Headlines News :

காணொளி

சுவடி

பிரதே சபைகள் - மலையகத்தை முன்னிறுத்திய ஒரு பார்வை - மல்லியப்புசந்தி திலகர்



அறிமுகம்
அண்மைக்காலமாக மலையகப் பெருந்தோட்டங்கள் தொடர்பில் கவனத்தைப் பெற்ற விடயமாக மாறியிருப்பது பிரதேச சபைகளின் அதிகரிப்பும் பிரதேச சபைகள் ஊடாக பெருந்தோட்ட பகுதிகளுக்கு சேவையாற்றுவதற்கான அதிகாரமும் பற்றியதான சட்ட ஏற்பாடுகளும் திருத்தங்களும் ஆகும். பிரதேச சபைகளின் அதிகரிப்பு என்பது இன்றைய நிலையில் நுவரெலியா  மாவட்டத்துடன் மாத்திரம் தொடர்பு பட்டதாக உள்ள நிலையில் பிரதேச சபைகளின் சட்ட திருத்தம் என்பது மலையகப் பெருந்தோட்டப்  பகுதிகளில் மக்கள் வாழும் 'தோட்டம்' என சொல்லப்படுகின்ற பகுதிகளுக்கு பிரதேச சபைகள் சேவையாற்றுவதில் உள்ள சட்ட சிக்கல்களை நீக்குவதற்கான ஏற்பாடுகளாகும்.

இது நுவரெலியா மாவட்டத்திற்கு மாத்திரம் மட்டுப்படுத்தப்பட்ட விடயமல்ல. எங்கெல்லாம் பெருந்தோட்ட நிர்வாகத்தின் கீழ் தோட்டங்கள் நிர்வகிக்கப்படுகின்றனவோ அங்கெல்லாம் பிரதேச சபைகளின் சட்ட திருத்தம் ஏற்புடையதாகும். இது ஒரு உரிமை சார்ந்த  பிரச்சினையாகும்.  அதாவது குறித்த ஒரு மக்கள் பிரதிநிதிகள் சபைக்கு வாக்களிக்கின்ற மக்கள் அந்த மக்கள் பிரதிநிதிகள் சபையில் இருந்து சேவையைப் பெற்றுக் கொள்வதை குறித்த மக்கள் பிரதிநிதிகள் சபைக்கான சட்டமே தடை செய்கின்றது என்பது ஜனநாயகத்தின் மீது விடுக்கப்படுகின்ற கேள்விக்குறியாகின்றது. மலையக மக்களின் நிலைமையில் இது பிரஜாவுரிமை விடயத்துடன் தொடர்புடையது.

மலையகப் பெருந்தோட்டங்களில் தொழிலாளர்களாகவும் தொழிலாளர் அல்லாதவர்களாகவும் வாழும் மக்கள் இலங்கையில் ஏனைய சமூகங்களோடு ஒப்பிட்டு நோக்கும் போது அபிவிருத்தி குன்றியவர்களாக காட்டப்படுவதற்கு பல காரணங்கள் இருக்கின்றன. அவர்களில் பெரும்பாலானோர் நாட்கூலி சம்பளத்திற்கு வேலை செய்யும் தொழிலாளர்களாக இருப்பதனால் அவர்கள் வாழும் வீடமைப்பு முறை ஏனைய சமூகங்களின் வீடமைப்பு முறைமைகளில் இருந்து மாறுபட்ட அடையாளத்துடன் பெயருடனும் (லயன்)  அழைக்கப்படுவதனால் அவர்கள் அபிவிருத்தியில் பின்னிற்பதாக காட்டப்படுகின்றது. அதே நேரம் கல்வியில் பின்தங்கியவர்களாகவும் காட்டுவதற்கு முயற்சிக்கப்படுகின்றது.

ஆனாலும், இந்த பின்னடைவு நிலைக்கு,  இவர்கள் வாழும் பிரதேசம் முழுமையாக அரச நிர்வாக விதிமுறைகளுக்கு அமைவானதாக இல்லை. அரச நிர்வாக பொறிமுறைகளில் இருந்து விலக்களிக்கப்பட்டவர்களாக வைக்கப்பட்டுள்ளனர் என்பது அபிவிருத்தியில் பின்தங்கி நிற்பதற்கு பிரதான காரணம் என்பது உணர்த்தப்பட வேண்டிய உண்மையாக உள்ளது. இதற்கு இந்த மக்கள் குடியமர்த்தப்பட்ட முறை மற்றும் அதில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் குறித்த பின்புலம் ஒன்றையும் புரிந்துகொள்ள வேண்டியுள்ளது.

பின்னணி
மலையகப் பெருந்தோட்டப் பகுதிகளில் வாழக்கூடிய  99 சதவீதமான மக்கள்  இந்தியாவில் இருந்து தேயிலை, இறப்பர் தோட்டங்களில் தொழிலாளர்களாக வேலை செய்வதற்காக பிரித்தானியரால் அழைத்து வரப்பட்டவர்கள். அவர்களை அழைத்து வந்த பிரித்தானியர் அவர்களின் தொழில் நிர்வாக முறைமைக்கு கீழாகவே அந்த சமூகத்தின் நிர்வாகத்தையும் பேணி வந்தனர். 1817 முதல் 1972 வரை வரையான சுமார் 150 ஆண்டுகளுக்கு மேலான காலப்பகுதியில் பிரித்தானியரின் கட்டுப்பாட்டுக்கு கீழேயே இவர்கள் நிர்வகிக்கப்பட்டனர்.

1931இல் வாக்குரிமை கிடைக்கப் பெற்ற போதும் 1947 ஆம் ஆண்டு அதே வாக்குரிமை பறிக்கப்பட்ட பின்னரும் தோட்ட நிர்வாகங்களே சமூக நிர்வாகத்தையும் கவனித்து வந்தது. ஒரு கிராமத்தில் அல்லது நகரப் பகுதிகளில் குழந்தை ஒன்று பிறக்குமிடத்து அந்த குழந்தையின் பிறப்பு அத்தாட்சிப் பத்திரத்தை உறுதிப்படுத்தி வழங்குபவர் பிறப்பத்தாட்சி பதிவாளராக இருப்பார். ஆனால், தோட்டப் பகுதிகளில் தோட்ட முகாமையாளரே அதனை பதிவு செய்து பிறப்புச்சான்றிதழுக்கு (Birth Certificate) பதிலாக பிறப்பு அட்டை (Birth Card) என்ற ஒன்றை வழங்கியிருப்பார். இதனையே அத்தாட்சியாக வைத்திருப்போர் இன்னும் கூட உள்ளனர்.   

இந்த உதாரணம் மூலமாக புரிந்து கொள்ளப்பட வேண்டியது யாதெனில் பிறப்பை பதிவு செய்வதனை கூட அரச நிர்வாகம் பொறுப்பேற்றிருக்கவில்லை என்பது தான். இதற்கு இன்னுமொரு காரணமாக அமைந்தது வைத்திய முறைமை. அரச வைத்திய முறைமையாக அல்லாமல் தோட்ட வைத்தியசாலைகள் எனப்படும்  (Estate Hospitals) எனும் முறைமையே தோட்டப்பகுதிகளில் காணப்படுகின்றமை.

 இந்த தோட்ட வைத்தியசாலைகளின் அல்லது மருந்தகங்களின் முழு நிர்வாகமும் இன்று வரை தோட்ட நிர்வாகத்துக்கு கீழேயே உள்ளது. இலங்கையின் ஒட்டுமொத்த தோட்டப் பகுதியில் 10 வீதத்துக்கு  குறைவான அரசாங்க வைத்தியசாலைகளே உள்ளன. தோட்ட வைத்தியசாலையின் வைத்தியர் அல்லது மருந்தகர் தோட்ட முகாமைத்துவத்திடம் சம்பளம் பெறும் உத்தியோகத்தராகவே இன்னும் உள்ளார். 

எனவே தோட்டத்தில் பிறக்கும் குழந்தைகள் இந்த தோட்ட வைத்தியசாலைகளின் ஊடாக தோட்ட முகாமையாளரால் உறுதிப்படுத்தி செக்ரோல்  எனப்படும் தொழிலாளர் பதிவு புத்தகத்தில் தரவுகள் பேணப்பட்டு வரும். இதன் ஊடாக ஒரு கிராமத்தில் கிராமசேவகர் ஆற்றும் பணியையும் தோட்ட முகாமையாளரே மேற்கொள்வார்.

இதே குழந்தை மூன்று  வயதை அடையும் போது முன்பள்ளி செல்ல வேண்டுமெனில் அத்தகைய முன்பள்ளியானது நாட்டின் ஏனைய பகுதிகளில் பிரதேச சபைகளின் கீழ் பதிவு செய்யப்பட்ட தனியார் முன்பள்ளிகளாக அமைகின்ற போது பெருந்தோட்டப் பகுதிகளில் தோட்ட நிர்வாகத்தினால் நடத்தப்படும் Creche  எனப்படும் பிள்ளை மடுவங்களிலேயே சேர்க்கப்பட்டனர். இப்போது அவை சிறுவர் அபிவிருத்தி நிறுவனங்கள் (CDC) என அழைக்கப்பட்டாலும் பெருந்தோட்ட கம்பனிகளின் பிரதிநிதித்துவத்தைக்கொண்டு கூட்டிணைக்கப்பட்ட ட்ரஸ்ட் நிறுவனமே பராமரிக்கின்றது.

விதிவிலக்காக இப்போது ஆங்காங்கே தனியார் முன்பள்ளிகள் காணப்படுகின்ற போதும் பிள்ளை மடுவங்களின் நீட்சியாக வந்த பராமரிப்பு நிலையங்களின் வகிபாகமே அதிகமாக காணப்படுகின்றது. இதற்கு தொழிலாளிகளாக இருக்கும் தாய்மார் தங்களது குழந்தைகளை பராமரிக்கும் தேவை கருதி இந்த சிறுவர் அபிவிருத்தி நிலையங்களை நாடும் நிலைக்கு தள்ளப்படுகின்றமை பிரதான காரணமாகும்.

இதே சிறுவர்கள் பாடசாலைக்கு போகும் வயதினை அடையும் போது தோட்டங்களினாலேயே நிர்வகிக்கப்படுகின்ற பாடசாலைகளே அவர்களுக்கு வாய்த்தது. அதன் ஆசிரியர்களுக்கான சம்பளத்தையும் பாடத்திட்டத்தையும் கூட தோட்ட நிர்வாகமே தீர்மானித்தது. எனவே பிறப்புச் சான்றிதழ் இல்லாது பிறப்பு அட்டைகள் அங்கு அனுமதிக்க போதுமானதாக இருந்தது. மக்கள் அரச பதிவாளரின் பிறப்புச் சான்றிதழ் அவசியப்படாமலே வாழ்ந்து விட்டனர். தொழிலும் தோட்டத் தொழிலாளியாக தொடர்ந்துவிடுகின்ற பட்சத்தில் பிறப்புச் சான்றிதழுக்கான தேவை இல்லாமலேயே போய்விடுவதுமுண்டு.

மறுபுறத்தில் தோட்டப்பகுதி குடியிருப்புகளை அண்டிய பகுதிகளில் மலசலகூடம் சுத்தம் செய்வது, சுற்றுப்புறச் சூழலை கூட்டி சுத்தம் செய்வது, குப்பைகளை அகற்றுவது, குடிநீர் (குழாய் வழி )வழங்குவது, வீட்டிற்கு ஆண்டுக்கொரு முறை வெள்ளையடிக்க சுண்ணாம்பு வழங்குவது என இதர பகுதிகளும் தோட்ட நிர்வாகத்தினாலேயே மேற்கொள்ளப்பட்டு வந்தது.

 தோட்டப்பகுதி பாதைகளை பெருந்தோட்டக் கம்பனிகள் தங்களது தொழில் தேவைக்காக அதிகம் பயன்படுத்தியமை காரணமாக அவையனைத்தும் தோட்ட வீதிகள் என்ற கட்டமைப்புக்கு கீழாக அவர்களாலேயே  பராமரிக்கப்பட்டது. எனவே அவை வீதி அபிவிருத்தி அதிகார சபை போன்ற அரச நிறுவனங்களினால் உள்வாங்கப்படாது தோட்ட வீதிகளாகவே இன்று வரை உள்ளது.

1972 ஆம் ஆண்டு இலங்கை குடியரசானதுடன் கொண்டுவரப்பட்ட காணி சீர்திருத்த கொள்கைகள் தனியார் (பிரித்தானியர்) வசம் இருந்த காணிகளை அரசுக்கு பொறுப்பேற்றதுடன் பிரித்தானியர் வசம் இருந்த நிர்வாகம் இலங்கை அரசாங்கத்தின் கைகளுக்கு மாறியது. 

எனினும் பெருந்தோட்டங்களை பொறுப்பேற்ற அரசாங்கம் சமூக நிர்வாகத்தை முன்பிருந்தவாறே தொடர்ந்தது. தோட்டங்களை நிர்வகிப்பதற்கு என உருவாக்கப்பட்ட மக்கள் பெருந்தோட்ட அபிவிருத்தி சபை, அரச பெருந்தோட்ட யாக்கம் போன்ற கூட்டுத்தாபனங்கள் நிர்வாகத்தை தொடர்ந்தன. இதன்போது இடம்பெற்றதாகக் கொள்ளக் கூடிய முக்கியமான ஒரே மாற்றம் தோட்டப் பாடசாலைகள் என இயங்கிய பாடசாலைகள் அனைத்தும் அரசாங்க பாடசாலைகள் ஆயின.

இது ஒரேடியாக இடம்பெறவில்லையாயினும் எண்பதுகளின் முற்பகுதி ஆகும் போது அத்தகைய நிலைமைகளை எட்டின. இன்னுமொரு வகையில் கூறுவதாயின் இலங்கை அரசாங்க கல்வி முறையும் பாடத்திட்டங்களும் தோட்டப் பாடசாலைகளுக்கு எண்பதுகளுக்கு பின்னரே கிடைத்தது.

'அரசாங்கத்தினால் இலவசக்கல்வி' எனும் புகழ்பெற்ற திட்டம் இலங்கை வாழ் மலையகப் பெருந்தோட்ட மக்களுக்கு சுமார் ஐம்பது வருடங்கள் பின்னரே கிடைக்கப் பெற்றது. இப்போது கூட கல்வி அமைச்சில் பெருந்தோட்டப் பாடசாலைகள் அலகு (Plantation School Unit) எனும் ஒரு தனி அலகு இயங்குகின்றமை பெருந்தோட்டப்பாடசாலைகள் எனும் ஒரு வகைப்படுத்தல் இருக்கின்றமை கண்கூடு.  இந்த பின்னணியில் பார்க்கும் போது பெருந்தோட்டப்பகுதி மாணவர்களின் கல்வி வளர்ச்சி என்பது பெரும் சாதனை தான்.

மேலே காட்டப்பட்ட எல்லா உதாரணங்களிலும் 'தோட்ட நிர்வாகமே' பொறுப்புக்களை ஏற்றிருந்தமையினால் 'அரச நிர்வாகம்' உள்ளே வர அனுமதி மறுக்கப்பட்டது. ஏறக்குறைய இலங்கை நாட்டுக்குள்ளேயே இன்னுமொரு தேசத்தில் வாழ்பவர்களாக வைக்கப்பட்டனர்என்பதையே எடுத்துக் காட்டுகின்றது.

உள்நாட்டு நிர்வாகம்
இலங்கை நாட்டின் உள்நாட்டு அரச நிர்வாகம் என்பது அமைச்சு, மாவட்டச் செயலகம், பிரதேச செயலகம், கிராம சேவகர் பிரிவுகள் என்பதாக மேலிருந்து கீழ் நோக்கி செல்லக் கூடியது. இதற்கு பொறுப்பாக உள்நாட்டு அலுவல்கள் அமைச்சு (Home Affairs) செயற்படும். அடிமட்ட அரச நிர்வாக கட்டமைப்பான கிராமசேவகர் முறைமை மலையகப் பெருந்தோட்டப் பகுதிகளுக்கு மிக அரிதாகவே கிடைத்தது.

1972ஆம் ஆண்டுகளுக்கு பின்னர் அருகில் உள்ள கிராமத்தின் கிராமசேவகர் பிரிவின் கீழாக கொண்டுவரப்பட்டபோதும் ஏனைய கிராம சேவகர் பிரிவுகள் கொண்டிருக்கும் உரிமைகள் இவர்களுக்கு இல்லை. தொடர்ந்தும் தோட்ட நிர்வாகத்தின் அத்தாட்சிப்படுத்தல்கள் அரச சேவைகளை பெற்று கொள்வதில் இவர்களுக்கு அவசியம் எனும் நிலைமை காணப்படுகின்றது.

பெருந்தோட்டப் பகுதிகளை உள்வாங்கும் தோட்டப்பகுதிகளில் கிராம சேவகர் பிரிவுகளின் எண்ணிக்கை மிக குறைவாக இருப்பதோடு அதில் உள்வாங்கப்பட்டுள்ள சனத்தொகை எண்ணிக்கை மிக உயர்வாக காணப்படுகிறது. நாட்டின் ஏனைய பகுதிகளில் சுமார் ஆயிரம் சனத்தொகைக்கு ஒரு பிரதேச செயலகம் கூட காணப்படுகின்ற நிலையில் மலையகப் பெருந்தோட்டப் பகுதியில் 13 ஆயிரம் சனத்தொகையுடன் ஒரு கிராமவேசகர் பிரிவே காணப்படுகின்றமை இந்த பிரச்சினையின் உச்சத்தை காட்டுகின்றது.  இதற்கு காரணம் மிகவும் காலம் தாழ்த்தியே இவர்கள் வாழிடம் , கிராம சேவகர் நிர்வாகத்திற்கு கீழ் கொண்டுவரப்பட்டது.

இன்றைய நிலையில் மலையக பெருந்தோட்டங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் தமிழர்களான கிராம சேவகர்களின் எண்ணிக்கை இருநூறுக்கும் குறைவாகவே உள்ளது. இந்த நியமனங்களும் 90 களின் இறுதிப்பகுதியிலேயே கிடைக்கப் பெற்றது. கிராம சேவகர்கள் பொறுப்பு கூறக் கூடிய பிரதேச செயலகங்களும் அவ்வாறே. அவை பெருந்தோட்டப் பகுதிக்கு சேவையாற்றுவதில் தோட்ட நிர்வாகத்தின் ஒப்புதலை பெறுவதில் இன்னும அக்கறை காட்டி கொண்டிருக்கின்றன.

 பெருந்தோட்டப் பகுதிகளை உள்வாங்கியிருக்கக் கூடிய பிரதேச செயலகங்களில் சனத்தொகையின் எண்ணிக்கை அதிகமாக இருக்கின்றமையும் பல இடங்களில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது. பிரதேச செயலகங்கள் அதிகரிப்பு இடம்பெறுகின்ற பட்சத்தில் பிரதேச சபைகளின் அதிகரிப்பும் இடம்பெறும் வாய்ப்புகள் இயல்பாகவே அமைந்து விடும். கடந்த அரசாங்கத்தின் போது பதுளை மாவட்டத்தின் பசறை, லுணுகலை ஆகிய பிரதேச செயலகங்கள் இவ்வாறு இரண்டாக பிரிக்கப்பட்டது உதாரணமாக கொள்ளலாம்.

இந்தப் பிரச்சினை பெரும் பிரச்சினையாக நிலவிய நுவரெலியா மாவட்டத்தில் பிரதேச செயலகங்கள் அதிகரிக்கப்பட வேண்டும் எனும் கோரிக்கை பாராளுமன்றத்தில் பிரேரணையாக முன்வைக்கப்பட்டது. இப்போதைக்கு  ஏழு இலட்சத்து முப்பதாயிரம் சனத்தொகைக்கு ஐந்து பிரதேச செயலகங்களே காணப்படுகின்றன.

இதனை பதினைந்தாக உயர்த்துவதற்கு கோரிக்கை முன்வைக்கப் பட்டு பன்னிரண்டாக உயர்த்துவதற்கு இணக்கம் காணப்பட்டது. முதற் கட்டமாக பத்தாக அதிகரிப்பதற்கு பாராளுமன்றத்தில் ஒப்புதல் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. அதற்கான அமைச்சரவைப் பத்திரம் விரைவில் சமர்ப்பிக்கப்படும் என அண்மையில் உள்நாட்டு அலுவல்கள் அமைச்சர் வஜிர அபேவர்தன தெரிவித்தார்.

 பிரதேச செயலகங்கள் அதிகரிப்பின் ஊடாக பிரதேச சபைகள் அதிகரிக்கப்படும் என எதிர்பார்க்கப்பட்டபோதும் உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல்கள் முறைமை மாற்றம், காலம் தாழ்த்திய நிலைமைகள்  என்பன காரணமாக தற்போது நுவரெலியா மாவட்டத்தில் அதிக சனத்தொகையை கொண்ட  நுவரெலியா, அம்பகமுவ பிரதேச சபைகள் மாத்திரம் இரண்டு சபைகள் ஆறு சபைகளாக மாற்றம் பெற்றுள்ளன.

இப்போது இடம்பெற்றிருப்பது அரசியல் அதிகாரப் பகிர்வு மாத்திரமே. இதன் கீழ் நிர்வாகம் மேற்கொள்ள நிர்வாக அதிகாரப் பகிர்வு மேற்கொள்ள வேண்டும். அதற்கு பிரதேச செயலகங்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கப்படல் வேண்டும். இது நுவரெலியா மாவட்ட மட்டத்திலான நிலைமை. மலையகப் பெருந்தோட்ட மக்கள் வாழக்கூடிய ஏனைய மாவட்டங்களிலும் இந்த பிரச்சினை ஆழமாக ஆராயப்பட்டு இந்த நடவடிக்கைகள் மேலும் முன்னெடுக்கப்படல் வேண்டும்.

பிரதேச சபைகளின் அதிகாரம்

பிரதேச சபைகள் என்பது மக்களால்  தெரிவு செய்யப்பட்ட பிரதிநிதிகளை கொண்ட சபை. இந்தப் பிரதேச சபைகளின் அதிகரிப்பு விடயத்தை ஒரு புறம் வைத்துவிட்டு பிரதேச சபைகளின் நிர்வாகத்துக்கு கீழாக பெருந்தோட்டப் பகுதிகளை கொண்டு வருவது தொடர்பாக சிந்திக்கும் போது,  1987 ஆம் ஆண்டு 15 ஆம் இலக்க பிரதேச சபைகள் சட்டம் சம்பந்தமாக உரையாட வேண்டியுள்ளது. 

உள்ளூராட்சி மன்றங்களின் அறிமுகத்துக்கு முன்னர் கம்சபா எனப்படுகின்ற கிராமிய சபை நிர்வாகத்தின்போது தோட்டங்கள் உள்வாங்கப்பட்டிருக்கவில்லை. அதே நேரம் அவை உருவாக்கப்பட்ட போது தோட்டங்களை அந்த தோட்ட நிர்வாகமே பராமரிக்க வேண்டும் அவற்றை பிரதேச சபைகள் பொறுப்பேற்காது என்பதாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

1987 ஆம் ஆண்டு 15 ஆம் இலக்க பிரதேச சபைகள் சட்டத்தின் 33 ஆவது பிரிவு இதனைத் தெளிவாக குறித்து நிற்கின்றது. 1948 ஆம் ஆண்டு வாக்குரிமை பறிக்கப்பட்ட மக்கள் மீளவும் வாக்குரிமை பெறும் காலம் எண்பதுகளின் பிற்கூறுகளிலேயே உருவானது. எனவே பிரதேச சபைகள் சட்டம் உருவான போது கூட அவர்களை உள்வாங்கியதாக அது உருவாக்கப்படவில்லை.

எனினும் 1990 களின் பின்னர் மலையகப் பெருந்தோட்ட மக்கள்  பிரதேச சபைத் தேர்தல்களில் பங்குபற்றி வாக்களித்து உறுப்பினர்களான போதும் மேற்படி சட்டத்தில் தோட்டப் பகுதிகளுக்கு  சேவையாற்றும் அதிகாரம் பிரதேச சபைகளுக்கு இல்லை. ஆங்காங்கே அபிவிருத்தி நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டாலும் அவை பிரதேச சபை ஊடாக இடம்பெறுகின்றதே அன்றி பிரதேச சபைகளினால் மேற்கொள்ளப்படுவது இல்லை. பிரதேச சபையினால் அதன் நிதியைக் கொண்டு சேவையாற்றியதன் காரணமாக கண்டி மாவட்டத்தின் உடபலாத்த பிரதேச சபை சட்டத்தின் காரணங்களைக் காட்டி கலைக்கப் பட்ட வரலாறும் உண்டு.

இந்தப் பின்னணிகளைகொண்டு தான் பிரதேச சபைகள் சட்டம் திருத்தப்பட வேண்டும். அதனுள் அடங்குகின்ற குறிப்பிட்ட சரத்துகள் நீக்கப்பட வேண்டும் முதலான கோரிக்கைகள் பல காலமாக மலையக அரசியல், சிவில் சமூக மட்டத்தில் பேசப்பட்டு வந்தது. எனினும் முதன் முறையாக 2015 ஆண்டு டிசம்பரில் அது பாராளுமன்றத்தில் பிரேரணையாக முன்வைக்கப்பட்டது.

இப்போது இந்த விடயங்களுக்கு பொறுப்பான அமைச்சர் பைஸர் முஸ்தபா அமைச்சரவைக்கு இந்த திருத்தங்களை சமர்ப்பித்து ஒப்புதல் பெற்று சட்டமா அதிபர் திணைக்களம்,  சட்டவரைஞர் திணைக்களம் ஆகியவற்றின் அனுமதியுடன் பாராளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிப்பதற்கு ஏற்பாடுகளை செய்து வருகின்றார்.

பாராளுமன்றத்தில் திருத்தம் சமர்ப்பிக்கப்பட்டு விவாதிக்கப்பட்டு குறிப்பிட்ட சரத்துக்கள் மாற்றப்படும் போதுதான் மலையகப் பெருந்தோட்டப் பகுதிகளுக்கு  பிரதேச சபைகளினால் முழுமையாக சேவையாற்ற முடியும். ஏற்கனவே இயங்குகின்ற பிரதேச சபைகளாயினும் சரி புதிதாக உருவாக்கப்பட்டிருக்கின்ற பிரதேச சபைகளாயினும் சரி இதுதான் நிலைமை.விரைவில் இந்த சட்ட திருத்தம் பாராளுமன்றில் இடம்பெறும் என்கிற எதிர்பார்ப்பு எல்லோரிடத்திலும் இருக்கின்றது.

மலையகப் பெருந்தோட்ட மக்களை அரச பொது நிர்வாகமும் அடிமட்ட அரசியல் அதிகாரப்பகிர்வான பிரதேச சபைகளும் சென்றடையாமை அந்த மக்களின் அபிவிருத்தி பின்னடைவுக்கு பிரதான காரணம் என்பதையே மேற்படி விளக்கங்கள் காட்டி நிற்கின்றன.


தேசிய நீரோட்டத்திற்குள் உள்வாங்கப்படாது பல தசாப்த காலமாக விலக்கி வைக்கப்பட்டுள்ள மலையகப் பெருந்தோட்ட மக்களின் வாழ்வில் பிரதேச சபைகளின் அதிகரிப்பும் பிரதேச சபை சட்ட திருத்தத்திற்கான முயற்சிகளும் நம்பிக்கை ஒளிக்கீற்றை தருகின்றன. இந்த ஒளிக்கீற்றின் வழி பயணிக்க வேண்டிய அடைய வேண்டிய இலக்குகள் இன்னும் ஏராளமாக உள்ளன.

நன்றி வீரகேசரி 16.12.2017

பாட நூல்களில் உள்வாங்கப்படாத மலையக வரலாறு- - சி.சிவகுமாரன்


மலையகம் எமது தேசியம், மலையகத்தின் தந்தை, மலையக கல்வியின் பிதாமகன், மலையகத்தின் காவலன்,தளபதி இன்னும் என்னென்னவோ பெயர்களை தமக்கு சூடிக்கொண்டும் மேடைகளில் முழங்கியும் தமது அருகில் ஒரு கூட்டத்தை வைத்துக்கொண்டு அரசியல் செய்யும் எத்தனையோ அரசியல்வாதிகளை மலையகம் பார்த்துக்கொண்டு தான் இருக்கிறது. ஆனால் இதில் எத்தனைபெருக்கு மலையக வரலாறு தெரியும்? அது குறித்த எத்தனை ஆவணங்களை இவர்கள் சேகரித்து வைத்திருக்கிறார்கள்? அல்லது மலையக வரலாறு தொடர்பான ஆவணங்களை சேகரிக்க ஏதாவது முயற்சிகளை செய்ய முன்மொழிவுகளை கூற இவர்களில் எத்தனைப்பேர் முன்வந்திருக்கின்றனர்? தேடிப்பார்த்தால் பூஜ்யமே விடையாக கிடைக்கிறது. ஏனென்றால் இவர்களுக்கு அரசியல் செய்யவும் , அடிப்படை உரிமைகளின்றி இருக்கும் மக்களை சந்திக்கவுமே நேரமில்லாத போது வரலாறு பற்றி எங்ஙனம் தேடி அறிவர்? 

பேசப்படும் மலையக இலக்கியம்
இன்று தமிழ் இலக்கியங்களை உலகளாவிய ரீதியில் எடுத்துப்பார்த்தால் இந்திய இலக்கியங்களில் தமிழ் நாட்டு இலக்கியம், ஈழத்து இலக்கியம், மலையக இலக்கியம், மலேசிய தமிழ் இலக்கியம் என வரிசைப்படுத்தலாம். இலண்டனின் வதியும் மலையக எழுத்தாளரும் யாழ். பல்கலைக்கழக முன்னாள் விரிவுரையாளருமான பதுளை மண்ணின் மைந்தன் மு.நித்தியானந்தன் கூலித்தமிழ் என்ற அற்புதமான மலையக இலக்கியம் தொடர்பான ஆய்வு நூலில் 1869 இல் ஆபிரகாம் ஜோசப் என்ற தோட்ட கண்டக்டரால் வெளியிடப்பட்ட கோப்பி காலத்து கும்பி பாடல் தொகுப்பான "
கோப்பி கிரிஷி கும்மி என்ற கோப்பி காலத்து கும்மி பாடல் தொகுதியே முதலாவது மலையக இலக்கியம் எனக்கொள்ளப்படுகின்றது.

அதற்குப்பிறகு 1930 களில் மஸ்கெலியாவைச் சேர்ந்த போல் என்பவரால் எழுதப்பட்ட சுந்தரமீனாள் என்ற நாவல் மலையக இலக்கியத்தின் முதலாவது நாவலாக அறியப்படுகிறது. அதற்கு பிற்பட்ட காலத்தில் சி.வி.வேலுப்பிள்ளையிலிருந்து ஆரம்பித்த இலக்கிய பாரம்பரியம் இன்று தமிழ் உலகம் மெச்சத்தக்க கவிதை.சிறுகதை.நாவல் இலக்கியங்களாக பரிணமித்து தேசிய அளவிலும் சர்வதேச அளவிலும் பேசப்படுகிறது.

ஆகவே முதலாவது இலக்கிய படைப்பிலிருந்து பார்க்கும் போது மலையக இலக்கியத்தின் வயது ஒன்றரை நூற்றாண்டுகளாகின்றது ஆனால் இதை வரலாற்று ரீதியான பதிவாக்கவும் எதிர்கால மாணவர் சமூகத்திற்கு மலையக இலக்கியம் தொடர்பில் ஆர்வத்தை விதைக்கவும் பாட புத்தகங்களில் மலையக இலக்கிய செல்நெறியை வளர்த்தெடுக்கவும் உரியோர் முன்வருவதில்லை. தேசிய கல்வி நிறுவனம் கூட புதுப்பாடத்திட்டம் தொடர்பான கலந்துரையாடல்களை மலையகப்பகுதிகளில் நடத்தினாலும் மலையக வரலாறு மற்றும் அது தொடர்பான இலக்கியங்களை பாடத்திட்டங்களில் புகுத்துவது குறித்து மூச்சு விடுவதே இல்லை.

பாட ஆலோசனை குழுவினரில் கூட மலையக சமூகத்தை சேர்ந்தவர்களை இணைப்பதிலும் அவர்களின் ஆலோசனைகளை பெறுவதிலும் மாற்றாந்தாய் மனப்பான்மையே உள்ளது. ஏனைய பிரதேச இலக்கியங்கள் தொடர்பில் தமிழ் பாட புத்தகங்களில் காட்டப்படும் அக்கறை ஏன் மலைய இலக்கியங்களில் புறந்தள்ளப்படுகிறது என்பது குறித்து கடந்த காலங்களில் எவருமே பாராளுமன்றத்தில் கூட பேசியதில்லை ஏனென்றால் பாராளுமன்றத்திற்கே வருகை தராத பிரதிநிதிகளையே கடந்த கால மலையகம் கண்டு வந்தது. இப்போது பிரதிநிதிகள் அதிகரித்துள்ளனர். இலக்கியம்,கல்வி தொடர்பான பின் புலத்தில் வந்த மலையக பிரதிநிதிகள் இன்று பாராளுமன்றில் மலையக சமூகம் தொடர்பில் அக்கறையாக செயற்பட்டு வருகின்றனர். உறுப்பினர்களான மயில்வாகனம் திலகராஜ் மற்றும் வேலு குமார் ஆகியோரை இங்கு குறிப்பிடலாம். மட்டுமன்றி மத்திய மாகாணம் மற்றும் ஊவா மாகாணத்திலும் தமிழ் உறுப்பினர்கள் கணிசமாக இருக்கின்றனர். இது வரை இவ்விவகாரம் தொடர்பில் எவருமே கதைத்திருக்கவில்லை. தமிழ் பாடபுத்தகங்களில் காணப்படும் தவறுகள் பற்றி கூட எவரும் அக்கறை காட்டுவதில்லை. இந்நிலையில் ஒரு சமூகத்தின் இலக்கியம் தொடர்பில் கதைக்க எவர்தான் முன்வருவார்கள் என இவ்விவகாரத்தை அப்படியே கிடப்பில் போட்டு விட முடியாது. மலையக இலக்கியமானது தேசிய அளவில் அங்கீகாரம் பெற்றும் பல விருதுகளுக்கும் உரித்தாகியுள்ளது. ஆனால் இன்னும் அது மாணவர்களுக்கு பாடமாக ஏன் அங்கீகாரம் பெறவில்லை என்பது தெரியவில்லை. 

1997 ஆம் ஆண்டிற்குப்பிறகு க.பொ.த சாதாரண தர உயர்தரத்திற்கு முதன் முதலாக 1997 ஆம் ஆண்டு புதிய பாடத்திட்டம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. அன்றிலிருந்து இதுவரை சாதாரண மற்றும் உயர்தரத்திற்கு தமிழ் மொழி இலக்கியம் மாற்றத்திற்குள்ளானாலும் குறிப்பிடும்படியாக அதில் மலையக இலக்கியம் பற்றி எந்த விடயங்களும் உள்ளடக்கப்படவில்லை. 1997 ஆம் ஆண்டு புதிய பாடத்திட்டத்தில் சி.வி.வேலுப்பிள்ளையின் தேயிலைத்தோட்டத்திலே என்ற கவிதை உள்ளடக்கப்பட்டிருந்தது. அதே போன்று 2007 ஆம் ஆண்டில் குறிஞ்சித்தென்னவனின் சம்பள நாள் என்ற கவிதையும் சிறுகதை எழுத்தாளர் என்.எஸ்.எம். ராமையாவின் ஒரு கூடை கொழுந்து என்ற சிறுகதையும் இடம்பெற்றிருந்தன இருப்பினும் சுமார் 200 வருட கால வாழ்வியல் வரலாற்றையும் ஒன்றரை வருட கால இலக்கிய வரலாற்றையும் கொண்டிருக்கும் மலையக சமூகத்திற்கு இந்த இடம் போதுமா என்ற கேள்வியெழுப்பத்தோன்றுகிறது. 

தற்போது அமுல்படுத்தப்பட்டுள்ள புதிய பாடத்திட்டத்தில் மலையகம் தொடர்பில் ஒன்றுமே இல்லை என்கின்ற போது சந்தேகம் எழுவதை தவிர்க்க முடியாதுள்ளது. 

மலையக பிரதிநிதிகள் இது குறித்து பாராளுமன்றிலும் மாகாணசபையிலும் உரிய தரப்போடு பேசுவார்களா?

நன்றி - சூரியகாந்தி

வேட்பாளர்களும் வேடிக்கைகளும் - அருள்கார்க்கி



உள்ளூராட்சி தேர்தல் காய்ச்சல் இன்று வேகமாகப்பரவி வருகிறது. மலையகத்தை­யும் ஆட்டிப்படைத்திருக்கும் இத் தேர்தல் காய்ச்சல் பிரதான பேசுபொருளாகக் காணப்படுகிறது. வாக்காளர் ஒரு புறமும் வேட்பாளர் மறுபுறமும் என்று தேர்தல் தொடர்பான மும்முரம் சூடுபிடித்துள்ளது.

மக்கள் சேவை செய்வதற்கு வரிசை­யில் நிற்கும் பேராளர்களைப் பற்றிய சமூகப்­புரிதல் எவ்வாறிருக்கும் என்பதை திட்டவட்டமாக வரையறுக்க முடியா­­துள்ளது. காரணம் சிறந்த நிலை வேட்பாளர் தெரிவு என விளம்பரப்படுத்­­தப்­­பட்டாலும், வழமையான நடை­முறையை போல அரசியல் வட்டாரங்­களில் செல்வாக்குள்ளோரையே இம்­முறை­யும் வேட்பாளர்களாகத் தெரிவு செய்திருக்கின்றனர்.

சாதாரண பிரஜைகளும், இளைஞர், யுவதிகளும் பங்குபற்ற முடியாத அளவிற்கு நடைமுறைச்சிக்கல்கள் காணப்படுகின்றன. அரசியலில் உள்ளவர்கள் வெளியார் வருகையை திட்டமிட்டு மழுங்கடிக்கின்றனர்.

மலையக அரசியல் வரலாற்றை எடுத்து நோக்குமிடத்து தொழிற்சங்க பலம், சாதி, சமூக அந்தஸ்து போன்ற காரணி­கள் முக்கிய செல்வாக்குச் செலுத்துகின்­றன. உதாரணமாக எந்த ஒரு அரசியல் கட்சியோ? தொழிற்சங்கமோ? இக்காரணிகளை அடிப்படையாக வைத்தே சிந்தனை செலுத்துகின்றமையை இன்றுவரை காணலாம். காலங்காலமாக உயர்மட்ட சமூகத்திற்குள் காணப்படும் அரசியல் பிரதிநிதித்துவம்- ஏனையோரை வாக்காளர்களாகவே பார்க்கும் அவலம் இன்றளவும் நடைமுறையில் உள்ளது.

சாதாரண சமூகங்களைச் சேர்ந்த கற்றவர்கள் அரசியலில் பங்குபற்று­வது குறைவாகவே காணப்படுவதால் இந்தக்கூட்டத்தினரின் கூச்சல் ஊடகங்களை நிரப்பி வெற்றியடைகின்­றனர். தமிழ்ச் சமூகத்தைப் பொறுத்தவரையில் ஒற்றுமையின்மையும், பிற்போக்குச் சிந்தனை­வாத­மும் கணிசமான அளவுக்கு சமூகத்தைக் கூறுபோடும் முக்கிய கருத்தியல்­களாகும். இன்றுவரை மீளமுடியாத ஒரு சமூகமாக நாம் அதே இடத்தில் இருப்பதற்குக் காரணமும் இவ்வாறான சமூக சமத்துவமின்மையும் சுயலாப அரசியலும்தான் என்பதில் மாற்றுக்கருத்தில்லை.

வாக்காளர் சமூகம் காலங்காலமாகவே தேர்தல் தினத்தில் மட்டும் அரசியல் பேசிவிட்டு அடுத்தநாள் தன் வேலை­யைப் பார்க்கப் போய்விடும். இதைத்தான் எதிர்பார்க்கின்றனர் அதிகாரத்திலுள்ளவர்களும். மக்கள் சேவையென்று அதிகாரத்தில் அமர்ந்த­வுடன் சுயலாப ஆசையால் தன்னை சூழவுள்ளோரைப் பாதுகாத்து வளர்த்து­­விடும் நடைமுறையையே பின்பற்று­கின்றனர்.

மறுபுறம் அடாவடி அரசியலும், பழிவாங்­கும் படலமும் மலையகத்தில் அதி­கரித்து வருவதும் கவனிக்கத்தக்கது. அரசி­யல் எனப்படு­வது குறிப்பிட்ட ஒரு சாராருக்கு என தமக்குள்ளேயே வரையறை செய்துகொண்டு வெளியார் தாக்கத்தினை அதிகாரத்தாலும், அடக்குமுறையாலும் கட்டுப்படுத்தும் நிலையானது பாரதூரமானது. குறிப்பாக தமக்கு சார்பானவர்களை தம்முடன் வைத்துக்கொள்வதும் தம்மை விமர்சிப்பவர்களை ஒடுக்குவதும் இன்று மலையக அரசியலில் வாடிக்கையாகி விட்டது. இதன் காரணமாக படித்த இளைஞர்– யுவதிகள் தன்னிச்சையாக அரசியல் பேசுவதற்கும், அது சார்ந்து இயங்குவதற்கும் அச்சப்படு கின்றனர். இந்த உண்மை இம்முறை உள்ளூராட்சித் தேர்தலிலும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

தோட்டப்புறங்களை மையப்படுத்தி தொழிற்சங்க கட்டமைப்பைக் கொண்டு நடத்துவதில் தோட்டத்தலைவர்களின் வகிபாகம் அளப்பரியது. மேல் மட்டத்தி­லிருந்து வரும் அறிவுறுத்தல்களுக்கு ஏற்ப தொழிற்சங்க கட்டமைப்பை ஸ்திரப்படுத்துவதும் கட்சி­களுக்கு உறுப்பினர்களைக் கொள்வனவு செய்வதும் இவர்களின் முக்கிய கடமை­கள். உள்ளூராட்சி மன்றங்களில் போட்டி­யிடு­பவர்கள் முதற்கட்டமாக இந்தத் தோட்டத்தலைவர்களின் ஆதரவைப்பெறவேண்டும். அடுத்த­தாக அவர்களின் சிபாரிசும் பெறப்­படவேண்டியது அவசியமாகும். பின்னர்­தான் கட்சிகளுக்கு ஊடாக தேர்தலில் போட்டி­யிடலாம். இவையெல்லாவற்றுக்கும் மேலதிக­மாக பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மை காணப்பட வேண்டும். மத்திய வருமானம் அல்லது மாதாந்தச் சம்பளம் பெறும் நபர்களுக்கு இது ஏற்புடையதாகாது. காரணம் தமக்கு ஆதரவானவர்களைத் திரட்டுவதற்கு பெருமளவு பணத்தையும் செலவு செய்வதற்­கான இயலுமை உடை­யோரையே கட்சித் தலைமைகள் அங்கீகரிக்கின்ற நிலைமை காணப்­படுகின்றது. வர்த்தகர்க­ளும் கொந்த­ராத்துக்காரர்களும் இதற்குப் பொருத்த­மானவர்களாக இனங்காணப்­பட்டுள்ளனர்.

தத்தமது கட்சிக்காக உழைத்தவர்­களுக்கும் தமது கொந்தராத்துக்களைச் செய்து லாப­மீட்டித் தந்தவர்களுக்கும் தமக்கு நிதி­யுதவி வழங்கிய வள்ளல்களுக்கும் தம் துதி­பாடிய அரசஊழியர்­களுக்­கும் மற்றும் காலாவதியான ஆசிரியர், அதிபர்களுக்கும் குறிப்பாக ஏற்கனவே பிரதேச சபைகளை அலங்­கரித்த­­வர்களுக்கும் வாய்ப்புகள் வழங்கப்­பட்டுள்ளன.

புதியவர்கள், கற்றவர்கள், சமூகநோக்கம் கொண்ட முற்போக்கானவர்கள் இம்முறை­யும் வாக்காளர் பெயர்ப்பட்டியலில் மட்­டுமே உள்வாங்கப்பட்டுள்ளனர். குறிப்­பாக சுயேச்சையாகக் களமிறங்கி தேர்தலைச் சந்திப்­ப­தற்கான வாய்ப்பையும் அதிகார பலத்­தால் அரசியல்வாதிகள் அடக்கு­கின்ற­னர். மறுபுறம் சமூக மட்டத்தில் செல்வாக்குடையோரையும் பேரம்பேசி விலைக்கு வாங்கும் கைங்கரியத்தை அரசியல் கட்சிகள் மேற்கொண்­டுள்ளன. எவ்வாறாயினும் வேட்பாளர் தெரிவுகள் கணிசமான அளவுக்கு நான்கு சுவருக்­குள்ளேயே நடந்துமுடிந்திருக்கின்றன.

பாடசாலைகளில் மாணவர்களுக்கும் சமூகத்திற்கும் தன்னிறைவான சேவை­யைச் செய்துமுடித்து ஓய்வுபெற்ற அதிபர், ஆசிரியர்­கள் அடுத்த கட்ட சமூக சேவைக்­குத் தயாராகி விட்டனர். இவர்களும் ஏதாவதொரு அரசியல் கட்சியைப் பிடித்துக் கொண்டு வேட்பாளர் ஆவதற்­கான முயற்சிகளை முன்னெடுத்து வருகின்றனர்.

இந்த தேர்தலில் இன்னும் பல சுவாரசியங்­களும் நிறைந்திருக்கின்றன. மக்கள் சார்ந்தும் தூரநோக்கோடும் இருக்கின்ற எந்த ஒரு நபருக்கும் வேட்பாளர் ஆவதற்கான வாய்ப்பு குறைவு. மாறாக அதிகாரத்தின் அடிவருடிகளுக்கே வாய்ப்புகள் வழங்கப்படுகின்றன. இந்த வேட்பாளர்கள் நாளை மக்கள் பிரதிநிதி­களாகி வேலையை ஆரம்பித்து விடுவர். இவ்வாறான வேட்பாளர் நெரிசலில் சராசரி மலையக இளைஞன் ஒதுங்கிநிற்கிறான்.

நன்றி - வீரகேசரி

இலங்கையில் "றோ, சீ.ஐ.ஏ, மொசாட், MI5, ISI" தலையீடு - என்.சரவணன்

99 வருடகால நம்பிக்கை துரோகத்தின் வரலாறு – 40


1980 களில் ஒரு புறம் ஜே.ஆர் இனப்பிரச்சினைக்கு நிரந்தரத் தீர்வு முயற்சி மேற்கொள்வதற்கு தள்ளப்பட்டிருந்து. இந்தியாவின் அழுத்தப் பிடியில் இருந்து விடுபட முடியாதபடி சிக்கியிருந்தது ஜே.ஆர்.அரசாங்கம். அதேவேளை ஜே.ஆரால் பட்டைத் தீட்டப்பட்ட இனவாத சக்திகள் எதிர்க்கட்சியுடன் சேர்ந்து ஜே.ஆருக்கு எதிராக ஐக்கியப் படத் தொடங்கின.

குறிப்பாக “மவ்பிமே சுரகீமே வியாபாரய” (தேசத்தைப் பாதுகாக்கும் இயக்கம்) தொடங்கப்பட்டது. அரசாங்கத்தின் தீர்வு முயற்சிகளை எதிர்த்து போராடுவது, சிங்கள மக்களை “தமிழ் பயங்கரவாதத்துக்கு” எதிராக அணிதிரட்டுவது என்பனவே அதன் பிரதான நோக்கமாக இருந்தது.

இதே நோக்கத்துக்காக அப்போது தலைமறைவாக இருந்த ஜே.வி.பி தமது முன்னணி அமைப்புகளில் ஒன்றாக “தேஷப்பிரேமி ஜனதா வியாபாரய” (தேசபக்த மக்கள் இயக்கம்) எனும் அமைப்பை இயக்கி வந்தது. ஆனால் மகா சங்கத்தைச் சேர்ந்த “சோபித்த தேரர்” போன்றோர் அவர்களின் கொள்கைகளுடன் சற்று வேறுபட்டு இருந்தனர். (ஆம் சாட்சாத் மைத்திரிபால தலைமையிலான “நல்லாட்சி அரசாங்கத்தை கொணர்வதில் பிரதான பாத்திரம் வகித்த அதே சோபித்த தேரர் தான்.)

ஆக “சிங்கள பல மண்டலய” (சிங்கள அதிகாரச் சபை), சிங்கள வீர விதான, தேசிய சங்க சபை, ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சி, ஜே.வி.பி மட்டுமன்றி ஐ.தே.க அரசாங்கத்திற்குள் இருந்த சிறில் மெத்தியு போன்றோரும் கூட ஒன்றிணைந்தனர்.

இந்த இயக்கம் மிகவும் வேகமாக தென்னிலங்கையில் பலமடைந்து வந்தது. ஓரளவு மத்தியஸ்த நிலைப்பாடு கொண்ட பிக்குகள் என்று அறியப்பட்டவர்கள் கூட இதில் தம்மை இணைத்துக் கொண்டனர்.  இவர்கள் அனைவரும் “இணைப்பு சி” திட்டத்தை தோல்வியடையச் செய்வதற்காக முழுமூச்சுடன் செயற்பட்டனர்.

ஜனாதிபதி ஜே.ஆரும், பாதுகாப்பு அமைச்சர் லலித் அத்துலத் முதலியும்
1984 ஜனவரியில் ஜே.ஆர். சர்வகட்சி மாநாட்டைக் கூட்டியபோது  டில்லியில் ஒப்புக்கொண்ட “இணைப்பு – சி” திட்டத்தை அல்ல முன்வைத்தார். தமிழர்களின் அரசியல் அபிலாஷைகளுக்கு ஒவ்வாத திரிக்கப்பட்ட பல அம்சங்களை மாற்றியிருந்தார். இந்தியாவையும், இந்திராவையும் அப்படி அதிருப்திகொள்ளச் செய்வதற்கான உளப்பலம் ஜே.ஆருக்கு எங்கிருந்து வந்தது? இதன் விளைவுகளை அவர் அறிந்துதான் வைத்திருந்தாரா? சர்வகட்சி வட்டமேசை மாநாடு என்பதானது வெறும் கண்துடைப்புக்காகத்தான் நடத்தினாரா? இது போன்ற கேள்விகளுக்கு பதிலை அன்று நிலவிய சர்வதேச சதிவலைப்பின்னலையும், அதற்கான பிராந்திய மற்றும் சர்வதேச அரசியல் சூழலையும் சேர்த்துத் தான் விளங்கிக் கொள்ளவேண்டியிருக்கிறது.

பிராந்திய அரசியலின் செல்வாக்கு

சோவியத் யூனியன், அமெரிக்கா ஆகிய முகாம்களுக்கு இடையில் நிகழ்ந்துகொண்டிருந்த பனிப்போரில் இந்தியா சோவியத் முகாமைச் சார்ந்திருந்தது. இந்து சமுத்திரப் பிராந்தியத்தில் அமெரிக்க தலையீட்டை கட்டுப்படுத்துவதற்கான சோவியத் யூனியனின் கருவியாக இந்தியா தொழிற்பட்டது. இந்தியாவின் நிலைப்பாடும் அமெரிக்க எதிர்ப்பாகத் தான் இருந்தது.

இந்த நிலையில் டில்லியில் செப்டம்பர் மாதம் அணிசேரா நாடுகளின் மாநாடு டில்லியில் நிகழ்ந்தது. அணிசேரா மாநாட்டின் தலைவியாக இந்திரா அப்போது இயங்கினார். அங்கு அமெரிக்காவுக்கு எதிரான தீர்மானங்களும் நிறைவேற்றப்பட்டன. செப்டம்பர் 28 அன்று இந்திரா காந்தி ஆற்றிய உரை மிகவும் முக்கியமானதொரு உரை. அந்த மாநாட்டுக்கு வந்திருந்த அமெரிக்க எதிர்ப்பாளர்களான பிடல் காஸ்ட்ரோ, யாசிர் அரபாத் போன்றோர் இந்திராவுக்கு நெருக்கமாகவும், ஆதரவாகவும் இருந்தார்கள்.

அது போல அதே ஆண்டு 1983 நவம்பர் 23-29  வரையான நாட்களில் பொதுநலவாய நாடுகளின் தலைவர்களின் மாநாடு நடந்தது. இந்திரா காந்தி அதற்கு தலைமை வகித்தார். அந்த மாநாட்டில் அமெரிக்காவுக்கு எதிரான தீர்மானங்களும் நிறைவேற்றப்பட்டன. கிரெனடா நாட்டின் மீதான அமெரிக்க ஆக்கிரமிப்புகெதிரான தீர்மானம் பிரதான தீர்மானங்களில் ஒன்று.

1984 செப்டம்பரில் நியுயோர்க்கில் நிகழ்ந்த ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் கூட்டத்தொடரின் போது இந்திரா காந்தி சந்தித்த இரு தமிழ் டொக்டர்களிடம் இலங்கையின் மீது படையெடுக்க இந்திய இராணுவத்தை தயார் நிலையில் வைத்திருந்ததாகவும் ஆனால் அங்கிருக்கும் இந்தியத் தோட்டத் தொழிலாளர்களின் நலன் கருதி தான் தயங்குவதாகவும் தெரிவித்திருக்கிறார். இது பற்றிய விபரங்களை “இலங்கை தமிழ் தேசியம்” (Sri Lankan Tamil Nationalism) என்கிற நூலில் ஏ.ஜே.வில்சன் குறிப்பிடுகிறார்.

அமெரிக்கா இந்தியாவுக்கு எதிராக இந்தியாவின் அயல் நாடுகளை சரிகட்டி தம் பக்கம் ஈர்த்துவைத்திருந்தது. 1977 ஆம் ஆண்டு ஜே.ஆரின் ஆரசாங்கத்தின் திறந்த பொருளாதாரக் கொள்கை, அமெரிக்க சார்பு வெளியுறவுக் கொள்கை என்பன அமெரிக்காவின் ஆசீர்வாதத்துடன் நிகழ்ந்தவையே. இந்து சமுத்திரப் பிராந்தியத்தில் இந்தியாவை பகைத்துக் கொண்டு ஆட்சிசெய்ய முடியாத ஒரு நிலை அயல் நாடுகளுக்கு இருக்கவே செய்தது. ஆக இந்தியாவையும் அமெரிக்காவையும் ராஜதந்திர ரீதியில் கவனமாகக் கையாளும் நிலை இலங்கைக்கு இருந்தது.


அமெரிக்காவில் ஜே ஆர்.
இந்தியாவின் தலையீட்டை ராஜதந்திர ரீதியில் கட்டுப்படுத்த ஜே.ஆர் அமெரிக்காவுக்கு ஓடினார். 1984 யூன் மாதம் 18 ஜே.ஆரை அமெரிக்க ஜனாதிபதி ரொனால்ட் ரேகன் வெள்ளை மாளிகையில் பலமான வரவேற்பளித்து விருந்து கொடுத்தார்.

வெள்ளை மாளிகைக்கு வெளியில் ரோநால்ர் ரேகனின் உரைக்கு அடுத்ததாக ஜே.ஆரால் உரை நிகழ்த்தப்பட்டது. அவ்வுரையில் இலங்கையில் தலைதூக்கியுள்ள “தமிழ் பயங்கரவாதத்தையும்”, இந்தியாவின் தலையீடு பற்றியும் போட்டுக்கொடுக்க தவறவில்லை. ஜே.ஆரின் பேச்சின் மைய நோக்கமும் அதுதான்.
“இலங்கையின் வடக்குப் பகுதியில் பிழையாக வழிகாட்டப்படும் தமிழ் பயங்கரவாத குழுக்கள் ஐக்கிய இலங்கையை பிரிப்பதற்காக இயங்கிவருகிறார்கள். இந்த பயங்கரவாத குழுக்கள் மிகவும் சிறியவை. அவர்கள் கொள்ளைகளிலும், கொலைகளிலும் ஈடுபட்டுவருகிறார்கள். அவர்கள் மாக்ஸிய தேசமொன்றை உருவாக்குவதும் அவர்களின் இலக்கு. இலங்கையையும், இந்தியாவையும் சேர்த்துத் தான். தமிழ் நாட்டிலிருந்து அதனைத் தொடங்குகிறார்கள். இதுவரை 147 அப்பாவிகளைக் கொன்றுள்ளார்கள்.
ஜனாதிபதி அவர்களே உங்கள் நாடு பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரத்து சர்வதேச ரீதியில் நடவடிக்கை எடுத்து வருவதையிட்டு மகிழ்ச்சியடைகிறேன். ஐ.நாவும் தங்கள் நாடும் இணைந்து வளர்ந்துவரும் நாடுகளில் தலைதூக்கிவரும் பயங்கரவாதத்துக்கு எதிராக இயங்கவேண்டும் என்று கேட்டுக்கொள்கிறேன்”
என்று அந்த உரையில் தெரிவித்தார்.

அமெரிக்காவின் பிடியில் இலங்கை

இந்தியாவின் தலையீடு அதிகரிக்கும் போதெல்லாம் இந்தியாவுக்கு எதிரான, அமெரிக்காவுக்கு சார்பான நாடுகளிடம் இலங்கை அரசு உதவிகோரி மண்டியிட்டது இந்த போக்கின் விளைவுகளால் தான்.

ஜெயவர்த்தனா 80களின் ஆரம்பத்தில் அமெரிக்காவுக்கும், இங்கிலாந்துக்கும் இஸ்ரேலுக்கும், பாகிஸ்தானுக்கும், சீனாவுக்கும் ஒட வைத்ததும் இந்தியாவைத் தாக்குபிடிப்பதற்கான பலத்தை அதிகரிப்பதற்காகத் தான். இதன் விளைவால் தான் இந்தியா தம்மீது படையெடுக்கப்போகிறது என்கிற பிரச்சாரம், பாதுகாப்பு அமைச்சின் உருவாக்கம், புதிய ஆயுதக் கொள்வனவு, படைப்பெருக்கம் அனைத்தையும் துரிதமாக மேற்கொண்டது. இந்த பயம் என்பது மனப்பிரமையால் வந்ததல்ல.

1985 டிசம்பரில் ஜே.ஆர் பாகிஸ்தான் சென்று அந்நாட்டுத் தலைவர் ஜெனெரல் சியாவை சந்தித்த போது நேரடியாகவே பல இராணுவ உதவிகளை வழங்குவதாக அறிவித்தார். அதற்கு முன்னர் அளித்துவந்த இராணுவப் பயிற்சியை மேலதிகமாக விஸ்தரிப்பதற்கு அவர் உடன்பட்டார். 

பாதுகாப்பு அமைச்சராக லலித் அத்துலத் முதலி பதவியேற்றதும் “பயிற்சியளிக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு புலிக்கும் நூறு இராணுவத்தினர் இங்கே பயிற்சியளிக்கப்படுவார்கள் என்று இந்தியாவுக்கு எச்சரிக்கை விடுத்தார்.

அதேவேளை தமிழகத்தில் ஈழ ஆதரவு சக்திகள் இலங்கைத் தமிழர்களுக்கு பலமான ஆதரவை வழங்கினார்கள். எதிர்க்கட்சிகளும், ஆளுங்ககட்சியும் கூட தொடர்ச்சியாக பல போராட்டங்களை முன்னெடுத்தன. இலங்கை அரசுக்கு அமெரிக்கா ஆயுத உதவிகள் வழங்குவதைக் கண்டித்து 12.10.1983இல் நிகழ்ந்த பேரணியின் இறுதியில்  தமிழக முதல்வராக இருந்த எம்.ஜீ.ஆர். அமெரிக்க தூதுவர் கான்சல் ரோய் விட்டேக்கரிடம் மனுவையும் அளித்தார்.

வேர்ணன் வோல்ட்டர்

83இன் இறுதியில் அமெரிக்க தூதரகத்தில் இருந்துகொண்டு இயங்கிய சீ.ஐ.ஏ. உளவுப்பிரிவின் பிரதித் தலைவர் தான் வேர்ணன் வோல்டர் (Vernon A. Walters) கொழும்பிலேயே தங்கியிருந்து இலங்கை அரசாங்கத்துக்கு ஆலோசனை வழங்கி வந்தார். பிற்காலத்தில் அவர்  அமெரிக்காவுக்கான ஐ.நா பிரதிநிதியாகவும், ஜேர்மன் போன்ற நாடுகளுக்கான தூதுவராகவும் இருந்தவர். இஸ்ரேலிடமிருந்து இராணுவ உதவிகளைப் பெறும்படி ஆலோசனை வழங்கியதும் அவர் தான்.  அமெரிக்க ஜனாதிபதியின் சிறப்புத் தூதுவரான வேர்ணன் வோல்ட்டர் இஸ்ரேலுக்கும் இலங்கைக்கும் இடையிலான ஒப்பந்தத்தை வரைவதற்கு வழிகாட்டியிருக்கிறார். அதனைத் தொடர்ந்து தான் இஸ்ரேல் இராணுவ நிபுணர்கள் இலங்கை வந்தடைந்தார்கள். இலங்கைக்கான இஸ்ரேல் தூதுவருக்குப் பதிலாக அவசர அவசரமாக புதிய ஒருவர் மாற்றப்பட்டார்.

இந்த நிலைமைகளால் மாதுறு ஓயா திட்டத்திற்கு சவூதி அரேபியா வழங்கவிருந்த நிதியுதவியை நிறுத்தியது. இலங்கையிடமிருந்து தேயிலையை கொள்வனவு செய்துவந்த முதன்மை நாடுகளில் ஒன்றான ஈராக் கொள்வனவை குறைத்துக்கொண்டது. எகிப்தும் தேயிலை ஏலச் சந்தையிலிருந்து விலக்கிக்கொண்டது. குவைத் இலங்கையிலிருந்து வரும் தொழிலாளர்களை மட்டுப்படுத்தியது. ஜோர்தான் வெளியுறவு அமைச்சர் இஸ்ரேலுடனான இலங்கை உறவைப் பற்றி பரிசீலிக்குமாறு எச்சரித்தது. ஈரான் புதிதாக அனுப்பியிருந்த இலங்கைக்கான தூதுவரை விலக்கி ஈரானுக்கு திருப்பி அழைத்துக்கொண்டது. சிரியா, பாலஸ்தீன் மற்றும் ஒபெக் நாடுகளின் அமைச்சர்கள் இலங்கைக்கு எதிரான நடவடிக்கை குறித்து ஆராயவேண்டும் என்றனர்.

ஆனால் இத்தனையையும் மீறி இலங்கை அரசாங்கம் அமெரிக்காவின் வழிகாட்டளின் கீழ் இருப்பதே பாதுகாப்பானது என்று எண்ணியதால் இஸ்ரேலுடனான உறவை பகைத்துக் கொள்ளவில்லை. அதற்கு கொடுத்த விலை அரபு நாடுகளுடனான பகை. அதே வேளை இந்த சூழலைப் பயனடுத்தி ஜே.ஆருடன் “அமெரிக்காவின் குரல்” (Voice Of America) நிலையத்துக்கு 1000 ஏக்கர்களை வழங்கும் ஒப்பந்தத்தை அமெரிக்கா செய்துகொண்டது.

“இணைப்பு சி” திட்டத்தை றேகன்  நிர்வாகம் எதிர்த்ததும் கூட அத்திட்டத்தின் மீதான ஜே.ஆரின் உதாசீனத்துக்கு காரணங்களில் ஒன்று. திருகோணமலை தமிழர் கைகளுக்குப் போனால் அது இந்தியாவின் செல்வாக்குக்குள் சென்று விடும் என்கிற ஒரு அச்சமும் அதற்கான காரணம். இத்தனைக்கும் “இணைப்பு சி” திட்டத்தில் திருகோணமலை துறைமுகம் மத்திய அரசின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருக்கும் வகையிலேயே தயாரிக்கப்பட்டிருந்தது.

அதேவேளை இந்தியாவின் இராணுவ ஆக்கிரமிப்புக்கான வாய்ப்புகள் அதிகமிருப்பதாக ஜே.ஆரை எச்சரித்ததும் அவர் தான். டெல்லிக்குச் சென்று அவ்வாறானதொரு இராணுவ ஆக்கிரமிப்பை செய்ய முற்படக்கூடாது என்று கேட்டுக்கொண்டதாக கே.எம்.டி.சில்வாவின் “பிராந்திய அதிகாரமும் சிறிய அரசுகளின் பாதுகாப்பும் – இந்தியா – இலங்கை 1977-1990” என்கிற நூலில் விளக்குகிறார்.  இந்தியாவில் தமிழ் இயக்கங்களுக்கு பயிற்சி வழங்கப்பட்ட தளங்கள், முகாம்கள் பற்றிய புகைப்படங்களை இலங்கை அரசுக்கு கொடுத்து உறுதிப்படுத்தியவரும் வேர்ணன் வோல்டர் தான். வேர்ணன் வோல்டர் இலங்கையில் இருந்த போது திருகோணமலை படைத்தளத்தைப் பற்றி இந்திய அதிகாரிகளுடன் பேசி அவர்களை பீதிக்குள்ளாக்கிய சம்பவங்களும் நிகழ்ந்திருக்கின்றன.

அமெரிக்கா திருகோணமலையில் தளத்தை அமைக்கக்கூடும் என்கிற பயம் இந்தியாவுக்கு இருந்தது. “வொய்ஸ் ஒப் அமெரிக்கா” என்கிற பெயரில் அமெரிக்கா திருமலையில் நிலைகொள்ள முயற்சித்ததும் உண்மை தான். இந்தியாவின் இந்த பயத்தை 1983 இணைப்பு சி, மற்றும் 1987 இலங்கை – இந்திய ஒப்பந்தம் ஆகியவற்றில் திருகோணமலை விவகாரம் தீர்வு யோசனைகளில் ஒன்றாக உள்ளிடப்பட்டிருந்தமை என்பவற்றின் மூலம் நாம் உணரலாம்.

இந்தக் காலப்பகுதியில் இலங்கை அமெரிக்க உளவுப்பிரிவான சீ.ஐ.ஏ (Central Intelligence Agency). பிரித்தானிய உளவுப் பிரிவான MI5 (Military Intelligence, Section 5), பாகிஸ்தானின் உளவுஸ்தாபனமான ISI (Inter-Services Intelligence) மற்றும் இஸ்ரேலிய உளவுப் பிரிவான மொசாட் (Mossad) ஆகியவற்றின் தயவை நாடியிருந்தது. அவை “பயங்கரவாத எதிர்ப்பு”க்கான உதவி என்கிற பேரில் இலங்கைக்கு நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் உதவின. ஆனால் லண்டனிலும், பிரித்தானியாவிலும் தமிழ் சமூகத்தின் பரப்புரை செல்வாக்கு பெற்றிந்ததன் காரணமாக அந்த உதவிகள் மட்டுப்படுத்தபட்டிருந்தன.

மொசாட்டின் மோசடி

இவற்றில் மொசாட்டின் பணி மிகப் பெரியது.

“By way of Deception” (ஏமாற்றுவதன் மூலம்) என்கிற நூல் 1990இல் வெளியானது. 1990இல் உலகில் அதிக விற்பனையான நூலாக அந்த ஆண்டு அறிவிக்கப்பட்ட நூல் அது. இதை எழுதிய விக்டர் ஒஸ்ட்ரோவ்ஸ்கி இஸ்ரேலின் மொசாட் உளவு நிறுவனத்தில் உளவாளியாக பணிபுரிந்த கனேடியர். அந்த நூல் உலகளவில் அதிர்ச்சியையும் ஆச்சரியத்தையும் ஏற்படுத்திய நூல். 2004 இல் வெளியாகி உலகைக் கலக்கிய "ஒரு பொருளாதார அடியாளின் ஒப்புதல் வாக்குமூலம்" (Confessions of an Economic Hit Man) நூலும் ஏகாதிபத்தியத்தின் சதி ஏஜென்டாக பணியாற்றிய 'ஜோன் பெர்க்கின்ஸ்' எழுதி ஒரு தசாப்தமாக தமிழுலும் பிரபலமாக பேசப்படுவதுப்படுவது தான். ஆனால் விக்டர் ஒஸ்ட்ரோவ்ஸ்கி சொல்லும் கதை நேரடியாக இலங்கையுடன் தொடர்புபட்டது. (அது பற்றிய விரிவான கட்டுரையை இந்த இணைப்பில் பெறலாம்)

அந்த நூலில் இலங்கை பற்றி வெளிவந்த பகுதியின் மொழிபெயர்ப்பை சரிநிகர் பத்திரிகை 1991இல் வெளியிட்டிருந்தது. ஒஸ்ட்ரோவ்ஸ்கி ஆரம்பத்தில் இரகசிய கொலைகளை செய்வதற்கு நியமிக்கப்பட்ட்போதும் அதனை மறுத்து பின்னர் மொசாட்டின் பயிற்சியாளராகவும், களநிலை உத்தியோகத்தராகவும் 1982-1986 காலப்பகுதியில் பணியாற்றியாவர். ஆனால் 1986இல் மொசாட்டின் பணிகளை வெறுத்து வெளியேறி தப்பித்து வாழ்ந்தவர். 

அதில் பணியாற்றிய காலத்தில் இலங்கை அரசாங்கத்தை தம் வழிக்குக் கொணர செய்த பின்புலச் சதிகள், பின்னர் தமிழ் இயக்கங்களுக்கு பயிற்சியளித்த அதே இஸ்ரேல் இராணுவத் தளத்தில் (Kfar Sirkin) இலங்கைப் படையினருக்கும் அதே விதமான பயிற்சிகள் வழங்கப்பட்ட விதம், ஆளையாள் தெரியாதபடி பயிற்சிபெற்ற அவர்கள் நேரடியாக பரஸ்பரம் மோதிச் சாவதற்கான பயற்சி அளிக்கப்பட்ட அந்த களம் குறித்தெல்லாம் அந்த நூலில் விலாவாரியாக விளக்குகிறார். தமிழ் இளைஞர்களை கொமாண்டோ பயிற்சிக்காக அனுப்பிவைத்த இந்திய றோ (Research and Analysis Wing) உளவு நிறுவனத்திற்கோ அல்லது தமது இராணுவத்துக்கு கொமாண்டோ பயிற்சியளிப்பதற்காக அனுப்பிய இலங்கை அரசாங்கத்துக்கோ கூட இந்த விபரங்கள் எதுவும் தெரிந்திருக்கவில்லை.

இராணுவப் பயிற்சி மட்டுமன்றி, இலங்கையில் போர்பயிற்சி, போர்த் தளபாடங்களை விற்பது என பல பணிகளுக்கும் இலங்கை அரசாங்கத்திடமிருந்து பணத்தைக் கறப்பதற்காக ஜே.ஆருக்கு வழங்கிய குறுக்கு வழி ஆலோசனையும் இங்கு முக்கியமானது. அதாவது உலகவங்கி, சர்வதேச நாணய நிதியம் போன்றவற்றிடம் மகாவலி அபிவிருத்தித் திட்டத்திற்கென பெற்ற கடன்களையும் உதவிகளையும் பெற்று அவர்களுக்கு கள்ள கணக்கு காட்டுவது, உத்தேச செலவை விட குறைந்த செலவில் முடிப்பதற்கான இஸ்ரேலிய திட்டம், இஸ்ரேலிய நிபுணர் வரவழைப்பு என அத்தனையும் புட்டுபுட்டு வைக்கிறார். அதுமட்டுமன்றி இலங்கையில் நுழையுமுன்னர் ஜனாதிபதி ஜே.ஆரின் மருமகளை திட்டமிட்டு நட்புகொள்வது தொடங்கி தமது வேளை கச்சிதமாக முடிக்கும் வரை அந்த நூலில் தகவல்களை வெளியிட்டிருக்கிறார்.

ஜே.ஆரின் ஏற்பாட்டில் மாதுறு ஓயா பகுதியில் இருந்த முகாமில் மொசாட்டைச் சேர்ந்த 50 பேர் இலங்கை இராணுவத்தினருக்கு பகிரங்கமாக பயிற்சியளித்தார்கள். பிற்காலத்தில் ஏராளமான தகவல்கள் இது குறித்து வெளியாகியிருக்கின்றன. 

இலங்கையின் மீது இந்திய-அமெரிக்க இராஜதந்திர பலப்பரீட்சை தமிழ் மக்களின் அரசியல் நிகழ்ச்சிநிரலில் நேரடிப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தியது. அதுமட்டுமன்றி இலங்கையின் மீது புறச் சக்திகளின் தலையீடு பிரச்சினையின் மையத்திலிருந்து வேறு திசைக்கு இழுத்துச் சென்றது. அந்தப் புறச்சக்திகளின் ஆடுகளமாக இலங்கையும் இலங்கையின் உள்நாட்டுப் பிரச்சினையும் ஆனது. தமிழ் மக்களின் தலைவிதி மட்டுமல்ல இலங்கையின் ஒட்டுமொத்த தலைவிதியும் இலங்கைக்கு வெளியில் தீர்மானிக்கப்படுகின்ற நிலை தலைதூக்கியது. அடுத்த மூன்று தசாப்தங்களுக்கும் இனப்பிரச்சினையின் திசைவழியை அவர்கள் தான் தீர்மானிக்கப் போகிறார்கள் என்பதை தமிழர் தரப்பும் எதிர்பார்க்கவில்லை. சிங்களத் தரப்பும் கணிக்கவில்லை.

துரோகங்கள் தொடரும்...

நன்றி - தினக்குரல்


மலையக அடையாளம்: தனித்துவத்தைக் காட்டுவதேயன்றி தனித்துக் காட்டுவதல்ல- மல்லியப்புசந்தி திலகர்

மலையக ஆய்வரங்கம் - 12


மலையகம் என்ற இனத்துவ அடையாளம் மலையகத் தமிழரின் தனித்துவத்தைக் காட்டுவதேயன்றி அவர்களைத் தனித்துக் காட்டுவதல்ல என மலையகம் என்ற கருத்து நிலையின் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்திய செல்லத்துரை சுதர்ஷனின் கட்டுரை மலையக இலக்கிய வரலாற்றாக்கம் சார் முயற்சிகளையும் முக்கியமாக பன்னிரண்டு பரிந்துரைகளையும் முன்வைத்தது.

இதுவரை நடைபெற்ற மலையக இலக்கிய வரலாற்றாக்கம்சார் முயற்சிகள் அனைத்தையும் பின்வரும் நான்கு பிரிவாகக் குறித்துக் கொள்ளலாம். 

01. மலையக இலக்கிய வரலாற்றைக் கட்டமைப்பதற்கான கோட்பாட்டு அடிப்படையை நல்கும் புலமைசார் எழுத்துக்கள்.
02. மலையக இலக்கியம் பற்றிச் சிறிய அளவில் இடம்பெற்றிருக்கும் இலங்கைத் தமிழ் இலக்கிய வரலாறு தொடர்பாக வெளிவந்த பொதுநிலைசார் வரலாற்று நூல்கள்.
03.சிற்றிதழ்களிலும் பத்திரிகைகளிலும் விழா மலர்களிலும் வெளியாகிய மலையக இலக்கியம் தொடர்பான வரலாறுசார் கட்டுரைகள்.
04. மலையக இலக்கிய வரலாற்றாக்க நூல்கள்
இவற்றுள் நான்காவது பிரிவான மலையக இலக்கிய வரலாற்றாக்கம்சார் நூல்கள் தொடர்பாகச் சற்று விரிவாக நோக்கலாம். இங்கு முன்னோடியான முக்கிய முயற்சிகள் மட்டுமே கவனத்திற் கொள்ளப் படுகின்றன. அந்த வகையில் க.அருணாசலம், தெளிவத்தை ஜோசப், சாரல் நாடன், அந்தனி ஜீவா, மு.நித்தியானந்தன் ஆகியோரின் மலையக இலக்கிய வரலாற்றாக்க முயற்சிகளே நோக்கப்படுகின்றன. 

பிரயோக வரலாற்றாய்வு எழுத்துக்களும் பிரயோக விமர்சன எழுத்துக்களும்
மலையக இலக்கிய வரலாற்றாக்கம் பற்றிப்பேசும்போது மலையகம் பற்றிய பிரயோக வரலாற்றாய்வின் போதாமைகளும் பிரயோக விமர்சன எழுத்துக்களின் போதாமையும் அதிகமாகத் தெரிகின்றன. மனித நடத்தை பற்றிய பொதுவிதிகளைக் காணல், சகல துறைகளையும் உள்ளடக்கிய நோக்குநிலை கொள்ளல், எட்டும் தகவல்களைத் தற்காலச் சமூக அறிவியலின் துணைகொண்டு பரீட்சித்தல் என்பன பிரயோக வரலாற்றாய்வின் முக்கிய குணாம்சங்கள். 

மலையகத் தமிழரின் சமூக பண்பாட்டு வரலாறு உலகப் பரப்பில் சமூகவியல் மற்றும் மானிடவியல் மொழிந்த மனித இன வரலாற்று எழுது முறையில் எழுதப்படுவதும் முக்கியமானது. அவ்வாறு எழுதப்படும்போதுதான் வரலாற்றில் உள்முகமாகப் பின்னப்பட்ட வரலாறுகளைக் கண்டறிய முடியும். எழுதாதவற்றை அடையாளங் காண முடியும். பிற இனக்குழுக்களுடனான கொண்டும் கொடுத்தும் நிலைபெற்றதன் தொடுபுள்ளிகளைச் சுட்ட முடியும். இதனால் வரலாறு ஸ்திரத்தன்மை பெறும். இதன்மீது கட்டப்படும் இலக்கிய வரலாறு இனத்துவ அடையாளத்தின் வரலாறாக அமையும். வரலாற்றின் இயக்கவியல் ஒழுங்கில் மலையக இலக்கிய எழுத்துக்களை  வாசிக்கவும் உரையாடவும் முடியும். தனித்த ஒரு படைப்போ, ஒரு காலகட்டத்தின் படைப்போ இத்தகையதொரு பிரயோக விமர்சனத்தினால் துலக்கம்பெறும். 'நாம்', 'நம்முடையவை' என்ற அகச்சார்பு நிலைகளுக்கு அப்பாலான புற நிலைப்பாடுகொள்ளல் இதற்கு மிகவும் அடிப்படையானது. 

இவற்றுக்கெல்லாம் அடிப்படையாகப் பின்வரும் முயற்சிகளைப் பரிந்துரைகளாக முன்வைக்கலாம்.

*மலையகத் தமிழர் வரலாற்றைப் பல்துறைச்சங்கம ஆய்வொழுங்கில் எழுதுதல்.
*மலையகச் சாதிமுறைகள் பற்றியும் வர்க்க முறைகள் பற்றியதுமான புலமைமிகு வரலாற்றாய்வுகளை எழுதுதல்.
*மலையகத் தமிழரின் இனத்துவ அடையாள அரசியலையும் வரலாற்றையும் எழுதுதல்.
*மலையகச் சமூகம் பற்றியும் சமூக அசைவியக்கம் பற்றியுமான வரலாற்றை எழுதுதல்.
*மலையகச் சமயம் மற்றும் சடங்குகள், ஆற்றுகைக் கலைகள் முதலியன பண்பாட்டுடன் இணைவுற்ற தன்மையை வரலாறாக எழுதுதல்
*மலையகம் தொடர்பாக வெளிவந்த படைப்புக்களைக் கால அடிப்படையில் பெருந்தொகுதிகளாக வெளியிடல்.
*மலையகச் சிற்றிதழ்களை நூலாக்கம் பெறச்செய்தல்.
* மலையகம் தொடர்பான பழைய ஆவணங்களைத் தொகுத்துப் பதிப்பித்தல்.
*மலையக ஆளுமையாளர் தொடர்பாகவும் அவர்களது பங்களிப்புக்கள் தொடர்பாகவும் தனித்தனியே எழுதித் தொகுத்தல்.
*மலையக நூல்கள் மற்றும் கட்டுரைகள் தொடர்பான வழிகாட்டி ஒன்றைத் துறைவாரியாகச் சுட்டியாகத் தொகுத்தல்.
*மலையகக் கவிதை, சிறுகதை, நாவல், விமர்சனம், சிற்றிதழ் முதலிய பிரிவுகள் தொடர்பாகத் தனித்தனியே வரலாறு எழுதுதல்.
*மலையகம் பற்றிப் பிறமொழிகளில் வெளிவந்த படைப்புக்களை, ஆய்வுகளைத் தமிழுக்குக் கொண்டு வருதல்.
இவற்றை ஆய்வாளர் ஒருவர் பரிந்துரை செய்வதன் தேவை என்ன என்ற வினா எழலாம். முன்னர் குறிப்பிட்ட, மலையக இலக்கிய வரலாற்றாக்க முயற்சிகளில் ஈடுபட்டவர்கள் கொண்ட சிரமங்களும் மனக் கவலையுமே காரணங்களின்றி இதற்கு வேறு பதில் இல்லை. இலக்கிய வரலாற்றாக்க ஆய்வாளர்களாக அவர்கள் அடைந்த பெருந்துயரை, ஏக்கத்தை அவர்களின் துயரம் தோய்ந்த மொழியில் பதிவுசெய்து வைத்துள்ளார்கள். 

அவர்களின் அத்தகைய பதிவுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு மலையக இலக்கிய வரலாற்றாக்கத்திற்குத் தடையாக அமையும் காரணிகளை (1) மலையக இலக்கியங்கள் தொலைந்து போதல், (2) அவற்றை மீளப்பெற முடியாமை, (3) மக்களிடம் வரலாற்றுணர்வு இன்மை என மூன்றாகக் குறிக்க முடியும். இதற்கு உதாரணமாக மலையக ஆய்வாளர் சாரல் நாடன் தமது 'மலையக இலக்கியம் - தோற்றமும் வளர்ச்சியும்' எனும் நூலிற்கு எழுதிய முன்னுரையின் ஒரு பகுதியைக் குறிப்பிடலாம். 

'இலங்கை மண்ணில் 19ஆம் நூற்றாண்டில் தொடங்கிய தோட்டப்புற வாழ்க்கையும் அதற்கு முற்பட்ட கண்டி மன்னன் காலத்தினதும் கறுவாப்பட்டைக் காலத்தினதும் வாழ்க்கையில் எழுந்த இலக்கிய வடிவங்கள் காணக் கிடைக்கவில்லை. இந்த உண்மையால்தான் இன்று அவைகளைத் தேடிக்கொள்வதில் சிரமப்படுகிறோம். 
இலங்கையில் கடைசி மன்னனாகக் கொள்ளப்படும் முத்துச்சாமியைப் பற்றிய அக்கறையோ அவர்காலத்துக் காவியமாகிய சின்னமுத்து கதை குறித்த அக்கறையோ நமக்கு இல்லாததால் அந்தக் காலத்தில் தோன்றிய இலக்கியங்களைப் பறிகொடுத்துவிட்டோம். தனியார் நூலகங்களிலும் விகாரைகளிலும் திணைக்களத்திலும் தேடி அலைகிறோம்' (2000: முன்னுரை)

மலையக இலக்கியமும் வரலாற்றாக்கமும் எனும் பொதுநிலைப் பரப்பினுள் மலையக நவீன இலக்கிய வரலாற்றாக்க எழுத்துக்கள் மலையக இலக்கியத்தின் அனைத்துப் பரப்பினைத் தழுவியனவாக இருந்தமை முக்கியமான ஓர் அம்சமாகும். அதற்குத் தொடர்ச்சியான விவாதம் தேவை. வரலாற்றறிஞர் ஜான் எச். அர்னால்டுவின் பின்வரும் கூற்றுடன் இந்த உரையை நிறைவுசெய்வது பொருத்தமானது.

'வரலாறு என்பது எல்லாவற்றுக்கும் அப்பால் ஒரு விவாதம். வேறுபட்ட வரலாற்றாசிரியர்களுக்கு இடையேயான ஒரு விவாதம். கடந்த காலத்திற்கும் நிகழ்காலத்திற்கும் இடையிலான விவாதம். உண்மையில் நிகழ்ந்துவிட்டதற்கும் அடுத்து நடக்க இருப்பதற்கும் இடையில் உள்ள விவாதம். விவாதங்கள் முக்கியமானவை. அவை மாற்றங்களுக்கான சாத்தியங்களை உருவாக்குகின்றன.'(2005:19)

நன்றி சூரியகாந்தி 

விரிசல்களால் பிரதிநிதித்துவம் பறிபோகும் - துரைசாமி நடராஜா




உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல் குறித்து தற்போது அதிகளவில் பேசப்பட்டு வருகின்றது. அரசியல் கட்சிகள் தேர்தல் குறித்த முன்னெடுப்புகளை மேற்கொண்டு வருகின்றன. மலையகக் கட்சிகள் அதிகமாக தேர்தல் குறித்த ஈடுபாடுகளை வெளிப்படுத்தி வருகின்றன. எதிர்வரும் உள்ளூராட்சி தேர்தல் இலங்கையில் இடம்பெறும் மிகவும் முக்கியத்துவமிக்க ஒரு தேர்தலாக உள்ளது. அத்தோடு பாரிய அளவிலான தேர்தலும் இதுவேயாகும் என்றும் அரசியல் அவதானிகள் வலியுறுத்தி இருக்கின்றனர்.

தேர்தல்கள் குறித்து நாம் பேசுகின்ற போது ஜனநாயகத்தை மறந்துவிட முடியாது. ஜனநாயக நாடுகளில் தேர்தல்கள் முக்கியத்துவம் பெற்று விளங்குகின்றன. மக்களுடைய மக்களுக்கான அரசாங்கமே ஜனநாயகம் என்கிறார் தோமஸ் கூப்பர். எனினும் இவ்வரைவிலக்கணத்தை உதவியாகக் கொண்டு ஒரு சர்வாதிகார அரசு தன்னை ஜனநாயகம் என்று கூறிக்கொள்ளக்கூடிய அபாயம் உள்ளதாக கருத்துகள் பலவும் முன்வைக்கப்பட்டன. இந்நிலையில் டேனியல் வெப்ஸ்ட்டர் ‘மக்களுக்காக ஆக்கப்பட்ட, மக்களினால் ஆக்கப்பட்ட மக்களுக்கு பதில் சொல்லக்கூடிய மக்கள் அரசே ஜனநாயகம்’ என்று ஜனநாயகத்தை வரைவிலக்கணப்படுத்தி இருந்தார். இதேவேளை மக்களால் மக்களுக்கான மக்களாட்சியே ஜனநாயகம் என்கிறார் ஆபிரகாம் லிங்கன். சாதாரண மனிதர்களும் அரசியல் தலைவர்களை கட்டுப்படுத்தக்கூடிய ஆட்சியே ஜனநாயகம் என்பது ரொபர்ட் என்பவரின் கருத்தாக உள்ளது. ஜனநாயகம் நேரடி ஜனநாயகம், பிரதிநிதித்துவ ஜனநாயகம் என்று இரண்டு வகைப்படுகின்றது. கிரேக்க அரசுகளில் ஆரம்ப காலத்தில் நேரடி ஜனநாயக முறைமை காணப்பட்டது.

எனினும் மக்கள் தொகை அதிகரிக்க, அதிகரிக்க நேரடி ஜனநாயகம் என்பது நடைமுறை சாத்தியம் இல்லாத ஒன்றாக விளங்கியது. எனவே உலக நாடுகளில் தற்போது பிரதிநிதித்துவ ஜனநாயக முறைமையானது வழக்காக உள்ளது. மக்கள் தமது சார்பாக பிரதிநிதிகளை நியமித்து ஆட்சி அலுவல்களில் பங்குகொள்ளச் செய்கின்றனர். இந்நிலையில் தேர்தல்கள் என்பது மிகவும் முக்கியத்துவமிக்க ஒன்றாக விளங்குகின்றது. எனினும் தேர்தல்களின் ஊடாக மக்கள் சரியானவர்களை, தமது சமூகத்தின் எழுச்சிக்கு வித்திடக்கூடியவர்களை தெரிவு செய்கின்றார்களா? என்பது இப்போது கேள்விக்குறியாகி இருக்கின்றது. பல சந்தர்ப்பங்களில் வாக்காளர்கள் திசை திருப்பப்பட்டு வாக்குகளை கொள்ளை யிடுகின்ற வேட்பாளர்களும் இருக்கத்தான் செய்கின்றார்கள். இத்தகையோர் வாக்குகளை கவர்ந்துகொண்டு அரசியலுக்குள் நுழைந் ததும் மக்களை மறந்து செயற்படுவதும் தெரிந்த விடயமாகும்.  

உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல்கள்

ஜனாதிபதி தேர்தல், மாகாணசபை தேர்தல், பாராளுமன்றத் தேர்தல், உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல் என்றெல்லாம் பல தேர்தல்களில் வாக்காளர்கள் வாக்களித்திருக்கின்றார்கள். இவற்றுள் உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல் என்பது அதிகளவிலான வேட்பாளர்கள் பங்கேற்கும் முக்கியத்துவமிக்க ஒரு தேர்தலாக விளங்கப்படுகின்றது. உள்ளூ ராட்சி மன்றங்களின் முக்கியத்துவம் தொடர் பில் பேராசிரியர் சோ.சந்திரசேகரன் சற்று ஆழமாகவே வலியுறுத்தி இருக்கின்றார். மக்கள் அதிகளவில் பங்குகொள்வது என் பது ஜனநாயகமாகும். ஜனநாயகத்தை வலுப்படுத்தவும் நிலைப்படுத்தவும் பாராளு மன்றம் மட்டும் போதுமாகாது. 225 பேர்கள் மட்டுமே பாராளுமன்றத்தில் உள்ளனர். இதேவேளை மாகாண சபைகளும் ஜனநாயகத்தின் உறுதிப்பாட்டுக்கு போதுமா னதல்ல. இந்நிலையில் ஜனநாயகத்தில் மக்களின் பங்கேற்பு முக்கியமான நிலையில் உள்ளூராட்சி மன்றங்கள் இதற்கு தோள் கொடுப்பனவாக உள்ளன. இது வரவேற்கத்தக்கதாக உள்ளது. மக்கள் பங்கேற்புக்கு வழிகோலுவது உள்ளூராட்சி மன்றங்களாகும் இலங்கை எந்தளவிற்கு ஜனநாயகத்திற்கு இடமளிக்கின்றது என்பதனை சர்வதேசம் நன்றாக அவதானித்துக் கொண்டிருக்கின்றது. எனவே இலங்கை உள்ளூராட்சி மன்றங்களை இயங்கச்செய்து ஜனநாயகத்திற்கு வலுசேர்க்க வேண்டியது அவசியமாகும். உள்ளூராட்சி மன்றங்கள் மக்களுக்கு அருகில் இருக்கின்றன. மக்களின் அடிமட்ட தேவைகளை நிறைவு செய்வதற்கு உள்ளூராட்சி மன்றங்கள் முக்கிய பங்காற்றுகின்றன. உள்ளூராட்சி மன்றங்கள் இயங்காதவிடத்து மக்களின் அடிமட்ட தேவைகளில் தடங்கல் நிலை ஏற்படும். மக்களின் அரசியல் கல்வியை புகட்டுவதாக உள்ளூராட்சி மன்றங்கள் விளங்குகின்றன. அரசியல் பயிற்சியை மக்களுக்காக பெற்றுக்கொடுக்கின்றன. கட்சி அரசியலின் வளர்ச்சிக்கும் உள்ளூராட்சி மன்றங்கள் வாய்ப்பளிக்கின்றன. ஜனநாயக அடிப்படையில் நோக்கும்போது பல கட்சி முறை சிறப்பிடம் பெறுகின்றது. பல சிந்தனைகள், பல கருத்துகள் என்பன ஒருநாட்டில் இருக்கத்தான் செய்யும். இதனை பிரதிபலிப்பதே பல கட்சி ஆட்சிமுறை. ஜனநாயகத்தில் குறைபாடு உள்ளதாக கருத்துகள் தெரிவிக்கப்பட்டு வருகின்றபோதும் மாற்றுவழி முறை என்பது கேள்விக்குரிய ஒன்றாகவே இருந்து வருகின்றது. முன்னைய அரசர்கள் கிராமத்தில் சில அமைப்புகளை ஏற்படுத்தி தமது ஆட்சி அலுவல்களை இலகுபடுத்திக் கொண்டனர். கம்சபா அமைப்புகள் இதில் முக்கியமானவைகளாக கருதப்படுகின்றன. இதன் ஒரு வளர்ச்சியாகவே உள்ளூராட்சி மன்றங்களை கொள்ளுதல் வேண்டும். உள்ளூராட்சி மன்றங்கள் உரிய சேவையினை வழங்குவதன் ஊடாக சமூக எழுச்சிக்கு வித்திடும் நிலைமை உருவாகும்.  

இழுபறியான நிலை

நாட்டில் உள்ள சகல உள்ளூராட்சி மன்றங்களினதும் பதவிக்காலம் ஏற்கனவே முடிவடைந்துள்ள நிலையில் உள்ளூராட்சிமன்றத் தேர்தலை உடனடியாக நடத்தி மன்றங்களை இயங்கச் செய்ய வேண்டுமென்று அரசியல் கட்சிகளும் புத்திஜீவிகளும் தொடர்ச்சியாகவே அரசாங்கத்திற்கு அழுத்தம் கொடுத்து வந்தமையும் தெரிந்த விடயமாகும். சர்வதேசத்தின் பார்வையும் இது தொடர்பில் இருந்து வந்தது. அரசாங்கம் பல்வேறு விமர்சனங்களையும் சந்திக்க வேண்டி இருந்தது. ஜனநாயகத்திற்கு முரணான செயலில் அரசாங்கம் ஈடுபட்டு வருவதாக பலரும் பல்வேறு குற்றச்சாட்டுக்களையும் முன்வைத்திருந்தனர். அரசாங்கம் தேர்தலுக்கு முகம்கொடுக்க தயங்குவதேன்? தேர்தலில் தோற்றுவிடுவோம் என்று அரசாங்கம் அச்சம் கொண்டுள்ளதா? என்றெல்லாம் கேள்விகள் முன்வைக்கப்பட்டன. உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல்கள் தொடர்பில் பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்கவிற்கும் பாராளுமன்ற உறுப்பினர் தினேஷ் குணவர்த்தனவிற்கும் இடையில் பாராளுமன்றத்தில் கடுமையான வாக்குவாதம் இடம்பெற்றமை குறித்தும் நீங்கள் ஏற்கனவே அறிந்திருப்பீர்கள். அமைச்சர் ஆங்கிலத்தில் முன்வைத்த திருத்தங்களுக்கும், சிங்கள மொழி மூலமான சட்ட மூலத்திற்கும் இடையில் முரண்பாடுகள் காணப்பட்டமை தொடர்பிலும் எடுத்துக்கூறல்கள் இடம்பெற்றிருந்தன. .எல்லை நிர்ணய விடயங்களும் தேர்தல்களில் தாமத நிலையை ஏற்படுத்தி இருந்தது. நிலைமைகள் இப்போது மாற்றம் பெற்றுள்ளன.  

பெப்ரவரி 17 க்கு முன்னர் தேர்தல்

உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல்கள் எதிர்வரும் பெப்ரவரி மாதம் 17 ஆம் திகதியோ அல்லது அதற்கு முற்பட்ட ஒரு தினத்திலோ நடத்துவதற்கு ஆலோசிக்கப்பட்டு வருவதாக சுயாதீன ஆணைக்குழுவின் (தேர்தல்கள்) தலைவர் மஹிந்த தேசப்பிரிய தெரிவித்திருக்கின்றார். 350 கோடி ரூபாய் தேர்தலுக்கென்று ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டிருக்கின்றது. உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலுக்காக 24 மாநகர சபைகள், 40 நகர சபைகள், 276 பிரதேச சபைகளின் நான்காயிரத்து 919 வட்டாரங்களில் ஐந்தாயிரத்து 92 உறுப்பினர்கள் நியமிக்கப்படுவதற்கான தேர்தல் இடம்பெற இருக்கின்றது. இலங்கையில் நடைபெறும் மிகவும் முக்கியமான ஒரு தேர்தலாக இத்தேர்தல் காணப்படுகிறது. அத்தோடு பாரிய அளவிலான ஒரு தேர்தலாகவும் இத்தேர்தல் விளங்குகின்றமையும் குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.

உள்ளூராட்சித் தேர்தல் குறித்து இப்போது நாட்டு மக்களிடையே எதிர்பார்ப்பு மேலோங்கி காணப்படுகின்றது. இத்தேர்தலில் வெற்றிபெறப் போவது எந்தக் கட்சி என்று மக்கள் எதிர்பார்த்திருக்கின்றனர். இதற்கேற்ப நடவடிக்கைகளை அரசியற் கட்சிகள் முடுக்கிவிட்டிருக்கின்றன.

கலப்பு முறையில் தேர்தல்

உள்ளூராட்சிமன்றத் தேர்தல்கள் இம்முறை கலப்பு முறையில் இடம்பெற உள்ளன. விகிதாசார தேர்தல் முறை பல்வேறு விரிசல்களுக்கும் ஏற்கனவே வித்திட்டிருந்தது. மக்களுக்கு பிரதிநிதிகள் சிறந்த சேவையினை வழங்க முடியாத நிலை மக்களுக்கும் பிரதிநிதிகளுக்கும் இடையிலான தொடர்பு குறைவடைந்து காணப்படுவதால் இடைவெளி அதிகரித்து செல்கின்றமை, வாக்கு கணிப்பீட்டு முறை சிக்கலானதாக இருக்கின்றமை, உட்கட்சி பூசல்களுக்கு வித்திடுதல், இடைத்தேர்தல்கள் இல்லாததால் அரசின் மீதான மக்களின் அபிப்பிராயத்தினை அறிந்துகொள்ள முடியாத நிலை, பிரதிநிதிகள் தமது தொகுதி பற்றியும் அங்கு வாழ்கின்ற மக்களைப் பற்றியும் முழுமையாக அறிந்துகொள்வது கடினமாக உள்ளமை என்று பல சிக்கல்களையும் விகிதாசார முறைமை தோற்றுவித்திருப்பதாக புகார்கள் முன்வைக்கப்பட்டு வருகின்றன. மேலும் விகிதாசார தேர்தல் முறையானது அதிகரித்த செலவுகளுக்கு வித்திடுவதாகவும் விமர்சனங்கள் முன்வைக்கப்பட்டு வருகின்றமையும் தெரிந்த விடயமாகும். இந்நிலைமைகளை கருத்தில் கொண்டு மாற்றுத் தேர்தல் முறைமை தொடர்பில் சிந்திக்கப்பட்டது. இதற்கான அழுத்தங்களும் பிரயோகிக்கப்பட்டு வந்தன.

இந்நிலையில் உள்ளூராட்சி தேர்தல்கள் இம்முறை கலப்பு தேர்தல் முறையில் இடம்பெற இருக்கின்றன. வட்டாரம் மற்றும் விகிதாசாரம் என்பவற்றின் கலவையாக தேர்தல் இடம்பெற உள்ளது. இந்நிலையில் வட்டார தேர்தல்முறை பல்வேறு சாதக விளைவுகளையும் ஏற்படுத் துவதாக அமையும் என்று தமிழ் முற்போ க்கு கூட்டணி மற்றும் மலையக மக்கள் முன்னணி என்பவற்றின் செயலாளர் நாயகம் ஏ.லோறன்ஸ் தெரிவித்தார். இம்முறை யின் மூலம் மக்களுக்கு நேர்மையாக பொறுப்பு கூறவேண்டிய ஒரு நிலைமை காணப்படுகின்றது. ஒரு சிறிய பகுதி மக்களை பிரதிநிதிகள் பிரதிநிதித்துவம் செய்கின்றனர். விகிதாசார முறைமையின் கீழ் பரப்பெல்லை அதிகமாக இருந்தது. இது பல்வேறு சிக்கல்க ளையும் தோற்றுவித்திருந்தது. வட்டார முறையின் கீழ் இந்நிலை மாற்றமடைந்துள்ளது. முன்பெல்லாம் பெரிய பெரிய பணக்காரர் கள்தான் தேர்தலில் போட்டி போடலாம் என்று ஒரு நிலைமை காணப்பட்டது. இன்று அப்படி இல்லை. சாதாரண ஒரு குடிமகன் கூட தேர்தலில் வேட்பாளராக போட்டியி ட்டு வெற்றி பெறக்கூடிய வாய்ப்பு ஏற்பட்டிருக் கின்றது. இது ஒரு வரப்பிரசாதமாக இருக்கின்றது. மலையக வட்டாரங்களில் மக்களின் தொகை அதிகமாக இருக்கின்றது. ஆனால் நாட்டின் ஏனைய பகுதிகளில் உள்ள வட்டாரங்களில் குறைந்தளவிலான மக்கள் தொகையினரே காணப்படுவதனையும் இங்கு குறிப்பிட்டாதல் வேண்டும். உட்கட்சிப் பூசல்கள், குடும்பங்களுக்கு இடையிலான முரண்பாடுகள் என்பவற்றுக்கு கலப்புத் தேர்தல் முறை முற்றுப்புள்ளியை வைத்திருக்கின்றது. இது ஒரு நல்ல விடயமாகவே தென்படுவதனையும் இங்கு கூறியாதல் வேண்டும் என்று லோறன்ஸ் கலப்பு முறை தேர்தல் தொடர்பில் தனது நிலைப்பாட்டினை தெளிவுபடுத்தி இருக்கின்றார்.  

மலையகத்திற்கு கிடைத்த வெற்றி

நுவரெலியா மாவட்டத்தில் பிரதேச சபைகளின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கப்பட்டமையானது மலையகத்திற்கு கிடைத்த ஒரு வரலாற்று வெற்றி என்பதனை எவராலும் மறுத்துவிட முடியாது. அரசியல், சமூக ரீதியாக இம்மக்களுக்கு இவ்வெற்றி கிடைத்திருப்பதனை பலரும் புகழ்ந்து பாராட்டி இருக்கின்றனர். தமிழ் முற்போக்கு கூட்டணி, இலங்கை தொழிலாளர் காங்கிரஸ் என்பன பிரதேச சபைகளை அதிகரிக்க வேண்டியதன் அவசியம் தொடர்பில் வலியுறுத்தி வந்துள்ளன. இதில் தமிழ் முற்போக்கு கூட்டணியின் பார்வை சற்று ஆழமாகவே விழுந்திருந்தது. கட்சிகளின் முயற்சிக்கு இப்போது வெற்றி கிடைத்திருக்கின்றது. நுவரெலியா, அம்பகமுவ உள்ளூராட்சி சபைகள் ஆறு சபைகளாக அதிகரிப்பினை கொண்டிருக்கின்றன. இதற்கேற்ப அம்பகமுவ, மஸ்கெலியா, நோர்வூட், நுவரெலியா, அக்கரபத்தனை, கொட்டகலை என்று பிரதேச சபைகள் அமைய இருக்கின்றன. இதேவேளை ஹங்குரான்கெத்த, வலப்பனை, கொத்மலை ஆகிய பிரதேச சபைகளை தலா இரண்டாக அதிகரித்து ஆறு சபைகளாக உருவாக்குவதற்கும் இணக்கம் காணப்பட்டிருந்தது. எனினும் நுவரெலியா மற்றும் அம்பகமுவ பிரதேச சபைகளை பிரித்து ஆறாக அதிகரிப்பதற்கே அமைச்சரவை அங்கீகாரம் அளித்திருந்தது. பிரதேச சபைகளின் அதிகரிப்பு குறித்து கருத்து தெரிவித்திருந்த அமைச்சர் மனோ கணேசன், தமிழ் முற்போக்கு கூட்டணியின் தெலைநோக்கு தேசிய பயணத்தில் ஒரு மைல்கல்லாக இது அமைகின்றது என்று தெரிவித்திருந்தார். மத்திய மாகாண சபை அமைச்சர் மருதுபாண்டி ரமேஷ் மற்றும் இ.தொ.கா.வின் முக்கியஸ்தர்கள் போன்றோர் பிரதேச சபைகளின் அதிகரிப்பு இ.தொ.கா.வின் நீண்டநாள் முயற்சிக்கு கிடைத்த வெற்றியாகும் என்று வரவேற்றுப் பேசி இருந்தனர். நுவரெலியா மாவட்டத்தில் பிரதேச சபைகளின் அதிகரிப்பு குறிப்பிடத்தக்க வெற்றியேயாகும். மலையகத்தின் ஏனைய பகுதிகளிலும் இத்தகைய நடவடிக்கைகளை படிப்படியாக முன்னெடுக்க வேண்டும் என்பது பலரினதும் எதிர்பார்ப்பாக உள்ளது.

அரசியல் கட்சிகள்

உள்ளூராட்சித் தேர்தல் குறித்த முன்னெடுப்புகள் இடம் பெற்று வருகின்ற நிலையில் அரசியல் கட்சிகள் இப்போது முழு மூச்சுடன் தேர்தல் பணிகளில் ஈடுபட்டு வருகின்றமையை காணக்கூடியதாக உள்ளது. வேட்பாளர் தெரிவு பணிகளை பல கட்சிகள் நிறைவு செய்துள்ளன. இன்னும் சில கட்சிகள் இப்பணிகளில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டுள்ளன. மஹிந்தவையும் மைத்திரியையும் இணைத்து தேர்தலுக்கு முகம்கொடுப்பது தொடர்பில் பல்வேறு முயற்சிகளும் மேற்கொள்ளப்பட்டன. எனினும் இது சாத்தியப்படாத ஒரு நிலையினையே அடைந்திருந்தமையும் தெரிந்த விடயமாகும். இதற்கிடையில் கூட்டு எதிரணியுடன் இணைந்து கொள்வதற்கான முயற்சி இன்னும் ஓயவில்லை. அது தொடர்பான பேச்சுவார்த்தைகள் தொடர்ந்து பல்வேறு வழிகளில் இடம்பெற்றுக்கொண்டுதான் இருக்கின்றன. எந்த வகையிலாவது இரண்டு தரப்புகளும் இணைந்து கொள்ள முடியும் என்ற நம்பிக்கை சுதந்திரக் கட்சியின் சிரேஷ்ட உறுப்பினர்களுக்கு இன்னும் இருக்கின்றது என்று அமைச்சர் ஜோன் செனவிரத்ன தெரிவித்துள்ளார். மேலும் இரண்டு தரப்புகளும் இணைந்து தேர்தலில் போட்டியிடுவதே பொருத்தமாக இருக்கும். தனித்துப் போட்டியிடுவதாவது நெருக்கடிகளையே கொண்டுவரும். எனவே இணைவதற்கான முயற்சிகளிலேயே தொடர்ந்தும் தாம் ஈடுபட்டு வருவதாகவும் அமைச்சர் ஜோன் தெரிவித்திருந்தார்.

இதற்கிடையில் ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக்கட்சியின் நிலைப்பாடு தொடர்பில் அண்மையில் கருத்து தெரிவித்த அமைச்சர் மஹிந்த சமரசிங்க, முன்னாள் ஜனாதிபதி மகிந்த ராஜப க் ஷ எம்முடன் இணைய வேண்டுமே தவிர நாம் அவர்களுடன் கைகோர்க்க எந்தத் தேவையும் இல்லை. மஹிந்த ராஜபக் ஷ இல்லாமலும் தேர்தல்களை வெற்றிகொள்வோம். உள்ளூராட்சி சபை தேர்தலில் ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சியுடன் இணைந்து செயற்பட பல சிறிய மற்றும் சிறுபான்மைக் கட்சிகள் இணக்கம் தெரிவித்திருக்கின்றன. மேலும் கட்சிகளை இணைத்துக்கொண்டு செயற்படவும் பேச்சுவார்த்தைகள் முன்னெடுக்கப்பட்டு வருகின்றன. எனினும் ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக்கட்சி எப்போதும் உறுதியான கட்சியான மக்களின் கட்சியாக இருந்தே செயற்பட்டு வருகின்றது. வேறு யாரையும் நம்பியோ அல்லது இன்னொரு கட்சியின் தயவில் இருந்தோ எம்மை தக்கவைத்துக் கொள்ளவேண்டும் என்ற நிலைமை எமக்கு வரவில்லை என்று மஹிந்த சமரசிங்க சற்று காரசாரமாகவே தனது நிலைப்பாட்டினை முன்வைத்திருக்கின்றமையும் இங்கு குறிப்பிடத்தக்க ஒரு விடயமாக இருக்கின்றது.

மஹிந்தவுடன் உள்ளூராட்சித் தேர்தலில் இணைந்து செயற்படுவதனை இவர் வன்மையாக கண்டித்திருக்கின்றார். கூட்டு எதிரணியுடன் ஜனாதிபதி ஒருபோதும் இணையப்போவதில்லை என்று தேசிய ஐக்கிய முன்னணியின் தலைவர் அசாத் சாலியும் திட்டவட்டமாக தெரிவித்திருக்கின்றார். ஜனாதிபதியின் பலத்தை மக்கள் தேர்தலில் வெளிப்படுத்துவார்கள் என்றும் அசாத் சாலி கூறியிருக்கின்றார். இவரது கூற்று ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேனவின் மீது கொண்டுள்ள நம்பிக்கையின் வெளிப்பாடாக இருக்கின்றது. ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சி பிளவுபடுமானால் அதனால் ஐக்கிய தேசிய கட்சி பெரிதும் நன்மையடையும் என்று சிலர் கூறி வருகின்ற நிலையில் மைத்திரி– மஹிந்த ஒன்று சேராவிட்டால் ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக்கட்சி சில பின்னடைவுகளை எதிர் நோக்கவேண்டி வரலாம் என்றும் கருத்து கள் பலவும் முன்வைக்கப்பட்டு வருகின் றன. இந்த பின்னடைவு பல மட்டங்களி லும் எதிரொலிக்கும் நிலைமை காணப்படுவதா கவும் தெரிவிக்கப்பட்டு வருகின்றது.  

இதற்கிடையில் கூட்டு எதிரணியும் ஸ்ரீலங்கா சுதந்திர கட்சியுடன் தேர்தலில் இணைந்து போட்டியிடுமிடத்து இந்நிலைமையானது ஐக்கிய தேசியக் கட்சிக்கு எந்தவிதமான பாதிப்பினையும் ஏற்படுத்தாது என்று அமைச்சர் ஜோன் அமரதுங்க ஒரு போடு போட்டிருக்கின்றார். இரண்டு கட்சிகளும் இணையும் சாத்தியம் குறைவாகவே இருப்பதாகவும் ஜோன் அமரதுங்க மேலும் குறிப்பிட்டிருக்கின்றார். இந்நிலையில் கூட்டு எதிரணிக்குள் இப்போது குழப்பம் ஏற்பட்டிருப்பதாக தெரியவருகின்றது. கூட்டு இப்போது சிதைந்துபோகும் ஒரு அபாயமும் மேலோங்கி காணப்படுகின்றது. கூட்டு எதிரணியின் குழப்பத்திற்கு செல்வாக்கு செலுத்தும் பிரதான இரண்டு காரணங்கள் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளன. ஸ்ரீலங்கா பொதுஜன பெரமுனவிற்குள் ஆசனப்பகிர்வு தொடர்பில் பஷில் ராஜபக் ஷ தன்னிச்சையாக செயற்படுகின்றார் என்று பங்காளிக் கட்சிகள் குற்றம் சுமத்தி இருக்கின்றன. மேலும் ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சியின் மைத்திரி அணியினருடன் இணையாது தனித்து போட்டியிட வேண்டும் என்றும், கூட்டிணைந்து போட்டியிட்டு ஐ.தே.க.வை தோற்கடிக்க வேண்டும் என்று கருத்துக்கள் மேலோங்கியமையுமே குழப்பத்துக்கான காரணம் என்று தெரிவிக்கப்படுகின்றது. கூட்டு எதிரணியின் உட்பூசல்கள் எந்தளவிற்கு உள்ளூராட்சி தேர்தலில் தாக்க விளைவுகளை ஏற்படுத்தப்போகின்றன?

கூட்டு எதிரணி வலுவிழக்குமாறு தேர்தலில் வாக்குகள் பறிபோகுமா? உட்கட்சி பூசல்களால் உரிய பிரதிநிதித்துவத்தைக் கூட்டு எதிரணியால் பெற்றுக்கொள்ள முடியாமல் இக்கட்சி நிலைகுலையுமா? என்பதையெல்லாம் பொறுத்திருந்தே பார்க்க வேண்டி இருக்கின்றது.

மலையக கட்சிகள்

எதிர்வரும் உள்ளூராட்சி தேர்தலில் தமிழ் முற்போக்குக் கூட்டணி ஐக்கிய தேசிய கட்சியுடன் இணைந்தும் சில இடங்களில் தனித்தும் போட்டியிட உள்ளதாக தெரியவருகின்றது. எனினும் இது குறித்த இறுதி முடிவுகள் இன்னும் எட்டப்படவில்லை என்றும் இன்னும் ஓரிரு தினங்களில் முடிவுகள் தெரியவரும் என்றும் பாராளுமன்ற உறுப்பினர் திலகராஜ் மற்றும் மத்திய மாகாண சபையின் உறுப்பினர் சோ.ஸ்ரீதரன் ஆகியோர் தெரிவித்தனர். இதேவேளை இலங்கை தொழிலாளர் காங்கிரஸ் எதிர்வரும் உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலில் ஐக்கிய மக்கள் சுதந்திர முன்னணியுடன் சில இடங்களில் வெற்றிலைச் சின்னத்தில் போட்டியிட உள்ளதாக காங்கிரஸின் தலைவரும் பாராளுமன்ற உறுப்பினருமான முத்து சிவலிங்கம் தெரிவித்தார். இன்னும் சில இடங்களில் இ.தொ.கா. தனித்து போட்டியிட உள்ளதாகவும் முத்து சிவலிங்கம் தெரிவித்தார். இதனடிப்படையில் நுவரெலியா பிரதேச சபையின் மூன்று பிரிவுகளிலும், ஹட்டன், டிக்கோயா, தலவாக்கலை, லிந்துலை நகரசபை, மஸ்கெலியா, நோர்வூட் போன்ற இடங்களில் இ.தொ.கா. தனித்து கேட்கக்கூடிய வாய்ப்புகள் காணப்படுவதாக தெரிய வருகின்றது. மேலும் கொத்மலை, ஹங்குரான்கெத்த, வலப்பனை போன்ற பல இடங்களில் ஐக்கிய மக்கள் சுதந்திர முன்னணியின் வெற்றிலை சின்னத்தில் இ.தொ.கா. போட்டியிட உள்ளதாகவும் தெரியவருகின்றது. தனித்தும், இணைந்தும் போட்டியிடும் இ.தொ.கா. எத்தனை உறுப்பினர்களை பெற்றுக்கொள்ளும் என்பதனை பொறுத்திருந்து பார்க்கவேண்டி இருக்கிறது. இந்நிலையில் மத்திய மாகாண சபை உறுப்பினர்கள் எஸ். சதாசிவத்தினை பொதுச்செயலாளராகக் கொண்ட இலங்கை தொழிலாளர் ஐக்கிய முன்னணி ஐக்கிய மக்கள் சுதந்திர முன்னணியுடன் வெற்றிலைச்சின்னத்தில் போட்டியிடுவது தொடர்பில் ஜனாதிபதியுடன் பேச்சுவார்த்தைகளில் ஈடுபடவுள்ளது. இப்போது ஐ.ம.சு.மு. வின் முக்கியஸ்தர்களுடன் முக்கிய சில சந்திப்புகள் இடம்பெற்றுள்ளதாகவும் இறுதி முடிவு நாளை ஞாயிற்றுக்கிழமை வெளியிடப்படும் என்றும் சதாசிவம் தெரிவித்தார். நமது கோரி க்கைகளை ஏற்றுக்கொள்ளுமிடத்து ஐ.ம.சு.மு. வுடன் இணைந்து போட்டியிட நாம் தயாரா கவுள்ளதாகவும் இல்லையேல் தனித்து போட்டி யிடவுள்ளதாகவும் சதாசிவம் மேலும் தெரிவித் தார். எவ்வாறெனினும் தனித்து போட்டியி டுமிடத்து இளைஞர், யுவதிகளுக்கு கூடுத லான வாய்ப்பினை பெற்றுக்கொடுக்க முடியும் என்றும்அவர் நம்பிக்கை தெரிவித்தமை இங்கு குறிப்பிடத்தக்கதாக இருக்கிறது. 

உரிமை மீறல் மனுத்தாக்கல்

உள்ளூராட்சி சபைகளின் எல்லை நிர்ணயம் மற்றும் அதன் உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கை தெடார்பில் நிர்ணயம் செய்து வெளியிடப்பட்ட வர்த்தமானி அறிவித்தலுக்கு எதிராக உயர் நீதிமன்றத்தில் அடிப்படை உரிமை மீறல் மனு ஒன்று தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ளது. முன்னாள் அம்பகமுவ பிரதேச சபையின் உறுப்பினர் லிதானகமகே நந்தராஜா வினால் கடந்த திங்கட்கிழமை இந்த மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ளது.

நுவரெலியா மாவட்டத்தின் அம்பகமுவ பிரதேச செயலாளர் பிரிவு தொடர்பிலான புதிய எல்லை நிர்ணயம் காரணமாக பொது மக்களுக்கும் பிரதேச சபை உறுப்பினர்களுக்கும் அநீதி இழைக்கப்பட்டுள்ளதாகவும், தனது அடிப்படை உரிமை மீறப்பட்டுள்ளதாக உத்தரவிடுமாறும் நீதிமன்றத்தினை கோரி இருக்கிறார். எல்லை நிர்ணயமானது மத நல்லிணக்கத்துக்கு பாதகமாக உள்ளதாகவும் லிதானகமகே சுட்டிக்காட்டி இருக்கிறார்.

வகிபாகம்

எதிர்வரும் உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல் என்பது மலையகத்தை பொறுத்தவரையில் மிகவும் முக்கியத்துவம் மிக்கதாக விளங்குகின்றது. அத்தேர்தலில் அரசியல் கட்சிகளுக்கும், மலையக மக்களுக்கும் மேலான வகிபாகம் காணப்படுகிறது. இவ்விரு சாராரும் பொறுப்புடன் நடந்து கொண்டு சமூக எழுச்சிக்கு வித்திடவேண்டும் என்று புத்திஜீவிகள் வலியுறுத்தி இருக்கின்றார்கள். இனவாதிகள் அரசியல் ரீதியாகவும் இன்னும் பல துறைகளிலும் மலையக மக்களை ஓரம்கட்டுவதற்கு கங்கணம் கட்டிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள். இந்நிலையில் மலையகக் கட்சிகளின் விரிசல்களை உணர்ந்துகொண்டு பிரிந்து நின்று செயற்படாமல் சமூக அபிவிருத்தி கருதி புரிந்துணர்வுடன் ஒன்றிணைந்து செயற்படுதல் வேண்டும்.

உள்ளூராட்சி தேர்தல் முக்கியமாகியுள்ள நிலையில் ஏனோ தானோ என்று மலையகக் கட்சிகள் இத்தேர்தலுக்கு முகம்கொடுக்கக்கூடாது. மலையகத்தின் சில கட்சிகள் குறுகிய சில நோக்கத்துடன் செயற்பட்டு வருவதனை அவதானிக்கக் கூடியதாகவுள்ளது. இத்தகைய குறுகிய நோக்கமானது மலையக மக்களின் பிரதிநிதித்துவத்தினை இழக்கச்செய்யும். மேலும் சமூக எழுச்சிகளையும் கேள்விக்கு றியாக்கிவிடும். மலையக கட்சிகள் இதனை கருத்தில் கொண்டு செயற்படுதல் வேண்டும். 

இதேவேளை மலையக மக்களுக்கென்றும் ஒரு கடமை இருக்கின்றது. இவர்கள் சிறப்பாக சேவையாற்றக்கூடிய வேட்பாளர்களை இனம்கண்டு வாக்களிக்க வேண்டும். வெறுமனே நாற்காலிகளை சூடேற்றும் சுயநலவாதி பிரதிநிதித்துவர்களால் ஒருபோதும் நன்மை ஏற்பட மாட்டாது என்பதனை இவர்கள் நன்றாக விளங்கிக்கொள்ள வேண்டும். சேவைத்திறன்மிக்க வேட்பாளர்களின் வெற்றியானது சமூக எழுச்சிக்கு உந்து சக்தியாக அமையும் என்பதை மறுப்பதற்கில்லை என்று புத்திஜீவிகள் ஆழமாகவே வலியுறுத்தியுள்ளனர்.

நன்றி - வீரகேசரி

இயக்கங்களுக்கும் இராணுவத்துக்கும் பயிற்சியளித்தது பற்றி மொசாட் உளவாளியின் ஒப்புதல் வாக்குமூலம்


விக்டர் ஒஸ்ட்ரோவ்ஸ்கி
“By way of Deception” (ஏமாற்றுவதன் மூலம்) என்கிற நூல் 1990இல் வெளியானது. 1990இல் உலகில் அதிக விற்பனையான நூலாக அந்த ஆண்டு அறிவிக்கப்பட்ட நூல் அது. இதை எழுதிய விக்டர் ஒஸ்ட்ரோவ்ஸ்கி இஸ்ரேலின் மொசாட் உளவு நிறுவனத்தில் உளவாளியாக பணிபுரிந்த கனேடியர். அந்த நூல் உலகளவில் அதிர்ச்சியையும் ஆச்சரியத்தையும் ஏற்படுத்திய நூல்.
2004 இல் வெளியாகி உலகைக் கலக்கிய "ஒரு பொருளாதார அடியாளின் ஒப்புதல் வாக்குமூலம்" (Confessions of an Economic Hit Man) நூலும் ஏகாதிபத்தியத்தின் சதி ஏஜென்டாக பணியாற்றிய 'ஜோன் பெர்க்கின்ஸ்' எழுதி ஒரு தசாப்தமாக தமிழுலும் பிரபலமாக பேசப்படுவதுப்படுவது தான். ஆனால் விக்டர் ஒஸ்ட்ரோவ்ஸ்கி சொல்லும் கதை நேரடியாக இலங்கையுடன் தொடர்புபட்டது. இயக்கங்களுக்கும் இராணுவத்துக்கும் அதே இஸ்ரேலில் உள்ள ஒரே தளத்தில் ஒரே சமயத்தில் பயிற்சியளித்தது பற்றி மொசாட் உளவாளியின் ஒப்புதல் வாக்குமூலம் அந்த நூல். பரஸ்பரம் கொன்றழிப்பதற்கான பயிற்சியை அவர்களுக்கு பரஸ்பரம் தெரியாமலேயே மொசாட்டிடம்  பெற்ற பயிற்சி பற்றி நிறையவே உள்ளது அந்த நூலில். (அந்த நூலை முழுமையாக கட்டுரையில் இறுதியில் உள்ள இணைப்பின் மூலம் தரவிறக்கிக் கொள்ளலாம்)

ஆபிரிக்காவில் இயங்கி வரும் அபிஜாரின் தொடர்பு உத்தியோகத்தர்கள் கோடிக்கணக்கான அமெரிக்க டொலர்களுக்கு ஆயுத விற்பனையில் ஈடு பட்டிருந்தார்கள். இவர்கள் தமது வேலையை மூன்று கட் டங்களாக செயல்படுத்துகிறா ர்கள். முதலில் ஒரு நாடு என்ன தேவையை கொண்டு வள்ளது. எதற்கு அது பயப்படு கிறது. யார் யாரை அது எதிரிக ளாக கருதுகிறது என்பது பற்றிய தகவல்களை தமது நேரடி அவதானிப்பின் மூல மாக திரட்டுகிறார்கள். இதன் நோக்கம் இந்தத் தேவைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு உறவுகளை உருவாக்கிக் கொள் வதும், பிறகு ஆயுதங்களோ பயிற்சியோ எதுவேண்டுமானாலும் சரி வேண்டிய உதவிகளை வழங்க இஸ்ரேல் தயாராக இருப்பதாக அறியத் தருவதுமேயாகும். இதன் இறுதிக் கட்டமாக ஒரு நாட்டின் தலைவர் ஆயுதங்களை நோக்கிக் கவரப்பட்டதும், மொசாட்டைச் சேர்ந்தவர்கள் விவசாய உபகரணம் போன்ற ஒன்றையும் அவர் கட்டாயமாக வாங்க வேண்டும் எனத் தெரிவிப்பார்கள். அடுத்ததாக அந்த நாட்டின் தலைவர் இஸ்ரேலுடனான இராஜதந்திர உறவுகளை உருவாக்கி கொள்ளும் பட்சத்தில் இவ்வுதவிகளை மேலும் விஸ்தரிக்க முடியும் என்று நம்ப வைக்கப்படுவார். இது இத்தகைய இராஜதந்திர உறவுகளை உருவாக்கிக் கொள்வதற்கான ஒரு பின் கதவு வழிமுறையாக கையாளப்பட்டு வருகிறது. ஆயினும் ஆயுத விற்பனையானது மிகவும் லாபகரமாக இருந்த போதிலும் இந்த தொடர்பாளர்கள் இதை தொடர்ந்து கடைப்பிடிப்பதில் அவ்வளவு அக்கறை காட்டுவதில்லை.

எப்படியோ, அவர்கள் இலங்கையில் இதனைச் செய்தார்கள். அமிஜார் என்பவரே இத் தொடர்பை ஏற்படுத்தியவர். கரையோர ரோந்து நடவடி க்கைக்கான PT படகுகளை (DEVORA) விநியோகிப்பது உள்ளிட்ட பல இராணுவ உபகரணங்களை வழங்குவதன் மூலம் இராணுவ ரீதியான இத்தொடர்பை அவர் உருவாக்கினார். அதே சமயம் ஜாரும் அவரது கூட்டாளிகளும் PT படகு எதிர்ப்பு உபகரணங்களை இலங்கை அரசுக்கு எதிராக அவற்றைப் பாவிப்பதற்காக போராடும் தமிழர்களுக்கும் வழங்குகினார்கள். ஒருவருக்கு ஒருவர் தெரியாவண்ணம் இலங்கை அரசுக்கும், போராடும் தமிழருக்கும் இஸ்ரேலியர்கள் தனித் தனியே பயிற்சிகளை வழங்கினார்கள். அத்துடன் உலக வங்கியிடமும் பிறநாட்டு முதலீட்டாளர்களிடமும் இலங்கை அரசு வாங்கிய கடனை தம்மிடம் செய்யும் ஆயுதக் கொள்வனவுக்கு பயன்படுத்திவிட்டு அவர்களை எப்படி ஏமாற்றுவது என்றும் இலங்கை அரசுக்கு சொல்லிக் கொடுத்தனர்.



நீண்ட காலமாக பொருளாதார நெருக்கடியைக் கொண்டிருந்த இலங்கை அரசானது விவசாயிகளிடையேயான அமைதியின்மை குறித்து மிகவும் கவலைகொண்டிருந்தது. அதனால் அது தீவின் ஒரு பகுதியிலிருந்து இன்னொரு பகுதிக்கு அவர்களை குடியேற்றுவதன் மூலமாக அவர்களிடையே பிளவை ஏற்படுத்த விரும்பியது. ஆனால் அதற்கு ஒரு நியாயப்படுத்தக் கூடிய காரணம் அதற்கு தேவைப்பட்டது. இந்த இடத்தில்தான் அமிஜார் வருகிறான். இவன் தான் மாபெரும் பொறியியல் வேலைத் திட்டங்களை கொண்டதான "மாவலித் திட்டம்” என்ற வரண்ட பிரதேசங்களுக்கு மாவலியை திசை திருப்பும் திட்டம் பற்றி கனவு கண்டவன். இதற்கு சொல்லப்பட்ட காரணம் இது இலங்கையின் நீர் மின்னியல் அளவை இரண்டு மடங்காக்கும் என்பதும் 750,000 ஏக்கர் தரிசு நிலம் நீர்ப்பாசன வசதி கொண்ட விளை நிலமாக்கப் படுமென்பதுமாகும். இந்தப் பாரிய திட்டத்திற்கு உலக வங்கி, கனடா, சுவீடன் ஜேர்மனி, ஜப்பான், ஐரோப்பிய பொருளாதார சமூகம் மற்றும் அமெரிக்கா ஆகியவை முதலிட்டன.

ஆரம்பத்திலிருந்தே இது ஒரு மட்டு மீறிய எதிர்பார்ப்புடன் உருவான திட்டமாக இருந்த போதும் உலக வங்கியோ பிற முதலீட்டாளர்களோ இதை அறிந்திருக்கவில்லை. மாறாக அது இற்றை வரை முன்னேறி வரும் ஒன்றாகவே அவர்கள் நம்பிக் கொனன்டிருக்கின்றனர் தொடக்கத்தில் 30 ஆண்டுத் திட்டமாக இருந்த இதை 1977ல் மொசாட்டின் உதவி யுடன் துரித கதியில் முடிக்கும் சாத்தியம் உண்டு என ஜனாதிபதி ஜே.ஆர். ஜெயவர்த்தனா கண்டுபிடித்ததுடன் இது துரிதப்படுத்தப்பட்டது.

2.5 பில்லியன் டொலரை முதலிட்டிருந்த உலக வங்கிக்கு இத்திட்டம் காரிய சாத்தியமானதென நம்ப வைக்கவும் விவசாயிகளை அவர்களது சொந்த இடங்களிலிருந்து வெளியேற்றி வேறிடங்களில் குடியேற்றுவதற்கு வசதியான காரணங்களைக் காட்டவும். மொசாட் இரண்டு இஸ்ரேலிய கல்விமான்களை இலங்கைக்கு அனுப்பி வைத்தது. அவர்களில் ஒருவர் ஜெருசலேம் பல்கலைக்கழகத்தின் பொருளியலாளர், மற்றவர் ஒரு விவசாயப் பெராசிரியர். இவர்களின் வேலை இத்திட்டத்தின் முக்கியத்துவம் பற்றியும் அதன் பயன் பற்றியும் ஆய்வுக் கட்டுரைகளை எழுதுவதே இஸ்ரேலின் மாபெரும் நிர்மான வேலைகட்கான கம்பனியான Sobel Bonah வுக்கு பெரியளவு ஒப்பந்த வேலையும் வழங்கப்பட்டது.

காலத்துக்குக் காலம் உலக வங்கியின் பிரதிநிதிகள் இலங் கைக்கு பரிசீலனைக்காக சென்ற போதும் அவர்களைப் பாதுகாப்பு காரணங்களைக் காட்டி குறுக்கு வழிகளினுடாக அழைத்துச் செல்வதன் மூலம் எப்படி ஏய்ப்பது என்று அங்குள்ளவர்களுக்கு ஏற்க னவே கற்பிக்கப்பட்டிருந்தது. இந்த நோக்கத்திற்காகவே உண்மையாக கட்டப்பட்ட ஒரு சிறிதளவான பகுதிக்கே அவர்கள் திரும்பவும் கூட்டிச் சென்று காட்டப்படுவர்.

பிறகு மொசாட்டின் தலைமை அலுவலகத்திலிருந்த ஜாரின் திணைக்களத்தில் நான் வேலை செய்து கொண்டிருந்த போது ஜெயவர்த்தனாவின் மருமகள் - இப்பெண்மணியின் பெயர் பென்னி இஸ்ரேலுக்கு செய்திருந்த இரகசிய விஜயத்தின் போது அவரை அழைத்துச் சென்று இடங்களைக் காட்டும் பொறுப்பு எண்ணிடம் விடப்பட்டது. அவர் என்னை "சைமன்" என்றே அறிவார் நாம் அவரை அவர் விரும்பிய இடமெல்லாம் அழைத்துப் போனோம், நாங்கள் பொதுவான பல விசயங்களைப் பற்றிப் பேசிய போதும் அவர் மாவலித் திட்டத்தைப் பற்றியும் அதற்கான பணம் எப்படி இராணுவ உபகரணங்களுக்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பது பற்றியும் சொல்வதிலேயே அதிகம் அக்கறை காட்டினார்.

தாங்கள் அதன் மூலம் திருப்தியுறவில்லை எனக் குறைப்பட்டுக் கொண்டார். இதில் நகைப்புக்குரிய விசயம் என்னவென்றால், இத்திட்டமே ஆயுதத்திற்குரிய நிதியினை உலக வங்கியிடமிருந்து பெறுவதற்காக கண்டு பிடிக்கப்பட்ட ஒன்றே என்பதுதான்.

அந்த நாட்களில் இலங்கைக்கும் இஸ்ரேலுக்கும் இடையில் எந்த இராஜதந்திர உறவும் இருக்கவில்லை. உண்மையில் அவர்கள் எங்களை தடை செய்திருந்தார்கள். ஆனால் அவர் அவர்கள் இந்திய அணு விஞ்ஞானிகள் போனதற்கு மறு நாள் எனது வழமையான பத்திரிகை வேலைகளில் ஈடுபட்டிருந்த போது, அமி இரு ஒப்பந்தங்கள் தொடர்பாக என்னை தனது அலுவலகத்திற்கு அழைத்தான். முதலாவது, தென்னாபிரிக்க இரகசியப் பொலிஸாருக்கு பயிற்சி வழங்குவதில் உதவப் புறப்படத் தயாராக இருந்த இஸ்ரேலிய குழுவொன்றிற்கு புறப்பட ஆக வேண்டியதை கவனிப்பது, அடுத்தது ஆபிரிக்க தூதராலயம் ஒன்றிக்கு சென்று தனது சொந்த நாட்டுக்கு பயணமாக இருந்த ஒருவனை அழைத்து வருவது அவனை ஹேர்சிலா பிற்றுவாவிலுள்ள (Herzlia Pituah) – அவனது வீட்டிற்கு அழைத்துக் செல்வதும் பிறகு பாதுகாப்பாக விமான நிலையத்திற்கு கொண்டு செல்வதுமாகும்.

"நான் உன்னை விமான நிலையத்தில் சந்திக்கிறேன் ஏன் என்றால் இலங்கையிலிருந்து ஒரு குழுவினர் இங்கு பயிற்சிக்காக வருகின்றார்கள்” என்றான் அமி.

விமான நிலையத்தில் நான் அவனை சந்தித்த போது அமி லண்டனிலிருந்து வரும் இலங்கை விமானத்திற்காக காத்துக் கொண்டிருந்தான். இவர்கள் வந்திறங்கும்போது முகத்தைச் சுளிக்காதே..” என்றான் என்னிடம். 

"நீ என்ன சொல்கிறாய்? - என் றேன் நான், "ஆம், இந்த மனிதர்கள் குரங்குகளை போன்றவர்கள், இன்னமும் நாகரிகமடையாத ஒரு நாட்டிலிருந்து இவர்கள் வருகிறார்கள். அவர்கள் மரங்களை விட்டிறங்கி நீண்ட நாளாகவில்லை. எனவே அதிகம் எதிர்பார்க்காதே! நானும் அமியுமாக அந்த ஒன்பது இலங்கையரையும் விமான நிலைய பின் கதவு வழியாக ஒரு குளிரூட்டப்பட்ட வாகனத்தில் அழைத்து வந்தோம்.

(பென்னி) இரகசிய அரசியல் கூட்டங்கள் நடப்பது பற்றி சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். இந்தக் கூட்டங்கள் பற்றிய இரகசிய தகவல்கள் வெளியான போது இஸ்ரேலின் 150 மொசாட் உறுப்பினர்கள் இலங்கையில் இருப்பதாக தெரிவித்தார்கள். ஆனால் எம்மிடமோ உலகம் முழுவதற்குமே அத்தனை பேர் இருந்ததில்லை உண்மையில் அமியும் அவரது உதவியாளரும் மட்டுமே குறுகிய விஜயம் ஒன்றினை மேற்கொண்டு அப்போது அங்கு சென்றிருந்தார்கள்.

இது மொத்தமாக வரவிருக்கும் 50 பேரில் முதல் 9 பேர்களது வருகையாகும். அவர்கள் பின்னர் மூன்று சிறு சிறு குழுக்களாக பிரிக்கப்பட்டனர்.

பயங்கரவாத எதிர்ப்புக் குழுவொன்று பெற்றா திக்வா (Petha Tikvah) என்ற இடத்திற்கு அருகிலுள்ள க்ஃபார் சேர்க்கின் (Kfar Sirken) என்ற தளத்தில் பயிற்றுவிக்கப்பட்டது. இக்குழுவுக்கு எப்படி பஸ் மற்றும் விமானக் கடத்தல்காரரை முறியடிப்பது, எப்படி ஒரு கட்டிடத்தில் வைத்து அவர்களை சமாளிப்பது, எப்படி ஹெலிகப்ரர்களிலிருந்து ஒரு கயிற்றின் உதவியுடன் தப்புவது போன்ற பயங்கரவாத எதிர்ப்பு பயிற்சிகள் அளிக்கப்பட்டன. அத்துடன் இவர்கள் UZIS மற்றும் குண்டு துளைக்காத ஆடை உட்பட இஸ்ரேலிய போர்க் கருவிகள், விசேட கிரனைட்டுகள் என்பவற்றையும் வாங்குவதாக இருந்தனர்.

இஸ்ரேலில் மிகப் பெரியளவில் ஆயுதங்களை கொள்வனவு பிரிவும் இருந்தது. உதாரணமாக, இவர்கள் எட்டு “டேவோரோ” (Devoro) PT விசைப்படகுகளை வடக்குப் பயங்கரவாதிகளுக்கு எதிராக பாவிக்கவென கொளவனவு செய்தனர்.

இது தவிர, உயர்மட்ட உத்தி யோகத்தர்களை கொண்ட ஒரு குழுவும் இருந்தது. இது றாடர் போன்ற கடற்படை தளபாடங்களை இந்தியாவிலிருந்து இன்னமும் உதவிகள் பெற்றுக் கொண்டிருக்கும் தமிழர்கட்கு எதிராகப் பாவிக்கவென) வாங்குவதற்கு விரும்பியது. நான் ஜனாதிபதி ஜெயவர்த்தனாவின் மருமகள் பெண்னியை முக்கியமான சுற்றுலாப் பயணிகள் பார்க்கும் இடங்களுக்கு இரண்டு நாட்களுக்கு அழைத்துச் செல்லும் பொறுப்புகளுடன் இருந்தேன். அதன் பின் எமது அலுவலகத்திலிருந்து வேறு யாராவது இவ்வேலையைச் செய்வார்கள் என்று இருந்தென். பென்னி ஒரு குதூகலமான பெண்.கேரோசின்கேரோசின் க்கிநோவின் இந்திய மாதிரி எனச் சூழலாம். இவளது கணவன் ஒரு பௌத்தர் என்பதால் இவளும் ஒரு பௌத்த பெண்ணாகவே இருந்தால். ஆகவே இவள் எல்லா புனித கிருஸ்தவ இடங்களையும் பார்க்க விரும்பினால். இரண்டாவது நான் வெராட் ஹோக்லில் (Vered Hoglil) அல்லது ரோஸ் ஒப் கலீலி (Rose of Galilee) என்ற பெரிய உஅனவு விடுதிக்கு அழைத்துச் சென்றேன். இது அருமையான காட்சிகளைக் காணக் கூடியதுமான மலை உச்சி அமைந்த ஒரு உணவு விடுதியாகும். எமக்கு அங்கு கணக்கு இருந்தது.

அடுத்ததாகஎனக்கு றாடர் உபகரணங்களை வாகவிருந்த மேல் மட்ட உத்தியோகத்தர்களைக் கவனிக்கும் பொறுப்பு இருந்தது. அஸ்டோட் என்ற இடத்திளிலுள்ள அல்டா என்ற இந்த உபகரணம் தயாரிக்கும் நிறுவனத்திற்கு இவர்களை அமைத்துச் செல்ல நான் பணிக்கட்டிருந்தேன். இக் கொம்பனி இவர்களுக்கு வேண்டியதை கவனிக்கும் படி எனக்கு சொல்லப்பட்டது. ஆனால் இவர்கல் உபகரணம் வாங்குவதாக கூறிய போதும் அவர்களில் அப்படித் தோணவில்லை.அதனைக் கண்ட அல்டா பிரதிநிதி இவர்கள் சும்மா பார்த்துப் போகவே வந்துள்ளனர். இவர்கள் எதையும் வானகப் போவதில்லை” என்று சொன்னார்.

"ஏன்?" என்றேன் நான். "இந்த குறிப்புகள் இந்தக் குரங்குகளால் எழுதப்படவில்லை. டெக்கா என்ற இங்கிலாந்து றாடர் கொம்பனிக் காரர்களால் இது எழுதப்பட்டி ருக்கிறது. எனவே இவர்கள் தாம் என்ன வங்கப் போகிறோம் என்பதை முன்னரே அறிவார்கள். இவர்களுக்கு ஒரு வாழைப்பழத்தைகொடுத்து அனுப்பி விடு. உனது நேரத்தை வினாக்காதே" என்றான் அந்த மனிதன்.

"சரி. அப்படியானால் இவர்களை சந்தோஷப்படுத்தும் வித த்தில் ஏதாவது (றாடர் பற்றிய) விளக்கவுரை சொல்வது பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள்.”

- இந்த உரையாடல் ஹீபுரு மொழியில் நடந்தது. அப் போது நாம் ஒன்றாக இருந்து சிற்றுண்டி சாப்பிட்டு தேனீரும் கோப்பியும் அருந்திக் கொண்டிருந்தோம். அல்டா பிரதிநிதி, "இவர்களை திருப்திப்படுத்த ஒரு சிறு விளக்கவுரையை சொல்வதில் எனக்கு ஆட்சேபனை இல்லை. ஆனால் அப்படி சொல்வதானால் கொஞ்சம் முசுப்பாத்தியும் விடுவம்" என்று ஒப்புக் கொண்டான்,

இந்த உரையாடலின் பின் நாம் இன்னொரு அலுவலகத்திற்கு போனோம். துறை முகங்களில் ஊற்றப்பட்ட எண்ணையை சுத்தம் செய்யும் மிகப் பிரமாணடமான துப்பரவாக்கும் கருவி (Vacum Cleaner) ஒன்றின் பெரிய ஒளிபுகும் விளக்கப்படம் அங்கு இருந்தது. இப்பிரதிநிதியிடம் அழகான விளக்கப்படங்கள் கொண்ட இயக்கு முறை வழிகாட்டிப் பிரசுரங்களும் இருந்தன. எல்லாம் ஹீபுறு மொழியில் எழுதப்பட்டிருந்தது. ஆனால் இவன் ஆங்கிலத்தில் தனது விளக்கவுரையை ஆற்றினான் அவனது விரிவுரை "மிக உயர்சக்தி வாய்ந்த றாடர் கருவி" பற்றியதாக இருந்தது எனக்கு சிரிப்பை அடக்கிக் கொள்வது மிகக் கஷ்டமாக இருந்தது. அவன் மிகவும் அளவு மீறி றாடர் கருவி பற்றிப் புளுகினான். இந்தக் கருவி கடலில் நீந்திக் கொண்டிருக்கும் ஒருவனுடைய நீந்துமிடத்தையும் அவனது சப்பாத்தின் அளவையும் தெரிவிக்கக் கூடியது. அவனது பெயர், முகவரி, ஏன் குருதியின் குறுப் என்ன என்பதைக் கூட இது தெரிவிக்கும் என்று சொன்னான். அவன் தனது "விரிவுரையை முடித்ததும் இலங்கையர் ஒருவன் அவனுக்கு நன்றி சொன்னான். தாம் இஸ்ரேலின் தொழில் நுட்ப வளர்ச்சியையிட்டு வியப்பு அடைவதாகவும். இக்கருவி தமது கப்பல்களுக்கு பொருத்தமற்றது என்பதால் வாங்க முடியவில்லை என்றும் தெரிவித்தான்.

இவர்கள் தமது கப்பலைப் பற்றி எங்களுக்குச் சொல்கிறார்கள் எப்படி இருக்கும்? இந்தக் கப்பல்களை எங்களுக்கு நன்றாக தெரியும். ஏனென்றால் அவற்றை செய்தவர்களே நாங்கள்தான்.

என்னை ஹொட்டலில் இறக்கி விட்டதும் நான் அமியிடம் சொன்னேன். இந்த இலங்கையர்கள் றாடர் கருவியை வாங்கப் போவதில்லை என்று.

"ஓம் எனக்குத் தெரியும்” என்றான் அமி.

அமி பிறகு என்னை கஃபார் சேர்க்கின்னுக்கு போகச் சொன்னான். அங்குதான் இலங்கையின் சிறப்பு படை பிரிவுக் குழு பயிற்சி பெற்றுக் கொண்டிருந்தது. அவர்களுக்கு தேவையானதை செய்து விட்டு டெல் அவிவுக்கு பின்னேரம் அவர்களை அழைத்து வருமாறும் அமி என்னிடம் தெரிவித்தான். அவ்வாரம் அந்தப் பகுதிக்கு மாற்றப்பட்டிருந்த ஜோசியுடன் எண்னை கலந்து உரையாடி விட்டே இதை செய்யுமாறு எனக்கு எச்சரிக்கை விடவும் அவள் மறக்கவில்லை. ஜோசியும் இலங்கையில் இருந்து வந்த இன்னொரு பிரிவுக்கு பயிற்சியளிப்பதை கவனிப்பவனாக இருந்தான். ஆனால் இவர்கள் என்னுடையவர்களை சந்திக்கக் கூடாது என்பது முக்கியமாகவிருந்தது. ஏனென்றால் அவர்கள் தமிழர்கள். சிங்கள குழுவின் பரம எதிரிகள். பெருமளவில் இந்துக்களை கொண்ட இந்த தமிழர்கள் 1948ல் பிரிட்டிஷாரிடமிருந்து சுதந்திரம் பெற்ற நாளிலிருந்து இன்று வரை தாம் பெளத்த சிங்கள பெரும்பான்மையினரால் பாரபட்சமாக நடத்தப்பட்டு வருவதாக கூறினார்கள், 16 மில்லியன் சனத் தொகை கொண்ட இலங்கையில் 74% சிங்களவரும் கிட்டத்தட்ட 20% தமிழர்களும் ஆவர். இத்தமிழர்கள் பெருமளவில் நாட்டின் வடக்கை மையமாகக் கொண்டு வாழ்பவர்கள் 1983ல் ஒரு தமிழ் கெரில்லா குழு- புலிகள் என பொதுவாக அழைக்கப்படுகிறது- தனித் தமிழ் நாட்டை அமைக்கவென ஒரு போராட்டத்தை வடக்கில் தொடங்கியது. இது இன்று வரை தொடர்வதுடன் ஆயிரக் கணக்கில் உயிர்களை இருபுற மும் பலி கொண்டுள்ளது தென்னிந்தியாவில் 40 மில்லியன் தமிழர் வாழும் தமிழ் நாடு மாநிலத்தில் இந்த தமிழருக்கு ஆதரவு பெருமளவில் இருக்கிறது. பல தமிழர்கள் யுத்தத்திற்கு பயந்து தென்னிந்தியாவிற்கு அகதியாக ஓடியுள்ளனர். இலங்கை தமிழருக்கு பாதுகாப்பும் பயிற்சியும் இந்தியாவால் வழங்கப்படுவது குறித்து இலங்கை அரசு இந்தியா மீது குற்றம் சுமத்தி வருகிறது ஆனால் உண்மையில் இலங்கை அரசு குற்றம் சுமத்த வேண்டியது மொசாட்டைத் தான்.

கொமாண்டோ கடற்படைத்தளத்தில் பயிற்சி பெறும் தமிழர்கள் டெலோராவில் பயிற்றுவிக்கப்படுவது போலவே உடைத்துக் கொண்டு நுழைவது, கண்ணி வெடி வைப்பது, தகவல் தொடர்புகளை செய்வது, கப்பல்களை நாசமாக்குவது போன்றவற்றை பயின்று கொண்டிருந்தனர். அங்கு ஒவ்வொரு குழுவிலும் 28 பேர் இருந்தார்கள். ஆகவே ஜோசி தமிழர்களை ஹுஃபாவுக்கு (Haila) அன்றிரவு அழைத்துச் செல்வதென்றும், சிங்களவர்களை நான் டெல் அவிவுக்கு அழைத்து செல்வதென்றும் ஒழுங்கு செய்தோம். இதன் மூலம் ஒருவரை ஒருவர் நேர டியாக சந்திக்காமல் வைத்திருக்க முடிந்தது.

உண்மையான பிரச்சினை பயிற்சியின் இரண்டு வார கால நேரத்தில் உருவானது. இந்த இரு வாரமும் ஒருவரை ஒருவர் அறியாத இரு குழுக்களும் ஹஃபார் சேர்க்கின்னில் பயிற்சி பெற்றுக் கொண்டிருந்தனர். இது மிகவும் பெரிய தளமாக இருந்த போதிலும் இவர்களது துள்ளல் பயிற்சியின் போது ஒரு தடவை ஒருவரை ஒருவர் சில யார் இடைவெளியில் கடந்து சென்றார்கள். சிங்களவர்களுக்கான அடிப்படை பயிற்சிகள் முடிந்ததும் கடற்படை தளத்துக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார்கள், அங்கு தமிழர்கட்கு விசேடமாக, அண்மையில் சிங்களவர்கட்கு கற்பிக்கப்பட்டவற்றினை எப்படி முறியடிப்பது என்பதை கற்பிப்பதாக இருந்தது. இது மிகவும் அழகாக ஒழுங்கு செய்யப்பட்டது. அவர்களுக்கு இரவு நேரப் பயிற்சியையோ அல்லது தண்டனைகளையோ வழங்குவதன்மூலம் அவர்களை ஓய்வில்லாமல் எந்நேரமும் அலுவலாக வைத்திருந்தோம் இதன் காரணமாக ஒரே நேர த்தில் இரு குழுவினரும் டெல் அவிவ்வில் ஒன்றாக இருக்க விடாமல் தவிர்த்தோம். இவ் விரு குழுக்களும் சந்தித்திருந்தால் அமி என்ற இந்த தனி மனிதனது நடவடிக்கைகள் இஸ்ரேலிய அரசியல் சூழ்நி லையையே மிகுந்த ஆபத்துக்குள்ளாக்கியிருக்கும். எனக்குத் தெரியும் Peres இதை அறிந்திருப்பானாக இருந்திருந்தால் இரவுகளில் தூங்கியே இருந்திருக்க மாட்டாள். ஆனால் நல்ல வேளையாக அவன் அறிந்திருக்கவில்லை !

மூன்று வாரங்கள் முடிகின்ற தறுவாயில், சிங்களவர்கள் மிகவும் அதிஉச்ச இரகசிய கடற்படை கொமாண்டோ தளமான அற்லிற்றுக்கு (Atlit) போக தயாராகிக் கொண்டிருந்த போது தான் அவர்களுடன் போகப் போவதில்லை என்று அமி என்னிடம் தெரிவித்தான். Sayret Matcal (சேரல் மற்கல்) என்ற குழு இவர்களுக்கான பயிற்சியினை செய்வதாக இருந்தது. இக்குழு மிக உயர்மட்ட, எதிரியின் பலமறியும் உளவு வேலைகளைச் செய்யும்-புகழ் பெற்ற என்டபே தாக்குதலைச் செய்த குழுவாகும். (இக் கடற்படை கொமாண்டோக்கள் அமெரிக்க நீர் நாய்களுக்கு சமானமானதாகும்) கவனி, எங்களுக்கு ஒரு சிக்கல் வருகிறது 27 SWAT குழுவை சேர்ந்த இவர்கள் இந்தியாவிலிருந்து வருகிறார்கள். அட ஆண்டவனே! இது என்ன? முதலில் சிங்களவர்களும் தமிழர்களும் இப்போது இந்தியர்களுமா? அடுத்ததாக வரப் போவது யார்? என்றேன் நான்.

Download


 

இணைந்திருங்கள்


Support : Copyright © 2013. நமது மலையகம் - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates