Headlines News :

காணொளி

ஜனாதிபதி விருது

ஜனாதிபதி விருது
நமது மலையகத்துக்கு

சுவடி

பண்டாரநாயக்க கொலையின் மர்ம முடிச்சுகள் (1) - என்.சரவணன்

பண்டாரநாயக்க படுகொலை செய்யப்பட்ட இரண்டாவது நாள் இலங்கை ஒலிபரப்புக் கூட்டுத்தாபன செய்தியின் பின் ஒரு அறிவித்தல் செய்யப்பட்டது.

“காலமான பிரதமரைப் பற்றி இப்போது களனி ரஜமகாவிகாரையின் விகாராதிபதி மாபிட்டிகம புத்தரக்கித்த தேரர் சோகத்தை பகிர்ந்துகொள்வார்....”

சகலரும் அவரின் உரைக்காக காத்திருந்தனர். புத்தரக்கித்த தேரர் அழுது புலம்பியபடி சோகத்துடன் தனது உரையை நிகழ்த்தினார்.

“...நமது சமூகத்துக்கும், நாட்டுக்கும், இனத்துக்கும், பௌத்தர்களுக்கும் சிங்கள மொழிக்கும் பெரும் சேவையை ஆற்றிய பிரதமர் பண்டாரநாயக்க அவர்களை இந்தளவு குரூரமாகக் கொன்றது  சூரியன், சந்திரன், வானம், பூமி அனைத்தையும் உலுக்கும் பெரும் அநியாயம். இதைச் செய்தவர்களின் பரம்பரயே நாசமாகப் போகக்கூடிய அநியாயம். அவர் ஆளுமைமிக்க, அப்பாவித்தனமான, சிறந்த குணநலமுள்ள தலைவர் என்பதை நமது நாட்டில் மட்டுமன்றி உலகுக்கே நிரூபித்திருக்கிறார். நமெக்கல்லாம் அவர் ஒரு முன்னுதாரணமானவர்....” இப்படி 20 நிமிட உரையை அவர் ஆற்றிகொண்டிருந்த வேளை இடைக்கிடை அவர்; பலரும் கேட்கும்படி அழுது விம்மினார்.

பண்டாரநாயக்கவின் இறுதிச் சடங்குகள் முடிந்து ஓரிரு கிழமைகளில் அதாவது 20.10.1959 அன்று மேற்படி விம்மி அழுது புலம்பிய புத்த ரக்கித்த தேரரும், அவரால் பரிந்துரைக்கப்பட்டு சுகாதார அமைச்சராக ஆன விமலா விஜேவர்தன, எச்.பீ.ஜெயவர்த்தன, கொலன்னாவை தொகுதி உள்ளூராட்சிசபைத் தலைவர் அமரசிங்க உள்ளிட்ட அனைவரும் 21.10.1959 அன்று கொலைச் சந்தேகநபர்களாக கைது செய்யப்பட்டுவிட்டார்கள் என்று பத்திரிகை செய்திகளும், வானொலி செய்திகளும் அறிவித்தன.

“நட்பே பகை”
பண்டாரநாயக்க படுகொலை செய்யப்பட்டு இந்த மாதம் 25ஆம் திகதியுடன் 60 ஆண்டுகளை எட்டிவிட்டது.

1956 தேர்தலில் பண்டாரநாயக்க தலைமையிலான சுதந்திரக் கட்சி ஏனைய கட்சிகளையும், அமைப்புகளையும் திரட்டிக்கொண்டு அமைத்த மக்கள் ஐக்கிய முன்னணி மாபெரும் வெற்றியை அடைந்தது.

ஏ.சீ.பீ.த.சில்வா, பிலிப் குணவர்த்தன, டீ.பீ.இலங்கரத்ன, பீ.எச்.விலியம் த சில்வா, மைத்திரிபால சேனநாயக்க, டபிள்யு தஹாநாயக்க போன்றோர் முக்கிய பாத்திரத்தை ஆற்றிய அமைச்சர்கள். அரசாங்கம் முதல் இரண்டு ஆண்டுகள் தமது திட்டங்களை வேகமாக செயற்படுத்திக்கொண்டு சென்றது. ஆனால் அமைச்சர் மைத்திரிபால சேனநாயக்க 27.05.1959 அன்று தனது அமைச்சுப் பதவியை இராஜினாமா செய்துகொண்டு அந்த அரசாங்கத்தை அமைத்த பிரதான தூண்களாக அறியப்பட்டவர்கள் சிலருடன் வெளியேறி எதிர்க்கட்சி வரிசையில் போய் அமர்ந்துகொண்டனர்.

அன்றைய தினம் எதிர்க்கட்சி வரிசையில் இருந்த பிலிப் குணவர்தன எழுந்து பிரதமரை நோக்கி

“பிரதமர் அவர்களே நீங்கள் இனி எச்சரிக்கையாக இருக்கவேண்டும். எதிரிகளிடம் இருந்தல்ல உங்களோடு இருக்கும் நண்பர்களிடம் இருந்து...” என்றார்.

அதற்கு பதிலளித்த பண்டாரநாயக்க மேலே பார்த்தபடி புன்னகையுடன் “ எனக்கு எதிரிகள் கிடையாது...” என்றார். பண்டாரநாயக்க உளப்பூர்வமாகத் தான் தனக்கு எதிரிகள் இல்லையென்று அன்றைய தினம் கூறியிருந்தார். ஆனால் அந்த 27.05.1959 ஆம் நாளின் போது இன்னும் பல எதிரிகள் அவருக்கு எதிராக சதிகளை மேற்கொள்ளத் தொடங்கியிருந்ததை பண்டாரநாயக்க உண்மையிலேயே அறிந்திருக்கவில்லை. பண்டாரநாயக்காவின் நம்பிக்கையை தவிடுபொடி ஆக்கியபடி சரியாக நான்கே மாதங்களில் ஆட்சிக் கவிழ்ப்பு சதியல்ல ஆளைக் கொல்லும் சதியே நிகழ்ந்து முடிந்தது. அதுவும் தனக்கு நெருக்கமானவர்களால் அவர் இல்லாமலாக்கப்பட்டார். தான் நினைத்தும் பார்த்திராத காவியுடை தரித்த பிக்குவால் அவர் கொல்லப்பட்டார்.

உலகத்தையே அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கிய கொலை அது. ஆரம்பத்தில் இக்கொலையில் சம்பந்தப்பட்டவர்களாக சந்தேகிக்கப்பட்டவர்களின் பெயர்கள் உடனடியாக வெளியாகவில்லை. தல்துவே சோமராம தேரர் வெறும் அம்புதான் என்றும் ஆனால் அதை எய்தவர்கள் யார் என்கிற வினா நாட்டில் பெரும் சலசலப்பாகவே இருந்தன.

இலங்கையின் வரலாற்றில் எஸ்.டபிள்யு.ஆர்.டி.பண்டாரநாயக்க மீதான கொலை ஏற்படுத்திய எதிர்வை வேறெந்த மரணமும் ஏற்படுத்தியதில்லை எனலாம். அரச தலைவர்களாக இருக்கும் போதே கொல்லப்பட்டவர்களின் வரிசையில் அதற்கடுத்ததாக பிரேமதாசாவைக் கூற முடியும் ஆனாலும் இரண்டினதும் பரிமாணங்கள் முற்றிலும் வேறானவை. சொந்த இனத்தவரால், சொந்த மதத்தவரால், சொந்த நட்புறவால், அதிலும் பௌத்த மதத் துறவியொருவரால் கொல்லப்பட்டதை எவருமே நினைத்தும் பார்த்திருக்க மாட்டார்கள்.

எனவே தாம் இந்தப் படுகொலை நிகழ்ந்தவுடன் பண்டாரநாயக்கவை சுட்டது காவி வேடம் தரித்த சோமராமன் என்கிற தமிழர் ஒருவரே என்று வதந்திகள் வேகமாக பரவ வழிவிட்டன. அன்றைய ஆளுநர் சேர் ஒலிவர் குணதிலக்க வேகமாக இயங்கி கொலையாளி தமிழரல்ல என்றும் காவியுடை தரித்த சோமராம என்கிற பிக்குவே என்றும் ஊடகங்களுக்கு அறிவித்தார். வீண் வதந்திகளால் 1958 போன்று இன்னொரு கலவரத்தை உண்டுபண்ணிவிடவேண்டாம் என்று ஊடகங்களின் மூலம் அறிவித்து செப்டம்பர் 25ஆம் திகதி மு.ப 11 மணியிலிருந்து அவசரநிலையைப் பிரகடனப்படுத்தினார். அன்றிருந்த இனத்துவ முறுகல் சூழலில் ஒரு தமிழரால் நிகழ்ந்தது என்கிற வதந்தியை நம்பவைப்பதற்கான முழுச் சூழலும் சாதகமாகவே இருந்தது.

25 செப்டம்பர்
பண்டாரநாயக்க தனது உத்தியோக அலுவல்களை கவனிப்பதற்காக பிரதமரின் அதிகாரபூர்வமான இல்லமான அலரி மாளிகையையும், தனது சொந்த இல்லமான இல.65,றோஸ்மீட் பிளேசிலுள்ள வீட்டிலும் மாறி மாறி பயன்படுத்துவது வழக்கம். சில நேரங்களில் அவரது பரம்பரை இல்லமான ஹொரகொல்லை வளவிலும் இருந்து தனது அலுவல்களைக் கவனிப்பது வழக்கம். தன்னுடைய தனிப்பட்ட பாதுகாப்பைப் பற்றி அவ்வளவாக பண்டாரநாயக்க அலட்டிக்கொண்டதில்லை.

செப்டம்பர் 25 அன்று காலை அன்றைய அமெரிக்க உயர்ஸ்தானிகர் பேர்னார்ட் கப்லர் (Bernard Gufler உயர்ஸ்தானிகராக பதவியேற்று ஒரு மாதத்தில் நிகழ்ந்த சந்திப்பு இது.) பண்டாரநாயக்கவை அவரது றோஸ்மீட் இல்லத்தில் சந்திக்க வந்திருந்தார். அவர்களின் உரையாடல் மடிந்து பேர்னார்ட் கப்லர் உரையாடிவிட்டு கிளம்பிவிட்டார்.

வழமைபோல அங்கு பண்டாரநாயக்கவை சந்திக்க வந்த இருபது பேர் அளவினர் வராந்தாவிலும், வெளியில் வரிசையாக நாற்பது பேர் அளவினரும் அவரின் அழைப்புக்காக காத்திருந்தார்கள். அந்த வரிசையில் அன்று சோமராம தேரரும் காத்திருந்தார். 9.45 மணி இருக்கும் சோமராம தேரரின் முறை வந்தது. 
பண்டாரநாயக்க பொதுவில் பிக்குமார்களை வரவேற்கும் விதம்
பௌத்த பிக்குவைக் கண்டதும் பிரதம் பண்டாரநாயக்க தான் அமர்ந்திருந்த கதிரையில் இருந்து எழுந்து வந்து  சம்பிரதாயபூர்வமாக குனிந்து வணங்கி வரவேற்றிருக்கிறார். நான் உங்களுக்கு என்ன செய்யவேண்டும் என்று வினவினார். அவர் கற்றுக்கொடுக்கும் ஆயுர்வேத ஆஸ்பத்திரி தொடர்பான கோரிக்கை ஒன்றை முன்வைப்பதற்காக வர வந்திருப்பதாக அங்கு அவர் தெரிவித்திருக்கிறார்.

குறித்த ஆவணங்களை சமர்பித்தால் அது குறித்த உதவிகளை சுகாதார அமைச்சர் ஏ.பி.ஜெயசூரியவிடம் பெற்றுக்கொள்ளலாம் என்று கூறியிருக்கிறார். சற்று தடுமாரியவராக சோமராம தேரர் தன்னிடம் இருந்த கோப்புகளை குனிந்து அங்கிருந்த மேசையில் வைத்து விட்டு புரட்டியிருக்கிறார். பிரதமரும் அதனை பெற்றுக்கொள்வதற்காக தயாராக காத்திருக்கும் வேளை குனிந்தபடி காவிக்குள் மறைத்துவைத்திருந்த a.45 webley Mark VI ரக கைத்துப்பாக்கியை வெளியே எடுத்து சுட ஆரம்பித்தார். பிரதமர் “சிறிமா... சிறிமா...” என்று சத்தமிட்டபடி சரியும்போது நான்கு ரவைகள் அவரின் உடலில் பாய்ந்திருந்திருந்தன.
பண்டாரநாயக்க சுடப்பட்ட இடம்
அங்கே அமர்ந்திருந்த ஆனந்த தேரர் அதிர்ச்சியடைந்திருந்த நிலையில் கத்தத் தொடங்கினார். துப்பாக்கியை ஆனந்த தேரரை நோக்கி காட்டியபடி சுற்றி வர சுடத் தொடங்கினார் சோமராம தேரர். அங்கே குழுமியிருந்தவர்களில் இருந்த குணரதன என்கிற ஆசிரியர் ஒருவரும் காயப்பட்டார். காயப்பட்டிருந்த பண்டாரநாயக்கவின் கையிலும் மீண்டும் ஒரு தோட்டா பாய்ந்தது. ஒரு தோட்டா கதவிலும், மலர்த்தொட்டியிலும் பாய்ந்தது.

வாசலில் இருந்த பொலிஸ் கான்ஸ்டபிள் இந்த சந்தங்களைக் கேட்டு ஓடி வந்து சோமராம தேரரை நோக்கி சுட்டார். காயப்பட்ட சோமராம தேரரை சுற்றி வளைத்தனர் அங்கிருந்தவர்கள்.

என் நாட்டுக்காகவும், இனத்துக்காகவும், மதத்துக்காவும் இதனை செய்ததாக அவர் கத்திக்கொண்டிருக்கும் போது அங்கு காவலுக்கு இருந்த ஒரே ஒரு பொலிஸ் கான்ஸ்டபிலும், காத்திருந்த மக்களும் சோமராம தேரரை சுற்றி வளைத்து பிடித்துக்கொண்டனர்.


ஒரு குண்டு இடது மணிக்கட்டில் பாய்ந்திருந்தது. இரண்டாவது குண்டு வலது விலாவில் பாய்ந்து கல்லீரலில் ஊடுருவி இடது பக்கம் விலா வழியாக வெளியே சென்றுவிட்டது. மூன்றாவது குண்டு முதுகிலும், நான்காவது குண்டு அடி வயிற்றிலும் பாய்ந்திருந்தன. அவர் ஆஸ்பத்திரிக்கு கொண்டு செல்லப்படும் போது கூட ஓரளவு பேசக்கூடியவராகத் தான் இருந்தார்.

மூன்று குண்டுகள் உடலைத் துளைத்து விட்டு வெளியே சென்று விட்டன. வயிற்றில் தங்கிவிட்ட ஒரு குண்டை, ஐந்து மணி நேரம் ஆபரேஷன் செய்து அகற்றினார்கள். உடம்புக்குள் இரத்தப் பெருக்கு அதிகமாக இருந்தது. அறுவை சிகிச்சையின் போது நான்கு பைந்து இரத்தம் வெளியே எடுக்கப்பட்டது. அதன்பின் இருபது பைந்து இரத்தம் உள்ளே செலுத்தப்பட்டது. மரணம் நெருங்கிக் கொண்டிருப்பதைக் கூட உணராத அவர் நகைச்சுவையாக பேசிக்கொண்டிருந்தார். “அரசியல்வாதிகளான நாங்கள் தடித்த பேர்வழிகள் தான்” என்று கூடச் சொன்னார். 

ஐந்து மணித்தியால சத்திரசிகிச்சை பலனளிக்காது 26ஆம் திகதி காலை 7.45க்கு மயக்கம் அடைந்தார். 7.45அளவில் அவரின் உயிர் பிரிந்தது.

அவரின் உடலைப் பார்வையிடுவதற்காக இரவு பகலென்று பாராமல் 50,000க்கும் மேற்பட்டவர்கள் பொறுமையாக வரிசையில் காத்திருந்தார்கள். முதலில் அவரது இல்லத்திலும் பின்னர் பாராளுமன்றத்திலும் அவரின் தேகம் பார்வைக்காக வைக்கப்பட்டிருந்தது. 

கொலையாளிகள்
பண்டாரநாயக்கவை கொலை செய்தது சோமராம தேரராக இருந்தாலும் அதன் சூத்திரதாரி அவர் இல்லை என்பதை அதன் பின் வந்த நாட்களில் நடத்தப்பட்ட விசாரணைகளின் பின்னர் தான் அரசாங்கம் அறிந்துகொண்டது.

இந்தக் மர்மக் கொலையுடன் தொடர்புடைய சந்தேகநபர்களாக 7 பேரின் மீது குற்றம் சாட்டப்பட்டது. அந்தக் கொலையில் நேரடியாகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ ஆதரவு வழங்கிய குற்றச்சாட்டின் பேரில் கைது செய்யப்பட்டவர்கள்.
  1. களனி ரஜமகா விகாரையின் பிரதான விகாராதிபதி மாப்பிட்டிகம புத்தரக்கித்த தேரர்.
  2. கொழும்பு பேஸ்லைன் வீதியைச் சேர்ந்த அமரசிங்க ஆராச்சிகே கரோலிஸ் அமரசிங்க
  3. வெல்லம்பிட்டிய அவிஸ்ஸாவெல வீதியைச் சேர்ந்த ஹேமச்சந்திர பியசேன ஜெயவர்தன
  4. மரதானை பொலிஸ் இன்ஸ்பெக்டர் வீரசிங்க ஆராச்சிகே நியுட்டன் சில்வா
  5. களனி, பியகம வீதியைச் சேர்ந்த பளிஹக்காரகே அனுர த சில்வா
  6. ராஜகிரிய – ஒபேசேகரபுர அமர விகாரைச் சேர்ந்த தல்துவே சோமராம தேரர்
  7. கொழும்பு புல்லர்ஸ் வீதியைச் சேர்ந்த விமலா விஜேவர்தன
பரபரப்பாக நடந்த வழக்கு, மேன்முறையீடுகளின் பின், கொலையாளி தல்துவே சோமராம தேரர், அக்கொலையின் சூத்திரத்தை புத்தரக்கித்த தேரர், அவர்களுக்கு உதவிபுரிந்த எச்.பீ.ஜயவர்த்தன ஆகியோருக்கு மரணதண்டனை விதிக்கப்பட்டது. மேன்முறையீட்டின் பின்னர் புத்தரக்கித்த தேரருக்கும், ஜயவர்த்தனவுக்கும் அத்தண்டனை ஆயுள் தண்டனையாக குறைக்கப்பட்டது.

பாம்புக்கு பாலை வார்த்து...
எஸ்.டபிள்யூ.ஆர்.டி.பண்டாரநாயக்க என்கிற அரசியல் ஆளுமை, அரசியலுக்குள் பிரவேசித்த போது இலங்கையின் மையை பிரச்சினையாக அதிகாரப் பகிர்வு, பரவலாக்கம் என்பவற்றை அடையாளம் கண்டது உண்மை. அதற்காகவே அவர் 'சமஷ்டி முறை' அரசு ஒன்றே இலங்கைக்கு ஏற்ற தீர்வு என்றார்.

ஆனால் மூன்று தசாப்தங்களுக்குள் அதிகாரப் பகிர்வு என்கிற கருத்தாக்கத்திலிருந்து அதிகாரங்களை மையப்படுத்தும் ஒற்றையாட்சி கருத்தாக்கத்திற்கு பரிமாற்றம் செய்திருந்தார். அவரின் “சுதேசிய” கனவுக்குள் தமிழர்கள் அடக்கப்படாதவர்களாக இருந்ததையே அவரின் எழுச்சி உணர்த்தியது. தன்னை அதிகாரத்தில் உட்கார வைத்தவர்களின் வேலைத்திட்டத்தை அவர் முன்னெடுக்க வேண்டியவராக இருந்தார். தனது  சொந்தக் கொள்கைகளை அவர்களுக்காக விட்டுக்கொடுக்க வேண்டியவரானார். “பண்டாரநாயக்க அரசியல் அலை”க்குள் அவரின் பன்முகப்பட்ட சிந்தனை காணாமல் போய் “சிங்கள – பௌத்த – கொவிகம” சிந்தனையாக குறுகியது. 'இலங்கைத் தேசியம்' முலாம் பூசிய அப்பட்டமான 'சிங்கள-பௌத்த' பேரினவாத நிகழ்ச்சிநிரலுக்கு அவரை தலைமைகொடுக்க வைத்தார்கள். அந்த நிகழ்ச்சிநிரலை அவரை சூழ இருந்தவர்கள் நெறிப்படுத்தினார்கள்.

அவரைக் கட்டியெழுப்பியதற்குப் பின்னால் இருந்த சிங்கள பௌத்த தேசிய சக்திகளை திருப்திபடுத்துவதில் அவர் கண்ட இன்பம் அந்த சக்திகளின் எதிர்பார்ப்புகளை நிவர்த்திசெய்யும் கடமைக்குள் இலகுவாக தள்ளப்பட்டார்.  அந்த சக்திகளின் எதிர்பார்ப்பு எல்லைமீறிய எதிர்பார்ப்பாக மாறிய போது அவராலேயே அதனைக் கட்டுப்படுத்த முடியாத நிலைக்குள் தள்ளப்பட்டார். பாம்புக்கு பாலை வார்த்த கதையாக அவரால் வளர்த்தெடுக்கப்பட்ட பாம்புகளுக்கு அவரே இறுதியில் பலியானார். முதலில் அவர்களின் சித்தாந்தத்துக்கு பலியானார் அதற்கடுத்து தன்னையே அவர்களுக்கு பலியாக்கினார்.
“இந்த மனிதனிடம் இரக்கம் காட்ட வேண்டும் என்றும் அவர் மீது பழிவாங்க முயற்சிக்கக்கூடாது என்றும் சம்பந்தப்பட்ட அனைவரிடமும் நான் வேண்டுகோள் விடுக்கின்றேன்.”
என்பதே பண்டாரநாயக்க சாகுமுன் விடுத்த இறுதி வேண்டுகோள்.
இறுதி மரியாதை செலுத்த வரிசையாக வந்தோர்

இக்கொலை சம்பந்தமாக புத்தரக்கித்த தேரோ, சோமராம தேரோ ஆகிய பௌத்த பிக்குகள் உட்பட மற்றும் சிலர் மீதும் குற்றம் சாட்டி. வழக்கு தொடரப்பட்டது. இவ்வழக்கு விசாரணை மாதக் கணக்கில் நடைபெற்றது. கொலைக்குற்றத்துடன் குற்றம் சாட்டப்பட்ட அனைவரும் ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சியைச் சேர்ந்தவர்கள்.

பிலிப் குணவர்தன கூறியது போல பண்டாரநாயக்கவின் பின்னால் உள்ள நண்பர்களிடம் இருந்து எச்சரிக்கையாக இருந்திருந்தால் இந்த இலக்கு சாத்தியப்படாமல் போயிருக்கலாம். பண்டாரநாயக்க பதவி வகித்த காலம் மூன்றே மூன்று ஆண்டுகள் தான். ஆனால் இலங்கையின் வரலாற்றில் முக்கிய வருடங்கள் அவை. இலங்கையின் வரலாற்றை அப்படியே புரட்டிப்போட்ட ஆட்சியும் கூட. அவரின் ஆட்சி செய்த பாதகங்களைப் போல சாதகங்களும் கவனிக்கப்படவேண்டியவை.

பண்டாரநாயக்கவின் படுகொலையில் பின்னணியில் உள்ள சதிகள் குறித்து இன்றுவரை பல குழப்பங்களும், சந்தேகங்களும் நீடித்தே வருகின்றன.

இந்தக் கொலையில் உண்மையில் சம்பந்தப்பட்டவர்கள் யார்? அவர்களின் பின்புலம் என்ன? அவர்கள் இக்கொலையில் எப்படி இழுக்கப்பட்டார்கள்?  பண்டாரநாயக்கவை கொலை செய்ய தூண்டிய காரணிகள் எவை? சீ.ஐ.ஏ. இந்தக் கொலையில் எப்படி சம்பந்தப்பட்டது என்பது போன்ற விபரங்களை அடுத்த வாரம் பார்க்கலாம்.


வேலை நேர விபத்துகள் : நட்ட ஈட்டை பெறுவது எப்படி ? - க,பிரசன்னா


பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களை அடையாளப்படுத்தும் போது, தேயிலை பறிப்பவர்களையும் இறப்பர் பால் வெட்டுபவர்களையும் பிரதானமாக கொள்ளுகின்றார்கள். ஆனால் தேயிலை தொழிற்சாலைகள் மற்றும் இறப்பர் தொழிற்சாலைகளில் தொழில் புரிபவர்களை முதன்மையாகவும் முக்கியமாகவும் கொள்வதில்லை. காரணம், கூட்டு ஒப்பந்த சரத்துக்களை முழுமையாக அனுபவிப்பவர்கள் என்ற வாதம் காணப்படுகின்றது. ஆரம்பகாலங்களில் தேயிலை தொழிற்சாலைகளில் ஆண்கள் மாத்திரமே பணிபுரியும் சூழல் காணப்பட்டது. அதற்கு வேலைநேரங்கள் மற்றும் கடினவேலை என்பன காரணமாகவிருந்தன. ஆனால் தற்போது பெண்களும் இத்துறையில் பங்குபற்றும் சூழல் காணப்படுகின்றது. தொழில் வாய்ப்பின்மை, வருமானமின்மை போன்ற காரணங்களினால் மிகவும் கடினமான வேலையாகவிருந்தாலும் அதனை செய்யும் நிலையில் தற்போது பல பெண்கள் தொழிற்சாலைகளிலும் கடமையாற்றிவருகின்றனர். இவர்கள் எந்நேரமும் ஆபத்து நிறைந்த கனரக இயந்திரங்களுடனேயே பயணிக்க வேண்டிய சூழல் காணப்படுகின்றது.

அவ்வாறான சூழ்நிலையில் தொழிலின் போது விபத்துக்கள் ஏற்பட்டாலோ அல்லது மரணம் சம்பவிக்க நேர்ந்தாலோ எவ்வாறு இழப்பீடுகளை பெற்றுக்கொள்வது என்பது தொடர்பாகவே இப்பத்தி அமைகின்றது. பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்கள் இந்த நட்டஈட்டை பெற்றுக்கொள்ள முடியுமா என்பது தொடர்பாக தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தின் மூலம் வேலையாளர் நட்டஈட்டு ஆணையாளர் அலுவலகத்தினை (01/2019) வினவிய போது பல தகவல்களை பெற்றுக்கொள்ளக்கூடியதாக இருந்தது. ஆனால் பெருந்தோட்டங்களில் தேயிலை பறிக்கும் மற்றும் இறப்பர் பால் வெட்டும் தொழிலாளர்கள் இதில் உள்ளடக்கப்படவில்லை என்பது கவலைக்குறிய விடயமாகும். ஆதலால் இவர்கள் நிவாரணங்களுக்காக தோட்ட நிர்வாகத்தினையே நம்பியிருக்க வேண்டிய சூழல் காணப்படுகின்றது. தொழிற்சாலைகளில் கடமைபுரிபவர்கள் நிவாரணங்களை பெறுவதற்கு தகுதியுள்ளவர்களாக கருதப்படுகின்ற போதும் அவை தொடர்பான போதிய விளக்கமில்லாமல் இருப்பதை அவதானிக்க முடிகின்றது. இவ்வாறு தொழிற்சாலைகளில் கடமைபுரிபவர்கள் தொழில் புரிகின்ற நேரத்தில் விபத்துக்கள் அல்லது மரணம் ஏற்படும் பட்சத்தில் தொழில் மற்றும் தொழிற்சங்க உறவுகள் அமைச்சின் கீழ் இயங்குகின்ற வேலையாளர் நட்டஈட்டு ஆணையாளர் அலுவலகத்தினை நாடும் போது இதற்கான தீர்வினை பெற்றுக்கொள்ளலாம்.

வேலையாளர் நட்டஈட்டு ஆணையாளர் அலுவலகத்தின் பிரதான செயற்பாடு, தொழிலில் ஈடுபட்டிருக்கையில் அல்லது அத்தகைய தொழிலின் விளைவாக விபத்து, சுகயீனம் அல்லது இறப்பு ஏற்படுகையில், அத்தகைய வேலையாள் அல்லது அவரில் தங்கியிருப்பவருக்கான நட்டஈட்டினை பெற்றுக் கொடுப்பதற்குத் தேவையான வசதிகளை வழங்குவதாகும். தொழில் புரிகின்ற நேரத்தில் விபத்துக்கள் அல்லது மரணம் ஏற்படுகின்ற சந்தர்ப்பத்தில் நாம் ஏன் நட்டஈட்டினை எதிர்பார்க்க வேண்டும் என்ற கேள்வி எம்முன் பலரில் எழக்கூடும்.

நிறுவனமொன்றில் நாளாந்த அல்லது மாதாந்த வேதன அடிப்படையில் பணியாற்றுகின்ற நபரொருவர் விபத்தினால் தற்காலிக அல்லது நிரந்தர இயலாமை அல்லது இறப்பிற்கு ஆளாக முடியும். அத்தகைய வேலையாளருக்கு அல்லது அவரில் தங்கியிருப்பவருக்கு நியாயமான நட்டஈட்டினைப் பெற்றுக்கொள்வதென்பது பாரிய நிவாரணமாக அமையுமென கூறப்படுகின்றது. அந்தவகையில் 2015 ஆம் ஆண்டு 247 சம்பவங்களுக்காக 87,132,172.55 ரூபாவும் 2016 ஆம் ஆண்டு 437 சம்பவங்களுக்காக 116.8 மில்லியன் ரூபாவும் 2017 ஆம் ஆண்டு 426 சம்பவங்களுக்காக 147.2 மில்லியன் ரூபாவும் 2018 ஆம் ஆண்டு 634 சம்வங்களுக்காக 218.8 மில்லியன் ரூபாவும் வேலையாளர் நட்டஈட்டு ஆணையாளர் அலுவலகத்தினால் நட்டஈடாக பெற்றுக்கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

குறித்த தொழிலில் ஈடுபட்டுக்கொண்டிருக்கையிலேயே வேலையாளருக்கு அந்த விபத்து அல்லது சுகயீனம் ஏற்பட்டது என்பதை நிரூபிப்பதன் மூலம், மதுபானம் அல்லது போதையின் தாக்கத்தின் காரணமாக விபத்து ஏற்படாதபோது, கட்டளைகளுடன் இணங்காமையின் காரணத்தினால் ஏற்பட்டிருந்த சந்தர்ப்பமொன்று அன்றேல், வழங்கப்பட்ட பாதுகாப்பு உபகரணத்தைப் பயன்படுத்தாமையின் காரணமல்லாத விபத்து போன்ற சந்தர்ப்பங்களுக்காக நட்டஈட்டினை பெறமுடியும்.

நட்டஈட்டினை பெறுவதற்கு தேவையான விண்ணப்பப்படிவங்களை வேலையாளர் நட்டஈட்டு ஆணையாளர் அலுவலகத்திலும் நாட்டின் எந்த தொழில் அலுவலகத்திலும் பெற்றுக்கொள்ள முடியும். விண்ணப்பங்கள் பூரணப்படுத்தப்பட்டு ஆணையாளர் அலுவலகத்துக்கு ஒப்படைக்க வேண்டும். இவ்விண்ணப்பங்கள் விபத்து/இறப்பு ஏற்பட்டு இரண்டு வருடங்களுக்குள் சமர்ப்பிக்கப்படுதல் வேண்டுமென்பது முக்கியமாகும். காயம் ஏற்படுகையில் - படிவம் ’எஸ்’ இலுள்ள மருத்துவ அறிக்கையுடன் படிவம் ’ஏ’ மற்றும் விபத்து ஏற்படுகையில் - படிவம் ’பி’ ஆகியவற்றை சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.

அதேவேளை விபத்து அல்லது சுகயீனம் ஏற்படுகையில் தகைமையுள்ள மருத்துவ அலுவலரினால் வழங்கப்பட்ட விதந்துரைக்கப்பட்ட படிவத்திலுள்ள மருத்துவச் சான்றிதழ், இறப்பு ஏற்படுகையில் இறந்தவரின் மரணச் சான்றிதழ் மற்றும் பிரேதப் பரிசோதனை அறிக்கை என்பன இறந்தவரின் பிரதான தங்கியிருப்பாளரினால் சமர்ப்பிக்கப்படுதல் வேண்டும். ஆனால் இந்த நட்டஈட்டுக் கொடுப்பனவானது, பெருந்தோட்டங்களில் கடமையாற்றுகின்ற தொழிற்சாலையுடன் தொடர்புடைய ஊழியர்களுக்கு மாத்திரமே மட்டுப்படுத்தப்பட்டிருப்பது, ஏனைய தொழிலாளர்களுக்கான சாபமாக அமைந்திருக்கிறது. பெருந்தோட்டங்களில் தொழில்புரியும் தேயிலை பறிப்பவர்கள், இறப்பர் பால் வெட்டுபவர்கள், சாரதிகள், சிற்றூழியர்கள் போன்றோருக்கு வேலையாளர் நட்டஈட்டு ஆணையாளர் அலுவலகத்தின் மூலம் நட்டஈட்டினை பெறுவதற்கு விலக்களிக்கப்பட்டுள்ளது. இதில் தேயிலை பறிப்பவர்களும் இறப்பர் பால் வெட்டுபவர்களும் தினந்தோறும் பாதிப்பினை எதிர்நோக்குகின்றவர்களாக இருக்கின்றனர்.
குளவித் தாக்குதல், சிறுத்தைத் தாக்குதல், பாம்புக்கடி, அட்டைக்கடி, வழுக்கி விழுதல், கவ்வாத்தின் போது காயமேற்படுதல், பாரம் சுமப்பதினால் ஏற்படும் பாதிப்புகள், சீரற்ற காலநிலையின் போது ஏற்படும் பாதிப்புகள், இடி,மின்னல் தாக்கம் போன்ற பல பிரச்சினைகளுக்கு முகம் கொடுக்கின்றனர். ஆனால் இவர்களுக்கான நட்டஈடு தொடர்பாகவோ இல்லது நிவாரணங்கள் தொடர்பாகவோ நிர்வாகங்களே தீர்மானங்களை மேற்கொள்ளும் சக்தியாக இருக்கின்றனர். இவ்வாறான சந்தர்ப்பங்களில் தோட்ட நிர்வாகங்களிடம் நிவாரணங்களைப் பெற்றுக்கொள்ள முரண்படவேண்டிய சந்தர்ப்பமும் ஏற்படுகின்றது. அத்துடன் 2016/2019 ஆம் ஆண்டு கூட்டு ஒப்பந்தத்தில் 1 ஆம் சரத்தில் அ(II) இல் குறித்தவொரு தொழிலாளி தொடர்ச்சியாக 03 மாதங்கள் வருகைக்கான ஊக்குவிப்பு கொடுப்பனவைப் பெற்று நடைமுறை மாதத்தில் நோயின் காரணமாக வைத்தியசாலையில் தங்கி சிகிச்சை பெற்றதன் காரணத்தால் முறையாக வேலைக்குச் சமூகமளிக்காது ஊக்குவிப்புக் கொடுப்பனவுக்கு தகுதியற்றவராக காணப்பட்டாலும் அவருடைய முன்னைய மூன்று மாதங்களின் வருகையைக் கவனத்திற் கொண்டு வருகைக்கான ஊக்குவிப்புக் கொடுப்பனவுக்கு குறித்த தொழிலாளி தகுதி பெறுவார். ஆனால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட வைத்தியசாலை அல்லது வைத்திய அதிகாரியிடம் பெற்ற வைத்திய சான்றிதழைச் சமர்ப்பிக்க வேண்டும். இதுவே ஒப்பந்தத்தின் மூலம் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட நிவாரணமாகும். ஆனால் 2019/2021 ஆம் ஆண்டுக்கான கூட்டு ஒப்பந்தத்தில் இச்சரத்து இடம்பெறவில்லை. எனவே எதிர்காலத்தில் சகல பெருந்தோட்ட தொழிலாளர்களும் நட்டஈட்டை பெற்றுக்கொள்ளும் வகையில் திருத்தங்கள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்.



நன்றி - தினக்குரல்

ஊவா மாகாண பாடசாலைகளின் பெயர் மாற்றம்: தமிழ்ப்படுத்தலா? சமஸ்கிருதமயப்படுத்தலா? - என்.சரவணன்


ஊவா மாகாண கல்வி அமைச்சரும் மறைந்த இ.தொ.கா வின் தலைவர் சௌமியமூர்த்தி தொண்டமானின் பேரனுமான செந்தில் தொண்டமான் ஊவா மாகாணத்தில் இயங்கிவரும் தமிழ் மொழிமூல பாடசாலைகளுக்கு பொருத்தமான தமிழ் பெயர்களை சூட்டும் பணிகளை முன்னெடுத்து வருவதாக பிரச்சாரம் செய்து வருகிறார்.

இந்த பெயர் மாற்றத்தில் உள்ள அரசியலை செந்தில் தொண்டமான் சரியாக இனங்காணவில்லை என்கிற குற்றச்சாட்டு இப்போது மேலெழுந்துள்ளது.

பாரம்பரியமாக அசைக்க முடியாமல் இருந்த இலங்கை தொழிலாளர் காங்கிரஸின் செல்வாக்கு கடந்த சில தேர்தல்களின் மூலம் சரிந்து வந்திருப்பது உண்மை. ஒரு பெரிய தொழிற்சங்கம் என்கிற நிலை சரியத் தொடங்கியது அதன் அரசியல் தவறுகளால் மட்டுமல்ல மறுபுறம் தோட்டத்துறையின் வீழ்ச்சி, பெருந்தோட்டத்துறையில் இருந்த தோட்டத்தொழிலாளர்கள் பெருந்தோட்டத் துறையிலிருந்து வேறு துறைகளுக்கு மாற்றலானமை. அதனால் தொழிற்சங்க உறுப்புரிமை சகல தொழிற்சங்கங்களில் இருந்தும் வீழ்ச்சியடந்தமை போன்றவற்றையும் கூறிக்கொள்ளலாம். ஒரு தொழிற்சங்க நிலையிலிருந்து அரசியல் கட்சியாக பரிமாற்றமடையும் செயற்பாட்டில் இ.தொ.கா முழுமையான அளவில் வெற்றிபெறவில்லை.


இ.தொ.கா.வின் அரசியல் ஸ்தம்பித இடைவெளியை ஏனைய அரசியல் கட்சிகளும், தொழிற்சங்கங்களும் பயன்படுத்திக்கொண்டன. இ.தொ.கவின் இடத்தை படிப்படியாக அவை கைப்பற்றின. மலையகத்தில் அதிகாரபோதையில் தழைத்திருந்த இ.தொ.கவின் செல்வாக்கு சரிந்ததும் மைய அரசியல் அதிகாரத்திலிருந்தும் ஓரங்கட்டப்பட்டது.

ஒரு காலத்தில் அரசியல் அதிகாரத்தை தீர்மானிக்கின்ற சக்தியாக தென்னிலங்கையில் கணிக்கப்பட்ட இ.தொ.க; மைய அரசியலில் பேரம்பேசும் ஆற்றலையே இழக்கும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டது தற்செயல் அல்ல. மக்கள் கொடுத்த அத்தண்டனை இ.தொ.கவின் அந்தஸ்தை வெகுவாக பாதித்தது. வரலாற்றில் அதிகாரம் இல்லாத ஒரு காலகட்டத்தை அனுபவிக்கத் தொடங்கிய வேளை இருக்கிற வாய்ப்பை பயன்படுத்தி மேலே வந்தாக வேண்டும்.

தமிழ்நாட்டில் பல வருடங்களாக வாசம்புரிந்த செந்தில் தொண்டமான் இந்த சூழலில் தான் இ.தொ.காவின் வாரிசுரிமையை கைமாற்ற இலங்கைக்கு இறக்கப்பட்டார். எந்தவித அடிப்படை அரசியல் பணிகளிலும் இ.தொ.கா வுக்குள் ஈடுபட்டிராத செந்தில் ஏனைய சிரேஷ்ட உறுப்பினர்களுக்கு கொடுக்க வேண்டிய இடத்தில் வந்து இலகுவாக அமர்ந்துகொண்டார். வட இந்திய அரசியல் வாதிகளின் பாணியில் உடைகளை அணிவது, தனது நிகழ்சிகளில் தன் கால்களில் விழுந்து வணங்குவதை மரபாக்குவது, தமிழக பாணியில் சாதி அமைப்புகளை உருவாக வழிசெய்வது, தனக்கென பாதுகாப்புக்கென கும்பலை வைத்துக்கொண்டு அவர்களுக்கு கருப்புடை அணிவித்து பரபரப்பாக பந்தா காட்டுவது என அவர் வந்திருந்த தமிழ்நாட்டு பாணியிலேயே தன்னை பெருப்பித்துக் காட்டத் தொடங்கினார். இன்றைய மலையக மக்கள் பாட்டனார் காலத்து அடிமைகள் போல இல்லை என்பதை அவர் அறியார். 

இந்த வேளை 2017 யூலையில் தமக்கு தற்செயலாக கிடைத்த ஊவா மாகாண கல்வி அமைச்சை தம்மை மீட்பதற்கான ஒரு கருவியாக ஆக்கிக்கொள்ளும் குறைந்தபட்ச சந்தர்ப்பமாக நினைத்துக்கொண்டார்கள். ஆனால் இ.தொ.க ஒரு குடும்பக் கட்சி. சௌமியமூர்த்தி குடும்பத்தின் கட்சி. வரலாற்றில் சொந்த மக்களுக்கு செய்ததை விட தமது குடும்பத்தின் செழிப்புக்காக தோட்டத் தொழிலாளர்களை பயன்படுத்திக்கொண்ட கட்சி. சௌமியமூர்த்திக்கு பின், ஆறுமுகன், ஆருமுகனுக்குப் பின் செந்தில் என்கிற வரிசையிலேயே அக்கட்சியின் பரம்பரைத்தனம் போஷிக்கப்பட்டு வருகிறது. இந்த கல்வி அமைச்சும் அந்த வரிசையில் அடுத்தவாரிசான செந்தில் தொண்டமானின் அதிகார இருப்புக்கான ஒன்றாக ஆக்கப்பட்டது.

2020 என்பது இலங்கையின் தேர்தல் ஆண்டு. அத்தேர்தலுக்கு முன் செல்வாக்கை சரிசெய்வதும், நிலை நிறுத்துவதும் சகல கட்சிகளின் பிரதான வேலைத்திட்டத்திற்குரிய நிகழ்ச்சிநிரல் தான்.

பரபரப்பாக ஏதாவது செய்தாகவேண்டும். அதற்காக கிடைத்த உத்திகளில் ஒன்றுதான் பாடசாலைகளின் பெயர்களை தமிழ் பெயர்களாக மாற்றுவது என்கிற போலித்தனம்.

ஒரு தமிழ் பாடசாலைக்கு சிங்களப் பெயரை வைத்திருக்கிறார்கள் என்றால் அதை “சிங்களமயமாக்கல்” என்று கூறி அதை மாற்றுவதை விளங்கிக் கொள்ளலாம். இங்கு அப்படியல்ல தோட்டங்களின் அல்லது தோட்டப் பிரிவுகளின் அடையாளங்களே இன்றும் பெயர்களாக இருக்கின்றன.

அந்தத் தோட்டங்களின் பெயர்களுக்கு என்று ஒரு வரலாறும், பூர்வீக முதுசமும் உண்டு. மலையக மக்களின் இருப்பின் வரலாற்றோடு சம்பந்தப்பட்ட பெயர்கள் அவை.

அத்தோட்டத்தின் ஆரம்பம், அதைக் கட்டியெழுப்பிய நம் மக்களின் இரத்தக்கறை பொதிந்த வரலாறு, சம்பள உயர்வுக்காகவும், முதலாளிகளின் அட்டூழியங்களுக்கு எதிராகவும் அர்ப்பணிப்பு மிக்க பல்வேறு தொழிற்சங்க போராட்டங்களை முன்னெடுத்த வரலாறுகளை அப்பெயர்கள் சுமந்துகொண்டிருக்கின்றன.

சரி, இவை ஆங்கிலப் பெயர்கள் ஆகவே தமிழ் பெயர்களாக மாற்றுகிறோம் என்கிற வாதத்துக்கு வந்தால் கூட இங்கே செந்தில் தொண்டமான் வெளியிட்டிருக்கிற “பெயர்மாற்ற” பாடசாலைகளின் வரிசையில் உள்ளவற்றில் ஒரு சிலவற்றைத் தவிர மிகுதி அனைத்தும் தமிழ் பெயர்களே அல்ல. அவை சமஸ்கிருதப் பெயர்களும், இந்துக் கடவுள்களின் பெயர்களுமே. முத்தமிழ், திருவளுவர், மலைமகள், செந்தூரன், ஏகலைவன் போன்ற பெயர்களும் வைக்கப்பட்டிருப்பதையும் இங்கு பதிவு செய்தாகவேண்டும். அதேவேளை தமிழ்மயப்படுத்தல் என்கிற பெயரில் இந்துத்துவமய / சமஸ்கிருதமயப்படுத்தலை இங்கு சுட்டிக்காட்டியாகவேண்டும். பாடசாலைகளுக்கு பெயர் சூட்ட தமிழ் பெயர்களுக்கா பஞ்சம். ஆனால் இந்துத்துவ - சமஸ்கிருத வரையறைக்குள் சுருக்குவதன் அரசியல் என்ன?

உதாரணத்திற்கு சில பெயர்கள்:

இந்த வகையில் சமீப காலமாக மலையகத்தில் முன்னெடுக்கப்பட்ட வீடமைப்புத் திட்டங்கள் சிறந்த உதாரணங்கள். அந்த வீடமைப்புத் திட்டங்களுக்கு மலையகத்தில் வாழ்ந்து மலையகத்தில் மறைந்த அரசியல் தலைவர்கள், இலக்கியவாதிகளின் பெயர்களே சூட்டப்பட்டன. அதன் மூலம் நம் மக்களுக்கு அந்தப் பெயர்களுக்கு ஊடாக நமது வரலாற்றை மீள பதிவு செய்யும் அற்புதமான திட்டம் அது.

ஆனால் செந்தில் தொண்டமான் “தமிழ் பெயர்கள்” என்கிற பெயரில் தமிழல்லாத பெயர்களை வைக்குமளவுக்கு துணிவதன் அர்த்தம் என்ன? இவையெல்லாம் தமிழ் பெயர்கள் தான் என்று தான் சொல்லிவிட்டால் அனைவரும் அப்படியே நம்பிவிடுவார்கள் என்கிற பாட்டன்காலத்து நம்பிக்கையா?

செந்தில் தொண்டமான தரப்பில் “அதிகமான ஆரம்ப பிரிவு பாடசாலைகள் ஒரே ஊர் பெயரில் இலக்கம் 1,2,3 என அழைக்கப்பட்டன. இதன் காரணமாக அவற்றை அடையாளம் காண்பதிலும் அபிவிருத்திக்கு நிதி ஒதுக்கீடு செய்வதிலும் சிரமங்கள் உள்ளன” என்று சாட்டு கூறப்படுகிறது. அப்படியானவற்றுக்கு தனியான தீர்வை காண்பதில் யாரும் குறுக்கே நிற்கப்போவதில்லை.

இந்த 60 பாடசாலைகளுக்கும் பெயர் மாற்றியதையிட்டு விழா கொண்டாடப்போவதாக அறிவித்தல்களை அவதானிக்க முடிகிறது. பெரும் எடுப்புடன் கோடிக்கணக்கான மக்கள் வரிப்பணத்தில் நடத்தப்படவிருக்கிற இந்தக் கொண்டாட்டத்திற்காக வெளிநாட்டிலிருந்தெல்லாம் பிரமுகர்கள் அழைக்கப்பட்டிருப்பதை அறிய முடிகிறது. ஊவா மாகாணத்தில் கழிவறைகள் கூட இல்லாத பாடசாலைகள் இன்றும் இருப்பதை செந்தில் தொண்டமானுக்கு தெரியுமா தெரியாது? மழை வந்தால் வகுப்புகளை நடத்த முடியாத அளவுக்கு தண்ணீர் ஒழுகி நிறையும் வகுப்பறைகளைப் பற்றி இரு நாட்களுக்கு முன்னர் படங்களோடு செய்திகள் வெளிவந்தன. அந்த நமுனுகுல பிங்கராவ தமிழ் வித்தியாலயம் கூட செந்தில் தொண்டமானின் அதிகாரத்தின் கீழ் உள்ள பாடசாலை தான்.

இந்த நிகழ்வை பாராட்டி தமிழ் அமைப்புகளிடம் வாழ்த்துச் செய்திகளைப் பெற்று தரும்படி என்னிடம் கூட கோரப்பட்டது. அவர்களுக்கு இந்த விளக்கங்களை கொடுத்ததன்பின் விளங்கிக்கொண்டு பின் வாங்கினார்கள்.

ஏற்கெனவே மலையகத்தில் நாம் வணங்கிவந்த சிறுதெய்வ வழிபாடுகள் முற்றிலும் அழிக்கப்பட்டு சேடமிழுத்துக்கொண்டிருக்கின்றன. மாடசாமி, முனியாண்டிசாமி, சுடலைமாடன், மதுரைவீரன், கருப்புசாமி, நொண்டிவீரன், இருளன், ஐயனார் என அனைத்து சாமிகளையும் விரட்டிவிட்டு அங்கெல்லாம் இந்துக் கடவுகளை கொண்டுவந்து அவற்றுக்கு பெரிய கோவில்கள் கட்டி வேறு வடிவத்துக்கு கொண்டுவந்து சேர்த்துவிட்டு இது தான் நமது அடையாளம் என்று நாமே நம்மை ஏமாற்றிவிட்டிருக்கிறோம். நாமே நமது சாமிமாருக்கு பூசாரிகளாக இருந்த காலம் போய் சமஸ்கிருதம் கற்ற பிராமண ஐயர் மாரை கொண்டுவந்து சேர்த்து தெய்வங்களிடம் இருந்து தள்ளி நின்று வரம் கேட்க தள்ளப்பட்டோம். இந்தக் கோவில்களின் வருகையின்பின் மலையகத்தில் சாதியும் அதுகூடவே சேர்ந்து தலைதூக்கிவிட்டதை எவர் மறுக்கமுடியும்.

பி.பி.தேவராஜ் இந்து கலாசார அமைச்சராக இருந்த காலத்தில் தென்னிந்தியாவில் இருந்து பிராமணர்களை இறக்குவித்து நம்மவர்களுக்கு சம்ஸ்கிருத பூசை சொல்லிகொடுத்து பிராமணமயப்படுத்துவதை, சமஸ்கிருதமயப்படுத்துவதை நம்மவர்கள் பெருமையாகவும் விடிவாகவும் பார்க்க பழக்கப்படுத்தப்பட்டார்கள். அந்த சம்ஸ்கிருதமயப்படுத்தலின் நீட்சி இன்று மீண்டும் ஐயர் மாரே கோவில்களை ஆக்கிரமித்துவிட்ட போக்கை நாம் காண்கிறோம். மலையகத்தின் பாரம்பரிய தெய்வவழிபாட்டு மரபு இதுவல்ல என்பதை நாம் மறந்தேவிட்டோம். இன்று தீட்டு, துடக்கு, சாதி, தீண்டாமை, அனைத்துமே புது வடிவத்தில் நம்மிடம் கொண்டு வந்து சேர்க்கப்பட்டிருக்கிறது.

நமது மக்கள் மத்தியில் தனது பிடியை வைத்துக்கொள்ள இந்தியா பல வடிவங்களில் தமது வேலைத்திட்டங்களை முன்னெடுத்துக்கொண்டு தான் இருக்கிறது. இந்திய பண்பாட்டு வடிவத்திலான மறைமுக ஆக்கிரமிப்பு என்பது அதன் நவகாலனித்தவ வடிவங்களில் ஒன்று. அதற்கு சோரம்போகும் பல அரசியல் தலைவர்கள் நம்முடன் இருக்கவே செய்கிறார்கள். பி.பி.தேவராஜ், சௌமியமூர்த்தி குடும்பம் போன்றோர் இந்தியாவின் இப்படியான அரசியல் அடியாள்களாகவும், எஜெண்டுகளாகவுமே நமக்கு இருந்து வந்திருக்கிறார்கள். இதற்கு பல உபகதைகளை வரிசப்படுத்தமுடியும்.

செந்தில் தொண்டமானால் மலையக மக்கள் மத்தியில் தற்போது முன்னெடுக்கப்பட்டுவரும் சாதி அமைப்புகளின் உருவாக்கத்தை அவ்வளவு எளிதாக எடுத்துக்கொள்ள முடியாது. இதற்கு மனோ கணேசன் போன்றோர் கண்மூடித்தனமாக ஆதரவு கொடுப்பது அவர்களின் சாதி அரசியலையும் சேர்த்து சந்தேகிக்க வைக்கிறது. இதனை நூலளவிலும் கூட அவர்கள் நியாயப்படுத்தவே முடியாது.

மலையகத்தின் அடையாள இருப்பை ஏற்கெனவே பேரினவாத அரசாங்கங்கள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அழித்து நமது அரசியல் இருப்பையே கேள்விக்குள்ளாக்கி பலவீனப்படுத்திவிட்டார்கள். இப்போது எஞ்சியதையும் கூட நம் தலைவர்களை வைத்து நம் கண்களை குத்திக் குருடாக்கும் நிகழ்ச்சிநிரலுக்கு பலியாகிக்கொண்டிருக்கிறோம்.


“சி.வி. வேலுப்பிள்ளை“ நினைவாலய அங்குரார்ப்பணம்..

“சி.வி. வேலுப்பிள்ளை“ நினைவாலய அங்குரார்ப்பணமும்..வாய்ப்பு கிடைக்கும் அனைவரும் வருக... என வரவேற்கிறோம்.
  • சி.வி.வேலுப்பிள்ளை:
  • பிறப்பு 1914 மடகொம்பரை, வட்டகொடை
  • ஆரம்ப கல்வி : மடகொம்பரை தோட்ட பாடசாலை
  • இடைநிலை கல்வி: ஹட்டன் ஹைலன்ஸ் கல்லூரி (அப்போதைய மெதடிஸ்ட் கல்லூரி)
  • உயர்கல்வி : கொழும்பு நாளந்தா கல்லூரி
  • முதல் தொழில். : ஆங்கில ஆசிரியர் - திரித்துவ கல்லூரி நுவரெலியா (Holy Trinity college - Nuwaraeliya )
  • கவிதை : ரவீந்திரநாத் தாகூரின் பாதிப்பில் “விஸ்மாஜினி” முதல்
  • இலங்கை தேயிலை தோட்டத்திலே ( in Ceylon tea garden ) வரை எழுதிய ஆங்கில கவிஞன்.
  • நாவல்: ஆரம்பத்தில் ஆங்கிலத்திலும் பின்னர் தமிழிலும் எழுதியுள்ளார்.வீடற்றவன், பார்வதி இன்னும் பல..
  • கட்டுரை : நமது கதை அல்லது நாடற்றவர் கதை எனும் தொடர்
  • சிறுகதை அல்லது விவரணசித்திரம் :
  • Anecdots : Born to Labour (உழைக்க பிறந்தவர்கள் )
  • நாட்டார் பாடல் தொகுப்பு : மலைநாட்டு மக்கள் பாடல்கள்
  • இதழியல்: “கதை“ - இலக்கிய இதழ்
  • “மாவலி“ - அரசியல் தொழிற்சங்க இலக்கிய இதழ்
  • தொழிற்சங்கம்: இலங்கை இந்திய காங்கிரஸ் தொழிற்சங்க பிரிவு , இலங்கை தொழிலாளர் காங்கிரஸ், ஜனநாயக தொழிலாளர் காங்கிரஸ், தொழிலாளர் தேசிய சங்கம்
  • அரசியல் : இலங்கையின் முதலாவது பாராளுமன்றத்தின் தலவாக்கலை தொகுதி உறுப்பினர் ( 1947 - 1952)

தேசமாய் எழுவோம் - மலையக தமிழர் நாம்!

தேசமாய் எழுவோம்
மலையக தமிழர் நாம்!

மலையக தமிழர்களின் அரசியல், சமூக, பண்பாட்டு தளங்களில் ஓரு பொது கருத்தை உருவாக்கும் நோக்குடன் மலையகம் தழுவிய தொடர் மக்கள் கருத்தாடல் ஒன்றை மேற்கொள்வதற்கான தொடர் செயன்முறையின் ஓர் அங்கமாக தங்களை அழைப்பதில் பெருமிதமடைகின்றோம்.

நாள் - 14.09.2019 (சனிக்கிழமை)
இடம் - டைன் என்ட் ரெஸ்ட், ஹட்டன்.
(கார்கில் புட்சிட்டி மேல் மாடி)
       நேரம் - பிற்பகல் 1.30 மணி


தொடர்புகளுக்கு
பொன். பிரபாகரன்   - 071-6095718
இரா. சந்திரசேகரன்  - 071-3233781
துரை. ஜெகதீஸ்வரன் - 075-5464993
அய். குணசீலன்     - 076-7652225

தோழமையுடன்
பொன். பிரபாகரன்
(அழைப்பாளர்)

புதிய பண்பாட்டு அமைப்பு
இளம் சமூக விஞ்ஞானிகள் கழகம்
மலையக சமூக ஆய்வகம்
இளம் பாட்டாளிகள் கழகம்


மலையகமும் மண் மூடையும் - க.பிரசன்னா

இலங்கையில் தோட்டத்தொழிலாளர்கள் 200 வருட வரலாற்றைக் கொண்டவர்கள் என்பது தெளிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபோதும், இன்றைய வாழ்க்கைமுறை, அபிவிருத்தி என்பவற்றில் மெச்சத்தக்க வகையிலான முன்னேற்றங்களைக் காணமுடியாதுள்ளது. அதேவேளை இந்த 200 வருட வாழ்க்கைமுறையில் பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களிடமிருந்து சில விடயங்களைப் பிரிக்க முடியாமலுள்ளது. அவற்றில் லயன் அறைகள் முக்கியமானவை, அதைவிடவும் மண்மூடைகள் இன்னும் பிரதானமானவை. பெருந்தோட்ட மக்களின் வாழ்விடங்களை ஆக்கிரமிப்பதில் மண்மூடைகளுக்கு முக்கிய பங்குண்டு.

கடந்த 200 வருடங்களாக வாழ்ந்து வரும் லயன் அறைகள் பாழடைந்து கிடப்பதாலும் அவற்றின் கூரைகள் எந்த வேளையிலும் காற்றினாலும் கடும் மழையினாலும் அள்ளுண்டு போகும் சூழ்நிலை காணப்படுவதால் தடுப்புகளாக பாரமான கற்கள் அல்லது மண்மூடைகளை வைக்கும் வழக்கம் காணப்பட்டது. ஆனால் பிற்காலத்தில் அதுவே முக்கிய தேவைகளில் ஒன்றாகவும் மாறிப் போய்விட்டது. இன்று பெரும்பாலும் லயக்கூரைகளை கற்களும் மண் மூடைகளுமே ஆக்கிரமித்திருக்கின்றன. இது புதிதாக நிர்மாணிக்கப்பட்டு வருகின்ற தனிவீட்டுத் திட்டத்தையும் விட்டுவைக்கவில்லை.
தற்போதைய தனிவீட்டுத்திட்டங்களில் மண்மூடைகள் கூரையிலிருந்து இறங்கி தரைக்கு வந்துவிட்டன. புதிதாக நிர்மாணிக்கப்பட்டு பயனாளிகளுக்குக் கையளிக்கும் நிகழ்வுகளின் போது வீடுகளை விடவும் வீட்டுக்கு முன்னால் வெள்ளைநிறப் பைகளில் அடுக்கிவைக்கப்பட்டுள்ள மண்மூடைகளை அதிகம் காணக்கூடியதாக இருக்கின்றது. இவற்றுக்கு விதிவிலக்காக கந்தப்பளை பிரதேசத்தில் நிர்மாணிக்கப்பட்ட வீட்டுத்திட்டமொன்றில் கடுமழையின் போது வீசிய காற்றினால் கூரைகள் பறந்து சென்றிருந்த நிலையில், பின்னர் கூரைகள் பறக்காமல் இருப்பதை தடுக்க மண்மூடைகள் வைக்கப்பட்டிருந்தன. இதுவே தனிவீட்டுத் திட்டத்தில் நிர்மாணிக்கப்பட்ட வீட்டின் கூரையில் மண்மூடை வைக்கப்பட்ட முதலாவது சந்தர்ப்பமாக இருந்தது. ஆனால் இன்று தனிவீட்டுத்திட்டத்தில் அமைந்துள்ள வீடுகளின் முன்னாலும் பின்னாலும் இந்த மண்மூடைகளை அதிகம் காணமுடிகின்றது.

புதிய வீட்டுத்திட்டம் ஆரம்பிக்கப்படும் போது, அதற்காக தெரிவு செய்யப்படும் காணியானது, தேசிய கட்டிட ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தினால் ஆய்வு செய்யப்பட்டு, உறுதிப்படுத்தப்பட்ட பின்பே கட்டுமானப் பணிகள் ஆரம்பமாகும். இவ்வாறு பல படிமுறைகளின் பின் இடம்பெறும் நிர்மாணங்களை கேள்விக்குறியாக்கும் வகையில் மண்மூடைகள் அமைந்திருக்கின்றன. வீடுகளுக்கு முன்னாலுள்ள பள்ளத்தை நிரப்பி சமன் செய்யவும் பின்னாலுள்ள மண்மேடுகள் சரிந்துவராமல் இருக்கவுமே மண்மூடைகள் வரிசையாக அடுக்கப்படுகின்றன. அவ்வாறெனினல் தேசிய கட்டிய ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் ஆய்வுகள் பொய்யானவை என்றே கருதவேண்டியுள்ளது.

மண்மூடைகள் அடுக்கும் அளவுக்கு மண்சரியும் அபாயம் இருப்பது தெரிந்தால் ஏன் அங்கு வீடுகளைக் கட்ட வேண்டும். மலையகத்தில் மலைமேடுகள் மட்டுமே இல்லை. சமதரைகளும் இருக்கின்றனவே. வீடுகளுக்கு முன்னால் முற்றம் இல்லாத சந்தர்ப்பங்களிலும் இவ்வாறு மண்மூடைகள் அடுக்கப்பட்டு மண் நிரப்பப்பட்டு புதிய முற்றங்கள் உருவாக்கப்படுகின்றன. இதனைத் தடுக்க வேண்டுமாயின் வழங்கப்படும் காணியின் அளவை அதிகரிக்க வேண்டும். தற்போதுள்ள நிலைமையைப் பார்த்தால் அமைச்சின் மூலம் பைகள் வழங்கப்பட்டு மண்நிரப்பி மூடைகளாக்கும் செயற்பாடுகள் இடம் பெறுவதாகவே தெரிகின்றது. இவ்வாறு அடுக்கப்படும் மண்மூடைகள் ஒவ்வொன்றும் நீடித்து நிலைக்கக்கூடியது அல்லவே? மீண்டும் பெய்கின்ற மழைக்கு அவை எப்போதாவது கரைத்து சென்றுவிடக்கூடும். மீண்டும் அந்த இடத்துக்கு புதிய மண்மூடைகளே வைக்கப்படுகின்றன. இதுவே காலங்காலமாக மலையகத்துக்கும் மண்மூடைகளுக்கும் இருக்கும் பந்தமாக இருக்கின்றது.

மண்மூடைகளைத் தயாரிப்பதற்காகப் பயன்படும் பைகள் அமைச்சால் அல்லது தோட்ட நிர்வாகத்தால் வழங்கப்படுகிறதா, இல்லை பயனாளிகளே பணம் கொடுத்து பெற்றுக் கொள்கின்றார்களா தெரியவில்லை. பாதுகாப்பான இடத்தில் வீடுகளைக் கட்ட நினைக்கும் அதிகாரிகள், மண்மூடை வைத்து பாதுகாப்புப் பெறவேண்டிய இடங்களை தேர்வு செய்வது ஏன். ஒருவேளை மலைப்பாங்கான இடங்களில் வீடுகளை நிர்மாணிக்கும் நிலைவந்தால், மண்மூடைகளுக்குப் பதிலாக கொங்றீட் சுவர்களை எழுப்பும் வேலைத்திட்டத்தை முன்னெடுக்கலாமே? தனிவீட்டுத்திட்டம் ஒன்றும் தற்காலிக குடியிருப்புகள் அல்ல. 200 வருடங்களுக்கு மேற்பட்ட வரலாற்றினைக் கொண்ட லயன் அறைகளை விடவும் மிக நீண்டகாலத்துக்கு பயனாளர்கள் வாழுமிடமாக இருக்கப்போகின்றமையால் மிகவும் அவதானத்துடன் செயற்படுத்த வேண்டிய தேவை இருக்கின்றது. வீட்டுத்திட்ட திறப்புவிழாவுக்கு அமைச்சர்கள், ஏனைய அரசியல்வாதிகள், அரச அதிகாரிகள், இராணுவத் தளபதி, இந்திய உயர்ஸ்தானிகராலய அதிகாரிகள் என சகலரும் கலந்து கொள்ளும் நிலையில் இவ்விடயம் தொடர்பில் கவனம் செலுத்தாமல் இருப்பது கவலைதரும் விடயமாக இருக்கிறது.

குறைந்தது பயனாளிகள் மண்மூடைகளுக்குப் பதிலாக கொங்றீட் சுவர்களை ஏற்படுத்திக் கொள்வதற்கு இலகு கடன்கள், வட்டியில்லாக் கடன்கள் என்பவற்றை பெற்றுக் கொடுக்கலாம். அல்லது பொருட்களை வழங்கி பயனாளிகளே பூர்த்தி செய்து கொள்வதற்கு அறிவுறுத்தப்படலாம். அண்மையில் பூண்டுலோயாடன்சினன் மகாத்மா காந்தி புரவீடமைப்புத்திட்டத்தில் இடம்பெற்ற மரநடுகை விழாவில் கலந்து கொண்ட இலங்கை இராணுவத்தளபதி. எந்நேரத்திலும் இந்திய வீட்டுத்திட்ட நடவடிக்கைகளுக்குக்கு இராணுவத்தினரின் சேவையை இலவசமாகப் பெற்றுக் கொள்ளலாம் எனத் தெரிவித்திருந்தார். எனவே இராணுவத்தினரைப் பயன்படுத்திக் கூட அபாயகரமான பகுதிகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து, மண்மூடைகளுக்குப் பதிலாக கொங்கீறீட் சுவர்களை எழுப்புவதற்கு நடவடிக்கை எடுக்கலாம். எனவே இவை தொடர்பாக பேச்சுவார்த்தைகளை முன்னெடுத்து, வீடுகளின் தற்காலிக ஆபத்தான காவலனான மண்மூடைகளை அகற்றி பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை ஏற்படுத்த முன்வர வேண்டும்.

நன்றி - தினக்குரல்

ஜனாதிபதித் தேர்தல் : எழுத்து மூலமான கோரிக்கைகளும் இணக்கப்பாடுகளும் தேவை - பானா தங்கம்


ஜனாதிபதித் தேர்தல் நிச்சயமாக நடைபெறும் என்பது உறுதியாகியுள்ளது. இத்தேர்தலில் யாருக்கு ஆதரவு கொடுப்பது என்பதை பற்றி சிறுபான்மை கட்சிகள் மிகவும் நிதானமாக சிந்தித்து செயற்படத் தயாராக உள்ளன. அதேபோல் மலையகக் கட்சிகளும் உன்னிப்பாக கவனம் செலுத்தி வருகின்றன. தமிழ் முற்போக்கு கூட்டணி அரசாங்கத்தின் பங்காளி கட்சியாக இருக்கின்ற போதிலும் ஜனாதிபதி வேட்பாளராக அமைச்சர் சஜித் பிரேமதாசவை நிறுத்த வேண்டும் என்று பிரதமர் ரணில் விக்கிரம சிங்கவுக்கு அழுத்தம் கொடுத்துள்ளது. இ.தொ.கா. தகுந்த நேரத்தில் முடிவெடுக்கப்படும் என்று தெரிவித்துள்ளது.
தமிழ் முற்போக்கு கூட்டணியின் கோரிக்கை தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில்
தொழிலாளர் தேசிய சங்கம், மலையக மக்கள் முன்னணி, ஜனநாயக மக்கள் முன்னணி ஆகிய மூன்று அமைப்புகளும் சேர்ந்து உருவாக்கப்பட்ட “தமிழ் முற்போக்கு கூட்டணி” முதன் முதலாக 2015 ஆம் ஆண்டு ஜனாதிபதித் தேர்தலை சந்தித்தது. ஐக்கிய தேசியக் கட்சியில் பொது வேட்பாளராக களமிறங்கிய மைத்திரி பாலசிறிசேனவுக்கு ஆதரவு கொடுத்து வெற்றி கண்டது. பாராளுமன்றத் தேர்தலிலும் ஐ.தே. கவுக்கு ஆதரவு கொடுத்து தேசிய அரசாங்கம் ஏற்படுத்தப்பட்ட போது மனோ கணேசன், பி. திகாம்பரம் ஆகியோர் கெபினட் அமைச்சர்களாகவும், வீ. இராதாகிருஷ்ணன் இராஜாங்க அமைச்சராகவும் நியமனம் பெற்றார்கள்.

இரண்டு தேர்தல்களுக்கும் முன்னதாக தமிழ் முற்போக்கு கூட்டணி மலையக மக்கள் தொடர்பான கோரிக்கைகளை ஐ.தே. க. விடம் முன்வைத்து அவற்றை ஜனாதிபதித் தேர்தல் மற்றும் பாராளுமன்றத் தேர்தல் விஞ்ஞாபனங்களில் இடம்பெறச் செய்திருந்தது. மலையக மக்களுக்கு தலா ஏழு பேர்ச் காணியில் தனி வீடுகளைக் கட்டிக் கொடுத்தல், அவற்றுக்கான காணி உறுதிப் பத்திரங்களை வழங்குதல், மக்கள் தொகைக்கு ஏற்ப பிரதேச சபைகளை அதிகரித்தல், பிரதேச செயலகங்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரித்தல், மலையக அபிவிருத்திக்கென தனியான அதிகார சபையை உருவாக்குதல், மலையகத்துக்கான பல்கலைக்கழகம் உட்பட உட்கட்டமைப்பு வசதிகளை ஏற்படுத்திக் கொடுத்தல், கல்வி சுகாதார மேம்பாட்டுக்கு உதவுதல் முதலான விடயங்கள் உள்ளடக்கப்பட்டிருந்தன.

இவற்றை தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில் இடம்பெறச் செய்ததோடு மாத்திரம் நின்று விடாமல் அவற்றை நடைமுறைப்படுத்துவதில் கவனம் செலுத்தி வந்தது. அமைச்சர் திகாம்பரம் 50 ஆயிரம் வீடுகளைக் கட்டும் இலக்கை நிர்ணயித்து சுமார் 10 ஆயிரம் வீடுகளை அமைத்துக் கொடுத்துள்ளார். காணி உறுதிப் பத்திரங்களும் வழங்கப்பட்டு வருகின்றது. நுவரெலியா மாவட்டத்தில் பிரதேச சபைகளின் எண்ணிக்கை 10 ஆக அதிகரிக்கப்பட்டுள்ளது. அமைச்சரவை அங்கீகாரம் வழங்கியுள்ள நிலையில் பிரதேச செயலகங்கள் விரைவில் அமையவுள்ளன. மலையகத்துக்கென தனியான அபிவிருத்தி அதிகார சபை உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இழுபறி நிலையில் இருந்து வந்த இந்திய அரசாங்கத்தின் 4 ஆயிரம் வீடுகள் கட்டி முடிக்கப்பட்டு 10 ஆயிரம் வீடுகளை அமைப்பதற்கான பணிகளும் ஆரம்பமாகவுள்ளன. தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்த பல விடயங்கள் நடைமுறையில் செய்து காட்டப்பட்டுள்ளமை மலையக மக்களின் பொன்னான வாக்கு பலத்துக்கு கிடைத்த மிகப்பெரிய வெற்றியாகும்.

அதேபோல் இந்த முறை ஜனாதிபதித் தேர்தலில் தமிழ் முற்போக்கு கூட்டணி ஆதரவு வழங்கும் வேட்பாளரிடம் ஆக்கப்பூர்வமான கோரிக்கைகளை முன்வைக்க வேண்டியது அவசியமாகும். குறிப்பாக, பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களின் சம்பள உயர்வுக்கு நிரந்தரமான அடித்தளம் இடப்பட வேண்டும். கூட்டு ஒப்பந்தத்துக்கு மாற்று ஈடாக ஒரு திட்டம் கொண்டு வரப்பட வேண்டும் அல்லது கூட்டு ஒப்பந்தத்தில் சகல தொழிற்சங்கங்களும் பங்குபற்றக் கூடிய வகையில் திருத்தம் செய்யப்பட வேண்டும். ஆரம்ப காலத்தில் சம்பள நிர்ணய சபையின் ஊடாக தொழிலாளர்களுக்கு சம்பள உயர்வு வழங்கப்பட்ட நிலையை மீண்டும் அமுலுக்கு கொண்டு வரலாம். பெருந்தோட்ட வைத்தியசாலைகள் அனைத்தும் அரசாங்கத்தால் பொறுப்பேற்கப்பட்டு மக்களின் சுகாதாரம் பேணப்பட வேண்டும். தேயிலை உற்பத்தியை அதிகரிக்கவும் மக்களுக்கு பொருளாதார சுபீட்சம் ஏற்படவும் தோட்டக் காணிகளை தொழிலாளர்களுக்கு பகிர்ந்தளிக்கவும் தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு தனி வீட்டுத் திட்டம் கொண்டு வரப்பட்டது போல ஆசிரியர்கள் மற்றும் தோட்ட சேவையாளர்களுக்கு கிராமங்களை அமைக்கும் திட்டத்தையும் முன்வைக்க வேண்டும். மலையக இளைஞர்கள் சர்வதேச ரீதியில் விளையாட்டுத் துறையில் கால்பதித்து வருகின்றார்கள். அவர்களை ஊக்குவிக்கும் வகையில் அரசாங்கத்தின் கவனத்தை ஈர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். இத்தகைய கோரிக்கைகள் எழுத்து மூலம் சமர்ப்பிக்கப்பட்டு இணக்கம் காணப்பட வேண்டும்.
 இ.தொ.கா. வின் நிலைப்பாடு
மலையகத்தில் மிகப்பெரிய தொழிற்சங்கமாக இருந்து கோலோச்சி வந்த இ.தொ.கா. வுக்கு கடந்த காலத் தேர்தல்கள் சரிவை ஏற்படுத்தியிருந்தன. ஜனாதிபதித் தேர்தலில் மஹிந்த ராஜபக் ஷவுக்கு ஆதரவு வழங்கிய போதிலும் அவரால் வெற்றி பெற முடியவில்லை.

பாராளுமன்றத் தேர்தலில் தமிழ் முற்போக்கு கூட்டணி 6 உறுப்பினர்களைப் பெற்றுக் கொண்ட நிலையில் இ.தொ.கா. வுக்கு 2 உறுப்பினர்கள் மாத்திரமே கிடைத்திருந்தனர். இதனால் அரசியல் ரீதியில் தமிழ் முற்போக்கு கூட்டணி முன்னணியில் இருந்து கொண்டு இ.தொ.கா. பின்னடைவை சந்திக்க நேர்ந்தது. வழமையாக ஆளும் கட்சியுடன் இணைந்து கொண்டு அமைச்சுப் பதவிகளைப் பெற்றுக் கொள்ளும் இ.தொ.கா. இம்முறை வெறுமனே பார்வையாளராக இருக்க வேண்டிய நிலைமை ஏற்பட்டு விட்டது. இருந்தும் தாங்கள் ஜனாதிபதியின் தலைமையிலான ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சியின் ஆதரவாளர்கள் என்பதை விட்டுக் கொடுக்காமல் வெளிப்படுத்தி வந்தார்கள்.

அதேநேரம் கடந்த ஆண்டு நடைபெற்ற உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலில் பொதுஜன பெரமுன கட்சியுடன் இணைந்து சில சபைகளில் ஆட்சி அதிகாரத்தைப் பெற்றுக் கொண்டார்கள். அந்தக் கட்சி அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற வும் உதவியாக இருந்தார்கள்.

ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேனவும் முன்னாள் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக் ஷவும் இ.தொ.கா. வின் இரண்டு கண்கள் என்று விளக்கம் கொடுத்து வந்தது போல இம்முறை யாருக்கு ஆதரவு வழங்குவது என்று தீர்க்கமான முடிவு எடுப்பதில் ஆலோசிக்கப்பட்டு வருகின்றது.

கடந்த காலங்களில் நிபந்தனைகளை விதித்து ஆட்சிக்கு வரும் அரசாங்கங்களுக்கு ஆதரவு தெரிவித்து வந்த இ.தொ.கா. அண்மையில் 30 அம்சக் கோரிக்கையை முன்வைத்து அவற்றை நிறைவேற்ற யார் முன்வருகின்றாரோ அவருக்கு ஆதரவு தெரிவிக்கப்படும் என்று தெரிவித்துள்ளமை வரவேற்கக்கூடியது. காலம் கடந்த சிந்தனை என்று சிலர் விமர்சனம் செய்தாலும் காலத்துக்குத் தேவையான கோரிக்கை என்பதை ஏற்றுக் கொள்ளத்தான் வேண்டும்.

வெகுஜன போராட்டம் நடத்தினால் என்ன ?
பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களின் கூட்டு ஒப்பந்தம் மற்றும் சம்பள உயர்வை வலியுறுத்தி மலையகத்தில் மாத்திரம் அல்லாமல் நாடளாவிய ரீதியில் கவனயீர்ப்புப் போராட்டங்கள் இடம்பெற்று வந்துள்ளன. கடந்த ஆண்டு ஒக்டோபர் 24 ஆம் திகதி கொழும்பு காலி முகத் திடலில் மலையக இளைஞர்களின் மாபெரும் தன்னெழுச்சிப் போராட்டம் முன்னெடுக்கப்பட்டிருந்தது. பலரது வரவேற்பையும் பெற்றிருந்தது. அதேபோல் மலையக மக்களுக்கு தகுந்த சேவையை வழங்கக் கூடிய ஜனாதிபதி வேட்பாளர் ஒருவரை நிறுத்துமாறு கோரி வெகுஜனப் போராட்டம் ஒன்றை நடத்த முன்வந்தால் என்ன என்ற கருத்தும் இப்போது தலைதூக்கத் தொடங்கியுள்ளது. அதற்கு மலையகம் முழுவதும் தேவையான ஒத்துழைப்பைப் பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆலோசனையும் முன்வைக்கப்படுகின்றது. அரசியல் தொழிற்சங்க பேதமின்றி இந்த செயற்பாட்டை முன்னெடுக்க யார் முன்வருவார்கள் என்பது கேள்விக் குறியாகவும் காணப்படுகின்றது. 
மலையகம் ஓரணியில் அணி திரளுமா ?
மலையகத்தில் எதிரும் புதிருமாக அரசியல் நடவடிக்கைகள் முன்னெடுக்கப்படும் கலாசாரம் காலம் காலமாக இருந்து வருகின்றது. ஆட்சி அதிகாரத்தில் இருக்கும் போது மற்றவர்களை தலைதூக்க விடாமல் செய்யும் கைங்கரியங்கள் வெற்றிகரமாக முன்னெடுக்கப்பட்டு வந்துள்ளன. சந்திரிகா அம்மையார் 1994 இல் மலையக மக்கள் முன்னணி தலைவர் அமரர் சந்திரசேகரனின் ஒரு ஆசனத்தை வைத்து அரசாங்கத்தை அமைத்த போது அவரால் அமைச்சரவை அந்தஸ்துள்ள அமைச்சை பெற்றுக் கொள்ள முடியாமல் இருந்தது. அந்தளவுக்கு சிரேஷ்ட மலையக அரசியல்வாதிகளின் கைகள் ஓங்கியிருந்தன. புதிதாக அரசியல் சக்திகள் உருவெடுத்து அதன் ஊடாக தங்களின் அரசியல் செல்வாக்கு குறைந்து விடக் கூடாது என்பதில் மிகவும் கவனமாக காய் நகர்த்தி வந்தார்கள். இருந்தும் சந்திரசேகரனின் எழுச்சியை யாராலும் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் போய்விட்டது. மலையக அரசியலில் அவர் பேசப்படும் சக்தியாக உருவெடுத்தார்.

ஆனால் இன்றைய அரசியலில் அவ்வாறான நிலைமை இல்லை. முன்னாள் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷ பஞ்ச தந்திரங்களில் ஒன்றான பிரித்தாளும் தந்திரத்தில் கைதேர்ந்தவராக இருந்தார். பிரிக்க முடியாமல் இருந்த ஜே.வி.பி. கூட அவரது பதவிக் காலத்தில் தான் பிளவு கண்டது. கருத்து முரண்பாடுகள் காரணமாக பல புதிய கட்சிகள் அவரது காலத்தில் தான் தோற்றம் பெற்றன. அதேபோல் மஹிந்த ராஜபக்ஷ காலத்தில் இரு துருவங்களாக இருந்தவர்களையும் ஒரே அணிக்கு கொண்டு வந்த பெருமையும் அவருக்கு இருக்கின்றது.

குறிப்பாக மஹிந்த ராஜபக்ஷ ஜனாதிபதியாக இருந்த நேரத்தில் 2013 ஆம் ஆண்டு மத்திய மாகாண சபைத் தேர்தலில் ஐக்கிய மக்கள் சுதந்திர கூட்டமைப்பில் இ.தொ.கா. வும் தொழிலாளர் தேசிய சங்கமும் இணைந்து போட்டியிட்டன. நுவரெலியா மாவட்டத்தில் இ.தொ.கா. வுக்கு ஆறு உறுப்பினர்களும் தொழிலாளர் தேசிய சங்கத்துக்கு மூன்று உறுப்பினர்களும் தெரிவாகி இருந்தார்கள். அதேபோல் அவரது ஆட்சியின் இறுதிக் காலத்தில் ஆறுமுகன் தொண்டமான் அமைச்சராக இருந்தபோது பி. திகாம்பரம், வீ. இராதாகிருஸ்ணன் ஆகியோர் பிரதியமைச்சர்களாக நியமனம் பெற்றார்கள். இவ்வாறு மாற்றுக் கருத்து கொண்டவர்களையும் தமது அரசியல் தேவைக்காக ஒன்றிணைத்து வரலாறு படைத்திருந்தார். அத்தகைய நிலைமை மீண்டும் சிலவேளை உருகாகக் கூடிய வாய்ப்பும் வரலாம்.
ஜனாதிபதித் தேர்தலில் ஒரே வேட்பாளருக்கு ஆதரவு ?
ஜனாதிபதித் தேர்தலில் மலையகத்தில் உள்ள இரு பெரும் அமைப்புகளான இ.தொ.கா. மற்றும் தமிழ் முற்போக்கு கூட்டணி ஆகியவை ஒரே வேட்பாளரை ஆதரிக்கக் கூடிய சூழ்நிலையும் காணப்படுகின்றது. அவற்றின் நிதானமான போக்கு அதை எடுத்துக் காட்டும் வகையில் அமைந்துள்ளது. தமிழ் முற்போக்கு கூட்டணி அமைச்சர் சஜித் பிரேமதாஸ ஜனாதிபதியாக வர வேண்டும் என்று விரும்புகின்றது. நாடளாவிய ரீதியில் அவரது செல்வாக்கும் அதிகரித்து வருகின்றது. வடக்கு, கிழக்கு, மலையகம் உட்பட சிறுபான்மை கட்சிகளின் ஆதரவும் நிச்சயம் கிடைக்கக் கூடிய வாய்ப்பே காணப்படுகின்றது. எனவே கடந்த தேர்தலில் இ.தொ.கா. வின் தீர்க்க தரிசனம் பொய்த்து விட்டதைப் போல இம்முறையும் ஏமாந்து விடத் தயாராக இருக்காது. காற்று அடிக்கின்ற திசையில் செல்வதற்கே அது உசாராக இருக்கும் என்று எதிர்பார்க்கலாம். எனவே சஜித் பிரேமதாஸவுக்கு ஆதரவு பெருகும் போது அவருக்கு கை கொடுக்கும் நிலைப்பாட்டை நிச்சயம் இ.தொ.கா. எடுக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை.

அதேபோல் ஐ.தே.கட்சி சஜித் பிரேமதாசவை வேட்பாளராக நிறுத்தா விட்டால் தாங்கள் தனியான தீர்மானத்தை எடுக்க வேண்டிய நிலை உருவாகும் என்று தமிழ் முற்போக்கு கூட்டணி தலைவர் மனோ கணேசன் தெரிவித்துள்ளார். அவ்வாறு தனியான தீர்மானம் எடுத்தால் ஒரு வேளை பொதுஜன பெரமுன வேட்பாளர் கோத்தாபய ராஜபக்ஸவுக்கு ஆதரவு வழங்க முன்வரலாம்.

எது எப்படியோ மலையகத்தில் உள்ள இந்த அமைப்புகளும் யாரோடு சேர்ந்தும் அமைச்சுப் பதவிகளைப் பெற்றுக் கொள்ளவே தயாராக இருக்கும் என்று நிச்சயமாக நம்பலாம்.

மஹிந்த ராஜபக்ஷ ஜனாதிபதியாக இருந்த போது இந்த இரண்டு அமைப்புகளையும் அரவணைத்துக் கொண்டது போல புதிய ஜனாதிபதியும் செயற்படத் தயாராக இருக்கும் பட்சத்தில் அடுத்து நடைபெறவுள்ள பாராளுமன்றத் தேர்தலில் ஒரே கூட்டணியில் மலையகக் கட்சிகள் போட்டியிடும் வாய்ப்பு கிடைக்கும். ஒரே அரசாங்கத்தில் இரண்டு கட்சிகளைச் சேர்ந்தவர்களும் அமைச்சர்களாக இருப்பார்கள். மலையகத்தில் போட்டி போட்டுக் கொண்டு அபிவிருத்திப் பணிகள் முன்னெடுக்கப்படும் அற்புதங்கள் நிகழும் என்று எதிர்பார்க்கலாம். அதற்கு ஜனாதிபதித் தேர்தல் தான் பதில் சொல்லக் கூடியதாக இருக்கும்.


நன்றி - வீரகேசரி

மலையகத் தோட்டங்களை தனியார் பிடியிலிருந்து மீட்போம் | இலங்கை பு.ஜ.மா.லெ. கட்சி

மலையக மக்கள் 200 வருடங்களாக இலங்கையில் வாழ்கின்ற மக்கள் ஆவர். இன்றளவும் அவர்கள் தங்கள் வாழ்வாதாரத்துக்காக போராடிக் கொண்டிருக்கின்றனர்.
தோட்டங்களைத் தனியார் கம்பனிகளின் பிடியிலிருந்து மீட்கவேண்டும் ! – பு.ஜ.மா.லெ.க.-வின் மலையக பிராந்திய செயலாளர் தோழர் சுரேன் கோரிக்கை.
தோட்டங்களை அதாவது தோட்டக் குடியிருப்பு (லயன்அறைகள், தனி வீடுகள்) அதனோடு இணைந்த சுற்றுப்புறம் – விவசாய காணிகள், பாதைகள், மைதானம், வழிபாட்டிடம், இயற்கை வளங்கள் – ஆகியவற்றை தனியார் கம்பனிகளின் பிடியிலிருந்து மீட்டு முழுமையாக அரச நிர்வாகத்திற்குள் உள்வாங்க வேண்டும், அதற்காக நாம் அனைவரும் போராட வேண்டும். எமது பிரதிநிதிகள் முதலில் இப் பிரச்சினையை விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும். பின் அதற்காக குரல் கொடுக்க முன்வரவேண்டும் என புதிய ஜனநாயக மாக்சிச லெனினிசக் கட்சியின் மலையக பிராந்திய செயலாளரும் உக்குவளை பிரதேச சபை உறுப்பினருமான தோழர் டேவிட் சுரேன் தெரிவித்துள்ளார்.

மேலும் அவர், மாத்தளையில் எல்கடுவ பிளாண்டேஷன் நிர்வாகத்தில் இயங்கும் எல்கடுவ தோட்டம் செம்புவத்த, ரோட்டலா, குளிராட்டி, நடுத்தோட்டம் ஆகிய ஐந்து பிரிவுகளை உள்ளடக்கிய தோட்டம் ஆகும்.

இதில் செம்புவத்த பிரிவில் குளம் சார்ந்த அழகிய பிரதேசம் காணப்படுவதால் உள்நாட்டு வெளிநாட்டு சுற்றுலா பயணிகள் அதிகம் வருகை தரும் இடமாக காணப்படுகிறது. பருவ காலங்களில் மாதம் ஒன்றில் பல கோடிகளை வருமானமாக பார்க்கும் இடமாக திகழ்கிறது. இங்கு சுமார் 12 வருடங்களுக்கு மேல் ஓர் தோட்ட அதிகாரியே பதவியில் இருந்து வருகின்றார்.

தொழிலாளர் மத்தியில் முன்னணியில் இருக்கும் சிலருக்கு கடந்த காலங்களில் சலுகைகளை வழங்கி தனக்கு எதிராக யாரும் கிளம்பி விடக்கூடாது என்பதில் கவனமாக இருந்து வந்தார். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இவர் செய்த தந்திரங்கள் இன்று வெளிச்சத்திற்கு வந்துள்ளது.

சுற்றுலா பிரதேசம் என்பதால் பாதை ஓரங்களில் சிறு வியாபார கடைகளை மக்கள் நடத்தி வருகின்றனர். இதில் பல கடைகள் பிரதேச சபை அனுமதியோடு இடம்பெறுகின்றன. ஆனால் கடைகளை நடத்த முடியாது என்றும் தனது அனுமதி பெற்றே நடத்த வேண்டும் என்றும் அதிகாரம் புரிபவராக தோட்ட அதிகாரி காணப்படுகின்றார்.

செம்புவத்த பிரிவில் கன்னியம்மா ஊற்று கிணறு ஒன்று காணப்படுகின்றது. சுமார் 150 குடும்பங்கள் நீர்த் தேவையை பூர்த்தி செய்கின்ற வளமாக காணப்பட அதனை, நீர் தயாரிக்கும் தொழிற்சாலை ஆக மாற்ற தோட்ட அதிகாரி தந்திரமான முறையில் முயற்சி எடுத்து இருக்கின்றார்.

அப்பிரதேசத்தில் இளைஞர்களில் சிலர் முச்சக்கர வண்டி ஓட்டி பிழைப்பு நடத்துகின்றனர். வாகனத் தரிப்பிடத்திற்கு அனுமதிக்க முடியாது அதனை அகற்ற வேண்டும் என மிரட்டி அழுத்தம் கொடுத்திருக்கின்றார்.

இந் நடைமுறை பிரச்சனையிலிருந்து நாம் ஒன்றை நாட்டிற்கு முன்வைக்கலாம் என முயற்சி செய்கின்றோம்.

பிரதான பாதையிலிருந்து தோட்டத்திற்கு பிரவேசிக்கும் பாதையான காங்கிரீட் மண்பாதை அரசாங்க நிறுவனமான உள்ளுராட்சிக்குள் வருகின்றதா? தோட்ட நிர்வாகத்திற்குள் வருகின்றதா? என்ற கேள்வி எழுகின்றது.
தோழர் சுரேன்
அதற்கு அண்மையில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட 30-ம் இலக்க பிரதேச சபை சட்டம் என்ன சொல்கின்றது எனப் பார்த்தால் ”பிரதேச சபையின் ஒரு தொகுதி நிதியை இனி தோட்டத்துக்கு கொண்டு செல்லலாம், பிரதேச சபைக்கு ஒதுக்கப்பட்ட கடமை பொறுப்புகளுக்கு அமைய வேலைத்திட்டங்களை முன்னெடுக்கலாம்.” என்று சொல்கின்றது.

நடைமுறையில் பிரதேச சபை பிரதான வீதியில் இருந்து தோட்டத்திற்கு பிரவேசிக்கும் வீதி ஒன்றை காங்கிரிட் இடுகின்றது என கொள்வோம், அதன்பின் அப்பாதை பராமரிப்பு பிரதேசசபையின் பொறுப்பாகும். பாதையிலிருந்து ஒரு குறிப்பிட்ட தூரம் வரை பிரதேச சபைக்கு சொந்தமானதாக கருதப்பட வேண்டும்.

அவ்வாறான பாதையோரத்தில் பிரதேச சபையின் அனுமதியோடு மக்கள் கடைகளை நடத்தலாம். அதனை தடுப்பதற்கு தோட்ட நிர்வாகத்திற்கு அதிகாரம் இல்லை என்பதே நியாயமானதாகும்.

ஆனால் இந்த நடைமுறை உதாரணம் மாபெரும் கேள்வியை எழுப்பியுள்ளது. பொறுப்பும் பராமரிப்பும் உள்ளுராட்சி நிறுவனத்திற்கா அல்லது தோட்ட நிர்வாகத்திற்கா என்பதே கேள்வியாகும்.

பிரதேசத்தின் நீர்வளம், இயற்கை வளங்கள் பிரதேச செயலாளருக்கும் பிரதேச சபைக்கும் பொறுப்பு என இருக்கையில் தோட்ட குடியிருப்புக்குள் காணப்படும், மக்கள் பயன்படுத்தும் ஊற்று கிணறு தோட்ட நிர்வாகத்தின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வருவது பொருத்தமானதாக இருக்குமா?

இளைஞர்கள் தமது தேவை மற்றும் வாழ்வாதாரத்திற்காக முச்சக்கர வண்டி ஓடுகின்றனர். வருமானம் வாய்ப்பு வரும் இடங்களில் அதனை கொண்டு பணம் தேடுகின்றனர்.

முச்சக்கரவண்டி தரிப்பிடம் பிரதேச சபையில் பதியப்பட வேண்டும். தோட்டங்களில் வண்டி தரிப்பிடத்தை பதிவு செய்ய தோட்ட அதிகாரியின் அனுமதி கடிதத்தை பிரதேச சபை எதிர்பார்த்தால் சரியானதாக இருக்குமா?

இது செம்புவத்தை டிவிஷனில் மட்டும் உள்ள பிரச்சனை அல்ல. ஒட்டுமொத்த மலையகம் எங்கும் இவ்வாறான சிக்கலான நடைமுறை காணப்படுகின்றது.

ஏனைய இடங்களின் உதாரணங்களும் படிப்பினைகளையும் முக்கியம் பெறுகின்றது.

மலையக மக்கள் எனப்படுபவர்கள் 200 வருடங்களாக இலங்கையில் வாழ்கின்ற மக்கள் கூட்டம் ஆவர். கலாசாரம், பண்பாட்டு விழுமியங்களைக் கொண்ட ஒரு தேசிய இனம், மலையக தேசிய இனத்தின் இருப்பு இன்றுவரை சவால்மிக்கதாகவே இருந்து வருகின்றது.

மேற்படி உதாரணங்கள் மூலம் தோட்டக் குடியிருப்புகளில் வாழ்பவர்கள் தோட்டங்களில் நிம்மதியாக வாழ முடியாத நிலையிலேயே இருக்கின்றனர் என்பது உறுதியாகிறது. மொத்தத்தில் தோட்டங்களில் மாட்டுப்பட்டி கட்டுவதற்கு கூட தோட்ட அதிகாரியிடம் அனுமதி வாங்கும் நடைமுறையை மாற்றியமைக்க நாம் போராட வேண்டும், எனவும் குறிப்பிட்டார்.

தகவல் : புதிய ஜனநாயக மாக்சிச – லெனினிசக் கட்சி முகநூல் பக்கத்தில் இருந்து.

நன்றி - வினவு

ராகுல சாங்கிருத்தியாயனை பௌத்த பிக்குவாக ஆக்கிய இலங்கை - என்.சரவணன்

ராகுல சாங்கிருத்தியாயனை அறியாத எழுத்தாளர்கள் இருக்க முடியாது. இராகுல்ஜி 1893 ஆம் ஆண்டு கிழக்கு உத்திரப் பிரதேசத்தில் ஆஜம்கட் மாவட்டம் , பண்டகா என்ற கிராமத்தில் ஒரு பிராமணக் குடும்பத்தில் முதல் குழந்தையாகப் பிறந்தார். கேதார்நாத் பாண்டே. (09.04.1893 – 14.04.1963)  என்கிற இயற்பெயருடன் இவர்தனது பெற்றோர்களை சிறு வயதிலேயே இழந்தததன் பின் தனது பாட்டியால் வளர்க்கப்பட்டார்.

ஆரம்பப் பள்ளிப்படிப்பை மட்டுமே முறையான கல்வியாகக் கற்றாலும் தானே கற்று 30க்கும் மேற்பட்ட மொழிகள் அறிந்த பன்மொழி அறிஞராகவும், பலதுறை வல்லுநராகவும் 70 வயதுவரை வாழ்ந்து 1963 இல் மறைந்தவர். இவர் ‘மகா பண்டிட்’ என்கிற பட்டமும் பெற்றவர்.  தமிழகத்தில் இவர் வாழ்ந்த காலத்தில் தமிழையும்ம் அறிந்து கொண்டார்.

அவர் காசியில் சமஸ்கிருதம்,அரபு, பர்சிய மொழிகளை மரபுரீதியாகக் கற்றுக்கொண்டார். ஏனைய 30க்கும் மேற்பட்ட மொழிகளை அவர் சுயமாகவே கற்றுக்கொண்டார். அவர் எழுதியுள்ள நூல்களைப் பட்டியலிட இக்கட்டுரை போதாது. அவர் எழுதிய எண்ணற்ற டயரிக் குறிப்புகள் இன்னமும் வெளியாகவில்லை.

தமிழில் இலக்கிய ஆர்வலர்கள் பலர் வாசிக்கத் தவறியிருக்காத நூல் “வால்காவிலிருந்து கங்கை வரை”. “ஒவ்வொரு தமிழனும் கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய நூல்” என சி.என். அண்ணாதுரை பரிந்துரைத்த நூல் அது. அது மட்டுமன்றி மேலும் பல முக்கிய நூல்களை நமக்குத் தந்தவர். இந்த நூல் இந்திய, இலங்கை மொழிகளில் மாத்திரமல்ல ரஷ்ய, செக், போலிஷ், சீன மொழி உள்ளிட்ட பல உலக மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு பல பதிப்புகளைக் கண்ட நூல்.

1920களின் ஆரம்பத்தில் அவர் தீவிர அரசியல் பணிகளில் இணைத்துக்கொண்டார். இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்தின் ஒரு வடிவமான ஒத்துழையாமை இயக்கத்திற்காக பிரச்சாரங்களில் ஈடுபட்டு 31.01.1922 அன்று அவரை பிரிட்டிஷார் கைது செய்து சிறையில் அடைத்தது. சிறையில் இருந்தும் கைதிகளை விழிப்புணர்வூட்டுவதற்காக பாடல்கள், கவிதைகள், நாடகங்களை எழுதினார். அவரின் எழுத்துக்கள் சிறைக்கு வெளியில் இரகசியமாக அனுப்பப்பட்டது பிரசுரமும் செய்யப்பட்டன. அடிக்கடி கைதாகி சிறையில் இருந்தார். காங்கிரஸ் கட்சியில் ஜில்லா செயலாளராகவும் இருந்திருக்கிறார். இந்தக் காலப்பகுதியில் தான் புத்தர் ஞானம் பெற்ற வெள்ளரசு மரம் இருக்கின்ற “புத்தகயா” ஆலயத்தை இந்துக்களிடம் இருந்து மீட்டு பௌத்தர்களுக்கு வழங்க வேண்டும் என்று கோரிக்கை வைத்தார். முஸ்லிம்களின் படையெடுப்பைத் தொடர்ந்து முன்னர் இருந்த பௌத்த ஆலயம் சின்னாபின்னமாக்கப்பட்டு பிற் காலத்தில் அங்கே இருந்த புத்தரை சிவனென்று வழிபட்டு ஒரு இந்துக் கோவிலாகவே மாற்றிவிட்டிருந்தனர்.

இன்று பௌத்த மறுமலர்ச்சியின் தந்தையாக கொண்டாடப்படும் அநகாரிக்க தர்மபால அப்போது இலங்கையில் இருந்து அங்கு சென்றவேளை இதனைக் கண்ணுற்று இந்துக்களிடம் இருந்து அதை மீட்பதற்காக “மகாபோதி சங்கம்” என்கிற இயக்கத்தை ஆரம்பித்து தீவிரமாக இயங்கிவந்தார். (அந்த இயக்கத்தின் அந்த முயற்சி பின்னர் வெற்றிபெற்றது. இந்த மீட்பில் ராகுல்ஜியின் பங்கும் கணிசமானது.)

புத்தகயா அமைந்துள்ளதும் பீகாரில் தான். அங்கே சாப்ரா (Chhapra) என்கிற பிரதேசத்தின் காங்கிரஸ் கொமிட்டியை ராகுல்ஜி கூட்டி அங்கே புத்தகயாவை மீட்பதற்கான தீர்மானங்களை நிறைவேற்றினார். இந்த பரிந்துரைகளை காங்கிரசின் வருடாந்த தேசிய மாநாட்டில் ஒரு தலைப்பாக சேர்க்கப்பட்டது. அங்கே அநகாரிக்க தர்மபாலாவும் தனது சார்பில் பிக்குமார்களை அனுப்பிவைத்தார். அங்கு நிகழ்ந்த பல தரப்பட்ட மொழியிலான விவாதங்களை ராகுல் மொழிபெயர்த்தார். பிற்காலத்தில் இது குறித்து ஆராய்வதற்காக அன்றைய காங்கிரஸ் தலைவர் ராஜேந்திர பிரசாத் அமைத்த கொமிட்டியில் ராகுல்ஜி முக்கிய பங்காற்றினார். புத்தகயாவை மீட்கும் முயற்சி வெற்றியளிக்காத நிலையில் இலங்கைக்கு புறப்பட்டார்.

அநகாரிக்க தர்மபாலவின் சிஷ்யரும் மகா போதி சங்கத்தின் செயலாளருமான பிரமச்சாரி தேவபிரிய வலிசிங்க இலங்கைக்கு செல்வதற்கான ஏற்பாடுகளை செய்து கொடுத்தார். வித்தியாலங்கார பிரிவெனாவைச் சேர்ந்த நாராவில் தர்மரத்ன தேரர் ஒரு  தந்தியின் மூலம் அவருக்கு அழைப்பையும் வழிச்செலவுக்கான பணத்தையும் அனுப்பி வைத்தார். 16.05.1927 அன்று அவர் இலங்கை வந்தடைந்தார்.

இலங்கைக்கு வந்த அவர் தேரவாத பௌத்தத்தால் மேலும் ஈர்க்கப்பட்டு லுனுபொக்குனு தம்மானந்த தேரரின் கீழ் பௌத்த தீட்சை பெற்று காவியுடை அணிந்து பௌத்த பிக்குவாக ஆனார். பின்னர் தனது “ராம் உதார் தாஸ்” என்கிற பெயரை "ராகுல சாங்கிருத்தியாயன்" மாற்றிக்கொண்டார். அவரின் எஞ்சிய காலம் முழுவதும் இந்தப் பெயரிலேயே அவர் இயங்கினார். ராகுல என்பது புத்தரின் மகனின் பெயர். இலங்கையில் பல பிக்குமார்கள் தமக்குச் சூட்டிக்கொண்ட பிரபலமான பெயர்.

இலங்கையில் ராகுலுக்கு தேவைப்பட்ட நூல்களை வாங்கிக் கொடுத்து உதவியர் இலங்கை தேசிய காங்கிரசின் தலைவராக, அரசபை உறுப்பினராக, அமைச்சராக எல்லாம் இருந்த சேர் டி.பி.ஜெயதிலக்க.

அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த கேணல் ஒல்கொட், ரஷ்யாவைச் சேர்ந்த பிலாவட்ஸ்கி, இந்தியாவைச் சேர்ந்த அயோத்திதாச பண்டிதர் போன்றோர் கூட இதற்கு முன்னர் இலங்கைக்கு வந்து பௌத்த தீட்சை பெற்று பௌத்தர்களாக ஆன நமக்குத் தெரிந்த பிரபலமானவர்கள்.

இலங்கையில் சிங்களத்தையும், பாளி மொழியையும் பௌத்த இலக்கியங்களைப் பற்றி ஆழமாக கற்றுணர்ந்தார். பௌத்த புனித நூலான “திரிபீடக” (மூன்று பீடங்கள்) எனப்படுகின்ற பௌத்த கிரந்தங்களைக் கற்றுத் தேர்ந்து “திரிபீடகாச்சார்யா” என்கிற பட்டத்தையும் பெற்றார். ஒன்றரை வருடம் கழிந்து 01.12.1928 அன்று அவர் இலங்கையிலிருந்து நேபாளுக்கு பயணமானார். ஆனாலும் அவர் அதன் பின்னரும் இலங்கைக்கு அடிக்கடி வந்தார். சீன, நேபாள், தீபெத் பகுதிகளுக்கு அவர் மேற்கொண்ட பயணங்களின் போது அதுவரை கண்டுபிடிக்கபடாத முக்கிய புராதன பௌத்த ஓலைச்சுவடிகளைக் கண்டெடுத்து அவற்றை வெளியில் கொண்டுவந்தார்.

திபெத்திற்கு இவர் புத்த துறவியாகச் சென்று அங்கிருந்து பல மதிப்புள்ள புத்தகங்களையும் ஓவியங்களையும் இந்தியாவிற்குக் கொணர்ந்தார். இவை முன்னர் இந்தியாவின் நாலந்தா நூலகத்தில் இருந்தவை ஆகும்.

பயணங்கள் தருவது போன்ற அனுபவங்களையும் படிப்பினைகளையும் உலகில் வேறெதுவும் தந்துவிடாது என்பது வரலாற்று உண்மை. ராகுல்ஜியும் ஒரு நாடோடியைப் போல ஏராளமான பயணங்களை மேற்கொண்டார். இந்த இடைக்காலப்பகுதியில் அவர் தனது பெயரை ராம் உதார் தாஸ் என்று மாற்றிக்கொண்டிருந்தார். சாதாரண பயணம் அல்ல. தன் வாழ்நாளில் 45 வருட காலத்தை உள்நாட்டு மற்றும் வெளிநாட்டுப் பயணத்தில் செலவழித்தவர். அவரின் பயண அனுபவங்களைப் பற்றி அவரே தனியாக எழுதிய “ஊர்சுற்றிப் புராணம்” என்கிற நூல் அனைவரும் வாசித்து இன்புற வேண்டிய நூல். இந்திய பயண இலக்கியத்தின் தந்தை என்று இன்றும் அழைக்கப்படுபவர் ராகுல்ஜி.

வர்னாசிரமதர்ம எதிர்ப்பு, வர்க்க விடுதலை, ஆணாதிக்க எதிர்ப்பு, பிற்காலத்தில் பொதுவுடைமை கொள்கையில் தீவிரம், அம்பேத்காருக்கு ஆதரவு, இட ஒதுக்கீட்டு விடயத்தில் காந்தியின் மீது கடுப்பு, பாகிஸ்தான் பிரிவினை தொடர்பில் “அம்மக்களின் கருத்துக்கே முன்னுரிமை” போன்ற அவரின் அரசியல் நிலைப்பாடுகள் இன்றும் வியக்கவைப்பவை.

இலங்கையில் அவர் பெற்ற அனுபவங்களை விபரித்து “லங்கா” தலைப்பில் ஒரு நூலை எழுதியிருப்பதை அறிய முடிந்தது. இக்கட்டுரைக்காக அந்த நூலை தேடிக்கண்டுபிடிக்க முடிந்தது. 1935 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த இந்த நூல் இந்தி மொழியில் 240 பக்கங்களைக் கொண்டது இது. அனுராதபுரம், பொலன்னறுவை கொழும்பு இடங்களைப் பற்றிய விபரிப்புகளையும், வரலாற்றுக் குறிப்புகளையும் பல புகைப்படங்களையும் உள்ளடக்கிய அந்த நூல் இதுவரை தமிழ், சிங்கள அல்லது வேறெந்த மொழியிலும் வெளிவரவில்லை என்பதையும் இந்த இடத்தில் பதிவு செய்ய வேண்டும். 1950 இலிருந்து வெளியான அவரின் “எனது வாழ்க்கைப் பயணம்” என்கிற தலைப்பில் வெளியான 6 தொகுப்புகளில் முதலாவதில் “லங்கா” உள்ளடக்கப்பட்டிருக்கிறது.

ஆங்கிலத்தில் இருந்து சிங்களத்துக்கு ஏராளமான படைப்புகள் வெளிக்கொணரப்பட்டுள்ளன என்பது உண்மை. இந்தி என்பதாலோ என்னவோ இது வரை “லங்கா” கண்டுகொள்ளப்படவில்லையோ தெரியவில்லை.. அது மட்டுமன்றி ராகுல்ஜி பற்றி சிங்களத்தில் இதுவரை ஒரு சிறிய கட்டுரையைக் கூட என்னால் இனங்காண முடியவில்லை. இலங்கையைப் பொறுத்தளவில் தமிழர்களை விட சிங்கள பௌத்தர்களால் கொண்டாடப்படவேண்டியவர் ராகுல்ஜி. வால்காவிலிருந்து கங்கை வரை நூல் மாத்திரம் சிங்களத்தில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டிருப்பதை கவனிக்க முடிகிறது.

பிற்காலத்தில் அவர் மாக்ஸிய இலக்கியங்களைக் கற்று ஒரு மாக்சியவாதியாக ஆனார். இந்திய பல்கலைக்கழகங்கள் அவரைக் கண்டுகொள்ளாத காலத்தில் அவரின் புலமையைக் கண்டு லெனின்கிராட் பல்கலைக்கழகம் இரு தடவைகள் அவரை பணியாற்ற அழைத்தது.

அவரின் இறுதிக்காலத்தில் இலங்கையில் வித்தியாலங்கார பல்கலைக்கழகம் (இன்றைய களனி பல்கலைக்கழகம்) அவரை தம்மோடு பணியாற்றும்படி அழைத்தது. அங்கே பேராசிரியராக பணியாற்றினார். இறுதிவரை அவரை எந்த இந்தியப் பல்கலைக்கழகமும் உரிய கௌரவித்தை அவருக்கு கொடுக்கவில்லை.

ராகுல்ஜி தனது தொடர்ச்சியான சமூக விஞ்ஞானத் தேடல்களுக்கு ஊடாக மாக்ஸிய சிந்தனையால் கவரப்பட்டார். மாக்சியவாதியாகவே ஆனார். அதன்பின்னர் அவர் பௌத்தத்தை மாக்சியத்துக்கூடாக எப்படி அணுகவேண்டும் என்று “மாக்சிய அணுகுமுறையில் பௌத்தம்” (Buddhism: The Marxist Approach) என்கிற நூலை எழுதினார்.

உலகின் பல எழுத்தாளர்கள் தமது இறுதிக்காலத்தில் எதிர்கொண்டிருக்கிற அதே நீரிழிவு, உயர் இரத்த அழுத்தம், இதா நோய் என்பவற்றால் பாதிக்கப்பட்டதுடன், மிகை உழைப்பு உடலின் ஆரோக்கியத்தையும் வெகுவாக பாதித்து நினைவாற்றலையும் இழந்து 1963இல் டார்ஜிலிங்கில் இறந்தார்.

உசாத்துணை
  1. Alaka Atreya Chudal – “Rahul Sankrityayan and the Buddhism of Nepal” - European Bulletin of Himalayan Research 46: 62-87 (2015)
  2. பிரபாகர் மாச்வே- இந்திய இலக்கிய சிற்பிகள் "ராகுல் சாங்கிருத்யாயன்" – 1986
  3. Rahul Sankrityayan – “Lanka” – Sahitya sevak sangam, 1935
  4. கலாநிதி கஹாவத்தே சிறி சுமேத ஹிமி – “புராதன இந்தியாவின் முதல் பௌத்த விகாரை” – திவயின (01-10.2014)
நன்றி - அரங்கம்



இதுவரை மொழிபெயர்க்கப்படாத "லங்கா" - நூலின் மூல இந்தி வடிவம்

இலங்கையின் மீதான இந்திய ஆக்கிரமிப்பு மரபு - என்.சரவணன்

இலங்கையில் தமிழர்களின் மீதான இன ஒடுக்குதலுக்கு; சிங்கள மக்கள் மத்தியில் தமிழர்கள் பற்றிய பல பிழையான பலமான ஐதீகங்களும், புனைவுகளும் செல்வாக்கு செலுத்தி வருவதை நாம் அறிவோம். அப்பேர்பட்ட புனைவுகள் தான் தமிழர்கள் அந்நியர்கள், ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் என்பது போன்ற பீதிகள்.

“தமிழர்களுக்கு தமிழ்நாடு இருக்கிறது எங்களுக்கு உலகில் எவர் உண்டு” என்கிற வாசகம் சிங்களத்தில் பிரபல்யம். இந்தியா இலங்கையில் பண்பாட்டு ரீதியில் செல்வாக்கு செலுத்துவதற்கு பல காரணங்கள் இருக்கலாம் ஆனால் அரசியல் ரீதியில் ஆதிக்கம் செலுத்துவதற்கு என்ன நியாயம் இருக்கிறது என்கிற கேள்வி இலங்கை வாழ் மக்களிடம் நிலவவே செய்கிறது. என்னதான் இந்திய – இலங்கை பண்பாட்டு உறவுகள் அசைக்கமுடியாதபடி பின்னிப்பிணைந்ததாக இருந்தாலும்; வரலாற்றில் இலங்கையின் மீதான இந்திய படையெடுப்புகள் இந்தியா மீதான வெறுப்பையும், கசப்பையும், அச்சத்தையும், சந்தேகத்தையும், பகைமையையும் எச்சரிக்கை உணர்வையும் தக்கவைத்திருக்கிறது என்பதையும் கவனித்தாக வேண்டும்.

இலங்கையானது இந்தியாவின் நவகாலனித்துவ நாடாக நடத்தப்பட்டு வருகிறது என்பதை இன்றைய அரசியல் சூழலில் மறுப்பதற்கில்லை. இதன் நீட்சியானது எதன் தொடக்கம் என்பதை ஆராய தென்னிந்திய படையெடுப்புகளை ஒரு அங்கமாகக நோக்கப்படுவது அவசியம் அதற்காகவே இந்தக் கட்டுரை.

இந்தியப் பீதியின் பின்னணி
இலங்கையின் மீதான இந்தியாவின் ஆதிபத்திய கருத்தாக்கம் சுதந்திரத்திற்கு முன்னர் இருந்தே இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் தலைமை உள்ளிட்ட பல தலைவர்களுக்கு இருந்தே வந்திருக்கிறது. இந்தியா என்று நெடுங்காலத்துக்கு முன்னர் இருந்தே அழைக்கப்பட்டாலும் அப்படியொரு நாட்டை உருவாக்கியவர்கள் ஆங்கிலேயர்கள் தான் என்றால் அது மெத்தச் சரியாகும். தமது காலனித்துவக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் சகல பேரரசுகளையும் சிற்றரசுகளையும் கொண்டு வந்து இணைத்து ஒரு குடையின் கீழ் ஆட்சி செலுத்தத் தொடங்கிய போது அவர்களால் உருவாக்கப்பட்டதே “இந்தியா”.

சுதந்திரத்திற்கு முந்திய இந்தியாவைப் பொறுத்தளவில் தென்னிந்திய அரசுகளால் இலங்கை காலத்துக்கு காலம் ஆக்கிரமிப்புக்கு உள்ளாகி வந்திருக்கிறது. இவ்வாறு நிகழ்ந்த ஆக்கிரமிப்புகள் இலங்கையின் பண்பாட்டு வடிவத்தை காலத்துக்கு காலம் மாற்றியமைத்திருக்கின்றன. மொழி, கலாசாரம், மதம், பண்பாடு என அனைத்து விதத்திலும் இந்தியாவின் செல்வாக்கை  - குறிப்பாக தென்னிந்தியாவின் அரசியல் பண்பாட்டு செல்வாக்கை இலங்கையில் கொலோச்சியிருக்கின்றன.

இன்றைய உடை, உணவு, பண்பாட்டு நடத்தை உள்ளிட்ட பல அம்சங்களிலும் “இந்தியா” இரண்டறக் கலந்துவிட்ட போதும் இந்தியா பற்றிய பீதியையே இலங்கையின் வரலாறு இலங்கை மக்களுக்கு போதித்து வந்திருக்கிறது. இந்த ஆக்கிரமிப்புகளின் வீரியம் அந்தளவு வியாபித்திருப்பதால் இலங்கை வாழ் பெருந்தேசிய இனத்துக்கு காலத்துக்கு காலம் கருத்தேற்றப்பட்டுள்ள இந்திய வெறுப்புக்கு ஒரு நியாயம் இருக்க வாய்ப்புண்டு.

இலங்கையானது தனியான தீவாக இருந்தாலும் அருகில் உள்ள இந்தியாவைத் தாண்டி அது பயணிக்க முடியாதபடி அதன் புவியியல் இருப்பிடம் ஒரு அச்சாக இருக்கிறது. இந்த அருகாமையே அதன் சகல வல்லாதிக்கத்தனத்துக்குமான நியாயங்களை கற்பித்துவிடுகின்றன.

ஆக்கிரமிப்பு வரிசை
இந்திய ஆக்கிரமிப்பு குறித்து கே.என்.ஓ.தர்மதாச தனது “ஜாத்தியானுறாகய” என்கிற நூலில் இதுவரையான தென்னிந்திய ஆக்கிரமிப்புகள் குறித்து ஒரு சிறந்த பட்டியலைத் தொகுத்திருக்கிறார் (பக்கம் 141). இதுவரையான தென்னிந்திய அரசுகளின் அல்லது தென்னிந்திய தொடர்புடைய படையெடுப்பு ஆக்கிரமிப்புகளின் எண்ணிக்கை 21. இதில் திருமணத்தின் மூலம் ஏற்பட்ட தென்னிந்திய ஆட்சிகளை உள்ளடக்கவில்லை. குறிப்பாக கண்டி இராஜ்ஜியத்தில் நாயக்கர் வம்ச ஆட்சி உள்ளடக்கப்படவில்லை.

இலங்கையின் வரலாற்றில் 16ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் மேற்கத்தேய நாடுகளின் காலனித்துவ ஆக்கிரமிப்பு வரை இலங்கையில் இந்தியாவே பெரும் செல்வாக்கை செலுத்திவந்தது. அரசாட்சியைக் கைப்பற்றுவதோடு அது நின்றுவிடவில்லை. நாளடைவில் பெரும் பண்பாட்டு ஆக்கிரமிப்பாகவே ஆகி விட்டது. பண்பாட்டு ஆக்கிரமிப்பு என்பது அரசியல் ஆக்கிரமிப்பாக பரிமாற்றம்பெற அதிக தூரம் செல்லத் தேவையிருக்கவில்லை.

சிங்கள பௌத்த புனித மகாவம்ச வரலாற்றுக் காவியம் தரும் தகவல்களின்படி விஜயனே இலங்கையின் மீதான இந்திய ஆக்கிரமிப்பாளனாக பதிவுசெய்யப்படுகிறான். 700 தோழர்களுடன் இலங்கையில் கரை சேர்ந்த அவன் இலங்கைவாழ் ஆதிக்குடிகளுடன் சேர்ந்து ஒரு கலப்பினத்தை உருவாக்கி சிங்கள இனத்தை உருவாக்கியதாகத் தான் மகாவம்சம் கூறுகிறது. 

இதே வேளை இராமாயணக் காவியக் கதையையே உதாரணமாகக் கொண்டால் அதற்கும் முந்திய இலங்கை மீதான ஆக்கிரமிப்பாக இராமனின் வானரப் படைகளைத் தான் குறிப்பிட வேண்டும். இதை இந்திய இராமாயண காவிய வரலாற்றை நம்புபவர்கள் மாத்திரமல்ல இலங்கையைச் சேர்ந்த சிங்கள பௌத்தர்களும் அக்கதையை போற்றிப் பரப்பத் தொடங்கியுள்ளார்கள். இராவணனே சிங்களவர்களின் மூத்த தலைவர் என்று இன்று கொண்டாடத் தொடங்கியிருப்பதன் மூலம் இந்த இராமாயணக் கதைகளுக்கு உயிர்கொடுக்கத் தொடங்கியிருப்பதை நாம் இன்று காண்கிறோம்.

எப்படியோ விஜயன் காலம் தொட்டு இறுதியாக ஆரிய சக்கரவர்த்தியின் ஆக்கிரமிப்பு வரையான 15 நூற்றாண்டுகளுக்குள் 21 தடவைகள் தென்னிந்திய ஆக்கிரமிப்பு நிகழ்ந்திருப்பதாகக் கொள்ளலாம். இவற்றில் முழு நாட்டையும் அல்லது நாட்டின் ஒரு பகுதியை கைப்பற்றிய ஏழு சந்தர்ப்பங்களை குறிப்பிடலாம். அந்த ஏழு சந்தர்ப்பங்களையும் கூட்டினால் கிட்டத்தட்ட இரு நூற்றாண்டுகளுக்கு மேல் எனலாம். இன்னும் சொல்லப்போனால் அந்த 15 நூற்றாண்டு காலத்துக்குள் 13 வீத காலம் என்று கூறலாம்.

மேலும் இலங்கையைக் கைப்பற்றிய ஏழு சந்தர்ப்பங்களில் ஐந்து சந்தர்ப்பங்கள் தென்னிந்திய அரசுகளின் அனுசரணையில் நடக்காதவை. சேனன், குட்டிகன் ஆகிய இருவரும் வியாபாரிகளாக இலங்கைக்கு வந்தவர்கள் என்கிறது மகாவம்சம். 44 வருடங்கள் ஆட்சி செய்த எல்லாளன் யார், அவனின் பூர்வீகம் என்ன? எவ்வாறு ஆட்சியைக் கைப்பற்றினான் என்பது போன்ற விபரங்கள் வரலாற்று ஆவணங்களில் இன்றளவிலும் தெளிவற்றதாகவே காணப்படுகிறது.

மேலும் சேன, குத்திக, எல்லாளன் போன்றவர்களை கபடமானவர்களாக சித்திரிக்கவில்லை. மாறாக இவர்களை நீதியானவர்களாகவும், சிறந்த அரசர்களாகவும் சித்திரித்திருக்கிறது மகாவம்சம்.

மகாவம்ச வரலாற்றுக் காவியத்தின் மையக் கதை துட்டகைமுனு x எல்லானுக்கு இடையில் நிகழ்ந்த சண்டையே. அப்பேர்பட்ட மகாவம்சத்தின்படி இலங்கையின் ஆட்சியாளர்களிலேயே அதி சிறந்த நீதிநெறிமிக்க ஆட்சியாளனாக எல்லாளனைத் தான் குறிப்பிடுகிறது மகாவம்சம் என்பதை இங்கு சொல்லியாகவேண்டும். இதனை விகடர் ஐவன் போன்ற ஆய்வாளர்களும் உறுதியாக தெளிவுறுத்தியிருக்கிறார்கள். (1)

வட்டகாமினி அபயவின் (வலகம்பா) (2) ஆட்சிகாலத்தில் ஆக்கிரமிப்பு நோக்குடன் படையெடுத்து வந்து சண்டை செய்த ஏழு தமிழர்கள் கூட தென்னிந்திய அரச தொடர்புகளைக் கொண்டிருந்ததாக எந்த குறிப்புகளும் கிடையாது. இந்த ஏழு தமிழர்களில் ஒருவர் அரசியை கடத்திக்கொண்டு சென்றுவிட்டனர். இன்னுமொருவர் மன்னரால் பாதுகாக்கப்பட்டு வந்த  புத்தரின் அன்னப்பாத்திரத்தை தூக்கிக்கொண்டு சென்றுவிட்டார்.(3)  அடுத்த ஐவரில் ஒருவரான பூலஹத்த மூன்று ஆண்டுகள் ஆண்டுகொண்டிருக்கும் போது அவனின் தளபதி “பாகிய” அவனைக் கொன்றுவிட்டு ஆட்சியேறினான். “பாகிய” இரண்டு வருடங்கள் ஆட்சிசெய்த நிலையில் “பாகிய”வை அவனின் தளபதி “பனயமார” கொன்று ஆட்சியைப் பறித்து ஒரு சில வருடங்கள் ஆட்சி செய்தான். பனயமாரை அவனின் தளபதியான “பிளயமறக” கொன்றுவிட்டு ஆட்சியைக் கைப்பற்றியபோதும் ஏழு மாதங்கள் மட்டுமே அவனால் ஆழ முடிந்தது. அவனையும் தளபதி “தாதிக்க” கொன்று ஆட்சியைக் கைப்பற்றினான். அவனுடன் போர் புரிந்து மீண்டும் வட்டகாமினி ஆட்சியைத் தனதாக்கிக்கொண்டான். ஆக இந்த ஐந்து தமிழர்களும் மொத்தம் 14 ஆண்டுகளும் ஏழு மாதங்களும் ஆண்டிருக்கிறார்கள். (4)

வட்டகாமினி எனப்படும் வலகம்பா அரசன் இவர்களுடன் நடத்திய போரைப் பற்றி சமீபத்தில் இலங்கை வரலாற்றிலேயே பெரும் பொருட்செலவில் ஒரு திரைப்படம் வெளிவந்தது. “ஆலோகோ உதபாதி” என்கிற அந்தத் திரைப்படம் பல சர்வதேச விருதுகளைக் குவித்தது. (5)

மன்னர் மித்தசேனவின் ஆட்சி காலத்தில் (428-429) படையெடுத்த 6 தமிழர்கள் தென்னிந்தியாவின் எந்தப் பகுதியில் இருந்து வந்தவர்கள் என்பதை வரலாற்றாசிரியர்களால் தெளிவாக கூற முடியாமல் இருக்கிறது. அந்த படையெடுப்பு தென்னிந்திய அரச படையெடுப்பென்றோ அல்லது தென்னிந்திய அரசுகளின் அனுசரணையுடன் படையெடுத்ததாகவோ சான்றுகள் கிடையாது.
ஆனால் அவர்கள் அனுராதபுர அரசாட்சியில் பல குழப்பங்கள் நிலவிய காலப்பகுதியில் திடீர் படையெடுப்பை நடத்தி ஆட்சியைக் கைப்பற்றினார்கள். இந்த ஆக்கிரமிப்புடன் சம்பந்தப்பட்ட ஆறு பேரும் மாறி மாறி 27 வருடங்கள் ஆட்சிசெய்தார்கள். இறுதியில் மன்னன் தாதுசேனன் அவர்களை தோற்கடித்து ஆட்சியை மீளக் கைப்பற்றினான். இந்த அறுவரும் யார், எங்கிருந்து வந்தார்கள், அவர்களின் மதம் என்ன என்பது போன்ற விபரங்கள் வரலாற்று நூல்களில் இல்லை. குருநாகலை மாவட்டத்தில் அரகம் பிரதேசத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்ட கல்வெட்டுகளில் இருந்து இவர்கள் பௌத்த மதத்துக்கு தொண்டாற்றியிருப்பதாகத் தெரிகிறது.

இலங்கையில் அதிக நாசத்தை ஏற்படுத்திய படஎடுப்பாக கருதப்படுவது இறுதி ஆக்கிரமிப்பாக கருதப்படும் கலிங்க மகா ஆக்கிரமிப்பு. ஆனால் இந்த ஆக்கிரமிப்பும் தென்னிந்திய அரச அனுசரணையுடன் நிகழ்ந்த ஆக்கிரமிப்பாக கருத முடியவில்லை. அனுராதபுர ராஜ்ஜியத்தில் குழப்பங்கள் அதிகரித்திருந்த காலப்பகுதியில் தென்னிந்தியாவிலிருந்து கூலிப்படைகளை தருவித்து அவர்களை ஒன்றிணைத்து ஒரு பெரும் ஆக்கிரமிப்பை நிகழ்த்த முடியும் என்பதை நிரூபித்த படையெடுப்பு அது.

சில படையெடுப்புகள் ஆட்சியைக் கைப்பற்றுவதற்கானதாக இருந்ததுமில்லை. உதாரணத்திற்கு

1ஆம் சேனன் (833-855) காலப்பகுதியில் பாண்டிய அரசனான சீவல்லபன் இலங்கையை ஆக்கிரமித்தான். சிறிமாற சிறிவல்லபனை(6)  எதிர்த்து மன்னன் சேனன் படைகளை அனுப்பி போரிட்டபோதும் நேரடியாக தானே போர்க்களத்தில் இறங்கவில்லை. சேனனின் படைகளைத் தோற்கடித்து அனுராதபுரத்தைக் கைப்பற்றிய சிறிவல்லபன் அனுராதபுரத்தை தக்கவைத்துக்கொள்ளும் முடிவில் இருக்கவில்லை. அங்கிருந்த விலைமதிப்பு மிக்க பொக்கிசங்களை சூறையாடிச் செல்வதே அவனின் நோக்கமாக இருந்தது.  மன்னன் சேனன் தன்னிடமிருந்த செல்வங்களை தர முன்வந்ததன் பின் சிறிவல்லபன் தான் கைப்பற்றிய ஆட்சியை சேனனிடம் கையளித்துவிட்டு செல்வங்களை அள்ளிக்கொண்டு தென்னிந்தியாவுக்கே திரும்பிவிட்டான். போர்த் தோல்வியால் இழந்த புகழை மீட்கும் எண்ணம் ஈடேறாமலேயே முதலாம் சேனன் 853 இல் பொலநறுவையில் மரணித்தான்.

இதில் இன்னொரு சுவாரசியம் நிகழ்ந்தது. 1ஆம் சேனனின் சகோதரனான கசபனின் மகன் “2ஆம் சேனன்” என்கிற பெயரில் அனுராதபுரத்தில் ஆட்சியேறினான். பாண்டிய மன்னன் சிறிவல்லபன் ஓயாமல் போரில் ஈடுபட்டிருந்ததால் பாண்டிய அரசைக் கைப்பற்றுவதற்கு மாயப் பாண்டியன் என்பவன் சூழ்ச்சி செய்தான். அவன் இலங்கை மன்னனான 2ஆம் சேனனை மதுரை மீது படையெடுக்குமாறுத் தூண்டினான். இரண்டாம் சேனன், மாய பாண்டியனுடன் சேர்ந்து பாண்டிய நாட்டின் மீது படையெடுத்தான். சேனனின் படை மதுரையைத் தாக்கி, கைப்பற்றி சிறிவல்லபனை மதுரையை விட்டு ஓடுமாறு விரட்டினான். வெற்றிபெற்ற மகிழ்ச்சியில் 2ஆம் சேனனுக்கு மாயப் பாண்டியன் கொடுத்த ஏராளமான பரிசுகளுடன் ஏற்கெனவே இலங்கையில் இருந்து சிறிவல்லபனால் கொள்ளையடித்துச் செல்லப்பட்ட செல்வங்களையும் மீட்டு வந்தான் என்கிறது மகாவம்சம். (7)

இதன் பின்னர் மன்னர் 5ஆம் காசியப்பனின் காலத்தில் (914-923) தெனிந்தியாவில் சோழர் படையெடுப்பால் கைப்பற்றப்பட்டது பாண்டிய அரசு. தோல்வியுற்ற பாண்டிய அரசன் இலங்கையின் உதவியை நாடினான். காசியப்பன் காலத்தில் பாண்டிய அரசுடன் நெருக்கம் கொண்டிருந்ததால் காசியப்பன் பாண்டியனின் கோரிக்கையின் பேரில் தனது சேனையை அனுப்பினான். ஆனால் அனுப்பப்பட்ட படை பெருந்தோல்வி கண்டதனால் படையை பின்வாங்கச் செய்து நாட்டுக்கு வரவழைத்துக்கொண்டான். காசியப்பனின் மரணம் இந்தத் தோல்வியில் ஏற்பட்ட அவமானத்தினால் ஏற்பட்டது என்கிறது மகாவம்சம்.

தோல்வியடைந்திருந்த ராஜசிங்க பாண்டியன் எடுத்துக்கொண்டு இலங்கைக்கு வந்தடைந்தான். அப்போது இலங்கையை ஆண்டுகொண்டிருந்த அரசன் நான்காம் தப்புல பாண்டியனுக்காக மீண்டும் படைகளைத் திரட்டிக்கொடுத்து சோழரிடம் இருந்து ஆட்சியை மீளப்பெற உதவ முன்வந்தபோதும் அரசனின் அமைச்சர்கள் அதற்கு ஆதரவு கொடுக்கவில்லை. அதனால் அந்த யோசனையைக் கைவிட்டான் அரசன். தான் இலங்கையில் தொடர்ந்தும் இருப்பதால் இலங்கை அரசனுக்கு சிக்கல் தொடர்ந்துகொண்டிருக்கிறது என்று எண்ணி பாண்டிய மன்னன் தான் பத்திரப்படுத்தி வைத்திருந்த மணிமுடியையும், செங்கோலையும் மன்னன் காசியப்பனிடம் கொடுத்துவிட்டு இந்தியாவுக்கே திரும்பிவிட்டான்.

பாண்டிய அரசைக் கைப்பற்றிய முதலாம் பராந்தக சோழன் தனது பட்டாபிஷேகத்துக்காக பாண்டிய கிரீடத்துக்கு சொந்தமான அந்த மணிமுடியையும், செங்கோலையும் கோரி தனது தூதுவர்களை அனுப்பினான். ஆனால் அப்போது இலங்கையில் ஆட்சிசெய்த அரசன் நான்காம் உதயன் (946-964) அதனைக் கொடுப்பதற்கு மறுப்பு தெரிவித்தான். அதன் விளைவாக 4ஆம் உதயனின் காலத்தில் பராந்தக சோழன் இலங்கைக்கு படையெடுப்பை நடத்தி ஆக்கிரமித்து கைப்பற்றினான். ஆனால் அந்த படையெடுப்பில் பின்வாங்கிச் சென்ற 4ஆம் உதயன் அனுராதபுரத்தைக் கைவிட்டு ருகுனுவுக்கு தப்பிச் சென்று மீண்டும் படைகளைத் திரட்டிக்கொண்டு வடதிசையால் வந்து போரிட்டு சோழர்களை தோற்கடித்தான். சோழர்கள் தமது வெற்றி ஈடேறாத நிலையில் திரும்பிச் சென்றனர்.

993 இல் ராஜராஜ சோழன் இலங்கைக்கு படையெடுத்து அனுராதபுரத்தையும் பின்னர் வடபகுதியையும் கைப்பற்றினான். தனது ஆட்சிப்பகுதியை மும்முடிச் சோழ மண்டலம் என்றும் பெயரிட்டான்/ அனுராதபுரவுக்குப் பதிலாக தலைநகரை பொலன்னறுவைக்கு மாற்றினான். அந்த நகருக்கு ஜனநாத மங்கலம் என்று பெயரிட்டான்.

கி.பி 1017 யில் இராசேந்திர சோழன் 5ஆம் மகிந்தனை தோற்கடித்து ருகுணு ராஜ்ஜியத்தையும் கைப்பற்றினான். மகிந்தனின் ஆட்சியில் மக்கள் வரிகட்ட பின்வாங்கியதால் திறைசேரி வெற்றாக இருந்தது. இதனால் தனது படையை பலப்படுத்தும் வல்லமையை இழந்திருந்தான். பொருளாதார ரீதியிலும் வீழ்ச்சியடைந்திருந்த அவனின் பலவீனமான அரசை; நாடுகள் பலவற்றை வென்ற இராசேந்திர சோழன் இலகுவாகக் கைப்பற்றினான். பாண்டிய கிரீடத்துக்கு சொந்தமான மணிமுடி, செங்கோலுக்காக 70 வருடகாலமாக நீடித்திருந்த பகையை சோழர்கள் முடிவுக்கு கொண்டுவந்தனர். அதன் மூலம் முழு இலங்கையையும் தமது இராச்சியத்தின் சோழர்கள் கீழ் கொண்டுவந்தனர்.

அரசியையும், இளவரசனையும் சிறைபிடித்திருந்த நிலையில் மகிந்தன் சோழனிடம் தமக்கு தஞ்சம் தரும்படி மன்றாடினான். ஆனால் மகிந்தனை கைதியாக சோழ தேசத்துக்கு அனுப்பினான். 1029இல் அவன் சாகும்வரையில் மகிந்தனின் வாழ்க்கை சிறையிலேயே கழிந்தது. அனுராதபுரத்தின் இறுதி அரசன் அந்த 5ஆம் மகிந்தன் தான். ஏழு தசாப்தங்களுக்கும் மேல் ஆட்சி செய்த சோழர்களை 17 ஆண்டுகால தொடர் யுத்தத்தின் பின் முதலாம் விஜயபாகு தோற்கடித்தான்.

இலங்கையின் வரலாற்றில் சிறந்த போர்வீரனாக கருதப்பட்ட முதலாம் விஜயபாகு ஏனைய தேசங்களைக் கைப்பற்றும் ஆவல் கொண்டவனாக இருந்தான். அவனின் 11ஆம்  12ஆம் ஆட்சி காலப்பகுதியில் பர்மிய அரசனுக்கு பாடம் புகட்டும் நோக்கில் தனது படைகளை பர்மாவுக்கு அனுப்பி அந்த நாட்டைக் கைப்பற்றினான். அப்படைகளை தலைமை தாங்கி வழிநடத்தியவர்கள் தமிழர்கள்.

இந்த வெற்றியோடு நிற்காமல் விஜயபாகு தென்னிந்தியாவுக்குப் படையெடுத்து சோழர்களை வெற்றிகொள்ள திட்டமிட்டபோதும் அந்த திட்டத்தை எதிர்த்து படைத்தளபதிகளும்  சிப்பாய்களும் கலகம் செய்தார்கள். அரசனின் சகோதர்களையும், பிள்ளைகள் மூவரையும் கூட அவர்கள் சிறைபிடித்தனர். மாளிகையையும் தீ வைத்து கொளுத்தினர். இதனால் மன்னன் அந்தத் திட்டத்தைக் கைவிட்டான்.

பாண்டிய நாட்டை ஆண்ட பராக்கிரம பாண்டியனுக்கு எதிராக குலசேகரபாண்டிய இளவரசன் போராடினான். பராக்கிரம பாண்டியன் இலங்கை மன்னன் பராக்கிரமபாகுவிடமும் குலசேகர பாண்டியன் சோழ அரசரிடமும் உதவி கேட்டனர். பராக்கிரமபாகு பாண்டிய அரசுனுக்காக பெரும் சேனைகளை அனுப்ப தயார் செய்துகொண்டிருக்கும்போது குலசேகர பாண்டியனால் சோழர்களின் உதவியுடன் மதுரைக் கைப்பற்றி பராக்கிரம பாண்டியனையும் அவனது குடும்பத்தினரையும் கொன்றுவிட்டார்கள் என்கிற செய்தி வந்து சேர்ந்தது. ஆனால் பராக்கிரமபாகு பாண்டிய அரசைக் கைப்பற்றும் திட்டத்தைக் கைவிடாமல் குலசேகரபாண்டியனை வீழ்த்தி பாண்டிய அரச பரம்பரையைச் சேர்ந்த ஒருவரை முடியில் அமர்த்த படையெடுக்கும்படி தனது சேனாதிபதிக்கு கட்டளையிட்டான்.

ஆரம்பத்தில் அந்த சேனாதிபதி சில வெற்றிகளை கண்டாலும் பின்னர் அங்கு அனுப்பப்பட்ட படைகள் தொடர் அழிவுகளையே சந்தித்தன. ஆனால் பராக்கிரமபாகு தனது ஆக்கிரமிப்பு நடவடிக்கையைக் கைவிடாமல் அழிவுதரும் அந்த படையெடுப்பை பத்தாண்டுகளாக தொடர்ந்துகொண்டே இருந்தான். இந்த சமயோகிதமற்ற யுத்தத்தால் இலங்கைப் படையினர் பல உயிரிழப்புகளை விலையாக கொடுக்க நேரிட்டது. பராகிரமபாகுவின் இறப்பின் பின்னரும் இதன் விளைவுகளை இலங்கை சந்திக்க நேரிட்டது.

1215 ஆம் ஆண்டு தென்னிந்தியாவிலிருந்து கலிங்க “மாகன்” படையெடுப்பின் மூலம் இலங்கை மோசமான அழிவுகளை சந்தித்தது. அதுவே இந்தியாவிலிருந்து இலங்கையின் மீதான இறுதி படையெடுப்பாகக் கொள்ளப்படுகிறது. காலிங்க வம்சத்தைச் சேர்ந்த மாகன் கேரளாவிலிருந்து கூலிப்படையினரை பெருமளவு திரட்டிக்கொண்டு வந்து பொலன்னறுவையை கைப்பற்றினான்.

பொலன்னறுவை ஆட்சி செய்த முதலாம் விஜயபாகுவிலிருந்து பொலன்னறுவை ஆட்சி செய்த அனைத்து அரசர்களும் ஒரு வகையில் கலிங்க வம்சத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் தான். ருகுணு தேசத்தை ஆட்சி செய்த தென்னிந்திய பின்னணியைக் ஜகதிபாலாவின் மகள் தான் முதலாம் விஜயபாகுவின் முதலாவது மனைவி; இரண்டாவது மனைவியான திரிலோக சுந்தரியும் கலிங்க இளவரசி தான். முதலாம் விஜயபாகுவின் மகள் மித்ராவை பாண்டிய இளவரசனுக்குத் தான் மனமுடித்துவைத்தான். 1ஆம் விஜயபாகுவின் பட்டத்து இராணியும் பாண்டிய இளவரசியே. தனக்கு குழந்தைகள் இல்லாத நிலையில் மனைவியின் சகோதரனை இரண்டாம் விஜயபாகுவாக முடிசூட்டினான்.

இலங்கையின் வரலாற்றில் அதிக கல்வெட்டுகளை பதிவுசெய்த மன்னன் நிஸ்ஸங்க மன்னனும் கலிங்க வம்சத்தைச் சேர்ந்தவன் தான். 24,000 கேரளக் கூலிபடைகளுடன் படையெடுத்து இலங்கையைக் கைப்பற்றி 21 வருடங்கள் கொடுங்கோல் ஆட்சி செய்த மாகனும் காலிங்க வம்சத்தைச் சேர்ந்தவனே.

சூலவம்சம் தரும் தகவல்களின்படி மாகன்; குரூர அதர்ம, துர்நீதியை அமுல்படுத்திய தன்னிஷ்ட கொடுங்கோலன். பௌத்த மத அழிப்பை மோசமாக மேற்கொண்டதுடன், தனது சிப்பாய்களைக் கொண்டு நாட்டு மக்களின் கை கால்கள், அவயங்களை வெட்டி வதை செய்து, அவர்களின் சொத்துக்களை சூறையாடி, விகாரைகளை நிர்மூலமாக்கி, பிக்குமார்களை வதைத்து நூல்களை நாசம் செய்து மோசமான ஆட்சியை நடத்தினான் என்கிறது சூலவம்சம். 

இலங்கையில் ஆட்சியில் குழப்பங்கள் நிறைந்து பலவீனமான காலங்களில் தான் தென்னிந்திய படையெடுப்புகள் வெற்றிபெற்றுள்ளன. இலங்கை மீதான தென்னிந்திய படையெடுப்புகள் அனைத்துமே  “மத்திய கால இலங்கையின் வரலாறு” என்கிற நூலின் ஆசிரியர் அமரதாச லியனகேவின் கூற்றின்படி இந்த அரசர்கள் அனைவரதும் ஆட்சியைக் இயல்பாக கைமாறவில்லை. அவர்களின் ஆட்சிகாலம் முடிவடையுமுன் சேனாதிபதியால் கொல்லப்படுவதும், அல்லது சிம்மாசனத்திலிருந்து தூக்கியெறியப்படுவதும் தான் நிகழ்ந்தது. பல சந்தர்ப்பங்களில் சேனாதிபதிகள் பலம் பொருந்தியவர்களாக தலையிட்டிருக்கிறார்கள். இப்படியான உட்குழப்பங்களே ஆட்சிப் பறிப்புகளுக்கு இலகுவாக வழிவிட்டிருக்கின்றன.

சுந்தர பாண்டியனின் உதவியின் மூலம் தான் இரண்டாம் பராக்கிரமபாகு மாகனை வெற்றிகொண்டான் என்பதற்கான ஆதாரங்கள் தென்னிந்திய கல்வெட்டுக்களில் இருந்து அறியமுடிகிற போதும் மகாவம்சம், சூலவம்சம், பூஜாவலிய போன்வரவற்றில் அது பற்றிய குறிப்புகள் எதுவும் இல்லை. தனக்கு உதவிய பராக்கிரமபாகுவுக்கு அளிக்கப்பட பரிசுகள் குறித்தும், அதற்குப் பதிலாக பராக்கிரமபாகு பாண்டிய அரசருக்கு வழங்கிய குதிரைகள், ஆபரணங்கள் பற்றியும் கல்வெட்டுக்கள் காணப்படுகின்றன. (8)

இலங்கையை தென்னிந்தியாவிலிருந்து படையெடுத்து ஆட்சி செய்த தமிழர்களை இப்படி தொகுத்திருக்கிறேன்.
இலங்கையின் வரலாற்றில் வெளியாரின் ஆக்கிரமிப்புளால் கவிழ்க்கப்பட்டதைவிட உள்வீட்டுச் சதிகளால் பறிக்கப்பட்ட ஆட்சிகளின் வரலாறு மோசமானது. கசப்புமிக்க கறைபடிந்தது.

இலங்கையின் வரலாற்றைக் கூறும் மகாவம்சம், தீபவம்சம், ராஜாவலிய போன்ற நூல்களின் படி ஆட்சியைப் பிடிப்பதற்காக சொந்த இரத்த பந்தங்களை எப்படியெல்லாம் கொன்று ஆட்சிகளை நிறுவினார்கள் என்பதை அறிந்தால் வியப்பாக இருக்கும். “ராஜாவலிய” (அரசவம்சவழி) நூல் இலங்கையில் ஆட்சி செய்த 194 அரசர்களைப் பற்றிய குறிப்புகளைக் கூறுகிறது. அதில்...
  • 175 அரசர்கள் சிங்களவர்கள்
  • சிங்கள அரசர்களில்...
  • 5 பேர் தமது தந்தைமாரைக் கொன்று ஆட்சிக் கட்டிலேறியவர்கள்
  • 60 பேர் அரசர்களைக் கொன்று அரசர்களானவர்கள்
  • 53பேர் தமது சொந்த சகோதரர்களைக் கொன்று அரசர்களானவர்கள்
  • 30பேர் அரசனைக் கொன்று அரசேறிய படையினர்கள்
  • அரசனைக் கொன்று அரசேறிய அரசியொருவரும் உண்டு
  • அரசனைக் கொன்று ஆட்சியேறிய வாசல்காவலனும் உண்டு
  • அரச வம்சத்தின் பிரகாரம் உரியமுறையில் ஆட்சியேறிய அரசர்கள் 25 பேர் மாத்திரமே.
இவை வியப்பைத் தரும் தகவல்கலாயினும் சுவாரசியமாக பதியக்கூடிய வரலாற்றுத் தகவல்கள்.

இந்திய ஆக்கிரமிப்பின் சாரம்
இந்திய அரசியல் பண்பாட்டு முற்றுகையின் கீழ் தான் தான் எப்போதும் இலங்கை இருந்துகொண்டிருக்கிறது. இலங்கையின் நிகழ்ச்சிநிரலைத் தீர்மானிப்பதில் இந்தியாவின் பங்கை குறைத்து மதிப்பிட முடியாது. இந்தியாவின் வர்த்தக - வியாபார மூலதனத்துக்கு ஊடாக மட்டுமல்ல, அரசியலுக்கு ஊடாக மட்டுமல்ல பண்பாட்டு ஆக்கிரமிப்புடன் இன்றைய நவீன தொலைதொடர்பு சாதனங்களுக்கு ஊடாக சிந்தனா ரீதியிலான ஆக்கிரமிப்பிலும் கொலோச்சிக் கொண்டே வருகிறது. காலனித்துவத்தின் பின்னான இந்தியாவின் ஆக்கிரமிப்பு வடிவத்தையும், சமகாலத்தில் பண்பாட்டு அம்சங்களுக்கு ஊடாக மக்களின் சிந்தனையிலும் நடத்தையிலும் எப்பேர்பட்ட கருத்தாதிக்க முடுருகைக்குள் சிக்க வைத்திருக்கிறது என்பதைப் பற்றி தனியொரு கட்டுரையில் கவனிப்போம்.

அடிக்குறிப்புகள்

  1. இலங்கை வரலாற்றின் உண்மைத்தன்மை கி.மு-300- கி.பி 1948 (ஸ்ரீ லங்காவ: இதிஹாசயே சத்யத்வய ) - 2016
  2. துட்டகைமுனுவின் மரணத்தின் பின்னர் அவரது மகன் சாலியவுக்கு அரச பதவி கிடைக்கவில்லை. சாலிய "தாழ்த்தப்பட்ட" சாதியைச் சேர்ந்த பெண்ணை திருமணம் முடித்ததால் தான் சாலியவுக்கு அந்தப் பதவி வழங்கப்படவில்லை என்கிறது சிங்கள வரலாற்று இலக்கியங்கள். ஆகவே துட்டகைமுனுவுக்குப் பின் அரச பதவி அவரின் சகோதரன் சத்தாதிஸ்ஸவுக்கே போனது. சத்தாதிஸ்ஸவின் மரணத்துக்கு பின் அவரது மகன்கள் மாறி மாறி ஒருவரை ஒருவர் கொலை செய்து மாறி மாறி ஆட்சி செய்தனர். அவர்களில் கடைசி இளைய மகன் தான் வலகம்பா. “வட்டகாமினி” என்கிற பெயராலும் வரலாற்று நூல்களில் அறியப்படுபவர்.
  3. புத்தர் தனது வாழ்நாளில் பல அன்னப்பாத்திரங்களைப் பயன்படுத்தி வந்திருக்கிறார். அதில் ஒன்றென கருதப்படும் பாத்திரமொன்றை அசொகசக்கரவர்த்தி வைத்திருந்தார். பௌத்த துறவியாக ஆன அவரின் மகன் மகிந்தனின் வேண்டுகோளுக்கு அமைய அந்தப் பாத்திரம் சுமண சாமனேற என்கிற பிக்குவுக்கு வழங்கப்பட்டது. அவர் இலங்கை வரும்போது அப்பாத்திரத்தைக் கொண்டுவந்தார். மன்னன் தேவநம்பியதீசன் விகாரையொன்றைக் கட்டி மூலஸ்தானத்தில் வைத்து வழிபட்டான். அதன்பின் வந்த அரச வம்சத்தினரும் பரம்பரையாகக் காத்து வந்தார்கள். இந்த பாத்திரத்தைத் தான் இலங்கையில் இருந்து சோழ நாட்டைச் சேர்ந்தவர்கள் கடத்திச் சென்றனர். பின்னர் கஜபா மன்னன் அந்தப் பாத்திரத்தை மீண்டும் இலங்கை கொண்டு வந்து சேர்த்ததாக “ராஜாவலி”யவில் கூறப்படுகிறது.
  4. Geiger, Wilhelm - Mahavamsa : the great chronicle of Ceylon - University of California Libraries - 1912
  5.  2100ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் அதாவது கி.மு 89இல் மன்னர் வலகம்பா அரசாட்சி செய்த சமயத்தில் தென்னிந்தியாவிலிருந்து “தமிழ் – சைவ” சோழர்கள் படையெடுத்து வந்து நாட்டின் சொத்துக்களையும், ஆட்சியையும் கைப்பற்ற போர் நடத்தியதுடன், பௌத்தத்தை அழித்து தமது சமயத்தை நிறுவுவதற்கும் முயற்சித்தார்கள் என்றும், அப்போது ஏராளமான பிக்குகளை தமிழர்கள் கொன்றார்கள் என்றும், பிக்குமார் பலர் காடுகளிலும், குகைகளிலும் மறைந்து வாழ்ந்ததாகவும், 14 ஆண்டு காலம் சோழர்களை எதிர்த்து போராடிய அரசர் வலகம்பா பிக்குமாரை அலுவிகாரை எனப்படும் இடத்தில் தலைமறைவாக வைத்திருந்து  திபிடகவை எழுதச் செய்தார் என்பது தான் கதை. ஆயிரக்கணக்கான உண்மையான பிக்குமார் இந்தத் திரைப்படத்தில்  நடிக்கவைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். 41 நாடுகளில் காண்பிக்கப்பட்டு பல நாடுகளில் சர்வதேச விருதுகளைக் குவித்தது.
  6. அரசர் வலகம்பாவுக்கு சோமாதேவி, அனுலாதேவி என இரண்டு மனைவிகள். சோழர்களின் ஆக்கிரமிப்பின் போது பின்வாங்கி ஒரு வண்டிலில் தப்பிச் செல்லும்போது ஐந்துபேர் கொண்ட வண்டி ஒரு கட்டத்தில் எடை காரணமாக வேகமாக செல்லாததால் அந்தப் எடையைக் குறைக்கும் நோக்கத்துடன் சோமாதேவி வண்டிலை விட்டு பாய்ந்து தன்னை அர்ப்பணிக்கிறாள். அனுலா தேவி ஏற்கெனவே கர்ப்பிணியாக இருப்பதாலும், மன்னர் வலகம்பா தப்பினால் தான் இந்தப் போரில் மீண்டும் ஈடுபடமுடியும் என்பதாலும், மற்ற இருவரும் சிறு பிள்ளைகள் என்பதாலும் இந்த முடிவை சோமா தேவி எடுத்தார் என்கின்றன சிங்கள இதிகாசக் கதைகள். வண்டிலை விட்டு பாய்ந்த சோமா தேவி தமிழர்களிடம் அகப்பட்டு இந்தியாவுக்கு கொண்டுசெல்லப்படுகிறாள். இன்றளவிலும் சோமா தேவி சிங்கள சமூகத்தில் பெரிய தியாக வீராங்கனையாக சித்திரிக்கப்படும் பாத்திரம். தன்னை இழந்து இலங்கை தேசத்தை காப்பாற்றிய தியாகியாக வணங்கப்படுகிறார் சோமாதேவி.
  7. வேறு பல வரலாற்று நூல்களில் சீவல்லபன் என்கிற பெயரிலும் அழைக்கப்படுகிறான்.
  8. கி.மு 6ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து கி.பிமூன்றாம் நூற்றாண்டு வரையான ஒன்பது நூற்றாண்டுகளின் வரலாறு தான் (37 அத்தியாயங்கள்) மகாவம்ச மூல நூலாக கொள்ளப்படும் முதலாம் தொகுதியில் உள்ளது. கி.பி 301 இலிருந்து 1815வரையான காலப்பகுதி இரண்டாம் தொகுதியில் உள்ளது. இந்தத் தொகுதியில் 38ஆம் அத்தியாயத்திருந்து அடுத்த 42 அத்தியாயங்களை உள்ளடக்கியிருக்கிறது. அதில் 51வது அத்தியாயத்தில் இலங்கையிலிருந்து படையெடுத்து முதலாம் சேனன் பாண்டியர்களைத் தோற்கடித்துவிட்டுத் திரும்பிய விபரங்கள் உள்ளன.
  9. S.Pathmanathan - The Kingdom of Jaffna - 1978

நன்றி - காக்கைச் சிறகினிலே
 

இணைந்திருங்கள்


Support : Copyright © 2013. நமது மலையகம் - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates