருத்தினை முன்வைத்தனர். இவ்வாறான பின்னணியில் இலங்கை வாழ் இந்திய வம்சாவளி மக்கள் சார்பாக இந்திய தலைவர்களே குரலெழுப்பினர்.

முப்பதுகள், இலங்கை அரசியல் வரலாற்றினைப் பொறுத்தமட்டில் முக்கிய காலகட்டமாகும். இலங்கை தொழிற்சங்க வரலாற்றின் தந்தையென வர்ணிக்கப்படும் திரு. ஏ. ஈ. குணசிங்ஹ தமது தலைமையின் கீழ் அணிதிரண்ட கொழும்பு வாழ் இந்திய தொழிலாளர்களுக்கெதிராக இனவாத நிலைபாட்டை இக்காலகட்டத்திலேயே கடைபிடிக்கலானார். இவருடன் இணைந்து செயலாற்றிய இந்தியரான கோ. நடேச ஐயர் திருஏ.ஈ.குணசிங் ஹவின் இனவாத நிலைப்பாட்டினைக் கண்டித்து திரு. ஏ. ஈ. குணசிங்ஹவின் தொழிற்சங்கத்திலிருந்து வெளியேறி தோட்டத் தொழிலாளர் மத்தியில் தொழிற்சங்கத்தை உருவாக்கும் பணியில் ஈடுபடலானார். மறுபுறம் உயர் கல்விக்கென இங்கிலாந்து சென்று இலங்கை திரும்பிய இலங்கையின் மத்தியதர வர்க்கத்தைச் சார்ந்த இளைஞர்கள் மார்க்ஸிய கருத்துக்களை இலங்கையில் அறிமுகப்படுத்தியதும் இக்காலகட்டத்திலேயாகும். இவையணைத்து நடவடிக்கைகளும் கொழும்பிலேயே நடந்தேறின. அதே வேளை இம்முயற்சிகள் அனைத்தும் ஸ்தாபனமயப்பட்ட தொழிற்துறைகளில் ஈடுபட்ட தொழிலாளர்களை அணிதிரட்டும் நடவடிக்கையாகவே அமைந்தன. ஸ்தாபனமயமற்ற தொழிற்றுறைகளான கடைகள், வீட்டு வேலையாளர் மற்றும், சிகையலங்காரம் உள்ளிட்ட ஏனைய பிற தொழில்களில் ஈடுபட்டிருந்த தொழிலாளர்களை இம் முயற்சிகள் சென்றடையவில்லை.

சாதிரீதியாக ஒதுக்கப்பட்டிருந்த இந்திய தமிழ் தொழிலாளர்களே இவ் வாறான தொழில்களில் ஈடுபட்டிருந்தனர். சாதி ரீதியாக ஒதுக்கப் பட்டிருந்த அதே வேளை தொழில் ரீதியாகவும் புறக்கணிக்கப்பட்டிருந்த இச்சிற்றுாழிய தொழிலாளர் மத்தியில் ஸ்தாபனரீதியான அணிதிரளல் இக்காலகட்டத்திலேயே உருவாகியது. ஏனைய தொழிற்துறைகளில் ஈடுபட்ட தொழிலாளர்கள் போலன்றி இத் துறைகளில் ஈடுபட்ட தொழிலாளர்கள் தமிழ் நாட்டிலிருந்து கொழும்பிற்கு வரும் தமிழ் சஞ்சிகைகளையும் நாளிதழ்களையும் பார்க்கக்கூடிய வாய்ப்பினை பெற்றிருந்தனர். ஒதுக்கப்பட்டிருந்த இத்தொழிலாளர் பிரிவினர் சமூகத்தில் அந்தஸ்து பெறுவதில் அக்கறை காட்டிய வேளையிலே .பெரியாரின் சுயமரியாதை இயக்கம் தமிழ் நாட்டில் வேகமாக பரவியதுடன் அவ் வியக்கத்தினால் வெளியிடப்பட்ட சஞ்சிகைகளும், நாளிதழ்களும் இலங்கையில் விற்பனையாகின.

இச் சஞ்சிகைகளின் மூலம் சுயமரியாதை இயக்கக் கருத்துக்களை அறிந்து கொண்ட இப்பிரிவினர் சமூகத்தில் தமக்கு அந்தஸ்து தேவையெனில் சுயமரியாதை இயக்கம் போன்ற ஓர் இயக்கத்தின் தேவையினை உணரலாயினர். இவ்வுணர்வுகளின் வெளிப்பாடே இவர்கள் மத்தியில் இலங்கை சுயமரியாதை இயக்கம் உருவாக வழி சமைத்தது. சிற்றூழியத் தொழிலில் ஈடுபட்ட திருவாளர்கள் நா. அ. பழனிநாதன், எஸ்.கே.மாயக்கிருஷ்ணன், எம்.ஏ.அமீது போன்றோரால் இலங்கை சுயமரியாதை இயக்கம் 1932ம் ஆண்டு கொழும்பில் (கொள்ளுபிட்டியில்) ஆரம்பிக்கப்பட்டது.

இலங்கையில் சுயமரியாதை இயக்கம் ஆரம் பிக்கப் பட்ட வருடத்திலேயே ஈ.வே.ரா பெரியார் தமது மாஸ்கோ பயணத்தை மேற்கொண்டார். மாஸ்கோ பயணத்தை முடித்து தமிழ் நாடு திரும்பிய போது இலங்கையில் தரித்துச் செல்லும் வாய்ப்பினைப் பெற்றிருந்தார். பெரியாரின் வருகையை அறிந்த சுயமரியாதை அமைப்பாளர்கள் பெரியாருடனான கலந்துரையாடல் ஒன்றினை ஒழுங்கு செய்திருந்தனர். 1932ம் ஆண்டு அக்டோபர் 17ம் திகதி இரவு 9.00 மணிக்கு கொள்ளுபிட்டி கீரின் பாத். பாதையிலுள்ள மகளிர் நட்புறவு மண்டபத் தில் இக் கலந்துரையாடல் ஒழுங் கு செய் யப் பட்டிருந் தது. இக்கலந்துரையாடலில் கலந்து கொண்ட திரு. பெரியார் சாதியத்திற்கும் மூடநம்பிக்கைகளுக்கும் எதிரான நீண்ட சொற்பொழிவொன்றினை நிகழ்த்தினார்.
"தோழர்களே எனது அபிப்பிராயத்திற்கும் முயற்சிக்கும் குறிப்பிடத்தகுந்த அளவு எதிர்ப்பு இருக்கின்றதை நான் அறியாமலோ அல்லது அறிந்தும் அவைகளை மறைக்க முயலவோ இல்லை. யார் எவ்வளவு எதிர்த்தபோதிலும், யார் எவ்வளவு தூஷித்து விஷமப் பிரச்சாரம் செய்த போதிலும், யார் எவ்வளவு எனது அபிப்பிராயம் வெளியில் பரவாமல் இருக்கும்படி சூழ்ச்சிகள் செய்து மக்களின் கவனத்தை வேறுபக்கம் திருப்பிய போதிலும் உலகத்தில் எல்லா பாகங்களிலும் வேத புராண சரித்திர காலம் முதல் இன்றைய வரையிலும் மனித சமூகமானது கடவுள், ஜாதி, மதம் தேசம், என்னும் பேர்களால் பிளவுபட்டு உயர்ந்தவன். தாழ்ந்தவன், ஏழை, பணக்காரன், முதலாளி, தொழிலாளி, அரசன், பிரஜைகள், அதிகாரி, குடிஜனங்கள், குரு, சிஷ்யன் முதலியனவாகிய பலதன்மையில் விருப்பு வித்தியாசங்களுக்குள்ளாகி மேல் கீழ் தரத்தோடு கட்டுப்பாடான சமுதாயக் கொடுமைகளாலும், அரசாங்கச் சட்டங்களாலும் கொடுமைக்குள்ளாகி வந்திருக்கின்றது. வருகின்றது, என்பதை மாத்திரம் யாராலும் மறுக்கவும் மறைக்கவும் முடியாது என உறுதியாய் சொல்லுவேன். இவ்வகுப்பு பேதங்களால் மக்கள் படும் துன்பத்தையும் அனுபவிக்கும் இழிவையும் அல்லும் பகலும் காடுகளிலும் மேடுகளிலும் தொழிற்சாலைகளில் கஷ்டமான வேலைகளைச் செய்தும் வயிறார கஞ்சியில்லாமலும் குடியிருக்க வீடும் மழைக்கும் வெய்யிலுக்கும் நிழலும் இல்லாமல் எத்தனைப்பேர் அவதிப்படுகிறார்கள் என்பதை சிந்தித்துப் பாருங்கள். அவர்களது நிலமையை உங்கள் மனதில் உருவகப் படுத்திப்பாருங்கள் ”. (07)
"தோழர்களே இனி இதற்கு அடிப்படையாகவும் அரணாகவும் இருந்து வரும் காரணங்கள் எவை என்பதைச் சற்று நடுநிலமையில் இருந்து சிந்தித்து பார்த்தீர்களானால் இக்கொடுமைகளுக்கு முக்கிய காரணம் முற்கூறிய கடவுள், மதம், ஜாதீயம், தேசியம் என்பனவாகிய மயக்க உணர்வை மக்களுக்கு ஏற்றி அதன் பயனாக பெரும்பான்மையான மனித சமூகத்தை மடைமையாக்கி ஏய்த்து சோம்பேரிகளாய் இருந்து கொண்டு சுகம் அனுபவித்து வரும் ஒரு சிறு கூட்ட மக்களின் சூழ்ச்சியே ஒழிய வேறில்லை என்பதைத் தெள்ளத்தெளிய உணர்வீர்கள்” (08) பெரியாரின் இவ் வுரை சாதியத் தினால் பாதிக் கப் பட்டிருந்த பிரிவினரை உற்சாகப்படுத்தியது.

பெரியாரின் வருகைக்குப் பின் சீர்திருத்தக் கருத்துக்களை பிரச்சாரம் செய்த சுயமரியாதை இயக்கத்தினர் தமது நடவடிக்கைகளை கொழும்பு வாழ் சிற்றூழியர்கள் மத்தியிலேயே மேற்கொண்டனர். பெரியாரின் கருத்துக்களைத் தாங்கிவந்த சுயமரியாதை இயக்க பத்திரிகைகளான "குடியரசு ' "விடுதலை" என்பன இவர்களது ஆசானாக அமைந்தன. தமிழக * சுயமரியாதை' இயக்கம் மேற்கொள்ளும் நடவடிக்கைகளை இலங்கை சுயமரியாதை இயக்கம் மேற்கொண்டது. 1937ல் சென்னை மாநில ஆட்சியை கைப்பற்றிய இந்திய காங்கிரஸ் கட்சியின் தமிழக கிளையினர் ஹிந்தி மொழியை பள்ளிக்கூடங்களில் கட்டாயப் பாடமாக்கும் தீர்மானத்தை மேற்கொண்டனர். முதலமைச்சராக இருந்த சீ.ராஜாஜியின் இம்முயற்சியினை பெரியார் கடுமையாக எதிர்க்கலானார். ஹிந்தி மறியல் போராட்டங்களையும் எதிர்ப்புக் கூட்டங்களையும் சுய மரியாதை இயக்கம் நடாத்தியது. இதேவேளை இலங்கை சுயமரியாதை இயக்கத்தினர் ஹிந்தி எதிர்ப்புக் கூட்டங்களை சிறிய அளவில் நடாத்தியதுடன் இவர்களது செய்திகள் தமிழக பத்திரிகைகளான "விடுதலை" "குடியரசு" என்பவற்றில் வெளிவரலாயின.

தமிழக சுயமரியாதை கழகத்தின் நடவடிக்கைகளை எவ்வித மாற்றமுமின்றி அவ்வாறே. இலங்கை சுயமரியாதை இயக்கத்தினர் பின்பற்றிய வேளை இந்திய வம்சாவளியினர் பெரும்பான்மையாக வாழும் மலையகத்தில் (தோட்டங்களில்) பாரிய மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தன. 1931ல் ஏ.ஈ குணசிங்ஹவிடமிருந்து பிரிந்த திரு. கோ . நடேசய்யர் தோட்டத் தொழிலாளர் மத்தியில் தொழிற்சங்கத்தை நிறுவும் முயற்சியில் ஈடுபட்டார். இவரது முயற்சி 1935ல் ஸ் தம் பித நிலையை அடைந் தது. இச்சந்தர்ப்பத்திலேயே இலங்கையின் முதலாவது இடதுசாரிக் கட்சியான இலங்கை சமசமாஜக்கட்சி தோற்றுவிக்கப்பட்டதுடன் இக்கட்சியினர் மலையகத் தொழிலாளர்களை அணிதிரட்டும் பணியில் ஈடுபட்டனர். அகில இலங்கை தோட்டத் தொழிலாளர் சங்கம் எனும் பெயரில் தொழிற்சங்கத்தை உருவாக்கி செயற்பட்ட இப்பிரிவினர் 1938 முதல் 1939 வரையிலான ஒருவருட காலத்திற்குள் பல தொழிற்சங்கப் போராட்டங்களை மேற்கொண்டனர். 1939 டிசெம்பரில் நடந்த முல்லோயாப் போராட்டம் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகும். மலையகத் தோட்டத் தொழிலாளர்கள் வரலாற்றில் நடந்த முதலாவது தொழிற்சங்கப் போராட்டமான முல்லோயாப் போராட்டத்தினை வழிநடத்திய சமசமாஜ கட்சியினர் மலையக மக்களை அணி திரட்டுவதற்காக இந்திய இடதுசாரி தலைவர்களை இலங்கைக்கு வரவழைத்தனர். இவ்வகையில் இந்திய சோசலிசக் கட்சியைச் சார்ந்த திருமதி. கமலாதேவி சட்டோபாத்யாவை மலையகமெங்கும் கொண்டு சென்றனர்.

இதேவேளை 1939ல் இரண்டாவது தடவையாக இலங்கைக்கு வந்த திரு. ஜவஹர்லால் நேரு இலங்கை வாழ் இந்திய சமூகத்தினரின் நிலமையைக் கருத்திற்கொண்டு தம்மை சந்தித்தவர்களிடம் இந்திய சமுதாயத்தினரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அரசியல் அமைப்பொன்றின் தேவையை வழியுறுத்தினார். இதன் பிரதிபலனாக இலங்கை இந்திய காங்கிரஸ் உருவாகியதுடன் நாளடைவில் இலங்கை இந்திய தொழிலாளர் காங்கிரஸ் என்ற பெயரின் கீழ் இவ்வியக்கம் மலையகத் தோட்டப் பகுதிகளிலும் காலடி எடுத்து வைத்தது.

இவ்வாறான வளர்ச்சிகளுக்கு மத்தியில் இவ்வனைத்து அமைப்புகளுக்கும் முன்பதாக தோன்றிய ' சுயமரியாதை இயக்கம் தம்மை கொழும் புக்குள்ளேயே மையப்படுத்திக் கொண்டதுடன் தமிழக சுயமரியாதை இயக்கத்தின் மாற்றங்களை அப்படியே ஏற்றுச் செயற்பட்டது. 1944ல் தமிழக ஜஸ்டிஸ் கட்சியுடன் கூட்டிணைந்து சுயமரியாதை இயக்கத்தினர் பெரியாரின் ஆலோசனையின் பேரில் சுயமரியாதை இயக்கத்திற்கு திராவிடக் கழகம் என பெயரிட்டு செயற்பட்டனர். இதனைப் பின்பற்றிய இலங்கை சுயமரியாதைக் கழகத்தினர் தமது அமைப்பின் பெயரையும் இலங்கை திராவிடக் கழகம் என பெயர் மாற்றினர்.

திராவிடக் கழகமாகப் பிரகடனப்படுத்திய தமிழக ' சுயமரியாதை இயக்கத்தினர் 1948 ஜூலை முதலாம் திகதியை திராவிடப் பிரிவினை நாளாக அனுஷ்டிக் கும் படி தமிழக மக்களைக் கோரினர். இக்காலக்கட்டத்தில் இலங்கை சுயமரியாதை இயக்கத்தினர் தமது அமைப்பின் பெயரை திராவிட கழகமாக மாற்றியதாக பிரகடனப்படுத்தாத போதிலும் அதன் தலைவராக இருந்த காத்தமுத்து இளஞ்செழியன் இலங்கை திராவிடக் கழகம் என்ற பெயரில் தமிழக திராவிடக் கழகத்தின் கோரிக்கைக்கு ஆதரவளிக்கும் படி இலங்கை இந்திய மக்களிடம் வேண்டுகோள் விடுத்தார்.

01.07.1948ல் திராவிட நாடு பிரிவினை நாள் தமிழகம் எங்கும் கொண்டாடும்படி மத்திய திராவிடக் கழகத் தலைவர் த.பொ, வேதாசலம் அவர்கள் அறிக்கை வெளியிட்டிருப்பதால் இலங்கை வாழ் மக்களாகிய நாமும் திராவிட நாடு பிரிவினையை ஆதரிக்கிறோம் என்பதை அரசியலாளருக்கு எடுத்துக்காட்டுமுகமாகதான் அன்றைய தினத்தில் கருப்புடை அணிந்து தங்களில்லங்களில் கருப்புக் கொடி உயர்த்தி தங்களாளியன்றளவு கழகத்திற்கு அங்கத்தினர்களை சேர்த்து கூட்டங்களை ஆடம்பரமில்லாத முறையில் கூடி கொள்கைகளையும் இலட்சியத்தையும் விளக்கப்பேசி தீர்மானங்களை நிறைவேற்றி எல்லா பத்திரிகைகளுக்கும் அரசியலாளர்களுக்கும் நமது தலைவர் பெரியார் ஈ. வெ. ராமசாமி அவர்கட்கும் அனுப்பி வைக்குமாறு இ. தி. க. தலைவர் காத்தமுத்து இளஞ்செழியன் அறிவித்தார். (09)

திராவிடக் கழகமென உத்தியோகபூர்வமாக பிரகடனப்படுத்த முதலே அப்பெயரில் அறிக்கை விடுத்த சுயமரியாதை இயக்கத்தினர் 11.07.1948 அன்று தமிழக தி.க. உறுப்பினர் கோபி செட்டிபாளயம் p.என். இராசு, அவர்களை வரவழைத்து கொழும்பில் நடத்திய கூட்டத்தின் போது இப்பெயர் மாற்றத்தினை உத்தியோகபூர்வமாக பிரகடனப்படுத்தினர். இக் கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டு உரையாற்றிய திரு - ஜீ. என். இராசு அவர்கள் இலங்கை திராவிட கழகத்தை திறந்துவைக்கும் சந்தர்ப்பம் எனக்கு கிடைத்தமைக்கு நான் பெருமையடைகிறேன், உலகத்திலே உள்ள ஒவ்வொரு இனமும் தம் இன முன்னேற்றத்திற்கு தனி ஆட்சி கோரி கிளர்ச்சி செய்கின்றனர். உலகில் எங்கு நோக்கினும் இன எழுச்சியும் கிளர்ச்சியுமே காணப்படுகின்றது. அவ்வவ்வினத்திற்கு அவ்வினத்தின் ஆட்சியின் மூலமே நன்மையும் பாதுகாப்பும் செய்ய முடியும். திராவிட நாடு தனி அரசு கோருவதை எந்த அறிஞர்களாலும் ஆராய்ச்சியாளர்களாலும் மறுக்க முடியாது. பூகோளரீதியாகப் பார்த்தாலும் சரித்திரபூர்வமாகப் பார்த்தாலும் சட்ட நுணுக்கங்களை கொண்டு பார்த்தாலும் திராவிட நாடு தனிநாடாக கோருவதை மறுக்க முடியுமா? பொருளாதார வளத்திலே திராவிட நாட்டை விடமிகச்சிறிய நாடுகள் தனி ஆட்சி செய்யவில்லையா?. நமது இலங்கைத் தீவு 65 இலட்சம் மக்களைக் கொண்டது. நிலப்பரப்பிலே கோயம்புத்தூர் ஜில்லாவுக்கு சமதையானது. இந்த நாடு தனி ஆட்சி செய்வதில் என்ன தீங்குகள் நேரிட்டு விட்டது. (10) எனக் கூறியதுடன் விழாவில் கலந்து கொண் டோரைக் கொண்டு புதிய நிர்வாகச் சபையொன் றும் உருவாக்கப்பட்டது. முறையே திரு. காத்தமுத்து இளஞ்செழியன் அவர்கள் தலைவராகவும் திருவாளர்கள் எம். ஜி. பிரகாசம் எஸ். கே . சுந்தரராஜன் என்போர் உப தலைவர்களாகவும் திரு. ஏ. எம் அந்தோணிமுத்து பொதுச் செயலாளராகவும் திருவாளர்கள் ஏ.கே. ஜமால்தீன், எஸ். வி.ஜெகநாதன் என்போர் இணைச் செயலாளர்களாகவும் , திரு. கே கந்தசாமி அவர்கள் பொருளாலராகவும் மற்றும் திருவாளர்கள் கு.யா திராவிடக்கழல் , எஸ் . வி. பாலக்கணபதி, ஏ. இளஞ்செழியன், எஸ் . கே. மாயக்கிருஸ்ணன் ஜே. எம். அருமை நாயகம், ரி. எம். ஏ அமீது, வி. பேதுரு, எம். . எஸ் பெருமாள், ஜே.பி. எம். ஜமால், மொகைதீன், இ. பா. க மாணிக்கம், எஸ். முனியசாமி, எஸ். சூசை, எஸ் கே. ராஜரத்தினம், ஜோக்கின், பி. எம் மாணிக்கம், என்போர் செயற்குழு உறுப்பினர்களாக தெரிவு செய்யப்பட்டனர்.

கோபி செட்டிபாளையம் திரு. ஜீ.என். இராசுவின் உரை இலங்கை வாழ் இந்திய வம்சாவளியினர் மத்தியில் மட்டுமல்லாது இலங்கையைத் தாயகமாகக் கொண்ட, தமிழர்கள் மத்தியிலும் தமிழ் தேசிய உணர்வினைத் தோற்றுவித்தது. சென்னை முதலமைச்சர் திரு. சி. ராஜாஜி 1948ல் ஹிந்தியை அறிமுகப்படுத்த முனைந்தமைக்கு எதிராக இலங்கையில் பல எதிர்ப்புக்கூட்டங்கள் நடாத்தப்பட்டதுடன் இக்கூட்டங்களில் பங்கு கொண்டோரின் தரத்திலும் குணவியல்ரீதியான மாற்றம் தோன்றியது. ஹிந்தி திணிப் பினை எதிர்ப் பதற்கான நிர்வாகக்குழுவொன்றினை உருவாக்கும் நோக்கில் இலங்கை திராவிடக் கழகம் 31.07.1948 அன்று கொழும்பு மெயின் வீதி இல. 200க் கொண்ட இல்லத்தில் கூட்டமொன்றினை ஏற்பாடு செய்திருந்தது. இக் கூட்டத்தில் இலங்கைத் தமிழர் வரலாற்றில் முக்கிய பங்கு வகித்த மறைந்த திரு. அ அமிர்தலிங்கம் கலந்து கொண்டதுடன் ஹிந்தி எதிர்ப்பு கூட்டமொன்றினை ஒழுங்கு செய்வதற்காக நியமிக்கப்பட்ட குழுவின் செயலாளராகவும் நியமிக்கப்பட்டார். (ஆயினும் இவர் இ. தி. க. வின் உறுப்பினராக இருக்கவில்லை. திரு. அ. அமிர்தலிங்கம் தலைமையிலான குழுவினர் 1948.08.22 திகதியன்று ஹிந்தி எதிர்ப்பு மாநாட்டை கொழும்பில் நடாத்தினர். அவ் வேளையில கொழும்பு பல்கலைக்கழக விரிவுரையாளராகவிருந்த மறைந்த பேராசிரியர் சு.வித்தியானந்தன் உட்பட பல அறிவு ஜீவிகள் உரையாற்றியுள்ளமையிலிருந்து தமிழக திராவிடக் கழகம் விதைத்த தமிழ் தேசிய வாதம் இலங்கையில் வேரூன்றியமையினைக் காணலாம்.

சான்றாதாரங்கள்

  1. பி. இராமமூர்த்தி, திராவிட மாயையா? ஆரிய மாயையா? 
  2. விடுதலைப்போரும் திராவிட இயக்கமும் - ப.137
  3. மேலுள்ளதே - ப.138
  4. Sundaram Lanka Article on Indian Labour in Ceylon,  International Lobour Review XXIII No. 3 Geneva 1921, PP 369-387 de Silva K. M. P. 257- ஜீ ஏ . ஞானமுத்துவின் Education and the Indian plantation worker in Sri Lanka என்ற நுாலில் மேற்கோள் காட்டப்பட்டது. ப. 3 
  5. G. A. Gnamuthu-Education and the Indian plantation  workers in Sri Lanka 4-3 
  6. Ibid 6. Proceedings of the planter's Association published Annu  ally from 1855 Donovan Moldrich-Bitter Berry Bondage the nine teenth century Coffee workers of Sri Lanka 61001 நுாலில் மேற்கோள் காட்டப்பட்டது  ப.114-15 
  7. ஈ. வெ. ரா. பெரியாரின் இலங்கை பேருரை 
  8. மேலுள்ளதே
  9. விடுதலை  - 29-06-1948
  10. சுதந்திரன் 12-07-1948

"எழுதாத வரலாறு" முன்னுரை - பெ.முத்துலிங்கம்

மலையகத்தின் பிரதான அரசியல் சக்திகளால் நெடுங்காலமாக இருட்டடிப்பு செய்யப்பட்டு வந்தவர் தோழர் இளஞ்செழியன். நீண்டகலாமாக அவர் எழுதத் தலைப்பட்ட மலையகத்தின் வரலாறு முழுமையாக சாத்தியப்ப்படுமுன்னரே அவர் மரணித்து விட்டார். அதனை அவர் எழுதுவதற்காக சேகரித்து வைத்திருந்த ஆவணங்கள் மிகப் பெறுமதியானவை. அவற்றின் உதவியுடன் தோழர் பே.முத்துலிங்கம் எழுதி முடித்த "எழுதாத வரலாறு" நூல் மலையக வரலாற்றில் பேசப்படாத இன்னொரு பக்கத்தை வெளிக்கொணர்ந்தது. குறிப்பாக இலங்கையில் திராவிட கழகம், திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் என்பவற்றின் வரலாற்றுப் பாத்திரம் இதில் பதிவானது. அந்த நூலின் அத்தியாயங்கள் ஒவ்வொன்றாக இங்கே "நமது மலையகம்" வாசகர்களுக்காக வெளியிடுகிறோம். 

முன்னுரை

ஓர் இனம் அல்லது இனக்குழுமம் தமது தனித்துவத்தை நிலை நிறுத்த முனைகையிலேயே தம் கலாசாரம், மொழி, மற்றும் சமூக வாழ்வியல் தொடர்பான வரலாற்று ஆதாரங்களை நுால் வடிவில் வெளிக் கொணரும் முயற்சியில் ஈடுபடுகின்றது. அதிலும் குறிப்பாக குறிப்பிட்ட இனம் பிற இனத்தால் ஒடுக்கப்படுகின்ற அல்லது இரண்டாம் தரமாக கணிக்கப்படுகிற வேலையிலே தமது தனித்துவத்தை நிலைநாட்டுவதில் வேகமாக செயற்படுகின்றது. இலங்கையின் இரு பெரும் தேசிய இனங்களான சிங்கள இனமும், இலங்கை தமிழ் இனமும் பிரித்தானியரின் ஒடுக்குதலுக்குட்பட்டிருந்த காலத்திலேயே தமது தனித்துவத்தை நிலைநிறுத்தும் முயற்சியில் ஈடுபட்டன. நாட்டின் தேசிய சிறுபான்மை இனங்களான முஸ்லிம்களும், இந்திய வம்சாவளி மலையகத் தமிழரும் மிக அண்மையிலேயே தமது தனித்துவத்தை நிலைநிறுத்தும் முயற்சியில் ஈடுபடலாயினர். அதிலும் குறிப்பாக மலையகத் தமிழர் எண்பதுகளின் பிற்பகுதியிலேயே தமது தனித்துவத்தை நிலைநிறுத்தும் முயற்சியில் அதிக அக்கறை காட்டலாயினர்.

பிரித்தானியரால் தோட்டத்துறையில் வேலைக்கமர்த்துவதற்காக கொண்டு வரப் பட்ட தென்னிந்திய தமிழ் தொழிலாளர்கள் நுாற்றியெழுபத்தைந்து வருட வரலாற்றை கொண்டிருந்த போதிலும், தாம் எந்த நாட்டிற்கு சொந்தமானோர் என்பதைக் கண்டறிவதில் வரலாற்றில் பெரும் பகுதியைக் கழித்து விட்டனர். இத்தேடலே இவர்களது தனித்துவத்தை, நிலைநிறுத்துவதில் தாமதத்தை ஏற்படுத்தியது. தமக்கென நாடொன்று இல்லாதோர் எவ்வாறு தனித்துவத்தை நிலைநிறுத்துவதில் அக்கறை காட்ட முடியும். எவ்வாறாயினும் எண்பதுகளில் முனைப்படைந்த வடகிழக்குத் தமிழ் மக்களின் தேசிய சுய நிர்ணய போராட்டம் மற்றும் குடியுரிமை தொடர்பாக ஏற்பட்ட பரிமாற்றங்கள், என்பன இம்மக்கள் தம் தனித்துவத்தை நிலைநிறுத்த உந்து சக்தியாக அமைந்தன. இது நாள்வரை வெளிவந்த பல நுால்கள் இம்மக்களது ஆரம்ப வருகை தொடர்பான வரலாற்றினையும், தொழிற்சங்கப் போராட்ட வரலாற்றினையும் உள்ளடக்கியதாக காணப்பட்டன. ஐம்பதுகளின் பிற்பகுதி முதல் இம்மக்களைப் பற்றிய வரலாற்று நுால்கள் ஒருசில வெளிவர ஆரம்பித்த போதிலும் எண்பதுகளிலேயே பல்வேறு நுால்கள் வெளிவர ஆரம்பித்தன. இவற்றுள் பெரும்பாலானவை தலைவர்களினது சொந்த வரலாற்றினை கருப்பொருளாகக் கொண்டமைந்தனவாகவே காணப்படுகின்றன. ஆனால் இலங்கை நாடு சுதந்திரமடைந்தவுடன் சுதந்திரமற்றவர்களாக்கப்பட்டு நாடற்றவர்களாக்கப்பட்ட இம்மக்கள் தம் சுதந்திரத்திற்காக போராடிய வரலாற்றினைப் பற்றிய நுால்கள் வெளிவரவில்லை.

மலையக மக்களைப் பொறுத்தமட்டில் 1948 ம் ஆண்டு கொண்டுவரப்பட்ட பிரஜாவுரிமை சட்டத்தின் மூலம் குடியுரிமை பறிக்கப்பட்டதுடன் நாட்டின் ஏனைய மக்கள் அனுபவிக்கும் உரிமைகள், சலுகைகள் என்பனவற்றிலிருந்து இம்மக்கள் ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டனர். இவ்வாறு ஒதுக்கப் பட்டமைக்கெதிராக அவர்கள் மத்தியில் செயற்பட்ட தொழிற்சங்கங்களும், இடதுசாரிக் கட்சிகளும் சொல்லளவில் எதிர்ப்பை காட்டின. மாறாக இவ்வுரிமையை வென்றெடுப்பதற்காக எவ்வித போராட்ட நடவடிக்கையையும் மேற்கொள்ளவில்லை.

தாம் எந்த நாட்டைச் சார்ந்தோர் என்பதனை தீர்மானிக்க முடியாமல். நான்கு தசாப்தங்களைக் கழித்து விட்ட இம்மக்கள், தமது அடிப்படை மனித உரிமைக்காக குரலெழுப்பவில்லையா? போராடவில்லையா? அல்லது உரிமைக்காகப் போராட இவர்கள் மத்தியில் எந்தெவாரு இயக்கமும் தோன்றவில்லையா? என்ற கேள்வி இயற்கையாகவே எழலாம். காலனித்துவ வாதிகளினால் த ம து. காலனிகளில் அறிமுகப் படுத்தப் பட்ட தோட்டத்துறைகளுக்கு, பிறிதொரு காலனியைச் சார்ந்த தொழிலாளர்களே அடிமைகளாகக் கொண்டு செல்லப்பட்டனர். அவ்வாறு கொண்டு செல்லப்பட்ட மக்கள் குறிப்பிட்ட நாட்டின், தேசிய நீரோட்டத்திலிருந்து ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டனர். ஒரு சில தசாப்தங்களுக்குள் இம்மக்கள் ஒதுக்கலுக்கும், ஒடுக்குதலுக்கும், எதிராக போராட ஆரம்பித்ததுடன், தேசிய நீரோட்டத்தில் இணைவதில் வெற்றி கண்டனர். குறிப்பாக அமெரிக்க லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளில் குடியமர்த்தப்பட்ட கறுப்பின மக்களே இவ்வாறு வெற்றிகண்ட பிரிவினராவர்.

அமெரிக்க கறுப்பின மக்களைப் போன்று இலங்கைவாழ் இந்திய தமிழ் தோட்டத் தொழிலாளர்கள் தொடர்ச்சியான பாரிய போராட்டங்களை முன்னெடுக்காவிட்டாலும், அடிப்படை மனித உரிமை மறுப்புக்கும் ஒடுக்குதலுக்கும் எதிராக போராட்டங்களை மேற் கொண்டனர். ஒடுக்குதலுக்கு எதிராக குறிப்பாக தொழிற்சங்க ஒடுக்கலுக்கு எதிராக காலத்திற்கு காலம் போராடி வந்துள்ளனர். அதேவேளை அடிப்படை உரிமை யான குடியுரிமைக் கோரியும் போராட்டங்களை மேற் கொண்டுள்ளனர். இப் போராட்டம் தொழிற்சங்கங்களினால் முன்னெடுக்கப்படவில்லை.

மலையகத்தில் இன்று தொழிற்சங்கங்கள் பல்கிப் பெருகியுள்ளன. ஒவ்வொரு தொழிற்சங்கமும் தொழிற்சங்க உரிமைகளுக்காக பல போராட்டங்களை மேற்கொண்டுள்ளது. ஆனால் அடிப்படை மனித உரிமை யான குடியுரிமைக்காக மக்கள் போராட்டத்தினை முன்னெடுக்கவில்லை. இருந்தபோதிலும் மலையகத்தில் தொழிற்சங்கரீதியில் செயற்படாத பிறிதொரு இயக்கம் இப்போராட்டத்தை முன்னெடுத்தது. தொழிற்சங்கங்களில் அங்கம் வகித்துக் கொண்டே தமது அடிப்படை மனித உரிமைக்காக குரலெழுப்பும் இவ் இயக்கத்தின் கீழ் அணிதிரண்ட மலையகத் தோட்ட தொழிலாளர்கள் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டுள்ளனர். மூன்று தசாப்தங்களுக்கதிகமாக மலையக மக்கள் மத்தியில் செல்வாக்குப் பெற் றிருந்த இலங்கை திராவிடர் முன் னேற்றக் கழகமே இப் போராட்டத்தினை முன் னெடுத்தது. ஆனால் இவ் வரலாறு வெளிக்கொணரப்படவில்லை. மலையக வரலாற்றினைப்பற்றி எழுதிய நுால்களும் இதனை உள்ளடக்கவில்லை. இதனை வெளிக்கொணர்வது இன்றைய யுகத்தின் தேவையாகும் இத்தேவையின் வெளிப்பாடே எழுதாத வரலாற்றின் உருவாக்கம்.

மலையக மக்கள் மத்தியில் அறியாமையும் எழுத வாசிக்க தெரியாத நிலையும், கோலோச்சிய காலகட்டத்திலேயே இலங்கைத் திராவிடர் கழகம் மக்கள் மத்தியில் செயற்பட ஆரம்பித்தது. தமிழகத் திராவிட இயக்கப் பாரம்பரியத்தைக் கொண்ட இலங்கைத் திராவிடர் முன்னேற்றக்கழகம். தமிழகத் திராவிடர் இயக்கத்தினைப்போல் மலையக மக்கள் மத்தியில் நிலவிய சாதியத்தையும், அறியாமையையும் களையும் பணியில் ஈடுப்பட்டது. நாளடைவில் சாதிய கொடுமை நிலவிய வடகிழக்கு பகுதிக்கும் வியாபித்தது ஆரம்பத்தில் சாதியத்தையும், அறியாமையையும் களைவதில் ஈடுபட்ட இ. தி. மு. க மலையக மக்களின் அடிப்படை உரிமையான. குடியுரிமைப் பிரச்சினையையும், அதனைத் தொடர்ந்து அனைத்து தமிழ் பேசும் மக்களும் முகம் கொடுத்த மொழிப்பிரச்சினை தொடர்பாகவும், குரலெழுப்பியதுடன் மக்கள் போராட்டங்களை முன்னெடுத்து யுகத்தின் தேவைக்கேற்ப தம்மை நெகிழ்வுப்படுத்தி எழுபதுகளில் தம்மை அரசியற் கட்சியாகப் பிரகடனப்படுத்திக் கொண்டதுடன், இடதுசாரி அரசியலைப் பின்பற்றியது. நாட்டில் தமிழ் தேசிய வாதம். வலுப் பெறுவதற்கு துணை நின்ற இ. தி. மு. க தமிழ் தேசிய வாதம் உயர் கட்ட நிலையை அடையும் வேளையிலேயே இடதுசாரி அரசியலைக் கடைப்பிடித்தது. இந்நிலைப்பாடு அதன் வீழ்ச்சிக்கு வழிகோலியது.

இ. தி. மு. க தமது பரிணாம வளர்ச்சியின் உயர்கட்டமாக இடதுசாரி அரசியலைக் கடைப்பிடித்த போதும், தமிழ் பேசும் மக்கள் முகம் கொடுத்த இன ஒடுக்கல் காரணமாக குறிப்பாக இடதுசாரி அரசாங்கம் தமிழ் மக்களின் பிரச்சினையை அணுகிய முறையின் பிரதிபலனாக இடது சாரி அரசியலை கடைப்பிடித்த இ. தி. மு. க தமிழ் மக்கள் மத்தியில் செல்வாக்கிழந்தது.

எனினும் தமது மூன்று தசாப்த வரலாற்றில் மலையக மக்கள் மத்தியில் நிலவிய அறியாமை. சாதிக் கொடுமை, குடியுரிமை மறுப்பு, மற்றும் மொழியுரிமை மறுப்பு என்பவற்றிற்கு எதிராக பல போராட்டங்களை மேற்கொண்டுள்ளது. குறிப்பாக குடியுரிமை மறுப்புக் கெதிராக மேற்கொண்ட போராட்டம் வரலாற்று முக்கியத்துவம் பெற்றதாகும். இப்போராட்டத்தின் தாக்கமே ஸ்ரீமா சாஸ்திர ஒப்பந்தத்திற்கு வழிகோலியது.

இ. தி. மு. க வின் வளர்ச்சிப் படிகளுக்கமைய நூலின் அத்தியாயங்கள் பிரிக்கப்பட்டுள்ளதுடன் அவ்வமைப்பின் தலைவராக வீற்றிருந்த திரு. ஏ. இளஞ்செழியனின் பெயர் தொடர்ச்சியாக இடம் பெறுவதை தவிர்க்கமுடியாது போய்விட்டது.

சில வேளைகளில் ஒரு சமூகத்தினதோ அல்லது இயக்கமொன்றினதோ வரலாற்றை ஆராய்கையில் சில தனிநபர்களின் முக்கியத்துவத்தை தவிர்க்கமுடியாதுள்ளது. இரண்டு தசாப்தங்களுக்கதிகமாக இ.தி.மு.க வின் தலைவனாக, அமைப்பாளனாக, ஊழியனாக திரு. இளஞ்செழியன் செயற்பட்டுள்ளமையினாலும் மற்றும் அனைத்து தீர்க்கமான முடிவுகளை மேற்கொள்வதில் அவரது பங்கு பெருமளவு ஆதிக்கம் செலுத்தியுள்ளமையினாலும் நுால் முழுவதும் அவரது பெயர் தவிர்க்க முடியாதுள்ளது.

எவ்வாறாயினும் இவ்வாய்வின் இறுதி நோக்கம் மலையகத்தின் மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றினை இன்றைய தலைமுறையினர் அறியும் வகையில் வெளிக்கொணர்வதாகும். அதேவேளை மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றினை அறிவதன் ஊடாக புதிய வரலாற்றிற்கு வித்திட வேண்டும் என்பது இன்னுமொரு எதிர்பார்ப்பாகும். இன்றைய மலையகத்தின் அரசியல். சமூக, பொருளாதார, மற்றும் கலாசார உரிமைகளை வென்றெடுக்க வேண்டுமாயின் இ. தி. மு. க வினைப் போன்ற ஓர் வெகு ஜன அமைப்பினை மலையகத்தில் உருவாக்குவது வரலாற்றுத் தேவையாக உள்ளது.

ஏனெனில் இ.தி.மு.க எவ்வுரிமைகளுக்காக மக்கள் போராட்டத்தை முன்னெடுத்ததோ, அவ்வுரிமைகள் இதுநாள்வரை மலையக மக்களுக்கு கிடைக்கவில்லை. மலையக மக்களில் ஒரு பிரிவினருக்கு பிரஜாவுரிமை கிடைத்தபோதிலும், அது நாட்டின் ஏனைய பிரஜைகள் கொண்டிருக்கும் உரிமைக்கு சமதையல்ல. இவர்கள் வெறுமனே பதிவுப்பிரஜைகளே. எச்சந்தர்ப்பத்திலும் இவ்வுரிமை பறிபோகலாம். எனவே பதிவுப்பிரஜைக்கு பதிலாக ஏனைய பிரஜைகளைப்போல் எம்மையும் நாட்டின் குடிகளாக அங்கிகரிக்க கோருவதுடன், தொடர்ந்து நாடற்றவர்களாக இருக்கும் நான்கு இலட்சத்திற்கு அதிகமாகவுள்ள மலையக மக்களுக்கு குடியுரிமை கோரியும் போராட வேண்டியுள்ளது. இவ்வரலாற்று தேவையினைப் பூர்த்தி செய்யும் நாயக, நாயகிகளுக்கு இந்நூல் ஓர் ஆதாரமாக அமையும் என்பதில் ஐயமில்லை.

இந்நூலினை வெளிக்கொணர்வதற்கான முயற்சிகள் எண்பதுகளின் பிற்பகுதியிலேயே மேற்கொள்ளப்பட்ட போதிலும் தொண்ணுாறுகளின் பிற்பகுதியிலேயே வெளிக்கொணர முடிந்தது. இந்நுாலுக்கான ஆதாரங்கள் தேசிய சுவடிகள் திணைக்களத்திலிருந்து குறிப்பாக பெரும் ஆதாரங்கள் திரு . ஏ . இளஞ்செழியனின் தூசிப்படிந்த புத்தக அலுமாரியிலிருந்து பெறப்பட்டது. அத்துடன் திரு. ஏ. இளஞ்செழியனுடனும் இ.தி.மு.க வின் மூத்த உறுப்பினர்களுடனும் அவ்வப் போது மேற் கொண்ட கலந்துரையாடலும் நூலின் தோற்றத்திற்கு பேருதவியாக அமைந்தது.

இறுதியாக இந்நூலை எழுத ஆரம்பித்த நாள் முதல் கையழுத்துப் பிரதியை சரிபார்ப்பதுடன் அவ்வப்போது ஆலோசனை வழங்கிய செல்வி. க. மேனகா, அந்தோனி ஜீவா மற்றும் நூலின் அச்சுப்பிரதியைச் சரிபார்த்த திரு. எஸ். சண்முகநாதன், திரு. ஜே. ஜேஸ் கொடி. திருமதி. யோகலட்சுமி முத்துலிங்கம், சமூக அபிவிருத்தி நிறுவனத்தைச் சார்ந்த செல்விகள் கி.யோகேஸ்வரி, வே. லக்ஷ்மி. வீ. ஜோதிலக்ஷ்மி, சிங் கள மொழியில் அச்சுப் பிரதியை சரிபார்த்த திரு. நிஹால் ஹெட்டியாராச்சி, செல்வி சின்தா கருணாரட்ன என்போருக்கும்  இந்நூலின் வெற்றியில் பங்குண்டு என்பதனை மறுப்பதற்கில்லை.

பெ. முத்துலிங்கம்.




மலையகத்தமிழரின் மரபுரிமைகளை பாதுகாப்போம்...!


இலங்கையில் மலையகத்திலும் ஏனைய மாவட்டங்களிலும் செறிந்து வாழும் (இந்திய வம்சாவழி தமிழர்களாகிய) மலையகத் தமிழர்கள் ஆகிய நாம் தேயிலை, இறப்பர். தென்னம் தோட்டங்களிலும், மலையக நகரங்கள், கிராமங்களிலும் வாழ்ந்து வருகின்றோம்! தமிழ் மொழியையும், தமிழ் கலாசாரத்தையும் பின்பற்றும் நாம், ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகள் தொன்மையான நாகரிகத்தையும் பண்பாட்டையும் மரபுரிமையாக பெற்றவர்களாவோம்.!

ஒரு இன - வர்க்க சமூகமான மலையகத் தமிழர்களாகிய எமக்கென சிறப்பான மொழி, இலக்கிய காப்பிய மரபுகள், வழக்காறுகளை, மரபுகள் நம்பிக்கைகள் சடங்குகள், சம்பிரதாயங்கள், உணவு, ஆடை ஆபரணங்கள் பாவனை பொருட்கள் வாழ்வியல் முறைகள் என்பன உண்டு.
  • எமது மூதாதையர் உருவாக்கிய தேயிலை இறப்பர் தோட்டங்களில் காணப்படும் கோவில்கள், கல்லறைகள், சுமைதாங்கிகள், கட்டுமானங்கள், சிலைகள், வேலைத்தலங்கள், தொழிற்சாலைகள், கல்வெட்டுக்கள், நினைவு சின்னங்கள் மட்டுமின்றி எமது வீடுகளில் காணப்படும் ஓவியங்கள், அம்மி, ஆட்டுக்கல், திருவைகல், உணவு தயாரிக்கும் பாரம்பரிய வெண்கலப்பொருட்கள், அணிகலன்கள், எமது மரபு சொத்துக்களாகும்.
  • எமது இடப்பெயர்கள், தொழிற்பெயர்கள், மொழி வழக்குகள், தாலாட்டு, தெம்மாங்கு பாடல்கள், ஒப்பாரி, குழவைப்பாடல்கள், பறவை காவடி, காவடிப்பாடல்கள், எமது மரபுரிமைகளாகும். அத்தோடு கோலாட்டம், கும்மி, தீ பந்தம், கரகாட்டம், காவடியாட்டம், சிலம்பம் என்பனவும் எமது மரபுரிமைகளாகும். 
  • எமது மலையக தமிழர்களிடையே, தொழிலாளர்களிடையே பயிலப்படும் மலையக தேசிய கூத்தான காமன் கூத்து, பொன்னர் சங்கர். அர்ச்சுனன் தபசு, லவக்குசா, பவளக்கொடி, காத்தவராயன் கூத்து, மருதைவீரன் கதை, காட்டேறி விழா..! கெங்கையம்மன் திருவிழா, தேசிங்கராஜன் கதை. கண்டியராஜன் கதை, குறவஞ்சி மார்கழி பஜனை போன்ற கூத்து வடிவங்கள் எமது மரபுரிமைகளாகும்.
எமக்கிடையே காணப்படும் எண்ணற்ற மரபுரிமைகளை மீட்டெடுக்கவும், ' பாதுகாக்கவும் முன் வருமாறு அறைகூவல் விடுகின்றோம்
இலங்கை மலையகத்தமிழர் மரபுரிமை பாதுகாப்பு அமைப்புமலையகத் தமிழர் மரபுரிமை பாதுகாப்பு ஆண்டு - 2019

மலையக தமிழர்களின் மரபுரிமை பாதுகாப்பு ஆண்டு 2019


ஒரு மக்களினத்தை அடையாளப்படுத்தும் மிக முக்கியமான ஈராக- மரபுரிமைகள், அமைகின்றன. அவ்வகையில் நீண்ட நெடிய பாரம்பரியமும் பண்பாடும் மொழியியல், அறிவியல், வாழ்வியல், வரலாறு கொண்ட தமிழினம் - சிந்துவெளி, வைகை சமவெளி, தாமிரபரனி சமவெளி, கீழனி ஆய்வுகள், எகிப்திய, வியட்னாம், லாவோ - கம்போடியா, பாலித்தீவுகள், சீனம், மலையாளம், ஐரோப்பா, ஆப்பிரிக்கா, அவுஸ்திரேலியா என பரந்து விரிந்த குமரிக்கண்டத்தின் உயர்சிறப்புமிக்க நாகரிகமுடைய மக்களினம் என ஆய்வாளர்களால் மானிடவியல், தொல்லியல், மொழியியல் அறிஞர்களால் விஞ்ஞானபூர்வமாக நிறுவப்பட்டுள்ளது. தமிழ்மொழி உலகில் செம்மொழியாகவும், மூலச்சிறப்புமிக்க பழமைமிக்க வாழும் செம்மொழியாகவும் - மொழியியல் கருக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. நிப்பாசன முறைகள் கட்டிடக்கலை, ஓவியக்கலை, சிற்பக்கலை, மட்பாண்ட தொழில், நகர நாகரிகம், அரசாட்சி பொருள் வளம் கொண்ட துறைமுகங்கள் பாதைகள், குடியிருப்புகள், கோவில்கள், தொழில்துறைகள், வாணிபம் செழித்து வாழ்க! - மக்களினத்தின் மொழியும், இலக்கியங்களும் மிக புராதானமானதொரு - நாகரீகதை பரைசாற்றுகின்றன.

இத்தகைய பண்பாட்டு சிறப்புமிக்க பண்பாடும் வரலாறும் நாகரிகமும் கொண்ட மக்களினத்தின் ஒரு பிரிவினராக மலையக தமிழர்கள் அமைகின்றார்கள். 18-ம் நூற்றாண்டின் 1818-2018 வரையிலான இரு நாற்றாண்டுகளில் பிரித்தானியர் ஆட்சியில் இலங்கையில் குடியேறி, துறைமுகங்கள், நெடுஞ்சாலைகள், விதிகள், கொக்கோ கோப்பி, தேயிலை, இறப்பர், தென்னம் தோட்டங்களை உருவாக்கி இலங்கையின் அரசியல், பொருளாதார, சமூக தோற்றப்பாட்டுக்கு, புதிய முகவரியை கொடுத்தவர்கள் இந்திய வம்சாவளியினரான இன்றைய - மலையகத் தமிழர்கள்.

மலையகத்தில் செறிவாகவும் நாட்டின் சகல மாவட்டங்களிலும் - குறிப்பிடத்தக்க  எண்ணிக்கையிலும் வாழும் 1.5 மில்லியன் சனத்தொகை கொண்ட மலையக தமிழராகிய எமது மொழி, பண்பாடு, வழக்காறுகள். வழிபாடுகள். தொன்மங்கள், ஆடல், பாடல், இசை. நடன, நாடக கோலங்கள், நம்பிக்கைகள், பேச்சு வழக்குகள், உணவு பழக்கம், உடண வகைகள், ஆடைகள், ஆபரணங்கள், பாவனைப் பொருட்கள், விளையாட்டுக்கள், பாடுபொருள். தொழில்கள், தொழில்சார் கருவிகள், வாழ்வு முறைகள், வழிபாட்டு முறைகள், சடங்குகள், சம்பிரதாயங்கள், வர்க்க நிலைபட்ட வாழ்வியல், வழிபாட்டியல், பண்பாட்டியல் கோலங்கள் இன. வர்க்க, தேசிய உணர்வுகள், கலை இலக்கிய அமைப்பாக்க, செயலாக்க முறைகள், போராட்ட வழிமுறைகள், ஆக்க இலக்கிய படைப்பாகக பதிவிடல் முறைகள், கற்கள், செதுக்கல்கள், மர வேலைகள், கட்டுமானங்கள், காதல், நோய், பிணிகள், மருத்துவ முறைகள். ' என நாடு செல்லும் மலையக தமிழர்களின் மரபுரிமைகளை பாதுகாத்து பேணவும் அடுத்த தலைமுறைக்கு எமது பாரம்பரியங்களை கொண்டு செல்லவும் முன்வருமாறு மலையக தமிழர் மரபுரிமை பாதுகாப்பு ஆண்டில் அறைகூவல் விடுக்கின்றோம்.

மலையக தமிழர்களின் மரபுரிமைகளை பாதுகாப்பு அமைப்பு,
மலையகம், இலங்கை .
பொன், பிரபாகரன் தலைவர் - 716095718கூ.தவச்செல்வன் பொதுச்செயலாளர் - 071328042114.01.2019

தொழிற்சங்கத்துறையில் அனுபவமிகுந்த அமரர் அருள்சாமி ஒரு நினைவுப்பகிர்வு – மு.சிவலிங்கம்


பெருந்தோட்ட நிர்வாக முறை இன்னும் பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்திய முறையையே பின்பற்றி செயற்படுகின்றது.. தொழிலாளர்கள் முகம் கொடுக்கும் பிரச்சினைகள் எல்லாமே அடக்குமுறையாகும். இதன் காரணமாகவே புதிய தலைமுறைகள் தோட்ட வேலையை இழிவாகக் கருதுகின்றனர்..! ஒரு காலத்தில் தொழிற்சங்க பலத்தைக் காட்டி தோட்ட நிர்வாகங்களை மிரட்டி அடக்கி வைத்த ஆளுமை நிறைந்த தொழிற்சங்க பிரதிநிதிகள் இருந்துள்ளனர்.

இன்று நம் மத்தியில் வாழ்ந்துக் கொண்டிருக்கின்ற எம்.எஸ்.செல்லச்சாமி இ.தொ.கா வின் பொதுச் செயலாளராக இருந்தவர். தோட்ட நிர்வாகிகளுக்கு சிம்ம சொப்பனமாக விளங்கியவர்.அவர் பல தொழிற்சங்க போராட்டங்களை தோட்ட நிர்வாகங்களுக்கு எதிராக நடத்தியவர்.. அனுபவ வாயிலாக ஆங்கில மொழியைக் கற்று அதிசயிக்கும் முறையில் தோட்ட நிர்வாகிகளிடம் தர்க்கங்கள் புரிந்தவர். பேச்சு வார்த்தை மேசைகளில் கம்பீரமாக விவாதம் புரிந்தவர்.. பல தொழிலாளர் பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வு கண்டவர். இவரைப் போன்றே அமரர்களான ஜனநாயக தொழிலாளர் காங்கிரஸில் செயற்பட்ட யட்டியாந்தோட்டை நாயர், ரொசாரியோ பெர்னாண்டோ, யட்டியாந்தோட்டை பாலகிருஷ்ணன், நாராயணன் போன்றோரும் தொழிலாளர் தேசிய சங்கத் தலைவர்களான, எஸ்.பெருமாள், பி.வி.கந்தையா, த.ஐயாதுரை ஆகியோரும், செங்கொடி சங்கத்தைச் சேர்ந்த ஓ.ஏ.ராமையா செல்லையா, மோகன் , கரவை கந்தசாமி மற்றும் விவசாய தோட்டத் தொழிலாளர் காங்கிரஸ் தலைவர் ஆர்.கிருஷ்ணசாமி, பதுளை கந்தசாமி, லங்கா தோட்டத் தொழிலாளர் யூனியன் எஸ்.இராமநாதன்,சிவசாமி, ஹனுவல ஹமீது, எஸ்.முருகையா (அகில இலங்கை தொழிலாளர் காங்கிரஸ் ) ஆகியோர் நினைவில் நிற்கின்றனர்..

 அமரர்களான ஜனாப் அப்துல் அஸீஸ், சௌமியமூர்த்தி தொண்டமான்,சி.வி.வேலுப்பிள்ளை வி.கே.வெள்ளையன், ராசலிங்கம் ,எஸ்.நடேசன் போன்றோர் வெள்ளைக்கார தோட்ட நிர்வாகிகளை, அவர்களுடைய விளையாட்டுக் கழக மண்டபத்தில் சந்தித்துப்பேச்சு வார்த்தை நடத்தியுள்ளனர். இவர்கள் எல்லோருமே, ஆங்கில அல்லது சிங்கள அறிவு கொண்டவர்களாகவும் இருந்துள்ளனர். இவர்களுக்கு அடுத்து, பல ஆளுமை மிக்க மாவட்டப் பிரதிநிதிகள் செயற்பட்டுள்ளனர்.

 நீண்ட இடைவெளிக்குப் பின்னர், புதிய தொழிற்சங்கத் தலைமுறை வரிசையில் வைத்து விதந்து பேசக் கூடிய தொழிற்சங்கவாதி தான் அமரர் சந்தனம் அருள்சாமி. தொழிற்சங்கத்துறையில் கல்விமானாக அடையாளம் காணப்பட்டவர். சிங்கள , ஆங்கில மொழிகளில் சரளமாக உரையாடுவதிலும், மேடைகளில் பேசுவதிலும் ஆற்றல் கொண்டவராக இருந்தவர்.

அருள் என்று செல்லமாக பலராலும் அழைக்கப்பட்ட இவர், தொழிற் சட்டங்களை நன்கு அறிந்தவர்.. தொழில் நீதிமன்றங்களில் வாதாடுவதில் திறமை நிறைந்தவர். அமரர் அருள்சாமி இ.தொ.கா. அங்கத்துவம் வகித்த சர்வதேச சுதந்திர தொழிற்சங்க சம்மேளன கருத்தரங்குகளில் பங்கு கொண்டுள்ளார். அச் சமகாலத்தில் ஜனநாயக தொழிலாளர் காங்கிரஸ் அங்கம் வகித்த உலக சுதந்திர தொழிற்சங்க சம்மேளன கருத்தரங்குகளில் நானும் கலந்து கொண்டமை நினைவுக்குரியவை..அமரர் அருள்சாமி 1976ஆம் ஆண்டளவில் அக்கரபத்தனை மாவட்ட தொழிற்சங்க காரியாலய பிரதிநிதியாக பணி புரிந்தார். அவருடைய உதவியாளராக நாகவத்தை சதாசிவமும் பணி புரிந்தார்.

 அப்போது ஊட்டுவள்ளி தோட்ட காரியாலயத்தில் நான் பணி புரிந்து கொண்டிருந்தேன். தொழிலாளர் பிரச்சினைகளுக்காக அடிக்கடி தோட்ட நிர்வாகத்துடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்த அருள்சாமி வருவதுண்டு.. அவரது பேச்சு வன்மையை நான் பல முறை கவனித்துள்ளேன்.. அச் சந்தர்ப்பத்தில் தான் நாங்கள் இருவரும் நண்பர்களானோம். அரசாங்கம் தோட்டங்களை தேசிய மயமாக்கி ஜனவசம, உசவசம, அரச கூட்டுத்தாபனம் என அமைப்புக்களை உருவாக்கி செயற்பட்டது.

கிராமத்து சிங்கள இளைஞர், யுவதிகளுக்கு தொழில் வழங்கும் திட்டத்தில், கல்வி அறிவு குறைந்தவர்களையெல்லாம் வேலைக்கு அமர்த்தியது. இவர்கள் மூலம் தொழிலாளர்களின் சேமலாப நிதியும், நிர்வாகத்தின் சேமலாப நிதியும் குளறுபடியான முறையில் மத்திய வங்கிக்கும், தொழில் திணைக்களத்துக்கும். C3 படிவங்கள் மூலம் விபரங்கள் அனுப்பப்பட்டன.. வேலை பழகுபவர்களின் இந்த குளறுபடிகள் காரணமாக ஒவ்வொரு தொழிலாளரும் தங்களுக்குரிய நிதியை இழக்க நேரிட்டது.. இறுதி காலங்களில் சேமலாப நிதிக்கு விண்ணப்பித்தவர்கள் நிர்வாகத்திடம் முறையிட்டும் அவர்கள் உதாசீனம் செய்யப்பட்டார்கள்.

இந்த நிலைமையை நண்பர் அருள்சாமிக்கு தனிப்பட்ட முறையில் அறிவித்து நிதி கணக்குகளை பரிசீலனை செய்ய வருமாறு கேட்டிருந்தேன். நன்றியோடு இந்தப் பணியை ஏற்று தோட்ட காரியாலயத்துக்கு நேரடியாக வந்து,நான்கு வருடங்களுக்கான சம்பளப் புத்தகங்களையும், சி3 ரிடர்ன் படிவங்களையும் இரண்டு வாரங்கள் வரை பரிசீலித்து,தவறுகளை தோட்ட நிர்வாகியிடம் சுட்டிக் காட்டி, அதற்கான உரிய நடவடிக்கைகளை எடுத்த சம்பவம் இன்றும் என் மனதில் இருக்கின்றது. அமரர் அருள்சாமி சில தொழிற்சங்கப் பிரதிநிதிகளைப் போன்று தோட்ட நிர்வாகிகளிடம் தேயிலை பெற்றுக் கொண்டும், தங்கள் வாகனங்களுக்கு டீசல், பெற்றோல் வாங்கி நிரப்பிக்கொண்டும் உறவினர்களுக்கு தொழில் பெற்றுக் கொண்டும் தொழிலாளர்களின் பிரச்சினைகளைக் காட்டிக் கொடுத்ததில்லை.

மிக நேர்மையான பிரதிநிதியாக செயற்பட்டார். காலப்போக்கில் மலையக மக்கள் முன்னணியின் பொதுச்செயலாளராக நான் செயற்பட்ட போது அமரர் அருள்சாமியும் இணைந்து பணி புரிந்த காலம் பசுமையானவை.. மத்திய மாகாண சபையிலும் நாங்கள் இருவரும் செயற்பட்ட காலமும் மறப்பதற்கில்லை.

எனது இனிய நண்பர் அமரர் அருள்சாமி சக மனிதர்களோடு பழகிய பண்பு, மலையக அரசியல் தொழிற்சங்க வரலாற்றில் தொழிலாளர்களால் பெருமையாகப் பேசப்பட்டது.

இவற்றோடு இவரது ஆளுமையின் காரணமாக கல்வி அமைச்சராக செயல்பட்ட காலம், தனியாக தொழிற்சங்கம் அமைத்து செயற்பட்ட காலப்பகுதி சக அரசியல் நண்பர்களோடு நேசமோடு பழகிய மனப் பக்குவம்., யாவும் இவரது பெருமைக்குரிய அடையாளங்களாகும் இவரது நாமம் மலையக அரசியல் தொழிற்சங்க வரலாற்றில் என்றும் நிலைத்து நிற்கும்.

நன்றி வீரகேசரி

தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு 1000 ரூபா சம்பளத்தை பெற்றுக்கொடுக்க முடியாத கையறு நிலையில் தொழிற்சங்கங்கள்


கூட்டு ஒப்பந்தம் என்ற பெயரில் பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களை, அவர்களது உழைப்பை கம்பனிகளுக்கு தாரை வார்த்துக் கொடுத்த அரசாங்கமும், அந்த தொழிலாளர்களின் உழைப்பை உறிஞ்சும் முதலாளிமார் சம்மேளனமும் சொகுசாகவே இருக்கின்றன.

ஆனால் இவர்களின் சொகுசு வாழ்க்கைக்காக தம்மையே உருக்கி உழைக்கும் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கை தொடர்ந்தும் கேள்விக்குறியாக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றது.

பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களின் சம்பளத்தைத் தீர்மானிக்கும் கூட்டு ஒப்பந்தம் கடந்த ஒக்டோபர் மாதம் 15 ஆம் திகதியுடன் காலாவதியானது. அதற்குப் பிறகு மூன்று மாதங்கள் கடந்துவிட்டது. ஒப்பந்தகாலம் நிறைவடைவதற்கு முன்னரே அது தொடர்பான பேச்சுவார்த்தைகள் ஆரம்பிக்கப்பட்டிருந்தும் கூட இன்று வரையில் சம்பளப் பிரச்சினைக்கான தீர்வு காணப்படவில்லை. இரு வருடங்களுக்கொரு முறை கூட்டு ஒப்பந்தத்தில் கைசாத்திடும் தொழிற்சங்கங்களும் முதலாளிமார் சம்மேளனமும் அந்த காலப்பகுதியில் மேடையேற்றும் நாடகத்தின் தொடர்ச்சியையே நாம் தரிசித்துக்கொண்டிருக்கின்றோம். 

2015 ஆம் ஆண்டு கைசாத்திடப்பட்டிருக்க வேண்டிய ஒப்பந்தம் இத்தடவையைப் போன்றே இழுத்தடிக்கப்பட்டு 2016 ஆம் ஆண்டு ஒக்டோபரில் (சுமார் ஒன்றரை வருடம் தாமதமாக) கையெழுத்திடப்பட்டது. 1000 ரூபா அடிப்படை சம்பளம் உறுதியென அப்போதும் கூறிய தொழிற்சங்கங்கள் அதே பொய்யையே இன்றும் ஒப்புவித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. இந்த  நாடகத்தில் ஆறுமுகன் தொண்டமான் தலைமையிலான இலங்கை தொழிலாளர் காங்ரஸ் மற்றும் ஆளுங்கட்சியான ஐக்கிய தேசிய கட்சியின் வடிவேல் சுரேஷ் தலைமையிலான இலங்கை தேசிய தோட்டத் தொழிலாளர் சங்கத்தின் வகிபாகமே பிரதானமாகக் காணப்படுகின்றது.

ஆறுமுகன் தொண்டமான் கடந்த ஒக்டோபர் மாதம் 30ஆம் திகதிக்கு முன்னர் சம்பளப்பிரச்சினைக்கு தீர்வு கிடைக்காவிட்டால் தனது பாராளுமன்ற உறுப்பினர் பதவியை துறப்பதாக ஒக்டோபர் 25 ஆம் திகதி அறிவித்தார். அதனால் பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு என்ன பயன் என்பதே எமது கேள்வியாக இருந்தது.

எனினும் ஜனாதிபதியின் திடீர் திருப்பமான தீர்மானங்களின் காரணமாக அது பிற்போடப்பட்டு 50 நாட்களே நிலவிய அரசாங்கத்தில் அமைச்சராகிக் கொண்டார். தொடர்ந்து வடிவேல் சுரேஷ், ' இராமன் ஆண்டாலும் இராவணன் ஆண்டாலும் எனக்கு பொருட்டில்லை. நான் மக்கள் சேவைக்காக அரசாங்கத்திற்கு ஆதரவளிப்பேன்' என பெருந்தோட்டக்கைத்தொழில் அமைச்சரானார். இருவருக்கும் அமைச்சு, வாகனம் என அனைத்தும் கிடைத்தது. ஆனால் தொழிலாளர்களுக்கு 1000 ரூபா கிடைக்கவில்லை.

இதன் போது பாராளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்த பழனி திகாம்பரம் ' ஆட்சிக்கு வந்ததும் 1000 ரூபா நிச்சயம்' எனக் கூறினார். அவர் மீண்டும் அமைச்சரானதும் ' கூட்டு ஒப்பந்த்தில் இருந்து வெளியேறாமல் எம்மால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது' சுருதியை மாற்றிக் கொண்டார். ' அடிப்படை சம்பளமாக 1000 ரூபாய் பெற்றுக்கொள்வதென்பது ஒரு போதும் சாத்தியமற்றது. அவ்வாறு வழங்கினால் அல்லது கம்பனிகளுக்கு தொடர்ந்தும் அழுத்தம் கொடுத்தால் பெருந்தோட்டத்துறை வீழ்ச்சியடையும்' என ஐக்கிய தேசிய கட்சிக்கே உரிய முதலாளித்துவ பொருளாதாரக் கொள்கையை வெளிப்படுத்திய பெருந்தோட்டக் கைத்தொழில் அமைச்சர் நவீன் திஸாநாயக்கவின் கருத்துக்கு தொழிற்சங்கத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் பாராளுமன்றத்தில் அங்கம் வகிக்கும் இரு உறுப்பினர்களுமே பதிலளிக்காது மௌனம் காத்தது ஏன்?

தொழிற்சங்கங்களும் அரசாங்கமும் இவ்விடயத்தில் ஆமை வேகத்தில் செயற்பட்டாலும் தமது பெற்றோருக்காக நாடளாவிய ரீதியிலுள்ள ஆயிரக்கணக்கான இளைஞர்கள் தலைநகர் கொழும்பில் ஒன்று திரண்டு பாரிய ' கருப்பு சட்டை ' போராட்டத்தினை முன்னெடுத்திருந்தனர். இந்த ஆர்ப்பாட்டம் தொழிலாளர்களுக்கு பக்க பலமாக அமைந்தாலும் தொழிற்சங்கங்களுக்கோ கம்பனிகளுக்கோ பாரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை. எனினும் மலையகப்பகுதிகளில் தொடர்ச்சியாக முன்னெடுக்கப்பட்ட வேலை நிறுத்தத்தின் காரணமாக கம்பனிகள் பல மில்லியன் நஷ்டத்தினை எதிர்கொண்டிருந்தும் விடாப்பிடியாக நின்று 1000 ரூபா சம்பளத்தை வழங்கப்போவதில்லை என்பதில் உறுதியாகவுள்ளன.

வேலை நிறுத்தம், ஆர்ப்பாட்டம், தாமத வேலை என பல்வேறு முறைகளில் தமது உரிமையான ஊதியத்திற்காக போராடிய மக்கள் தோல்வியே கண்டனர். அதாவது வேலை நிறுத்தத்தில் ஈடுபடுமாறு மக்களை தூண்டிய தொழிற்சங்கங்களே, அதனை கைவிடுமாறும் பணித்தன. ஜனாதிபதி கம்பனிகளுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தி இதற்கான தீர்வு வழங்குவார் என்பதை அதற்கு காரணமாகக் கூறினர். அனைத்து வகையிலும் போராடிய மலையகத்தைச் சேர்ந்த மூன்று இளைஞர்கள் உண்ணாவிரத போராட்டத்தினையும் மேற்கொண்டிருந்தனர். ஐந்து நாட்களாக அவர்களுடைய போராட்டம் தொடர்ந்தும் அப்போதும் அரசாங்கமும் தொழிற்சங்கங்கங்களும் கண்டும் காணாமல் இருந்தன.

எவ்வாறிருப்பினும் ஒவ்வொரு தடவையும் கூட்டு ஒப்பந்தம் கைசாத்திடப்படும் போதும் ஏமாற்றப்படும் தொழிலாளர்கள் இம்முறையும் ஏமாற்றப்பட்டுள்ளனர். 1000 ரூபாய் உறுதி எனக் கூறிய தொழிற்சங்கங்கள் குறைந்தது 700 ரூபாவையேனும் பெற்றுக்கொடுப்போம் என தற்போது சமாளிப்பதிலிருந்தே 1000 ரூபாய் சாத்தியமில்லையென்பது தெளிவாகின்றது. சந்தா பணத்தை நிறுத்த வேண்டும் என அம்மக்களை தூண்டுபவர்கள் சிறந்தவொரு தொழிற்சங்கத்தில் அங்கத்துவத்தினை பெறுவதற்கு அல்லது புதியதொரு தொழிற்சங்கத்தை உருவாக்குவதற்கு அவர்களை வழிநடத்தினால் தொடர்ந்தும் ஏமாற்றுக்காரர்கள் எனத் தெரிந்தும் வேறு வழியின்றி அவர்களை நாடியிருப்தையாவது தவிர்க்க முடியும்.

நன்றி - வீரகேசரி

மூன்று வருடங்களுக்கான கூட்டு ஒப்பந்த கைச்சாத்திடலுக்கு எதிரான கண்டன அறிக்கை .

ஒருமீ சிவில் அமைப்புக்களின் ஒன்றியம்
11.01.2019

பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கான கூட்டு ஒப்பந்த காலம் நிறைவடைந்து 3 மாதங்கள் கடந்தும் புதிய ஒப்பந்தம் செய்துகொள்ளப்படுவதில் ஏற்பட்டுள்ள காலத்தாமதம் பல்வேறு சந்தேகங்களைத் தோற்றுவித்துள்ளது. அது தொழிலாளர் வர்க்கத்திற்கு தொழில், தொழில் பாதுகாப்பு மற்றும் எதிர்காலம் போன்ற விடயங்களில் நம்பிக்கையீனத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளமை கவலையளிக்கிறது. இந்த செயல் ஒரு திட்டமிட்ட நடவடிக்கை என்று அறிவித்துஇ சிவில் அமைப்புகளின் ஒன்றியமான "ஒருமீ" அதனை வன்மையாக கண்டிப்பதாகவும் இந்த அறிக்கையின் ஊடாக அறிவிக்கிறது.

பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களும் அவர்களுக்கு ஆதரவான சக்திகளும் கூட்டு ஒப்பந்தத்தில் அடிப்படை நாட்சம்பளம் ரூபா 1000 கொடுக்கப்படல் வேண்டும் என வலியுறுத்தி பல்வேறு போராட்டங்களை முன்னெடுத்துக் கொண்டிருக்கின்றன. இந்த சூழ்நிலையில் கெளரவ. அமைச்சர் நவீன் திசாநாயக்க ரூபா 1000 அடிப்படை சம்பளமாக கொடுக்க முடியாது என நாடாளுமன்றில் அறிவித்துள்ளமையும், முதலாளிமார் சம்மேளனம் முதலாம் வருடம் அதாவது இவ்வருடம் 2019ல் அடிப்படை சம்பளமாக ரூபா 625ம், மொத்த நாட்சம்பளமாக ரூபா 875 எனவும் 2ஆம் மற்றும் மூன்றாம் வருடங்களில் முறையே ரூபா 650 ரூபா மற்றும் 675 ரூபா எனவும் அதிகரிக்கப்படும் என்று அறிவித்திருப்பதும். தொழிலாளர்களுக்கு தொழில் மீதும் தாம் 200 வருடகாலமாக உயிரிந்து வாழ்ந்துவரும் மண் மீதும் உள்ள நம்பிக்கையினை அறுத்து அம்மண்ணிலிருந்து மக்களை அகற்றும் உள்நோக்கம் கொண்ட செயல் என்பதோடு முதலாளிமார் சம்மேளனம் மலையக மண்ணோடு தொடர்புடைய மாற்று திட்டத்தை விஸ்தரித்திருக்கிறார்களோ? என்ற சந்தேகத்தையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது.

மேலும் தொழிலாளரின் வாழ்வைப் பாதுகாக்கும் வகையில் அடிப்படை சம்பளம் ரூபா 1000 வேண்டும் என கோரிக்கை விடுத்து மலையக பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களும் அவர்களுக்கு ஆதரவான பொது அமைப்புக்களும் மலையகத்திலும் மலையகத்திற்கு வெளியிலும் நடாத்தும் போராட்டத்தை கொச்சைப்படுத்தும் வகையில் முதலாளிமார் சம்மேளனம் சம்பள அதிகரிப்பு தொடர்பான முன்யோசனையை வைத்துள்ளமையை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. இது மலையகத்திலும் முழுநாட்டிலும் அமைதியின்மையை ஏற்படுத்தும் அரசியல் சூழ்ச்சி எனவும் கருதவேண்டியுள்ளது.

இந்நிலையில், மலையக மக்களின் மற்றும் பெருந்தோட்ட தொழிலாளர்களின் வாழ்வு, தொழில், அவர்களின் எதிர்காலம், அரசியல் என்பவற்றில் அக்கறையுள்ள அனைவரும் முதலில் முதலாளிமார் சம்மேளனத்தின் அராஜக சிந்தனை செயற்பாட்டை கண்டிக்க வேண்டும் என்றும், மலையக மற்றும் தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் பாதுகாப்பிற்காக அணிவகுத்து தமது சக்தியை வெளிப்படுத்துமாறும் வேண்டுகோள் விடுக்கின்றோம்.

நன்றி

ஒருமீ

Orumee Civil Society Forum

No. 324/4.C.Ciril Pirshs Mawatha,

Keravalapitiya, Handala, Wattala /

Tel: +94-0714806035, +94-0766870891/ Email: orumeeinfo@gmail.com


"மலையகத்தவர் அடிமையான கதை" இயக்குனர் தவமுதல்வனின் நேர்காணல்


தேனீர் எவ்வளவு முக்கியமானது ? | தேயிலைத் தோட்டங்களில் என்ன நடக்கிறது? | தேனீருக்கு பின்னால் உள்ள கதைகள் என்ன? | 30 லட்சம் மக்கள் பாதிக்கப்பட்ட கதை | தமிழர்களின் எலும்புகளால் உருவானதுதான் இலங்கை எனும் தீவு |  | ஈழத்தில் என்ன நடந்தது? | மலையகத் தமிழர்கள் | 12 லட்சம் தமிழர்கள் இலங்கையில் இருந்தனர் | மலையக தமிழர்கள் குறித்து என்ன பார்வை இருந்தது? | வெறும் 300 ரூபாய்க்காக இன்றும் போராட்டம் நடக்கிறது |  விடுதலைப் போராட்டத்தில் மலையக தமிழர்களின் பங்கு | இலங்கயில், தொழில்வழி சமத்துவபுரம் இருக்கிறது | இலங்கையில் இருந்து கட்டாயப்படுத்தி வெளியேற்றப்பட்டார்கள் | ஓப்பாரி கோச் | நீலகிரிக்கு எப்படி மக்கள் குடியேறியானர்கள் | ரெப்கோ வங்கி | அரசு தேயிலைத் தோட்டம் | 50 ஆண்டுகளாக சொந்தமில்லை | ரப்பர் தோட்டங்களில் மக்கள் எப்படி ஒடுக்கப்படுகிறார்கள்? | ரப்பர் தோற்றத்தில் புற்றுநோயாளிகள் | மாஞ்சோலை எஸ்டேட் | ரெட் டீ | தேயிலைத் தோட்ட தொழிலாளர்கள் ராணுவத்துக்கு இணையானவர்கள் |  பச்சை ரத்தம் ஆவணப்படம்

முதலாவது தடவை இலங்கையின் நீதியரசராக மலையகத் தமிழர்


உயர் நீதிமன்றத்தின் புதிய நீதியரசர்கள் மூவரும் மேன்முறையீட்டு நீதிமன்ற நீதிபதி ஒருவரும், ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன முன்னிலையில் இன்று இன்று 09.01.2019 பதவிப்பிரமானம் செய்துள்ளனர்.

ஜனாதிபதியின் உத்தியோகபூர்வ வாசஸ்தலத்தில் இந்தப் பதவிப்பிரமாண நிகழ்வு இடம்பெற்றது.

மேன்முறையீட்டு நீதிமன்ற தலைவரான நீதிபதி பீ.ரி. சூரசேன மற்றும் மேன்முறையீட்டு நீதிமன்ற நீதிபதிகளான எஸ். துரைராஜா மற்றும் ஈ.ஏ.ஜீ.ஆர். அமரசேகர ஆகியோர் உயர் நீதிமன்ற நீதியரசர்களாக பதவிப்பிரமாணம் செய்துள்ளனர்.

கடந்த 13.12.218 அன்று நீதிபதி ஈவா வனசுந்தர தனது நீதிமன்ற சேவையில் இருந்து ஓய்வு பெற்றதைத் தொடர்ந்து அதற்கடுத்த தினம் மேன்முறையீட்டு நீதிமன்றத்தின் பதில் தலைவராக மேன்முறையீட்டு நீதிமன்ற நீதிபதி எஸ்.துரைராஜா நியமிக்கப்பட்டுள்ளார்.

இன்று அவர் ணீதியரசர்களில் ஒருவராக நியமிக்கப்பட்டுள்ளார். 

சிதம்பரப்பிள்ளை துரைராஜா இலங்கையின் நீதியரசராக பதவி பெரும் முதலாவது மலையகத் தமிழர்.



முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் மறுவடிவமே நவீன் திஸாநாயக்க!!! - நிசாந்தன் சுப்பிரமணியம்


ஐக்கிய தேசியக் கட்சி என்பது முதலாளித்துவ முதலைகளின் கட்சி என்பதற்கு மாற்றுக் கருத்தில்லை. எந்தவொரு சந்தர்ப்பத்திலும் முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் சுகபோகங்களுக்கு ஐ.தே.க. ஆதரவாகவே செயற்பட்டுள்ளது.

ஐ.தே.கவின் கொள்கைகளும், சித்தாந்தங்களும் முதலாளித்துவத்தின் மறுவடிவமாக இவ்வளவு காலம் இருந்த போதிலும் தற்போது நவீன முதலாளிகளின் அடிமையாகவே செய்றபடுகின்றது. ஆனால், காலங்காலமாக ஐ.தே.கவுடன் இணைந்து சிறுபான்மைச் சமூகங்கள் தமது அரசியல் அபிலாஷைகளை நிறைவேற்றிக்கொள்வதாலும், அரசியல் சமரசங்களை பேணிவருவதாலும் விரும்பியோ விரும்பாமலோ சமகால அரசியல் நகர்வுகளை ஐ.தே.கவுடன் இணைந்தே சிறுபான்மைச் சமூகங்கள் முன்னெடுக்க வேண்டியுள்ளது. (நாட்டின் சூழலுடன்)

நேற்றைய தினம் நாடாளுமன்றில் சம்பளப் பிரச்சினை தொடர்பில் நுவரெலியா மாவட்ட நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் எம்.திலகராஜ் சபை ஒத்திவைப்புவேளை பிரேரணையொன்றை கொண்டுவந்திருந்தார். இவர்களின் உரைகளை சற்று பொருளாதார கொள்கை ரீதியாக ஆராயும் போது முற்று முழுதாக முதலாத்துவ ஆதரவான போக்கிலேயே அமைச்சர் நவீன் திஸ்ஸாநாயக்க உரையாற்றியிருந்தார்.

600 அடிப்படை சம்பளத்தில் இருந்து ஒரு ரூபாவேனும் அதிகரிக்க முடியாது. அவ்வாறு அதிகரித்தால் கம்மபனிகள் வீழ்ச்சியை சந்திக்கும் என்பதே இவரின் உரையின் சாராம்சம். நீண்டகால அடிப்படையில்தான் இந்தப் பிரச்சினையை பார்க்க வேண்டும் என்கிறார். 1994ஆம் ஆண்டுமுதல் நீண்டகால இலக்குகளுடன் பயணத்திருந்தால் பெருந்தோட்டத்துறை இன்றும் இலங்கையின் வருமானத்தை ஈட்டிதரும் முதல்தர துறையாக இருந்திருக்கும்.

இதேவேளை, ஊக்குவிப்பு கொடுப்பனவு தற்போது 100 ரூபாவால் அதிகரிக்கப்பட்டால் கம்பனிகளுக்கு இவ்வருடம் 5 பில்லியன் ரூபா செலுத்த வேண்டியுள்ளது. அது 200 ரூபாவால் அதிகரிக்கப்பட்டால் 7 பில்லியன் ரூபா கம்பனிகளுக்கு மேலதிகமாக செலுத்த வேண்டிய நிலையை ஏற்படும். இதுதான் யதார்த்தம் என்கிறார்.

உற்பத்தித் திறன் கொடுப்பனவு 140 வழங்கப்படுகிறது. அதில் மாற்றங்கள் செய்ய கம்பனிகள் தயாரகவுள்ளதாக கூறுகிறார். பெருந்தோட்டத்துறையில் பங்குடமைகளாகவுள்ள எந்தவொரு கம்பனியும் நட்டத்தில் இயங்கவில்லை. நட்டத்தில் இயங்குவதாக ஏதுமொரு கம்பனி கணக்கறிக்கையை காட்டினால் அது முற்றிலும் தொழிலாளர்களை ஏமாற்றும் செயற்பாடு மாத்திரமே.

ஆண்டொன்றுக்கு அண்ணளவாக 300 மில்லியன் கிலோ வரை இலங்கையில் தேயிலை உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. அதேபோல் தேயிலை ஏற்றுமதி வருமானமும் 1.5 பில்லியன் அமெரிக்க டொலர்கள் வரை பெறப்படுகிறது. இந்தத் தொழில்துறையில் பாரிய வருமானத்தை கம்பனிகள் வருடாந்தம் பெறுகின்றன என்பதே மறைக்கப்படும் உண்மை. 
தொழிலாளர்களின் உழைப்பை உறிஞ்சும் அல்லது அதிகம் சுரண்டு தொழில்துறைவும் இலங்கையில் பெருந்தோட்டத்துறையே காணப்படுகிறது.

பலகோணங்களில் பார்த்ததால் முதலாளித்துவத்தின் சித்து விளையாட்டுகள்தான் இத்தொழில்துறையினுள் அதிகம். நவீன் திஸ்ஸாநாயக்க கூறுவது போன்று உற்பத்தி திறன் கொடுப்பனவு மாத்திரம் அதிகரிக்கப்படும் பட்சத்தில் அடுத்த இரண்டு வருடத்தில் அதனை கம்பனிகள் வழங்கிவிடுமா? காலங்காலமாக நஷ்டத்தில் இயங்குவதமாகவே கம்பனிகள் பாடும் புரணத்தைதான் தொடர்ந்து கூறப் போகின்றன.

எனவே, இந்தத் தொழில்துறையை பாதுகாக்க வேண்டுமென்ற எண்ணம் இலங்கையை ஆண்டுவரும் அரசுகளுக்கு இல்லை என்பதே நிதர்சனம். மாறுபட்ட கோணங்களிலும் இவ்விவகாரத்தை சிந்திக்க வேண்டிய காலகட்டம் என்பது மாத்திரம் தெளிவாகவுள்ளது.

நன்றியுடன் நிசாந்தன் சுப்பிரமணியத்தின் முகநூல் பதிவிலிருந்து

ஏமாற்­றமும் தோல்­வியும் தொழி­லா­ளர்­க­ளுக்கு மட்­டு­மல்ல…! - சிவலிங்கம் சிவகுமார்


ஒவ்வொரு புத்தாண்டு தினத்திலும் நாம் சில தீர்மானங்களை எடுப்போம். எதை செய்ய வேண்டும், எதை செய்யக்கூடாது என்பதாக அது அமையும். அதை வருடம் முழுக்க எத்தனைப்பேர் செயற்படுத்துவார்கள் என்பது சந்தேகமே.

மீண்டும் அடுத்த வருடம் அதை முயற்சிக்கலாம் என்ற நம்பிக்கையோடு காலத்தை கடத்தினால் புதிதாக ஒரு பிரச்சினை எம்மை அணுகும் அல்லது நாமாகவே உருவாக்கிக்கொள்வோம். இது மனித இயல்பு. ஆனால் ஒவ்வொரு வருடமும் எந்த இலக்குமில்லாது தீர்மானங்களை மட்டும் எடுத்து விட்டு பயணிக்கின்றது மலையக அரசியல்.

ஒவ்வொரு புதிய வருடத்திலும் ஏமாற்றங்களே தமக்கு மிஞ்சப்போகின்றன என்பதை அறிந்தே மலையக பெருந்தோட்ட மக்களும் இப்போது எதிர்பார்ப்புகளை ஏற்படுத்திக்கொள்வதேயில்லை. சம்பள விவகாரத்திலும் எந்த ஒரு நம்பிக்கையுமில்லாது புதிய வருடத்தில் காலடி எடுத்து வைத்திருக்கின்றனர் தோட்டத்தொழிலாளர்கள்.

அவர்களைப் பொறுத்தவரை நாட்காட்டியின் இலக்கங்களே மாறியுள்ளனவே தவிர, புது வருடத்தை வரவேற்கும் மனநிலையில் எந்தத் தொழிலாளர் குடும்பங்களும் இல்லை.

மலையக அரசியல்வாதிகளும் நாட்டின் அரசியல் சூழ்நிலைகளின் மீது பழியை போட்டு விட்டு தமது அன்றாட அலுவல்களை கவனிக்க புறப்பட்டு விட்டனர். கூட்டு ஒப்பந்தத்தோடு தொடர்புபடாத அரசியல் தலைவர்கள் தமக்குக் கிடைத்த பொறுப்புகளின் மூலம் பழைய பணிகளை ஆரம்பிக்கத் தலைப்பட்டுள்ளனர்.

இந்த சூழ்நிலையில் தொழிலாளர்களின் சம்பள விவகாரம் பற்றி புதிதாக பேசுவதற்கு எவரிடமும் எந்த தகவல்களும் இல்லை. ஏனென்றால் ஆயிரம் ரூபா அடிப்படை சம்பளத்தைப் பெற்றுக்கொடுக்க சகல தரப்பினருடன் பேச்சு நடத்தி முடித்து விட்ட தொழிற்சங்கப் பிரதிநிதிகள் இனி கடவுளிடம் பேச்சு நடத்தப்படும் என்று அறிக்கை விட்டாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை.

ஐந்து வருட பாராளுமன்ற உறுப்புரிமை அல்லது அமைச்சரவை அந்தஸ்துள்ள அமைச்சர் பதவி ஆசனங்களில் அமரும் பிரதிநிதிகளில் எத்தனைப்பேர் இதுவரை குறைந்தது ஓர் ஐந்து வருட திட்டத்தையாவது வரைந்துள்ளனர்? இரண்டு வருடங்களுக்கு ஒரு தடவை எப்படியாவது ஒப்பந்தம் கைச்சாத்திடப்படுவது வழமை என்று தெரிந்தும் இறுதி நிமிடம் வரை கதிரைகளை சூடாக்கி அமர்ந்திருந்து விட்டு பின்பு போராட்டம், ஆர்ப்பாட்டம் என திடீரென தூக்கத்திலிருந்து விழித்து தமது இயலாமையை காட்டுவதே இவர்களுக்கு வாடிக்கையாகிப் போனது.

கூட்டு ஒப்பந்த தொழிற்சங்கங்கள் இப்படி என்றால் அதற்கு வெளியே இருக்கும் கட்சிகளும், தொழிற்சங்கங்களும் உருப்படியான ஒரு திட்டத்தை இதுவரை முன்மொழியவில்லை. கூட்டு ஒப்பந்தத்திலிருந்து வெளியேறினால் நாம் நியாயமான சம்பளத்தை பெற்றுத் தருகிறோம் என்று கூறும் இவர்கள் அதை எங்ஙனம் பெற்றுத்தரப் போகின்றார்கள் என்பதை கூறினாலே போதுமே தொழிலாளர்கள் வேண்டாம் என்றா கூறப்போகின்றனர்? வட மாகாண முன்னாள் முதலமைச்சர் சி.வி.விக்னேஸ்வரன் கூறுவது போன்று, “தொழிலாளர்களுக்கு ஆயிரம் ரூபாவை பெற்றுக்கொடுப்பதற்கு முயற்சிகள் எடுப்பதை விட இங்கு யார் அதை பெற்றுக்கொடுப்பது என்ற போட்டியே நிலவுகிறது “ என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளத்தான் வேண்டும்.

தொழிலாளர்களின் ஊதிய விவகாரத்தில் ஏமாற்றமடைந்திருப்பது தொழிலாளர்கள் மட்டுமல்லர். அவர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அரசியல் தொழிற்சங்கவாதிகளும் தான். இதற்குப்பிறகு எந்த முயற்சிகளும் எடுக்க முடியாத நிலைமையில் ஏமாற்றத்தின் விரக்தியில் அவர்களின் மௌனம் தொடர்கிறது. சில நேரங்களில் இவ்வருடம் இடம்பெறவிருப்பதாகக் கூறப்படும் தேர்தல்களில் இவ்விவகாரம் குறித்து பேசுவதற்கு தம்மை தயார் படுத்துகிறார்களோ தெரியவில்லை.

பிரதிநிதிகளை நம்பி தொழிலாளர்கள் ஏமாற்றப்பட்டனர். அரசாங்கத்தையும் தனி நபர்களையும் நம்பி பிரதிநிதிகள் ஏமாற்றப்பட்டிருக்கின்றனர். ஆனால்; இது திட்டமிட்ட செயற்பாடு என்பதை இன்னும் புரிந்து கொள்ளாமலிருக்கின்றனர் பிரதிநிதிகள். இந்த நாட்டில் சிறுபான்மையினருக்கு எதுவுமே தட்டில் வைத்து கொடுக்கப்படவில்லை. அதுவும் பெருந்தோட்ட மக்கள் என்றால் நிலைமை இன்னும் மோசமாகவே உள்ளது. அப்படியும் ஏதாவது கொடுக்கப்பட்டாலும் அது மலையக பிரதிநிதிகள் ஊடாகவே பெற்றுக்கொடுக்கப்படல் வேண்டும் என்ற எழுதப்படாத விதி இருப்பதால் பல சந்தர்ப்பங்களில் இந்த மக்களுக்கு ஒன்றுமே கிடைக்காது போனதே மிச்சம். நாம் எதற்கு பிரதிநிதிகளைத் தெரிவு செய்கின்றோம் என்ற கேள்வி இன்று ஒவ்வொரு தொழிலாளியின் மனதிலும் எழுந்துள்ளது. இது ஒவ்வொரு தேர்தலிலும் எழுந்து அது பிரதிநிதிகளிடம் நேரடியாக கேட்கப்படும் போதே அதற்கான பதில் அவர்களுக்குக்கிடைக்கும். அந்த பதிலின் மூலமே யாருக்கு ஆதரவு வழங்க வேண்டும் என்ற தெளிவை அவர்கள் பெறுவார்கள். அதுவரை கேள்விகளை மனதிலடக்கி வைத்துக்கொண்டிருந்தால் ஒவ்வொரு வருடமும் நாட்காட்டியில் இலக்கங்கள் மட்டுமே மாறிக்கொண்டிருக்கும். இவர்களின் வாழ்க்கை அப்படியே தொடரும்.

ஒவ்வொரு புதுவருடத்திலும் மலையக பிரதிநிதிகள் தமது வாழ்த்துச் செய்தியில் மறக்காது ஒரு வார்த்தையை பிரயோகிப்பார்கள். மலையக மக்களின் வாழ்க்கையில் வசந்தம் வீசட்டும்,சுபீட்சம் பெருகட்டும் இப்படியாக வாழ்த்துக்கள் தொடரும். அதை ஏற்படுத்துவதில் முக்கிய பங்கு பிரதிநிதிகளிடம் தானே உள்ளது? அதற்கு இவர்களில் எத்தனைப்பேர் முயற்சிக்கின்றார்கள் என்பது தான் இங்கு எழுந்திருக்கும் கேள்வி. ஏனென்றால் சாதாரணமாக நடமாடிக்கொண்டிருந்தவர்களை வாக்குகள் மூலம் அரசியல் அதிகாரத்தைப் பெற்றுக்கொடுத்து அவர்கள் வாழ்வில் வசந்தம் வீசுவதற்குக் காரணமாக இருந்த தொழிலாளர்களுக்கு இவர்கள் என்ன செய்யப்போகின்றனர்? அதை எப்போது செய்யப்போகின்றனர்? இந்த மக்கள் குறித்த புதுவருட தீர்மானங்கள் எடுக்கப்பட்டு விட்டனவா? அல்லது வழமை போன்று வருட இறுதி வரை அறிக்கை அரசியல் மட்டும் தானா? கொழுந்து கூடையின் சுமையை இறக்கி வைத்தாலும் தொழிலாளியின் மனச்சுமை கூடிக்கொண்டே செல்வதை தடுக்க முடியாதுள்ளது.

நன்றி - வீரகேசரி

தொழிலாளர்களின் போராட்ட உணர்வு சிதைக்கப்பட்டு விட்டதா? - ஜோதிமலர்


செப்டெம்பர் தொடக்கம்  கடந்த மூன்று மாதங்களாக எமது தோட்டத் தொழிலாளர்களை படாத பாடுபடுத்தி வறுத்தெடுத்து விட்டார்கள்.

ஆயிரம் ரூபா இல்லாமல் யானை வந்து அசைத்தாலும் ஓரடி விலகேன் என்று ஆறுமுகன் தொண்டமான் ஒருபுறம் அடம்பிடிக்க, பெற்றால் ஆயிரம் இல்லையேல் வீரமரணம் என்று அவரது ஆதரவாளர்கள் ஊர் ஊராக சென்று தண்டோரா போட்டு, மார்தட்டி மக்கள் நெஞ்சில் தீயை மூட்ட எமது மலையகம் எங்கும் வெடித்தெழுந்தது போராட்டம்.

பாதயாத்திரைகள் ,தீயிட்டு கோஷம் எழுப்பி ஆர்ப்பரித்து எழுந்த தோட்டங்கள்!! தளிர் கிள்ளாமல் வெறிச்சோடிய தேயிலை மலைகள்!!! ஓங்கி வளரும் விலைவாசி உயர்வை, சமாளிக்க முடியாத மக்கள் வயிற்றில் ஏற்கனவே மூண்டிருந்த தீ தான் அது.

ஆனால், அந்தத் தீயை அணைக்க எந்தவொரு வழியும் இந்தத் தொழிற்சங்கத் தலைமைகளுக்கு இல்லாமல் போனது. காலம்காலமாய் பேச்சுவார்த்தை, பேச்சுவார்த்தை என்றும் பின், கூட்டு ஒப்பந்தம் என்றும் வாய்ப்பேச்சிலேயே கூத்தடித்து மாயாஜாலம் செய்தவர்களுக்கும், பாராளுமன்றத்துக்குள்ளே மண்ணெண்ணெய் கேனை தூக்கிச் சென்று தலையில் கொட்டிக்கொள்ளப் போகிறேன் என்று கோமாளி கூத்தடித்தவர்களுக்கும், சூதுவாதற்ற எமது தொழிலாளர் வேதனத்துக்காக ஓர் வழிகாட்ட முடியவில்லையே என்பதில் தான் எமது தலைமைகளின் கையாலாகாதத்தனம், வெட்ட வெளிச்சத்திற்கு இன்று வந்துள்ளது.

இத்தனை லட்சம் பேருக்காய் பேரம் பேசுகின்றோம் என்று கூறிக்கொண்டவர்களும், பேச்சுவார்த்தையில் அப்படி என்னத்தான் பேசினார்கள் என்பதை ஒரு நாளும் வெளியே சொன்னதில்லை என்பதுவே சரித்திரம்.. முதலாளிமார்களும் சரி இந்த பேரம் பேசியவர்களும் சரி காதோடு காது வைத்தாற்போல் பேசி முடித்து, விசயத்தை அவர்களுக்குள்ளேயே அடக்கி, கொடுக்க வேண்டியதை கொடுத்து பெற வேண்டியதைப் பெற்று தொழிலாளர்களுக்கு ஆப்பு வைத்ததே இன்றைய வரைக்கும் இருந்துள்ள சரித்திரமாகும். இதற்கு சற்றும் குறைவைக்காமலேயே இப்போதும் நடந்து முடிந்துள்ளது.

மலை நாடெங்கும் தொழிலாளர் மக்கள் தமது வயிற்றுப் பசியோடு கடந்த பல மாதங்களாய் வாடி நின்ற போது கூட்டு ஒப்பந்தம் காலாவதியாயிற்று என்று புது ஒப்பாரி வைத்தார்கள். (அப்பொழுது வேலை நிறுத்தம் பற்றி எதுவும் பேசவில்லை)

பின்னர் புதிய ஒப்பந்தத்திற்கு பேச்சுவார்த்தை நடத்திக்கொண்டு இருக்கின்றோம் என்றார்கள். (அப்போதும் வேலைநிறுத்தம் பற்றி எந்தவித கதையுமில்லை. ஆனால், அமைச்சுப் பதவி கிடைத்தவுடனேயே வேலை நிறுத்தம் பற்றி பேசுகிறார்கள்) எவ்வளவு காலம் தான் இந்த பேச்சுவார்த்தையை நடத்தி கொண்டிருக்கின்றோம் என்று இவர்கள் கூறினார்கள்?? இரண்டு மாதங்களுக்கு மேல்!!

இதைப் பொறுக்காத எம் மலையக இளைஞர்கள்  அதாவது எமது தொழிலாளர் பிள்ளைகளின் வாரிசுகள் அவர்களே போராட்டத்தின் முன்னோடியாய் வீதியில் இறங்கத் தலைப்பட்டார்கள். மலையக வரலாறு காணாத நிகழ்வு இது.

மலையக வரலாற்றை எடுத்தால் சம்பள உயர்வுப் போராட்டங்களின் போது முழு மலையகமுமே ஒன்றாய் திரண்டு நாம் தொழிலாளர்கள் என்ற ஐக்கியத்தில், குறித்த தினத்தில், குறித்த நாளில் சமத்துவமாய் போராட்டத்தில், வேலை நிறுத்தத்தில் குதிப்பதே வரலாறாக இருந்துள்ளது. தேவை ஏற்படின், முதலில் ஓர் அடையாள வேலை நிறுத்தத்தை நிகழ்த்துவார்கள். அதற்கும் முதலாளிமார் மசியாத பட்சத்தில் ஒரு முடிவு எட்டப்படும் வரை வேலை நிறுத்தம் தொடர்ச்சியாக முன்னெடுக்கப்படும்.

இதுவே காலங்காலமாய் வரலாறாக இருந்துள்ளது. அதாவது தமக்கு தீங்கிழைக்கப்படும் போது, அத்தீங்கை எதிர்த்து தொழிலாளர் போராட்டங்கள் ஒன்றிணைந்த பாணியில் ஒரே நாளில் போராட்டத்தில் குதிப்பதே வரலாறாக இருந்துள்ளது.

இதையே – இந்த ஒற்றுமையையே – இந்தப் போராட்ட வர்க்க உணர்வையே இன்று இவர்கள் சிதைக்க முற்பட்டுள்ளார்கள் அல்லது வெறும் வேடிக்கையாக்க முற்பட்டுள்ளார்கள். பேச்சு வார்த்தைப் பேச்சுவார்த்தை என்று தொழிற்சங்கத் தலைமைகள் இழுக்க இழுக்க மலையகமும் மேலும் சிவந்து சிவந்தே வந்தது. இதைத் தடுக்கவோ என்னவோ, இவ்வளவு காலம் பேசாதிருந்த ஆறுமுகன் தொண்டமான் ஓர் அதிரடி அறிவிப்பை அறிவித்தார். அதாவது போராட்டத்தை ஆரம்பிக்கப் போகின்றேன் அல்லது அதுவும் சரிவராவிட்டால் எனது பாராளுமன்ற பதவியை இராஜினாமா செய்யப்போகின்றேன் என்றார்.

செய்தாரா என்றால், இல்லை! ராஜபக் ஷ பிரதமரானவுடன் சந்தோசமாய் ஓர் அமைச்சர் பதவியை பெற்றுக்கொண்டு வாயெல்லாம் பல்லாக தொலைக்காட்சியில் சிரித்தார்!!

சம்பள உயர்வு? – கிடப்பில்!

இராஜினாமா? – அதை யார் சொன்னது?

விக்கித்துப்போன மலையக மக்கள் விழிக்கும் முன்னரே உயர் நீதிமன்றம் வைத்தது ஆப்பு. மகிந்தவின் பிரதமர் வேடத்தையும் ஆறுமுகன் தொண்டமானின் அமைச்சர் பதவியையும் இடைநிறுத்திவிட்டது. நாடு பெரிதும் குழம்பித் தவிக்க–இதை மேலும் போட்டுக் குழப்பினால் ராஜபக்ஷ மீண்டும் ஆட்சியைக் கைப்பற்றினாலும் கைப்பற்றி விடுவார் என்ற நம்பிக்கை தொழிற்சங்கத் தலைமைக்கு ஏற்பட இறங்குங்கள் வேலை நிறுத்தத்தில் என்று ஆறுமுகன் திடீர் அறிவிப்பொன்றைச்செய்தார்.

அமைச்சுப் பதவிகளை மீட்டெடுக்க ஆயிரம் ஆயிரம் தொழிலாளர்களை வெறும் பகடைகளாக்கி, வேலை நிறுத்தத்தில் இறங்கச் செய்த வெறும் நாடகமே இது என்பதை அறியாத தொழிலாளர்கள் தொழிற்சங்க வேறுபாடுகளை மறந்து ஒன்றிணைந்தனர். இங்கு எழும் கேள்விகள் இது தான்,

• வேலை நிறுத்தத்தின் முன் இ.தொ.கா. ஏனைய தொழிற்சங்கங்களுடன் கலந்தாலோசித்ததா?

• அனைத்து தொழிற்சங்கங்களையும் இணைத்து ஓர் அடையாள வேலை நிறுத்தம் செய்யப்பட்டதா?

• வேலை நிறுத்தத்தின் முன் வேலை நிறுத்தம் தொடர்பில் அறிவிப்பு (நோட்டிஸ்) வழங்கப்பட்டதா?

• வேலை நிறுத்தம், நாட்டில் காணப்படும் தகுந்த சூழலில் மேற்கொள்ளப்பட்டதா?

• கூட்டு ஒப்பந்தம் காலாவதியாகி முடிந்தவுடனேயே முதலாளிமார் சம்மேளனத்துக்கு அழுத்தம் கொடுக்கும் வகையில் நாடுதழுவிய ஓர் அடையாள வேலை நிறுத்தத்தை ஏன் செய்யவில்லை?

இவையெல்லாம் கேட்கப்பட வேண்டிய கேள்விகளே.

இவற்றின் மர்மம் என்ன? இவற்றையெல்லாம் தொழிலாளர்கள் சிந்தித்து பார்க்க வேண்டும். தொழிலாளர் சக்தி மாபெரும் சக்தியாகும். தொழிலாளர் பலம் மாபெரும் பலமாகும். அவர்கள் நினைத்தால் இவ்உலகத்தையே புரட்டித் தள்ளும் சக்தி அவர்களுக்கு உண்டு. இதையே மலையக வரலாறு எமக்கு காலங்காலமாய் சொல்லித் தந்துள்ள பாடமாகும். வெறும் அடிமையாய் இருந்த தொழிலாளி (ஆங்கிலேயர் காலத்தில் குறிப்பாய் கங்காணிமார் காலத்தில்) இன்று குறிப்பிடத்தக்களவு சுதந்திரமாய் இருக்கின்றார்கள் என்றாலும் அது அவர்களது போராட்டத்தால் அவர்களது சக்தியால் சாதிக்கப்பட்ட ஒன்றாகும்.

இப்படிப்பட்ட தொழிலாளர் சக்தியைத்தான் இன்று சிலர் சின்னாப் பின்னமாக்கிப் பார்க்கின்றார்கள்.

அதன் வெளிப்பாடே இந்த எட்டு நாள் போராட்டத்தின் வெற்றியின்மை. இவற்றையெல்லாம் தொழிலாளர்கள் உணர்ந்து மீண்டும் ஒன்றிணைய வேண்டும். தம்மை ஏய்த்து பிழைப்போரை கண்டுகொள்ள வேண்டும். தாம் வாக்களித்து வெற்றி பெற செய்தோரிடம் உரத்த கேள்விகளைக் கேட்க வேண்டும்.

கூட்டு ஒப்பந்தங்களின் முழு உண்மைகளையும் வெளிப்படுத்த கோரவேண்டும். பேச்சுவார்த்தைகளின் முழுவிவரங்களையும் வெளியிடக்கோர வேண்டும். இல்லாவிடின் சிலரின் ஏய்த்தலும், மோசடியும், திருட்டும், வஞ்சனையும் இன்னமும் நீடிக்கும். எம்மை பலிக்கடாக்களாக்கிவிடும்.

உண்மைதான். தற்போதைய இந்த வேலை நிறுத்தமானது எந்தவொரு திட்டமிடலும் இன்றியே நடத்தப்பட்டுள்ளது என்பது வெளிச்சத்திற்கு வந்துள்ளது. இந்த போராட்டம் எந்தவொரு முடிவும் இல்லாமல் தொழிலாளர்களின் ஊதியத்தை பறித்துள்ளது. பாடசாலைகள் ஆரம்பித்து விட்டன. தொழிலாளர்கள் தமது பிள்ளைகளின் பாடசாலை செலவீனங்களுக்கு என்ன செய்வர் என்பது பற்றியெல்லாம் இந்த பிரதிநிதிகளுக்கு கவலையில்லை. அமைச்சர் பதவியை அல்லது எம்.பி பதவியை இராஜினாமா செய்வேன் என்று முழங்கி தள்ளியவர்கள் இதைப்பற்றி எல்லாம் யோசித்துத்தான் முடிவெடுத்தார்களா?

விடயங்கள் இப்படி இருக்கையில், தொழிலாளர்களை இன்னும் ஏமாற்றும் வகையில் இன்றும் புது வேடம் போடப்படுகின்றது. கறுப்புச்சட்டைகளை சீருடை போன்று அணிந்து கொண்டு குடும்பம் சகிதம் வரிசை வரிசையாகக் காட்சி தருகின்றார்கள். ஏன் இந்த கறுப்புச்சட்டை?

கறுப்புச்சட்டைக்கு ஓர் வரலாறு உண்டு! அது திராவிடக் கழகத்தின் இலட்சினை. இந்த வரலாறு எப்படி இவர்களுக்கு புரியப்போகிறது. கறுப்புச்சட்டைகள் ஒருபுறம் இருக்கட்டும். ஆனால், இனி யார் இந்த சம்பள உயர்வுப் போராட்டத்தை முன்னெடுப்பது? கம்பனிகளுடனான பேச்சுவார்த்தையை யார் முன் நின்று நடத்துவது? இதற்கு அனைத்து தொழிற்சங்கங்களும், புதிதாய் தெரிவு செய்யப்படும் அரசு அல்லது அதனது உத்தரவின் பேரில், தொழில் திணைக்கள ஆணையாளர் தலைமையில் பேச்சுவார்த்தை நடத்தப்பட வேண்டும்.

பேச்சுவார்த்தையானது மிக வெளிப்படையாக நடத்தப்பட வேண்டும். அனைத்து விபரங்களும் தொழிலாளர்களுக்கு உடனுக்குடன் அறியத்தரப்பட வேண்டும். இவை பத்திரிகையில் அல்லது வானொலியில் உடனடியாக பகிரங்கமாக வெளிப்படுத்தப்பட வேண்டும்.எந்த காரணத்தினாலும் மலையக தொழிற்சங்க இயக்கத்தை கட்டுக்குலைக்கவோ அல்லது நாசமுறச் செய்யவோ இடமளிக்கக்கூடாது. மலையக தொழிற்சங்க இயக்கத்தை கட்டுக்குலைக்கவும், நாசமாக்கவும் சில வெளிச் சக்திகள் முயலலாம். அவர்கள் தமது அரசியலை மலையக அரசியலுடன் கலந்து, மலையக தொழிலாளரை வெறும் காவு கொடுக்கும் நிகழ்வொன்றுக்கே இட்டுச் செல்லலாம்.எனவேதான் கறுப்புச்சட்டைகள் குறித்து எவ்வளவு அவதானம் தேவையோ அதே அவதானம் தொழிலாளர் தமது நாளைய பாதுகாப்பு குறித்தும் அக்கறை கொள்ளுதல் வேண்டும்.இதனால் தத்தமது தொழிற்சங்கத் தலைமைகளுடன் தொழிலாளர்கள் நேரடி நிபந்தனைகளை விதிக்க வேண்டும். மீண்டும் இன்னுமொரு தடவை சிந்திப்போம்.

நன்றி - வீரகேசரி
 

இணைந்திருங்கள்


Support : Copyright © 2013. நமது மலையகம் - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates