Headlines News :

காணொளி

ஜனாதிபதி விருது

ஜனாதிபதி விருது
நமது மலையகத்துக்கு

சுவடி

மின்னூல்களின் சேகரிப்பு பயன்பாடு: சுய அனுபவங்களும், விளக்கங்களும் - என்.சரவணன்


தோழர்களே!

டிஜிட்டல் நூல் சேகரிப்பு குறித்து பல நண்பர்கள் என்னுடன் உரையாடியிருக்கிறார்கள். பலர் தொடர்ச்சியாக கேட்கும் கேள்விகளுக்கு ஒரே தடவையில் பதில்களாக இங்கு சில விளக்கங்களைத் தருகிறேன்.
  • இதுவரை நான் சேகரித்திருக்கும் மின்னூல்கள் 30,000க்கும் அதிகமானவை.
  • எனது ஆய்வுத்தேவைகளோடு தொடர்புடைய இலங்கையின் அரசியல், வரலாறு சார்ந்த நூல்கள் தான் பெரும்பாலானவை.
  • ஆங்கிலம், தமிழ், சிங்களம் மேலும் சில ஐரோப்பிய நாட்டு மொழிகளிலானவை அவை.
  • ஏராளமான காலனித்தவ நூல்களில் இந்த சேகரிப்பில் அடங்கும்
  • இலகுவாக தேடக்கூடிய வகையில் தனித்தனி folder களில் தலைப்புகளிட்டு அவற்றை வைத்திருக்கிறேன்.
  • மூன்று மாதங்களுக்கு ஒரு தடவையாவது 5TBகொண்ட external Harddisk குக்கு இன்னொரு பிரதியை Backup எடுத்து வைத்துக்கொள்வேன். எனவே கணினியில் அவற்றை தற்செயலாக இழந்தாலும் என்னிடம் அவை வேறு இடத்தில் இருக்கும்.
  • பல ஆண்டுகளாக சேகரிக்கப்பட்டு வரும் இந்த நூல்களில் குறைந்தது 600 நூல்களாவது ‘நூலகம்’ நிறுவனத்தின் இணையத்தலத்தலத்தில் இருந்து தரவிறக்கப்பட்டவையும். அவர்களிடம் கோரி பெறப்பட்டவையும்.
  • இந்த நூல்கள் ஓரிடத்தில் இருந்து பெறப்பட்டவை அல்ல. நூற்றுக்கணக்கான இடங்களில் இருந்து பெறப்பட்டவை.

என்னுடைய ஆய்வுகளின் போது குறிப்பட்ட நூலொன்றைப் பற்றிய விபரங்களை அறிக்கையில் அதன் மூல நூல் இருந்தால் தான் எனது ஆய்வை முழுமையாக்கலாம் என்று சில பல மணிநேரங்களை ஒதுக்கி எப்படியும் தேடி பெற முயற்சிப்பது எனது வழக்கம். சில நூல்களை பட்டியலிட்டு வைத்து இலங்கையில் நூல் விற்பனை நிலையங்களில் இருந்து வாங்கி வைத்துவிடுவேன். சிலவற்றை அமேசன் போன்ற இணையத்தளங்களில் இருந்தும் வாங்கியிருக்கிறேன்.

சில சந்தர்ப்பங்களில் சில குறுக்குவழிகளைக் கையாள்வதற்கான மென்பொருட்கள் மூலமே சில அரிய நூல்களின் சேகரிப்பு சாத்தியமாகின்றன.

ஒரு நூல் கிடைத்ததும்
  1. ஆங்கிலமாயின் அந்நூலின் உள்ளே சில சொற்களைத் தேடக்கூடிய வகையில் Text searchable ஆக்கி வைத்து விடுவேன். இதற்காக Profesional Acrobat Reader (latest version) பயன்படுத்தி வருகிறேன். இதன் மூலம் பக்கங்களை ஒழுங்கமைப்பதையும் சில வேளை மேற்கொள்வேன்.
  1. குறிப்பாக தேவையற்ற/தரம்குறைந்த அட்டையை நீக்கிவிட்டு, இலகுவாக அடையாளம் காணக்கூடிய original அட்டையை இணையத்தளத்தில் கண்டுபிடித்து அதை போட்டோஷாப் மூலம் தரப்படுத்தி நூலின் முகப்பில் இடுவது வழக்கம். பெரும்பாலான நூல்களுக்கு இந்த தேவை ஏற்படுகிறது.
  1. சில பழைய நூல்களின் அட்டை கிடைக்கும் ஆனால் குறைந்த தரத்திலேயே (Bad resolution) சிறிய அளவில் கிடைக்கும் அதனை பல மடங்கு தரமுயர்த்த   Topaz A.I. Gigapixel என்கிற மென்பொருளை பயன்படுத்துகிறேன்.
  1. பதிவிறக்கிய சில நூல்களில் acrobat pro மூலம் Searchable செய்வதற்கு விடாது. அவை கடவுச் சொல் வைத்து மேலதிக பாவனையை மேற்கொள்ள முடியாதவாறு பூட்டியிருப்பார்கள். அப்படியான கடவுச்சொல்லை நீக்க  Wondershare PDF Password Remover என்கிற மென்பொருளைப் பயன்படுத்துகிறேன்.
  1. சில அறிய நூல்கள் pdf வடிவில் கிடைக்காமல் epub வடிவில் மாத்திரம் கிடைக்கும். அதனை முதலில் pdf ஆக ஆக்குவதற்கு சில தொடர்பணிகளை முடிக்கவேண்டியிருக்கும். அதற்காக முதலில் Adobe Digital Editions என்கிற மென்பொருளை பயன்படுத்தி epub வடிவில் தரவிறக்கி பின்னர் PDF ePub DRM Removal என்கிற மென்பொருளின் மூலம் pdf ஆக்கிவிடுவேன்.

இவற்றைத் தரவிறக்கிக்கொள்ள படாதபாடு படவேண்டியிருக்கும் ஆனால் இத்தகைய அறிய நூல்களின் சேகரிப்பில் நான் போதையாகியிருக்கிறேன். அவற்றைக் கொண்டு ஆய்வு வேலைகளை மேற்கொள்ள எனக்கென தனியான வழிமுறைகளை வைத்திருக்கிறேன். வாரத்துக்கு இரண்டு கட்டுரைகளையாவது ஆய்வுபூர்வமாக வெளியிடமுடிவதை பல நண்பர்கள் ஆச்சரியமாக பார்ப்பதற்கு எனக்கென நான் கையாளும் தனியான தொழில்நுட்ப வழிமுறைகள் அதற்கு முக்கிய காரணம்.

இவற்றை எப்படி என் மக்களுக்கு கொண்டு சேர்க்கிறேன்.
  1. வருமானமே இல்லாத எனது ஆய்வுக் கட்டுரைகள் மூலம் அவற்றை முக்கிய ஊடகங்களின் மூலம் கொண்டு சேர்க்கிறேன். எனது கட்டுரைகள் அனைத்துமே நூலாக்க இலக்கைக் கொண்டதால் அதில் அதிக சிரத்தை இருக்கும். குறிப்பிட்ட தலைப்புக்குத் தேவையான கட்டுரைகள் முழுமையடைந்ததும் நூலுருவம் கொடுத்து பதிப்புக்கு அனுப்பி விடுகிறேன். எனது நூல்களுக்கான வடிவமைப்பு, முகப்பு வடிவமைப்பு என்பவற்றை நானே செய்துகொள்கிறேன்.
  1. இலங்கை செலும் போதெல்லாம் கொழும்பிலும், யாழ் பல்கலைகளைக் கழகத்தில், மட்டு பல்கலைக்கழகத்தில் எனது ஆய்வு நுணுக்கங்களை கருத்தரங்குகள் மூலம் கற்றுக்கொண்டுக்கிறேன்.
  1. அவ்வப்போது ஆய்வாளர்கள், ஊடக நண்பர்கள் கேட்டுக்கொள்ளும் போதெல்லாம் நூல்களை அனுப்பிவிடுகிறேன்.
  1. நான் சேகரிக்கின்ற நூல்கள் அத்தனையும் நூலகம் நிறுவனத்துக்கு தேவைப்படுவதில்லை. ஆனால் என்னிடம் கேட்டுக்கொள்ளும் போதோ, அல்லது கேட்காமலோ கூட அவர்களுக்கு சமீபகாலமாக “நூல்வேட்டையில்” கிடைக்கிற நூல்களை கிடைக்கச் செய்கிறேன். அவர்களுக்கு அவசியமானவற்றை அவர்கள் பெற்றுக் கொள்வார்கள்.
  1. ஆய்வுப் பணிகளுக்கு உதவக் கூடிய வகையில் நுணுக்கங்களை தொடர்ச்சியாக வழிகாட்டக் கூடிய வகையில் Youtube மூலம் கற்றுக்கொடுக்க ஒரு சேனலை உருவாக்கும் யோசனை சில வருடங்களாக வேலைப்பழுவின் காரணமாக ஒத்திப்போயிருக்கிறது. இப்போது அந்த சேனலை நடத்துவதற்குத்  தேவையான உபகரணங்கள் வந்து சேர்ந்துள்ளன. விரைவில் அதனை வெளியிட முடியும்.

சில நேரங்களில் சில நண்பர்கள் என்னிடம் உள்ளவற்றை தொகையாக பெற்றுக்கொள்ளக் கோருவார்கள். நான் அப்படி கொடுக்க விரும்புவதில்லை. என்னிடம் உள்ளவை மற்றவர்களுக்கு கிடைக்கச் செய்வதில் எனக்கு எந்தவித தயக்கமும் கிடையாது. ஆனால் இதற்குப் பின்னால் இருக்கும் உழைப்பின் பெறுமதியை உணரத் தவறிவிடுவார்கள். அவர்களாகவே இப்படி சேகரிக்கும் வழிமுறையை அறியாமல் இருந்துவிடுவார்கள். 

மீனைக் கொடுப்பதை விட தூண்டிலைக் கொடுக்கவே நான் விரும்புகிறேன்.  எனவே அவர்களுக்கு அப்போது என்ன தேவையோ எனக்கு நேரம் இருக்கும் போது அவற்றை தேடி எடுத்து கொடுத்து விடுவதோடு நின்று விடுகிறேன்.

நோர்வேயில் 17 வருடங்களாக கணித்துறையில் கற்பித்து வருகிறேன். குறிப்பிட்ட விடயத்தை கற்றுக்கொடுப்பதை விட கற்றுக்கொள்வது எப்படி, தேடலை மேற்கொள்வது எவ்வாறு என்பது போன்ற விடயங்களைக் கற்பிப்பதில் தான் நான் அதிக முனைப்பு காட்டி வருகிறேன்.

25 வருடங்களுக்கு முன் நான் ஊடகத்துறைக்கு வந்த போது ஊடகத்துறையில் சகல நுணுக்கங்களையும் வேகமாக கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதை ஒரு தவமாக செய்தேன். ஊடகத்துறை நுட்பங்களில் சுய தன்னிறைவு எனக்கு இருக்கவேண்டும் என்பதில் சிரத்தையாகவே இருந்திருக்கிறேன். எந்த பணிகளுக்கும் எவரிடமும் தங்கியிருக்கக் கூடாது என்பதற்காக பலதையும் கற்றுக்கொண்டேன். சரிநிகர் பத்திரிகையில் இணைந்த குறுகிய காலத்தில் எனது கட்டுரைகளை நானே தட்டச்சு செய்து, நானே எனது எனது சேகரிப்பில் இருந்த படங்களை கொடுத்தும், சில நேரங்களில் வடிவமைப்பையும் செய்துகொள்வேன். இன்று வரை சஞ்சிகைகள் வடிவமைப்பு, இணையத்தள வடிவமைப்பு அதன் நுணுக்கங்கள் என்பவற்றால் தான் பலரிடம் தகவல்களையும், கருத்துக்களையும் வெற்றிகரமாக கொண்டு போய் சேர்க்க முடிந்திருக்கிறது.

சரிநிகர் shreelipi எழுத்து வடிவத்திலிருந்து பாமினி எழுத்து வடிவத்துக்கு மாறவேண்டும் என்று முடிவெடுத்த காலத்தில் Bamini, Vithya போன்ற எழுத்து வடுவங்களுக்கு மாற்றாக ஒரு மெல்லிய எழுத்தை உருவாக்கவேண்டும் என்பதற்காக அப்போதே ஒரு எழுத்தை உருவாக்கி அதற்கு Mayaandi (மாயாண்டி) என்று பெயர் வைத்தேன். அப்போதெல்லாம் லதாங்கி, சரஸ்வதி, சண்முகப்பிரியா, கீதாஞ்சலி போன்ற பார்ப்பணப் பெயர்களாகவே இருக்கிறது என்று தான் ஒரு தலித் பெயறை அதற்கு வைக்க வேண்டும் என்று அப்படி வைத்தேன். அப்போதைய எழுத்து வடிவங்களுக்கு ராகங்களின் பெயர்களைத் தான் வைத்திருந்திருக்கிறார்கள் என்பதை உறுதி செய்ய எனக்கு காலம் எடுத்தது.

இந்த சந்தர்ப்பத்தைத் தவிர இதையெல்லாம் வேறெங்கே பகிர்வது.

இதுவரை நூல்களைத் தரவிறக்க நான் பயன்படுத்திவந்த பிரதான இணையத்தளங்களை இங்கு பகிர்கிறேன்

https://archive.org
www.scribd.com
http://books.google.com
http://noolaham.net
https://asiaticsocietybooks3.wordpress.com/
https://www.forgottenbooks.com
https://scriptoq.com/page/resources/library_index
http://gen.lib.rus.ec/
http://repository.kln.ac.lk
https://www.pdfdrive.com/
https://www.jstor.org
https://www.academia.edu
http://www.thamizhagam.net/
http://budaedu.org/ebooks/6-EN.php
http://padippakam.com/

மகாவம்சத்தை மீட்ட வில்லெம் கைகர் - என்.சரவணன்


இலங்கையின் வரலாற்றில் வில்லெம் கைகர் (Wilhelm Ludwig Geiger 1856-1943) தவிர்க்கமுடியாத ஒரு பெயர். அவர் ஒரு கீழ்த்திசை நாடுகளின் மொழியறிஞர். குறிப்பாக இரானிய மற்றும் இந்திய மொழி குடும்பங்களின் பழமையான பண்பாடுகளை ஆய்வுநோக்கில் கற்றுச் சிறந்த இவர், பாளி மொழியிலும் சிறந்து விளங்கினார். அத்துடன் சிங்களம், மாலைத்தீவு மொழி போன்றவற்றிலும் சிறப்பாற்றல் கொண்டவர்.

கைகர் ஆரம்பத்தில் கிரேக்கம், லத்தீன் ஆகிய மொழிகளைப் பற்றி கற்கத் தொடங்கியவர் அதனை இடையில் கைவிட்டுவிட்டு கலாசார கற்கையை முடிப்பதற்காக பிரபல மொழி அறிஞரான பேராசிரியர் பிரெடீக் வொன் ஸ்பீகலிடம் (Friedrich von Spiegel, 1820-1905) சேர்ந்தார். ஸ்பீகல்  எழுதிய “கம்மல்வாக்ய” (Kammavâkya Bonn, 1841) என்கிற நூலே ஐரோப்பாவில் வெளியான முதலாவது பாளி மொழி நூல். பாளியில் மேலும் பல நூல்களை எழுதியவர் அவர். ஐரோப்பிய மொழியை விட்டு தூரகிழக்கு நாடுகளின் கலாசாரத்திலும், மொழியிலும் கைகருக்கு ஈடுபாடு ஏற்பட்டது ஸ்பீகலால் தான் என்று அவரின் சுயசரிதத்தில் குறிப்பிடுகிறார். ஸ்பீகலுக்குப் பின்னர் அப்பல்கலைக்கழகத்தில் அவரின் இடத்தை நிரப்பியவர் கைகர். அதே எர்லங்கன் (Erlangen) பல்கலைக்கழகத்தில் இரண்டு சந்தர்ப்பங்களில் அவர் உபவேந்தராகவும் கடமையாற்றினார்.

1895ம் ஆண்டு நவம்பர் 18 ஜெர்மனிலிருந்து கப்பலில் புறப்பட்ட கைகர் டிசம்பர் 6 அன்று இலங்கை வந்து சேர்ந்தார். அவரின் முதலாவது ஆராய்ச்சி ரொடி மக்களின் மொழி பற்றியதாக இருந்தது. ரொடி மக்கள் இலங்கையின் ஓடுக்கப்பட்ட சாதியினராக நாடோடிகளாக வாழ்ந்து வந்தார்கள். 1898 இல் அவரின் “இலங்கைப் பயணக் குறிப்புகள்” (Ceylon: Tagebuchblätter und Reiseerinnerungen) நூலில் இவை பற்றிய விபரங்கள் அடங்கியுள்ளன. இந்தப் பயணமே அவரை தொடர்ந்தும் இலங்கையின்பால் தொடர்ச்சியாக ஆய்வுகளை மேற்கொள்ள ஈர்த்தது.

ஆரம்பத்தில் தனது ஆய்வுகளுக்கான நூல்கள், ஆவணங்கள், ஓலைச்சுவடிகள் என்பவற்றை வஸ்கடுவே ஸ்ரீ சூபித்த தேரரரின் ஊடக பெற்றுக்கொண்டார். 01.11.1902 அன்று அவர் அத் தேரருக்கு பாளி மொழியை சிங்களத்தில் எழுதிய கடிதமொன்றில் மகாவம்சம் பற்றிய குழப்பங்கள் பலவற்றுக்கு பதில் அளிக்க உதவுமாறு கேட்டுக்கொண்டுள்ளார். அக்கடிதத்தில் தான் மகாவம்சத்தின் வெவ்வேறு வடிவங்களை சில நாடுகளில் இருந்து திரட்டிக்கொண்டுள்ளதாக தெரிவித்திருக்கிறார். குறிப்பாக "கம்போடிய மகாவம்சம்" இலங்கையின் மகாவம்சத்தை விட அதிகம் விரிவானது என்று குறிப்பிட்டு தனக்கு தூபவம்சத்தின் பிரதியை பெற்றுத்தருமாறு கோரியிருக்கிறார்.

மகாவம்சம் பற்றிய தனது ஆய்வுக்காக  அனுராதபுரம், பொலன்னறுவ, மகியங்கனை, முல்கிரிகல, திஸ்ஸமாராமய, மிகிந்தலை, வேஹெரபெந்திகல, ரிட்டிகல, சீகிரிய, யாபஹுவ, தம்பதெனிய, அருன்கெலே, ரத்னபுர, குருநாகலை, பெழ்மடுள்ள, அம்பலன்தொட்ட, அலுத்னுவர போன்ற வரலாற்று முக்கியத்துமில்ல இடங்களுக்கு சென்று அங்குள்ள தொல்பொருள்கள், ஓவியங்கள், சிற்பங்கள், கல்வெட்டுகள் என்பவற்றை ஆராய்ந்திருக்கிறார். 1926 ஆம் ஆண்டு அவர் இலங்கை வந்த போது தனது மனைவியுடன் சேர்ந்து  பராக்கிரமபாகு காலத்தில் தனக்கெதிரான கிளர்ச்சியை அடக்குவதற்கு அவரது படைகள் பயணம் செய்த பாதையில் பயணம் செய்ததாக தனது நாட்குறிப்பில் தெரிவித்திருக்கிறார்.

1905இல் ஜேர்மன் மொழியில் (Die geschichtliche uberlieferung) “தீபவம்சம் மகாவம்சம்: இலங்கையின் வரலாற்றுப் பாரம்பரியம்” என்கிற நூலை வெளிக்கொணர்ந்தார் கைகர். அதை ஈ.எம்.குமாரஸ்வாமி (Ethel M. Coomaraswamy) ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து (The Dipavamsa and Mahavamsa and their historical development in Ceylon) 1908ஆம் ஆண்டு  கொழும்பில் வெளியானது.

சூலவம்சத்தின் முதற்பாகம் 1925 இலும் இரண்டாம் பாகம் 1927இலும் லண்டனில் ஜேர்மன் மொழியில் வெளியானது. மாபெல் ரிக்நேர்ஸ் (Mabel Rickners) அவற்றை ஆங்கிலத்துக்கு மொழிபெயர்த்தார்.

மகாவம்ச மொழிபெயர்ப்பு 
இலங்கையின் வரலாற்றை அவர் ஆய்வுசெய்யத் தொடங்கியபோது இலங்கையின் வரலாற்றைக் கூறக்கூடிய பிரதான நூலாக கருதப்பட்ட மகாவம்சத்தை பாளி மொழியில் இருந்து ஜேர்மன் மொழிக்கு 1908ம் ஆண்டு காலவரிசைப்படுத்தி மொழிபெயர்த்தார். திருமதி மாபெல் ஹெய்னஸ் போத (Mabel haynes Bode) ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்தார். பின்னர் அவரின் உதவியுடன் மீண்டும் மொழிபெயர்ப்பை சரிசெய்து அதன் பின்னர் 1912ம் ஆண்டு   லண்டனில் உள்ள பாளி வெளியீட்டு சங்கத்துக்கு (Pali text society) ஊடாக வெளிக்கொணர்ந்தார். ஒரு வகையில் இதனை “கைகர் மகாவம்சம்” என்று கூட பல நூல்களில் குறிப்பிடுவதை கவனித்திருப்போம்.

மகாவம்ச மொழிபெயர்ப்புக்கான ஆராய்ச்சியின் போது அவர் இலங்கையின் 6 மகாவம்ச பிரதிகளையும், பர்மிய மொழிமகாவம்ச பிரதிகள் இரண்டையும், கம்போடிய மொழி பிரதிகள் இரண்டையும் ஒப்பிட்டு ஆராய்ந்திருக்கிறார். இந்த ஒப்பீட்டு பணிகளுக்காக மட்டும் மூன்று வருடங்களை கைகர் செலவிட்டிருக்கிறார். இந்த ஆய்வுக்காக அவர் ஏராளமான ஆவணங்களை சேகரித்து ஒன்றுபடுத்தியிருக்கிறார். இத்தனை ஆராய்ச்சிக்குப் பிறகும் அவர் தனது நூலில் மகாவம்ச மொழிபெயர்ப்பில் தான் முழுமையான திருப்தியை அடையவில்லை என்று செருக்கில்லாத புலமையாளராக ஒப்புக்கொண்டுள்ளார். அதாவது அதனை மேலும் செப்பனிடலாம் என்கிற கருத்து அவரிடம் இருக்கவே செய்துள்ளது.

கைகரின் நூல் அதன் பின் இலங்கையின் வரலாறை ஆராய முற்பட்டவர்களுக்கான பிரதான திறவுகோலாக ஆகியது.

1883 இல் தொன் அன்திரிஸ் த சில்வா பட்டுவந்துடாவ (DON ANDRIS DE SILVA BATUWANTUDAWA)  என்பவரைக் கொண்டு ஆங்கிலேய அரசாங்கம் மொழிபெயர்த்த பிரதி வெளிவந்தது. அதன் பின் ஜோர்ஜ் டேனர் (George Turnour) என்பவர் முதலியார் எல்.சீ.விஜேசிங்கவுடன் இணைந்து 1889 இல் பாளியில் இருந்து ஆங்கிலத்துக்கு மொழிபெயர்த்து இரண்டு தொகுதிகளாக வெளியிட்டார். ஆனால் இவை இரண்டிலும் பல மொழிபெயர்ப்புப் பிழைகள் இருந்ததை விளக்கித் தான் கைகரின் மகாவம்சம் வெளியானது. அது மட்டுமன்றி கைகர் மட்டும் தான் மகாவம்சத்தை விஞ்ஞானபூர்வமான வரலாற்று நோக்கில் அதை அணுகினார். இன்றும் சகலரும் கைகரின் மொழிபெயர்ப்பைத் தான் ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள். வெறும் மொழிபெயர்ப்பாளராக மட்டுமன்றி அவர் ஒரு வரலாற்று ஆசிரியராக அதனை விமர்சனபூர்வமாகவும் ஆய்வுபூர்வமாகவும் அணுகியதும் ஒரு காரணமாக இருக்கலாம்.

370 பக்கங்களைக் கொண்ட அவரது நூலில் 70 பக்கங்களில் மகாவம்சத்துக்கு “அறிமுகம்” எழுதியிருக்கிறார். அதை மட்டுமே சிறு நூலாகவும் பின்னர் வெளியிட்டிருக்கிறார்கள். அந்தளவுக்கு அந்த அறிமுகம் முக்கிய ஆய்வாக கருதப்படுகிறது. மொழிபெயர்ப்பு சிக்கல்கள் பற்றி மட்டுமல்ல மகாவம்சத்தில் காணப்படும் பல முரண்பாடுகளையும், குறைகளையும் கூட அதில் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

அவரது ஆய்வின் முடிவில் அவர் பௌத்த மதத்தின் மீது எப்பேர்பட்ட மதிப்பையும் பற்றையும் வைத்திருந்தார் என்பது அவரது எழுத்தில் இருந்து உணரமுடியும். சிங்களத்தை மட்டுமல்ல பௌத்தத்தின் தொன்மைகளையும் மீட்டதில் அவருக்கு பங்குண்டு என்றே கூறவேண்டும்.  இத்தனைக்கும் கைகரின் தகப்பனார் (Johannes Leonhard Geiger) ஜெர்மனில் ஒரு கிறிஸ்தவ பாதிரியார்.

“உண்மையைச் சொல்லப்போனால் இலங்கை வரலாற்றின் முக்கியத்துவத்தை ஐரோப்பியர்கள் இன்னமும் சரியாக புரியவில்லை. ஆனால் மனிதகுல வரலாற்றில் அது முக்கியமானதொரு பக்கம்.” என்று தனது “இலங்கைபயணக்குறிப்புகள்” நூலில் குறிப்பிடுகிறார்.

இலங்கைக்கு அவர் 1895 இல் முதற் தடவை வந்திறங்கியதை அவர் விளக்கும் போது
“கருநீல நிற சமுத்திரமும் அதற்குப் பொருந்துகிறபடி வெளிர்நிற கடற்கரையும் மனதைக் கொள்ளைக்கொள்பவை கரைக்கு அப்பால் கண்ணில் தெரிந்த பரந்த நிலம் தென்னையால் மூடியிருந்தது...”
கொழும்பிலிருந்து கல்கிஸ்ஸவுக்கு ரயில் பயணத்தை மேற்கொண்டபோது..
“... இதுவரை கனவுலகில் மட்டுமே என்னை ஆட்கொண்டிருந்த வர்ணநிறங்களில் இந்தப் பகுதியின் மரங்களைக் கண்டேன். சூழத் தெரிந்த அத்தனையும் கடும் பச்சை நிறத்தில் காணப்பட்டது....”
கைகரை மகாவம்சத்தை பாளி மொழியிலிருந்து வெளிக்கொணர்ந்தவர் என்று மட்டும் தான் பலர் அறிந்திருப்பார்கள். ஆனால் அது மட்டுமன்றி சூலவம்சம் (ஜெர்மன், ஆங்கிலம் இரு மொழிகளிலும்), ரசவாகினி, சங்யுக்த நிக்காய, சிங்கள அகராதி உட்பட இன்னும் பல மொழிபெயர்ப்புகளையும், நூல்களையும் கொண்டுவந்திருகிறார். வேடுவ மொழி, ரொடி உப மொழி, சிங்களம், பாளி மற்றும் சிங்கள கலாசாரம், இலக்கியம், அதன் இலக்கணம், வரலாறு, மொழி, கலை, பௌத்த இலக்கியங்கள், இந்திய தொல்பொருள், பூகோள சாஸ்திரம், அகராதியாக்கம் என பல்துறை அறிஞராக அவர் இருந்திருக்கிறார். 

சிங்கள மொழியானது திராவிட மொழிக்குடும்பத்தைச் சேர்ந்தது என்கிற ஒரு கருத்து பரவலாக இருந்துவந்த காலத்தில் அது அப்படி இல்லை என்று தனது ஆய்வுகளின் மூலம் உறுதிபடுத்தினார் கைகர். அப்படி அது நிரூபிக்காது போயிருந்தால் பிற் காலத்தில் ஈழப் போராளிகளுக்கு மொழி ரீதியாக சிங்களத்தை தன்னுள் இழுத்துக்கொள்ள வாய்ப்பிருந்திருக்கும் என்று சிங்களவர்கள் பிற்காலத்தில் கூறினார்கள். சிங்கள மொழியை ஐரோப்பியர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்திவர்களில் முக்கியமானவராக கைகர் கருதப்படுகிறார். அவரது இறுதிக் காலத்தில் அவர் சிங்கள அகராதியை ஆக்குவது, இலக்கண நூலை எழுதுவது என்பவற்றில் செலவழித்தார்.

மகாவம்சத்தை அவர் நேர்த்தியாக ஒப்பேற்றிய வெற்றியின் காரணமாக அன்றைய ஆங்கிலேய அரசு சூலவம்சத்தை மொழிபெயர்ப்பதற்கும், தொகுப்பதற்கும் கைகரை இலங்கைக்கு அழைத்தது. 1926இல் மீண்டும் இலங்கை வந்து அதனை முடித்தார்.

மகாவம்சம் ஒரு வீரகாவியம் என்றார் கைகர். அது அந்தக் கலைப் படைப்பாளரின் பிரதியாகவும் பார்க்கப்பட வேண்டும் என்றும் அவர் கூறினார். அதே வேளை அவர் “அதில் என்ன சொல்லப்பட்டிருக்கின்றது என்பதைவிட என்ன சொல்லப்படாமல் மறைக்கப்பட்டிருக்கின்றது என்பதை ஆராய்வதே மிகவும் சிரமமான பணி.” என்பதை சொல்லத் தவறவில்லை.

கைகரைப் பற்றி ஆய்வு செய்பவர்கள் கவனிக்க வேண்டிய இன்னுமொரு முக்கிய பகுதி அவர் இலங்கை வந்த காலச் சூழலில் இருந்த இலங்கையின் அரசியல், சமூக நிலை.

இந்தக் காலப்பகுதியில் தான் பௌத்த மறுமலர்ச்சி காலப்பகுதி. ஒல்கொட் தலைமையில் பிரம்மஞான சங்கம் இலங்கையில் பௌத்த எழுச்சியில் பாரிய பங்காற்றிய காலம்., மிகெட்டுவத்த ஸ்ரீ குணானந்த தேரர், ஹிக்கடுவே ஸ்ரீ சுமங்கள தேரர், அநகாரிக்க தர்மபால, வலிசிங்க ஹரிச்சந்திர, பியதாச சிறிசேன  போன்ற தீவிர சிங்கள பௌத்தத் தலைவர்கள் இயங்கிய காலம். ஆங்கிலேயர்களுக்கு எதிராகவும், மிஷனரிகளுக்கு எதிராகவும் சுதேசிகள் எழுச்சி கொண்ட காலம். இப்பேர்பட்ட சூழலில் இலங்கையின் சிங்கள பௌத்தத்தின் தொன்மையை தூசு தட்டி வெளிப்படுத்த கைகருக்கு கிடைத்திருக்கக் கூடிய ஆதரவும், ஒத்தாசையும் கவனத்திற் கொள்ளலாம். அதுபோல இந்த சுதேசிய எழுச்சி கைகரின் கவனத்தையும் ஈர்க்கத் தவறவில்லை. அவரது “Unter Tropische Sonne” (சூரிய வெப்பத்தின் கீழ் 1930) என்கிற நூலில் இலங்கையின் அரசியல், சமூக, ஆன்மீக, சூழலியல் விடயங்களைப் பற்றி நிறைய பேசுகிறார். அப்போது அவர் 74வயதைக் கடந்திருந்தார்.

கைகரின் சகல நூல்கள் பல ஆங்கிலத்தில் மட்டுமல்ல சிங்கள மொழியிலும் இன்று கிடைக்கின்றன. ஆனால் தமிழில் மகாவம்சத்தைத் தவிர வேறெதுவும் வெளிவந்ததில்லை. கைகரின் பணிகள் பற்றிய ஆய்வுகளை இன்னும் பல்கலைக்கழகங்களில் செய்துகொண்டு தானிருக்கிறார்கள். 1943 இல் அவர் தனது 87வது வயதில் ஜெர்மனியில் இறந்தபோது மகத்தான சாதனைகளை விட்டுவிட்டுச் சென்றிருந்தார். குறிப்பாக இலங்கையின் வரலாற்றை மீள் கண்டுபிடிப்பு செய்ததில் அவரது பங்கு அளப்பரியது.


1989ம் ஆண்டுகளின் இலங்கை அரசு, கைகரின் உருவத்தைதைக் கொண்ட தபால்தலை வெளியிட்டு கௌரவப்படுத்தியது.  இலங்கை வரலாற்றில் இவரது வில்ஹெல்ம் கைகரின் அழியாதப் பெயராக நிலைத்து விட்ட ஒன்றாகும்.

கிட்டத்தட்ட அவர் எழுதிய 26 நூல்களை பட்டியலிட்டுள்ளது “தென்னாசியக் கற்கைக்கான இங்கிலாந்துப் பேரவை”

கைகர் எழுதிய நூற்றுக்கணக்கான நூல்களில் இலங்கை சார்ந்த நூல்களை இப்படி பட்டியலிடலாம்.

அவற்றில் இலங்கை சார்ந்து அவர் எழுதிய நூல்களே அதிகம்
  • “தீபவம்சம் மகாவம்சம்: இலங்கையின் வரலாற்றுப் பாரம்பரியம்” (1905)
  • மகாவம்சம் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு (1908)
  • சிங்களத்தின் மகாவம்சக் கதை எனும் மகாவம்சம்  (1912)
  • ரசவாகினி மொழிபெயர்ப்பு (1918)
  • சங்யுக்த நிக்காய (1925)
  • சூலவம்சம் - ஜேர்மன் மொழிபெயர்ப்பு 1-2(1925-1927)
  • சூலவம்சம் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு 1-2(1929-1930)
  • சிங்கள மொழி அகராதி (1930)
  • சிங்கள மொழி இலக்கணம் (1938)
  • சிங்கள மொழி உளவியல் கலைக்களஞ்சியம் (1941)
  • Ceylon. Tagebuchblätter und Reiseerinnerungen (இலங்கை டயரித் தாள்களும் பயண நினைவுகளும்) (1898) 
  • Unter Tropische Sonne (சூரிய வெப்பத்தின் கீழ்) (1930)
நன்றி - அரங்கம்

பாரிசில் முறிந்த முதுசம் - என்.சரவணன்


ஹூகோ எழுதிய இரண்டு பிரதான நூல்களையும், இது குறித்த திரைப்படங்கள் பற்றிய விபரங்களையும் இங்கே காணலாம்.
பாரிஸ் நோட்ரே டேம் கதீட்ரல் தேவாலயத்தின் முக்கிய பகுதிகள் எரிந்து நாசமாகியுள்ளன. கிட்டத்தட்ட 9 நூற்றாண்டுகள் பழமை வாய்ந்தது. பாரிசின் அடையாளங்களில் ஒன்றாக கருதப்பட்டு வந்தது. இதனைப் பாதுகாக்கவேண்டும் என்றும் மீள புனரமைக்க வேண்டும் என்கிற கோரிக்கை இன்று நேற்றல்ல இரண்டு நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னரே அழுத்தமாக எழுந்தது. இரண்டு உலக யுத்தங்களிலும் இருந்து இந்த தேவாலயம் தப்பியிருக்கிறது.

ஆனால் அதற்கு முன்னமே உள்நாட்டு போராட்டங்களால் பாதிப்பட்டிருக்கிறது. ஜெர்மனின் தாக்குதலுக்கு இலக்காகக் கூடும் என்கிற அச்சத்தில் மூலஸ்தானத்தில்  இருந்த நுணுக்கமான வேலைப்பாடுகளைக் கொண்ட பழம்பெரும் கண்ணாடிகள் முன்னெச்சரிக்கையாக அங்கிருந்து அகற்றப்பட்டு பாதுகாக்கப்பட்டு யுத்தம் முடிவடைந்ததும் மீண்டும் அவை இருந்த இடங்களில் பொருத்தப்பட்டன.

பிரான்சின் வரலாற்று நிகழ்வுகளோடு நெருங்கிய நேரடி தொடர்புடைய தேவாலயமாக இருந்து வந்த இந்த தேவாலயம் 1790 பிரெஞ்சு புரட்சி காலத்தில் புரட்சியாளர்களால் கைப்பற்றப்பட்டு சேதப்படுத்தப்பட்டது. அரசுக்கும் தேவாலயத்துக்கும் இருந்த தொடர்புகளின் காரணமாக தேவாலயம் இலக்கு வைக்கப்பட்டது ஆச்சரியமில்லை. அங்கிருந்த 20க்கும் மேற்பட்டு முக்கிய பழமையான பெரிய சிலைகள் சிதைக்கப்பட்டன. 1977இல் அச்சிலைகளில் 21 தலைகள் மாத்திரம் கண்டெடுக்கப்பட்டு காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. 1792 செப்டம்பரில் நிகழ்ந்த படுகொலைகளின் போது பல பாதிரியார்கள் கொல்லப்பட்டும், சிறைகளில் அடைக்கப்பட்டுமிருந்தார்கள்.


பிரான்சில் புகழ்பெற்ற எழுத்தாளரான விக்டர் ஹூகோ 1831ம் ஆண்டு நோட்ரே டேம் கதீட்ரல் தேவாலயத்தைப் பற்றி விரிவாக பல விபரங்களுடன் The hunchback of Notre Dame (பிரெஞ்சு மொழியில்: Notre-Dame de Paris, "Our Lady of Paris") நாவல் வடிவில் ஒரு நூலை வெளியிட்டார். மிகவும் முக்கியமான வரலாற்றுச் சின்னமான அந்த தேவாலயத்தின் அன்றைய அவல நிலையைப் பற்றியும் அது பாதுகாக்கப்பட வேண்டிய முக்கியத்துவமும் அந்த நூலில் பொதிந்திருந்தது.

ஹூகோ இந்த நூலுக்கு முன்னரே பாரிசில் உள்ள புராதன சின்னங்களைப் பாதுகாக்கவேண்டியதன் அவசியத்தைப் பற்றி ஒரு ஆராய்ச்சிக் கட்டுரையை “Guerre aux Démolisseurs” (War to the Demolishers) எழுதியிருந்தார்.  அதன் விரிவாக்கமாகத் தான் ஒரு பதிப்பாளருக்கு இந்த நூலை எழுதி முடிக்க ஒத்துக்கொண்டார். அதன்படி 6 மாதங்களில் அவர் அதனை முடித்துக்கொடுத்தார். மிகவும் பிரபல்யமான நூலாக அது கருதப்படுகிறது.


இந்த நூல் பாரிசின் தொல்பொருள், அதன் முதுசம் பற்றிய அக்கறையை பலருக்கும் ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. குறிப்பாக இந்த தேவாலயத்தின் கட்டடக் கலை குறித்து நிறைய விபரங்களைப் பதிவு செய்தார். அதனைத் தொடர்ந்து அந்த தேவாலயம் 1844இல் மீண்டும் புனரமைக்கப்பட்டது.


ஹூகோவின் The hunchback of Notre Dame நாவல்...
(மேற்படி  இணைப்பை அழுத்தி  அவற்றைப் பார்வையிடலாம்)

கடந்த வாரம் 14ஆம் திகதி அதன் திருத்த வேலைகளின் போது 16 புனிதர்களின் வென்கலச்சிலைகள் வெளியில் இருந்து உள்ளே வைக்கும் நிகழ்வைக் காண ஆயிரக்கணக்கானோர் வந்திருருந்தனர். 100 மீட்டர் உயரத்துக்கு உயர்த்தி உள்ளே கொண்டுசென்று வைக்கப்பட்டது



இதில் உள்ள அவலம் என்னவென்றால் இந்த தேவாலயத்தை நுணுக்கமாக சீர்திருத்தும் புனருத்தாபன பணிகளின் போது  ஏற்பட்ட தீயே இப்போது இருந்ததையும் அழித்து விட்டிருக்கிறது என்பது தான்.



பிரெஞ்சு மொழியில் ஹூகோவின் நூல்

https://drive.google.com/open?id=14BZ0qMzcNBQ2sT7CsIgMg88D-xkbefJl

ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு
https://drive.google.com/open?id=1LW7dM-EVqrf-O-0kOUN3HUI9uv9IlxHM

சாதி வெறி கோலோச்சும் பௌத்த நிக்காயக்கள் - என்.சரவணன்


பௌத்த நிக்காயக்களுக்கு இடையிலான சாதிப் பிரச்சினை மீண்டும் சூடு பிடித்துள்ளது

தேரவாத திபிடகத்தை கடந்த ஜனவரி மாதம் இலங்கையின் மரபுரிமையாக பிரகடனப்படுத்திய நிகழ்வை நாம் அறிவோம். அதனைத் தொடர்ந்து கடந்த மார்ச் 16 தொடக்கம் 23 ஆம் திகதிவரையான காலத்தை திபிடக வாரமகாவும் பிரகடப்படுத்தப்பட்டு அந்த நாட்களில் திபிடகவைக் கொண்டாடும் நிகழ்வுகள் நாடெங்கிலும் சிங்கள பௌத்தர்களால் பல்வேறு நிகழ்வுகள் ஒழுங்கு செய்யப்பட்டிருந்தன. மார்ச் 23 அன்று கண்டி தலதா மாளிகையில் அந்த வாரத்தை நிறைவு செய்யும் நாளில் கண்டியில் நிகழ்ந்த நிகழ்வில் ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன திபிடகவை உலக மரபுரிமையாக ஆக்கும் முன்மொழிவை செய்யும் நிகழ்வும் ஏற்பாடாகியிருந்தது.

இந்த நிகழ்வுக்கு இலங்கையின் அதியுயர் பௌத்த பீடங்களைச் சேர்ந்த மகா நாயக்கர்களும் ஆயிரக்கணக்கான பிக்குமார்களும் கலந்துகொண்டிருந்தனர். ஆனால் அங்கு கலந்து கொண்டிருந்த நிக்காயக்களின் தலைமைப் பிக்குமார்கள் சமமாக அங்கு நடத்தப்படவில்லை என்கிற சர்ச்சை இப்போது எழுத்துள்ளது. குறிப்பாக அவர்களுக்காக ஒழுங்கு செய்யபட்டிருந்த இருக்கைகளில் மல்வத்து, அஸ்கிரி ஆகிய நிக்காயக்களின் தலைமைப் பிக்குகளுக்கு மாத்திரம் இருக்கைகளை உயரமாகவும் அவர்களுக்கு அருகிலேயே  ராமக்ஞ, அமரபுர ஆகிய நிக்காயக்களின் தலைமைப் பிக்குகளுக்கு உயரம் குறைந்த இருக்கைகளை ஒழுங்கு செய்திருந்தமை பலரது கவனத்தையும் ஈர்த்திருந்தது.

ஊடகங்கள் இதனை குறிப்பாக பதிவு செய்தன. சமூக வலைத்தளங்களில் இது பற்றி பெரும் விவாதங்களே நடந்து வருகின்றன. இதற்கிடையில் இந்த நிகழ்வு முடிந்து இரு நாட்களின் பின்னர் 27ஆம் திகதி ராமக்ஞ நிக்காய ஒரு முக்கிய எதிர்ப்பு அறிக்கையை வெளியிட்டது. ஜனாதிபதிக்கு அனுப்பப்பட்டிருந்த கண்டன அறிக்கையில் “உபசம்பத்தா” (பௌத்த தீட்சை) பெற்ற அனுபவ முதிர்ச்சியின் அடிப்படையிலேயே பிக்குமார்களுக்கான ஆசன தரவரசை அமைக்கப்பட்டிருக்கவேண்டும் என்றும், அது மட்டுமன்றி மூத்த நிலை பௌத்த மதகுருக்கள் என்பதைக் கூட கவனத்திற்கொள்ளாது அவர்களை உயரம் குறைந்த ஆசனங்களில் இருத்த வைத்தது மரபு மீறிய செயல் என்று அந்தக் கடிதத்தில் சுட்டிக் காட்டப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாக 97 வயதையுடைய மூத்த மகாநாயக்கரை மதிக்காத செயல் என்றும் மோசமான அவமதிப்பு என்றும், அற மீறல் என்றும் அதில் கூறப்பட்டிருக்கிறது.


இந்த பாரபட்சம் வேண்டுமென்றே சாதி அடிப்படையிலான தர வரிசைப்படியே இந்த ஆசனங்கள் அமைக்கப்பட்டிருப்பதையே இந்த அறிக்கையில் மறைமுக கண்டனமாக தெரிவிக்கப்பட்டிருப்பதாக ஊடக விவாதங்களில் காண முடிகிறது. நிக்காயக்களுக்கு இடையிலான சாதிச் சண்டைகள் நடைமுறையில் வலுவாக இருந்தாலும் வெளிப்படையாக சாதியைக் குறிப்பிட்டு அந்த பாரபட்சங்கள் நடப்பதில்லை.

மிகவும் சூட்சுமமாகவும், நுணுக்கமாகவும் அவை நிகழ்ந்துகொண்டு தான் இருக்கின்றன. இந்த நிகழ்வை ஏற்பாடு செய்திருந்த ஜனாதிபதி செயலக ஊழியர்களை குறிப்பிட்ட அறிக்கையின் மூலம் கண்டித்திருந்தாலும் கூட நிருவனமமயப்பட்ட சாதியம் இப்படித் தான் மறைமுகமாக தனது பாரபட்சத்தை நிறைவேற்றிக்கொண்டே செல்வதை அவதானிக்க முடியும். ஜனாதிபதி செயலக ஊழியர்கள் மாத்திரம் விதிவிலக்கா என்ன?

அமரபுர, ராமக்ஞ நிக்காயக்கள் முறையே பிற்படுத்தப்பட்ட, தலித் நிக்காயக்களாக நடத்தப்படுபவை. இந்த வைபவத்தில் அவர்கள் வெளிப்படையாக தனித்து ஓரங்கட்டப்பட்டுள்ளதையே இனங்கான முடிகிறது. இவர்கள் வெளியிட்டுள்ள அறிக்கையில் சாதியத்தை நேரடியாக குறிப்பிடாவிட்டாலும் அறிந்தவர்கள் அனைவருக்கும் தெரியும் அவர்கள் எந்த பாரபட்சத்தை இங்கு காட்ட விளைகிறார்கள் என்பது.

சாதிவாரி நிக்காயக்கள்
இலங்கையின் பௌத்த சங்க அமைப்புமுறையை நிகாய என்று அழைப்பார்கள். அது பிரதான மூன்று “நிகாய”க்களாக  இயங்கி வருகின்றது. சீயம் நிகாய, அமரபுர நிகாய, ரமாக்ஞ நிகாய என்கிற இந்த மூன்று நிகாயக்களும் சாதி ரீதியில் பிளவு பட்டு இயங்குபவை. யாழ்ப்பாண சாதிய கட்டமைப்போடு ஒப்பிட்டு கூறுவதானால் முறையே வெள்ளாளர், கரையார், தலித் சமூகங்களாக இந்த மூன்றும் பிளவுற்றிருப்பதாக கொள்ளலாம்.

இலங்கையில் பௌத்த தீட்சையளிக்கும் வழிமுறை (உபசம்பதா சடங்கு) இல்லாதொழிந்து போயிருந்த ஒரு காலத்தில் மன்னர் கீர்த்தி ஸ்ரீ ராஜசிங்கனின் ஆதரவில் வெலிவிட்ட சரணங்கர தேரரின் தலைமையில் பௌத்த சமயம் கண்டி ராஜ்ஜியத்தில் மீண்டும் புத்துயிர் பெற்றது. 

உபாலி என்கிற பிக்குவின் தலைமையில் சீயம் சென்று அங்கிருந்து பௌத்த தீட்சையளிப்பதற்கு தகுதியான பிக்குமார்களை அழைத்து வந்தனர். 1753இல் இருந்து தான் மீண்டும் பௌத்த தீட்சையளிக்கும் மரபு ஆரம்பிக்கப்பட்டது. அப்படி ஆரம்பிக்கப்பட்டது தான் சியம் நிக்காய. ஆனால் ஒரு தசாப்தம் கூட கடக்கும் முன் “கொவிகம” சாதியினருக்கு மாத்திரமே தீட்சயளிக்கும் வழிமுறையை பின்பற்றத் தொடங்கினர். “கொவிகம” சாதி தவிர்ந்தவர்கள் பிக்குவாக ஆக அரச அனுசரனையோ ஆதரவோ கிடைக்கவில்லை. இந்த நிலையில் தான் 1779 இல் அம்பகஸ்பிட்டியே ஞானவிமல தேரர் பர்மாவுக்குச் சென்று அங்கிருந்து தீட்சை பெற்று வந்தார். 1803இல் அவர் ஆரம்பித்தது தான் அமரபுர நிக்காய. மியான்மாரின் பழைய தலைநகருக்குப் பெயர் தான் அமரபுர என்பது.

அமரபுர நிக்காயவின் தோற்றம்
கீர்த்தி ஸ்ரீ ராஜசிங்கன் (கண்டியை ஆண்ட மதுரை நாயக்க வம்சத்து தமிழ் மன்னன்) பௌத்த மதத்தை பாதுகாக்க எடுத்த நடவடிக்கைகள் அளப்பரியது. அதுபோல கீர்த்தி ஸ்ரீ ராஜசிங்கன் கொவிகம சாதிக்கு சார்பான தீர்மானங்களை எப்போதும் எடுத்துவந்தவர் என்பதும் வரலாற்றுக் குறிப்புகள் தெளிவுறுத்துகின்றன. கண்டி மல்வத்து, அஸ்கிரிய ஆகிய இரண்டு விகாரைகளை மையப்படுத்தி இரண்டு பிரதான பௌத்த நிகாயக்களை அமைத்து நாட்டிலுள்ள அனைத்து பௌத்த விகாரைகளும் இந்த நிகாயாக்களின் பரிபாலனத்துக்கு கீழ் கொண்டு வரப்பட்டன. இவை இரண்டிற்கும் கீழ் பௌத்த துறவிகளாக நியமிக்கப்படுபவர்கள் கொவிகம சாதியை சேர்ந்தவர்களாக இருக்கவேண்டும் என்கிற சட்டம் பிறப்பிக்கப்பட்டிருந்தது.

சிங்கள பௌத்தர்களில் கொவிகம அல்லாதவர்கள் இதனால் பாதிக்கப்பட்டார்கள். குறிப்பாக கராவ, சலாகம, துராவ சாதியினர் ஏமாற்றமுற்றதுடன் தமது எதிர்ப்பையும் வெளியிட்டனர். துறவறம் பூண்டிருந்த சில பிக்குமார்; நிலப்பிரபுக்கள், உயர் சாதியினர் இருக்குமிடங்களில் தமது பழக்கதோசத்தால் தமது சீருடையையும் கழற்றிவிட்டு பாதம் பணிந்து வணங்கியிருக்கிறார்கள். சில பிக்குமார் நடனம், பறையடித்தல் போன்றவற்றிலும் ஈடுபட்டிருக்கிறார்கள். இந்த செய்தி மன்னரின் காதுகளுக்கு எட்டியது. இந்த பின்னணியில் தான் குறித்த சட்டத்தை மன்னர் கொண்டு வந்தார் என்கின்றன குறிப்புகள். சாதி மேலாதிக்க கொவிகம சாதியினருக்கு இது வாய்ப்பாகப் போனது.

கொவிகம அல்லாதோர் அந்த சட்டம் குறித்து தமது கவலையை தெரிவித்ததுடன், அவர்களின் முறைப்பாடுகளும் மன்னரை சேர்ந்தன. ஒன்றும் நடக்கவில்லை. எனவே அந்த மூன்று சாதியினரும் சேர்ந்து 1772 இல் தாமே இரண்டு இடங்களில் துறவற நிகழ்வை ஏற்பாடு செய்தனர். ஆனால் அதனை மலைநாட்டு பௌத்த பெரியார்களிடமிருந்தோ, மக்கள் மத்தியிலோ எந்த மதிப்பும் கிடைக்கவில்லை.

துறவறத்துக்குள் நுழைந்த பிக்குகளுக்கு “உபசம்பதா சடங்கு” என்கிற துறவற நிகழ்வு மிக முக்கியம். அதன் பின்னர் தான் உத்தியோகபூர்வமான நிலைக்கு அவர்கள் உயர்த்தப்படுவார்கள். அதனை இரண்டு நிகாயக்களும் மறுத்த நிலையில் இந்த மூன்று சாதியினரும் பர்மாவுக்கும், தாய்லாந்துக்கும் (சீயம்) 1799-1813 காலப்பகுதியில் பல தடவைகள் சென்று அங்கு துறவற நிகழ்வை நடத்தி விட்டு வந்தார்கள். அதற்கான செலவுகளை சலாகம சாதியை சேர்ந்த வர்த்தகர்கள் ஒழுங்கு செய்து கொடுத்தார்கள்.

ஞானவிமலதிஸ்ஸ தேரர் “உபசம்பதா” செய்துகொண்டு அந்த பிக்கு பரம்பரையின் தலைமைப் பதவிக்கு பர்மா அரசர் நியமித்திருப்பதாக ஒரு கடிதத்தைக் கொண்டு வந்ததுடன் மல்வத்து பீடத்தின் சங்க நாயக்கருக்கும் ஆங்கில தேசாதிபதிக்கும் அனுப்பி வைக்கப்பட்டபோதும் அவை எதுவும் கணக்கில் எடுக்கப்படவில்லை. கண்டியைச் சேர்ந்த உயர்சாதி நிக்காயக்கள் இப்படி ஒரு புதிய நிக்காய தோற்றம் பெறுவதில் அதிருப்தியுற்றிருந்தனர். கண்டி கைப்பற்றப்படாத காலத்தில் கூட சங்க நாயக்கர்களுக்கும் ஆங்கில தேசாதிபதிக்குமிடையில் அன்று நட்பு இருந்தது என்று டொய்லியின் நாட்குறிப்பில் இருக்கிறது. எனவே அன்றைய தேசாதிபதி பிரவுன்றிக்கு ஊடாக புதிய நிக்காய  தோற்றம் பெற முடியாதவாறு தடை செய்தனர்.

தேசாதிபதியின் இந்த தடையை எதிர்த்து அப்போது களுத்துறை முதல் மாத்தறை வரையிலான கருவா தோட்டங்களில் பணிபுரிந்த தொழிலாளர்கள் (சலாகம சாதியைச் சேர்ந்தவர்கள்) வேலைநிறுத்தங்களில் ஈடுபட்டிருக்கிறார்கள். அவர்களின் ஒன்றுபட்ட போராட்டத்தின் விளைவாக அந்தத் தடையை தேசாதிபதி நீக்கியிருக்கிறார். இந்த விபரங்கள் விரிவாக மிகெட்டிவத்த குணானந்த தேரரின் சுயசரிதத்தில் (கொடகே வெளியீடு) விபரிக்கப்பட்டுள்ளன.

இலங்கையில் வடக்கு பகுதிகளில் தாழ்த்தப்பட்ட சாதியினருக்கு சைவக் கோவில்கள் தடைசெய்யப்பட்டு இருந்ததைப்போல பௌத்த விகாரைகளிலும் நிலைமை இருந்திருக்கிறது.

இந்த நிலமைகளைத் தொடர்ந்து கொவிகம சாதி அல்லாதோருக்கான நிக்காய "அமரபுர நிக்காய" என்கிற பெயரில் தொடங்கப்பட்டது. குறிப்பாக கராவ (மீன் பிடி சமூகம்), சலாகம (கருவா செய்கையில் ஈடுபடுவோர்), துராவ (கள் இறக்குவோர்) ஆகிய சாதியினரே அமரபுர நிக்காயவில் உள்ளடங்குபவர்கள்.


ராமக்ஞ நிக்காயவின் தோற்றம்
பிக்குகளின் "சங்க சபை"களுக்குள் இருக்கும் சாதியத்துக்கு எதிராக போராடிய பிக்குகளின் கதைகள் கூட ஏராளமாக இருக்கின்றன. 1810 இல் பாணந்துறையிலுள்ள கல்கொட பௌத்த விகாரையில் நடக்கும் நிகழ்வுகளில் கொவிகம சாதியினருக்கு ஒருபுறமும் ஏனைய சாதியினருக்கு மறுபுறமும் ஒதுக்கப்பட்ட நிலை காணப்பட்டது. இந்த நிலைமையை எதிர்த்து கராவ சாதியச் சேர்ந்த 18 பேர் வெளியேறி தமக்கான சொந்த விகாரையை அமைத்துக்கொண்டனர். அந்த விகாரை இன்றும் பாணந்துரையில் "ரன்கொத் விகாரை" என்கிற பெயரில் இருக்கிறது.

ரன்கொத் விகாரை - பாணந்துறை
கொவிகம அல்லாதோருக்கான நிக்காய ஆரம்பிக்கப்பட்டதன் பின்னர் கரையோரப்பகுதிகளில் கொவிகம சாதி அல்லாதோரால் புதிய விகாரைகள் தோற்றுவிக்கப்பட்டன. அவற்றுக்கு கராவ, சலாகம, துராவ சாதிகளைச் சேர்ந்த தனவந்தர்கள் உதவினார்கள். அந்த விகாரைகள் சாதிபேதமற்று இயங்கத்தொடங்கிற்று.

அதே பர்மாவில் ‘ராமக்ஞபுர’த்தில் இருந்த விகாரையில் தீட்சை பெற்று திரும்பிய பிக்குமார்களால் 1863 இல் ஆரம்பிக்கப்பட்டது தான் “ராமக்ஞ நிக்காய”.

அரசியல் அதிகாரத்தில் சீயம் நிக்காயவின் வகிபாகம்
உயர் சாதி “சீயம் நிக்காய”வின் கீழ் மாத்திரம் 8 பிரிவுகள் உண்டு. அஸ்கிரி, மல்வத்து என்பவை அவற்றில் பலமான பிரிவுகள். அரசியல் அதிகாரத்தில் உள்ளவர்கள் ஓடிச்சென்று ஆசி பெற முனைவதும், அரசியல் விளக்கங்கள் அளித்து தமக்கு சாதகமாக இருக்கக் கோருவதும் இந்தப் பிரிவுகளிடம் தான். தேர்தல் காலங்களில் தமது கட்சி விஞ்ஞாபனத்தின் முதற் பிரதிகளை இந்த பீடத்தலைவர்களிடம் கொடுத்து, ஆசீர்வாதம் பெற்றுவிட்டு, அதனை ஊடகங்களில் பெரிதாக காட்டிவிட்டு பிரச்சாரங்களைத் தொடக்குவது ஒரு மரபாகவே இருக்கிறது.

தேர்தல்  விடுதலைப் புலிகளுக்கும் அரசுக்கும் இடையிலான பேச்சுவார்த்தையின் போது நோர்வே பிரதிநிதி எரிக் சுல்ஹைம் பல தடவைகள் சமாதான யோசனைகளை எடுத்துக் கொண்டு ஓடிப்போய் விளக்கம் கொடுத்து ஆசி பெற்று திரும்பியதும் இந்தத் தரப்புகளிடம் தான். கண்டி தலதா மாளிகையும், புத்தரின் புனித தாதுப்பல் என்பவையும் இந்த இரு தரப்பினரின் பொறுப்பில் தான் இருக்கின்றன.


சீயம் நிக்காயவின் கோட்டே பிரிவைச் சேர்ந்தவர் தான் பிரபல சிங்கள பௌத்த இனவாத பிக்குவாக அறியப்படும் ஞானசார தேரர். ஞானசார தேரரை விடுவிக்கச் சொல்லி இன்று சகல நிக்காயக்களும் ஒன்றிணைந்து அழுத்தம் கொடுத்துக் கொண்டிருப்பது தமது இனவாத தலைமைப் பிரதிநிதி என்பதால் மட்டுமல்ல; கூடவே அவர் சீயம் நிக்காயவைச் சேர்ந்த ஒருவர் என்பதாலும் தான். ஞானசார தேரர் மீது பௌத்த பீட ஒழுங்கு நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்று பொதுவாக பிக்கு தரப்புகளில் யோசனை முன்வைக்கப்பட்ட வேளை அவர் பாதுகாக்கப்பட்டு வருவதும் அவரின் அதிகாரத்துவ சாதி நிக்காயவின் பலத்தால் தான்.

அமரபுர நிக்காயவும் தமக்குக் கீழ் 22 பிரிவுகளைக் கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் ஓடுக்கப்பட்ட சாதியினரின் நிக்காய அது. இந்த பிரிவுகளுக்கென தனியான மகா நாயக்கர்கள் உள்ளார்கள்.

சிங்கள வெள்ளாளர்களான கொவிகம சாதியின் ஆதிக்கம் சிங்கள அரசியல் சூழலில் எத்தகையது என்பது பற்றி நிறையவே சமகால ஆய்வுகள் வெளியாகியிருக்கின்றன.

கண்டியிலுள்ள ராமக்ஞ நிக்காய, அமரபுர நிக்காய ஆகியவை சாதிய ரீதியில் பிளவுண்டிருந்தாலும் கூட அங்கே வெளிப்படையான நடைமுறை கிடையாது. அனால் சீயம் நிக்காய வெளிப்படையாக சாதியத்தைக் கைகொள்கிறது. பௌத்த பிக்குவாக மாறவிரும்புபவர்கள். அல்லது மாற்றப்படும் சிறுவர்கள் உயர் சாதி கொவிகம குலத்தைச் சேராதவருக்கு பௌத்த தீட்சை வழங்குவதில்லை. அதாவது தாழ்த்தப்பட்ட சாதியினருக்கு பௌத்த பிக்குவாக தமது நிக்காயவுக்குள் உள்வாங்குவதிலை. ஆனால் சீயம் நிக்காய போன்றவை உயர்சாதியற்ற பெரும் பணக்காரர்கள் வழங்கும் உதவிகளையும், வசதிகளையும் அனுபவிக்கவே செய்கின்றன.


கடந்த 2017ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் ஆங்கிலேயர்களுக்கு எதிராகப் போராடிய கெப்பட்டிபொல உள்ளிட்ட “வீரர்களை” துரோகியாக பிரகடனப்படுத்திய வர்த்தமானிப் பத்திரிகையை செல்லுபடியற்றதாக்கி அவர்களை தேசிய வீரர்களாக அறிவிக்கும் தேசிய நிகழ்வை ஜனாதிபதித் தலைமையில் கண்டி மகுல் மடுவவில் நிகழ்த்தப்பட்டது. அந்த நிகழ்வில் ராமக்ஞ நிக்காயவைச் சேர்ந்த மகாநாயக்கர்களுக்கு ஆசனங்களை வைப்பதற்கு சீயம் நிக்காய மகாநாயக்கர்கள் எதிர்த்திருந்த செய்திகளையும் இந்த இடத்தில் நினைவுகொள்ளவேண்டும்.

இன்னமும் இலங்கையின் நாளாந்த பத்திரிகைகளில் பௌத்த பிக்குவாக ஆவதற்கு கொவிகம சாதியைச் சேர்ந்தவர்கள் “இன்ன” விகாரைக்கு தேவை என்கிற நாளாந்த பத்திரிகை விளம்பரங்கள் வெளிவரவே செய்கின்றன. 

இலங்கையின் பௌத்த துறவிகள் நிக்காயக்களாக பிரிந்து இருந்தாலும் பேரினவாத நிகழ்ச்சிநிரலுக்கு தமது அனுசரணையை ஒன்று சேர்ந்து வழங்கத் தயங்குவதில்லை. அஸ்கிரிய, மல்வத்து, கோட்டே, அமரபுர போன்ற நிக்காயக்களுக்கு மகா நாயக்கர்கள் உள்ளனர். அதுவும் அமரபுர நிக்காயவுக்கு 20க்கும் மேற்பட்ட மகா நாயக்கர்கள் இருக்கின்றார்கள்.

கண்டியில் நிகழ்ந்த பாரபட்சம் பற்றி முகநூலில் நிகழ்ந்த விவாதமொன்றில் பிரபல சமூக செயற்பாட்டாளரும் “நீதியான சமூகத்துக்காக” என்கிற அமைப்பின் முன்னாள் தலைவரும் சமீபத்தில் ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேனவால் தென்மாகாண ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டவருமான ரஞ்சித் கீர்த்தி தென்னகோன் சில கவனிக்கத்தக்க கருத்துக்களை வெளியிட்டிருந்தார்.

சாராம்சத்தில் அவரின் கருத்தின் படி இதை சாதிய அடிப்படையில் பார்க்கத் தேவையில்லை என்றும் தேவையேற்பட்டால் யாரேனும் பிக்குவாக சீயம் நிக்காயவில் சேர்க்கவேண்டுமென்றால் தன்னை தொடர்பு கொள்ளும்படியும்; தான் அதை ஒழுங்கு செய்வதாகவும் குறிப்பிட்டிருந்தார். (மார்ச் 28 முகநூல் விவாதத்தில்) அதற்கு பதிலளித்த லொக்குலியன கீர்த்தி என்பவர்  “உங்களால் ‘மஹான’ செய்ய முடியும் (பிக்குவாக சேர்ப்பிப்பது) என்பதை நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன். ஆனால் உங்களால் அவர்களுக்கு அங்கே ‘உபசம்பதா’ (பௌத்த தீட்சை) செய்து வைக்க முடியுமா?” என்று சவாலிட்டிருந்தார். அந்த விவாதத்தில் பலவற்றுக்கும் பதிலளித்த ஆளுனர் இந்தக் கேள்விக்கு இறுதிவரை பதில் அளிக்கவில்லை.

பத்திரிகை விளம்பரம் : பிக்குவாக விரும்பும் கொவிகம சாதியைச் சேர்ந்த மூவர் தேவை.
சீயம் நிக்காய பன்சலை ஒன்றுக்கு தீட்சை கொடுத்து பன்சலையை பொறுப்பு வகிக்ககூடிய 20-65 இடைப்பட்ட வயதுடைய ஒருவரைக் கோரி விடுக்கப்பட்ட பத்திரிக்கை விளம்பரம் இது. "கே" என்று முடியும் பெயர்களில் இருக்காத பரம்பரைப் பெயரில் "லாகே" என்று முடியக் கூடியவர்கள் மாத்திரம் விண்ணப்பிக்கக் கோருகிறது. அதாவது நேரடியாக "கொவிகம" சாதியை மட்டும் விண்ணப்பிக்கும் படி கோருகிறது
இன்றும் பிக்குமாரை இணைந்து கொள்ளக் கோரும் பத்திரிகை விளம்பரங்களில் குறிப்பிட்ட சாதியை மட்டும் கோரும் விளம்பரங்களை காண முடிகிறது. அது போல திருமண விளம்பரங்களும் கூட சாதி கோருகின்ற சிங்கள விளம்பரங்கள் தொடரவே செய்கின்றன. அது மட்டுமன்றி தமது பரம்பரைப் பெயர்களை வைத்து சாதியை அடையாளம் காண்பதால் தமது பெயர்களை மாற்றிக்கொள்கிற விளம்பரங்களையும் கூட தேசிய நாளிதழ்களில் காண முடிகிறது.
“நஜஜ்ஜா வசலோ ஹோதி – நஜஜ்ஜா ஹோதி பிரஹ்மனோ கம்மனா வசலோ கோதி – கம்மனா ஹோதி பிரஹ்மனோ...” (வசல சூத்திரம்)
 “எந்தவொரு மனிதனும் பிறப்பால் தாழ்த்தப்பட்டவரோ, பிராமணரோ கிடையாது. ஒருவன் தனது நன்னடதையாலேயே உயர்ந்தவனாக போற்றப்படுகிறான்.” என்கிறார் புத்தர்.

இதனால் தான் சொல்கிறோம் இலங்கையின் தோல்விகளுக்குக் காரணம் “கௌதம பௌத்தம்” என்பது சிங்கள பௌத்தமாக மாற்றம் பெற்றதால் தான் என்பதை நாம் அடித்துச் சொல்ல முடியும். அந்த சிங்கள பௌத்தம் வெறும் மூடத்தனமான இனவாதத்தை மாத்திரம் தாங்கியிருக்கவில்லை மாறாக சொந்த சிங்கள பௌத்தர்களையே சாத்திய ரீதியில் பிளவுபடுத்தி அதிகாரதத்துவ படிநிலை அடுக்கையும் கொண்டு இயங்குகிறது.

நன்றி - தமிழர் தளம்.


நமது மலையகத்துக்கு ஜனாதிபதி விருது - எப்படி உருவானோம்!? - என்.சரவணன்


இவ்வருடத்திலிருந்து சிறந்த ஊடகத்துறையினருக்கான “ஜனாதிபதி ஊடக விருது” அரசு வழங்கத் தொடங்கியுள்ளது. இந்த வருடம் சிறந்த வலைப்பதிவாளருக்கான விருது எனக்கு “நமது மலையகம்” (www.namathumalayagam.com) இணையத்தளத்துக்காக கிடைத்துள்ளது. இது பற்றிய அனுபவப் பகிர்வை வாசகர்களோடு பகிந்துகொள்ள விரும்புகிறேன்.


மலையகம் பற்றிய செய்திகள், ஆய்வுக் கட்டுரைகள், அதற்கான தளமமைக்கும் ஊடகங்கள் எல்லாம் இன்று சற்று பெருகியுள்ளன. ஆனால் 10ஆண்டுகளுக்கு முன் வரை மலையகத்தில் என்ன நடக்கிறது என்பது பற்றி மற்றவர்களுக்கோ, சொந்த மக்களுக்கோ விழிப்பூட்டும் ஊடக மார்க்கங்கள் இருக்கவில்லை.

2000 ஆம் ஆண்டு சென்னையில் நிகழ்ந்த “தமிழ் இனி” மாநாட்டில் கலந்துகொண்டு அங்கு இது பற்றிய ஒரு கட்டுரையை சமர்ப்பித்தேன். குறிப்பாக வடக்கு கிழக்கில் போராட்டம் நடந்துகொண்டிருந்த காலப்பகுதியில் சர்வதேச அளவில் அப்போராட்டம் குறித்த பிரச்சாரத்துக்கென புகலிடத்தில் ஏராளமான ஊடகங்கள் கூட வளர்ந்திருந்தன. இணையத்தளங்கள், பத்திரிகைகள், சஞ்சிகைகள், வானொலிகள், தொலைக்காட்சி சேனல்கள் என ஒரு வளமான ஊடகங்களைக் கொண்டிருந்தது ஈழப்போராட்டம் சார் புலம்பெயர் சமூகம். இத்தனை இருந்தும்; வடக்கில் நடக்கும் சிறிய செய்திகள் கூட பெரிய அளவில் கொண்டுபோக முடிந்தது. ஆனால் மலையகத்தில் நடக்கும் பெரிய விடயங்களைக் கூட சிறிய அளவிலாவது தமிழ் மக்களுக்கு கொண்டு போய் சேர்க்கும் அக்கறையோ, பிரக்ஞையோ அங்கு இருக்கவில்லை.

மலையகத்தின் பால் அக்கறை கொள்வதற்கும், அவர்களுக்காக குரல் கொடுக்கவும், ஆதரவு வழங்கவும் புகலிடத்தில் கணிசமான சக்திகள் இருந்தபோதும் அவர்களுக்கு மலையகம் பற்றிய எந்த செய்திகளும் உரியவகையில் கொண்டு செல்லப்படாதால் மலையக மக்கள் ஒரு வகையில் அனாதைகளாகவே தொடர்ந்தும் இருந்தார்கள்.

தமிழ்த் தேசியமும் - மலையகத் தேசியமும்
இலங்கையில் 1948இல் தமிழரசுக் கட்சியின் தோற்றக் காலத்திலிருந்தே மலையகம் அவர்களின் நிகழ்ச்சிநிரலில் பிரதான இடத்தைப் பிடித்திருந்தது. மலையகத்துக்கான மாநாட்டுத் தீர்மானங்கள் பல நிறைவேற்றப்பட்டிருக்கின்றன. தமிழ்த் தேசிய அரசியலின் வளர்ச்சிக்கும் மலையகப் பிரச்சினை முக்கிய இடத்தை வகித்திருக்கிறது. தமிழ் மக்களின் பிரச்சினையை தொகுத்து பேசும்போது மலையக மக்களின் பிரச்சினை முக்கிய இடத்தை வகித்திருக்கின்றன. ஆயுதப்போராட்ட காலத்தில் நிகழ்ந்த முக்கிய பேச்சுவார்த்தைகளில்; குறிப்பாக திம்பு பேச்சுவார்த்தை, இலங்கை – இந்திய ஒப்பந்தம் என்பவற்றில் கூட இந்திய வம்சாவளியினரின் பிரச்சினை ஒரு அங்கமாக இருந்திருக்கிறது. 80 களுக்குப் பின் மலையகம் ஈழப் போராட்டத்தின் நிகழ்ச்சிநிரலில் இருந்து கழற்றிவிடப்பட்டுவிட்டது என்று தான் கூற வேண்டும். ஈழப்போராட்டத்துக்கு எல்லாக் காலத்திலும் மானசீகமாகவும், நடைமுறையிலும் ஆதரவு தந்த மக்களாக இருந்தார்கள். முப்பது வருட யுத்தகாலத்தில் மலையகத்தில் சிங்கள பேரினவாத அரசு மேற்கொண்ட கைதுகள், கடத்தல்கள் சித்திரவதைகள் என்பனவற்றை யார் மறுக்க முடியும்.

1939 இல் இலங்கையில் முதலாவது சிங்கள – தமிழ் இனக்கலவரம் மலையகத்தில் ஏற்பட்டது. ஜி.ஜி.பொன்னம்பலம் மலையகத்தில் வந்து மகாவம்சத்துக்கு எதிராக பேசியது அந்தக் கலவரத்துக்கு உடனடிக் காரணமாக அமைந்தது. அதன் பின்னர் இலங்கையில் நிகழ்ந்த அத்தனை கலவரங்களிலும் அதிகமாக பாதிக்கப்பட்டது மலையகமும் இந்திய வம்சாவளி மக்களுமே என்பது யாவருக்கும் தெரியும். வடக்கு – கிழக்கு தமிழ்த் தேசிய அரசியலால் சிங்களப் பேரினவாதம் கடுப்பேறும் காலங்களிலெல்லாம் மலையக மக்களே தாக்குதலுக்கு ஆளானார்கள். அகதிகளானார்கள். இறுதியில் அரசியல் அனாதைக்களுமானார்கள். 

ஏற்கெனவே இலங்கை அரசால் திட்டமிட்டு நாடுகடத்தும் கைங்கரியத்தால் வலுக்கட்டாயமாக அனுப்பப்பட்ட காலம் போய் ஒவ்வொரு கலவரத்தின் பின்பும்; இருந்த கொஞ்ச சொத்துக்களையும் இழந்து, நம்பிக்கையும் இழந்து கூட்டம் கூட்டமாக தமிழகம் போய் சேர்ந்தார்கள். வடக்கே பாதுகாப்பு என்று நம்பி அங்கும் சென்று குடியேறினார்கள். ஈழ விடுதலைப் போராட்டத்தில் இணைந்து ஏறத்தாழ அத்தனை இயக்கங்களின் மூலமாகவும் தமது உயிரைக் கொடுத்திருக்கிறார்கள். 

இப்படியெல்லாம் தமிழ்த்தேசிய அரசியலில் பிரிக்க முடியாத அங்கமாக இருந்த மலையக மக்கள் அதிலிருந்து துண்டிக்கப்பட்டதன் அரசியலை ஒரு முறை திரும்பிப் பார்க்க வேண்டும்.

குறைந்தபட்சம் மலையகம் பற்றிய செய்திகள் வெளிவந்தால் தான் அந்த தகவல்களும், தரவுகளும், நிகழ்வுகளும் மலையகத் தேசியத்துக்கான கருத்தாக்கத்துக்கு கருத்துருவம் கொடுக்க முடியும். ஆனால் ஈழச் செல்வாக்கு மிகுந்த புகலிட ஊடகங்கள் அதைச் செய்யவில்லை. எனவே வடக்கு சமூகத்திலிருந்து இதற்கான ஆதரவைத் தேடாமல் நாமே நமக்கான ஊடகங்களை உருவாக்கிக்கொள்ள முனைவோம் என்று தான் நாங்கள் பரவலாக பிரச்சாரம் செய்யத் தொடங்கினோம்.


ஒஸ்லோவில் தொடங்கிய இணையத்தளம்.
“Malayagam.com” என்கிற இணையப்பெயரை 2002 ஆம் ஆண்டு நான் வாங்கி அதனை நடத்துவதற்காக மலையகத்தில் அக்கறையுள்ள நண்பர்களை அணுகினேன். அது வெற்றியளிக்கவில்லை கிட்டத்தட்ட 10 ஆண்டுகளாக அந்த இணையத்தளம் பறிபோகாமல் இருப்பதற்காக பணத்தைக் கட்டிக்கொண்டே இருந்தேன். ஒரு வருடம் அக்கட்டணத்தை கட்ட தவறியதால் அது பறிபோனது. ஓரிரு வாரங்களுக்குள்ளேயே யாரோ ஒருவர் அதனை வாங்கிவைத்துக்கொண்டார். ஆனால் நான் www.malayagam.net என்கிற ஒரு இணையப்பெயரை மீண்டும் வாங்கினேன். 

10 ஆண்டுகளுக்குப் பின் நான் 2012 இல் மீண்டும் இலங்கை செல்லும் வாய்ப்பைப் பெற்றேன். மலையகத்துக்கான ஒரு இணையத்தளத்தின் அவசியத்தைப் பற்றி பல நண்பர்களுடன் பேசினேன். நோர்வே திரும்பியதும்  12.12.2012 அன்று சரியாக 12 மணிக்கு நோர்வேயில் அசோக், ரஜினி, ரமேஸ், அரவிந்த் ஆகிய இந்தியவம்சாவளி நண்பர்கள் இணைந்து முதல் தடவையாக மலையகம் இணையத்தளத்தை (www.malayagam.net) அங்குரார்ப்பணம் செய்தோம். இங்கு இருந்த நண்பர்கள் அந்த இணையத்தளத்தில் தொழில்நுட்ப ரீதியில் ஒத்துழைக்கும் ஆற்றலைக் கொண்டிருக்கவில்லை.


இந்த இடைக்காலத்தில் எனது நெருங்கிய தோழர்களான லெனின் மதிவானம், தோழர் திலக் (இப்போது பாராளுமன்ற உறுப்பினர்) ஆகியோருடன் இது குறித்து தொடர்ந்து கலந்துரையாடினோம். ஒரு அணியாக உருவானோம். ஆனால் தோழர் லெனின் மதிவானம் அந்தப் பெயரை மாற்ற வேண்டும் என்கிற கோரிக்கையை முன்வைத்தார். நான் விளக்கியும் கூட அவர் அந்தப் பெயரில் ஆர்வமாக இருந்தார். அவரின் விருப்பப்படியே “நமது மலையகம்” என்கிற புதிய பெயருக்கு இணையத்தளத்தை மாற்றிக்கொண்டேன்.


இலங்கையில் அங்குரார்ப்பணம்
2013 இலங்கை சென்று நமது மலையகத்தின் அறிமுக நிகழ்வை யூலை 28அன்று கொழும்பு தமிழ்ச் சங்கத்தில் நிகழ்த்தினோம். இதனை நடத்துவதில் தோழர் லெனின், திலக் , ஜெயக்குமார் போன்றோர் பெரும்பங்கு வகித்தார்கள். பேராசிரியர் சந்திரசேகரன், தெளிவத்தை ஜோசப், ஏ, லோரன்ஸ், லெனின், திலக் ஆகியோர் உரையாற்றினார்கள்.

இணையத்தளத்தை உருவாக்கினால் போதாது அதனைத் கிரமம் பாதிக்காது தொடர்ந்து நடத்தவேண்டும் அதற்காகத்தான் ஒரு அணி தேவைப்பட்டது. சக தோழர்களின் வேலைப்பங்கீடு, பங்களிப்புடன் அது நிறைவேறும் என்கிற நம்பிக்கையுடன் தான் தொடங்கினோம். ஆனால் வேலைப்பங்கீடு சாத்தியப்படவில்லை.

இதற்கிடையில் பல சவால்கள். இணையத்தளத்தை நடத்துவதில் நான் தனித்து நின்றேன். இனியும் இதனை விடுவதில்லை எப்பேர்பட்டும் இதனை விடாது தொடர்வேன் என்று எனக்குள் உறுதிமொழி எடுத்துக்கொண்டேன். நான் செய்ய வேண்டிய எனது ஆய்வுப் பணிகளுக்கான நேரத்தையும், உழைப்பையும், சக்தியையும் “நமது மலையகம்” இணையத்தளத்துக்கான தொழில்நுட்ப பணிகள் உறிஞ்சிக் கொண்டன. இலங்கையில் ஆங்காங்கு ஊடக பயிற்சிநெறிகளை நடத்தினேன். அதில் எம்மோடு இணைந்து தொண்டர்களாக; இதன் ஆசிரியர்களாக பணியாற்றும்படியும்  பலரைக் கேட்டுக்கொண்டேன். சிலர் இணைந்தார்கள். பயிற்சியளித்தேன். சில வாரங்களில்  அவர்களும் செயலிழந்தார்கள்.

எம்மோடு பணிபுரிய முன்வந்தவர்களிடம் இந்த இணையத்தளத்துக்கு நோர்வே நிதியுதவி செய்வதாக ஒரு புரளியையும் சில நல்ல உள்ளங்கள் கிளப்பிவிட்டார்கள். இது முற்றிலும் எனது சொந்த செலவில் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது என்பதை நிரூபிக்க படாதுபாடுபட்டேன். உழைப்பு சக்தி, நேரம், வளங்கள் என அத்தனையும் கொடுத்ததும் என் பிரக்ஞை பற்றிய அவதூறு செய்தவர்களிடம் இருந்து விலகி இருக்கத் தான் முடிந்தது.

“நமது மலையகம்” இணையத்தளம் எந்த வணிக விளம்பரங்களையும் செய்து வருமானம் ஈட்டியதில்லை. அப்படி ஒரு நோக்கமுமில்லை. கூகிள் விளம்பரங்களை இணையத்தளத்தில் செய்தால் பணம் வரும் என்றார்கள். அப்படி செய்வதை தவிர்த்தோம். நமது கொள்கைகளை மீறிய விளம்பரங்கள் வந்தால் அது அறமீறலாக அமைந்துவிடும் என தவிர்த்துவிட்டோம்.

இது ஒடுக்கப்படும் மக்களின் இணையத்தளம். அறம் சார்ந்து மிகவும் எச்சரிக்கையுடன் இருந்துவருகிறோம். மலையகத்துக்கான செய்தித்தளங்கள் சில இன்று உருவாகியிருப்பது மகிழ்ச்சியை அளிக்கிறது. செய்திகளுக்காக நாங்கள் இயங்க வேண்டும் என்கிற அவசியம் இப்போது இல்லை. அதற்கான கொள்ளளவும் எம்மிடம் இப்போதைக்கு இல்லை. செய்யப்படாத பணிகள் இருந்தால் அதனை செய்கிறோம். குறிப்பாக நல்ல ஆக்கங்கள் வேறு இடங்களில் வெளிவந்தால் அதனை மீள் பதிவு செய்து மேலும் பலரிடம் கொண்டு போய் சேர்க்கிறோம். இணையத்தளத்தின் ரேட் கருதி மலையகம் சாராத முக்கிய படைப்புகளையும், ஆய்வுகளையும் வெளியிட்டுவருகிறோம். குறிப்பாக எனது கட்டுரைகள் அனைத்தையும் அதிலேயே வெளியிடுகிறேன். தரமான இணையத்தளம் என்கிற வரவேற்பை அதன்மூலம் பெற்றிருக்கிறோம். சமூகத்தில் நல்ல எதிர்பார்ப்பை உருவாக்கியிருக்கிறோம்.

கூகிளில் முதன்மை இடம்
சாதியத்துக்கு எதிராக வெளிவந்த சில கட்டுரைகள் முகநூலில் ஆதிக்க தரப்பினர் முறைப்பாடுகளை செய்ததன் விளைவாக முகநூலில் கடந்த வாரம் நமது மலையகத்தின் சகல இணைப்புகளும் தடை செய்யப்பட்டிருந்தன. பின்னர் உரிய விளக்கங்களை அளித்து மீள இயங்கத் தொடங்கியிருக்கிறது. இன்று கூகிளில் “மலையகம்’ என்று தேடினால் முதன்மை இடம் பிடிக்கும் இணையத்தளமாக கொண்டு வந்து சேர்த்திருக்கிறோம்.

எம்மோடு இதுவரை பயணித்த அத்தனை தோழர்களுக்கும் இந்த விருதின் பெருமை சேரும். இதனை அடுத்த கட்டத்திற்கு கொண்டு செல்ல திட்டங்கள் எமக்கு உண்டு. ஆனால் மனித வளம் இல்லை. எம்மோடு தோள்கொடுக்கும்படி கேட்டுக்கொள்கிறோம். உங்களுக்கான பயிற்சிகளை நாம் வழங்குவோம்.

இது ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கான இணையத்தளம். “குரலற்றோருக்கான குரல்” சகல ஒடுக்குமுறைகளையும் பாரபட்சமின்றி எதிர்ப்போம், விப்புணர்வூட்டுவோம், கருத்துருவாக்குவோம்.

அரசிடம் விருதுகளைப் பெறுவது குறித்து எம்மீது விமர்சனங்கள் இருக்கின்றன. இந்த அரசாங்கம் மட்டுமல்ல எந்த அரசாங்க காலத்திலும் கருத்துச் சுதந்திரத்துக்கு எதிரான போக்குகள் இருக்கவே செய்திருக்கின்றன. அரசாங்கத்துக்கு அரசாங்கம் அளவு-பண்பு-வடிவ ரீதியில் தான் இந்த ஒடுக்குமுறை மாறியிருக்கின்றன. அந்த வித்தியாசத்தின் அடிப்படையிலேயே இம்முறை இந்த விருதை ஏற்றுக்கொள்ள முடிகிறது. “முதலாளித்துவ ‘அரசு’ என்பது ஒடுக்கும் கருவி” என்பதில் மாற்றுக்கருத்தில்லை. அதுபோல அந்த அரசின் செல்வாக்கில் இருந்து எந்த ஒரு தனிநபரும் தனித்து போக முடிந்ததில்லை. விரும்பியோ விரும்பாமலோ நாம் அதன் அங்கமாகவே இருக்கிறோம். இந்த விருதுகள் எமது அரச எதிர்ப்பு கருத்துக்களையோ, செயற்பாடுகளையோ மாற்றப்போவதில்லை. இன்னும் சொல்லப்போனால் “அரசு”க்கு எதிரான எழுத்துக்களும், செயற்பாடுகளும் தான் எமது அன்றாட கடமையாகவும் இருக்கிறது.

ஒரு அரசு என்கிற வகையில் தம் மக்களின் திறமையாளர்களை தெரிவு செய்து கௌரவிக்கும் பொறிமுறைகளைக் கொண்டிருக்கிறது. நிபுணத்துவம் பெற்ற அறிஞர்களால் அத்திறமையாளர்கள் தெரிவு செய்யப்படுகிறார்கள். அவ்விருதுகள் பல்வேறு வகையில் அத்திறமையாளர்களுக்கு ஊக்குவிப்பாக இருக்கவே செய்கின்றன என்பது மறுப்பதற்கில்லை. விருதை மறுக்கவேண்டும் என்று கூறுபவர்கள் பலர்  இவர்களுக்கு ஆதரவாக இருந்ததில்லை. குறிப்பாக “நமது மலையகம்”  இணையத்தளத்தையோ அல்லது என்னையோ சற்றும் கண்டுகொள்ளாதவர்களும், அலட்சியப்படுத்தியும் வந்தவர்களே இத்தகைய எதிர்ப்பை வெளிக்காட்டி வருகிறார்கள். எம்மில் இதுவரை அக்கறை காட்டாத எவருக்கும் எம்மீது இத்தகைய எதிர்ப்பை வெளிக்காட்டும் தார்மீகம் கிஞ்சித்தும் கிடையாது என்பதையும் இங்கு நாம் வெளிப்படுத்தியாக வேண்டும்.

“நமது மலையகம்” இணையத்தளத்துக்கு கிடைத்த “ஜனாதிபதி தேசிய விருது” ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் குரலுக்கு கிடைத்த மரியாதை, அங்கீகாரம். அவர்களுக்கே இந்த விருதைக் காணிக்கையாக்குகிறேன்.


மலையகம் சார்ந்த ஒரு ஊடகத்துக்கு கிடைக்கப்பெற்ற முதல் தேசிய விருது இது. விருதுகள் எமது சுயவிளம்பரத்துக்கோ, செருக்குக்கோ பயன்படுத்தியதில்லை. ஒடுக்கப்படும் சமூகங்களுக்கு ஆதிக்க சமூகத்தால் என்றும் வரவேற்பும், அங்கீகாரமும், ஆதரவும் கிடைப்பதில்லை. எமது போராட்ட வடிவத்துக்கு இந்த விருதுகள் ஒரு அரண். எமக்கான பாதுகாப்பு. எம்மை மேலதிகமாக மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் ஒரு உத்தி. அந்த அளவில் இந்த தேசிய விருதை நாம் ஏற்கிறோம்.

நன்றி - அரங்கம்

இலங்கையில் வெளியான முதலாவது தமிழ் நூல் - என்.சரவணன்


இலங்கையில் தமிழ் அச்சுத்துறையின் வளர்ச்சி, தமிழ் எழுத்துக்கள் நிலையான வடிவம் பெற்ற வரலாற்றுப் பாதை என்பவற்றை ஆராய்ந்தவர்கள் தமிழ் நூலுருவாக்கம் பற்றிய வரலாற்றை தவிர்த்திருப்பதைக் காண முடிகிறது. குறிப்பாக அதன் தோற்றம் பற்றிய விபரங்களை இன்றும் தமிழில் தேடிக் கண்டு பிடிக்க முடிவதில்லை. ஏன் ஆங்கிலத்தில் கூட அது பற்றிய தகவல்கள் இல்லை. இந்தக் கட்டுரை முதற் தடவையாக தமிழ் மொழியில் வெளிவந்த முதல் நூலைப் பற்றியும் அதன் உருவாக்கம் பற்றியும் விபரங்களை வெளிக்கொணர்கிறது.

அது போலவே இலங்கையில் சிங்களம், தமிழ் ஆகிய மொழிகளின் எழுத்துக்கள் வடிவம் பெற்ற வரலாறு பற்றிய குறிப்புகள் போதிய அளவு பதிவு செய்யப்பட்டதில்லை என்பதை அறியக் கூடியதாக இருக்கிறது. ஒரு வகையில் சிங்களத்தில் கூட அது பற்றிய விபரங்களை அறிய முடிகிறது. ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக தமிழில் முதலாவது அச்சான நூல் எது என்கிற கேள்விக்கு சரியான பதில் கிடைப்பதில்லை.


“தம்பிரான் வணக்கம்” தான் முதலில் அச்சிடப்பட்ட தமிழ் நூல் என்பதை நாமறிவோம். ஆனால் அது தென்னிந்தியாவில் வெளியானது. இந்திய மொழிகளியே முதன்முதலில் அச்சு வடிவம் பெற்ற மொழி தமிழ் மொழி தான் (20.10.1578). அந்த நூலுக்கான தமிழ் எழுத்துக்களை உருவாக்கியிருந்தவர் ஜோன் கொன்கல்வஸ் (John Goncalvez). 

1578 இல் அது தென்னிந்தியாவில் கொல்லத்தில் அந்த நூல் வெளியான போது அன்றைய உலகின் மிகப்பெரிய செல்வந்த நாடுகள் பலவற்றில் கூட தத்தமது மொழியில் அச்சில் நூல்கள் வெளிவராத காலம். இதன் மூலம் இந்திய - இலங்கை மொழிகளில் முதன் முதலில் நூல் அச்சிடப்பட்ட மொழியாக தமிழ்மொழி அமைந்தது.


ஆனால் 1554இலேயே தமிழ் நூல் வெளிவந்தது விட்டது என்கிற பதிவையும் பல இடங்களில் காண முடியும். “கார்த்தீயா ஏ லிங்குவா தமுல் எ போர்த்துகேஸ் (Cartilha ē lingoa Tamul e Portugues - தமிழில்: "தமிழ் மொழியிலும் போர்த்துகீசியத்திலும் அமைந்த திருமறைச் சிற்றேடு") என்கிற தலைப்பில் வெளியான அந்த நூலில் தமிழ்ச் சொற்கள் இலத்தீன் எழுத்துக்களில் அச்சுக் கோக்கப்பட்டிருந்தன. அதாவது இன்றைய அர்த்தத்தில் Transliteration வடிவத்தில் அது வெளியாகியிருந்தது. நேரடி தமிழ் எழுத்துக்களில் வெளியாகாதாதால் அதனை முதல் நூல் என்று கணக்கிற்கொள்வதில்லை. எழுத்து உருவாக்கப்பட்டு (movable type) அச்சாக்கம் பெற்ற முதன்மை மொழிகளில் தமிழும் அடங்கும்.


அச்சு இயந்திரம் வந்து சேர்ந்தது
இலங்கையைக் கைப்பற்றி ஆட்சி செய்த காலனித்துவ நாடுகள் மாறி மாறி தலா ஏறத்தாழ ஒன்றரை நூற்றாண்டுகள் ஆட்சி செய்துவிட்டுப் போனார்கள். போர்த்துக்கேயரை விரட்டிவிட்டு ஒல்லாந்தர் கரையோரங்களைக் கைப்பற்றி ஆளத் தொடங்கியபோது இலங்கையை ஆள்வதற்கு சுதேசிய மொழியின் அவசியத்தை அதிகம் உணர்ந்துகொண்டார்கள். புதிய விதிகளையும், சட்டங்களையும் மக்களிடம் கொண்டு செல்ல படாதுபாடுபட்டனர். குறிப்பாக அவர்களின் வரி தொடர்பான அறிவித்தல்களை உள்ளூர் சிங்களவர்களின் உதவியுடன் விளம்பர அட்டைகளை சிங்களத்திளும், தமிழ் பிரதேசங்களில் தமிழிலும் எழுதி மக்கள் கூடும் இடங்களில் ஒட்டினார்கள். ஒட்டிய அறிவித்தல்களை பொதுமக்கள் கூடிய இடத்தில்; வாசிக்கத் தெரிந்த ஒருவர் உரத்து வாசிக்க மற்றவர்கள் அதனை அறிந்து செல்வார்கள். இப்படித்தான் ஒரு நூற்றாண்டு கழிந்தது.

ஆனால் இப்படி ஒரேவகையான ஏராளமான அறிவித்தல்களை எழுதி எழுதி நாளடைவில் இதற்கு ஒரு சிறந்த தீர்வை காண்டடைய எண்ணினார்கள். அப்போதுகேரளாவில் - கொல்லத்தில் ஏற்கெனவே அச்சு இயந்திரம் கொண்டுவரப்பட்டு அச்சாக்கம் நிகழ்ந்துகொண்டுதான் இருந்தது. “நெதர்லாந்தில் என்றால் இதெற்கெல்லாம் அச்சு இயந்திரம் இருக்கிறது.” என்பதை ஆளுநரிடம் சுட்டிக்காட்டினார்கள். ஆளுநரும் இலங்கைக்கு அச்சு இயந்திரத்தை கொண்டுவரப் பணித்தார்.


தமிழ் சிங்கள எழுத்து வார்ப்பு
விதிகளையும், வரி விபரங்களையும் அச்சடிப்பதற்கு அடுத்ததாக அவர்களுக்கு இன்னொரு பெரிய தேவையும் இருந்தது. அது தான் தமது மதப் பிரச்சாரம். சமய நூல்களையும், துண்டுப் பிரசுரங்களையும் வெளியிடும் தேவை அதிகமாக இருந்தது. அவர்கள் நடத்திய பாடசாலைகளில் கல்வி கற்பிப்பதற்கு தேவையான சிறு வெளியீடுகளை அச்சடிக்கும் தேவையும் இருந்தது.

அன்றைய டச்சு காலனித்துவ சக்திகள் போர்த்துகேயர் அளவுக்கு மத நிர்ப்பந்தங்களை செய்யாத போதும் அவர்கள் தமது புரட்டஸ்தாந்து மதத்தை பரப்புவதில் கவனம் செலுத்தவே செய்தார்கள். போர்த்துக்கேயர் துரத்துப்பட்டுவிட்டாலும் கூட போர்த்துக்கேயர் பரப்பிய மதத்துக்கு மாற்றீடாக புரட்டஸ்தாந்து மதத்தை பரப்புவதும், புதியவர்களை மத மாற்றம் பண்ணுவதும் அவர்களது வேலைத்திட்டங்களில் ஒன்றாக இருந்தது. அந்த சவாலை சரிகட்டும் ஆயுதமாக ஒரு அச்சு இயந்திரத்தை இலக்கு வைத்ததில் ஆச்சரியமில்லை.

சிமோன் கட் (Simon Kat), யோஅன்ன ருவல் (Joannes Ruel), வில்ஹெம் கொனின் (Wilhelm Konyn) போன்ற டச்சு சீர்திருத்த சபையின் (Duch Reformed Church) மதகுருமார் ஆரம்பத்தில் புனித பைபிளின் பகுதிகளை சிங்கள மொழியில் வெளிக்கொணர பிரதான பாத்திரம் வகித்தவர்கள். இவர்களில் வில்ஹெம் கொனின் பெரும்பங்கை ஆற்றியிருந்தார். அவர் 1739 இல் சுவிசேஷ நூல்களை சிங்களத்துக்கு மொழிபெயர்த்து அவற்றை ஓலைச்சுவடிகளில் பதிவுசெய்தார்.

கிழக்கிந்திய கம்பனியின் ஆயுதப் பொறுப்பாளராக இருந்த கேபிரியேல் ஷாட் (Gabriel Schade) என்பவரிடம் சிங்கள எழுத்துக்களை உருவாக்கும் பணியை ஆளுநர் ஒப்படைத்தார். அவர் தான் நுணுக்கமான உலோக வேலைகள் செய்வதில் கைதேர்ந்தவராக இருந்தார் ஷாட்..

இந்தப் பணி இலகுவாக இருக்கவில்லை. இந்த பணி 1720 இலிருந்து இழுபறிபட்டுகொண்டே சென்றது. 

1726-1729 காலப்பகுதியில் புதிய ஆளுனராக Petrus Vuyst என்பவர் பதவியேற்கிறார். வந்ததுமே இலங்கைக்கு அப்படியொரு அச்சுப்பணிகள் தேவையில்லை என்று கூறி ஷாட்டை சிறையில் அடைத்துவிடுகிறார். அந்தப் பணிகள் நின்று விடுகின்றன. ஆளுநரும் இறந்து போனார். 1734இல் கொழும்பில் அச்சகம் உருவானது. கிழக்கிந்திய கொம்பனியும், டச்சு சீர்த்திருத்த சபையும் (Dutch Reformed Church) இணைந்து இந்த அச்சகத்தை நிறுவினார்கள்.

1736-1740 வரையான காலப்பகுதியில்  குஸ்தாப் வில்லம் (Gustaaf Willem Baron van Imhoff) என்பவர் ஆளுநராக வருகிறார். இந்தப் பணிகளை அவர் முன்னெடுக்கிறார். ஷாட்டுக்கும் வயதாகி விட்டது. சிறையில் இருந்து மிகவும் நலிந்து போயிருந்தார். ஆனாலும் விட்ட இடத்தில் இருந்து அந்தப் பணிகளை மீண்டும் தொடங்கினார். 

பழைய ஓலைச் சுவடிகளில் இருந்து இந்த எழுத்துக்களை குறிப்பாக அடையாளம் கண்டு அதனை பல்வேறு ஓலைச்சுவடிகளில் உள்ள எழுத்துக்களுடன் ஒப்பிட்டு இந்தப் பணிகளை செய்வது லேசான காரியமில்லை. ஏற்கெனவே “சிங்கள இலக்கண எழுத்து நுட்பம்” (Grammatica, of Singaleesche Taal-Kunst) என்கிற ஒரு நூல் டச்சு மொழியில் Johannes Ruell என்பவரால் எழுதப்பட்டு 1699இல் 190 பக்கங்களில் வெளிவந்திருப்பதை அவதானிக்க முடிகிறது. அதில் சிங்கள எழுத்துக்களின் வடிவங்கள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு விபரமான ஆராயப்பட்டிருக்கிறது. எழுத்துக்களுக்கு சரியான வடிவம் கொடுப்பதற்கு இந்த நூல் நிச்சயம் பெரும்பங்காற்றி இருக்கவேண்டும்.  

Johannes Ruell இன் நூலில் பயன்படுத்தப்பட்டிருந்த சிங்கள எழுத்துக்களும், ஏற்கெனவே பால்டேஸ் 1672இல் வெளியிட்ட “The Coromandel Coast and Ceylon'' என்கிற நூலில் வெளியிட்டிருந்த தமிழ் எழுத்துக்களும் மரப்பலகையில் வெட்டப்பட்டு செதுக்கப்பட்டு அச்சு செய்யப்பட்டிருந்தது.

இறுதியில் சிங்களத்திலும், தமிழிலும் பலகைகளில் செதுக்கப்பட்ட எழுத்துக்கள் அச்சுக்குத் தயாரானது.  அவற்றைக் கொண்டு அச்சு வேலையும் தொடங்கப்பட்டது. அதுவரை பனையோலையில் சுருங்கியிருந்த எழுத்துக்கள் கடதாசிக்கு வந்தது. அதுபோல அதுவரை குறிப்பிட்ட, வர்க்கத்துக்கும், குறிப்பிட்ட சாதிகளுக்கும் குறிப்பிட்ட குழாமினருக்கும் மட்டுபடுத்தப்பட்டிருந்த எழுத்து, வாசிப்பு, என்பவையெல்லாம் பாமர மக்களுக்கும் மெதுமெதுவாக போய் சேரத் தொடங்கின.

இந்த அச்சு இயந்திரம் தான் பல வருடங்களாக தமிழிலும், சிங்களத்திலும், டச்சு, ஆங்கில மொழிகளிலும் பல ஆண்டுகளாக வெளியீடுகளைத் தந்துகொண்டு இருந்திருக்கிறது.

 ஷாட்டுடன் இந்தப் பணிகளில் அருகில் இருந்து ஒத்துழைத்தவர்கள் J. W. Konyn மற்றும் J. P. Wetselius என்கிற பாதிரியாரும் தான். இவர்கள் இருவரும் இணைந்து எழுத்துக் கோர்ப்பதையும், அச்சு செய்வதையும் எனயோருக்குப் பயிற்சியளித்தார்கள். இறுதியில் முதற் தடவையாக 05.04.1737 அன்று சிங்களத்தில் முதலாவது தடவையாக அச்சில் அறிவித்தல் அட்டைகள் (Plakkat) வெற்றிகரமாக அச்சு செய்யப்பட்டன. மாத்தறை பிரதேசத்தில் மிளகுச் செய்கை தொடர்பான ஆணை அது.  ஆனால் அவர்களின் இலக்கு மதப்பிரச்சாரத்தை மேற்கொள்வதற்கான நூல். தமிழில் முதலாவது அறிவித்தல் பலகை 1741இல் வெளியிடப்பட்டதாக ராஜ்பால் குமார் டீ சில்வா தனது ஆய்வில் கூறுகிறார் (Illustrations and Views of Dutch Ceylon 1602-1796) 

முதன் முதலாக சிங்கள, தமிழ் எழுத்துக்களுக்கு இன்றைய வடிவத்துக்கு உயிர்கொடுத்த ஷாட் அந்த நூலைப் பார்க்கு முன்னமே 1737 நடுப்பகுதியில் இருந்துபோனார். பல ஆண்டுகளாக அந்த வார்ப்புக்காக பாடுபட்ட ஷாட்டின் இறப்பின் பின் ஒரு சில மாதங்களுக்கு முன் நோய்வாய்ப்பட்டு இறந்துபோனார்.


சிங்களத்தில் முதல் நூல்
அவர்களின் இலக்கின்படியே “The Singaleesch Gebeede-Boek” (சிங்கள பிரார்த்தனை புத்தகம்) என்கிற நூல் 06 செப்டம்பர் 1737 இல் வெளியிடப்பட்டது. 19.5 × 13 சென்டிமீட்டர் அளவில் 43 பக்கங்களில் அது வெளியானது. சிகப்புத் துணியால் மூடப்பட்ட அட்டையின் மத்தியில் கிழக்கிந்திய வர்த்தக சங்கத்தின்  VOC லட்சினை (Vereenigde Oost Indische Compagnie, V.O.C.) பொறிக்கபட்டிருக்கிறது. மேன்மைமிகு கொம்பனியின் சார்பில் அச்சு செய்யப்பட்ட வருடம் 1737 என்று அதில் தொடங்குகிறது. அது தான் சிங்களத்தில் அச்சான முதலாவது நூலாக வரலாற்றில் இடம்பெறுகிறது. அது வெளிவந்தது 280ஆண்டுகளைக் கடந்துவிட்டது. யாழ்ப்பாணத்தில் ஆறுமுகநாவலரால் அச்சுப் பணிகள் தொடங்கப்பட்டது இதற்குப் பின் நூறாண்டுகள் கழிந்து தான் என்பதையும் இங்கு பதிவு செய்தல் அவசியம்.

காலை, மாலை செய்ய வேண்டிய பிரார்த்தனைகள், ஆகாரத்துக்கு முன்னரும் பின்னரும் செய்ய வேண்டியவை, மற்றும் பத்துக் கட்டளைகள் என்பவற்றின் சுருக்கம் இதில் அடங்கியுள்ளது.


தமிழில் முதல் நூல்
“தமிழ் வேத பிரார்த்தனை புத்தகம்” (Mallebaars Catechismus- en Gebede-Boek) என்கிற நூல் கூட அதற்குப் பின்னர் தான் 1739 இல் கொழும்பில் வெளியாகியிருக்கிறது. 1847இல் நெதர்லாந்தில் வெளியிடப்பட்ட நூல்களின் பட்டியல் தொகுப்பான “Catalogus Van De Bibliotheek Der Maatschappij Van Nederlandsche Letterkunde, Te Leiden, Volume -2” என்கிற டச்சு நூலில் இருந்து ஆரம்பத் தகவல்களை திரட்ட முடிந்தது பின்னர் அந்த நூலையும் இந்தக் கட்டுரைக்காக தேடிக் கண்டு பிடிக்க முடிந்தது. இலங்கையில் அச்சு இயந்திரம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதான் பின் ஆரம்பத்தில் வெளியான சிங்கள, தமிழ் நூல்களின் பட்டியலை மேற்படி நூலில் உறுதியாக காணமுடிக்கிறது. மேலும் புதிய ஏற்பாடு (Rev. Philip De Melho) பிலிப் டீ மெல்ஹோ என்கிற பாதிரியாரின் மொழிபெயர்ப்பில் 1748இலும் 1759இலும் வெளிவந்ததாக அதில் தகவல்கள் காணப்படுகின்றன. 

“தமிழ் வேத பிரார்த்தனை புத்தகம்” நூலின் தொடக்கப் பக்கத்தில்;  
“கிறிஸ்தவர்களுடய உண்மையான வேதப்படிப்பினையின் அத்திபாரமான முகனையைக் கொண்டு சுருக்கமாகப் பிரித்த கேள்விகளும் உத்தாங்களும் அத்துடனெ பிரதானமான அஞ்சுவணக்கமும் கிறிஸ்தவர்களுடய விசுவாசத்தின் பன்னிரண்டு பிரிவுகளும் சருவெசுபானருளிச் செய்த பத்துக் கற்பினைகளும் இந்தப் பொஸத்தகத்திலெ அடங்கியிருக்குது
பிரகாசம் பொருந்திய உத்தம கொம்பஞ்ஞியவாலெ அச்சிலெ பதிக்கபட்டது:”
“தமிழ் வேத பிரார்த்தனை புத்தகம்” நூலில் “சிங்கள பிரார்த்தனை நூலில்” உள்ளது போலவே
“உதய காலம் ஓதும் வணக்கம்”,
“இராத்திரி காலம் ஓதும் வணக்கம்”
“ஆசனம் பண்ணுமுன் ஓதும் வணக்கம்”
“ஆசனம் பண்ணின பிறகு ஓதும் வணக்கம்”
“பத்துக் கற்பினை” (பத்துக் கட்டளைகள் – Ten Commandments)
போன்ற தலைப்புகளில் அத்தியாங்களைக் காண முடிகிறது.

“எங்கள் கிறிஸ்தவர்களுடைய சந்தேகமற்ற விசுவாசத்தின் பன்னிரண்டு பிரிவுகள்” என்கிற தலைப்பில் வரும் அத்தியாயத் தில் “வானத்தையும் பூமியையும் படைத்த சருவத்துக்கும் வல்ல பிதாவாகிய தம்பிரானையும்...” என்று போகிறது. கொல்லத்தில் 1578 இல் வெளியான முதல் தமிழ் நூலின் தலைப்பும் தம்பிரான் வணக்கம். “தம்பிரான்” என்பது “கடவுள்” என்பது அர்த்தம். அதுவே பிற்காலத்தில் நாவலரின் வேதாகம மொழிபெயர்ப்பில் “ஆண்டவர்” என்று குறிக்கப்படுவதையும் கவனிக்க.

“தம்பிரான் வணக்கம்” வெளிவந்து 161 வருடங்களின் பின்னர் தான் இலங்கையில் முதல் தமிழ் நூல் வெளியாகிறது. ஆனால் தம்பிரான் வணக்கத்தில் எங்கும் முற்றுப்புள்ளி, காற்புள்ளி போன்ற புள்ளிகள் எப்படி எங்கும் இடப்படவில்லையோ அதுபோலவே இந்த “தமிழ் சமய பிரார்த்தனை புத்தகம்” நூலிலும் எங்கும் அப்படி இடப்படவில்லை. 

தமிழில் ஏற்கனவே “தம்பிரான் வணக்கம்” நூல் வந்திருந்ததால் தமிழ் எழுத்துக்களை உருவாக்குவதில் அவர்களுக்கு சிரமம் இருக்கவில்லை. “தமிழ் பிரார்த்தனை புத்தகத்துடன்” ஒப்பிடும்போது அதில் உள்ள வடிவ ஒற்றுமைகளைக் காண முடிகிறது.

தமிழில் தவறவிடப்பட்ட வரலாற்று செய்தி
“தமிழ் வேத பிரார்த்தனை புத்தகம்” பற்றிய செய்திகள் பிற்காலங்களில் தமிழில் வெளிவந்ததாகத் தெரியவில்லை.

தமிழில் அச்சான நூல்களின் பட்டியலை ஆராய்பவர்களுக்கு மிகவும் துணையாய் இருப்பவை
  1. 1. Classified Catalogue Of Tamil Printed Books, with Introductory notices. Compiled By John Murdoch.  Christian Vernacular Education Society, MADRAS 1865
  2. Catalogue of the Tamil Books in the Library of the British Museum edited by L. D. Barnett, George Uglow Pope – London - 1909
இந்த இரு நூல்களும் கூட இந்த விபரத்தைத் தவற விட்டிருப்பது ஆச்சரியமளிக்கிறது.

டச்சு மொழியில் வெளிவந்ததாலேயோ என்னவோ இந்த தகவல்கள் இலங்கை மொழிகளில் சரியாக பதிவு செய்யப்படவில்லை போல் தெரிகிறது. குறிப்பாக தமிழ் ஆய்வாளர்களின் (அல்லது தமிழ் மொழி, அரசியல், வரலாறு குறித்த ஆய்வாளர்களின்) கவனத்தைப் பெறவில்லை. முதல் அச்சகத்தை நிறுவியவர்கள் என்கிற வகையில் இந்த விடயத்தில் டச்சுக்காரர்களின் இந்தக் காலத்து ஆவணங்கள் நமது கவனத்தைப் பெற்றிருக்கவேண்டும். நெதர்லாந்தில் 1847இல் வெளியான நூல் பட்டியலில் 430, 431,432 ஆகிய பக்கங்களில்; ஆரம்பத்தில் வெளியான தமிழ், சிங்கள நூல்களின் பட்டியலை தொகுத்திருப்பதை காண முடிகிறது.


இந்த நூல் 1739இல் வெளிவந்தபோதும் சிங்களத்தில் வெளிவந்த அதே காலத்தில் இதையும் திட்டமிருந்திருக்கிறார்கள் என்று ஆளுனர் குஸ்தாப் 1737இல் எழுதிய குறிப்புகளில் காண முடிகிறது.

“...எனது ஆட்சிக் காலத்தில் மிகப் பிரயோசமிக்க அந்த கருவி இயக்கப்பட்டது. “சிங்கள பிரார்த்தனை நூல்” வெளியிடப்பட்டுவிட்டது. மலபார் மொழியிலும் (தமிழில்) வேத புத்தகத்தை கொண்டுவர ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டுள்ளது.” என்கிறார்.

ஒன்றரை நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர் வெளிவந்த அதுவும் டச்சு மொழி நூல் என்பதாலேயோ என்னவோ இந்தத் தகவல் எவரது பார்வைக்கும் அகப்படவில்லை. அது மட்டுமன்றி அப்போதெல்லாம் தமிழ் பிரதேசங்களை மலபார் என்றும், தமிழர்களை மலபாரிகள் என்றும், தமிழ் மொழியை மலபார் மொழி என்றும் பல ஆவணங்களிலும் நூல்களிலும் பதிவாகியுள்ளன.

இந்த நூல் கூட “மலபாரிகளின் பிரார்த்தனை புத்தகம்” (Mallebaars Catechismus- en Gebede-Boek) என்று தான் தலைப்பிடப்பட்டிருக்கிறது என்பதை கவனிக்கவேண்டும். தேடல்களில் இருந்து தவறியமைக்கு இதுவும் ஒரு காரணமாக இருக்கக்கூடும். அடுத்தது தமிழ் மொழியை சில இடங்களில் “Tamil”, “Tamul” என்றும் தான் குறிப்பிடுகின்றன. எனவே குறிப்பாக நாம் இரு நூற்றாண்டுகளுக்கு முற்பட்ட ஆவணங்களைத் தேடுகின்ற போது இந்த புரிதலோடு தேடுவது ஆய்வுகளுக்கு உதவும். வெளியிடப்பட்ட இடம் கூட “Kolombo” என்று தான் காணப்படுகிறது.

டக்ளஸ் கிராவ்போர்ட் (Douglas Crawford McMurtrie) என்பவர் 1931 ஆம் ஆண்டு உலக நாடுகளில் முதலாவது அச்சு வெளிவந்தவை பற்றிய பட்டியலைக் கொண்ட சிறு சிறு நூல்களை வெளியிட்டார். அந்த வரிசையில் அவர் இலங்கைப் பற்றியும் 10 பக்கங்களில் தனி நூலை வெளியிட்டார் (Memorandum on the First Printing in Ceylon: With a Bibliography of Ceylonese Imprints of 1737-1760).  அதில் நூல்களில் பட்டியல் 4 பக்கங்களில் மாத்திரம் உள்ளது. அந்தப் பட்டியலில் 1739 இல் வெளிவந்ததாக மேற்படி “தமிழ் வேத பிரார்த்தனை புத்தகம்” என்கிற நூலையும் பட்டியல்படுத்தியிருக்கிறார். ஆனால் அவர்  “Catechism and Prayers” என்று தலைப்பை ஆங்கிலப்படுத்தியிருக்கிறார். வந்திருந்த மொழியிலேயே  Mallebaars Catechismus- en Gebede-Boek என்று அவர் பதிவிட்டிருந்தால் கூட மேலதிகமாக தேடுவோருக்கு அந்த நூல் எட்டியிருக்கக் கூடும்.

இலங்கையில் அச்சான முதலாவது தமிழ் நூல் எது என்பது பற்றி இப்போது திரட்டியிருக்கும் தகவலைத் தவிர வேறு ஏதும் வெளிவந்ததாத எதுவித தகவல்களும் இல்லை. 1841 இல் வெளியான “உதயதாரகை” பத்திரிகையே இலங்கையில் முதலாவது பத்திரிகை என்று அறிந்துவைத்திருக்கிறோம். ஆனால் அதற்கு ஒரு நூற்றாண்டுக்கு முன்னரே தமிழில் நூல் அச்சாகி வெளியாகியிருக்கிறது.

1909இல் பிரிட்டிஷ் நூலகம் நூலாக தொகுத்த அதுவரை வெளியான தமிழ் நூல்களின் பட்டியலின்படியும் இந்த காலத்துக்கு முன்னர் தமிழ் நூல்கள் அச்சானதாக ஆதாரங்களைக் காண முடியவில்லை.

மேலும் சிங்களத்தில் முதன் முதலில் வெளியிட்ட அதே பிரார்த்தனை நூலையே தமிழுலும் வெளியிடுவதை இலக்காகக் கொண்டிருக்கலாம். இந்த சிங்களத்தில் எப்படி எழுத்துக்களை வார்த்திருக்கிறார்களோ, அதே போலவே தமிழிலும் செய்யப்பட்டிருப்பதை இரு நூல்களையும் ஆராய்கிறபோது உறுதிசெய்துகொள்ள முடிகிறது. சிங்கள நூல் 40 பக்கங்களிலும் தமிழில் 96 பக்கங்களிலும் காண முடிகிறது.

இந்த இரு மொழி நூல்களிலும்; வெளியிடப்பட்ட ஆண்டின் இலக்கத்தை தமிழிலும், சிங்களத்திலும் எழுத்துக்களாக இட்டிருக்கிறார்கள். தமிழில் இலக்கங்களை குறிக்க பயன்படுத்தப்படும் எழுத்தை நாம் அறிந்திருக்கிறோம். சிங்களத்திலும் அதுபோலவே இலக்கங்களைக் குறிக்க சிங்கள எழுத்துக்கள் உண்டு. அதனை இங்கே காண முடியும்


 “சத்தியத்தின் வெற்றி” (Triumph der Waarheid) என்கிற நூலும் தமிழில் 1753இல் கொழும்பில் வெளியாகியிருக்கிறது. 

அதன் பின்னர் தொடர்ச்சியாக தமிழிலும் சிங்களத்திலும் பல கிறிஸ்தவ சமய நூல்கள் வெளிக்கொணர்ந்திருப்பதை நெதர்லாந்தில் வெளியான நூல் பட்டியல்களில் இருந்து அறிந்துகொள்ள முடிகிறது. ஆனால் அந்த நூல்களில் பலவற்றை பெயர்களாக மட்டுமே அறிந்திருக்கிறோம். சில நூல்கள் மட்டுமே இலங்கையின் சுவடிகூடத்தினைக்களத்தில் பார்வையிட முடிகிறது. ஏனையவற்றில் சில நெதர்லாந்திலுள்ள டச்சு நூலகத்தில் இன்றும் காணப்படுகின்றன.

இலங்கையில் வெளியான முதலாவது சுதேசிய மொழிப் பத்திரிகை தமிழ் பத்திரிகையான “உதயதாரகை”. 1841 இல் உதயதாரகை வெளியானது. அது போல இலங்கையில் வெளியான முதல் சிங்களப் பத்திரிகை 1860இல் வெளியான “லங்காலோக” என்கிற பத்திரிகையே. 

ஒல்லாந்தரிடமிருந்து இலங்கையின் ஆட்சியதிகாரம் ஆங்கிலேயர்களின் வசம் கைமாறியபின் மேம்படுத்தப்பட்ட நிலையில் இருந்த இந்த அச்சு இயந்திரமும் அச்சகமும் ஆங்கிலேயர்களின் பயன்பாட்டுக்கு வந்தது. பிரிட்டிஷ் ஆட்சியாளர்கள் 15.03.1802 இல் முதன் முதலில் வர்த்தமானிப் பத்திரிகையை (No. 1 of The Ceylon Government Gazette) இந்த அச்சகத்தில் இருந்து தான் வெளியிட்டார்கள். 

முதன்முதலில் இலங்கை மொழிகளின் எழுத்துக்கள் வடிவம் பெற்ற கதை அது தான். அந்த வடிவத்தைப் பின்பற்றியே இன்றைய நவீன அச்சுவேலைகளுக்கான கணினி எழுத்து வடிவங்கள் வரை உருவாக்கப்பட்டு ஒப்பேற்றப்பட்டுள்ளது. இலங்கையில் அச்சுக் கலைத் தோற்றம் பெற்ற அதே காலப்பகுதியில் சுதேச மொழிகளான தமிழ், சிங்கள மொழிகளில் நூல்கள் வெளியிடப்பட்டு வளர்ச்சியுற்று வந்த வரலாறு மேலும் விரிவாக எழுதப்படவேண்டிய ஒன்று. இது ஒரு வரலாற்று முக்கியத்துவம் மிக்க நிகழ்வு. மறக்கக் கூடாத நிகழ்வு. நாம் தவறவிட்ட வரலாற்றுப் பதிவு.


நன்றி - தினக்குரல்

 

இணைந்திருங்கள்


Support : Copyright © 2013. நமது மலையகம் - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates