Headlines News :

காணொளி

சுவடி

இலங்கையில் இருந்து தாயகம் திரும்பிய மக்களுக்கு ஆதரவாக எங்கிருந்தும் குரல் எழுப்பப்படவில்லை - மல்லியப்புசந்தி திலகர்

தமிழகத்தில் மலையக இலக்கிய ஆய்வரங்கம்   10

ஸ்ரீமா- சாஸ்திரி ஒப்பந்தத்தின் பிரகாரம் இந்தியா சென்றோர் 'தாயகம் திரும்பியோர்' என தம்மை இப்போதும் அழைத்து வருகின்றனர். இவர்கள் இலங்கையில் இருந்து மீளவும் இந்தியாவுக்கு திருப்பி அனுப்பும் நிலை ஏற்பட்டபோது இந்திய அரசாங்கத்தால் மறுவாழ்வுத் திட்டங்கள் அறிவிக்கப்பட்டன. அத்தகைய மறுவாழ்வுத்திட்டங்கள் பற்றியும் அவற்றின் வெற்றித்தோல்விகள் பற்றியுமாக ஆய்வரங்கில் கட்டுரையை சமர்ப்பித்தவர் வழக்கறிஞர் தமிழகன். 

வழக்கறிஞர் தமிழகனின் இயற்பெயர் ராமச்சந்திரன். இரத்தினபுரி லெல்லோபிட்டிய தோட்டத்தை பிறப்பிடமாகக் கொண்டவர். இரத்தினபுரி தமிழ் மகா வித்தியாலயத்தில் க.பொ.த  உயர்தரம் வரை படித்தவர். வி.எல். பேரைராவின் தலைமையில் இயங்கிய மலையக இளைஞர் பேரவை எனும் அமைப்பின் இரத்தினபுரி அமைப்பாளராக செயற்பட்டவர். 
1981 ஆம் ஆண்டு இலங்கையில் இருந்து இந்தியா செல்வதற்கு விண்ணப்பித்து திருச்சி சென்றவர் அங்கு உளவியல் (இளங்கலை), அரசறிவியல் (முதுகலை), இதழியல் மக்கள் தொடர்பு ஆகிய பட்டங்களுடன் திருச்சி அரச சட்டக்கல்லூரியில் சட்டம் பயின்று இப்போது வழக்கறிஞராக பணியாற்றுகின்றார். 'தமிழ்க்காவிரி' எனும்  சமூக கலை, இலக்கிய இதழின் ஆசிரியராகவும் நதிகள் பாதுகாப்பு கூட்டமைப்பு, தாயகம் திரும்பிய மக்கள் பேரவை போன்ற அமைப்புகளின் ஒருங்கிணைப்பாளராகவும் செயற்பட்டு வருகின்றார். 'முட்செடிகள் பூக்கும்' எனும் கவிதைத் தொகுதியை வெளியிட்டுள்ள இவர் 'தமிழ்நாட்டு நதிகள்', 'தனியார் மயமாகும் தண்ணீர்' முதலிய கட்டுரைத் தொகுதிகளையும் வெளியிட்டுள்ளார்.

எழுத்தாளர், ஆய்வாளர், களச்செயற்பாட்டாளர், விமர்சகர், பேச்சாளர் ஊடகவியலாளர், உளவியல் ஆலோசகர் என பன்முகத்தன்மையுடன் இயங்கிவரும் இவர் இலங்கையில் இருந்து தாயகம் திரும்பிய மலையக மக்களுக்கு இந்திய அரசால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட மறுவாழ்வுத்திட்டங்கள் குறித்து அனுபவபூர்வமாக எடுத்துரைத்தார். இலங்கையில் உயர்தரம் முடித்துவிட்டுச் சென்றவர் என்கின்றதன் அடிப்படையில் ஆய்வுநோக்கில் தனது அனுபவங்களுடன் கள ஆய்வு அறிக்கைகள் அரசாங்க அறிக்கைகள் என்பவற்றையும்  ஆதாரமாகக் கொண்டு தனது கட்டுரையை வழங்கியிருந்தார். 

அவரது கட்டுரை பின்வருமாறு அமைந்திருந்தது.

இலங்கை கண்டியில் அமைந்துள்ள இந்திய உதவி துணைத்தூதுவர் காரியாலயத்தில் மறுவாழ்வுத்திட்டங்களுக்குப் பரிந்துரை  செய்து அனுப்பவதற்காக மறுவாழ்வு பிரிவு (Rehabilitation Cell) ஒன்று இயங்கிவந்தது. இப்பிரிவில் தாயகம் திரும்பிய ஒவ்வொரு குடும்பத்துக்கும் ஒரு குடும்ப அட்டை (Family Card) வழங்கப்பட்டது. இந்த குடும்ப அட்டையிலேயே தாயகம் திரும்பியவுடன் அவர்களுக்கு வழங்கவேண்டிய மறுவாழ்வு திட்டத்திற்கு பரிந்துரை செய்யப்பட்டது. 

18 வயதுக்கு மேற்பட்ட ஒவ்வொருவருக்கும் கடவுச்சீட்டு வழங்கப்பட்டது. 18 வயதுக்கு குறைவானர்கள் பெயர் தாயின் அல்லது தந்தையின் அல்லது பாதுகாவலரின்  கடவுச்சீட்டில் குறிப்பிடப்பட்டது. இலங்கையில் இருந்து தாயகம் திரும்புவதற்கு முன்பதாகவே மறுவாழ்வுத்திட்டங்களில் இணைத்துக்கொள்ளும் வாய்ப்புகளும் இருந்தன. 

i.      இந்திய ரயில்வே , வங்கித் தேர்வுகளுக்கு விண்ணப்பித்தல் ,        தேர்வு எழுதுதல்
ii. அவரவர் சொந்த மாவட்டத்தில் உள்ள வேலை வாய்ப்பு அலுவலகத்தில் பதிவு  செய்துகொள்ளல்.
iii  கும்மிடிப்பூண்டியில் இயங்கிய ஓட்டுனர் பயற்சிபள்ளி  உள்ளிட்ட தொழிற் பயிற்சிகளில் சேர்ந்து பயிற்சி பெறல். 
கீழ்க்கண்டவற்றைக் கருத்தில் கொண்டு மறுவாழ்வு உதவிகளுக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்டன.
i. தாயகத்துக்கு கொண்டு செல்லப்படும் பணம் மற்றும் சொத்துக்கள்.
ii. குடும்ப உறுப்பினரட்களின் மொத்த எண்ணிக்கை ஆண்,பெண் விகிதம், குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை. 
iii.  குடும்பத் தலைவரின் ஆர்வம், விருப்பம். 
iv.  வழங்கப்பட்ட மறுவாழ்வுத் திட்டங்கள்
v.  ஒரு குடும்பத்துக்கு மொத்தம் இந்திய ரூபா 5000 வங்கிக்கடன்
vi.  சுய வேலைவாய்ப்பு
vii. தொழில்வாய்ப்பு – தேயிலை,  ரப்பர் தோட்டங்கள், நூற்ப ஆலைகள், அரசு பண்ணை கூட்டுறவு சங்கங்கள், ரெப்கோ வங்கி மூலமான வேலை வாய்ப்புகள்.
viii. வேளான் திட்டங்கள்
ix. அரசு தொழிற்பயிற்சி பள்ளிகளில்  அனுமதி
x.  இலங்கையில் இருந்தவாறே இந்தியாவின் மாவட்ட வேலை வாய்ப்பு அலுவலகங்களில் பதிவு.
xi. வீட்டுக்கடன்.
ஆனால், உண்மை நிலையே வேறானது. மேற்படி மறு வாழ்வுத்திட்டங்கள் பலனாளிக்காமல் போனதால் பிழைப்புத் தேடி பல்வேறு பகுதிகளுக்கும் மக்கள் குடி பெயர்ந்தனர். தற்போதைய நிலையில் இவ்வாறு தாயகம் திரும்பியோர் தமிழ்நாடு, ஆந்திரமாநிலம் (சித்தூர், பிரகாசம், நெல்லூர் மாவட்டஙகள்) கரநாடக மாநிலம் (குடகு, கோலார், ஹாசன், மைசூர் மாவட்டங்கள), கேரள மாநிலம் (இடுக்கி, கொல்லம் மாவட்டங்கள்), புதுச்சேரி, தெலுங்கானா, அந்தமான், நிக்கோபர் தீவுகள் என பரவலாக வாழ்ந்து வருகின்றனர். 

இதில் தமிழ் நாட்டின் நீலகிரி மாவட்டத்தில் செறிவாகவும் ஏனைய பகுதிகளில் பரவலாகவும் வாழ்ந்து வருகின்றனர். இவர்கள் வாழும் குடியிருப்பு பகுதிகள் இன்றும் 'சிலோன் காலனிகள்' என அழைக்கப்பட்டு வருகின்றன. மொத்தமாக இந்த மக்கள் தொகையின் எண்ணிக்கை இருபது லட்சமாக இருப்பதற்கான வாய்ப்புகள் இருப்பதாக சொல்லப்பட்டாலும் இன்றைய நிலையில் சரியான தகவல்கள் இல்லை.  

இவர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட 5000 ரூபா வங்கிக்கடனில் 3000 ரூபா மண்டபம் முகாமில் வழங்கப்பட்டதோடு எஞ்சிய தொகை உரிய முறையில் அவர்களை சென்று சேரவில்லை. வீட்டுக்கடன் அடிப்படையில் 25 ஆண்டுகள் காலக்கெடு அடிப்படையில் வழங்கப்பட்ட கடன்கள் 64 வீதமான குடும்பங்கள் இந்தக்கடனைப் பெற்றுக்கொண்டுள்ளன. இவ்வாறு அமைக்கப்பட்ட வீடுகள் அமைந்துள்ள பகுதிகளே சிலோன் காலனிகளாக அழைக்கப்படுகின்றன. எனினும் காலப்போக்கில் கைமாறிய வீடுகளில் தற்போது பத்து சதவீதமனோரே தாயகம் திரும்பியோர் உடமைகளாக உள்ளன.

இரண்டு மூன்று தலைமுறைகளான பிறகும் கூட இலங்கையில் இருந்து தாயகம் திரும்பிய மக்களும் அவர்களது வாரிசுகளில் பெரும்பாலானவர்களும் அடிப்படை  வாழ்வாதாரங்களை பெற முடியாத நிலையிலேயே உள்ளனர். அவர்களிடம் இருந்து பின்வரும் கோரிக்கைகள் முன்வைக்கப்படுவதாக வழக்கறிஞர் தமிழகன் சுட்டிக்காட்டுகின்றார்.

**தாயகம் திரும்பியோரிடம் தமிழ் நாடு வட்டாட்சியர், கோட்டாட்சியர் அலுவலகங்களினால் பெற்றுக்கொள்ளப்பட்ட கடவுச்சீட்டு, குடும்ப அட்டை உரியவர்களிடம் திருப்பி அளிக்கப்படல் வேண்டும்.
**தாயகம் திரும்பியோருக்கும் அவர்களது வாரிசுகளுக்கும் தாயகம் திரும்பியோர் சான்றிதழ் 
**தமிழ் நாட்டுக்கு வெளியே வேறு மாநிலங்களில் வாழும் தாயகம் திரும்பியோருக்கு தமிழ்ப்பள்ளிகள் அமைக்கப்டல் வேண்டும்.
**தேயிலை ரப்பர் தோட்டங்களில் வேலை செய்யும் தொழிலாளர்களுக்கு சொந்தக் குடியிருப்புகள் வழங்கப்பட வேண்டும்.
**தாயகம் திரும்பியவர்களுக்காக அமைக்கப்பட்ட (Repatriate Copoperative Finanace and Development Bank ) ரேப்கோ (REPCO)
** தாயகம் திருமபியோருக்கும் அவர் தலைமுறையினருக்கும் தமிழ் நாட்டில் அகதி முகாம்களில் வாழ்பவர்களுக்கு இலங்கை - இந்திய இரட்டை பிரஜாவுரிமை வழங்கப்படுதல் வேண்டும். 
இம்மக்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட மறுவாழ்வு திட்டங்களின் விளைவுகளையும் விரிவான ஆழமான ஆய்வுக்கு உட்படுத்த வேண்டும். இதன் மூலம் இம்மக்களின் அவல வாழ்வை உலகுக்கு எடுத்துச்சொல்ல வேண்டும். இதன் எதிரொலியாக புதிய மறுவாழ்வுத்திட்டங்கள் நடைமுறைப்படுத்தப்படல் வேண்டும். இருள் சூழ்ந்த வாழ்வில் ஒளிவீசும் ஒரு நல்ல நாளை நோக்கி நம்பிக்கையுடன் இலங்கையில் இருந்து தாயகம் திரும்பிய மக்களை அழைத்துச்செல்வது ஒவ்வொருவரினதும் கடமையாகும். 

பாதிக்கப்படுகின்ற எந்தவொரு சமூகத்தின் சார்பிலும் அச்சமூகத்தை ஆதரித்து பிற அமைப்புகளும் ஆதரவாளர்களும் ஊடகங்களும் குரல் எழுப்பவது வழக்கம். இத்தகைய குரல்களின் விளைவாகவே அச்சமூகம் கவனிக்கப்பட்டு அதன் குறைகள் நீக்கப்படும் சூழல் உருவாகும். ஆனால், இலங்கையில் இருந்து தாயகம் திரும்பிய மக்களுக்கு ஆதரவாக எங்கிருந்தும் குரல் எழுப்பப்படவில்லை. மொத்த சமூகமும் மௌனம் சாதித்து விட்டது.

இலங்கையில் "இந்திய காரர்கள்' என்றும் இந்தியாவில் 'சிலோன் காரர்கள்'    என்றும் அந்நியர்களாக்கப்பட்டு அநாதைகளாக்கப்பட்ட தாயகம் திரும்பியோரின் சார்பாக குரல் எழுப்பப்படல் வேண்டும். இவ்வாறு இலங்கையில் இருந்து தாயகம் திரும்பி தமிழகத்திலும் பிற மாநிலங்களிலும் வாழும் மலையகத்தவரின் மறுவாழ்வுக்கான வேண்டுகோளை முன்வைத்தார் வழக்கறிஞர் தமிழகன். 

நன்றி - சூரியகாந்தி 

துரைத்தன அடக்குமுறையும் கூலித் தமிழும் (பாகம் - 3) - மு.நித்தியானந்தன்

மு.நித்தியானந்தன் எழுதிய "கூலித் தமிழ்" நூலில் வெளிவந்த கட்டுரைகளில் பிரதான கட்டுரையாகக் கொள்ளப்படும் "கூலித் தமிழ்" பற்றிய கட்டுரையை மூன்று பாகங்களாக பிரித்து உங்கள் வாசிப்புக்கு முன் வைக்கப்படுகின்றன. இது மூன்றாவது பாகம்.
  1. முதலாவது பாகம் 
  2. இரண்டாவது பாகம். இந்த இணைப்பில்
கூலித் தமிழ்

டபிள்யு.ஜி.பி. வெல்ஸ் (இரத்தினபுரி) ஆக்கிய கூலித் தமிழ்’ (Cooly Tamil) தேயிலை, றப்பர் தோட்டத் தொழிலாளர்கள் பேசுவதை, துரைமாரும் துரை மாராகப் பழகுபவர்களும் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் விசேஷமாக அமைக்கப் பட்டது' என்ற துணைத் தலையங்கத்துடன், இந்நூலின் முதற் பதிப்பு 1915இல் கொழும்பில் வெளியாகியுள்ளது. (22)

"தமிழில் வார்த்தைகள் எவ்வாறு அமைகின்றன, எவ்வாறு காலங்காட்டுதல் உணர்த்தப்படுகிறது, எவ்வாறு வாக்கியங்கள் அமைகின்றன என்பதைப் பற்றிய சிறிதளவு தெளிவான அறிவு இருந்தாற்கூட, கூலித்தமிழைப் பேச்சுவாயிலாகக் கற்றுக்கொள்ளும்போது ஏற்படும் பல கஷ்டங்களைச் சுலபமாக்கிக்கொண்டு விடலாம் என்று எனது சொந்த அனுபவத்திலிருந்து அறிந்திருக்கிறேன்” என்று தனது முன்னுரையில் கூறும் வெல்ஸ், "கூலிகளின் இலக்கணமில்லாத மொழி யைக் கற்றுக்கொள்ளவும், கூலி சொல்வதைப் புரிந்துகொள்ளவும், தான் சொல் வதைக் கூலி புரிந்துகொள்ளவும் உதவக்கூடிய ஒரு நூலை சின்னத் துரைமாரின் கரங்களுக்கு வழங்குவதே எனது ஒரே நோக்கம்” என்று கூறுகிறார்.

ஆசிரியர் பிரகடனப்படுத்தும் நூலின் நோக்கத்தைவிட, நூலில் உறைந்திருக் கும் துரைத்தன ஒடுக்குமுறையின் சொல்லாடல் பற்றியே இங்கு நாம் எமது ஆய்வைக் குவிக்கிறோம். தோட்டங்களில் துரைமார் தொழிலாளர்களோடு உரையாடுவதில்லை. ஒருவழிப் பேச்சுவார்த்தைதான் இது. துரைமார்கள் கட் டளை பிறப்பிப்பார்கள். அதனைத் தொழிலாளர்கள் புரிந்துகொள்ள வேண் டும். இதுவே, துரைமார் தயாரித்த தமிழ்ப் போதினிகளின் அடிநாதமாக இருந் தது. இந்நூலின் ஆரம்ப வாக்கிய அமைப்புகள் இதனையே புலப்படுத்துகின்றன.

கவாத்து

"வேலெ பத்தாது”

ஒம்பதரை மணி ஆச்சு, இவ்வளோ மாத்திரம் முடிந்திருக்கிருது'

அவ்வளவு வேகமா போக வாணாம், நீ செய்றது படி பார்

ஒவ்வோராள் இருநூத்திஅம்பது மரம் செய்யோனும்

அதி தேவலை, இப்போ சுருக்கா வெட்டி போ'

இயந்திரமாகத் தொழிலாளர்களிடம் வேலைவாங்கும் துரைத்தன மனோ பாவத்தை இவை படம்பிடித்துக் காட்டுகின்றன.

நான் சொல்ற மாதிரி செய், கரச்சல் பண்ணாமே"

இது "கூலித் தமிழ்’துரைமாருக்குப் படிப்பிக்கும் பாலபாடம்.

அப்படி இல்லே தொரை, அப்படி இல்லே. பதினஞ்சு இஞ்சி எப்பிடி யிருக்குமுன்னு நான் காமிக்கிறேன்" என்று கவாத்து வெட்டு சரியில்லை என்று குற்றங்கண்டுபிடித்த சின்னத் துரையின் கையை வகுந்துவிட்ட "பெருமாள் வெட்டை வலன்டைன் டேனியல் விபரித்துச் செல்வதையும் இவ்விடத்தில் ஒப்பிட்டு நோக்குவது பொருந்தும்.

பழைய மலை என்றால் 150இலிருந்து 200வரை தேயிலைச் செடிகள் ஒரு நாளில் ஒரு தொழிலாளி கவாத்து பண்ண வேண்டும் என்பது திட்ட வேலை. பெரிய தோட்டங்களில் ஒரு ஆள் 160 செடிகள் வெட்டுவதுதான் கணக்கு. "ஒன் னாம் நம்பர் கவாத்துக்காரனின் கணக்கு இது. ஒன்னாம் நம்பர் கவாத்துக் காரனுடன் ஒன்றாய்த் தானும் நிரை பிடித்து கவாத்து வெட்டிய தோட்டத் துரை ஒருவர் அத்தொழிலாளியின் வேலையினுடைய வேகத்துக்கு ஈடுகொடுக்க முடியாமல், தன்னால் ஆக 130 செடிகள்தான் வெட்டிக்கொள்ள முடிந்தது என்று தனது அனுபவத்தைக் குறிக்கிறார். ஆனால், கூலித் தமிழ்ப் போதினியின்படி

ஒவ்வோராள் இருநூத்திஅம்பது மரம் செய்யோனும்!

வேலை பத்தாது!

வேலையை வேகமாகச் செய்யாமல் மெதுவாகச் செய்வது தொழிலாளியின் ஒருவித எதிர்ப்பு யுக்தி. ஒன்பதரை மணிக்கு கவாத்து மலைக்கு வந்த தோட்டத் துரை வேலை அவ்வளவாய் ஆகவில்லை என்பதை அவதானிக்கிறான்.

வேலை பத்தாது. ஒம்பதரை மணி ஆச்சு, இவ்வளவோ மாத்திரம் முடிந் திருக்கிறது' என்று துரை கத்த வேண்டும் என்று கூலித் தமிழ் போதிக்கிறது.

துரை மலைக்கு வந்ததும் "கூலிகள் வேகமாக வேலை செய்துகொண்டிருப்பது போல் பாவனை காட்டுவார்கள். மரக்கணக்கிற்கு வேகமாக வெட்டிக்கொண்டு போகும்போது கவாத்து அவ்வளவு சுத்தமாக இராது என்றும் துரைமார்கள் அனுமானிக்கிறார்கள்:

அவ்வளவு வேகமா போக வாணாம், நீ செய்றது படி பார்’

கத்தி வெயிலிலே வைக்க வாண்டா. கைப்புடி கெட்டுப்போவும். நெழலிலே வை’ என்று ஒரு வாக்கியம் வருகிறது.

காலையிலிருந்து மாலைவரை கொளுத்தும் வெய்யிலில், வியர்வை உடம்பில் தெப்பமாய் வழிய, உடலம் ஒய உழைப்பவனைப் பற்றியல்ல, வெயிலில் கிடந்தால் கத்தியின் கைப்பிடி பழுதாகிவிடும் என்று கவலையுறும் துரைத்தனத் தின் மனிதாபிமானம் இன்மையையும் லாப மோகத்தையும் இது வெளிப்படுத்துகிறது.

நூல் நன்கு உணர்த்துகிறது. சில மாதிரி வாக்கியங்கள்:

அதெ சுருக்கா கொண்டு போ'

அங்கே மேலே ஆள் ஒன்னும் செய்றதில்லே?

இது யாருட்டு கொந்தரப்பு?

"காத்தான் கொந்தரப்பு'

அப்போ அவன் அரிசி நிப்பாட்டு, அவன் பில்லு வெட்டுறதில்லே.

இந்த பொம்புளை நல்லா வேலை செய்யமாட்டுது. அவளே லயத்துக்கு அனுப்பு'

அந்த குழிமூடல் ரெம்ப செய்றதில்லே’

தேயிலைத் தோட்டங்களில் ஒவ்வொரு கட்ட நடவடிக்கையிலும் துரைமார் சொல்வதைக் கேட்காமல் தங்கள் பாட்டில் வேலைசெய்துகொண்டிருக்கும் தொழிலாளர்களின் சூக்குமமான எதிர்ப்புணர்வு இந்நூலில் பரவலாகப் பதிவாகி யிருக்கிறது.

அம்பது தரம் மண்ர குமித்து வைக்கச் சொன்னேன்"

'பால் வெட்ட" என்ற தலைப்பில் சில மாதிரி வாக்கியங்கள்:

'பால் ஆள் அஞ்சு மணிக்கி காலம்பர வாளி எடுக்க வரோணும்'

அதுக்கு பிற்பாடு வந்தால் வேல இல்லாமே போவனும்

ஆறு மணிக்கல்ல, காலை 5 மணிக்கே றப்பர் தோட்டங்களில் பால்வெட்டு ஆரம்பமாகிவிடுவதை இது உணர்த்துகிறது.

ஆள் சேர்த்தல்

ஆள் சேர்த்தல்" என்ற தலைப்பில் "கூலித் தமிழ் நூலில் இடம்பெறும் உரை யாடலை அதன் முழு வடிவில் நோக்குவது அக்காலகட்டத்தில் தோட்டங்களில் எவ்வாறு தொழிலாளர்கள் சேர்க்கப்பட்டனர் என்பதையும், ஆள் சேர்த்தலில் கங்காணிகள் எம்மாதிரி நடந்துகொண்டிருந்தனர் என்பதையும் அறிந்துகொள்ள நமக்குப் பெருந்துணை புரியும்.

"என்னத்துக்கு எனக்கிட்டே ஓடி வர்றது? இதென்ன?

இது இருபது ஆளுக்கு ஒரு துண்டு, தொரே தயவுசெய்து எடுக்க வேணும்."

நான் இந்தாள் எப்படி எடுக்ரன், இதி செகப்பு துண்டு தோட்டம்"

ஒவ்வோராளுக்கு தொரே எவ்வளவு கடன் குடுக்கிறார்?

இந்த மாதிரி செகப்பு துண்டு இருந்தால் ஒவ்வோராளுக்கு நாப்பது ரூபாய்க்கு மேலே குடுக்கமாட்டேன்."

நான் வெள்ளை துண்டு கொண்டு வந்தால் தொரே நூறு ரூபா ஒராளுக்கு குடுப்பாரா?

இல்லே, இப்போ உனக்கு ரெம்ப கடன் இருக்கிறது." அப்போ தொரே என் கணக்கைத் தீர்த்து, துண்டு குடுத்தா நான் இந்த புது ஆளுகளை வேறே தோட்டத்துலே எடுத்து வைக்கிறேன்."

"சீமையிலிருந்து ஆள் ஏன் தெண்டித்து எடுக்கிறதில்லே? வழிச்செலவை தோட்டம் கணக்கிலே போட்டிருக்கும்."

"தொரே எனக்கு அம்பது ரூபா கொடுத்தால் நான் போய்ட்டு ஆள் கொண்டு வருவேன்.”

நான் அவ்வளவு குடுக்கிறதில்லே. இங்கே பத்து ரூபா தாரேன். அப்போ நீ டிப்போவுக்கு (திருச்சி) கொண்டு வந்து பதிந்தால் ஒவ்வோராளுக்கு நீபத்து ரூபா வாங்கலாம்”

நல்லதுங்க."

இந்தா, இந்த ஆர்டரை திருச்சினாப்பள்ளி டிப்போவுக்கு கொண்டுபோய் காம்பிக்கணும்."

இந்தா பார், பத்து தகரம் இருக்குறது. நம்பர் எழுதி வைத்திருக்கிறேன்."

நீ போய்ட்டு எவ்வளவோ காலம் நிப்பது?

நான் ஒரு மாசம் போயிட்டு வரேனுங்க."

நீ எத்தனை ஆள் கொண்டு வருவுது? நீ போறது முந்தி எனுக்கு சொல் லத்தான் வேணும்."

நான் எட்டாளு டிப்போவுலே பதிஞ்சு கொண்டு வருவேன்."

'உன் தாய் புள்ளே ஆள் எப்போதும் பாத்து எடுக்கோணும். வேறே ஆள் சில வேளை ஓடி போவுது.

'சீமையிலே உனக்கு என்னா மேல் விலாசம் இருக்கும்?

"ஏன் பேர் பழனியாண்டிப்பிள்ளை, சீனிவாசகம் மகன்."

சரி, இப்போ இந்தக் காய்தத்துக்கு உன் கை ஒப்பம் வை."

'உனக்கு எழுத தெரியாதா? தெரியும்."

நீ சொன்னபடி செய்யாதே போனால் உன்னெ மறியலுக்கு அனுப்புவேன்."

நல்லதுங்க, நான் வரேன் செலாங்க."

இன்னுமொரு மாதிரி உரையாடல்:

"பெரிய கங்காணி கூப்பிடு. இந்தா கங்காணி, ராமலிங்கம் கங்காணி ஊரி லிருந்து ஒரு காயிதம் அனுப்பியிருக்கிறான்."

அதெ வாசித்து அவன் என்னா எழுதி சொல்ரான் எனக்குச் சொல்லு.

அதிலே எழுதியிருக்கிரான். ஊருலே ஆறாளு சேத்துக்கிட்டு அவுங்க டிப் போவுக்கு வரமாட்டோம் எண்டு நிக்கிறது."

ராமலிங்கம் கங்காணி அவுங்களோட ஊருக்கடன் கட்டும் வரைக்கும் வர மாட்டுது."

"கடன் எவ்வளோ இருக்கிறது. அவென் எழுதியிருக்கிறானா?

ஆமாங்க, அவனுக்கு அறுவது ரூவா அனுப்ப வேணும் எண்டு சொல்ரான்."

"என்னா, நீ சொல்லிரபடிநான் கேட்கயில்லை."

அறுவது ரூவா அனுப்ப வேண்டியது என்கிறான்."

'கங்காணிக்கு நான் காசி அனுப்ப ஏலாது. ஏனெண்டால் அவனெ நம்பே லாது."

ராமலிங்கம் கங்காணி தேடிப் புடிக்க அவனோட ஊருக்கு ஒரு பியூன் அனுப் பலாமா? டிப்போ ஏஜண்ட் தொரைக்கி ஒரு காயிதம் எழுதிக் கேக்கிரன். கங் காணி புது ஆள் காம்பிச்சவுடனே பியூன் காசு குடுத்து, எல்லாருக்கும் டிப்போ வுக்கு சேர்ந்து வருவுது."

தகர வில்லை

1902இல் மேற்கு மாகாணத்தின் கவர்ன்மெண்டு ஏஜண்டாக இருந்த எப்.ஆர். எல்லீஸ் அறிமுகப்படுத்திய தகர வில்லைத்திட்டம்" (Tin Ticket System) அமுலில் இருந்த காலத்தில் ஆட்சேர்க்கப்பட்ட முறையை இது விபரிக்கிறது. இந்தச் சிறிய தகர வில்லையில் தோட்டத்துப் பதிவு இலக்கமும், தொழிலாளியின் பதிவு இலக் கமும் என்று இரண்டு இலக்கங்கள் பொறிக்கப்பட்டிருந்தன. இந்தத் தகர வில்லையைக் கையில் கட்டிக்கொண்டு வரும் தொழிலாளர்கள் இந்தியக் கரை யிலிருந்து இலங்கைத் தோட்டம்வரை ஒரு சதப் பயணச் செலவும் காசாகச் செலுத்த வேண்டியதில்லை. தோட்டம் வந்துசேர்ந்த பின்னர் தொழிலாளியிட மிருந்து வசூலித்துக்கொள்ளக்கூடிய முறையில் தொழிலாளி தோட்டம் வந்துசேர வழிவகுத்தது. இது வி.பி.பி. முறையில் பார்சல் அனுப்புவதைப் போன்ற முறை என்று வர்ணிக்கப்பட்டது.

தோட்டத்திற்குத் தொழிலாளர்களை ஆடுமாடுகள் போலக் கொண்டுசென்று, அவர்களை ஏலம்போடுவதுபோல் விற்று, அவர்கள் நிரந்தரமான கடனாளிகளாக ஆக்கும் நிலைமையை மேற்கூறிய உரையாடல்கள் புலப்படுத்துகின்றன.

தோட்டத் தொழிலாளர்கள் தோட்டங்களை விட்டு இந்தியக் கரைக்குத் தப்பி ஓடினாலும், அவர்களைப் பிடித்துக்கொண்டுவரத் தோட்ட நிர்வாகம் வாரண்டுகள் பிறப்பிக்க முடிந்தது. "கூலித் தமிழ் நூலில் இடம்பெறும் பின்வரும் மாதிரி வாக்கியத்தை நோக்கலாம்:

நான்புடிக்க வேண்டியது ஓடிப் போனாள் ஒராள் ஊரிலே நிக்ரான்."

அவனெ புடிக்கலாம் நீ நினைத்தால், உனக்கு ஒரு வாரண்டு வாங்கப் பாக்ரன்."

இந்தா இந்த கடதாசி பத்திரம் வைத்து, சீமைக்கு போய்ட்டு காம்பி; அந்த மாதிரி இன்னொரு கடதாசி காட்பாடி டிப்போவுக்கு அனுப்புரன்."

தோட்ட அடக்குமுறையும் கஷ்டமும் தாங்காமல் தோட்டங்களை விட் டோடிய தொழிலாளர்களைப் பிடிக்க கங்காணிமாரே துரைத்தனத்திற்குச் சேவ கம் புரிபவர்களாக இருந்தனர். கங்காணிகளின் உதவியில்லாமல் தோட்டங் களை விட்டு ஓடிய தொழிலாளர்களை இந்தியாவில் பிடிப்பது சாத்தியமற்றது.

துரைசாணி

தகவல் கொண்டுசெல்பவர்களாகவும், ஆட்களைத் தூக்கிக்கொண்டு செல் பவர்களாகவும் தொழிலாளர்களே அமைந்திருந்தமையையும் இந்நூலில் அறிய லாம்.

ஒரு தோட்டத்திலிருந்து இன்னொரு தோட்டத்திற்கு துரைசாணி போவ தானால், அவளைத் தூக்குநாற்காலியில் வைத்துத் தொழிலாளர்கள் தூக்கிக் கொண்டு சென்றிருப்பதைப் பின்வரும் வாக்கியம் உணர்த்துகிறது:

"தொரைச்சானியை நாக்காலியிலே...................... தோட்டத்துக்குத் தூக்க நாலு ஆள் வேணும். அந்த வேலைக்குப் பழக்கமான ஆள் இருக்க வேணும்."

Mail Coach என்பதை அக்காலத்தில் தொழிலாளர்கள் குதிரைக் கோச்சி என்று அழைத்திருக்கிறார்கள்.

இங்கே வா!', 'கூலித் தமிழ் போன்ற தோட்டத் துரைமாருக்கான தமிழ்ப் போதினிகளில் தொழிலாளர் ஒடுக்குமுறையையும், அவற்றில் மறைமுகமாகப் புதைந்துகிடக்கும் தொழிலாளர் எதிர்ப்புணர்வையும் பக்கத்திற்குப் பக்கம் நாம் பார்க்க முடிகிறது.

யுகமாற்றம்

தொழிலாளர்களிடம் வேலை வாங்க என்னென்ன மாதிரிக் கட்டளைகள் பிறப்பிக்க வேண்டும் என்றுதுரைமாருக்குஅறிவுறுத்தக்கூலித்தமிழ்ப்போதினிகள் ஈடுபட்டிருந்த காலத்தில், தோட்டத் தொழிலாளர்கள் துரைமாருக்கு என்ன சொல்ல வேண்டும் என்று தொழிலாளருக்குப் பால பாடம் நடத்தவந்த நடேசய்யரின் "தொழிலாளர் சட்ட புஸ்தகம்', (23) தொழிலாளர் சமூக வரலாற்றில் ஒரு யுகமாற்றத்தைக் குறித்து நிற்கிறதெனலாம்.

"(முதலாளிகளுடைய ஏஜண்டுகளின்) உதவிபெற்று இலங்கைக்கு வரும் தொழிலாளர்கள், சுமார் ஆறேமுக்கால் லட்சம் பேருக்கு மேலிருக்கிறார்கள். இவர்களுடைய நலவுரிமைக்காகப் பாடுபடுகிறவர்கள் மிகவும் சொற்பம். தங்களுக்கு எவ்விதமான சுதந்திரங்கள் உண்டு என்பதை இவர்கள் அறிய முடியா திருக்கிறார்கள். ஏதாவது கஷ்டம் வந்தால், எழுத்துக் கூலிக்காரர்களிடமும், சில ஏமாற்றுக்காரர்களிடமும் அகப்பட்டுக்கொண்டு உள்ளவற்றையும் தொலைத்து அவதிக்குள்ளாகிறார்கள். தொழிலாளர்களின் இவ்வித நிலைமையைத் தொலைக் கவே, இச்சிறு புத்தகத்தை அச்சிடத் துணிந்தேன்’ என்ற முன்னுரையுடன் நடேசய்யர் தொழிலாளர்களுக்காக எழுதிய 'தொழிலாளர் சட்ட புஸ்தகம்’ துரைத்தனத்திற்கு எதிர்முனையில் போராட்டம் நடத்தத் தொழிலாளர்களைப் பட்டைதீட்ட முயன்றது.

"முறையீட்டு விண்ணப்பங்கள் ஆங்கிலத்திலேயே இருக்க வேண்டியதில்லை; தமிழிலேயே எழுதலாம்" என்று அறிவுறுத்தி, தோட்ட நிர்வாகத்திற்கு நீங் கள் வேலையிலிருந்து விலகிக்கொள்வதானால் எப்பொழுதும் நோட்டீஸ் கொடுக் கலாம் என்றும், அந்த நோட்டீஸை எவ்வாறு கொடுப்பது என்றும் விளக்குகிறார்.

"நோட்டீஸ் கொடுப்பதைக் கீழ்க்கண்ட முறையில் கொடுங்கள்:

.............................................. தோட்டம்

தேதி ................................... 19

.............................. டிஸ்திரிக்ட் ................................ தோட்டம் துரையவர்களுக்கு, கீழே கையொப்பமிட்டிருக்கும் மேல்படி தோட்டத் தொழிலாளர்களாகிய நாங்கள் உங்கள் தோட்டத்தினின்றும் ........................ மாதம் ..................... தேதி விலகிக்கொள்ளப்போவதற்கு இதுவே நோட்டீஸ். எங்கள் பற்றுச்சீட்டும் சம்பளமும் மேல்படி திகதியில் எங்கள் கையில் கொடுக்கும்படி கேட்டுக்கொள்ளுகிறோம்.

இப்படிக்கு

ஒப்பம் அல்லது ரேகை

எந்தப் பெரிய உத்தியோகஸ்தரையும், ஐயா என்று எழுதினால் போதும். வீணாக இரண்டு பாதங்களுக்கும் முல்லை, மல்லிகை, விருபாட்சி முதலிய புஷ்பங்கள் கொண்டு அர்ச்சித்து சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து நமஸ்கரித்து செய்து கொள்ளும் விண்ணப்பம் என்று எழுத வேண்டாம். நீ ஒருவரையும் அர்ச்சிக்க வேண்டாம்" என்றும் தொழிலாளருக்கு இடித்து அறிவுரை கூறி, நடேசய்யர் எழுதக் கற்றுக்கொடுக்க முன்வந்தபோது, "தொழிலாளர் சட்ட புஸ்தகம்’ என்ற நூலை வாசித்து விளங்கத் தோட்டத்துரைமார் மேலும் தமிழ் கற்க விரும்பியிருப்பார்கள் என்று ஊகித்தால், அது, அவ்வளவு தவறான ஊகமாக மாட்டாது.

முற்றும்...

அடிக்குறிப்புகள்:

22. W.G.B. Wells. 1915. Cooly Tamil. Colombo: Ceylon Observer Press.
23. கோ. நடேச ஐயர். 1939. தொழிலாளர் சட்ட புஸ்தகம். கொழும்பு: இந்தியன் பிரஸ்.

அவுஸ்திரேலியாவில் "1915: கண்டி கலவரம்" நூலின் அறிமுகமும் வாசிப்பு அனுபவமும்



அவுஸ்திரேலியாவில் நடக்கவிருக்கிற "கலை இலக்கியம் 2017" நிகழ்வில் என்.சரவணன் எழுதிய "1915: கண்டி கலவரம்" நூலின் அறிமுகமும் வாசிப்பு அனுபவமும் நிகழவிருக்கிறது. அங்கு நிகழவிருக்கும் ஏனைய நிகழ்வுகள் குறித்த மேலதிக விபரங்கள் கீழே.
அவுஸ்திரேலியத் தமிழ் இலக்கிய கலைச்சங்கம்

கலை இலக்கியம் 2017

அவுஸ்திரேலியத் தமிழ் இலக்கிய கலைச்சங்கத்தின் ஏற்பாட்டில் எதிர்வரும் டிசெம்பர் 02 ஆம் திகதி ( 02-12-2017) சனிக்கிழமை

கலை இலக்கியம் 2017

நிகழ்ச்சி சிட்னியில் நடைபெறும்

முகவரி:

Sydwest Multicultural Services  மண்டபம்
Level  1,125 Main Street
Blacktown NSW 2148

காலம்:
மாலை 3.00 மணி முதல் 6.00 மணிவரை

சிட்னி, மெல்பன், கன்பரா, பிறிஸ்பேர்ண், பேர்த், கோல்ட்கோஸ்ட் ஆகிய நகரங்களில் வதியும் அவுஸ்திரேலியத் தமிழ் இலக்கிய கலைச்சங்கத்தின் உறுப்பினர்களையும் கலை, இலக்கிய ஆர்வலர்களையும் இந்நிகழ்ச்சியில் கலந்துசிறப்பிக்குமாறு அன்புடன் அழைக்கின்றோம்.

அவுஸ்திரேலியத் தமிழ் இலக்கிய கலைச்சங்கம்)
Email: atlas25012016@gmail.com
Web: www.atlasonline.org


நிகழ்ச்சிகள்:

கருத்துரைகள்:

01. கவிஞர் எஸ். வைத்தீஸ்வரன்    (தமிழகம்)

02. செங்கதிரோன் த. கோபாலகிருஷ்ணன்  (இலங்கை)

நூல் அறிமுகம் - வாசிப்பு அனுபவப்பகிர்வு

சரவணன் எழுதிய கண்டிக்கலவரம் - ( வரலாறு) 

சந்திரிக்கா சுப்பிரமணியம்

நடேசன் எழுதிய  நைல்நதிக்கரையோரம் ( பயண இலக்கியம்)

கார்த்திக்வேல்சாமி

முருகபூபதி எழுதிய  சொல்லவேண்டிய கதைகள்  (புனைவுசாரா இலக்கியம்)

கலையரசி சின்னையா

'செங்கதிரோன்' கோபாலகிருஷ்ணன் எழுதிய விளைச்சல் (காவியம்)

எஸ். எழில்வேந்தன்

கலந்துரையாடல் - ஊடகங்களும் அனுபவ அறிவுப்பகிர்வும்

துரைத்தன அடக்குமுறையும் கூலித் தமிழும் (பாகம் - 2) - மு.நித்தியானந்தன்

மு.நித்தியானந்தன் எழுதிய "கூலித் தமிழ்" நூலில் வெளிவந்த கட்டுரைகளில் பிரதான கட்டுரையாகக் கொள்ளப்படும் "கூலித் தமிழ்" பற்றிய கட்டுரையை மூன்று பாகங்களாக பிரித்து உங்கள் வாசிப்புக்கு முன் வைக்கப்படுகின்றன. இது இரண்டாவது பாகம். முதலாவது பாகம் இந்த இணைப்பில்

துரைமார் உலகம்

ஆயிரக்கணக்கில், கறுத்த, அகுசியான, அருவருப்பூட்டும், "பெரளி பண்ணப் பார்க்கிற, வேலைசெய்யாமல் ஏமாற்ற முனைகிற, காட்டுமிராண்டிகள் போன்ற கூட்டம் ஒன்று தன்னைச் சுற்றிலும் நிற்கும் அச்சம் கலந்த தனது கற்பனாவுலகில் ஒரு தோட்டத் துரை சஞ்சரிக்கிறான். தனது வெள்ளைத் தோலின் நிறமொன்றி னாலேயே அந்தக் காட்டுமிராண்டிகளைக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்துக்கொண் டிருப்பதாகவும் அவன் எண்ணங்கொள்கிறான். ஒவ்வொரு நாளும் வேலைத் தளத்தில் ஒடுக்கப்படும் அந்தக் கூட்டத்தின் வெஞ்சினத்தின் வாடை அவனுக்கு வீசவே செய்கிறது.

உள்ளூர் சிங்களவர்களும் அவன்மீது வெறுப்பைக் கக்குகிறார்கள்.

லண்டன்வாசிகளோ இந்தத் தோட்டத்துரைமார்களைக் கணக்கில் எடுப்பதேயில்லை.

யாழ்ப்பாணத்தில் ஒரு மகாராஜாபோல, கலெக்டர் பதவியிலிருந்து சகல உயர் பதவிகளிலும் 40 ஆண்டு காலம் தனிக்காட்டு ராஜாவாக, கேள்வி கேட் பார் எதுவுமின்றிக் காலந்தள்ளியவர் பெர்சிவல் டைக் என்ற பிரிட்டிஷ் உய ரதிகாரி. இங்கிலாந்திற்குச் சென்றபோது, விக்டோரியா ரயில் நிலையத்தில் இறங்கி, ஒரு மோட்டார் வாகனத்தில் ஏறும்போது அந்த வாகன சாரதி அவ ருடன் கடுமையாக நடந்ததில் கடுஞ்சினமுற்ற டைக் விரைவிலேயே யாழ்ப் பாணம் திரும்பிவிட்டதுடன் அதற்குப் பிறகு இங்கிலாந்துப் பக்கம் தலை காட்டவேயில்லை.

“சிங்கப்பூர் வீழ்ச்சியுற்றபோது, தோட்டத் துரைமாரைப் பற்றி மிகவும் மோசமாகப் பேசப்பட்டது. அப்போது வீசி எறியப்பட்ட சேறு, இப்போதும் மேலில் ஒட்டிக்கொண்டிருப்பது போலவே இவ்வளவு காலத்திற்குப் பிறகும் எனக்குப் படுகிறது. இலங்கையின் தேயிலை, றப்பர் தோட்டத் துரைமார்க ளாயிருப்பவர்கள் பூரணமான பிரிட்டிஷ் தீவுகளைச் சேர்ந்த மக்களின் அப் பட்டமான வார்ப்புத்தான். அவர்கள்மீது குற்றம் சுமத்துபவர்கள் பிரிட்டிஷ் சமூக அமைப்பின் சகல பிரிவினரையுமே குற்றத்திற்கு இலக்காக்குகிறார்கள்” என்று லண்டன்வாழ் ஆங்கிலேயர் தம்மீது காட்டும் அலட்சிய, குற்றஞ்சாட்டும் மனோபாவத்தைப் பற்றி எரிச்சலோடு பேசுகிறார் ஒரு தோட்டத் துரை. “எந்த மக்களை அவர்களின் சீரழிவிலிருந்தும், கேவலமான நிலையிலிருந்தும் மீட் டெடுக்க அவன் எவ்வளவெல்லாம் கஷ்டப்பட்டிருப்பானோஅவர்களே அவனை இழிவாக நிந்தித்துப் பேசினர். அவனது சொந்த ரத்தமும் சதையுமானவர்களே அவனைக் கேவலமாகக் கருதினார்கள்’ என்று, அவரே வேதனையுறுமளவிற்கே 'சீமையில் அவரது ரத்தத்தின் ரத்தங்கள் கருத்துக் கொண்டிருந்தன.

கடுமையான வெம்மையும், குரூரமான தனிமையும் ஒரு புறமிருக்க, தன் மொழி பேசும் ஒருவனை இலங்கையின் தோட்டப் பகுதிகளில் அவன் வாரக் கணக்கில்கூடக் காண்பதற்கில்லை. நித்திய பிரம்மச்சாரியாக வாழ்ந்தாக வேண் டிய "வெள்ளையின நிர்ப்பந்தம். குடி, குடி மட்டுமே அவனுடைய ஒரே புகலிடமாய் இருந்தது. மனநோய்க் கூறுகளின் சகல தாக்கங்களுக்கும் அவன் இலக்கானான். அவனுடைய மூச்சு, வாழ்வு, இருப்பு அனைத்துமே தோட்ட மாகவே இருந்தது. அவனது தொழில் என்பது சாராம்சத்தில் தொழிலாளர் களைப் பிழிந்தெடுப்பதாகவே அமைந்தது. அவனது சகல மனஉபாதைகளின் வெளிப்பாடும் தொழிலாளர்களின் மீதே பூரண வலிமையோடு பிரயோகிக்கப் பட்டது.

பதினெட்டு அல்லது இருபது வயதில் வெறும் பாடசாலைப் படிப்போடு தேயிலைத் தோட்டத்திற்கு "கிரீப்பராகத் (Creeper) தொழில் பழக ஆரம்பிக்கும் "சின்னத் துரை ஐந்து வருடம் வேலை அனுபவம்பெற வேண்டியிருந்தது. ஐந்து வருடத்திற்குப் பிறகு ஆறு மாதச் சம்பளத்துடன்கூடிய விடுமுறையில் அவன் "சீமை" போய்வரலாம். ஐந்து வருடத்திற்குப் பிறகு, அவன் "சீனியர் அஸிஸ்டென்ட் பதவிக்கு உயர்த்தப்படுகிறான். இதில் பொறுப்புகள் சற்று அதிகமெனி னும் பெருஞ் சலுகைகளை அவன் இப்பதவியில் அனுபவிக்க முடியும். தோட்ட மனேஜர் விடுமுறையில் போனால், இந்தக் கட்டத்தில் அவருக்குப் பதிலாகக் கடமை புரியும் அந்தஸ்தைப் பெறுகிறான். பின்னர், ஒரு தோட்டத்து மனேஜ ராகப் பதவி உயர்த்தப்படுவான். திறமை காட்டுபவனாக இருந்தால், 'விஸிட் டிங் ஏஜண்ட்" என்ற உயர்ந்த பதவிக்கு அமர்த்தப்படுவான். பல்வேறு தோட் டங்களையும் சுற்றிப்பார்த்து கம்பெனிகளுக்கு அறிக்கை அனுப்புவதை முக்கியக் கடமையாகக் கொண்ட இந்த உயர்பதவி மிகச் சிலருக்கே கிடைத்தது. தோட்டத் துரைமார்கள் என்று ஆயிரம் பேர்வரை தேயிலைத் தோட்டங்களில் இருந்தனர்.

இந்தப் பதவி அமைப்புமுறை அத்துணை உற்சாகத்தைத் தோட்டத் துரை மார் மத்தியில் எழுப்பாத நிலையில், அவர்களின் உடனடிக் கவனிப்பிற்கும் கிரகிப்பிற்கும் உரியதாகக் கூலிகளின் தொழில் நடவடிக்கைகளே அமைந்தன. கூலிகளைக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்து, அவர்களிடம் ஒழுங்காய் வேலை வாங்கு வதே அவனுடைய ஒரே குறியாக இருந்தது. தொழிலாளர்களைக் கண்டிப்பாய் நடத்தி, அவர்களிடம் ஒழுங்காய் வேலைவாங்க முதல் வழியாக அந்தக் கூலி களின் மொழியைப் புரிந்துகொள்வது அவனுக்கு அவசியமாகவிருந்தது.

அபர்டீன்தமிழ் வகுப்பு
"Tamil to be taught
Course for those going east
Aberdeen class arranged."

"தமிழ் போதிக்கப்படும்!
கிழக்கு நாடுகளை நோக்கிச் செல்பவர்களுக்கான பயிற்சி!
அபர்டீன் வகுப்பு தயார்”

என்ற அபர்டீன் பத்திரிகைத் தலைப்புச் செய்திகள் (15) "கூலித் தமிழ் பயிலும் அவசியத்தை அக்காலத்தில் வெளிப்படுத்தியுள்ளன. ஸ்கொட்லாந்தின் அபர்டீன் நகரிலிருந்து பெருந்தொகை வெள்ளையர்கள் மலாயா, இலங்கை போன்ற கிழக்கு நாடுகளுக்குத் தொழில் நிமித்தம் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் ஆரம்ப காலப்பகுதியில் புலம்பெயர்ந்துகொண்டிருந்தனர்.

அவர்களுக்குத் தமிழ் போதிப்பதற்கான வகுப்புகள், ஸ்கொட்லாந்தின் மேற்குக் கரையில் அமைந்துள்ளதுறைமுக நகரான அபர்டீனிலேயே ஆரம்பிக்கப்பட்டன.

அபர்டீன் பத்திரிகைச் செய்தியை முழுமையாகப் பார்க்கலாம்.

“இலங்கையிலும் மலாயாவிலும் தொழில் பார்ப்பதற்காக இந்நாட்டை விட்டு வெளியேறும் தோட்டத் துரைமார், தோட்டத்து எஞ்சினியர்கள் மற்றும் சிவில் எஞ்சினியர்கள் ஆகியோரைப் பெரிதும் அச்சுறுத்தி வரும் கூலி மொழியில் போதுமான பயிற்சி இல்லாத குறை இனிமேல் அபர்டீனில் நிவர்த்தி செய்யப்பட்டுவிடும்.

அபர்டீன் கல்வி கமிட்டியின் மாலை வகுப்புகளில் கூலித் தமிழ் போதனை விரைவில் ஆரம்பமாகவிருக்கிறது. வட ஸ்கொட்லாந்தின் விவசாயக் கல்லூரியில் தோட்டத்துறை போன்ற பயிற்சி நெறிகளை மேற்கொண்டு, வெளிநாடு செல்ல விருக்கும் மாணவர்களுக்காகவே இந்த வகுப்புகள் ஆரம்பிக்கப்பட்டுள்ளன.

வெற்றிகரமாக அமையும் என்று கருதப்படும் இந்தக் கூலித் தமிழ் வகுப்பு களை, 19 ஆண்டு காலம் தோட்டத்து நிர்வாகியாக வெளிநாட்டில் சேவை யாற்றி அனுபவங்கொண்ட திரு. ஜோர்ஜ் வோக்கர்நடத்தவிருக்கிறார்.

குறைந்தது 35 பேரைக் கொண்டதாக இந்த வகுப்புகள் அமையவுள்ளன. விவசாயக் கல்லூரியில் பயிலும் மாணவர்களே பிரதானமாக இந்த வகுப்புகளில் கலந்துகொள்ள உள்ளனர். மலாயா அல்லது இலங்கைக்குத் தோட்டத் துரை மாராகவோ, எஞ்சினியர்களாகவோ அல்லாமல் வேறு தொழில்களுக்காகவோ செல்லும் இளைஞர்களும் இந்த வகுப்பில் சேர்ந்து பயன் பெறலாம்.

மலாயாவிற்கும் இலங்கைக்கும் செல்லுகின்ற இளைஞர்களுக்குக் கூலித்தமிழ் பற்றிய அறிவு இல்லாமல் இருப்பது அவர்களுக்குப் பெருந்தடையாக உள்ளது" என்று இந்த மாலை நேர வகுப்புகளின் அமைப்பாளர் திரு. பிராங்க் ஸ்கோர்ஜி எமது"Press and Journal'நிருபரிடம் தெரிவித்துள்ளார். அவர்களின் இந்த மொழித் தேவையை இந்த வகுப்புகள் நிறைவேற்றும்.

விவசாயக் கல்லூரியில் போதிக்கப்படும் தோட்டத்துறை சார்ந்த பயிற்சி நெறிக்குத் துணையாக இந்த மொழி போதனை அமையும். மலாயாவிற்கும் இலங்கைக்கும் செல்லும் தோட்டத் துரைமாரும் எஞ்சினியர்களும் அங்கு சென்றதும் இந்த மொழியைப் படித்தேயாக வேண்டும்.

மலாயாவின் தோட்டத் துரைமார் சங்கத்தின் விதிகளின்படி, இவர்கள் அம் மொழியில் பரீட்சைக்குத் தோற்றி, சித்தி அடைய வேண்டும். அப்பரீட்சையை இங்கிலாந்திலேயே நடத்துவதற்கான ஒழுங்குகளையும் மேற்கொள்வது சாத்தியமே.

வெளிநாடுகளுக்குச் சென்று, கூலிகளை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பு ஒப்படைக் கப்படும் பட்சத்தில், கூலித் தமிழைப் பேச முடியாதவர்கள் பெருந்தடைகளை எதிர்கொள்கின்றனர்.

இத்தகைய கூலித் தமிழ் வகுப்பு அபர்டீனைவிட, இங்கிலாந்தில் வேறெங்காவது போதிக்கப்படுகிறதா என்று தனக்குத் தெரியாது என்று திரு. ஸ்கோர்ஜி கூறுகிறார்.

எனினும், கூலித்தமிழுக்கான எந்தவிதமான பாடப்புத்தகங்களும் இந்நாட்டில் தற்போது பாவனைக்கு இல்லையாயினும், வெளிநாட்டிலிருந்து கூலித் தமிழ்ப் பாடநூல்களைப் பெறுவதற்கு ஒழுங்குகள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்.

Aberdeen Press and Journal
(23 November 1938)

கஷ்டமான காரியம்

"தமிழ்த் தொழிலாளர்களை வெற்றிகரமாகக் கையாள முதலில் அவர்க ளுடைய பாஷையைப் பேசப் பழக வேண்டும். இது உண்மையில் அவ்வளவு லேசான காரியமில்லை. முன்பின் தமிழ் மொழியோடு ஒரு பரிச்சயமும் இல்லா தவர்களுக்கு, இம்மொழியை யாராவது பேசுவதை முதலில் கேட்கும்போது, தண்ணிர் டாங்கியிலிருந்து குளிப்பதற்குத் தண்ணீர் பாய்கிற சத்தம் மாதிரித்தான் கேட்கும்.

"எனக்குத் தமிழில் ஒரு வார்த்தையுமே பேசத் தெரியாது. புதிதாகத் தமிழைப் பேச முயற்சிப்பவர்களுடன் தொழிலாளர்கள் தயவாயும் சிநேகயூர்வமாயும் இருப்பது மனசைத் தொடுவதாயிருக்கும். துரை எதையாவது பிழையாய்ச் சொல்லும்போது, அவருடைய மனதில் எந்த சங்கடத்தையும் ஏற்படுத்தாத வகையில் அவர் பிழையாகச் சொன்னதைத் தாங்கள் நினைவில் வைத்துக் கொண்டு, பிறகு அந்த வார்த்தை வரும்போது தாங்கள் அதைச் சரியாகச் சொல்லிக்காட்டி, துரை அது சரி என்று தெரிந்து கொள்ளுமளவிற்கும் அவர்கள் அதில் பிரயாசையாய் இருப்பார்கள். இது மிகவும் சிநேகயூர்வமான உதவி யெனினும், நீண்ட நோக்கில் இதில் அவ்வளவு பிரயோசனம் இருப்பதில்லை.

"துரைமார் அநேகமாகத் தமிழை எழுதப் படிப்பதில்லை. ஏனென்றால், தோட்டத்தில் வேலை பார்க்கும் பெருந்தொகைத் தொழிலாளர்கள் கல்வியறிவே இல்லாதவர்கள். அவர்கள் தமிழ் எழுத்துகளை ஒருபோதும் பாவிப்பதில்லை. கணக்கப்பிள்ளை மற்றும் மலைக்கங்காணிகள் பெருமளவில் இலக்கங்களோடு தான் புழங்குவார்கள். அவர்களுக்கு மிக அரிதாகவே எழுதுகின்ற தேவை வரும். அவர்களில் பலர் எழுதிக்கொள்ளக்கூடியவர்களே. கணக்கப்பிள்ளைக் கும் துரைமாருக்குமிடையிலான தொடர்புகள் வாய்ப்பேச்சு மூலமாகவே நடை பெறும்.

"தமிழ் எழுத்து மிகவும் கஷ்டம். தமிழ் மொழி, மலையாளம், கன்னடம், தெலுங்கு போன்ற மொழிகளுக்கு மிகவும் நெருக்கமானது. ஆனால், கூலிகள் இலக்கணமேயில்லாத அல்லது ஒரளவு இலக்கணத்தோடுகூடிய ஒரு வட்டார வழக்கை வைத்திருக்கின்றனர். அவர்கள் பேசுவதை எழுதுவது பெருங்கவுடம்.

"தமிழ்மொழியைப் படிப்பதும் பெருங்கவுடமான காரியந்தான். உயர்தமிழ் என்பது இலக்கணம், வசன அமைப்பு அனைத்தும் கொண்டதே. இது ஒன்று மில்லாமல் கூலிகள் பேசும் பாஷை "கொக்னி தமிழ் மாதிரி" (cockney: கிழக்கு லண்டனில் கீழ்மட்ட மக்களின் வழக்குமொழி) என்று பதுளையில் தோட்டத் துரையாயிருந்த ஹரி வில்லியம்ஸ் கூறுகிறார்.

தோட்டத் துரைமார்கள் தமிழ் படிப்பதற்கு அல்லது "கூலிகளின் தமிழைப் புரிந்துகொள்வதற்கு "INGEVA', 'COOLY TAMIL’ என்ற இரு முக்கிய நூல்கள் பெருமளவில் பயன்படுத்தப்பட்டுவந்துள்ளன. இந்நூல்கள் முழுதும் ஆங்கிலத்தி லேயே அமைந்தன. தமிழ் எழுத்துகள் எதுவுமே காணப்பட மாட்டாது. முதலில் ஆங்கில வாக்கியத்தை எழுதி, அதனை எவ்வாறு தொழிலாளர்கள் பேசுவார் களோ அந்தப் பேச்சு மொழியை அப்படியே ஆங்கிலத்தில் எழுதிவைத்து, பேசுவதற்குத் துணைபுரிவதாகவே இவை அமைந்துள்ளன.

உதாரணம்:
Send her to the lines. - Layathukku poha sollu.
Silent - Pesamal iru, vay mudu.

இக்கூலித் தமிழ்ப் போதினிகள் எவ்வளவிற்குத் துரைமாருக்குத் தொழி லாளர்களின் பேச்சுவழக்கைப் புரிந்துகொள்ள உதவின என்பது நம் அக்கறைக்கு உரியதொன்றல்ல. இந்தத் தமிழ்ப் போதினிகள், தோட்டத் துரைத்தனத்தின் ஒடுக்குமுறை, தொழிலாளர்களின் எதிர்ப்புணர்வு ஆகியவற்றை எவ்வளவு தூரம் வெளிப்படுத்துகின்றன என்பதே நம் ஆய்வின் அக்கறைக்கு உரியதாகும்.

இங்கே வா!

"INGE VA’ or the “Sinnadurai's Pocket Tamil Guide' என்பது இந்நூலின் தலைப்பு.

இந்நூல் ரோயல் ஏசியாட்டிக் சொஸைட்டியின் அங்கத்தவரான ஏ. எம். பேர்குஸனால் (ஜூனியர்) எழுதப்பட்டது. இந்நூலின் திருத்தப்பட்ட மூன்றா வது பதிப்பு 1892இல் வெளியிடப்பட்டது.

"அநாமதேயமாக இருக்க விரும்பிய ஒரு பெரும் மொழியியல் நண்பர் இந்நூலின் தயாரிப்பில் எனக்குப் பேருதவி புரிந்திருக்கிறார். இந்நூல் சாதாரண மக்கள் மத்தியிலே காணப்படும் பேச்சு வழக்கினையே கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று பெரும்பாலானோர் விரும்பியதற்கிணங்கவே இந்நூலை ஆக்கியுள்ளேன். எனவே, சிறாப்பர்மாரும் பண்டிதர்களும் இந்நூல் அவர்களுக்கானதல்ல என் றும், தற்போதைய சின்னத் துரைமார் கூட்டத்தாருக்குரியது என்றும் அன்புடன் நினைவுகொள்ள வேண்டுகிறேன். தோட்டத்துச் சின்னத் துரைமார்கள் அவர் களின் முன்னையோரைப் போலவே தாமும் இந்நூலுக்குப் பெருமளவில் ஆதரவு வழங்குவார்கள் என நம்புகிறேன்’ என்று ஏ.எம். பேர்குஸன் (ஜூனியர்) தன் உரையில் தெரிவிக்கிறார். (16)

ஒரு மொழியைப் புதிதாகப் பேச விரும்பும் ஒருவருக்கு இலகு வழிகாட்டியாக ஒரு நூலை எழுதும் எவரும் அந்நூலுக்கு இங்கே வா! என்று தலைப்பிட மாட்டார்கள். ஒரு மொழிப் போதனை நூலும் காலதேச வர்த்தமானங்களுக்கு இயைந்தது என்பதற்கு இந்நூலே நல்ல சான்றாகும். துரைத்தனத்தின் அதிகாரப் பிரயோகத்தை - ஒரு கூலிக்கு ஆணையிடும் தன்மையை இந்நூலின் தலைப்பு பறைசாற்றுகிறது.

தலைப்பு மட்டுமன்று, நூலில் காணப்படும் பெருவாரியான வாக்கியங்கள் தொழிலாளருக்கு ஆணை பிறப்பிக்கும் ஏவல் வாக்கியங்களாகவே அமைந்திருப் பதைக் காணலாம். தப்பு அடி, சங்கு ஊது, வாய் பொத்து, பேசாமல் இரு போன்ற வாக்கியங்கள் இதனைப் புலப்படுத்துவன.

இந்நூலின் மூன்றாவது வாக்கியம்: "கூப்பிட்டதுக்கு கேக்கலையா?

தோட்டத் துரைத்தனத்தின் ஒடுக்குமுறையை எதிர்க்க முனையும் தொழி லாளியின் மனோபாவத்தை இது உணர்த்துகிறது. வேலைத் தளத்தில் ஒவ்வொரு நிமிஷமும் இக்கொடூரச் சுரண்டலை எதிர்கொள்ளும் தொழிலாளி தனக்குச் சாத்தியமான சகல வகை எதிர்ப்புகளையும் தெரிவிக்க முனைகிறான்.

ஜேம்ஸ் ஸ்கொற் என்பவரின் Weapons of the Weak (17) என்ற நூல் இத்தகைய தொழிலாளர் எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளை நன்கு விபரிக்கிறது. இங்கு, தோட்டத் துரை ஏதோ வேலையைப் பணிக்கும்போது அல்லது இங்கே வா’ என்று கூப்பிடும்பொழுது, அவன் அதனை விளங்கிக்கொண்டாலும், தெரியாததுபோல் பாவனைபண்ணி அதனை மறுதலிக்க முனைகிறான். சூக்குமமாக துரைத்தனத் தின் சுரண்டலுக்கு அவன் காட்ட முடிந்த முதல் எதிர்ப்பு இதுவே. அதனால் தான், சின்னத் துரைமாருக்கான இத்தமிழ்ப் போதினியின் மூன்றாவது வாக்கியத்திலேயே இந்த நிலைமையை எதிர்கொள்வதற்கான தயாரிப்பில் துரைமாரை ஈடுபடுத்த இந்நூல் முனைகிறது.

இந்நூலின் நான்காவது வாக்கியம்:
"ஒழுங்கா இருங்க' (Stand properly)

பெரட்டுக்களத்தில் இடப்படும் கட்டளை இது என்பதை நாம் இலகுவில் அனுமானித்துக்கொள்ள முடியும்.

பெரட்டுக்களம் என்பது என்ன? "தனது இராணுவத் துருப்புகளுக்கு முன் னால் ஒரு கொமாண்டிங் ஒபீஸர் தோற்றுவதுபோல், ஒரு தோட்டத் துரை சடாரென்று தோன்றி மேற்கொள்ளும் வீம்புத்தனமான ஒரு டம்பமான நோட்டமிடல்தான்' என்று வலண்டைன் டேனியல் (18) தெரிவிக்கிறார்.

இராணுவப் பின்னணியிலேயே அனுபவப்பட்டிருந்த பல தோட்டத் துரைமார்கள், இராணுவத் துருப்புக்களிடம் அணிவகுப்பின்போது எதிர்பார்க் கப்படுவதுபோல ஒழுங்காய், விறைத்து நேராய் நிற்கும் தன்மையைத் தோட் டத் தொழிலாளர்களிடம் எதிர்பார்க்கிறார்கள். கேள்வி எதுவுமின்றி கடமைப் பாட்டையும் இது கூடவே சூசகமாக உணர்த்துகிறது. ஒரு இராணுவக் கட்டமைப்பு வாழ்க்கைக்குப் பழக்கப்படாத தொழிலாளர்கள் மிக்க இயல்பாக சாவகாசமாக துரைமார் முன் நிற்கிறார்கள். அது வேளையில் கட்டுப்பாடிமையை உருவாக்கிவிடக்கூடும் என்று துரைத்தனம் கருதுகிறது. தனக்கு முன்னால் நிற்கும்போது, பட்டாளத்துக்காரன் ஒருவன் உயரதிகாரியின் முன்னால் நிற்பதுபோல அவர்கள் நிற்க வேண்டும் என்பதை எதிர்பார்க்கும் இராணுவ மனோபாவத்தின் வெளிப்பாடே இந்தக் கட்டளையில் மிளிர்கிறது.

'சிரிக்கிறது யார்?' - Who is laughing?

இந்நூலின் ஐந்தாவது வாக்கியம்:

தோட்டத் துரைமாரின் பகட்டுத்தனமான நடத்தையையும் கட்டளையை யும் பார்த்துப் பெரட்டுக்களத்தில் நின்றுகொண்டிருக்கும் தொழிலாளர்களுக்குச் சிரிப்பு வருகிறது. சிலவேளை அவர்களின் கண்களில் தோட்டத் துரை ஒரு கோமாளி மாதிரியும் தெரிந்திருக்கக்கூடும். எந்த மலைக்குப் போக வேண்டும் என்று தங்களுக்கு ஏற்கெனவே தெரிந்த விஷயமொன்றிற்குப் பெரட்டைக் கூட்டி வைத்துக்கொண்டு, அநாவசியமான ஆர்ப்பாட்டம் பண்ணிக்கொண் டிருப்பதைப் பார்த்து அவர்கள் சிரித்திருக்கிறார்கள். இது சகல தோட்டங்களிலும் இயல்பாக நடந்திருப்பதை ஊகிக்க முடிகிறது.

இந்நூலின் ஆறாவது வாக்கியம்:
"லயத்துக்கு போகச் சொல்லு' (Send her to the lines.)

ஒரு பெண்ணின் சிரிப்பின் விலை இது. ஒருநாள் பேர் போய்விட்டது. அப் பெண்ணுடைய சிரிப்புதங்களின் துரைமார் ராஜ்யத்தின் அழிவிற்கான முதற்படி என்பது துரைமார் அகராதியில் தெளிவாய் இருந்திருக்கிறது.

நாங்க என்ன வேலைக்கு போக வேணும்?

இது துரை பெரட்டுக்களத்தில் தொழிலாளர்களை நோக்கிக் கேட்கும் கேள்வி. துரைமார்களைவிட மறுநாள் மலையில் என்னென்ன செய்ய வேண்டும் என்று தொழிலாளர்களுக்கு நன்கு தெரியும் என்பது துரைத்தனத்திற்குத் தெரியும். தோட்டத் துரையின் வேலை தெரிந்துகொள்ளாத-பலவீனமான நிலையைத் துலாம்பரப்படுத்தும் கேள்வி இது. வேலை தெரியாத துரைமாரும் தங்களுக்கு எல்லாம் தெரியும் என்று காட்டிக்கொள்ளும் தன்மையைப் பிரதிபலிக்கும் போக்கின் ஒரு அம்சமே இது.

இதற்கடுத்த கேள்வி:
'உன் மம்பட்டி எங்கே?

தான் வேலையில் கவனமாய் இருப்பதாயும், தொழிலாளி மண்வெட்டி இல் லாமல் வந்திருப்பதைத் தான் கண்டுபிடித்துவிட்டதாகவும் காட்டிக்கொள்ளும் முனைப்பு இது. சதா நேரமும் வேலையிலேயே கண்ணும்கருத்துமாக இருக்க வேண்டும் என்று தொழிலாளிக்கு உணர்த்துவதற்கு துரைத்தனத்திற்கு அவசியப் படும் கேள்வி இது. அந்த அர்த்தத்தில் இது வெறும் கூலித் தமிழ்ப் போதினியாக இல்லாமல், தொழிலாளரைக் கட்டுப்படுத்தும் 'முகாமைக் கைநூல்' ஆகவும் திகழ்வதை அவதானிக்கலாம்.

'உன்னைக் கூப்பிடேல்லை" என்றொரு வாக்கியம்.

தன்னை எதுவும் கூப்பிட்டுவிட்டாரோ என்று பவ்வியமாகத் துரையிடம் போகும் ஒரு தொழிலாளியை, அப்படியே எட்டத்தில் வைத்துவிடப் பண்ணும் அலட்சியம் நிறைந்த வாக்கியம் இது. நின்ற இடத்திலேயே தொழிலாளியை நிற்கவைக்கும் பாசாங்குத்தனத்திற்குரிய வார்த்தைகள் துரைமாருக்குத் தேவைப் பட்டிருக்கிறது.

பேசாதே!

இந்நூலில் ஒரு சம்பாஷணை இடம்பெறுகிறது:

முத்துசாமி கங்காணி எங்கே?

அந்தா தெரியுது. கீழ் ரோட்டிலே வாரது.

ஏன் இவ்வளவு நேரம் செண்டு பெரட்டுக்கு வந்தாய்?

ராத்திரி தூக்கம் சுத்தமா கெடயாது அல்லது ராத்திரியிலே எனக்கு தூக்கம் இல்லே.

அதெப்படி? ரொம்ப சாராயம் குடிச்சியா? தண்ணி மிச்சம் குடிச்சியா?

தொரைக்கு பொய் சொல்ல ஏலாது; நான் கொஞ்சமெண்டாலும் குடிக்க இல்லே.

பிந்திவந்ததற்கு அவன் என்னென்னகாரணங்களைச்சொல்லக்கூடும் என்பதும் அவர்களது அகராதியில் பதிவாகியிருக்கிறது.

ஆண்டி சரியா சங்கு ஊத இல்லை.

சோறு ஆக்கவும்கூட நேரம் இல்லை.

தோட்டத் துரைமாருக்கு விளக்கம் அல்லது பதில் சொல்லிக்கொண்டிருக்கக் கூடாது; அது துரைக்கு முன்னால் நின்று அவரை எதிர்த்துப் பேசுவதற்குச்

சமமாகும.

பதில்துரையிடமிருந்து வருகிறது.

பேசாமல் வேலைக்கி போ.

மேலும் ஒரு வேலை சொல்லப்படுகிறது:

ரெங்கன், நாகசேனைக்கு போயிட்டு ஆறு கோடாலி, பன்னண்டு மம்பட்டி கொண்டா."

ஒரு ஆள் ஆறு கோடரிகளையும் பன்னிரண்டு மண்வெட்டிகளையும் தனியே தூக்கிக்கொண்டு வந்துவிடலாம் என்று அவ்வளவு துல்லியமாகக் கணக்கிடப் பட்டிருக்கிறது.

இன்னுமொரு உரையாடல்:

"பெரிய பங்களாவுக்கு கொண்டு போகவா?

ஆமா, வந்தவுடனே சொல்லு,

அடுத்து என்ன செய்வதென்று தெரியாத நிலையில் தொழிலாளியின் நேரம் வீணாகிப்போய்விடக்கூடும் என்று மிகுந்த அவதானத்தோடு இந்தக் கட்டளை பிறக்கிறது.

எதிர்ப்புணர்வு

"சோமாரிக்காரன், தப்பின பழம் எடுக்க உன்னை மூணு தரம் கூப்பிட்டேன்."

உரையாடல் கோப்பிக் காலத்தை உணர்த்துகிறது. ஏதோ கீழே விழுந்துவிட்டபழத்தைப் பொறுக்கி எடுக்கத் தோட்டத் துரை, தொழிலாளியை மூன்று முறை கூப்பிட்டிருக்கிறான். ஆனால், மூன்று முறை கூப்பிட்டாலும் தொழிலாளி பேசாமல் இருப்பான் என்று துரைமார்கள் அனுமானித்திருக்கிறார்கள். கேட்டாலும் கேட்காதது போல தொழிலாளி பாவனைபண்ணுவதும் தொழிலாளியின் எதிர்ப் புணர்வைத் தெரிவிக்கும் ஒருவித யுக்திதான்.

ஒரு பழத்தைப் பொறுக்காமல் விட்டுவிட்டுப் போனாலும், அவனது லாபத் தில் உதைக்கும் விஷயம் அது. எனவேதான், இதற்கு மறுமுனையில்,
கோணக்கோணமலையேறி
கோப்பிப் பழம் பிக்கையிலே
ஒருபழம் தப்பிச்சுன்னு
ஒதச்சாண்டி சின்னத்தொரை
என்று பெண் தொழிலாளியின் பாடல் எழ நேர்ந்தது.

துரை மூன்று முறை கூப்பிட்டும் வராமலிருந்ததற்குத் தொழிலாளி ஏதேனும் காரணம் கூற முற்பட்டிருக்க வேண்டும். அந்தக் காரணங்கள் விளங்கிக்கொள்ள துரைக்கு அதற்கான தமிழறிவோ அவசியமோ அநாவசியமானது. ஆனால், அத் தொழிலாளியின் பதிலுக்கு என்ன சொல்ல வேண்டுமென்று இந்தத்தமிழ்போதினி வழிகாட்டுகிறது:

சீ! வாய் பொத்து!

இதையடுத்து, இருட்டி போறது என்று தமிழில் சொல்லத் துரைக்குக் கற்றுக்கொடுக்கப்படுகிறது. இது இருட்டும்வரை துரை, தோட்டத்தில் நின்று தொழிலாளியிடம் வேலைவாங்கும் வழக்கத்தைக் குறிக்கிறது.

நீ எவ்வளவு நேரம் அங்கே இருந்தாய்?
ராத்திரி பன்னெண்டு மணி மட்டும் அங்கே இருந்தேன்."

இரவு பன்னிரண்டு மணிவரையும்கூட வேலைத்தளத்தில் சாதாரணமாக நின்று வேலைசெய்வதை இது எடுத்துக்காட்டுகிறது.

தேசப் பிரஷ்டங்கள்

இன்னுமொரு முக்கிய உரையாடல் இந்நூலில் வருகிறது:

"நேத்து சாயந்தரம் முத்துசாமி லயத்திலே நடந்த சண்டை என்ன?

"சின்னப்பயல் பொன்னனை ஏசினதால் (இவனுடைய அண்ணன்) முத்துசாமி அவனுக்கு ஒரு அடி அடித்தான்."

பழனியாண்டி ஏன் லயத்துலே இருக்கிறான்?

அவன் இங்கே இல்லை’ ஆமா, இருக்கிறான். கள்ளன் போல காட்டுக்கு ஓடிப்போறதை நான் இப் போதான் கண்டேன்."

பழனியாண்டி என்ற தொழிலாளி லயத்துக்கு வரக் கூடாதென்று, துரையின் உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால், அந்த உத்தரவை மீறி பழனியாண்டி லயத்திற்கு வந்து போய்க்கொண்டிருக்கிறான். திடீரென்று துரை ஒருமுறை லயப் பக்கமாய் வருகையில் அவன் லயத்தை விட்டு காட்டுப் பக்கமாய் ஒடுவதைப் பார்க்கிறான்.

இந்த அனுமானத்தில்தான் மேற்கூறிய தமிழ்ப்போதினி உரையாடல் நடை பெறுகிறது.

இம்மாதிரி "தேசப் பிரஷ்டங்கள் எல்லாம் அந்நாளில் எவ்வளவு சாதாரண மாய் இருந்ததென்பதை இது எடுத்துக்காட்டுகிறது.

ஸி.வி. வேலுப்பிள்ளையின் "வீடற்றவன் (19) நாவலில் ஒரு பகுதி.

"உன் தம்பிப்பயல் எங்கே?

தலவாக்கொல்லையில் வேலை செய்ரானுங்க” அவன் பொம்பளே அடிச்சாச் பத்சீட் கொடுத்தாச் உனக்குத் தெரியும்’

தெரியும் தொரைகளே’

இப்ப தோட்டம் வர்றதா? நம்ம தோட்டம் வர்றதா?

வரப் போகத்தானே இருக்கானுங்க” அவன் இங்கே வரக்கூடாத். வந்தா ஒனக் பத்சீட் தெரியும்’

'எனக்கு பத்துச்சீட்டு வேண்டாமுங்க தொரைகளே. பழனியப்பன் சொக மில்லாத தாயே பாக்க வந்தா எனக்கு என்னத்துக் பத்துச்சீட்டுங்க?"

'பேச வேண்டாம் மன்சன்'

துரை சொல்வதை மறுத்து, தன் பக்க நியாயத்தை வலியுறுத்தும் தொழிலாளியின் குரல் எப்போதுமே துரைத்தனத்திற்கு எரிச்சலூட்டுவது; அச்சந்தருவது. எதிராளியின் வாயை என்றென்றைக்குமாக மூடிவிடுவதே உகந்தது.

Silent - பேசாமல் இரு. வாய் மூடு. வாய் பொத்து என்று துரைமாருக்கு இந்தத் தமிழ்ப்போதினி நிறைய உதவுகிறது.

Here என்பதற்கு இங்கே, இஞ்சை, இவ்விடம், இங்காட்டி, இங்காலே என்ற தமிழ்ப் பதங்கள் இந்நூலில் பாவிக்கப்படுகின்றன. தோட்டத் தொழிலாளர்களின் வழக்கில் இங்காலே" என்ற பதம் பாவிக்கப்படுவதில்லை. இது யாழ்ப்பாணத்தில் பயிலும் வழக்காகும்.

அதேபோல், "கொஞ்சமெண்டாலும் குடிக்க இல்லே’ என்பதிலும் யாழ்ப்பாண வழக்கு பிரதிபலிக்கிறது. "கொஞ்சோண்டு", "கொஞ்சமும்", "கொஞ்சுனூன்டு’ ஆகிய பதங்களே தோட்டத் தொழிலாளர்கள் மத்தியில் பயிலும் வழக்காகும்.

இங்கே வா!" என்ற இந்நூலின் தயாரிப்பில் அநாமதேயமாக இருக்க விரும் பிய பெரும் மொழியியல் நண்பர் யாழ்ப்பாணப் பேச்சு வழக்கிலும் பரிச்சய முள்ளவராயிருக்க வேண்டும் என்று ஊகிக்க முடிகிறது.

"(தமிழில்) பேச்சுவிதிகள் என்று மிக அரிதாகவே காணப்படுகிறது. தோட்டத் துரைமாருக்கு (கிறீப்பருக்கு) இதுகாலவரை வெளியானதில் மிகவும் பயனுள்ள நூலான இ. மார்ஷ் ஸ்மித்தின் இங்கே வா!' என்ற நூல் மலைக்காட்டில் பாவிக்கப்படும் வாக்கியங்களைப் பெருமளவில் உதாரணங்களாகக் காட்டும் சொற்றொகுதி வடிவிலேயே அமைந்துள்ளது” என்று ஹரி வில்லியம்ஸ் குறிப் பிடுகிறார். (20)

ஹரி வில்லியம்ஸின் கூற்றிலே தவறுள்ளது. இங்கே வா!" என்ற நூலை ஆக்கியவர் இ. மார்ஷ் ஸ்மித் என்று பிழையாக எழுதியிருக்கிறார். அந்நூலை ஆக்கியவர் எம்.எம். பேர்குஸன் (ஜூனியர்) ஆவார். மார்ஷ் ஸ்மித் எழுதிய "கூலித் தமிழ் அகராதி, கொழும்பு டைம்ஸ் ஒப் சிலோன் வெளியீடாக அறிவு (Arivu) என்ற தலைப்பிலேயே வெளியானது. இந்நூலின் முதற்பதிப்பு அனைத்துமே விற்று முடிந்துபோனதாக டைம்ஸ் ஒப் சிலோன் பத்திரிகை விளம்பரமொன்று தெரிவிக்கிறது. (21)


அடிக்குறிப்புகள் :

15. Aberdeen Press and journal, 23 November 1938
16. A.M. Ferguson. 1892. "INGE VÄ!"or, The Sinna Dorai's Pocket Tamil Guide. Colombo: A.M.and J. Ferguson.
17. 'James C. Scott. 1987. Weapons of the weak. Everyday Forms of Peasant Resistance. New Haven: Yale University Press.
18. Valentine E. Daniel. 1993. Tea Talk: Violent Measures in the Discourse of Sri Lanka's Estate
19. ஸி.வி. வேலுப்பிள்ளை. 1981. வீடற்றவன், யாழ்ப்பாணம் வைகறை.
20. Harry Williams. 1956. Ceylon - Pearl of the East. London: Robert Hale.
21. Times of Ceylon, 26 March 1925.


துரைத்தன அடக்குமுறையும் கூலித் தமிழும் (பாகம் - 1) - மு.நித்தியானந்தன்


மு.நித்தியானந்தன் எழுதிய "கூலித் தமிழ்" நூலில் வெளிவந்த கட்டுரைகளில் பிரதான கட்டுரையாகக் கொள்ளப்படும் "கூலித் தமிழ்" பற்றிய கட்டுரையை மூன்று பாகங்களாக பிரித்து உங்கள் வாசிப்புக்கு முன் வைக்கப்படுகின்றன. இது முதலாவது பாகம்.

  1. முதலாவது பாகம் 
  2. இரண்டாவது பாகம்.
  3. மூன்றாவது பாகம்


இலங்கையின் மத்திய மலைநாட்டில் பெருந்தோட்டங்கள் திறக்கப்பட்டு, அவை காலனிகளின் கொள்ளைக்காடாக மாறிய காலத்தில் தென்னிந்தியா விலிருந்து "கூலிகளாகக் கொண்டுவந்து குவிக்கப்பட்ட தொழிலாளர்கள் இக் கொடூரச் சுரண்டலுக்குப் பூரணமாக இரையாக நேர்ந்தது. குறுகிய காலத்திற் குள் லாபத்தைக் குவித்துக்கொண்டுவிடும் பேராசை வெறியைத் தவிர தோட்ட முதலாளிகளை உந்திய காரணி வேறு எதுவுமேயில்லை. இந்தத் தேர்ட்டத் துரைமாரின் கொடும் ஒடுக்குமுறையும் கடுமையான தொழில் நிலைமைகளும் குறைந்த சம்பளமும் நோயும் மரணமும் தொழில் உறவுகளைப் போராட்டக் களங்களாக மாற்றிக்கொண்டிருந்தன. தோட்ட லயங்கள் சிறைக்கூடங்களாகவே அமைந்தன.

செக்கோஸ்லவாக்கியாவின் பிராக் நகருக்குச் சற்றுத் தள்ளி டெறளின் (Terezin) என்ற இடத்தில் இனவெறி நாஸிகள் நிர்மாணித்திருந்த யூதர்களின் வதைமுகாமிற்குள் யூதக் கைதிகள் முதன்முதலில் கொண்டுசெல்லப்படும் வாசலின் மேலே அரைவட்ட வடிவில் ஒரு அறிவிப்புப் பொறிக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதில் காணப்படும் ஜெர்மனிய மொழி வாசகங்கள் இவை:

"Arbeit macht freio"

வேலை, வேலை மட்டுமே விடுதலை’ என்பது இதன் பொருள்.

இந்த யூத வதைமுகாம்கள் தோட்ட லயங்களைத்தான் நினைவுக்குக் கொண்டு வரும். கூலிஅடிமை முறையில் வாழும் தொழிலாளர்களைப் பட்டிகளில் அடைத்து வைப்பதன் குறியீடாகத்தான் இன்றும் அந்த லயங்கள் அமைந்திருக்கின்றன. இவை ஊழியச் சிறைக்கூடங்கள்தான் (prison cells of labour) என்கிறார் டேவிட் செல்போன். லயங்களில் அடைபட்டு, மலைக்காடுகளில் வதைபட்டு, கோப்பி, தேயிலைச் செடிகளின் தூரில் புதையுண்டுபோவதே அவனது பிறவிப் பெரும்பயனாகத் தீர்க்கப்பட்டிருந்தது. இந்த அவல வாழ்வை யார் ஏற்றல்கூடும்? பொறிக்குள் வந்து சிக்கிக்கொண்டுவிட்டதை, தோட்டங்களில் வந்து கால்பதித்த கணத்திலேயே அத்தொழிலாளி உணர்ந்துகொண்டுவிடுகிறான். தொழிற்சங்கங் களோ தொழிலாளர் நலம்பேணும் வேறெந்த அமைப்புகளுமோ இல்லாத நிலையில், தோட்டங்களில் நிலவிய துரைத்தன அடக்குமுறைக்கு எதிராகத் தொழிலாளர்களால் கையாளமுடிந்த ஒரேயொரு ஆயுதம் தோட்டங்களை விட்டு ஓடிவிடுவதுதான். கோப்பித் தோட்டக் காலப்பகுதி முழுவதிலும், பின்னர் தேயிலைத் தோட்டங்களிலும் காணப்பட்ட தோட்டத் தொழிலாளர்களின் எதிர்ப்பு நடவடிக்கையாக இது ஒன்றே அமைந்தது.

குதிரைகளில் பவனி வரும் துரைமார்கள், சவுக்கடிகள், தண்டனைகள் நிறை வேற்றும் கம்பங்கள், மிருகங்களைப் போல அடைக்கப்பட்ட லய வாழ்க்கை, சங்கு ஊதி ஆரம்பமாகும் வேலைகள், பெரட்டுக்களங்கள், இயந்திரம் போன்ற உழைப்பு, கையெழுத்து மங்கும்வரை மலைக்காடுகளில் வதை, வயிற்றுக்கே போதாத சம்பளம், தோட்டத்தை விட்டும் ஒட முடியாத நிலை என்று கொடுங் கோன்மை தலைவிரித்தாடிய கோப்பி யுகத்தின் ஆரம்ப காலநிலைமை இது.

கோப்பித் தோட்டங்கள் வேகமாகத் திறக்கப்பட்டுக்கொண்டிருந்த காலத்தில், தொழிலாளர்களின் தேவை பெருகிக்கொண்டிருந்தபோது, லட்சக்கணக்கில் தொழிலாளர்கள் வந்து குவிந்த நிலைமையும், அதே நேரத்தில் பெருமளவு தொழி லாளர்கள் ஓடிப்போய்விடும் சூழலும் நிலவியபோது, இப்பெருந்தொகைத் தொழிலாளர்களை ஒழுங்கிற்குள்ளும் கட்டுப்பாட்டிற்குள்ளும் கொண்டுவரு வதற்கான சட்டபூர்வமான முயற்சிகள் 1830களிலேயே ஆரம்பமாகிவிட்டன. குடியேற்ற நாட்டுச் செயலாளரிலிருந்து தேசாதிபதிகள், அரசாங்க ஏஜண்டுகள், மாவட்ட நீதிபதிகள், சேர்வே ஜெனரல்கள், சாலை அமைப்பு கொமிஷனர்கள் என்று பிரிட்டிஷ் அதிகாரிகள் எல்லோருமே தோட்டங்களாய் வாங்கிக் குவித்து முதலீடுகள் மேற்கொண்டிருந்த நிலையில் தோட்டங்களை நிர்வகிப்பதற்கு பிரிட்டிஷ் அரசாங்கமே முன்நின்று உறுதியான சட்டங்களை ஆக்க முன்வந்ததில் வியப்புற எதுவுமில்லை.

தொழிலாளர் பிரச்சினை

கோப்பி, றப்பர், தேயிலைத் தோட்டங்களில், கரும்புத் தோட்டங்களில், தங்கச் சுரங்கங்களில், தகர அகழ்வுகளிலெல்லாம் தங்கள் சாம்ராஜ்யத்தைக் கட்டி எழுப்பிய பிரிட்டிஷ் பேரரசின் காலனித்துவ சரித்திரம் முழுவதிலுமே தொழிலாளர்களின் பிரச்சினை, மையமான பிரச்சினையாகவே இருந்திருக்கிறது. காலனி நாடுகளில், ரத்தமும் சதையும் கொண்ட மனிதஜீவன்கள் இவர்களின் ஊழிய வேட்டைக்குச் சந்தைகளாகினர். உள்ளூரில் போதுமான தொழிலாளர்கள் கிடைக்காதபோது, கடல் கடந்து-இனம், மொழி, நாடு என்ற எல்லைகள் கடந்து கூலிகள் குவிக்கப்பட்டனர். இந்த அடிமை ஊழியத்திற்கு எதிராக இங்கிலாந்திலேயே கிளர்ச்சி எழும்வரை இந்த நிலைமை வெளிப்படையாகவே நீடித்தது. காலணிகளில் ஆக்கப்பட்ட சட்டங்கள் அனைத்தும் இந்த அடிமைச் சுரண்டலுக்குத் துணையாகவே அமைந்தன.

முதலாம் உலகப் போருக்கு முதல் பிரிட்டிஷ் குடியேற்ற நாட்டுச் செயலகத் திடம் தொழிலாளர் சம்பந்தப்பட்ட கொள்கை என்று எதுவுமே இருக்கவில்லை. தொழிலாளர் பிரச்சினைகள் அவர்களுக்கு முக்கியமாயிருக்கவில்லை என்பது இதன் பொருளல்ல. அக்காலகட்டத்தில் குடியேற்ற நாட்டுச் செயலகம் எந்தப் பிரச்சினை குறித்துமே பொதுவான கொள்கை ஒன்றை வரைந்தளிக்கும் பழக் கத்தைக் கைக்கொண்டிருந்ததில்லை. இப்பிரச்சினைகளில் எது உகந்தது என்று தோன்றுகிறதோ அதனை முடிவெடுத்துச் செய்வதற்குரிய அதிகாரத்தைப் பெருமளவு அந்தந்த நாடுகளில் இருக்கக்கூடிய தேசாதிபதிக்கும் நிர்வாகத்திற் கும் குடியேற்ற நாட்டுச் செயலகம் வழங்கியது. சில தனி முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பிரச்சினைகள் மட்டுமே விசேஷமான ஆலோசனைக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டன. இந்தியாவிலிருந்தும் சீனாவிலிருந்தும் ஒப்பந்த அடிப்படை யில் தொழிலாளர்களைப் பெற்றுக்கொள்வதில் உள்ள பிரச்சினைகள் இவ்வாறு விசேஷமான ஆலோசனைக்குட்படுத்தப்பட்ட ஒரு விஷயமாகும்’ என்று பி.சி. ரொபர்ட்ஸ், "கொமன்வெல்த்தின் உஷ்ணவலயப் பிரதேசங்களில் தொழிலாளர் என்ற நூலில் (1) குறிப்பிடுவது இங்கு நோக்கத்தக்கது.

இப்பின்னணியிலேயே இந்தியாவிலிருந்து ஒப்பந்த அடிப்படையில் கூலி களாகத் தருவிக்கப்பட்ட தொழிலாளர்கள் சம்பந்தமான தொழிற் சட்டங் களை சேர். வில்மட் ஹோட்டன் (1831-1837), ஸ்டூவர்ட் மெக்கென்ஸி (18371841) ஆகிய தேசாதிபதிகள் தயாரித்தளித்தபோது, குடியேற்றநாட்டுச் செயலகம் இதில் தலையிட்டமையை நோக்க வேண்டும்.

முதல் தொழிற் சட்டம்

கோப்பி யுகத்தின் ஆரம்பக் கட்டத்தில் வில்மட் ஹோட்டன் தயாரித்தனுப் பிய தொழிற்சட்ட வரைவிற்கு பிரிட்டிஷ் குடியேற்றச் செயலதிகாரியான சிலெ னெல்ச் பிரபு அங்கீகாரம் வழங்கவில்லை. பிரஸ்தாப சட்டமூலம் இலங்கைக்கு வெளியில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஒப்பந்தங்களையும் கணக்கில் எடுத்துக்கொண் டிருக்கிறதென்றும், தொழிலாளர்களுக்குக் கடுமையான தண்டனைகள் வழங்கு வதற்கு மாவட்ட நீதிமன்றங்களுக்கு இது பெரும் அதிகாரங்களை வழங்கு கிறது என்றும், தமது ஊழியர்களுக்கு எதிராக எசமானர்கள் இழைக்கும் குற்றங் களுக்குத் தண்டனை வழங்குவது பற்றி இதில் எவ்வித ஏற்பாடுமில்லை என் றும் மூன்று முக்கியக் குறைபாடுகளைக் குடியேற்றச் செயலகம் சுட்டிக்காட்டியது. (2)

இவற்றைக்கவனத்திற்கொண்டு இச்சட்டமூலத்தில் உரியதிருத்தங்கள் செய்து, மீண்டும் தங்களுக்குச் சமர்ப்பிக்குமாறு சிலெனெல்ச் பிரபு அறிவுறுத்தினார். ஹோட்டனை அடுத்துப் பதவியேற்ற ஸ்டூவர்ட் மெக்கென்ஸி தேசாதிபதி இந்த அறிவுறுத்தல்கள் எதனையுமே துளிகூடப் பொருட்படுத்தவில்லை என் பது மட்டுமல்ல, இந்தத் தொழில் ஒப்பந்த விதிகள் மீறப்படும் பட்சத்தில் அவற்றைத் துரிதமாக பைசல் பண்ணுவதற்கு அவை சிவில் நீதிமன்றத்திடம் விடப்படாமல், கிரிமினல் நீதிமன்றத்தின் முன் கொண்டுசெல்லப்பட வேண்டும் என்று தோட்ட முதலாளிகளுக்கு மிகவும் அனுசரணையான, தொழிலாளர் விரோத ஷரத்து ஒன்றையும் மேலதிகமாகச் சேர்த்துக் குடியேற்றச் செயலகத் திற்கு அனுப்பினார். செயலகம் இச்சட்டமூலத்தை நிராகரித்து, திருத்தங்கள் கோரித் திருப்பியனுப்பிவிட்டது. மெக்கென்ஸிக்குப் பிறகு பதவியேற்ற சேர் கொலின் கம்பெல் தேசாதிபதி, தொழில் ஒப்பந்த விதியைத் தோட்ட முதலாளி ஒருவர் மீறும் பட்சத்தில் அவருக்கு 10 பவுண் அபராதமும், அவ் வாறு அபராதம் செலுத்தத் தவறினால் 3 மாதச் சிறைத் தண்டனையும் வழங்கப்படும் என்ற ஷரத்தையும் சேர்த்து அனுப்பிய திருத்தச் சட்டமூலம் செயலகத்தால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. 1841ஆம் ஆண்டின் 5ஆம் இலக்க எஜமான்-வேலையாள் சட்டம் இதுவேயாகும். (3)

சட்ட விதிகள்

வீட்டு வேலைக்காரர் அல்லது சரீர உழைப்பு மேற்கொள்ளும் ஒருவர் அல்லது ஒரு தொழிலாளி சம்பந்தப்பட்ட சகல எழுத்து மூலமான அல்லது வாய்மொழி மூலமான ஒப்பந்தங்கள் அல்லது உடன்பாடுகள் அனைத்தும் மாதாந்தத் தொழில் ஒப்பந்தங்களாகவே கருதப்படும் என்று இச்சட்டம் வரை யறுத்தது. இந்த ஒப்பந்தத்தைச் சம்பந்தப்பட்ட இரு தரப்பினரும் ஒரு வார அறிவித்தலில் விலக்கிக்கொண்டுவிடலாம். அறிவித்தல் கொடுத்த பின்போ அல்லது 15 நாள் சம்பளத்தை உடனடியாக வழங்கியோ அல்லது ஒரு தரப் பினர் நன்னடத்தையுடன் செயற்படவில்லை என்று நிறுவியோ, விலக்கிக் கொண்டுவிடலாம். எழுத்து வடிவிலான ஒப்பந்தமாயின் அதிகபட்சம் ஒரு வருடத்திற்கு அது செல்லுபடியாவதுடன், பிரஸ்தாபத் தொழில் ஒப்பந்தத்தை நீக்கிக்கொள்வதற்கு ஒரு மாத கால அறிவித்தல் வழங்கப்படவும் வேண்டும். தொழிலாளி வேலைசெய்ய மறுத்தால் அல்லது தோட்டத்தை விட்டு ஓடிவிட் டால் அல்லது வேறெந்த வழிகளிலாவது ஒழுங்காய் நடந்துகொள்ளாவிட்டால் அத்தொழிலாளியின் பாக்கிச் சம்பளத்தைப் பிடித்துவைத்துக்கொள்ளவும் கடூழிய உழைப்புடனோ அல்லது கடூழிய உழைப்பில்லாமலோ அதிகபட்சம் 3 மாதச் சிறைத் தண்டனை வழங்குவதற்கும் மாவட்ட நீதிமன்றத்திற்கு அதிகாரமுண்டு. துரைமார் சம்பளத்தை ஒழுங்காகக் கொடுக்காதுபோனால் அல்லது ஒப்பந்த விதிகளை மீறினால், ஒப்பந்தப் பிரகாரம் ஒழுங்காய் நடக்காதுபோனால், தொழி லாளர்கள் அவர்களுக்கெதிரான முறைப்பாட்டைக் கொண்டுவர முடியும். துரைமார் குற்றமிழைத்தவர்களாகக் கருதப்படும் பட்சத்தில் தொழிலாளிக்குரிய சம்பளத்தை அவர் உடனடியாகச் செலுத்த வேண்டியதுடன் அவருக்கு 10 பவுண் அபராதமும், செலுத்தத் தவறினால் மூன்று மாதச் சிறைத் தண்டனையும் வழங்கப்படும்.

ஒரு பயனுமில்லை!

தொழிலாளரின் அடிப்படை உரிமையையே நிராகரிக்கும் இச்சட்டத்தில் தோட்டத் துரைமாருக்கு எதிரான நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள இடமிருந் தாலும் எழுத்தறிவு இல்லாத, விபரஞானங்கள் எதுவுமற்ற, சட்டங்களைப் பிரயோகிக்க எந்தவித பலமுமற்ற தோட்டத் தொழிலாளர்கள் இதனால் ஒரு பயனுமடையவில்லை. ஒரு பேரரசின் வலதுகரமாகத் திகழ்ந்திருந்த தோட்டத் துரைமாருக்கு எதிராக, சமூகத்தின் மிகத் தாழ்ந்த மட்டத்தில் பஞ்சப் பிழைப்பு நடத்திக்கொண்டிருந்த தோட்டத் தொழிலாளி சட்டரீதியில் என்ன சாதித்துக் கொண்டுவிட முடியும்?

இச்சட்டம் தோட்டத் துரைமாரைப் பூரணமாகத் திருப்தி பண்ணுமளவிற்கே செயற்பட்டுக் கொண்டிருந்ததென்றும் தொழிலாளிக்கு இச்சட்டத்தைச் சுட்டிக் காட்டி, அதன்படி நடவடிக்கை எடுக்குமாறு ஆலோசனை கூறினாலும், அவர் கள் அதன் பயனை அனுபவிக்க இயலாதவர்களாகவே இருந்தனர் என்றும் கண்டி பொலிஸ் அத்தியட்சகர் ஜே.எஸ். கோல் பெப்பர் இச்சட்டம் பற்றிக் குறிப்பிடுகையில் தெரிவிக்கிறார். (4)

தோட்டத் துரைமார் தொழிலாளர்களை வழமை போலவே மோசமாக நடத்துவதை இச்சட்டம் எந்தவிதத்திலும் பாதிக்கவில்லை. தோட்டத் துரைமார் கள் சிலர், மூன்று வருஷங்கள்கூடத் தொழிலாளருக்குச் சம்பளம் கொடுக்காமல் இருந்திருக்கிறார்கள். எப்போதும் பாக்கிச் சம்பளம் தோட்டத் துரைமாரின் கையில் இருந்ததால், தொழிலாளி அந்தப் பணத்தை வாங்காமல் தோட்டத்தை விட்டு வெளியேற முடியாமல் இருந்தது. துரைமாரின் முறைகேடுகளுக்கு எதி ராகத் தொழிலாளர்கள் முறைப்பாடு செய்தால், அவர்கள் அடித்துத் தாக்கப் பட்டும், தனியாகக் கவனிக்கப்பட்டும் வாயடைக்கப்பட்டனர் என்று டென் னண்ட் எழுதுகிறார். தொழிலாளி சுகமில்லாதுபோனால் அவனைக் கவனிப்பார் யாருமில்லை. அவன் பாதை வழியே செத்துக்கிடப்பது சாதாரணமாயிருந்தது. அவ்வாறு பாதை வழிகளில் செத்துக் கிடந்தவர்களை ஒருவித விசாரணையுமின்றி பொலிஸார் புதைத்துவிட்டுப் போனார்கள்.

இக்காலகட்டத்தில் தோட்டங்களை நிர்வகித்த தோட்டத் துரைமாரோ எந்த வித மனிதாபிமானமுமற்றவர்களாகவே இருந்துள்ளனர். காலப்போக்கில் கோப் பித் தோட்டத் துரைமார் என்று சொல்லிக்கொண்டு உலகத்திலுள்ள கழிசல்கள் எல்லாம் இங்கு வந்து குவிந்தன. எங்கு பார்த்தாலும் இந்த அழுகல் நாற்றமடிக்கும் கோப்பித் தோட்டத் துரைமாரின் மத்தியில்தான் நாங்களும் காலந்தள்ள வேண்டியதாயிற்று' என்று ஒரு ஆரம்பக் காலக் கோப்பித் தோட்டத் துரை ஒருவரே இவர்களைச் சகிக்க முடியாமல் இப்படி எழுதியிருக்கிறார்.

ஒரு கொலைகாரன்

ஒரு தோட்டத் தொழிலாளியை உதைத்துக் கொலைசெய்துவிட்ட தோட்டத் துரையாயிருந்த ஒரு கொலைகாரனைப் பற்றி டொனோவொன் மொல்ட்ரிச் தனது Bitter Berry Bondage என்ற நூலில் விபரிக்கிறார். (5)

மாத்தளை யட்டவத்தை தோட்டத் துரையான பில்கிங்டன் என்பவன் தான் காலையில் மலையைச் சுற்றிப்பார்க்கப் போவதற்கு முன், தனது பங்களாத் தரையைத் துப்புரவுசெய்து வைக்குமாறு கறுப்பண்ணன் என்ற தொழிலாளிக் கும், இன்னொரு தொழிலாளிக்கும் வேலை சொல்லிவிட்டுப் போயிருக்கிறான். பத்து மணிக்கு பங்களாவிற்குத் திரும்பிய பில்கிங்டன் வேலை இன்னும் முடியவில்லை என்று கண்டு, வேலையை நேரத்திற்கு முடிக்காவிட்டால் வேலை முடிந்த பிறகும் அங்கேயே அவர்களை நிறுத்திவைக்கப்போவதாகச் சொல்லி யிருக்கிறான். 'எங்களாலே முடிஞ்ச வேலையைச் செய்வோம். தொரையை ஏமாத்தணுமுன்னு நாங்க நினைக்கல” என்று கறுப்பண்ணன் பில்கிங்டனுக்குப் பதில் சொல்லியிருக்கிறான். ஒரு கூலி தனக்குத் திருப்பிப் பதில் சொல்லுவதைச் சகிக்க முடியாத பில்கிங்டன், ஒரு போத்தலைத் தூக்கிக் கறுப்பண்ணன்மீது எறிந்திருக்கிறான். பின் கறுப்பண்ணனைத் தலைமயிரில் பிடித்து, இழுத்துவந்து உதைத்து, சவுக்கால் விளாசியிருக்கிறான். அவன் தரையில் விழுந்துகிடக்க விலாவில் நன்கு உதைத்திருக்கிறான். பின் கறுப்பண்ணனுடைய உடுப்பைக் கழற்றிவிட்டு அவனுடைய மர்ம ஸ்தானத்தில் உதைத்திருக்கிறான். மலமும் சிறுநீரும் கழிந்தவாறு கறுப்பண்ணன் மரணமுற்றுவிட்டான். பில்கிங்டனுக்கு ஒன்றரை வருடக் கடூழியச் சிறைத் தண்டனைதீர்க்கப்பட்டது; அவ்வளவுதான்!

துரை பங்களாவிலிருந்த கொய்யா மரத்தில் பழங்களைப் பிடுங்கியதற்காகத் தோட்டத் துரைமார் சிறுபிள்ளைகளை இரத்தம் சொரிய அடித்திருக்கிறார்கள். அடி, உதைகள் என்பது மிகமிகச் சாதாரணமாக இடம்பெற்றன.

அதே நிலை!

அருட்திரு. போல் கெஸ்பர்ஸ் (6) (Rev. Fr. Paul Caspersz) அண்மையில் எடுத்துக் கூறியுள்ள, அவரே சாட்சியாக அமைந்த ஓர் உதாரணத்தைப் பார்க்கலாம்.

இருபத்திரண்டு வயதான, வாட்டசாட்டமான தொழிலாளி ஒருவன் துரை பங்களாவின் வாசலுக்கு வெளியில் தோட்டத் துரையைப் பார்ப்பதற்காக நின்று கொண்டிருக்கிறான். மார்புக்கு மேல் கைகளைக் குறுக்காகப் போட்டபடி பவ்வியமாக நிற்கிறான். என்னவோ தெரியவில்லை. அவன் அப்படி நின்று கொண்டிருந்தது துரைக்கு எரிச்சலை ஏற்படுத்திவிட்டது போலும்.

"பெரிய தொரையிடம் இப்படியா நின்று பேசறது ? கையைக் கீழே போடுடா, Gaig LD6)/Gaotl You son of a bitch' என்று துரை கத்தினார்.

அந்த இளைஞன் வெலவெலத்துப்போய்க் கைகளைக் கீழே போட்டான். "ஏன் தொரை என்னைப் பேசlங்க? சாகக் கெடக்கிற எங்க அப்பாவுட்டு ரேசன் கார்டை வாங்கத்தான் நான் வந்தேன்’ என்று அவன் தளதளத்த குரலில் சொன்னான்.

அன்றிலிருந்து இன்றுவரை தொழிலாளர்களை மனிதராகவே கருதாமல் இழி வாக நடத்தும் போக்கு துரைத்தனத்தின் ரத்தத்தில் ஊறிப்போயிருந்திருக்கிறது. இத்துணை வளர்ச்சி கண்ட இன்றே இம்மாதிரி நிலைமைகள், யதார்த்தமாய் நடைபெறுமெனின் நூற்றைம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன் நிலைமை எவ்வளவு குரூரமாக இருந்திருக்கும் என்பதை நாம் அனுமானித்துக்கொள்ள முடியும்.

கோப்பி யுகத்தில் 1841 இலிருந்து 1862ஆம் ஆண்டுவரையிலான 21 ஆண்டு காலப் பகுதியில் தொழிலாளர்களின் நலன் கருதி 12 சட்டங்கள் அமுலாக்கப்பட் டன என்று கூறப்பட்டாலும், தோட்டங்களின் கஷ்டம் தாங்காது, தோட்டங் களை விட்டு ஓடும் தொழிலாளர் தொகை அதிகரித்துக்கொண்டேவந்திருக்கிறது. "துரைமாரிடம் வேலைக்கு வராமல் ஒளிந்து தோட்டங்களை விட்டு ஓடி விடும் கூலிகளின் பிரச்சினை எல்லோரையும் பாதிக்கின்ற, பாரதூரமான பிரச் சினையாகும். இது ஒவ்வொருநாளும் அதிகரித்துக்கொண்டேயிருக்கிறது. என் னவோ பண்ணி, இதற்கு ஒரு முடிவு கண்டாக வேண்டும்” என்று கூலிகளும் வாரண்டுகளும்’ (Coolies and Warants) என்ற தலைப்பில் Examiner பத்திரிகையில் வெளியான கடிதம் வேண்டுகிறது. (7)

பெரி. சுந்தரத்தின் உரை

அப்போது நடைமுறையிலிருந்த இந்தத் தொழிற் சட்டம்’ எத்தகையது என்பது பற்றி பெரி. சுந்தரம் (8) பின்வருமாறு கூறுகிறார்:

"சிலோன் வேலையாட் சட்டம் என்பது 1865ஆம் வருஷத்தில் பிறந்த சட்ட மாகும். இதில் சிவில் ஒப்பந்த நிபந்தனைகளெல்லாம் கிரிமினல் குற்றமாகப் பாவிக்கப்பட்டு அபராதம், காவல், கூலியிழத்தல் போன்ற தண்டனைகளை விதிக்கக்கூடியதாக இருக்கிறது. வேலையில் சற்றுக் கவனக் குறைவு, சோம்பல், வேலைக்கு அரைநாள், கால்நாள் வராமலிருப்பது, கையசைப்பது, தலை யசைப்பது போன்ற அறிவின்றிச் செய்யும் பாவனைகள் போன்ற சிற்சிறிய செய்கைகளும் கிரிமினல் குற்றமாகப் பாவிக்கப்பட்டு வேலையாட்களைத் தண்டனைக்குள்ளாக்குகிறது.
"இங்கு தோட்டக்காரர்களுக்கும் வேலையாட்களுக்குமுள்ள சம்பந்தம் ஆதி காலத்தில் ரோம், கிறீஸ் நாடுகளில் எஜமானனுக்கும் அடிமைக்கும் உள்ள சம்பந்தத்திற்கு ஒப்பாகியிருக்கிறது. அல்லாமலும் ரோமர்கள் இங்கிலாந்தின் பேரில் படையெடுத்து அங்குள்ள பிரிட்டிஷார்களைக் காப்புச் சுரங்கங்களைக் கட்டவும் ரஸ்தாக்களைப் போடவும் காலில் தாளிட்டு நிர்ப்பந்தப்படுத்தியதை நமது ஞாபகத்திற்குக் கொண்டுவருகிறது. இது போலவே இங்கிலாந்தில் முத லாவது எட்வர்டு அரசர் காலத்திலும் பெரிய பூஸ்திக்காரர்கள் நாட்டில் பிச்சைக் காரர்களைக் குறுக்குகிறோம் என்பதாகப் பாவனை காட்டி வறுமையால் வருந்தும் விவசாயிகளிடம் கட்டாயப்படுத்தி வேலைவாங்கி வந்தார்கள். சிலோனிலிருக்கும் கூலியாட்கள் சம்பந்தமான சட்ட நிபந்தனைகள் 4ஆவது ஜோர்ஜ் மன்னர் காலத்தில் 1823இல் வரையப்பட்டு, 1875இல் ரத்துசெய்யப் பட்ட ஸ்டாட்டியூட்டில் கண்டிருக்கும் நிபந்தனைகளாகும்.
"இந்த 1823ஆம் வருஷத்திய நிபந்தனைகள் இங்கிலாந்து குடியேறினதும் வெற்றி கொண்டதுமான நியூசௌத் வேல்ஸ், விக்டோரியா, பீஜி, ஜமைக்கா, பிரிட்டிஷ் கினியா, மலேயா, இலங்கை முதலிய இடங்களில் ஏற்படுத்திய தொழிற் சட்டங்களில் புகுத்தப்பட்டுள்ளன. இந்த நிர்ப்பந்தங்கள் சில வரு ஷங்களாக மற்ற இடங்களில் எடுக்கப்பட்டுவந்தபோதிலும், இலங்கை மாத் திரம் இந்த நிர்ப்பந்தங்களை நீக்கப் பயமின்றி ஒப்பற்று நிற்கிறது. நமது சட்டம் போலவே இந்தியாவில் ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கும் கூலியாள் சட்டத் திலும்கூட மஜிஸ்ட்ரேட் ஓர்டரை நிராகரிப்பதற்குத்தான் தண்டனையே யொழிய ஒப்பந்த நிபந்தனைகளுக்கு மீறி நடக்கிறவர்களுக்குத் தண்டனை கிடையாது. இந்தச் சட்டத்திலும் அறியாக் கூலிகள் செய்யக்கூடிய சிறு பிழை களுக்குத் தண்டனை விதிக்கக்கூடியதான நியாயங்களையும் எடுத்துவிட வேண்டுமென்று சென்னை கவர்ன்மெண்டும் இந்திய கவர்ன்மெண்டும் முயன்று வருகிறார்கள். (9)
சில உதாரணங்கள்

இலங்கை தேசிய காங்கிரஸில் பெரி. சுந்தரம் ஆற்றிய உரையில் கூலிகள் இழைக்கும் சிறு தவறுகளுக்கும் சரீர தண்டனை விதிக்கப்படுவதற்குச் சில உதாரணங்கள் எடுத்துக்காட்டுகிறார்:

1. பதுளையில் ஒரு கூலி, தோட்டக்காரனிடம் பற்றுச்சீட்டுக் கேட்க, கூலி மரியாதையின்றியும் உத்தரவுக்கு மீறியும் நடந்துகொண்டதாகக் கூலியைக் குற்றஞ் சாட்டினார். கூலிக்கு 3 மாதம் காவல் தண்டனை கிடைத்தது. நோட்டீஸ் காலம் முடிந்த பிறகு கூலி தன் பெண்டு, பிள்ளைகளுடன் தோட்டத்தை விட்டுப் புறப்பட, தோட்டக்காரன் காவலாளிகளை ஏவி விட்டுக் கூலியைக் குடும்பசகிதமாக இரண்டு பகலும் இரண்டு இரவும் பட்டினிபோட்டுவிட்டான். இதற்காகத் தோட்டக்காரன் மீது கூலி தாவா செய்ய, தோட்டத்துரைக்கு ரூபா 15 அபராதம் விதிக்கப்பட்டது.

2. மாத்தளையில் ஒரு கூலி பற்றுச்சீட்டுக் கேட்க, தோட்டக்காரன் மறுத்து விட்டதனால், அந்தக் கூலி ஒரு நாள் வேலையை விட்டுப் புரொக்டரிடம் நோட்டீஸ் கொடுக்கச் செல்ல வேண்டியதாயிற்று. ஒரு நாள் வேலைக்கு விலகி நின்றதற்காகத் தோட்டக்காரன் அந்தக் கூலியைக் கட்டிவைத்து 12 பிரம்படி அடித்தான். தோட்டத்துரையின் பேரில் கூலி துன்பத்திற்குத் தாவா கொண்டுவர, போலிஸ் மஜிஸ்ரேட் எதிரியை விடுதலைசெய்து, பொய்ப் பிராது கொண்டுவந்ததற்காகக் கூலிக்கு அபராதம் விதித்தார்.

3. ஒரு தோட்டத் துரைக்கு நல்ல கெளரவமுள்ள ஒரு தலைமைக் கங்காணியின் பேரில் அதிருப்தி வர, கூலிகளுக்கெதிரே அத்தலைமைக் கங்காணியை மண்டி யிட்டு மாடுபோல நடக்கும்படி கட்டாயப்படுத்தினான். 

4. பதினான்கு வயதுள்ள ஒரு கூலிப் பெண் பாத்திரம் கழுவாததனால், தோட் டத் துரை அப்பெண்ணை நிர்வாணமாக்கி முதுகில் பிரம்படி அடித்தான். இந்த மானக்குறைவான தண்டனைக்குப் பதிலாக அப்பெண் உயிர்விடச் சம்மதிக்க மாட்டாளா? (10)

முனியம்மாவின் சாட்சியம்

கூலிகள் வேலைசெய்யப் போகாவிட்டாலோ அல்லது தோட்டத் துரை மாரின் அனுமதியின்றித் தோட்டத்தை விட்டு வெளியில் போனாலோ பிரஸ் தாப சட்டமானது கடுந்தண்டனைகளை விதிக்கிறது.

கருணையினால் கூலிகளுக்குத் தங்கள் வீட்டில் இடங்கொடுப்பவர்களுக்குக் கூடத் தண்டனை வழங்கப்படுவது ஏன்? என்று கருமுத்து தியாகராச செட்டியார் கேட்கிறார்.

இலங்கைத் தோட்டங்களில் இந்தியத் தொழிலாளர் என்ற தலைப்பில் மேஜோரி பேங்ஸ் அறிக்கையைக் கடுமையாக விமர்சிக்கும் தனது பிரசுரத்தில் கருமுத்து தியாகராச செட்டியார் Ceylonese பத்திரிகையில் (30.01.1917) வெளியான ஒரு சம்பவத்தை உதாரணம் காட்டுகிறார்.

முனியம்மா என்பவரின் நேர் சாட்சியத்தின்படி ஒரு பெண் தொழிலாளி ஒருநாள் வேலைக்குப் போகாததற்காக, லயத்துக்கு வந்த ஆப்கான் காவற்காரன் அவளிடம் சென்று, ஏன் வேலைக்குப் போகவில்லை என்று கேட்டான். அதற்கு அப்பெண் தான் மறுநாள் வேலைக்குப் போவதாகத் தெரிவித்திருக்கிறாள். அதற்கு அந்தக் காவற்காரன் துப்பாக்கியை எடுத்து அப்பெண்ணைச் சுட்டுக் கொன்றுவிட்டு ஓடிவிட்டான். ஏனைய தொழிலாளர்கள் அந்தக் காவற்கார னைப் பிடித்து நிர்வாகத்திடம் கையளித்தார்கள். கறுப்பாயி, மாரியம்மா ஆகிய நேர் சாட்சியங்களும் இதே கதையைத்தான் தெரிவித்தார்கள். வழக்கில் கொலைக் குற்றம் சாட்டப்பட்ட ஆப்கான் காவற்காரனை துரைமார்களாலான ஜூரிகள் கொலைக்குற்றத்திலிருந்து நீக்க, அஜாக்கிரதையாக நடந்துகொண்டதற்காக நீதி மன்றம் அவனுக்கு நூறு ரூபா அபராதம் விதித்தது.

கேவலமல்லவா?

அடிமைத்தனத்தைவிடக் கேவலமல்லவா?’ என்ற தலைப்பில் "வர்த்தக மித்திரன்’ பத்திரிகையில் (11) நடேசய்யர் பின்வரும் உதாரணத்தைச் சுட்டிக் காட்டுகிறார்:

"கம்பளையைச் சேர்ந்த கட்டபூலா எஸ்டேட்டில் வேலைசெய்துவந்த பழனி என்பவன் தன் வேலையைச் செய்ய மறுத்ததாக, தோட்டத்து சூப்பிரண்டெண் டால் குற்றம் சாட்டப்பெற்று கம்பளை பொலிஸ் கோர்ட்டார் முன்பாக விசா ரணை செய்யப்பட்டான். தான் வேலைசெய்யவில்லையென்று அந்தக் கூலி ஒப்புக்கொண்டதன் பேரில் ஒரு மாதக் கடுங்காவல் தண்டனை விதிக்கப்பட் டான். தான் கூடிவரத் தொழில் செய்வதற்கென கங்காணியால் அழைக்கப்பட்டு வந்தவனென்றும், கூலி வேலை செய்ய முடியாதென்று வாதித்தும் பிரயோஜனப் படவில்லை. இதைவிடக் கேவலமான சட்டம் வேறுண்டோ? ஒருவருக்கொருவர் வேலைசெய்ய மறுப்பதைத் திருட்டு முதலிய ஈனக் குற்றங்களைப் போல் தண்டிப்பது சரியல்லவே? என்று நடேசய்யர் குறிப்பிடுகிறார்.

நேரம்

கிராமிய விவசாயப் பின்னணியிலிருந்து கோப்பி, தேயிலைத் தோட்டங் களுக்குத் தொழில்புரிய வந்த தொழிலாளர்களின் கண்முன்னே விரிந்த உலகம் குரூரமாயிருந்தது. கட்டுப்பாடுகளும் கண்டிப்புகளும் தண்டனைகளும் வித்தியாச மானவையாயிருந்தன. தொழில்முறையே அவர்களுக்கு மிகப் புதியதாயிருந்தது.

இந்தியாவில் கிராமத்து வாழ்க்கையில் விவசாய நடவடிக்கைகளாக இருந் தாலென்ன, வேறு கிராமத்துக் கட்டுமான வேலைகள் போன்ற உற்பத்தி நட வடிக்கைகளாக இருந்தாலென்ன, இவை அனைத்துமே சமூகத்திற்குரிய ஒரு பிரஜையின் கடமைப்பாடுகள் என்ற வகையில் சமூகத்தின் ஒட்டுமொத்த வாழ்க்கையின் ஒரு கூறாகவே நோக்கப்பட்டன. இந்தக் கூட்டுச் சமூக வாழ்வில் உற்பத்தித் துறைக்குள்ள கடுமையான வேலை, நேரக் கட்டுப்பாடு என்று எதுவும் இருப்பதில்லை. ஒரு நாளில் எவ்வளவு வேலை செய்து முடிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்பது பற்றிய கறாரான வரையறைகள் எதுவுமில்லை. கிராமத்தில் கைவினைத்திறன் கொண்டவர்களுக்கும் அல்லாதாருக்குமிடையிலான சமூக அந்தஸ்து வேறுபாடுகள் எதுவுமில்லை. வேலை நேரம்,தனது சொந்த நேரம்பற்றிய பேதம் கிராமிய மக்கள் அறியாதது. மிஷேல் ஃபூக்கோ கூறும் ஒழுங்கு நேரம்’ என்பது தோட்டத் தொழிலாளர்களின் இதுகாலவரையிலான வாழ்க்கையில் மிகமிக அந்நியத்தன்மை கொண்டது. இந்த நேரம் குறித்த கருத்து அவர்களின் மனதிலே எப்படித் தேங்கிநின்றது என்பதை மலையக மக்களின் வாய்மொழிப் பாடல்கள் எடுத்து விளக்குகின்றன.

பத்து மணி நேரத்திலே
பழம் எடுக்கும் வேளையிலே
பாவி கணக்கப் புள்ளே
பத்து ராத்த போடுறானே
எண்ணிக் குழி வெட்டி
இடுப்பொடிஞ்சி நிக்கயிலே
அஞ்சு மணியாச்சு
ஐயா வர நேரமாச்சு
முந்நூறு ஆளுக்குள்ளே
முள்ளுக்குத்தும் என் சாமி
நானூறு ஆளுக்குள்ளே
நடுவே நிற்கும் துலுக்கக் குட்டி
மலைநாட்டு மக்கள் பாடல்கள் (12)
பாலு மரம் வெட்டலான்னு
பழைய கப்பல் ஏறி வந்தேன்
நாப்பத்தைஞ்சி காசைப்போட்டு
நட்டெலும்பை முறிக்கிறானே
முப்பத்தைஞ்சி காசைப்போட்டு
முட்டெலும்பை முறிக்கிறானே

மலையக வாய்மொழி இலக்கியம் (13)

நேரம், நிறை, எண்ணிக்கை என்ற அளவுகளின் ஆட்சியில் குமைந்துபோன தொழிலாளர்களின் மனநிலையை இவை பிரதிபலிக்கின்றன.

தோட்டத் துரை, நிர்வாகம், கண்டிப்புத் தோரணைகள், கஷ்டமான தொழில் நிலை அனைத்தும் அவர்கள் சற்றும் விரும்பாத விரோதச் சூழ்நிலைகளாக இருந்தன.
கொங்காணி போட்டு பழக்கமில்லை
கொழுந்தெடுத்தும் பழக்கமில்லை
சில்லறை கங்காணி சேவுகமே எங்கள
சீமைக்கு அனுப்புங்க சாமி சாமி
என்று தோட்டங்களில் அவர்கள் இறைஞ்சிநிற்கும் கோலம் நம் நெஞ்சைத் தொடுகிறது.

"கூலிகள் தங்களின் எஜமானர்களுக்காக உலகத்தின் கடைக்கோடிவரைகூடப் போய்வரத் தயாராயிருக்குமளவுக்குத் தங்களின் எசமானர்கள்மீது அன்பு கொண் டிருக்கிறார்கள் என்று நான் சொன்னால், அது ஒன்றும் மிகையாகச் சொன்ன தாகாது’ என்று பிரெடரிக் லூயிஸ் எழுதிச்செல்லுகிறாரெனின், காட்டில் தன்னிச் சையாகத் திரிந்த விலங்குகளைப் பிடித்துக் கூண்டிலிட்டு அடைத்து, வதைத்துப் பின் எசமான் சொல்வதற்கெல்லாம் ஓடிவந்து பணிவுடன் செயற்படப் பழக்கப் படுத்தும் பாங்கிணைத்தான் அது பிரதிபலிக்கிறது என்றே கூற முடியும்.
கூடை எடுத்ததில்ல நாங்க
கொல்லிமல பார்த்ததில்ல
கூடை எடுக்கலாச்சு நாங்க
கொழுந்து மல பார்க்கலாச்சு
என்று ஏங்கிய எம் பெண்கள்,
அடி அளந்து வீடு கட்டும் நம்ம
ஆண்ட மனை அங்கிருக்க
பஞ்சம் பொழைப்பதற்கு
பாற்கடலை தாண்டி வந்தோம்
பஞ்சம் பொழைச்சு நம்ம
பட்டணம் போய் சேரலியே
கப்பல் கடந்து
கடல் தாண்டி இங்க வந்தோம்
காலம் செழிச்சு நம்ம
காணி போய் சேரலியே  (14)
என்று விட்டு வந்த மண்ணை நினைத்து விம்மியழுவதை நினைக்கையில் எந்த நெஞ்சுதான் பதறாது?


உசாத்துணை:
  1. B.C. Roberts. 1964. Labour in the Tropical Territories of the Commonwealth, London: G. Bell.
  2. K. M. de Silva. 1965. Social Policy and Missionary Organizations in Ceylon 1840-1855. London: Longmans, Green and Co.
  3. Ceylon's Service Contracts Ordinance No. 5 of 1841, better known as the Master and Servants Law. மேலும் விபரங்களுக்கு பார்க்க: Michael Roberts. 1965. The Master - Servant Laws of 1841 and the 1860's and Immigrant Labour in Ceylon. The Ceylon Journal of Historical and Social Studies, January - December 1965. Vol 8, Nos 1 & 2.
  4. K.M. de Silva, 1965. Social Policy and Missionary Organizations in Ceylon. 1840-1855. London: Longmans, Green and Co. Page 251.
  5. Donovan Moldrich. 1988. Bitter Berry Bondage, Srilanka, Kandy: Co-ordinating Secretariat for Plantation Areas, Page 89.
  6. " அருட்திரு. போல் கெஸ்பர்ஸ் இனங்களுக்கிடையிலான நீதிக்கும் சமத்துவத்திற்குமான guidish Graip Movement for Inter Racial Justice and Equality (MIRJE) -அமைப்பை நிறுவியவர். தேயிலைத் தோட்டத் தொழிலாளர்களின் நலனுக்காக Voice of the Voiceless என்ற ஆங்கில சஞ்சிகையை வெளியிட்டவர். A New Culture for New Society:Selected Writings 1945-2005 என்ற தலைப்பில் இவரது கட்டுரைகளின் தொகுப்பு ஒன்று வெளியாகியுள்ளது.
  7. Examiner, 30 December 1862.
  8. பெரி. சுந்தரம் (1890 - 1957) மலையகத்தில் பிறந்து, இங்கிலாந்தில் கேம்பிரிஜ் பல்கலைக் கழகத்தில் பயின்று, சட்டத்துறையில் பாரிஸ்டர் பட்டமும் பெற்று இலங்கை வாழ் இந்தியர்களின்மூத்த கல்விமானாகத் திகழ்ந்தவர். இலங்கையின்முதல் அரசாங்க கவுன்சிலில் தொழிலாளர், கைத்தொழில் மற்றும் வர்த்தக அமைச்சராகச் சேவையாற்றியவர். இலங்கை இந்திய காங்கிரஸின் முதல் தலைவராகத் திகழ்ந்து, மலையக மக்களின் பிரச்சினைகளை பிரதமர் நேருவிடம் எடுத்துரைத்து, தீர்வுகாண முயன்றவர். இலங்கைத் தொழிலாளர்களின் சேமநல லீக்கின் ஸ்தாபகர்களில் ஒருவராவார்.
  9. வர்த்தக மித்திரன், 11 ஜனவரி 1920.
  10. வர்த்தகமித்திரன், 18 ஜனவரி 1920.
  11. வர்த்தகமித்திரன், 8 பிப்ரவரி 1920.
  12. ஸி.வி. வேலுப்பிள்ளை. 1983. மலைநாட்டு மக்கள் பாடல்கள். சென்னை கலைஞன் பதிப்பகம்.
  13. சாரல்நாடன். 1993. மலையக வாய்மொழி இலக்கியம். சென்னை சவுத் ஏசியன் புக்ஸ்.
  14. சி.வே. ராமையா, வீரகேசரி (ND)1963
 

இணைந்திருங்கள்


Support : Copyright © 2013. நமது மலையகம் - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates